موگرینی( دوست دختر ظریف ) و کسی که لاریجانی باهاش روابط پسته و قالی ابریشم داشت بازداشت شد.

پلیس بلژیک در عملیاتی گسترده علیه سوءاستفاده از بودجه‌های اتحادیه اروپا، به مقر سرویس اقدام خارجی اروپا و کالج اروپا یورش برد و افرادی را بازداشت کرد، از جمله «فدریکا موگرینی».

حالا نرهای طویله مجلس چجوری بجای موگرینی به کی تجاوز کنن !

➖➖➖➖
#پاسارگادنیوزKFP
🌐🌐 @PN_KFP

یکی از جنایاتی که نسل ۵٧ از چپ ها و اسلامیون در عرصه فرهنگ ایران کردند، "کشتن قهرمان" به بهانه امپریالیسم ستیزی خصوصا در ادبیات و سینما بود.
سینمای پس از انقلاب باحذف قهرمان فردی به‌نام آمریکا‌ستیزی نسل‌هایی ساخت که الگوی کنش، اراده و رهبری نداشتند.
این سیاست فرهنگی، جامعه را از تخیل قهرمانانه تهی کرد،
عزت‌نفس ملی را فرسود و ریشهٔ بی‌اعتمادی شدید امروز به هر چهرهٔ مؤثر و کاریزماتیک را گذاشت.
«نابودی قهرمان» در سینمای پس از انقلاب که هم از سوی جریان چپِ فرهنگی و هم از سوی اسلام‌گرایان با شعار ضد امپریالیسم ، ضد آمریکا تقویت شد سه اثر عمیق و بلندمدت بر‏ جامعه گذاشت:
حذف الگوی کنش‌گر و ترویج «انسانِ قربانی»
(فروپاشی شخصیت فعال و مسئول) از دهه ۶۰ تا ۸۰، قهرمان فردیِ مستقل در سینما عملاً حذف شد.
قهرمان یا:
«جمع» بود (چپ‌ها)
یا «شهید بی‌چهره» (اسلامی‌ها)
یا «ضدقهرمان شکست‌خورده»
نتیجهٔ این سه رویکرد، تربیت چند نسل بدون الگوی فردیِ‏ توانمند بود.
جامعه به‌جای الگوبرداری از فردی مسئول، شجاع و صاحب اراده، به مدل قربانیِ مظلوم عادت کرد.
این دقیقاً همان الگویی است که بعدها در سیاست نیز بازتولید شد:
مردمی که بیشتر «تحمل» می‌کنند تا «تغییر» دهند.
فقر تخیل جمعی و قطع شدن سنت قهرمان‌سازی ایرانی(افت هویت فردی و ملی)‏
فرهنگ ایران از رستم، آرش، سیاوش، امیرکبیر سنتِ دیرینهٔ قهرمان‌سازی دارد.

اما سینمای پس از انقلاب با این توجیه که «قهرمان فردی، محصول هالیوود و امپریالیسم است» این پیوست فرهنگی را قطع کرد.
که برای مدتی به، افت عزت‌نفس جمعی، ناتوانی جامعه در تعریف «قهرمان معاصر»‏ خالی شدن ساحت عمومی از شخصیت‌های الهام‌بخش و رشد بدبینی، طعنه‌زدگی و فرهنگ «هیچ‌کس درست نیست»
این خلأ بعدها زمینه‌ساز بحران رهبری اجتماعی شد.
این ترویج قهرمان‌ستیزی در سیاست به بی‌اعتمادی عمیق به هر فرد متفاوت و مؤثر انجامید
چپ‌ها از «قهرمان» می‌ترسیدند چون آنرا‏ چپ‌ها از «قهرمان» می‌ترسیدند چون آن را «فردگرایی بورژوایی» می‌دانستند.
اسلامی‌ها با آن مخالف بودند چون قدرت و کاریزمای فردی را رقیب ایدئولوژی و ولایت می‌دیدند.
امروز خوشحالیم که به همت جوانان آگاه جامعه هویت و قهرمانان خود را باز یافته و به باز آفرینی دوباره قهرمانان خود در راه‏ مجید رضا رهنوردها، امید سرلک‌ها، مهساها، آیدا رستمی‌ها، ابول کورکو، کیانوش سنجری ها،.... می‌نگرد و برآیند آن را در بستری که ‎#شاهزاده گسترانده میکاود و همسان سازی میکند
راهتان پر رهرو باد.
➖➖➖➖
#پاسارگادنیوزKFP
🌐🌐 @PN_KFP