یکی از دروغ‌های بزرگی که طرفداران انقلاب ۵۷ آن‌قدر تکرار کرده‌اند که بر اثر «حقیقت‌نمایی ناشی از تکرار» در ذهن بسیاری جای حقیقت را گرفته، این ادعاست که محمدرضاشاه هنگام اعلام تأسیس «حزب رستاخیز» گفته است: هرکس این حزب را قبول ندارد، یا باید گذرنامه بگیرد و از ایران برود یا روانهٔ زندان شود. این روایت، با حذف بخش صریح سخنان شاه دربارهٔ آزادی مخالفان غیرتوده‌ای، معنای گفتهٔ او را تغییر می‌دهد.

با مراجعه به متن کامل سخنان شاه، روشن می‌شود که این روایت، تمایزی اساسی را حذف کرده است: تمایز میان مخالفِ حزب و کسی که شاه او را توده‌ای، عضو تشکیلات غیرقانونی و ضد وطن می‌دانست.

شاه در کنفرانس ۱۱ اسفند ۱۳۵۳، هنگام اعلام تشکیل حزب رستاخیز، دربارهٔ کسانی که آنان را توده‌ای و عضو تشکیلات غیرقانونی می‌خواند، از زندان یا امکان خروج با گذرنامهٔ بدون عوارض سخن گفت. این بخش واقعی است؛ اما سخنان او همین‌جا تمام نمی‌شود. بلافاصله دربارهٔ کسی که توده‌ای و ضد وطن نباشد، ولی با این جریان هم موافق نباشد، توضیح می‌دهد که آزاد است، مشروط به اینکه موضعش را آشکارا اعلام کند:
«آقا من با این جریان موافق نیستم، ولی ضد وطن هم نیستم. ما به او کاری نداریم.»

شاه در ادامه نیز تصریح می‌کند که مخالفت فکری، اگر جنبهٔ خیانت نداشته باشد، مانع آزادی فرد در کشور نیست و حقوق فردی و اجتماعی او زیر پوشش قوانین ایران محفوظ است.

حرف شاه این بود که فعالیت گروه‌های کمونیستی در این کشور آزاد نیست: اگر بخواهید در تشکیلات غیرقانونی کمونیستی فعالیت کنید، جایتان زندان است؛ یا می‌توانید گذرنامه بگیرید و از کشور بروید. و هیچگاه نگفت که هر کس حزب رستاخیز را قبول ندارد از ایران برود.

بله! پروپاگاندای ۵۷ دروغ‌های فراوانی به خورد مردم ایران و جهان داده است.
فعالیت گروه‌های کمونیستی، مانند گروه‌های ن.ا...ز.ی.ستی ، باید در کشور ممنوع باشد. گذرنامه‌هایتان را بگیرید و بروید به همان کشورهای کمونیستی که مدینهٔ فاضله‌تان هستند.

بهزاد مهرانی
=================
#PasargadNewsKFP
مجموعه کانال های مبارزان KFP
=================
❤️📱➡️ @PN_KFP 🔤🔤🔤