بد نیست گاهی وقت ها یک چیزهایی را یادآوری  کرد.حتما درباره تندروی های روزهای اول انقلاب زیاد شنیدید.شمار زیادی از سران حکومت سابق ایران دستگیر، زندانی و تیرباران شدند.البته طبیعت هر انقلابی آمیخته با خشونت است اما خصوصیت انقلاب اسلامی ایران این بود که عناصر چپ گرا ، که عمدتا در دو تشکیلات سیاسی حزب توده و چریک های فدایی خلق، در قالب نیروهای اپوزیسیون، فعالیت می کردند، کاسه داغ تر از آش شده و از نظام حاکم(پوزیسیون) می طلبیدند که خون بیشتری بریزد.در مطلبی که از نشریه کار،  ارگان چریک های فدایی خلق ،برایتان نقل کرده ام این جملات به چشم می خورد:"ما ضمن پشتیبانی کامل از اعدام همه وابستگان به امپریالیسم و رژیم فاسد که حق مسلم خلق ستمکش و زجردیده میهن ماست..."
توجه کردید ؟نوشته"اعدام همه وابستگان" ...نه بیست تا  و سی تا و صد تا بلکه هزاران نفر باید اعدام می شدند تا حق مسلم خلق زحمتکش ایران حاصل شود.و واقعا هم اگر چپ های آن زمان به قدرت می رسیدند همین کار را  هم می کردند. همان زمان یک گروه کمونیستی جزوه ای چاپ کرده بود شامل اسامی هشت هزارنفر