اتحاد ملی ایران | اخبار جنگ

❗ اعتصاب کامیون‌داران، زنگ هشداری که نادیده گرفته می‌شود ❗

در حالی که کامیون‌داران، این ستون فقرات حمل‌ونقل کشور، جان و معیشت خود را در کف خیابان گذاشته‌اند تا فریاد اعتراضشان شنیده شود، به‌نظر می‌رسد این اعتصاب در یک سوی جامعه در جریان است و سوی دیگر، یعنی بخش بزرگی از مردم، هنوز با آن همدل و همراه نشده‌اند.

رصد فضای مجازی به‌ویژه در پلتفرم‌هایی مثل اینستاگرام، نشان می‌دهد که جز معدود صفحات سیاسی، خبری از بازتاب این حرکت اعتراضی نیست. گویا صدای چرخ‌های متوقف کامیون‌ها هنوز به گوشی خیلی‌ها نرسیده، یا شاید ترجیح می‌دهند نشنوند.

حتی در کانال‌های تلگرامی همسو با عدالت‌خواهی و انتقاد، واکنش‌ها بسیار کم‌رنگ است. این سکوت، اگر ادامه پیدا کند، می‌تواند بسیار پرهزینه باشد.
این فقط اعتصاب یک صنف نیست؛ نشانه‌ای‌ست از درد مشترکی که هر روز در لایه‌های مختلف جامعه گسترده‌تر می‌شود. اگر امروز صدای کامیون‌دار را نشنویم، فردا که نوبت ما شود، شاید دیگر کسی نمانده باشد که صدایمان را بازتاب دهد.

خطاب به ما، نسل گوشی‌به‌دست و همیشه آنلاین

این روزها کامیون‌داران توی جاده‌ها ایستاده‌اند؛ نه برای بار، بلکه برای حق. برای نان. برای اعتراض به فشارهایی که دیگر تحملش ممکن نیست. اما وقتی سراغ اینستاگرام، توییتر به جز بخش کاربران سیاسی توییتر یا حتی تلگرام می‌رویم، انگار نه انگار که اتفاقی افتاده! جز چند صفحه سیاسی، خبری نیست. سکوت سنگینی فضا را گرفته... چرا؟

ما که همیشه اولین نفر بودیم برای هشتگ زدن، برای ویدئو ساختن، برای موج درست کردن؛ چرا حالا که یک اعتصاب واقعی و پرهزینه در جریان است، بی‌تفاوتیم؟

باید بپرسیم از خودمان: آیا این سکوت ما، ناخواسته تبدیل به همراهی با ظلم نشده؟
این فقط اعتصاب یک صنف نیست. یک زنگ خطر است برای همه‌ ما. اگر امروز کامیون‌دار تنها بماند، فردا نوبت معلم و پرستار و کارگر و حتی ماست.

📢 همدلی فقط با قلب نیست، با استوری و پست و بازنشر هم هست.
با صداسازی، با ساده‌ترین کارها، می‌شه نشان داد که «تنها نیستند». حتی اگر در ظاهر کاری از دست‌مان برنیاید، همین همدلی مجازی می‌تواند امید بسازد، وگرنه سکوت ما، می‌شود بلندگوی بی‌صدا برای سرکوب.

فراموش نکنیم:
🛑 امروز تماشاگری
🛑 فردا قربانی

حالا مثلاً در ادامه بگم:

«📣 وقت آن است که همبستگی را از شعار به عمل بیاوریم. پشتیبانی، بازنشر، آگاهی‌رسانی و حتی یک استوری ساده با بازنشر مطالب خبری در تلگرام می‌تواند سهم کوچکی در شکستن این سکوت بزرگ باشد.»

به نظرتون تاثیری داره؟

چون تو این مدت که پوشش دادیم اخبار اعتصابات هیچ استقبالی نشده! تلاش بیهوده میکنیم به نظرتون؟ مردم ایران به چه تلنگری قرار بیدار بشم؟

تا کی قراره تماشا کنیم؟
این همه ظلم، این همه گرونی، این همه خفت...
واقعا منتظریم کسی از بیرون بیاد نجاتمون بده؟ منجی وارداتی؟ یعنی یک قدم نباید برداریم بعد انتظار کمک خارجی داشته باشیم!؟ صدرصد انتظار داریم بی بی یا ترامپ کار دربیارن!؟

نود میلیون نفر، ولی صداها خاموش، دست‌ها بسته، چشم‌ها خیره به صفحه‌ی گوشی...

مردم ایران با چه تلنگری قراره بیدار بشن؟
اگر این همه درد، این همه فریاد خفه، بیدارمون نکرده...
پس دیگه چی لازمه؟
نکنه واقعاً حق‌مون همینه چون جرأت ایستادن نداریم؟

این سکوت، خودش یه انتخابه.
و هر روزی که می‌گذره، بیشتر به قیمت‌مون تموم میشه.

@C_B_SHAHZADEH

👍222❤23👌9😡2😢1

6.89K views07:50