امیرمقدم: من پنج شش سال پیش نوشتم حجت میرزایی معاون وزارت کار یک زیپ‌شل فاسد زن‌باره است که کارمندان زن از دستش در عذاب هستن، وزارت کار را به کثافت کشیده! خانه مجردی برای کثافتکاری جنسی افسارگسیخته راه انداخته! کارمندان زن را وادار میکنه به رابطه جنسی! فساد اقتصادی جدی هم داره، در دانشگاه هم بین دختران و پسران مشهوره به فساد اخلاقی، حتی در نمره دادن به خانم‌ها توقع رابطه داره، حالا خودشون هم سر پروژه‌ها با هم دعواشون شده و دارن لو میدن!
‏خلاصه این حجت خان و خود میدری و ربیعی هم در این زمینه داستانها دارند که قبلا نوشتم
‏

❌توییت پنج شش سال پیش من در مورد حجت میرزایی
https://x.com/amirmoghadam_ir/status/1181661537678905345?s=46&t=ON35RzDxp1oTRpNsS2YNJw

➖➖➖➖
#پاسارگادنیوزKFP
🌐🌐 @PN_KFP

موگرینی( دوست دختر ظریف ) و کسی که لاریجانی باهاش روابط پسته و قالی ابریشم داشت بازداشت شد.

پلیس بلژیک در عملیاتی گسترده علیه سوءاستفاده از بودجه‌های اتحادیه اروپا، به مقر سرویس اقدام خارجی اروپا و کالج اروپا یورش برد و افرادی را بازداشت کرد، از جمله «فدریکا موگرینی».

حالا نرهای طویله مجلس چجوری بجای موگرینی به کی تجاوز کنن !

➖➖➖➖
#پاسارگادنیوزKFP
🌐🌐 @PN_KFP

یکی از جنایاتی که نسل ۵٧ از چپ ها و اسلامیون در عرصه فرهنگ ایران کردند، "کشتن قهرمان" به بهانه امپریالیسم ستیزی خصوصا در ادبیات و سینما بود.
سینمای پس از انقلاب باحذف قهرمان فردی به‌نام آمریکا‌ستیزی نسل‌هایی ساخت که الگوی کنش، اراده و رهبری نداشتند.
این سیاست فرهنگی، جامعه را از تخیل قهرمانانه تهی کرد،
عزت‌نفس ملی را فرسود و ریشهٔ بی‌اعتمادی شدید امروز به هر چهرهٔ مؤثر و کاریزماتیک را گذاشت.
«نابودی قهرمان» در سینمای پس از انقلاب که هم از سوی جریان چپِ فرهنگی و هم از سوی اسلام‌گرایان با شعار ضد امپریالیسم ، ضد آمریکا تقویت شد سه اثر عمیق و بلندمدت بر‏ جامعه گذاشت:
حذف الگوی کنش‌گر و ترویج «انسانِ قربانی»
(فروپاشی شخصیت فعال و مسئول) از دهه ۶۰ تا ۸۰، قهرمان فردیِ مستقل در سینما عملاً حذف شد.
قهرمان یا:
«جمع» بود (چپ‌ها)
یا «شهید بی‌چهره» (اسلامی‌ها)
یا «ضدقهرمان شکست‌خورده»
نتیجهٔ این سه رویکرد، تربیت چند نسل بدون الگوی فردیِ‏ توانمند بود.
جامعه به‌جای الگوبرداری از فردی مسئول، شجاع و صاحب اراده، به مدل قربانیِ مظلوم عادت کرد.
این دقیقاً همان الگویی است که بعدها در سیاست نیز بازتولید شد:
مردمی که بیشتر «تحمل» می‌کنند تا «تغییر» دهند.
فقر تخیل جمعی و قطع شدن سنت قهرمان‌سازی ایرانی(افت هویت فردی و ملی)‏
فرهنگ ایران از رستم، آرش، سیاوش، امیرکبیر سنتِ دیرینهٔ قهرمان‌سازی دارد.

اما سینمای پس از انقلاب با این توجیه که «قهرمان فردی، محصول هالیوود و امپریالیسم است» این پیوست فرهنگی را قطع کرد.
که برای مدتی به، افت عزت‌نفس جمعی، ناتوانی جامعه در تعریف «قهرمان معاصر»‏ خالی شدن ساحت عمومی از شخصیت‌های الهام‌بخش و رشد بدبینی، طعنه‌زدگی و فرهنگ «هیچ‌کس درست نیست»
این خلأ بعدها زمینه‌ساز بحران رهبری اجتماعی شد.
این ترویج قهرمان‌ستیزی در سیاست به بی‌اعتمادی عمیق به هر فرد متفاوت و مؤثر انجامید
چپ‌ها از «قهرمان» می‌ترسیدند چون آنرا‏ چپ‌ها از «قهرمان» می‌ترسیدند چون آن را «فردگرایی بورژوایی» می‌دانستند.
اسلامی‌ها با آن مخالف بودند چون قدرت و کاریزمای فردی را رقیب ایدئولوژی و ولایت می‌دیدند.
امروز خوشحالیم که به همت جوانان آگاه جامعه هویت و قهرمانان خود را باز یافته و به باز آفرینی دوباره قهرمانان خود در راه‏ مجید رضا رهنوردها، امید سرلک‌ها، مهساها، آیدا رستمی‌ها، ابول کورکو، کیانوش سنجری ها،.... می‌نگرد و برآیند آن را در بستری که ‎#شاهزاده گسترانده میکاود و همسان سازی میکند
راهتان پر رهرو باد.
➖➖➖➖
#پاسارگادنیوزKFP
🌐🌐 @PN_KFP