هدف هفدهم توسعه پایدار: مشارکت برای آرمان‌ها
🌎
👈کنفرانس سازمان ملل برای تجارت و توسعه اعلام کرده است که برای رسیدن به اهداف توسعه پایدار به ۵ تا ۷ تریلیون دلار سرمایه‌گذاری سالانه نیاز داریم.
👈مجموع کمک‌های رسمی توسعه (ODA) در سال ۲۰۱۷، ۱۴۶/۶ میلیارد دلار بوده است که نسبت سال ۲۰۱۶، ۰/۶ درصد کاهش داشته است. سهم کمک‌های رسمی توسعه از درآمد ناخالص کشورهای اهدا کننده هم‌چنان پایین است (۰/۳۱ درصد).
👈سهم بدهی کشورهای در حال توسعه ۳ درصد درآمدهای صادراتی آنها است و ثابت مانده است.
👈در سراسر جهان، چهار میلیارد نفر از اینترنت استفاده نمی‌کنند که ۹۰ درصد آنها از کشورهای در حال توسعه هستند
.
🇮🇷
👈در ایران، تعداد اشتراک‌های اینترنت در هر ۱۰۰ نفر به طور مداوم در حال افزایش بوده است و به ۱۲/۳۹ در سال ۲۰۱۷ رسیده است اما این مقدار کمی پایین‌تر از متوسط جهانی ۱۳/۷۶ است.
👈در سال ۲۰۱۷ ، ۶۰/۴۲ درصد جمعیت ایران از اینترنت استفاده می‌کرده‌اند.
📊
👈اطلاعات بیشتر را در اینفوگرافیک هدف هفدهم توسعه پایدار در اینجا (لینک) مطالعه کنید.
@Parto_School
🌎
👈کنفرانس سازمان ملل برای تجارت و توسعه اعلام کرده است که برای رسیدن به اهداف توسعه پایدار به ۵ تا ۷ تریلیون دلار سرمایه‌گذاری سالانه نیاز داریم.
👈مجموع کمک‌های رسمی توسعه (ODA) در سال ۲۰۱۷، ۱۴۶/۶ میلیارد دلار بوده است که نسبت سال ۲۰۱۶، ۰/۶ درصد کاهش داشته است. سهم کمک‌های رسمی توسعه از درآمد ناخالص کشورهای اهدا کننده هم‌چنان پایین است (۰/۳۱ درصد).
👈سهم بدهی کشورهای در حال توسعه ۳ درصد درآمدهای صادراتی آنها است و ثابت مانده است.
👈در سراسر جهان، چهار میلیارد نفر از اینترنت استفاده نمی‌کنند که ۹۰ درصد آنها از کشورهای در حال توسعه هستند
.
🇮🇷
👈در ایران، تعداد اشتراک‌های اینترنت در هر ۱۰۰ نفر به طور مداوم در حال افزایش بوده است و به ۱۲/۳۹ در سال ۲۰۱۷ رسیده است اما این مقدار کمی پایین‌تر از متوسط جهانی ۱۳/۷۶ است.
👈در سال ۲۰۱۷ ، ۶۰/۴۲ درصد جمعیت ایران از اینترنت استفاده می‌کرده‌اند.
📊
👈اطلاعات بیشتر را در اینفوگرافیک هدف هفدهم توسعه پایدار در اینجا (لینک) مطالعه کنید.
@Parto_School
Forwarded from مدرسه پرتو؛ کنش‌گری و ترویج حقوق افراد دارای معلولیت
در سراسر دنیا حدود ۴۶۶ میلیون نفر دارای اختلالات شنوایی‌اند و بسیاری از آنان برای برقراری ارتباط به لب‌خوانی متکی‌اند.
در این نوشتار بخوانید که چطور شیوع کرونا باعث ایجاد مشکلات مضاعف برای کسانی می‌شود که با چشمانشان می‌شنوند.
partoschool.org/node/798
@Parto_School
در این نوشتار بخوانید که چطور شیوع کرونا باعث ایجاد مشکلات مضاعف برای کسانی می‌شود که با چشمانشان می‌شنوند.
partoschool.org/node/798
@Parto_School
دوره آموزشی «شفافیت و فساد؛ قوانین و راهکارها» با تمرکز بر دو مفهوم مهم «ترویج شفافیت» و «کاهش فساد» فرصتی ایجاد می‌کند تا با الفبای این حوزه، راهکارها و نقش جامعه مدنی در این راستا بیشتر آشنا شویم. در این دوره آموزشی موضوعاتی چون «مفهوم فساد و ابعاد آن»، «نشانه‌های فساد و روش‌های تشخیص آن»، «نحوه گزارش کردن فساد» و «نقش جامعه مدنی در کاهش فساد» بررسی می‌شوند. این دوره آموزشی رایگان است و به‌صورت آنلاین برگزار می‌شود. برای ثبت‌نام بر روی این لینک کلیک کنید.
@Parto_School
@Parto_School
روز جهانی بدون خشونت
در تقویم سازمان ملل متحد روز دوم اکتبر هر سال که مصادف با تولد مهاتما گاندی است به عنوان روز بین‌المللی بدون خشونت نام گذاری شده است. با گرامی‌داشت این روز جامعه بین‌المللی تلاش دارد تا با آموزش، آگاه‌سازی و جلب توجه افکار عمومی به شیوه‌های مسالمت‌آمیز حل اختلاف (چه در سطح فردی یا گروهی) به تدریج همه افراد را به ترویج فرهنگ صلح، بردباری، نفی خشونت و درک متقابل دعوت کند. اما به قول جودیت باتلر، فیلسوف و نظریه‌پرداز اجتماعی این تمرین مدارا و تقویت رفتار نافی خشونت به معنای خنثی بودن نیست بلکه تمرین باور و عمل به یک ارزش اخلاقی است که طی آن بر روحیه آرام ماندن در شرایط بحرانی صحه می‌گذاریم اما به شیوه‌های مختلف اعمال قدرت به خصوص بر فرودستان هم حساسیت نشان می‌دهیم. نفی خشونت در واقع یک موضع اخلاقی است که بایستی ما را به مرحله بالاتری از تلاش برای برقراری عدالت اجتماعی برساند.
معمولا در میان انواع خشونت، توسل به زور فیزیکی یا استفاده از سلاح‌های سرد و گرم برای اعمال فشار بر یک فرد، گروه یا جمعیت کشور بیش از همه مورد توجه قرار می‌گیرد که هدف آن آسیب رساندن به تمامیت جسمانی افراد انسانی است. جنگ، تجاوز، شکنجه، زندان، نقض آزادی‌های فردی و یا اعمال فشار فیزیکی و روانی بر یک فرد یا گروه همه از جمله مصادیق متعدد آن است.
در میان دسته‌بندی‌های خشونت اما خشونت اقتصادی کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد در حالی که تاثیر بسیار عمیقی بر رشد و استقلال فردی به‌خصوص در زنان، کودکان و گروه‌های به حاشیه رانده شده دارد. خشونت اقتصادی شامل واداشتن افراد به کار اجباری، کار بدون دستمزد یا با دستمزد بسیار کم و همچنین محدود کردن دسترسی فرد به منابع مالی و اقتصادی است. در سطح کلان استفاده و اعمال زور بر کارگران مهاجر و بدون مدرک شناسایی را در بر می‌گیرد که نمونه‌های آن مانند اجبار به کار با ساعات طولانی یا بدون مرخصی، عدم دسترسی به خدمات بهداشتی و درمانی یا برخورداری از بیمه بیکاری است.
بعضی اوقات اما سوءاستفاده از هر نوع ابزار فرهنگی و قانونی برای کنترل اقتصادی و مالی زنان در چارچوب خانواده و یا در ساختار کلی یک جامعه را شامل می‌شود. اعمال زور برای ممنوعیت آموزش و اشتغال، محدود کردن حق زنان بر ارث، مالکیت زمین، بازکردن حساب بانکی مستقل و یا عدم برخورداری مساوی با مردان از وام و اعتبار مالی از مصادیق متعدد خشونت اقتصادی بر زنان است. قوانین و مقررات، عرف‌ها و هنجارهای فرهنگی همه می‌توانند مشوق‌های اعمال این نوع خشونت بر زنان باشند.
خشونت اقتصادی اگرچه اغلب اوقات علایم مشهود فیزیکی و جسمی ندارد، اما به شدت در تعمیق فقر مالی و به تدریج بهداشت روانی تاثیر دارد و می تواند تهدید کننده سلامت روحی، اعتماد و عزت نفس افراد باشد به نوعی که آنها را در یک چرخه آسیب پذیری در مقابل سایر خشونت‌ها قرار می‌دهد.
روز دوم اکتبر، روز جهانی بدون خشونت، فرصتی است تا یادآوری کنیم که در سراسر دنیا زنان بسیاری از دسترسی به اشتغال و منابع مالی باز می‌مانند یا ممکن است با دستمزدهای ناچیز مجبور به کار در ساعات طولانی آن هم در شرایط ناامن شوند. زنانی که وظایف کار خانگی و نگهداری از فرزندان نیز بر دوش آنها است و کمترین بهره‌مندی از مزایای کار به‌ویژه تسهیلات مراقبت از کودکان را دارند. یادمان باشد، خشونت اقتصادی زمینه ساز پذیرش هر خشونت دیگر و یا ماندن در هر رابطه سوء استفاده آمیز دیگری می‌شود.
بنابراین دادن استقلال مالی و اقتصادی به زنان و حق برخورداری از کار شایسته در شرایط عادلانه و بدون تبعیض‌های مبتنی بر جنسیت، قومیت، سن، نژاد، مذهب و یا وضعیت قانونی و به رسمیت شناختن حق دسترسی به منابع مالی و فرصت‌های اقتصادی هم از مصادیق مهم برای تمرین نفی خشونت‌اند.
(لینک مقاله در وبسایت پرتو)
@Parto_School
در تقویم سازمان ملل متحد روز دوم اکتبر هر سال که مصادف با تولد مهاتما گاندی است به عنوان روز بین‌المللی بدون خشونت نام گذاری شده است. با گرامی‌داشت این روز جامعه بین‌المللی تلاش دارد تا با آموزش، آگاه‌سازی و جلب توجه افکار عمومی به شیوه‌های مسالمت‌آمیز حل اختلاف (چه در سطح فردی یا گروهی) به تدریج همه افراد را به ترویج فرهنگ صلح، بردباری، نفی خشونت و درک متقابل دعوت کند. اما به قول جودیت باتلر، فیلسوف و نظریه‌پرداز اجتماعی این تمرین مدارا و تقویت رفتار نافی خشونت به معنای خنثی بودن نیست بلکه تمرین باور و عمل به یک ارزش اخلاقی است که طی آن بر روحیه آرام ماندن در شرایط بحرانی صحه می‌گذاریم اما به شیوه‌های مختلف اعمال قدرت به خصوص بر فرودستان هم حساسیت نشان می‌دهیم. نفی خشونت در واقع یک موضع اخلاقی است که بایستی ما را به مرحله بالاتری از تلاش برای برقراری عدالت اجتماعی برساند.
معمولا در میان انواع خشونت، توسل به زور فیزیکی یا استفاده از سلاح‌های سرد و گرم برای اعمال فشار بر یک فرد، گروه یا جمعیت کشور بیش از همه مورد توجه قرار می‌گیرد که هدف آن آسیب رساندن به تمامیت جسمانی افراد انسانی است. جنگ، تجاوز، شکنجه، زندان، نقض آزادی‌های فردی و یا اعمال فشار فیزیکی و روانی بر یک فرد یا گروه همه از جمله مصادیق متعدد آن است.
در میان دسته‌بندی‌های خشونت اما خشونت اقتصادی کمتر مورد توجه قرار می‌گیرد در حالی که تاثیر بسیار عمیقی بر رشد و استقلال فردی به‌خصوص در زنان، کودکان و گروه‌های به حاشیه رانده شده دارد. خشونت اقتصادی شامل واداشتن افراد به کار اجباری، کار بدون دستمزد یا با دستمزد بسیار کم و همچنین محدود کردن دسترسی فرد به منابع مالی و اقتصادی است. در سطح کلان استفاده و اعمال زور بر کارگران مهاجر و بدون مدرک شناسایی را در بر می‌گیرد که نمونه‌های آن مانند اجبار به کار با ساعات طولانی یا بدون مرخصی، عدم دسترسی به خدمات بهداشتی و درمانی یا برخورداری از بیمه بیکاری است.
بعضی اوقات اما سوءاستفاده از هر نوع ابزار فرهنگی و قانونی برای کنترل اقتصادی و مالی زنان در چارچوب خانواده و یا در ساختار کلی یک جامعه را شامل می‌شود. اعمال زور برای ممنوعیت آموزش و اشتغال، محدود کردن حق زنان بر ارث، مالکیت زمین، بازکردن حساب بانکی مستقل و یا عدم برخورداری مساوی با مردان از وام و اعتبار مالی از مصادیق متعدد خشونت اقتصادی بر زنان است. قوانین و مقررات، عرف‌ها و هنجارهای فرهنگی همه می‌توانند مشوق‌های اعمال این نوع خشونت بر زنان باشند.
خشونت اقتصادی اگرچه اغلب اوقات علایم مشهود فیزیکی و جسمی ندارد، اما به شدت در تعمیق فقر مالی و به تدریج بهداشت روانی تاثیر دارد و می تواند تهدید کننده سلامت روحی، اعتماد و عزت نفس افراد باشد به نوعی که آنها را در یک چرخه آسیب پذیری در مقابل سایر خشونت‌ها قرار می‌دهد.
روز دوم اکتبر، روز جهانی بدون خشونت، فرصتی است تا یادآوری کنیم که در سراسر دنیا زنان بسیاری از دسترسی به اشتغال و منابع مالی باز می‌مانند یا ممکن است با دستمزدهای ناچیز مجبور به کار در ساعات طولانی آن هم در شرایط ناامن شوند. زنانی که وظایف کار خانگی و نگهداری از فرزندان نیز بر دوش آنها است و کمترین بهره‌مندی از مزایای کار به‌ویژه تسهیلات مراقبت از کودکان را دارند. یادمان باشد، خشونت اقتصادی زمینه ساز پذیرش هر خشونت دیگر و یا ماندن در هر رابطه سوء استفاده آمیز دیگری می‌شود.
بنابراین دادن استقلال مالی و اقتصادی به زنان و حق برخورداری از کار شایسته در شرایط عادلانه و بدون تبعیض‌های مبتنی بر جنسیت، قومیت، سن، نژاد، مذهب و یا وضعیت قانونی و به رسمیت شناختن حق دسترسی به منابع مالی و فرصت‌های اقتصادی هم از مصادیق مهم برای تمرین نفی خشونت‌اند.
(لینک مقاله در وبسایت پرتو)
@Parto_School
راهکارهایی برای افزایش شفافیت مالی در سازمان‌های مردم‌نهاد
شفافیت عملکرد در زمینه‌های مختلف از مسوولیت‌های مهم مدیران سازمان‌های غیردولتی و مردم‌نهاد است و شفافیت مالی یکی از مهم‌ترین آنهاست. در این مقاله، به اختصار سه راهکار آسان و انجام‌پذیر برای افزایش شفافیت مالی در سازمان‌های غیردولتی را مرور می‌کنیم:
استانداردسازی رویه‌های مالی
آیا سازمان شما از یک مجموعه رویه‌های مالی مشخص استفاده می‌کند یا این که هر تیمی در سازمان به شکل دلخواه خود مسائل مالی را مدیریت می‌کنند؟ زمانی که هر بخشی از سازمان به شکل دلخواه خود رویه‌های مالی را اداره کند، نه تنها اثر منفی بر بازده کاری سازمان گذاشته و هزینه‌های اضافی و غیرضروری بر سازمان تحمیل می‌شود، بلکه شفافیت عملکرد نیز از بین می‌رود. استفاده از رویه‌های استانداردسازی شده از سوتفاهم‌های حسابرسی و حسابداری جلوگیری کرده و به مدیریت مالی سرعت می‌بخشد و به سازمان کمک می‌کند تا شفافیت مالی داشته باشد، چرا که اعضای سازمان از نحوه کارکرد سیستم مالی آگاه خواهند بود و هر زمان که کسی درخواست دسترسی به سیستم مدیریت مالی سازمان را داشته باشد، می‌تواند به سادگی به اطلاعات لازم دسترسی یابد. استانداردسازی رویه‌های مالی به افزایش شفافیت با اعضای سازمان کمک می‌کند و تا حد قابل توجهی عملکرد مالی سازمان را در مقابل حامیان مالی و نیز عموم شفاف می‌سازد. اما به تنهایی برای شفاف‌سازی کافی نخواهد بود.
قابلیت دسترسی به اطلاعات
مدیریت سازمان‌های مردم‌نهاد باید در مقابل اعضا و کارکنان خود و نیز در مقابل عموم پاسخگو و شفاف عمل کنند تا بتوانند اعتماد ایشان را جلب کنند. به این منظور، سازمان‌های غیردولتی، مردم‌نهاد و خیریه همه در مقابل قانون موظف هستند که اطلاعات مالی خود را در صورت درخواست در اختیار عموم بگذارند. اعضای هیات مدیره لازم است به اطلاعات مالی دسترسی و بر آنها نظارت داشته باشند. راهبران یک سازمان مردم‌نهاد، باید خود سردمدار شفافیت و پاسخگویی باشند و سعی کنند در اولین قدم سازمان خود را از هر لحاظ شفاف و پاسخگو سازند.
گزارش‌دهی مرتب به حامیان مالی
جلب حامیان مالی یکی از دشوارترین مسوولیت‌های سازمان‌های غیردولتی است. بدون وجود حامیان مالی، وجود سازمان به خطر خواهد افتاد، بنابراین حفظ رضایت و اطمینان حامیان مالی برای ادامه حیات سازمان ضروری است. بسیاری از حامیان مالی می‌خواهند اطمینان حاصل کنند که منابعی که در اختیار سازمان شما قرار داده شده است به بهترین نحو مصرف شده‌اند. گزارش‌دهی مرتب به حامیان مالی درباره نحوه مصرف منابع مالی و به روز نگه داشتن ایشان درباره امور سازمان برای حفظ اطمینان حامیان مالی لازم است. اطلاعات دقیق مالی درباره دخل و خرج هر یک از فعالیت‌های سازمان باید با جزئیات و به طور دقیق ثبت شود و به راحتی قابل دسترس باشد، تا هنگام لزوم بتوان به سرعت به این اطلاعات دسترسی پیدا کرد. به علاوه، پیشنهاد می‌شود پایان هر ماه، هر سه ماه و یا هر سال گزارشی به حامیان مالی داده شده و در آن نشان دهید که کمک‌های مالی ایشان صرف چه فعالیت‌هایی شده است. ثبت دقیق اطلاعات مالی و گزارش‌دهی درباره آن از بایدهای شفافیت مالی است.
به‌روزسازی اطلاعات مالی
به‌روزسازی اطلاعات مالی به ویژه زمانی که مبلغ بزرگی از یک حامی مالی جدید و یا حتی از یکی از حامیان مالی سابق دریافت می‌شود اهمیت بسزایی دارد. به علاوه، داده‌های مالی با هزینه‌های بالا نیز باید سریعا به روز شوند، چرا که سازمان باید با اعضای خود و نیز با حامیان مالیش شفاف باشد. اگر سازمان با بحران مالی مواجه است و یا پیش‌بینی می‌کند که در آینده نزدیک ممکن است دچار بحران مالی شود، باید به طور شفاف شرایط خود را با حامیان مالی در میان بگذارد. و حالت دیگر، اگر سازمان عملکرد خود را بسیار موفقیت آمیز می‌داند، باید سعی کند موفقیت خود را به حامیان مالی و عموم نشان دهد.
لینک مقاله در وبسایت مدرسه پرتو
@Parto_School
شفافیت عملکرد در زمینه‌های مختلف از مسوولیت‌های مهم مدیران سازمان‌های غیردولتی و مردم‌نهاد است و شفافیت مالی یکی از مهم‌ترین آنهاست. در این مقاله، به اختصار سه راهکار آسان و انجام‌پذیر برای افزایش شفافیت مالی در سازمان‌های غیردولتی را مرور می‌کنیم:
استانداردسازی رویه‌های مالی
آیا سازمان شما از یک مجموعه رویه‌های مالی مشخص استفاده می‌کند یا این که هر تیمی در سازمان به شکل دلخواه خود مسائل مالی را مدیریت می‌کنند؟ زمانی که هر بخشی از سازمان به شکل دلخواه خود رویه‌های مالی را اداره کند، نه تنها اثر منفی بر بازده کاری سازمان گذاشته و هزینه‌های اضافی و غیرضروری بر سازمان تحمیل می‌شود، بلکه شفافیت عملکرد نیز از بین می‌رود. استفاده از رویه‌های استانداردسازی شده از سوتفاهم‌های حسابرسی و حسابداری جلوگیری کرده و به مدیریت مالی سرعت می‌بخشد و به سازمان کمک می‌کند تا شفافیت مالی داشته باشد، چرا که اعضای سازمان از نحوه کارکرد سیستم مالی آگاه خواهند بود و هر زمان که کسی درخواست دسترسی به سیستم مدیریت مالی سازمان را داشته باشد، می‌تواند به سادگی به اطلاعات لازم دسترسی یابد. استانداردسازی رویه‌های مالی به افزایش شفافیت با اعضای سازمان کمک می‌کند و تا حد قابل توجهی عملکرد مالی سازمان را در مقابل حامیان مالی و نیز عموم شفاف می‌سازد. اما به تنهایی برای شفاف‌سازی کافی نخواهد بود.
قابلیت دسترسی به اطلاعات
مدیریت سازمان‌های مردم‌نهاد باید در مقابل اعضا و کارکنان خود و نیز در مقابل عموم پاسخگو و شفاف عمل کنند تا بتوانند اعتماد ایشان را جلب کنند. به این منظور، سازمان‌های غیردولتی، مردم‌نهاد و خیریه همه در مقابل قانون موظف هستند که اطلاعات مالی خود را در صورت درخواست در اختیار عموم بگذارند. اعضای هیات مدیره لازم است به اطلاعات مالی دسترسی و بر آنها نظارت داشته باشند. راهبران یک سازمان مردم‌نهاد، باید خود سردمدار شفافیت و پاسخگویی باشند و سعی کنند در اولین قدم سازمان خود را از هر لحاظ شفاف و پاسخگو سازند.
گزارش‌دهی مرتب به حامیان مالی
جلب حامیان مالی یکی از دشوارترین مسوولیت‌های سازمان‌های غیردولتی است. بدون وجود حامیان مالی، وجود سازمان به خطر خواهد افتاد، بنابراین حفظ رضایت و اطمینان حامیان مالی برای ادامه حیات سازمان ضروری است. بسیاری از حامیان مالی می‌خواهند اطمینان حاصل کنند که منابعی که در اختیار سازمان شما قرار داده شده است به بهترین نحو مصرف شده‌اند. گزارش‌دهی مرتب به حامیان مالی درباره نحوه مصرف منابع مالی و به روز نگه داشتن ایشان درباره امور سازمان برای حفظ اطمینان حامیان مالی لازم است. اطلاعات دقیق مالی درباره دخل و خرج هر یک از فعالیت‌های سازمان باید با جزئیات و به طور دقیق ثبت شود و به راحتی قابل دسترس باشد، تا هنگام لزوم بتوان به سرعت به این اطلاعات دسترسی پیدا کرد. به علاوه، پیشنهاد می‌شود پایان هر ماه، هر سه ماه و یا هر سال گزارشی به حامیان مالی داده شده و در آن نشان دهید که کمک‌های مالی ایشان صرف چه فعالیت‌هایی شده است. ثبت دقیق اطلاعات مالی و گزارش‌دهی درباره آن از بایدهای شفافیت مالی است.
به‌روزسازی اطلاعات مالی
به‌روزسازی اطلاعات مالی به ویژه زمانی که مبلغ بزرگی از یک حامی مالی جدید و یا حتی از یکی از حامیان مالی سابق دریافت می‌شود اهمیت بسزایی دارد. به علاوه، داده‌های مالی با هزینه‌های بالا نیز باید سریعا به روز شوند، چرا که سازمان باید با اعضای خود و نیز با حامیان مالیش شفاف باشد. اگر سازمان با بحران مالی مواجه است و یا پیش‌بینی می‌کند که در آینده نزدیک ممکن است دچار بحران مالی شود، باید به طور شفاف شرایط خود را با حامیان مالی در میان بگذارد. و حالت دیگر، اگر سازمان عملکرد خود را بسیار موفقیت آمیز می‌داند، باید سعی کند موفقیت خود را به حامیان مالی و عموم نشان دهد.
لینک مقاله در وبسایت مدرسه پرتو
@Parto_School
در دوره آموزشی «ظرفیت‌سازی سازمان‌های مردم‌نهاد در زمینه حقوق اقتصادی برابر» که برای سازمان‌های مردم نهاد، ترویج‌گران و تسهیلگران محلی برگزار می‌شود، مدرسه پرتو به موضوع عدالت اقتصادی برای همه با تکیه بر قوانین و مقررات، رویه‌ها و سیاست‌های کلان کشور و نیز شناسایی چالش‌های اجتماعی و فرهنگی در این زمینه می‌پردازد. در طول این دوره، ابزارهایی برای سنجش ظرفیت‌های سازمانی در حوزه ایجاد فرصت‌های اقتصادی برابر در اختیار شرکت‌کنندگان قرار خواهد گرفت. همچنین شرکت کنندگان ، دید جامعی نسبت به قوانین و رویه‌های مرتبط با حقوق اقتصادی برابر پیدا خواهند کرد و بر این اساس به طراحی برنامه ترویج‌گری خود منطبق با نیازهای بهره‌مندانشان خواهند پرداخت.
برای ثبت‌نام بر روی این لینک کلیک کنید.
@Parto_School
برای ثبت‌نام بر روی این لینک کلیک کنید.
@Parto_School
پانزدهم اکتبر از طرف سازمان ملل به‌عنوان روز جهانی زنان روستایی نامگذاری شده و برای امسال شعار «افزایش ظرفیت تاب‌آوری زنان روستایی در دوران کرونا» انتخاب شده است.
زنان روستایی سهمی ارزشمند در توسعه جوامع خود دارند و نقش حیاتی آنان در تضمین پایداری خانوارها و جوامع روستایی، بهبود معیشت روستایی و رفاه، به‌طور فزاینده‌ای شناخته شده است. اما به نظر می‌رسد در دوران همه‌گیری کرونا، زنان ساکن مناطق دورافتاده و حاشیه‌نشین نسبت به سایر اقشار جامعه با مشکلات بیشتری دست و پنجه نرم می‌کنند. آنها در کنار نقش اساسی که در پایداری زندگی روزمره‌شان در همه جنبه‌ها شامل کشاورزی، دامداری و امنیت غذایی افراد خانواده ایفا می‌کنند، باید نیم‌نگاهی هم به تامین نیازهای بهداشتی منحصر به فرد این روزها داشته باشند. این در حالی است که هنجارهای محدودکننده اجتماعی و کلیشه‌های جنسیتی می‌توانند توانایی زنان روستایی در دسترسی به خدمات بهداشتی با کیفیت، داروها و مراقبت‌های بهداشتی ضروری را محدود کنند. علی‌رغم همه اینها، زنان روستایی در خط مقدم پاسخگویی به بیماری همه‌گیر کرونا در جامعه خود هستند.
@Parto_School
زنان روستایی سهمی ارزشمند در توسعه جوامع خود دارند و نقش حیاتی آنان در تضمین پایداری خانوارها و جوامع روستایی، بهبود معیشت روستایی و رفاه، به‌طور فزاینده‌ای شناخته شده است. اما به نظر می‌رسد در دوران همه‌گیری کرونا، زنان ساکن مناطق دورافتاده و حاشیه‌نشین نسبت به سایر اقشار جامعه با مشکلات بیشتری دست و پنجه نرم می‌کنند. آنها در کنار نقش اساسی که در پایداری زندگی روزمره‌شان در همه جنبه‌ها شامل کشاورزی، دامداری و امنیت غذایی افراد خانواده ایفا می‌کنند، باید نیم‌نگاهی هم به تامین نیازهای بهداشتی منحصر به فرد این روزها داشته باشند. این در حالی است که هنجارهای محدودکننده اجتماعی و کلیشه‌های جنسیتی می‌توانند توانایی زنان روستایی در دسترسی به خدمات بهداشتی با کیفیت، داروها و مراقبت‌های بهداشتی ضروری را محدود کنند. علی‌رغم همه اینها، زنان روستایی در خط مقدم پاسخگویی به بیماری همه‌گیر کرونا در جامعه خود هستند.
@Parto_School
دوره آموزشی «شفافیت و فساد؛ قوانین و راهکارها» با تمرکز بر دو مفهوم مهم «ترویج شفافیت» و «کاهش فساد» فرصتی ایجاد می‌کند تا با الفبای این حوزه، راهکارها و نقش جامعه مدنی در این راستا بیشتر آشنا شویم. در این دوره آموزشی موضوعاتی چون «مفهوم فساد و ابعاد آن»، «نشانه‌های فساد و روش‌های تشخیص آن»، «نحوه گزارش کردن فساد» و «نقش جامعه مدنی در کاهش فساد» بررسی می‌شوند. این دوره آموزشی رایگان است و به‌صورت آنلاین برگزار می‌شود.
👈لینک ثبت‌نام👉
@Parto_School
👈لینک ثبت‌نام👉
@Parto_School
تاب‌آوری در رویدادهای دشوار
امروزه سرعت تغییرات در دنیای اطراف ما زیاد شده، اتفاقات پیش‌بینی نشده بسیاری رخ می‌دهد، و زندگی‌مان در گرو این تغییرات و تحولات است. احتمالا از خود پرسیده‌اید چرا بعضی از افراد در مقابل جنبه منفی این تغییرات ،مقاوم، مصمم و متعالی عمل می‌کنند و برخی دیگر تحت فشارها و تحولات زندگی وارد مسیر نزولی می‌شوند و خودشان را درمانده می‌بینند. تفاوت این دو دسته افراد در یک ویژگی خاص نهفته است، «تاب‌آوری» Resiliency.
در این مقاله می‌خواهیم فرایند تاب‌آوری در برابر اتفاقات تلخ و رویدادهای دشوار را که هر کدام از ما در طول زندگی با آن مواجه هستیم بررسی کنیم.
منظور از اتفاقات تلخ در زندگی کدام موارد هستند؟
فجایع طبیعی، جنگ، دگرگونی‌های شدید غیرمنتظره، تصادف، بیماری‌های جدی، مرگ عزیزان و … نمونه‌هایی از تجربیات سختی هستند که بسیاری از ما در طول زندگی حداقل با یکی از آنها مواجه می‌شویم.
چگونه به موانع و مشکلات پاسخ می‌دهیم؟
افراد در برابر ناهمواری‌های زندگی به طرق مختلف عکس العمل نشان می¬دهند. برخی دچار شوک عاطفی می‌شوند؛ خشمگین شده و غر می¬زنند. به عبارت دیگر، آنها دچار کج خلقی احساسی می‌شوند و ممکن است به کسی آسیب برسانند. افراد دیگر ممکن است برعکس عمل کنند. آنها مسائل و مشکلات را درون خود ریخته، منفعل و بی‌حس می‌شوند؛ احساس درماندگی و ضعف می‌کنند و توانایی مقابله با آنچه که اتفاق افتاده را ندارند.
برخی افراد خود را مانند قربانی تصور کرده و دیگران را به خاطر خراب کردن زندگی‌شان مورد سرزنش قرار می‌دهند. آنها افسرده شده و در افکار و احساسات غم انگیز خود غوطه ور می‌شوند. آنها دائم شکایت می‌کنند .
گروهی دیگر(تاب‌آوران)، برای تطبیق خود با واقعیت جدید، به سرعت پریشانی خود را کنترل کرده و با چالشها مقابله می‌کنند. آنها سریع به حالت نرمال بر می¬گردند.
تاب آوری Resiliency چیست؟
تاب آوری توانایی مواجهه، پاسخ انعطاف‌پذیر و در نهایت عبور از سختی‌ها و حوادث ناگوار است. تاب‌آوری یک مهارت آموختنی و نوعی ویژگی است که از فردی به فرد دیگر متفاوت است. تاب آوری به معنای توانایی بازگشت به حالت نرمال پس از تحولات طاقت فرسای زندگی است. وقتی افراد تاب¬آور زندگی شان مختل می‌شود، قادرند احساسات خود را در مسیر صحیح هدایت کنند.
تاب‌آوری استرس را محدود نمی‌کند، مشکلات را پاک نمی‌کند، بلکه توانایی رویارویی سالم و سازگاری موفقیت‌آمیز با مسایل و مشکلات را امکان‌پذیر می‌کند.
معنای تاب آوری فقط این نیست که در برابر آسیب‌ها یا شرایط تهدید کننده پایدار بمانیم و در رو به رو شدن با شرایط خطرناک حالتی انفعالی داشته باشیم، بلکه به معنای شرکت و حضور فعال و سازنده در محیط پیرامون‌مان است. برخی روان‌شناسان باور دارند که تاب آوری بازگشت به تعادل اولیه یا رسیدن به تعادل سطح بالاتر در شرایط تهدیدکننده است و از این روست که سازگاری موفق در زندگی را فراهم می‌کند.
تاب‌آوری به توانایی‌های زیر اشاره دارد:
• مقابله با سطح بالایی از تغییرات مداوم مخل.
• حفظ سلامتی و انرژی تحت فشار دائمی.
• بازگشت آسان به وضعیت نرمال و غلبه بر موانع و مشکلات.
• تغییر مسیر به سمت زندگی و کار جدید، هنگامی که ادامه مسیرهای قبلی امکان پذیر نباشد.
تاب¬آوری بیشتر به معنای چیزی انجام دادن است تا چیزی داشتن.
عوامل موثر در تاب‌آوری
ترکیبی از عوامل به توسعه انعطاف‌پذیری و تاب‌آوری کمک می‌کند. عامل اصلی تاب‌آوری، داشتن روابط خوب و موثر در داخل و خارج از خانواده، کسب حمایت و خودباوری است.
به طور کلی می‌توان عواملی که به توسعه تاب‌آوری کمک می‌کنند را به صورت زیر نوشت:
• روابط خوب با خانواده و دوستان
• نظرمثبت از خود و اعتماد به توانایی ها و نقاط قوت خود
• عدم مقاومت نسبت به تغییر در زندگی
• توجه به سلامت جسمی
• عملگرایی (از اقدام کردن نترسید.)
• توانایی مدیریت هیجانات
• خوشبینی
• کمک به دیگران
• فعالیت در گروه‌های مدنی
همه اینها عواملی هستند که افراد می‌توانند در خودشان رشد دهند.
آموختن و اجرای مهارت تاب‌آوری، برای هر فردی متفاوت است و نمی‌توان یک فرمول مشخص را استفاده کرد. علاوه بر تفاوت‌های فردی، تفاوت‌های فرهنگی، نژادی نیز روند تاب‌آور شدن را تغییر می‌دهد. مثلا در جامعه‌ای که تنوع فرهنگی بیشتر است، راه‌های مختلفی برای تاب‌آوری تجربه می‌شود و افراد از هم می‌آموزند.
@Parto_School
امروزه سرعت تغییرات در دنیای اطراف ما زیاد شده، اتفاقات پیش‌بینی نشده بسیاری رخ می‌دهد، و زندگی‌مان در گرو این تغییرات و تحولات است. احتمالا از خود پرسیده‌اید چرا بعضی از افراد در مقابل جنبه منفی این تغییرات ،مقاوم، مصمم و متعالی عمل می‌کنند و برخی دیگر تحت فشارها و تحولات زندگی وارد مسیر نزولی می‌شوند و خودشان را درمانده می‌بینند. تفاوت این دو دسته افراد در یک ویژگی خاص نهفته است، «تاب‌آوری» Resiliency.
در این مقاله می‌خواهیم فرایند تاب‌آوری در برابر اتفاقات تلخ و رویدادهای دشوار را که هر کدام از ما در طول زندگی با آن مواجه هستیم بررسی کنیم.
منظور از اتفاقات تلخ در زندگی کدام موارد هستند؟
فجایع طبیعی، جنگ، دگرگونی‌های شدید غیرمنتظره، تصادف، بیماری‌های جدی، مرگ عزیزان و … نمونه‌هایی از تجربیات سختی هستند که بسیاری از ما در طول زندگی حداقل با یکی از آنها مواجه می‌شویم.
چگونه به موانع و مشکلات پاسخ می‌دهیم؟
افراد در برابر ناهمواری‌های زندگی به طرق مختلف عکس العمل نشان می¬دهند. برخی دچار شوک عاطفی می‌شوند؛ خشمگین شده و غر می¬زنند. به عبارت دیگر، آنها دچار کج خلقی احساسی می‌شوند و ممکن است به کسی آسیب برسانند. افراد دیگر ممکن است برعکس عمل کنند. آنها مسائل و مشکلات را درون خود ریخته، منفعل و بی‌حس می‌شوند؛ احساس درماندگی و ضعف می‌کنند و توانایی مقابله با آنچه که اتفاق افتاده را ندارند.
برخی افراد خود را مانند قربانی تصور کرده و دیگران را به خاطر خراب کردن زندگی‌شان مورد سرزنش قرار می‌دهند. آنها افسرده شده و در افکار و احساسات غم انگیز خود غوطه ور می‌شوند. آنها دائم شکایت می‌کنند .
گروهی دیگر(تاب‌آوران)، برای تطبیق خود با واقعیت جدید، به سرعت پریشانی خود را کنترل کرده و با چالشها مقابله می‌کنند. آنها سریع به حالت نرمال بر می¬گردند.
تاب آوری Resiliency چیست؟
تاب آوری توانایی مواجهه، پاسخ انعطاف‌پذیر و در نهایت عبور از سختی‌ها و حوادث ناگوار است. تاب‌آوری یک مهارت آموختنی و نوعی ویژگی است که از فردی به فرد دیگر متفاوت است. تاب آوری به معنای توانایی بازگشت به حالت نرمال پس از تحولات طاقت فرسای زندگی است. وقتی افراد تاب¬آور زندگی شان مختل می‌شود، قادرند احساسات خود را در مسیر صحیح هدایت کنند.
تاب‌آوری استرس را محدود نمی‌کند، مشکلات را پاک نمی‌کند، بلکه توانایی رویارویی سالم و سازگاری موفقیت‌آمیز با مسایل و مشکلات را امکان‌پذیر می‌کند.
معنای تاب آوری فقط این نیست که در برابر آسیب‌ها یا شرایط تهدید کننده پایدار بمانیم و در رو به رو شدن با شرایط خطرناک حالتی انفعالی داشته باشیم، بلکه به معنای شرکت و حضور فعال و سازنده در محیط پیرامون‌مان است. برخی روان‌شناسان باور دارند که تاب آوری بازگشت به تعادل اولیه یا رسیدن به تعادل سطح بالاتر در شرایط تهدیدکننده است و از این روست که سازگاری موفق در زندگی را فراهم می‌کند.
تاب‌آوری به توانایی‌های زیر اشاره دارد:
• مقابله با سطح بالایی از تغییرات مداوم مخل.
• حفظ سلامتی و انرژی تحت فشار دائمی.
• بازگشت آسان به وضعیت نرمال و غلبه بر موانع و مشکلات.
• تغییر مسیر به سمت زندگی و کار جدید، هنگامی که ادامه مسیرهای قبلی امکان پذیر نباشد.
تاب¬آوری بیشتر به معنای چیزی انجام دادن است تا چیزی داشتن.
عوامل موثر در تاب‌آوری
ترکیبی از عوامل به توسعه انعطاف‌پذیری و تاب‌آوری کمک می‌کند. عامل اصلی تاب‌آوری، داشتن روابط خوب و موثر در داخل و خارج از خانواده، کسب حمایت و خودباوری است.
به طور کلی می‌توان عواملی که به توسعه تاب‌آوری کمک می‌کنند را به صورت زیر نوشت:
• روابط خوب با خانواده و دوستان
• نظرمثبت از خود و اعتماد به توانایی ها و نقاط قوت خود
• عدم مقاومت نسبت به تغییر در زندگی
• توجه به سلامت جسمی
• عملگرایی (از اقدام کردن نترسید.)
• توانایی مدیریت هیجانات
• خوشبینی
• کمک به دیگران
• فعالیت در گروه‌های مدنی
همه اینها عواملی هستند که افراد می‌توانند در خودشان رشد دهند.
آموختن و اجرای مهارت تاب‌آوری، برای هر فردی متفاوت است و نمی‌توان یک فرمول مشخص را استفاده کرد. علاوه بر تفاوت‌های فردی، تفاوت‌های فرهنگی، نژادی نیز روند تاب‌آور شدن را تغییر می‌دهد. مثلا در جامعه‌ای که تنوع فرهنگی بیشتر است، راه‌های مختلفی برای تاب‌آوری تجربه می‌شود و افراد از هم می‌آموزند.
@Parto_School
بخش دوم مقاله تاب‌آوری:
۱۰ روش برای تقویت تاب‌آوری
• برقراری و تقویت ارتباط فردی: داشتن ارتباط خوب با خانواده، دوستان و آشنایان و حضور در فعالیت‌های اجتماعی شاخص مهمی در تاب‌آوری محسوب می‌شود و از اولین راه‌های ایجاد و تقویت مهارت تاب‌آوری است. ارتباطات کمک می‌کند تا درباره نگرانی‌ها و چالشها صبت کنیم،از مشورت و همدلی و همراهی افراد دیگر بهره‌مند شویم، راه‌حل‌های جدید کشف کنیم، از لحاظ روحی و روانی احساس بهتری داشته باشیم.
• بحران‌ها را به عنوان مشکلات غیرقابل حل نبینید: فراز و نشیب‌های زندگی غیرقابل اجتناب هستند. همه افراد اتفاقات ناخوشایندی را تجربه می‌کنند، اما زندگی متوقف نمی‌شود و حقایق، موقعیت‌های تلخ و بحران‌ها هم در جریان زندگی و گذر زمان پذیرفتنی می‌شوند. در واقع پذیرش بحران‌ها یک فرایند است فرایندی که در آن گام‌های مانند بازبینی و تفسیر دوباره بحران و نگرش جدید و حل‌گرا شکل می‌گیرد.
• بپذیرید که تغییر در زندگی غیرقابل اجتناب است (تغییر را به عنوان بخشی از زندگی بپذیرید): گاهی اوقات افراد قادر نیستند به دلیل بروز موقعیت‌های نامطلوب زندگی، به اهداف خود دست یابند. پذیرفتن شرایطی که نمی‌تواند تغییر کند کمک می‌کند بر روی شرایطی تمرکز کنیم که می‌توان آن را تغییر داد. انعطاف‌پذیری یکی از بخش‌های اساسی مهارت تاب‌آوری و تحمل سختی است.
• هدف گذاری کردن: داشتن هدف در زندگی و توانمندی برای هدف گذاری، شاخص مهمی در تاب‌آوری است. البته واقع بینانه بودن اهداف و انتخاب چند هدف هر چند کوچک اما قابل دستیابی بسیار مهم است. اهداف به حال و آینده زندگی ساختار می‌دهند و مسیری برای حرکت و تلاش ایجاد می‌کنند. هدفمندبودن باعث کسب نتیجه و احساس رضایت می‌شود. کسب و درک احساس رضایت، به صورت ناخودآگاه، به تاب‌آور شدن کمک می‌کند.
• اقدام کردن (قاطعانه و عمل‌گرا حرکت کردن): برخی افراد ممکن است در مواجهه با یک بحران منفعل عمل کنند. به این معنا که همه چیز را به زمان یا افراد دیگر واگذار می‌کنند و منتظر یک معجزه هستند. این نوع برخورد با مسائل، شاخصی از عدم تاب‌آوری است. نقطه مقابل انفعال، شروع حرکت و اقدام در جهت حل یا تغییر موقعیت نامناسب و آزاردهنده است که نشانه‌ای از تاب‌آوری است.
• مشکلات، فرصت‌هایی برای خودکاوی و کشف توانایی دیگر هستند: خیلی اوقات افراد در نتیجه دست و پنجه نرم کردن با فقدان‌ها و از دست دادن‌ها در مورد خودشان بیشتر یاد می‌گیرند و ممکن است به این نتیجه برسند که در بعضی جنبه‌ها رشد کرده‌اند. اگر با مسائل و موقعیت‌های سخت رو به رو نشویم و برخورد انفعالی داشته باشیم، فرصت شناختن، توانمند کردن و کسب مهارت‌های جدید را از دست می‌دهیم. در واقع تغییر نگرش به مشکلات به عنوان عوامل تخریب کننده زندگی به راهی تازه از ویژیگی‌های اصلی و مشترک افراد تاب‌آور است.
• دیدگاه مثبتی نسبت به خود داشتن: دارا بودن اعتماد به نفس و اعتماد به قابلیت‌های شخصی، شاخصی دیگر از تاب‌آوری است. قبل از سعی برای حل موفقیت‌آمیز مسائل، فرد بایستی به توانایی خود برای انجام آن باور داشته باشد. بدون این باور نمی‌توان گام‌های ضروری را برای حل مسائل برداشت.
• مشکلات را گسترده‌تر و بزرگتر از آنچه هستند نبینیم: اگر در مواجهه با موقعیت‌های نامطلوب، آنها را با بازه طولانی و تاثیر گسترده بر کل زندگی ارزیابی کنیم در مسیری قرار خواهیم گرفت که یک مشکل بزرگتر از آنچه که هست به نظر می‌رسد، نتیجه این تصور کاهش میزان تاب‌آوری و ایجاد خشم و ناامیدی است.
• خوش‌بین بودن: حفظ نقطه‌نظر خوش‌بینانه به عنوان شاخص مهمی از تاب‌آوری شناخته می‌شود. افراد خوش‌بین انتظار دارند که چیزهای خوب اتفاق افتد، در حالی که افراد بدبین می‌ترسند که اتفاق‌های بدی رخ دهد. تفکر مثبت به معنی نادیده گرفتن مساله به منظور تمرکز بر نتایج مثبت نیست. بلکه به این معنی است که این عقب‌نشینی موقتی بوده و ما مهارت‌ها و توانایی‌های لازم را برای مبارزه با چالش‌هایی که با آن مواجه هستیم داریم.
• مراقب خود بودن: مراقب خود بودن نشان دیگری از تاب‌آوری است که می‌تواند با حساسیت نسبت به هیجانات و نیازهای شخصی، صرف زمان برای خود، حفظ سلامت جسمانی و مشارکت در فعالیت‌هایی که فرد لذت می‌برد، مشخص شود. فردی که می‌تواند خود را به لحاظ جسمانی و روانشناختی در سطح مناسبی نگه دارد، تلاش و اشتیاق بیشتری را برای حل مسائل نشان خواهد داد.
راه‌های دیگر افزایش تاب آوری که ممکن است مفید باشد: مثلا بعضی افراد درباره عمیق‌ترین افکار و احساسات مرتبط با حادثه دردناک یا دیگر موقعیت‌های با استرس بالا در زندگی‌شان می‌نویسند. مدیتیشن یا فعالیت‌های مذهبی، هنری، ورزشی و… به بعضی افراد در تحمل مشکلات و تاب‌آوری قدرت بیشتری می‌بخشد و کمک می‌کند دوباره امیدوار شوند.
@Parto_School
۱۰ روش برای تقویت تاب‌آوری
• برقراری و تقویت ارتباط فردی: داشتن ارتباط خوب با خانواده، دوستان و آشنایان و حضور در فعالیت‌های اجتماعی شاخص مهمی در تاب‌آوری محسوب می‌شود و از اولین راه‌های ایجاد و تقویت مهارت تاب‌آوری است. ارتباطات کمک می‌کند تا درباره نگرانی‌ها و چالشها صبت کنیم،از مشورت و همدلی و همراهی افراد دیگر بهره‌مند شویم، راه‌حل‌های جدید کشف کنیم، از لحاظ روحی و روانی احساس بهتری داشته باشیم.
• بحران‌ها را به عنوان مشکلات غیرقابل حل نبینید: فراز و نشیب‌های زندگی غیرقابل اجتناب هستند. همه افراد اتفاقات ناخوشایندی را تجربه می‌کنند، اما زندگی متوقف نمی‌شود و حقایق، موقعیت‌های تلخ و بحران‌ها هم در جریان زندگی و گذر زمان پذیرفتنی می‌شوند. در واقع پذیرش بحران‌ها یک فرایند است فرایندی که در آن گام‌های مانند بازبینی و تفسیر دوباره بحران و نگرش جدید و حل‌گرا شکل می‌گیرد.
• بپذیرید که تغییر در زندگی غیرقابل اجتناب است (تغییر را به عنوان بخشی از زندگی بپذیرید): گاهی اوقات افراد قادر نیستند به دلیل بروز موقعیت‌های نامطلوب زندگی، به اهداف خود دست یابند. پذیرفتن شرایطی که نمی‌تواند تغییر کند کمک می‌کند بر روی شرایطی تمرکز کنیم که می‌توان آن را تغییر داد. انعطاف‌پذیری یکی از بخش‌های اساسی مهارت تاب‌آوری و تحمل سختی است.
• هدف گذاری کردن: داشتن هدف در زندگی و توانمندی برای هدف گذاری، شاخص مهمی در تاب‌آوری است. البته واقع بینانه بودن اهداف و انتخاب چند هدف هر چند کوچک اما قابل دستیابی بسیار مهم است. اهداف به حال و آینده زندگی ساختار می‌دهند و مسیری برای حرکت و تلاش ایجاد می‌کنند. هدفمندبودن باعث کسب نتیجه و احساس رضایت می‌شود. کسب و درک احساس رضایت، به صورت ناخودآگاه، به تاب‌آور شدن کمک می‌کند.
• اقدام کردن (قاطعانه و عمل‌گرا حرکت کردن): برخی افراد ممکن است در مواجهه با یک بحران منفعل عمل کنند. به این معنا که همه چیز را به زمان یا افراد دیگر واگذار می‌کنند و منتظر یک معجزه هستند. این نوع برخورد با مسائل، شاخصی از عدم تاب‌آوری است. نقطه مقابل انفعال، شروع حرکت و اقدام در جهت حل یا تغییر موقعیت نامناسب و آزاردهنده است که نشانه‌ای از تاب‌آوری است.
• مشکلات، فرصت‌هایی برای خودکاوی و کشف توانایی دیگر هستند: خیلی اوقات افراد در نتیجه دست و پنجه نرم کردن با فقدان‌ها و از دست دادن‌ها در مورد خودشان بیشتر یاد می‌گیرند و ممکن است به این نتیجه برسند که در بعضی جنبه‌ها رشد کرده‌اند. اگر با مسائل و موقعیت‌های سخت رو به رو نشویم و برخورد انفعالی داشته باشیم، فرصت شناختن، توانمند کردن و کسب مهارت‌های جدید را از دست می‌دهیم. در واقع تغییر نگرش به مشکلات به عنوان عوامل تخریب کننده زندگی به راهی تازه از ویژیگی‌های اصلی و مشترک افراد تاب‌آور است.
• دیدگاه مثبتی نسبت به خود داشتن: دارا بودن اعتماد به نفس و اعتماد به قابلیت‌های شخصی، شاخصی دیگر از تاب‌آوری است. قبل از سعی برای حل موفقیت‌آمیز مسائل، فرد بایستی به توانایی خود برای انجام آن باور داشته باشد. بدون این باور نمی‌توان گام‌های ضروری را برای حل مسائل برداشت.
• مشکلات را گسترده‌تر و بزرگتر از آنچه هستند نبینیم: اگر در مواجهه با موقعیت‌های نامطلوب، آنها را با بازه طولانی و تاثیر گسترده بر کل زندگی ارزیابی کنیم در مسیری قرار خواهیم گرفت که یک مشکل بزرگتر از آنچه که هست به نظر می‌رسد، نتیجه این تصور کاهش میزان تاب‌آوری و ایجاد خشم و ناامیدی است.
• خوش‌بین بودن: حفظ نقطه‌نظر خوش‌بینانه به عنوان شاخص مهمی از تاب‌آوری شناخته می‌شود. افراد خوش‌بین انتظار دارند که چیزهای خوب اتفاق افتد، در حالی که افراد بدبین می‌ترسند که اتفاق‌های بدی رخ دهد. تفکر مثبت به معنی نادیده گرفتن مساله به منظور تمرکز بر نتایج مثبت نیست. بلکه به این معنی است که این عقب‌نشینی موقتی بوده و ما مهارت‌ها و توانایی‌های لازم را برای مبارزه با چالش‌هایی که با آن مواجه هستیم داریم.
• مراقب خود بودن: مراقب خود بودن نشان دیگری از تاب‌آوری است که می‌تواند با حساسیت نسبت به هیجانات و نیازهای شخصی، صرف زمان برای خود، حفظ سلامت جسمانی و مشارکت در فعالیت‌هایی که فرد لذت می‌برد، مشخص شود. فردی که می‌تواند خود را به لحاظ جسمانی و روانشناختی در سطح مناسبی نگه دارد، تلاش و اشتیاق بیشتری را برای حل مسائل نشان خواهد داد.
راه‌های دیگر افزایش تاب آوری که ممکن است مفید باشد: مثلا بعضی افراد درباره عمیق‌ترین افکار و احساسات مرتبط با حادثه دردناک یا دیگر موقعیت‌های با استرس بالا در زندگی‌شان می‌نویسند. مدیتیشن یا فعالیت‌های مذهبی، هنری، ورزشی و… به بعضی افراد در تحمل مشکلات و تاب‌آوری قدرت بیشتری می‌بخشد و کمک می‌کند دوباره امیدوار شوند.
@Parto_School
👍1
بخش سوم مقاله تاب‌آوری:
یاد گرفتن از گذشته:
تمرکز بر تجربه‌های گذشته و توانمندی‌های شخصی، کمک می‌کند آن دسته از استراتژی‌هایی را که در مورد تقویت تاب‌آوری نتیجه می‌دهد، پیدا کنیم. با بررسی پاسخ سوالات زیر درباره خود و واکنش‌هایتان به اتفاق‌های چالش برانگیز زندگی، می‌توان این را کشف کرد که چطور می‌توان به طور موثر به موقعیت‌های دشوار زندگی پاسخ داد.
چه نوع اتفاقاتی برای من استرس‌زا هستند؟
این وقایع معمولا چطور بر من اثر می‌گذارند؟
آیا وقتی آشفته‌ام، فکر کردن به افراد مهم زندگی‌ام برایم مفید بوده است؟
تا به حال برای گرفتن حمایت در یک تجربه استرس زا یا دردناک، به چه کسی روی آورده‌ام؟
در زمان‌های سختی چه چیزی را درباره خودم و ارتباط‌هایم با دیگران یاد گرفته‌ام؟
آیا این برایم مفید بوده که به شخص دیگری که تجربه مشابه من داشته، کمک کنم؟
آیا قبلا توانایی غلبه بر موانع را داشته‌ام، و اگر این توانایی را داشته‌ام، چطور توانسته‌ام بر موانع غلبه کنم؟
در گذشته چه چیزی به من کمک کرده است تا به آینده امیدوارتر باشم؟
حفظ انعطاف‌پذیری
تاب آوری شامل حفظ انعطاف‌پذیری و تعادل در زندگی است و کنار آمدن همزمان با شرایط استرس‌زا و اتفاقات دردناک . این فرایند به چندین روش این اتفاق می‌افتد، از جمله اینکه:
به خود اجازه تجربه هیجان‌های شدید را بدهیم و متوجه شویم چه زمانی ممکن است لازم باشد برای این که کارها را ادامه دهیم از تجربه کردن احساسات شدید اجتناب کنیم.
برای کنار آمدن با مشکلاتتان و بر آورده کردن نیازهای روزمره قدم برداریم و دست به کار شویم و در عین حال درصورت نیاز دست از کار برداشته و با استراحت انرژی خود را بازیابیم.
برای به دست آوردن حمایت و دلگرمی، زمانی را با کسانی که دوستشان داریم بگذرانیم و حمایت و انگیزه بگیریم و علاوه بر آن مراقب خومان باشیم.
به یاد داشته باشیم:
• تاب‌آوری روندی پویاست.
• تاب‌آوری مهارت است و قابل یادگیری.
• تاب‌آوری وابسته به اوضاع است به این معنا که ممکن است یک رفتار سازگارانه در یک موقعیت، در موقعیت‌های دیگر ناسازگار باشد.
• تاب‌آوری محصول تعامل ویژگی‌های شخصیتی با عوامل محیطی است.
• واکنش افراد مختلف نسبت به اتفاقات بد و موقعیت‌های استرس‌زا یکسان نیست. رویکردی برای ایجاد انعطاف‌پذیری که برای یک شخص کار می‌کند ممکن است برای دیگری کار نکند.
@Parto_School
یاد گرفتن از گذشته:
تمرکز بر تجربه‌های گذشته و توانمندی‌های شخصی، کمک می‌کند آن دسته از استراتژی‌هایی را که در مورد تقویت تاب‌آوری نتیجه می‌دهد، پیدا کنیم. با بررسی پاسخ سوالات زیر درباره خود و واکنش‌هایتان به اتفاق‌های چالش برانگیز زندگی، می‌توان این را کشف کرد که چطور می‌توان به طور موثر به موقعیت‌های دشوار زندگی پاسخ داد.
چه نوع اتفاقاتی برای من استرس‌زا هستند؟
این وقایع معمولا چطور بر من اثر می‌گذارند؟
آیا وقتی آشفته‌ام، فکر کردن به افراد مهم زندگی‌ام برایم مفید بوده است؟
تا به حال برای گرفتن حمایت در یک تجربه استرس زا یا دردناک، به چه کسی روی آورده‌ام؟
در زمان‌های سختی چه چیزی را درباره خودم و ارتباط‌هایم با دیگران یاد گرفته‌ام؟
آیا این برایم مفید بوده که به شخص دیگری که تجربه مشابه من داشته، کمک کنم؟
آیا قبلا توانایی غلبه بر موانع را داشته‌ام، و اگر این توانایی را داشته‌ام، چطور توانسته‌ام بر موانع غلبه کنم؟
در گذشته چه چیزی به من کمک کرده است تا به آینده امیدوارتر باشم؟
حفظ انعطاف‌پذیری
تاب آوری شامل حفظ انعطاف‌پذیری و تعادل در زندگی است و کنار آمدن همزمان با شرایط استرس‌زا و اتفاقات دردناک . این فرایند به چندین روش این اتفاق می‌افتد، از جمله اینکه:
به خود اجازه تجربه هیجان‌های شدید را بدهیم و متوجه شویم چه زمانی ممکن است لازم باشد برای این که کارها را ادامه دهیم از تجربه کردن احساسات شدید اجتناب کنیم.
برای کنار آمدن با مشکلاتتان و بر آورده کردن نیازهای روزمره قدم برداریم و دست به کار شویم و در عین حال درصورت نیاز دست از کار برداشته و با استراحت انرژی خود را بازیابیم.
برای به دست آوردن حمایت و دلگرمی، زمانی را با کسانی که دوستشان داریم بگذرانیم و حمایت و انگیزه بگیریم و علاوه بر آن مراقب خومان باشیم.
به یاد داشته باشیم:
• تاب‌آوری روندی پویاست.
• تاب‌آوری مهارت است و قابل یادگیری.
• تاب‌آوری وابسته به اوضاع است به این معنا که ممکن است یک رفتار سازگارانه در یک موقعیت، در موقعیت‌های دیگر ناسازگار باشد.
• تاب‌آوری محصول تعامل ویژگی‌های شخصیتی با عوامل محیطی است.
• واکنش افراد مختلف نسبت به اتفاقات بد و موقعیت‌های استرس‌زا یکسان نیست. رویکردی برای ایجاد انعطاف‌پذیری که برای یک شخص کار می‌کند ممکن است برای دیگری کار نکند.
@Parto_School
Parto Tarvij
تاب‌آوری در رویدادهای دشوار | Parto Tarvij
در این مقاله می‌خواهیم فرایند تاب‌آوری در برابر اتفاقات تلخ و رویدادهای دشوار را که هر کدام از ما در طول زندگی با آن مواجه هستیم بررسی کنیم. منظور از اتفاقات تلخ در زندگی کدام موارد هستند؟ فجایع طبیعی،
دوره آموزشی «شفافیت و فساد؛ قوانین و راهکارها» با تمرکز بر دو مفهوم مهم «ترویج شفافیت» و «کاهش فساد» فرصتی ایجاد می‌کند تا با الفبای این حوزه، راهکارها و نقش جامعه مدنی در این راستا بیشتر آشنا شویم. در این دوره آموزشی موضوعاتی چون «مفهوم فساد و ابعاد آن»، «نشانه‌های فساد و روش‌های تشخیص آن»، «نحوه گزارش کردن فساد» و «نقش جامعه مدنی در کاهش فساد» بررسی می‌شوند. این دوره آموزشی رایگان است و به‌صورت آنلاین برگزار می‌شود.
👈لینک ثبت‌نام👉
@Parto_School
👈لینک ثبت‌نام👉
@Parto_School
آیا می‌دانید که تبعیض‌های شغلی در محل کار یکی از چالش‌های مهم در مسیر فعالیت اقتصادی زنان است؟
آیا مطلع هستید که مطابق آمارهای سازمان ملل در سال ۲۰۱۸ هنوز نرخ زنان شاغل ۶۳ درصد در مقایسه با ۹۴ درصد مردان شاغل است؟ به علاوه از میان ۱۸۹ اقتصاد دنیا هنوز در ۱۰۴ کشور قوانینی وجود دارد که مانع کار زنان در برخی مشاغل می‌شود؟
در دوره آموزشی ظرفیت‌سازی سازمان‌های مردم‌نهاد در زمینه حقوق اقتصادی برابر با تمرکز بر جنسیت شرکت کنید تا درباره چالش‌های دستیابی به عدالت اقتصادی گفتگو کنیم و به راه‌حل‌ها بیندیشیم.
👈لینک ثبت‌نام👉
@Parto_School
آیا مطلع هستید که مطابق آمارهای سازمان ملل در سال ۲۰۱۸ هنوز نرخ زنان شاغل ۶۳ درصد در مقایسه با ۹۴ درصد مردان شاغل است؟ به علاوه از میان ۱۸۹ اقتصاد دنیا هنوز در ۱۰۴ کشور قوانینی وجود دارد که مانع کار زنان در برخی مشاغل می‌شود؟
در دوره آموزشی ظرفیت‌سازی سازمان‌های مردم‌نهاد در زمینه حقوق اقتصادی برابر با تمرکز بر جنسیت شرکت کنید تا درباره چالش‌های دستیابی به عدالت اقتصادی گفتگو کنیم و به راه‌حل‌ها بیندیشیم.
👈لینک ثبت‌نام👉
@Parto_School
تعارض‌ها و مناقشه‌ها را باید برطرف کرد چون بر زندگی فردی و اجتماعی ما تاثیر منفی می‌گذارند. درک اینکه تعارض‌ها چگونه به وجود می‌آیند و شناخت ابزارهایی برای حل و مدیریت آنها به ما کمک می‌کند تا کیفیت زندگی‌مان را بالاتر ببریم و در مسیر بهتری حرکت کنیم. در مقاله زیر در سایت #مدرسه_پرتو راهکار مذاکره برای #حل_تعارض را بررسی کرده‌ایم.
@Parto_School
@Parto_School
Parto Tarvij
حل تعارض فرایندی پویا است | Parto Tarvij
حل تعارض یا اختلاف فرایندی است که طرفین بر اساس آن راه حلی صلح‌آمیز برای اختلاف میان خود پیدا کنند. وقتی اختلافی پیش می‌آید، معمولا بهترین راه برای حل آن، صحبت و مذاکره است. البته روش‌های دیگر بر اساس…
دوره آموزشی «شفافیت و فساد؛ قوانین و راهکارها» با تمرکز بر دو مفهوم مهم «ترویج شفافیت» و «کاهش فساد» فرصتی ایجاد می‌کند تا با الفبای این حوزه، راهکارها و نقش جامعه مدنی در این راستا بیشتر آشنا شویم. در این دوره آموزشی موضوعاتی چون «مفهوم فساد و ابعاد آن»، «نشانه‌های فساد و روش‌های تشخیص آن»، «نحوه گزارش کردن فساد» و «نقش جامعه مدنی در کاهش فساد» بررسی می‌شوند. این دوره آموزشی رایگان است و به‌صورت آنلاین برگزار می‌شود.
👈لینک ثبت‌نام👉
@Parto_School
👈لینک ثبت‌نام👉
@Parto_School
اثرات زیست‌محیطی بحران کرونا و چالش‌های پیش رو
مقاله جدید سایت مدرسه پرتو
گسترش ویروس کرونا در ماه‌های گذشته اثرات منفی بسیاری بر محیط زیست گذاشته است. برای کنترل همه‌گیری، مردم ناچارند بیشتر در خانه بمانند و این خود باعث مشکلاتی برای مردم و صاحبان مشاغل شده است. حجم زباله‌های غیرقابل بازیافت افزایش یافته است. کاهش شدید در سطح صادرات محصولات کشاورزی و شیلات منجر به تولید مقادیر زیادی زباله‌های آلی (ارگانیک) شده است. مراقبت، نگهداری و نظارت بر زیست‌بوم‌ها (اکوسیستم‌ها)ی طبیعی به طور موقت متوقف شده است و فعالیت‌های گردشگری به مناطق طبیعی (اکوتوریسم) نیز متوقف شده است.
بسیاری از شهرداری‌ها فعالیت‌های بازیافت خود را به دلیل ترس از انتشار ویروس در مراکز بازیافت، به حالت تعلیق درآورده‌اند و در نتیجه مشکلات محلی پسماند به وجود آمده است.
فروشگاه‌های مواد غذایی به دلیل نگرانی‌های بهداشتی در مورد استفاده مجدد مصرف‌کنندگان از کیسه‌های کاغذی، استفاده از کیسه‌های پلاستیکی را از سر گرفته‌اند. علاوه بر این، به دلیل سیاست‌های خانه‌نشینی، بسیاری از مصرف‌کنندگان، سفارش غذا به شیوه تحویل در محل با بسته‌بندی‌های یکبار مصرف را افزایش داده‌اند.
همه این اتفاقات مدیریت صنعت پسماند را در زمانی که به دلیل بحران ویروس کرونا با ظرفیت محدودی کار می‌کنند با چالش‌های حادی روبرو کرده است.
با ظهور محدودیت‌های واردات در بازارهای صادراتی و کاهش شدید دسترسی به خدمات حمل و نقل بار و کالا، بحران ویروس کرونا باعث افزایش حجم کالاهای کشاورزی و شیلاتی بدون امکان حمل و نقل شده است.
علاوه بر اینها، در طی بحران کرونا گونه‌های محافظت شده و زیست‌بوم‌های طبیعی نیز در معرض خطر قرار گرفته‌اند. در بسیاری از کشورها، کارکنان حفاظت از محیط زیست در پارک‌های ملی و مناطق حفاظت‌شده زمینی و دریایی مجبورند در خانه بمانند و این مناطق را بدون نظارت رها کنند. عدم نظارت آنها منجر به افزایش فعالیت‌های غیر قانونی در زمینه جنگل زدایی، ماهیگیری و شکار حیات وحش شده است.
توقف فعالیت طبیعت‌گردی همچنین زیست‌بوم‌های طبیعی را در معرض خطر برداشت غیرقانونی و تجاوز قرار داده است. علاوه بر این، از آنجا که بوم‌گردی غالبا یک پایه اصلی اقتصادی در بسیاری از مقاصد است، افزایش بیکاری ناشی از بحران کرونا ممکن است بسیاری از خانوارها را به سمت برداشت ناپایدار از منابع زیست‌بوم‌های شکننده سوق دهد چرا که آنها ناچار به یافتن روش‌های جایگزین برای تامین غذا و درآمد خانواده‌های خود هستند.
در نتیجه ویروس جهانگیر کرونا و اثرات اجتماعی و اقتصادی ناشی از آن، باید به تهدیدات محیط زیست و منابع طبیعی توجه کرد.
متن کامل این مقاله را در سایت مدرسه پرتو (لینک) بخوانید.
@Parto_School
مقاله جدید سایت مدرسه پرتو
گسترش ویروس کرونا در ماه‌های گذشته اثرات منفی بسیاری بر محیط زیست گذاشته است. برای کنترل همه‌گیری، مردم ناچارند بیشتر در خانه بمانند و این خود باعث مشکلاتی برای مردم و صاحبان مشاغل شده است. حجم زباله‌های غیرقابل بازیافت افزایش یافته است. کاهش شدید در سطح صادرات محصولات کشاورزی و شیلات منجر به تولید مقادیر زیادی زباله‌های آلی (ارگانیک) شده است. مراقبت، نگهداری و نظارت بر زیست‌بوم‌ها (اکوسیستم‌ها)ی طبیعی به طور موقت متوقف شده است و فعالیت‌های گردشگری به مناطق طبیعی (اکوتوریسم) نیز متوقف شده است.
بسیاری از شهرداری‌ها فعالیت‌های بازیافت خود را به دلیل ترس از انتشار ویروس در مراکز بازیافت، به حالت تعلیق درآورده‌اند و در نتیجه مشکلات محلی پسماند به وجود آمده است.
فروشگاه‌های مواد غذایی به دلیل نگرانی‌های بهداشتی در مورد استفاده مجدد مصرف‌کنندگان از کیسه‌های کاغذی، استفاده از کیسه‌های پلاستیکی را از سر گرفته‌اند. علاوه بر این، به دلیل سیاست‌های خانه‌نشینی، بسیاری از مصرف‌کنندگان، سفارش غذا به شیوه تحویل در محل با بسته‌بندی‌های یکبار مصرف را افزایش داده‌اند.
همه این اتفاقات مدیریت صنعت پسماند را در زمانی که به دلیل بحران ویروس کرونا با ظرفیت محدودی کار می‌کنند با چالش‌های حادی روبرو کرده است.
با ظهور محدودیت‌های واردات در بازارهای صادراتی و کاهش شدید دسترسی به خدمات حمل و نقل بار و کالا، بحران ویروس کرونا باعث افزایش حجم کالاهای کشاورزی و شیلاتی بدون امکان حمل و نقل شده است.
علاوه بر اینها، در طی بحران کرونا گونه‌های محافظت شده و زیست‌بوم‌های طبیعی نیز در معرض خطر قرار گرفته‌اند. در بسیاری از کشورها، کارکنان حفاظت از محیط زیست در پارک‌های ملی و مناطق حفاظت‌شده زمینی و دریایی مجبورند در خانه بمانند و این مناطق را بدون نظارت رها کنند. عدم نظارت آنها منجر به افزایش فعالیت‌های غیر قانونی در زمینه جنگل زدایی، ماهیگیری و شکار حیات وحش شده است.
توقف فعالیت طبیعت‌گردی همچنین زیست‌بوم‌های طبیعی را در معرض خطر برداشت غیرقانونی و تجاوز قرار داده است. علاوه بر این، از آنجا که بوم‌گردی غالبا یک پایه اصلی اقتصادی در بسیاری از مقاصد است، افزایش بیکاری ناشی از بحران کرونا ممکن است بسیاری از خانوارها را به سمت برداشت ناپایدار از منابع زیست‌بوم‌های شکننده سوق دهد چرا که آنها ناچار به یافتن روش‌های جایگزین برای تامین غذا و درآمد خانواده‌های خود هستند.
در نتیجه ویروس جهانگیر کرونا و اثرات اجتماعی و اقتصادی ناشی از آن، باید به تهدیدات محیط زیست و منابع طبیعی توجه کرد.
متن کامل این مقاله را در سایت مدرسه پرتو (لینک) بخوانید.
@Parto_School
دوره آموزشی «شفافیت و فساد؛ قوانین و راهکارها» با تمرکز بر دو مفهوم مهم «ترویج شفافیت» و «کاهش فساد» فرصتی ایجاد می‌کند تا با الفبای این حوزه، راهکارها و نقش جامعه مدنی در این راستا بیشتر آشنا شویم. در این دوره آموزشی موضوعاتی چون «مفهوم فساد و ابعاد آن»، «نشانه‌های فساد و روش‌های تشخیص آن»، «نحوه گزارش کردن فساد» و «نقش جامعه مدنی در کاهش فساد» بررسی می‌شوند. این دوره آموزشی رایگان است و به‌صورت آنلاین برگزار می‌شود.
👈لینک ثبت‌نام👉
@Parto_School
👈لینک ثبت‌نام👉
@Parto_School