در سری برنامه‌های مشاوره مسیر شغلی، با همکاری انجمن علمی مهندسی کامپیوتر امیرکبیر، مسیرهای شغلی مختلفی که یک دانشجو بعد از دانشگاه با آن‌ها روبرو می‌شود را ترسیم و به کمک خودشان مسیر مناسب برای ادامه را انتخاب می‌کنیم. این برنامه‌ ویژه دانشجویان امیرکبیر می‌باشد.

در مشاوره‌ی مسیر شغلی، علاوه‌ بر آشنا شدن با مسیر‌های شغلی به صورت کلی، جلسه‌های مباحثه و گفت‌‌وگو با متخصصان علی‌بابا نیز برگزار خواهد شد. در این جلسات، دانشجویان می‌توانند از تجربیات همکاران علی‌بابایی ما در مسیر شغلی‌شان استفاده کنند و سوالات و دغدغه‌های خود را در مورد مسیر آینده خود، از این دوستان بپرسند.

در اولین قسمت این برنامه، از بنیان‌گذار و مدیرعامل علی‌بابا، مجید حسینی نژاد دعوت کردیم تا به سوالات و دغدغه‌های شما پاسخ بدهند. در کنار آن نیز برنامه‌ی جلسات آینده ارائه‌ خواهد شد.

برای ثبت‌نام می‌توانید از طریق لینک رایگان ایوند اقدام کنید.
https://evnd.co/ZZd6m

@ceit_ssc

سمینار عمومی دانشکده فیزیک دانشگاه تهران

عنوان سخنرانی:
آیا ماده‌ تاریک ذهن ما را تار کرده‌است؟

سخنران:
دکتر حسین حقی
دانشگاه تحصیلات تکمیلی در علوم پایه زنجان

زمان:
شنبه ۱۸ بهمن
ساعت ۱۵:۳۰

لینک ورود به جلسه مجازی:
https://www.skyroom.online/ch/sci-ut/physics-seminars

به کانال خبری انجمن نجوم ایران بپیوندید:
http://t.me/asinojum

🔴وجود آینده و نسبیت خاص؛ قسمت اول:
دوسال پس از اینکه انیشتین نظریه نسبیت خاص خود را منتشر کرد، یکی از استادان قدیمی او به نام هرمان مینوکوفسکی، این بحث را مطرح کرد که تمام صحبت های مربوط به کندی زمان و کوتاه شدن فاصله ها تنها به دلیل اختلاف دیدگاه ناظران در حال حرکت است . ولی این نوع دیدگاه، چیزی نیست که ما در جهان سه بعدی خود به آن عادت داشته باشیم، بلکه دیدگاهی است که چهار بعد دارد. مینوکوفسکی نشان داد که دیگرنمی توان فضا و زمان را به عنوان دو چیز متفاوت از هم درنظر گرفت؛ بلکه باید آن ها را در قالبی واحد که "فضا-زمان" نامیده می شود، مورد بررسی قرار داد. بسیاری از مردم، حتی دانشمندان، با این تصویر جدید گیج شده بودند و این مهم است که مینوکوفسکی را برای رسیدن به چنین نتیجه ای مورد تحسین قرار داد.
اگر شما به یک جسم سه بعدی مثلا یک مکعب نگاه کنید، خواهید دید که بعد عمق( بعدی که در راستای دید شما است) از دو بعد دیگر، یعنی پهنا و ارتفاع، کوتاه تر به نظر می رسد و باعث می شود اطراف مکعب فشرده تر به نظر برسد. حالا فرض کنید کسی دیگر  دارد به همین مکعب نگاه می کند، اما از زاویه دیگری. از نظر او بعدی که شما به عنوان پهنا در نظر می گرفتید، حالا برای او عمق به شمار می رود و او خواهد دید که آن طرفی که رو به روی شما قرار گرفته، فشرده تر به نظر می رسد. شما دو نفر بر سر اینکه کدام زاویه دید صحیح است، بحث نمی کنید؛ زیرا هردو می دانید که این مسئله صرفا بستگی به این دارد که از چه دیدی به آن نگریسته شود. نسبیت خاص به ما می آموزد که اشیائی که با سرعت زیاد در حرکت اند، باید از دیدگاه یک جهان چهاربعدی که "فضا-زمان" نام دارد، نگریسته شوند. درچنین جهانی، فواصل مکانی و زمانی، هردو باهم، تشکیل یک دورنما را می دهند. یک ناظر متحرک که با سرعت زیادی نسبت به بقیه در حال حرکت است، فضا-زمان را از زاویه متفاوتی مشاهده می کند. از نظر یک ناظر ممکن است بعد زمان، کوتاه تر و یا بلندتر از بقیه به نظر برسد ولی هیچ کدام از ناظرین حق ندارند مدعی شوند که دورنمایی که آن ها از فضا-زمان در نظر دارند، نسبت به بقیه صحیح تر است.
ادامه دارد....

🔴وجود آینده و نسبیت خاص؛ قسمت دوم:
دو رویداد مجزا را در نظر بگیرید؛ مثلا نوشتن این جمله درگذشته توسط کسی و خواندن آن در زمان حال توسط شما! اگر از دید نیوتونی به مسئله نگاه کنیم، خواهیم دید که این دو رویداد در فضا و زمان کاملا جدا از هم اتفاق می افتند ومستقل از یکدیگرند. ولی نسبیت خاص نشان داد که چگونه هر دو این کمیت ها، بسته به ناظری که آن را مشاهده می کند، تغییر خواهد کرد. چیزی که فضا-زمان 4 بعدی را جالب تر کرده، این است که ما می توانیم یک «فاصله» منفرد را مابین دو رویداد بخصوص تعریف کنیم که این فاصله ترکیبی ازفواصل زمانی و مکانی آن دو است! این «بازه فضا-زمانی» برای تمام ناظران ، مقدار ثابتی را نشان می دهد. بنابراین هنگامی که فضا و زمان باهم ترکیب می شوند، ما به مفهوم  فاصله مطلق عینی، بازخواهیم گشت.
از فضای چهاربعدی مینوکوفسکی، اغلب به عنوان مدل بلوکی جهان یاد می شود! در صورتیکه با زمان، همچون بعد چهارم فضا برخورد می کنیم، می توانیم مجسم کنیم که چگونه کل فضا و زمان به عنوان یک بلوک چهاربعدی پیکره بندی می شود. اگر بخواهید چنین چیزی را توصیف کنید یکی از ابعاد فضایی را کنار بگذارید، درنتیجه همانطور که در شکل پیوست شده نشان داده شده است، زمان می تواند جای بعد سه را بگیرد.
درهر زمان مفروض، یک فضای دو بعدی برشی از این بلوک خواهد بود. زمان های پیشین جهان با نواحی که در سمت چپ این برش قرار دارند و زمان های آینده با نواحی که در سمت راست آن قرار دارند، مشخص می شوند.
این مدل، نمایی از جهان است که تمامیت وجود آن یعنی گذشته، حال و آینده در برابر ما بی حرکت گسترده شده است. بسیاری از فیزیکدانان از جمله انیشتین از این مدل نتیجه  گرفتند که در یک فضا-زمان 4 بعدی، هیچ .چیزی حرکت ندارد! در یک جهان بلوکی ، تمام وقایعی که قبلا اتفاق افتاده اند و یا قرار است اتفاق بیفتند، همگی با هم وجود دارند و فرقی بین گذشته و آینده نیست! این مستلزم این است که هیچ چیز غیرمنتظره ای هرگز نمی تواند روی دهد. نه فقط آینده از قبل مقرر شده است، بلکه از قبل وجود دارد و مانند گذشته غیرقابل تغییر است.
ادامه دارد..‌.

شکل پیوست وجود آینده و نسبیت خاص؛ مدل بلوکی جهان

🔴وجود آینده و نسبیت خاص؛ قسمت سوم:
می توانیم مدلی از فضا-زمان نیوتونی را نیز به عنوان یک بلوک چهاربعدی تصور کنیم. تفاوت این است که در مدل نیوتونی، فضا و زمان مستقل از یکدیگرند اما در مدل نسبیتی این دو باهم مرتبط هستند. یکی از پیامد های نسبیت این است که هیچ دو ناظری نمی توانند باهم به توافق برسند که «حالا» چه وقتی است! با کنار گذاشتن زمان مطلق، باید این را بپذیریم که مفهوم یک لحظه ی "حال" که مورد پذیرش عموم باشد، وجود ندارد! تمام حوادثی که از دید یک ناظر همزمان به نظر می رسند، می توانند به صورتی با یکدیگر ربط داده شوند تا نوعی برش مقطعی در بلوک فضا-زمان به وجود آورند؛ در حقیقت چیزی که ناظر مورد بحث به آن "حالا" می گوید. ولی ناظر دیگری که نسبت به ناظر اول درحال حرکت است، برش دیگری خواهد داشت که اولی را قطع می کند. بعضی از حوادث که برای ناظر نخست روی برش "حالا" قرار می گیرد، برای ناظر دوم در گذشته و برخی نیز در آینده قرار خواهند گرفت. این نتیجه، به نسبیت همزمانی معروف است و به همین دلیل است که فیزیکدانان می گویند چون مرزبندی مطلقی بین گذشته و آینده وجود ندارد، در نتیجه در گذر زمان هم نمی تواند وجود داشته باشد؛ زیرا اینکه "حال" کجاست، مورد توافق نیست!
حتی بدتر از آن اگر ناظری شاهد رویداد A باشد که قبل از B اتفاق افتاده، آنگاه ممکن است ناظر دیگری شاهد این باشد که B قبل از A اتفاق می افتد. این مورد تنها در هنگامی می تواند رخ دهد که فاصله زمانی بین دو رویداد در هر دو چارچوب، کمتر از مدت زمانی باشد که نور از یک رویداد به دیگر رویداد می رود. در این صورت احتمال اینکه رویدادی بتواند علت رویداد دیگر باشد، نفی می شود؛ زیرا چنین چیزی دلالت بر این دارد که یک ناظر می تواند معلول را قبل از علت مشاهده کند و قوانین فیزیک چنین چیزی را مجاز نمی داند!
اگر دو ناظر حتی نتوانند بر روی ترتیب چیزهایی که اتفاق می افتند با یکدیگر توافق کنند، پس چگونه خواهیم توانست گذر عینی زمان را به عنوان رویداد ها تعریف کنیم؟
ادامه دارد...

🔴وجود آینده و نسبیت خاص؛ قسمت چهارم:
همه ی فیزیکدان ها آمادگی پذیرش چنین دیدگاهی را نداشتند. حتی انیشتین مجبور شد تایید کند که گرچه فضا و زمان طوری به هم آمیخته اند که با یکدیگر تشکیل یک ساختار پیوسته (پیوستار) را می دهد ولی با این حال ما نباید به این دام بیفتیم که زمان را همچون یک بعد اضافی از فضا بدانیم. می دانیم محور زمان یک جهت معین دارد و آن هم پیکان زمان است. هیچ یک از محورهای سه گانه فضایی، شبیه این نیستند. در فضا به سادگی می توان به هرطرفی رفت؛ از این رو سرشت فضا و زمان از یکدیگر متمایز باقی می ماند. بنابراین هنگامیکه مینوکوفسکی برای اولین بار نظرات خودش را در این باره مطرح کرد، حتی انیشتین نیز به آن ها مطمئن نبود. اگرچه بعدا تغییر به تدریج تغییر عقیده داد و متوجه شد که این نظرات چقدر برای توسعه بعدی نسبیت عام که در آن فضا-زمان چهاربعدی تحت تاثیر گرانش قرار می گیرد، جنبه حیاتی دارد. در واقع، فضا-زمان می تواند خم،کشیده، فشرده و یا تابانده شود. حتی نسبیت عام اجازه می دهد تا فضا-زمان اشکال بسیار عجیبی را به وجود آورند که متخصصین امر به آن ها «توپولوژی های غیر ساده» می گویند. 
ما می دانیم که باید مفهوم «زمان حال عام» را کنار بگذاریم ولی آیا مجبوریم تصدیق کنیم  که آینده از قبل وجود دارد؟ در اینجا سه دلیل مطرح می شود که چرا این مورد صحیح نیست!
اولا عدم توافق دو ناظر در مورد ترتیب حوادث تنها در صورتی مطرح است که فاصله زمانی این دو حادثه خیلی کوتاه باشد. تصور کنید که دو فلاش نور داریم که از نظر شما در فاصله سی سانتی متری قرار گرفته اند. نور فاصله بین این دو فلاش را در مدت یک میلیاردیم ثانیه طی می کند
(0.3/300,000,000=1/1000,000,000)
بنابراین به منظور اینکه نور یکی از فلاش ها موجب فلاش زدن دیگری شود، شما باید آن ها را در طی یک فاصله زمانی از یکدیگر جدا ببینید که کمتر از یک میلیاردیم ثانیه باشد. با چنین فاصله زمانی، برای هر ناظر دیگری، هرچقدر هم که نسبت به شما سرعت داشته باشد، غیر ممکن خواهد بود تا نور فلاش ها را به طور دیگری مشاهده کنند. این مسئله یکی از قانون های طبیعت که علیت نام دارد را نقض می کند! قانون علیت می گوید که علت هرچیزی باید همیشه قبل از معلولش اتفاق بیفتد. بدیهی است که ما نمی توانیم روی دادن چیزی را داشته باشیم، ولی قبل از آن هر آنچه موجب روی دادن آن بوده را نداشته باشیم. در این مثال مهم این نیست که آیا فلاش اول موجب زدن فلاش دومی شده یانه، به دلیل اینکه زمان کافی برای این امکان بود.
بنابراین ترتیب حوادث برای ناظران مختلف تنها در صورتی مجاز است که موجب نقض قانون علیت ، یعنی تقدم علت بر معلول نشود و دو حادثه نیز از نظر زمانی چنان به یکدیگر نزدیک باشند که هیچ علامتی، حتی نور، نتواند بین آنها رد و بدل شود. در نتیجه بهم خوردن ترتیب حوادث تنها وقتی مفهوم گذر عینی زمان را خراب می کند که با مقیاس هایی سروکار داشته باشیم که بسیار کوچک باشند و موجب شوند "لحظه حال" کمی مبهم به نظر برسد!
ادامه دارد...

🔴وجود آینده و نسبیت خاص؛ قسمت پنجم:
دلیل دوم این است که حالت حرکت نسبی شما هرچه باشد، هنوز هم یک «زمان حال» معینی وجود دارد و بنابراین مرز کاملا روشنی مابین حوادث گذشته و آینده برای شما وجود دارد.
ثالثا در مورد بحث «وجود آینده از قبل» باید گفت این مسئله واضح است که تا وقتی که آینده برایمان "اتفاق نیفتاده" و ما کل فضا-زمان مربوط به آن را نشناخته ایم، نخواهیم توانست برشی در آن به وجود آوریم و بگوییم این «حال» است. از نظر ما آینده هنوز اتفاق نیفتاده و مهم هم نیست که با در دست داشتن اطلاعات کافی در مورد وضعیت کنونی جهان ( مثلا موقعیت و چگونگی حرکت تمام ذرات جهان) بتوانیم محاسبه کنیم که در زمان آینده چه اتفاقی خواهد افتاد. این مورد تفاوت زیادی با دیدگاه جبری نیوتنی ( نظم و ترتیبی) از جهان ندارد. تنها تفاوت این است که فاصله ها،طول مدت ها و ترتیب برخی حوادث به ناظران بستگی دارد.
مشاهده کل فضا-زمان( جهان در تمام زمان ها) به صورت یک بلوک چهار بعدی به نقطه ای برتری نیاز دارد که در بیرون از جهان باشد. این مورد مثل این است که بپرسیم جهان از بیرون چه شکلی به نظر می رسد. بیرونی در کار نیست که چنین چیزی میسر باشد. بنابراین چنین دیدگاهی صرفا فرضی است.
این مسائل موجب نشده تا بسیاری از فیزیکدانان، ریاضی دانان و فلاسفه از ایده جهان بلوکی، همراه با زمان درحال سکون آن، به طور تمام و کمال استقبال نکنند. ریاضی دان آلمانی، هرمان ویل، جهان بلوکی را بدین گونه شرح می دهد:«جهان عینی فقط هست، ولی اتفاق نیفتاده. تنها ذهن ماست که همچون فرایندی جلو رونده در زمان وجود دارد». درواقع چنین برداشت هایی خیلی پیش از اینکه نسبیت وارد گود شود، مطرح بوده اند و به استدلالات فیلسوف معروف آلمان، امانوئل کانت، در اثر ممتازش به نام سنجش خرد محض، بسیار نزدیک اند.
انگاری نوعی تناقض در این استدلال ها وجود دارد. با اینکه هیچ چیزی در فضا-زمان چهار بعدی تغییر نمی کند، ویل از ما انتظار دارد باور کنیم ذهن ما هنوز به شکلی از میان آن درحال حرکت است! و بدینگونه است که ما حالِ همیشه در تغییر خود را حس می کنیم. او مدعی است که این حس، یک خیال است. ولی حرکت، هر چقدر هم که خیالی باشد، بر تغییر اشاره دارد و تغییر نیاز به گذر زمان دارد. بنابراین اگر ذهن ما تغییری را حس می کند، پس باید خودش خارج از این فضا-زمان ایستا قرار داشته باشد.

*برگرفته از کتاب سیاهچاله ها، کرمچاله ها و ماشین های زمان از جیم الخلیلی*

🔴زمان گرانشی
*توضیح زمان در نسبیت عام*
انیشتین نشان داد که به غیر از استفاده از حرکت با سرعت های بالا، گرانش نیز می تواند روش متفاوتی را برای کند کردن زمان در اختیار ما بگذارد. نسبیت عام توضیح می دهد که چگونه اجسام سنگین موجب می شوند فضا-زمان در نزدیکی آن ها خم شود. همانگونه که فضا در یک میدان گرانشی کشیده تر می شود، زمان نیز چنین حالتی دارد. برای نمونه تاثیری را که گرانش می تواند در نزدیکی افق رویداد یک سیاهچاله بر روی زمان بگذارد را در نظر بگیرید. ناظری که در مکان امنی ایستاده و شاهد افتادن نفر دیگری است که ساعتی را در دست دارد، خواهد دید که ساعت هر لحظه کندتر می شود. به همین دلیل است که ما میبینیم اشیائی که به داخل سیاهچاله ها می افتند، طوری به نظر میرسند که انگاری در افق رویداد درجا بی حرکت ایستاده اند. از نظر ما، زمان در افق از حرکت افتاده است. ولی این صرفا یک اشتباه بصری نیست! اتساع زمان در نسبیت خاص، خود یک چیز نسبی است. دو ناظر که نسبت به هم سرعت زیادی دارند، خواهند دید که ساعت دیگری کند شده است. ولی در مورد دو نفری که در نزدیکی سیاهچاله قرار دارند، آن یکی که درحال سقوط در سیاهچاله است، مشاهده خواهد کرد که ساعت ناظری که در دورتر قرار دارد، تندتر حرکت می کند. 
هنوز هیچ کس با سیاهچاله رو به رو نشده تا چنین اثری را مشاهده کند. پس چطور می توانیم مطمئن شویم که زمان واقعا کند می شود؟ پاسخ این است که ما می توانیم این مسئله را بر روی زمین آزمایش کنیم. میدان گرانشی زمین اصلا قابل مقایسه با یک سیاهچاله نیست ولی ما هنوز قادریم تاثیرات اندک آن را بر زمان اندازه بگیریم.
ادامه دارد...

🔴زمان گرانشی؛ ادامه
اتساع زمانی که به واسطه میدان گرانشی زمین به وجود آمده بود، در آزمایش مشهوری که درسال 1960 توسط دو آمریکایی به نام های روبرت پاند و گلن رب کا انجام شد، مورد تایید قرار گرفت. این دو از پدیده تازه کشف شده ای به نام اثر ماسباؤر( Mossbauer effect) در آزمایش خود استفاده کردند. این پدیده می گوید هنگامی که یک اتم خاص تحت تاثیر انرژی قرار می گیرد، از خود نوری را تابش می کند که طول موج های خاصی دارد و چون این طول موج ها با اتم های مشابه که آن هارا تابش کرده اند، همسازی دارد، سریعا توسط آن ها جذب خواهد شد. اگر طول موج به آهستگی تغییر کند، مثلا در انتقال دوپلری، آنگاه اتم های مشابه دیگر قادر به جذب آن ها نخواهند بود پاند و رب کا، مقداری اتم آهن که در حال تابش بودند را در عمق 23 متری یک برج بلند ومقداری از اتم های عادی آهن را  دربالای برج قرار دادند. آن ها متوجه شدند که نور های گسیل شده از اتم های پایینی توسط اتم های بالایی جذب نمی شوند و نشان دادند که دلیل این مسئله، این است که طول موج های رسیده به بالا، انتقال به سرخ  پیدا کرده اند. این "انتقال به سرخ گرانشی" نتیجه مستقیم کند شدن زمان در پایین موج می باشد. شما میبینید که بالای برج از سطح زمین فاصله بیشتری دارد و درنتیجه گرانش در آنجا ضعیفتر است( البته خیلی نه ولی آنقدر کافی است که بتواند طول موج نور را تا اندازه ای تغییر دهد). 
برای درک انتقال به سرخ که به عنوان کند کننده زمان عمل کند، در نظر بگیرید که طول موج واقعا چه معنایی دارد. شما می توانید اتم های آهن را به عنوان یک ساعت در نظر بگیرید. که هر «قله موج» نور گسیل شده از آنها حالت یک «تیک» ساعت را دارد. اگر ما طول موج های بلندتر را ببینیم، این نشان دهنده این است که زمان بیشتری بین تیک ها سپری شده و می گوییم که این ساعت اتمی کندتر حرکت می کند. برای اندازه گیری مقدار این کندی حرکت، پاند و رب کا کاری را انجام دادند که به نظر کاری استادانه می آید. آن ها اتم هایی را که در بالای برج بودند، با سرعت معینی به سمت آن هایی که در پایین بودند، حرکت دادند. حالا اتم های در حال حرکت می دیدند که طول موج نورهای گسیل شده از پایین که به سمت آنها می آمدند به دلیل انتقال دوپلری مقداری کم شده است. این کاهش طول موج را می توان با کنترل سرعت اتم های پایین رونده طوری تنظیم کرد که تا طول موج نور گسیل شده با اتم های در حال سقوط، تطبیق داده شود و درنتیجه قادر باشند آن ها را جذب کنند.
تحت شرایط خاصی دو نوع اتساع زمان( که بر اثر نسبیت خاص و نسبیت عام به وجود می آیند) می توانند اثر یکدیگر را خنثی کنند. دو ساعت اتمی را در نظر بگیرید؛ یکی بر روی زمین و دیگری سوار بر ماهواره ای که به دور زمین در حال گردش است. کدام یک از این ها کندتر حرکت می کنند؟ از نظر ساعتی که بر روی زمین قرار دارد، سرعت زیاد ساعتی که در مدار قرار دارد، باعث می شود تا کندتر حرکت کند؛ درحالیکه ما به این حقیقت واقفیم که ماهواره در حال گردش در حالت جاذبه صفر قرار دارد( و گرانش کمتری به آن وارد می شود) باید سریعتر حرکت کند. کدام یک از این تاثیرات برنده است؟
پاسخ این سوال به این بستگی دارد که ماهواره در چه ارتفاعی از زمین در حال گردش است. دانشمندان، هنگامیکه اطلاعات فرستاده شده از ماهواره های تحقیقاتی که در زمینه مسائل مربوط به گرانش کار می کند و خودشان دارای ساعت اتمی هستند، تجزیه و تحلیل می کنند، نیاز دارند تا این قبیل مسائل را بدانند. برای مثال اگر یک ماهواره در ارتفاعی قرار داشته باشد که طول آن بیشتر از قطر زمین است، در این صورت به اندازه ای از زمین دور است که تاثیر گرانش بر اتساع زمان نا چیز باشد و ساعت اتمی آن سریعتر از ساعتی حرکتی می کند که در زمین قرار دارد و حرکتش توسط جاذبه زمین کند شده است. البته اندازه این کند شدن چند میلیونیوم ثانیه در روز است( که با توجه به دقتی که ساعت های اتمی دارند، این زمان مقداری نیست که بتوان از آن چشم پوشی کرد).
پس به خاطر داشته باشید که اگر ساعتتان کند شد، آن رابالای سرتان نگه دارید! این کار باعث می شود تا نیروی گرانشی کمتری به آن وارد شود و تندتر حرکت کند. البته شما هرچقدر هم که دستانتان را بالا نگه دارید، هرگز قادر نخواهید بود تا تاثیراتی به این حد کوچک را اندازه بگیرید.

🟥 برنامه دروس ارائه شده رشته فیزیک دانشکده فیزیک و مهندسی انرژی امیرکبیر در ترم دوم سال ۱۳۹۹

@psa_aut

کنفرانس فیزیک اقتصاد و اقتصاد پیچیدگی

⭕️⭕️ مهلت ارسال مقالات تمدید شد: ۲۹ بهمن‌ماه ۱۳۹۹ ⭕️⭕️


۱۳ و ۱۴ اسفندماه ۱۳۹۹
دانشگاه شهید بهشتی و انجمن مالی ایران (مجازی)


ثبت‌نام و اطلاعات بیشتر:
http://complexityeconomics.ir
_______________________________
@sbu_physics

🔴سیستم مکان یابی جهانی(GPS)
این سیستم به کلیه کاربرانش امکان می دهد تا بتوانند در هر نقطه از زمین مکان، سرعت و زمان را اندازه گیری کنند.کل این سیستم از سه بخش تشکیل شده است: قسمت فضایی، قسمت کنترل و قسمت کاربر.
قسمت فضایی شامل 24 ماهواره است که هر کدام یک ساعت اتمی حمل می کنند. هرچهار عدد از ماهواره ها، در یک صفحه مداری قرار دارند که با صفحه استوای زمین، زاویه 55 درجه می سازد. این شش صفحه مداری، طوری توزیع شده اند که از دید هر ناظر زمینی، همیشه بیشتر از 4 عدد از ماهواره ها ، بالای افق قرار داشته باشند. ساعت های داخل ماهواره ها، به طور منظم سیگنال هایی ارسال می کنند. اگر ارسال هر سیگنال را یک رویداد فضا-زمانی درنظر بگیریم، به همراه سیگنال پیغامی وجود دارد که مختصات فضایی و زمانی ارسال را معین می کند. اطلاعات دیگری هم در سیگنال ها وجود دارد؛ شامل کاتالوگی از محل کلیه ماهواره ها، اطلاعات راجع به سلامت سیستم حرکت ماهواره و اطلاعاتی که به وسیله آن ها می توان زمان جهانی ثبت شده توسط رصد خانه نیروی دریایی آمریکا را به دست آورد.
قسمت کنترل شامل تعدادی ایستگاه نظارت زمینی است که به طور پیوسته اطلاعات را از ماهواره ها دریافت می کنند. سپس داده ها به ایستگاه اصلی کنترل، منتقل شده و پس از انجام محاسبات، به ماهواره ها برگردانده می شوند تا مورد استفاده کاربران قرار گیرند.
قسمت کاربر هم متشکل از کلیه کاربرانی است که با استفاده از سیگنال های دریافتی از ماهواره ها می توانند مکان و سرعت و زمان را به دست آورند.
مبنای کار GPS بر وجود ساعت های سزیومی فوق العاده دقیق و پایدار استوار است. برای مثال اگر چنین ساعتی را روشن کنیم، پس از گذشت یک روز، مقدار خطای نسبی
5*10^(-14)
یا 4 نانو ثانیه خواهد بود. چنین دقتی منجر به اندازه گیری مکان با دقت سانتی متر می شود.
محاسبه مکان و زمان با استفاده از GPS بر اساس یک روش ساده انجام می پذیرد. فرض کنید چهار ساعت اتمی هم زمان شده، تپ های بسیار دقیقی را از مکان های rj  در زمان های tj  ارسال کنند که j=1,2,3,4.
  حالا فرض کنید این چهار سیگنال به طور همزمان در زمان t در مکان r دریافت شوند. با توجه به ثابت بودن سرعت نور می توانیم بنویسیم:

C^2.(t-tj)^2=|r-rj|^2,      j=1,2,3,4

با حل این چهار معادله، همزمان می توان مختصات r و t ناظر را به دست آورد.
با وجود اینکه سرعت ماهواره ها نسبت به سرعت نور و همچنین میدان گرانشی زمین کوچک است اما به علت دقت بسیار زیاد، نمی توان از اثرات نسبیتی چشم پوشی کرد. برای مثال خطایی از مرتبه نانو ثانیه معادل با خطایی از مرتبه 30 سانتی متر در مکان خواهد بود. اثراتی که در محدوده نسبیت قرار دارند، عمدتا شامل انتقال دوپلری مرتبه اول و دوم در بسامد ساعت های اتمی به خاطر حرکت نسبی آن ها، انتقال بسامد گرانشی ( ناشی از تصحیحات نسبیت عام) و تصحیح ناشی از چرخش زمین است. در نظر نگرفتن این اثرهای نسبیتی، باعث می شود نتایج GPS  دقت کافی نداشته باشد.

رصدخانه ابوریحان بیرونی با همکاری انجمن علمی نجوم دانشگاه شیراز برگزار می‌کند:

✴️ جلسه پرسش و پاسخ

🔸 با حضور:
📌پروفسور کامران وفا

🔸 استاد دانشگاه هاروارد آمریکا

🗓 زمان:
📌شنبه 2 اسفندماه 1399

⏰ ساعت:
19 الی 20:30


🔸 با توجه به محدودیت ظرفیت، ثبت نام اولیه الزامی است.پذیرفته شدن ثبت‌ نام شما از طریق ایمیل رصدخانه ابوریحان به اطلاعتان خواهد رسید.

🔸 برای کسب اطلاعات بیشتر و آگاهی از آخرین جزئیات اجرای برنامه، صفحه رصدخانه ابوریحان بیرونی در اینستاگرام را دنبال نمایید.

📌 " لینک ثبت نام برنامه دکتر کامران وفا "


📌 " صفحه اینستاگرام رصدخانه ابوریحان بیرونی دانشگاه شیراز "

🆔 @Anjomannujum

🔴اسامی و نتايج برگزیدگان دور جديد انتخابات اتحادیه انجمن هاي علمي فيزيك كشوري وزارت علوم:

🔴اعضاي شورای مرکزی:

1. فربد دشتی از دانشگاه صنعتی امیرکبیر

2.حدیثه اسدی پور، دانشگاه مرکز آموزش عالی و فنی مهندسی بوئین زهرا

3. امید لباف دبیر انجمن فیزیک از دانشگاه سمنان

4.فاطمه عابدی از دانشگاه الزهرا

5.زهره نصیری سلح چینی از دانشگاه یاسوج


🔴اعضاي علی البدل شورای مرکزی:

1.علیرضا زارع از دانشگاه شهید باهنر کرمان

2.هاتف سلیمانی از دانشگاه شاهد تهران


🔴بازرس:

پریسا رحمانی از دانشگاه بجنورد


🔴علی البدل بازرس:

خدیجه لطفی نیا فیروزجائی از دانشگاه مازندران

🔸اطلاعیه زمانبندی ثبت نام تکمیلی دانشجویان کارشناسی

📌نیم سال دوم ۱۴۰۰-۱۳۹۹

☑️ رسانه باشید.

☑️@senfi_phy_ee

🔺آذری‌جهرمی، وزیر ارتباطات و فناوری‌اطلاعات:

🔹۶۰ گیگ اینترنت آموزشی برای دانشجویان در نظر گرفته‌ایم.

🔸همه دانشجویان کشور از این بسته بهره‌مند می‌شوند.

🔹ثبت نام به‌مدت ۲ هفته از طریق سایت زير انجام می‌شود.

🟥 www.ictgifts.ir

🆔 @PSA_AUT

انجمن علمي فيزيك و نجوم اميركبير

✅ اطلاعیه شماره 12 معاونت آموزشی و تحصیلات تكميلي پيرامون كلاس هاي آنلاين، ویژه دانشجویان

🆔@psa_aut

🌱 انجمن علمی دانشکده صنایع دانشگاه صنعتی امیرکبیر برگزار می‌کند:
🎬 سومین #اپیزود از دومین #فصل وبینار #استارتاک تحت عنوان نقشه راه دیجیتال مارکتینگ

🎙 سخنران: جناب آقای محمد شکاری
- بنیان‌گذار و مدیرعامل اینفوگرام
- مدرس دوره‌های دیجیتال مارکتینگ

🔻سرفصل‌های مورد بحث:
- محدوده بازی دیجیتال مارکتینگ
- اجزا، مزایا و مراحل دیجیتال مارکتینگ
- آشنایی با تدوین استراتژی دیجیتال مارکتینگ
- قیف فروش دیجیتال
- تعریف پرسونا و سفر مشتری
- شناخت رسانه های دیجیتال
- ملاحظات طراحی یک برنامه اجرایی دیجیتال مارکتینگ
- جایگاه بازاریابی محتوایی
- ابزارهای کاربردی در دیجیتال مارکتینگ

📆 پنجشنبه 7 اسفندماه ساعت 18 الی 20

🌐 جهت ثبت‌نام کلیک کنید.

⚠️ ثبت‌نام در این وبینار #رایگان می‌باشد.
⚠️ برای ورود به وبینار، ثبت‌نام در سایت #الزامی می‌باشد.
⚠️ وبینار ضبط می‌شود و فیلم آن تنها در اختیار کسانی که ثبت‌نام کردند قرار خواهد گرفت.
⚠️ دانشجویان دانشگاه امیرکبیر ترجیحاً با ایمیل دانشگاهی خود در سایت ثبت‌نام کنند.

❌ ظرفیت محدود ❌

❗️جهت کسب اطلاعات بیشتر با آیدی @masaaf_admin در تلگرام در ارتباط باشید.

🆔 @masaafaut