جنگل‌های هیرکانی، این کهنسال‌ترین گواهِ حضور ما بر این سرزمین، امروز در آتش می‌سوزند؛ آتشی که نه فقط تنه‌درختان، بلکه دل ایرانی را می‌سوزاند. جنگل‌هایی که میلیون‌ها سال عمر دارند، امروز زیر سایهٔ بی‌تفاوتی و بی‌کفایتی رژیم اشغالگر ایران ، تبدیل به خاکستر می‌شوند.

این آتش فقط درخت نمی‌سوزاند؛ حافظهٔ یک ملت را می‌سوزاند. هویت ما، ریشهٔ ما، سایه‌سار آیندهٔ فرزندان ماست که در شعله‌ها می‌رقصد.

زمانی اعلیحضرت شاهنشاه آریامهر این میراث را «ملی» اعلام کرد تا برای همیشه از دست‌اندازی مصون بماند، اما امروز رژیم ترور و وحشتی که هیچ ریشه‌ای در خاک ایران ندارد و ایران را اشغال کرده و ایرانی را نسل کشی میکند و ثروت ملی شان را به تاراج میبرد، حتی یک سطل آب برای نجات آنها نمی‌ریزد...


هم میهنان امروز وقت فرو رفتن در لاک بدبختی و بی تفاوتی نیست، وقت برخاستن است.
با سوختن هیرکان، فقط جنگل نمی‌سوزد،
ایران دارد می‌سوزد.

هیچ ایرانی‌ای حق ندارد در برابر این آتش بی‌تفاوت بماند، همان‌طور که نباید در برابر سوزاندن زندگی یک ملت بی‌تفاوت باشد. سکوتِ امروز یعنی فردا چیزی از این سرزمین برای دفاع‌کردن باقی نمی‌ماند.

این آتش امتحان ماست؛ امتحان غیرت، ریشه و احساس مالکیت ما بر میهن مان. اگر ما نایستیم، اگر ما بلند نشویم، چه کسی از این خاک دفاع خواهد کرد؟ رژیمی که جز ویرانی چیزی نمی‌شناسد؟
یا مزدوران تبهکارش در خارج و داخل؟

به یاد داشته باشیم ما ملتِ تسلیم نیستیم. ملتی هستیم که بارها از دل خاکستر تمدنی تازه ساخته‌ایم.
امروز نیز همان روز است:
روز انتخاب. روز برخاستن. روز گفتن اینکه ایران بی‌صاحب نیست.

ایران را می‌شود نجات داد،
اگر ما همین امروز، همین لحظه، برخیزیم.

انجمن پادشاهی(شیلد) سپر-وین-اتریش

#پاینده_ایران_و_ایرانی
#جاویدشاه
#KingRezaPahlavi
@patrioticiranians