پاسارگاد نیوز KFP

بهزادمهرانی: ‏صدام حسین تلاش بسیار داشت که به بمب اتم دست پیدا کند. او‌ می‌دانست که وجود این بمب و استفاده از آن می‌تواند به پیروزی‌اش در جنگ علیه ایران منجر بشود و همینطور دشمنی‌اش با اسرائیل را وارد مرحله‌ای دیگر کند.
‏عراقی‌ها در همهٔ جهان به دنبال تهیه اورانیوم بودند و موفقیت‌های بسیاری هم کسب کردند.
‏تلاش ⁧ #صدام ⁩ برای رسیدن به بمب اتم اما به دست اسرائیل به بن‌بست رسید.
‏اسرائیل دست به حذف دانشمندان اتمی عراق زد.
‏برای مثال اسرائیلی‌ها متهم شدند که در ژوئن سال ۱۹۸۰،
‏“یحیی المشاد” دانشمند هسته‌ای صدام که ریشهٔ مصری داشت را در هتلی در پاریس به قتل رسانده‌اند.
‏مرگ المشاد ضربه فنی و روانی بزرگی به پروژهٔ هسته‌ای عراق وارد کرد.(مانند مرگ فخری‌زاده)

‏در آغاز کار، المشاد یکی از مقامات کلیدی برنامهٔ هسته‌ای صلح‌آمیز مصر بود. پس از قطع برنامهٔ مصر (در پی معاهده صلح با اسرائیل)، او‌ به عراق دعوت شد.
‏در دهه ۱۹۷۰، المشاد تبدیل شد به رئیس فنی پروژه هسته‌ای عراق، به‌ویژه در بخش مذاکرات با فرانسه دربارهٔ رآکتور اوسیراک (Osirak) شد.

‏اسرائیل در هفتم ژوئن ۱۹۸۱ و در میانهٔ جنگ عراق و ایران موفق شد که در عملیاتی با نام “عملیات بابل” یا Operation Opera، تاسیات اتمی “تموز” صدام را نابود کند.
‏عراق در سال‌های ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰ با کمک فرانسه پروژه‌ای به نام تموز (Tammuz) راه‌اندازی کرد. قرار بود این رآکتور، با نام اوسیراک، از نوع R-70 ساخت فرانسه باشد؛ سوخت آن نیز اورانیوم با غنای ۹۳٪ (نزدیک به تسلیحاتی) بود.فرانسه تحت قراردادهایی به عراق کمک فنی و سوخت می‌داد.
‏اسرائیل همواره نگران بود که صدام از این رآکتور برای ساخت بمب اتمی استفاده کند. نگرانی‌ای که کاملا درست بود.

‏حمله اسرائیل به تاسیسات اتمی عراق و صدمات بسیار آن موجب نشد که صدام بخواهد دست از بلندپروازی‌های اتمی خود بردارد.
‏صدام در سختانی که به مناسبت سالگرد پیروزی “انقلاب- کودتا” بعثی و پس از نابودی تاسیساتش ایراد می‌کرد گفت:
‏“ما تسلیم تعرض‌طلبی صهیونیسم نخواهیم شد و از جنگی که انتخاب کرده‌این منحرف نخواهیم شد.”

‏اما پایان نهایی داستان به آنجا رسید که صدام حسین مانند یک موش از یک گودال بیرون آورده شد و بعد به دار مجازات آویخته شد.

➖➖➖

🌐

@PN_KFP

Please open Telegram to view this post