برابری جنسیتی تنها یک حق اساسی بشری نیست، بلکه پایه و اساس لازم برای یک جهان توسعهیافته و صلح آمیز است. طی دهههای گذشته پیشرفتهای بسیاری به دست آمده؛ دختران بیشتری به مدرسه میروند، دختران کمتری مجبور به ازدواج زودهنگام میشوند و قوانین بیشتری برای پیشبرد برابری جنسیتی اصلاح شده است.
این اینفوگرافیک، اطلاعاتی در مورد دستاوردها و کاستیها در زمینه برابری جنسیتی ارائه میدهد.
@Parto_School
این اینفوگرافیک، اطلاعاتی در مورد دستاوردها و کاستیها در زمینه برابری جنسیتی ارائه میدهد.
@Parto_School
Forwarded from مدرسه پرتو؛ کنشگری و ترویج حقوق افراد دارای معلولیت
اگر یک استارتآپ یا کسب و کار اجتماعی دارید و مایل به شرکت در جلسات مشاوره تخصصی کسب و کار هستید، این فرم را تکمیل کنید. مشاورهها به صورت آنلاین و رایگان بوده و کسب و کارهایی که به افراد دارای معلولیت منفعت میرسانند برای استفاده از این خدمات در اولویت هستند.
@PartoKarafarin
@PartoKarafarin
نقش مردم و سازمانهای مردمنهاد در کاهش فساد در کشور هند
(مطالعه موردی «جنبش رکن پنجم» هند، برگرفته از نوشته مت مالبری، Matt Mulberry)
__________________________
ارزشها و اصول دموکراسی همچون شفافیت، پاسخگویی، حاکمیت قانون و حسابرسی، قاعدتا تناسبی با «فساد» ندارند. اجرای صحیح آن باید مانع فساد شود، چرا که مسوولان وقتی خود را پاسخگو بدانند و مطلع باشند که قوانینی همچون «دسترسی آزاد به اطلاعات» این امکان را به مردم میدهد تا بر عملکردها نظارت کنند و با گزارشدهی موارد فساد، زمینه برخورد قضایی با مفسدان را مهیا کنند، در رفتار خود احتیاط و دقت بیشتری میکنند. در عالم واقع اما، همیشه این اصول به خودی خود نمیتوانند مانع از فساد شوند، چرا که دستکاری در اطلاعات، مانع تراشی در دسترسی عموم به قوانین و اطلاعات و … این امکان را به افراد و سازمانهای دولتی میدهد تا به دور از چشم رسانهها و سازمانهای مردم نهاد، از قدرت در راستای منافع شخصی استفاده کنند.
سازمانهای مردم نهاد در دنیا، با درک این واقعیت و با خلاقیت و ابتکار، توانستهاند، اهداف پروژههای ترویجی خود را محقق سازند. «رکن پنجم» یکی از این پروژههای موفق است که با خلاقیت منحصر به فرد، توانسته جنبش ضد فسادی گسترده در هند ایجاد و موفقیتهایی کسب کند.
تاریخ به ویژه تاریخ هند به ما نشان داده که وقتی مردم در برابر بیعدالتی یا اشغال خارجی قرار میگیرند از نیروی زیادی برخوردار شده و کسی را یارای ایستادگی در برابر قدرت مردم نیست. اما آیا این نیرو میتواند با دشمن موذیتری همچون «فساد» هم مبارزه کند؟
هند یکی از همین دموکراسیها است که بهرغم به رسمیت شناختن اصول و ارزشهای دموکراسی، فساد در آن فراگیر بود و حتی دموکراسی حاکم بر این کشور، مبارزه با فساد را آسانتر نمیکرد. فساد اداری، تقریباً در هر گوشه و کنار بوروکراسی یا حکومت اداری گسترده هند، قابل مشاهده بود. در سالهای اخیر این وضعیت به حدی بد شده بود که تقریبا نیمی از جمعیت هند، تجربه پرداخت مستقیم رشوه را داشتهاند.
در سال ۲۰۱۱، براساس گزارش سازمان شفافیت بینالملل، شاخص ادراک فساد در هند، این کشور را در رتبه ۹۵ در میان ۱۸۳ کشور قرار میداد و نمره آن ۳.۱ از ۱۰ ارزیابی شده بود. در آن مقطع شاید نمیشد هزینههای فساد گسترده در این کشور را دقیق ارزیابی کرد. برخی منابع تخمین میزندند که مقامات دولتی، سالانه بیش از ۱۸ میلیارد دلار پسانداز دارند. برخی دیگر تخمین میزدند که اقتصاد زیرزمینی هند، تقریبا با نیمی از کل تولید ناخالص داخلی این کشور یا رقمی معادل ۶۴۰ میلیارد دلار برابری میکند. «رشوه» تعیین کننده تصمیم مقامات دولتی بود و حتی در پارهای موارد، فساد سبب بروز خشونت در این کشور میشد.
در مقاله جدید سایت مدرسه پرتو میخوانیم که چگونه «رکن پنجم» که یک سازمان مردمنهاد جدید است توانست با طرحهای ابتکاری، با فساد در کشور هند مقابله کند و مبارزه با فساد را به یک امر همگانی تبدیل کند.
🔗ادامه این مقاله را در سایت مدرسه پرتو بخوانید ( لینک)
@Parto_School
(مطالعه موردی «جنبش رکن پنجم» هند، برگرفته از نوشته مت مالبری، Matt Mulberry)
__________________________
ارزشها و اصول دموکراسی همچون شفافیت، پاسخگویی، حاکمیت قانون و حسابرسی، قاعدتا تناسبی با «فساد» ندارند. اجرای صحیح آن باید مانع فساد شود، چرا که مسوولان وقتی خود را پاسخگو بدانند و مطلع باشند که قوانینی همچون «دسترسی آزاد به اطلاعات» این امکان را به مردم میدهد تا بر عملکردها نظارت کنند و با گزارشدهی موارد فساد، زمینه برخورد قضایی با مفسدان را مهیا کنند، در رفتار خود احتیاط و دقت بیشتری میکنند. در عالم واقع اما، همیشه این اصول به خودی خود نمیتوانند مانع از فساد شوند، چرا که دستکاری در اطلاعات، مانع تراشی در دسترسی عموم به قوانین و اطلاعات و … این امکان را به افراد و سازمانهای دولتی میدهد تا به دور از چشم رسانهها و سازمانهای مردم نهاد، از قدرت در راستای منافع شخصی استفاده کنند.
سازمانهای مردم نهاد در دنیا، با درک این واقعیت و با خلاقیت و ابتکار، توانستهاند، اهداف پروژههای ترویجی خود را محقق سازند. «رکن پنجم» یکی از این پروژههای موفق است که با خلاقیت منحصر به فرد، توانسته جنبش ضد فسادی گسترده در هند ایجاد و موفقیتهایی کسب کند.
تاریخ به ویژه تاریخ هند به ما نشان داده که وقتی مردم در برابر بیعدالتی یا اشغال خارجی قرار میگیرند از نیروی زیادی برخوردار شده و کسی را یارای ایستادگی در برابر قدرت مردم نیست. اما آیا این نیرو میتواند با دشمن موذیتری همچون «فساد» هم مبارزه کند؟
هند یکی از همین دموکراسیها است که بهرغم به رسمیت شناختن اصول و ارزشهای دموکراسی، فساد در آن فراگیر بود و حتی دموکراسی حاکم بر این کشور، مبارزه با فساد را آسانتر نمیکرد. فساد اداری، تقریباً در هر گوشه و کنار بوروکراسی یا حکومت اداری گسترده هند، قابل مشاهده بود. در سالهای اخیر این وضعیت به حدی بد شده بود که تقریبا نیمی از جمعیت هند، تجربه پرداخت مستقیم رشوه را داشتهاند.
در سال ۲۰۱۱، براساس گزارش سازمان شفافیت بینالملل، شاخص ادراک فساد در هند، این کشور را در رتبه ۹۵ در میان ۱۸۳ کشور قرار میداد و نمره آن ۳.۱ از ۱۰ ارزیابی شده بود. در آن مقطع شاید نمیشد هزینههای فساد گسترده در این کشور را دقیق ارزیابی کرد. برخی منابع تخمین میزندند که مقامات دولتی، سالانه بیش از ۱۸ میلیارد دلار پسانداز دارند. برخی دیگر تخمین میزدند که اقتصاد زیرزمینی هند، تقریبا با نیمی از کل تولید ناخالص داخلی این کشور یا رقمی معادل ۶۴۰ میلیارد دلار برابری میکند. «رشوه» تعیین کننده تصمیم مقامات دولتی بود و حتی در پارهای موارد، فساد سبب بروز خشونت در این کشور میشد.
در مقاله جدید سایت مدرسه پرتو میخوانیم که چگونه «رکن پنجم» که یک سازمان مردمنهاد جدید است توانست با طرحهای ابتکاری، با فساد در کشور هند مقابله کند و مبارزه با فساد را به یک امر همگانی تبدیل کند.
🔗ادامه این مقاله را در سایت مدرسه پرتو بخوانید ( لینک)
@Parto_School
Parto Tarvij
نقش مردم و سازمانهای مردمنهاد در کاهش فساد در هند | Parto Tarvij
ارزشها و اصول دموکراسی همچون شفافیت، پاسخگویی، حاکمیت قانون و حسابرسی، قاعدتا تناسبی با «فساد» ندارند. اجرای صحیح آن باید مانع فساد شود، چرا که مسوولان وقتی خود را پاسخگو بدانند و مطلع باشند که…
ترویجگری یکی از مهمترین و کارآمدترین روشهای جلب مشارکت عمومی برای حل مشکلات اجتماعی در زمینههای مختلف است. در عرصه حقوق اقتصادی برابر یا عدالت اقتصادی بهویژه با توجه به شرایط اقتصادی و همهگیری کرونا ترویجگری میتواند راهی برای ظرفیتسازی و آگاهیرسانی در این زمینه باشد. در این دوره شش هفتهای به مشکلاتی که باعث ایجاد نابرابری اقتصادی میشوند اعم از بازتولید الگو و کلیشههای جنسیتی، شکاف طبقاتی، عدم شمولیت و ... خواهیم پرداخت. سپس با استفاده از رویکرد ترویجی و توجه به ظرفیتهای قانونی، اجتماعی و فرهنگی، به طراحی و برنامهریزی پروژههای مرتبط خواهیم پرداخت و گامها و نیازهای موجود را به همراه کارشناس مدرسه مورد بررسی و ارزیابی قرار میدهیم. در پایان این دوره شرکتکنندگان میتوانند به یک طرح ترویجی کامل و آماده اجرا برسند.
محورهای دوره:
• ترویجگری و مصادیق حقوق اقتصادی برابر
• نیازسنجی، ارزیابی و هدف گذاری هوشمند
• شناسایی و تحلیل ذینفعان
• طراحی پیام تاثیرگذار و بهرهگیری از رسانههای آنلاین
• مشارکت استراتژیک و ائتلاف
• مدیریت و تجهیز منابع/ برنامهریزی و اجرا
👈🏽 لینک ثبتنام🔗
@Parto_School
محورهای دوره:
• ترویجگری و مصادیق حقوق اقتصادی برابر
• نیازسنجی، ارزیابی و هدف گذاری هوشمند
• شناسایی و تحلیل ذینفعان
• طراحی پیام تاثیرگذار و بهرهگیری از رسانههای آنلاین
• مشارکت استراتژیک و ائتلاف
• مدیریت و تجهیز منابع/ برنامهریزی و اجرا
👈🏽 لینک ثبتنام🔗
@Parto_School
«زبالهها» بیش از هر آسیب دیگری بر پیکره محیط زیست ایران مردم را خسته و آزرده کرده است و جاری شدن شیرابه در سطح شهرها، حاشیه رودخانهها و تخریب جنگلها فقط یکی از آثار مخرب زیست محیطی آن به شمار میرود. «نبود و یا کمبود سطل زباله در محیط پیرامونی»، «جمع نکردن زبالههای شهری یا رعایت نکردن اصول بهداشتی در جمعآوری زبالهها»، «دپو غیر استاندارد زبالهها در مراتع، جنگلها و اماکن شهری»، «رها کردن زباله در خیابانها، جنگلها، سواحل و حریم رودخانهها»، «زبالهگردها»، «آتشزدن زباله بدون تعبیه دستگاههای زبالهسوز استاندارد» و «جمع نکردن نخالههای ساختمانی»، بیشترین گلایه مردم از عدم مدیریت مناسب پسماند توسط شهرداریهای کشور است.
🔗 متن کامل این گزارش در سایت بوق (لینک)
@Parto_School
🔗 متن کامل این گزارش در سایت بوق (لینک)
@Parto_School
ترویج و حمایتگری ابزاری است که در دهههای اخیر مورد استفاده بسیاری از کنشگران اجتماعی و شهروندان فعال در سراسر دنیا قرار گرفته است تا بتوانند تغییرات اجتماعی مورد نظر خود را به سرانجام برسانند. طراحی پروژههای ترویجگری موفق، گامهای مختلفی دارد. ساختن پروژههای ترویجگری موفق روی یک بنیاد قوی، شانس موفقیت پروژه را افزایش میدهد. در این اینفوگرافیک با پنج گام بسیار مهمی که باید برای طراحی پروژههای ترویجگری در نظر گرفت آشنا میشویم.
@Parto_School
@Parto_School
Forwarded from مدرسه پرتو؛ کنشگری و ترویج حقوق افراد دارای معلولیت
در سری پستهای «شبکههای اجتماعی در خدمت کارآفرینان اجتماعی» به معرفی پلتفرمهایی که فعالیت کارآفرینان و فعالان اجتماعی را تسهیل و حمایت میکنند میپردازیم. چه پلتفرمهایی را در این راستا مفید یافتهاید؟ تجربیات خود را با ما در میان بگذارید.
agapengo.com
@PartoKarafarin
agapengo.com
@PartoKarafarin
همچنان که زمان میگذرد، جنگلها کوچک و کوچکتر میشوند و بیابانها وسیعتر. آبهای زیرزمینی خشک میشوند و خشکسالیها و طوفانها زندگی را سختتر میکنند. اکنون روشن شده است که دستدرازی بشر به طبیعت چگونه محیط زیست ما را به خطر انداخته و باعث نابودی بسیاری از گونههای حیات وحش شده است. اهمیت حفظ محیط زیست امروزه بیش از هر زمان دیگری برای فعالان مدنی، دولتها و عموم مردم مشخص شده و به تبع آن، فعالیتهای اجتماعی در حوزه محیط زیست نیز روز به روز در حال گسترش است. بخش مهمی از اینگونه فعالیتها، ماهیت ترویجی دارند، چرا که اکثر سازمانهای محیط زیستی برای پیشبرد اهداف خود، نیاز به اثرگذاری بر سیاستهای مرتبط با محیط زیست و همینطور ارتقای آگاهی عمومی در این خصوص دارند.
امروزه ترویج و حمایتگری محیط زیست تنها یک علاقه شخصی و یا بخشی از مسوولیت اجتماعی افراد نیست؛ بلکه به شکل یک تخصص و حرفه درآمده است. در بسیاری از کشورها، سازمانهای محیط زیستی، بخش ویژهای برای فعالیتهای ترویجی دارند و برای هدایت این فعالیتها یک جایگاه شغلی تعریف کردهاند.
👈🏽 ادامه این مقاله را در سایت مدرسه پرتو بخوانید 🔗 (لینک)
@Parto_School
امروزه ترویج و حمایتگری محیط زیست تنها یک علاقه شخصی و یا بخشی از مسوولیت اجتماعی افراد نیست؛ بلکه به شکل یک تخصص و حرفه درآمده است. در بسیاری از کشورها، سازمانهای محیط زیستی، بخش ویژهای برای فعالیتهای ترویجی دارند و برای هدایت این فعالیتها یک جایگاه شغلی تعریف کردهاند.
👈🏽 ادامه این مقاله را در سایت مدرسه پرتو بخوانید 🔗 (لینک)
@Parto_School
ترویجگری یکی از مهمترین و کارآمدترین روشهای جلب مشارکت عمومی برای حل مشکلات اجتماعی در زمینههای مختلف است. در عرصه حقوق اقتصادی برابر یا عدالت اقتصادی بهویژه با توجه به شرایط اقتصادی و همهگیری کرونا ترویجگری میتواند راهی برای ظرفیتسازی و آگاهیرسانی در این زمینه باشد. در این دوره شش هفتهای به مشکلاتی که باعث ایجاد نابرابری اقتصادی میشوند اعم از بازتولید الگو و کلیشههای جنسیتی، شکاف طبقاتی، عدم شمولیت و ... خواهیم پرداخت. سپس با استفاده از رویکرد ترویجی و توجه به ظرفیتهای قانونی، اجتماعی و فرهنگی، به طراحی و برنامهریزی پروژههای مرتبط خواهیم پرداخت و گامها و نیازهای موجود را به همراه کارشناس مدرسه مورد بررسی و ارزیابی قرار میدهیم. در پایان این دوره شرکتکنندگان میتوانند به یک طرح ترویجی کامل و آماده اجرا برسند.
محورهای دوره:
• ترویجگری و مصادیق حقوق اقتصادی برابر
• نیازسنجی، ارزیابی و هدف گذاری هوشمند
• شناسایی و تحلیل ذینفعان
• طراحی پیام تاثیرگذار و بهرهگیری از رسانههای آنلاین
• مشارکت استراتژیک و ائتلاف
• مدیریت و تجهیز منابع/ برنامهریزی و اجرا
👈🏽 لینک ثبتنام🔗
@Parto_School
محورهای دوره:
• ترویجگری و مصادیق حقوق اقتصادی برابر
• نیازسنجی، ارزیابی و هدف گذاری هوشمند
• شناسایی و تحلیل ذینفعان
• طراحی پیام تاثیرگذار و بهرهگیری از رسانههای آنلاین
• مشارکت استراتژیک و ائتلاف
• مدیریت و تجهیز منابع/ برنامهریزی و اجرا
👈🏽 لینک ثبتنام🔗
@Parto_School
Forwarded from مدرسه پرتو؛ کنشگری و ترویج حقوق افراد دارای معلولیت
معلولیت افراد نباید باعث شود که ما با آنها رفتار متفاوتی داشته باشیم؛ آنچه مورد انتظار است رفتار متناسب با افراد به عنوان اعضای جامعه است. اما رفتار متناسب در ارتباط با افراد دارای معلولیت چه معنایی دارد؟ در قسمت اول مجموعه آداب معاشرت با افراد دارای معلولیت، نکاتی را برای تعامل با افراد دارای معلولیت حرکتی ذکر کردهایم. چه نکات دیگری به نظر شما میرسد که باید در این ارتباط در نظر گرفته شود؟ نظر و تجربه خود را با ما در میان بگذارید.
@PartoKarafarin
@PartoKarafarin
روایتهای تابآوری در خاورمیانه؛
چگونه یک کفاش فلسطینی یکشبه تنها کارخانه تولید ماسک در کرانه باختری را راهاندازی کرد؟
دو روز پس از شیوع ویروس کرونا در بیتلحم، امجد الزغیر، صاحب کارخانه تولید کفش از شهر الخلیل فلسطین، متوجه شد که ماسکهای صورت در کرانه باختری بهزودی تمام میشود. کمتر از سه هفته بعد او تنها تولید کننده ماسک در آنجا شد. کارخانه الزغیر که او آن را یکشبه راهاندازی کرد روزانه هزاران ماسک تولید کرده و او را به یک قهرمان ملی در کمک به فلسطینیها برای محافظت از خود در برابر کرونا تبدیل کرده است. الزغیر به محض انتشار خبر اولین موارد تشخیص داده شده کویید-۱۹ در بیتلحم کار خود را آغاز کرد. او ماسکی خرید و آن را بررسی کرد. وی در ابتدا فکر میکرد که میتواند با برخی از موادی که در کفشسازی استفاده میشود ماسک بسازد. الزغیر میگوید: «من از دوست داروسازم پرسیدم از چه موادی برای تهیه ماسک استفاده میشود. او توضیح داد که آنچه ما در کفشسازی استفاده میکنیم نامناسب است و راه درست را نشانم داد.
الزغیر سپس شروع به جستجوی پارچه مناسب در اطراف الخلیل کرد. وی فروشندهای پیدا کرد که پارچه مناسبی را یک سال پیش از ترکیه خریداری کرده اما آن را بدون استفاده رها کرده بود زیرا واردات ماسک از چین ارزانتر از تولید آن در الخلیل بود. الزغیر این پارچه را خرید و دوست داروساز او نیز کیفیت آن را تأیید کرد. الزغیر می گوید: «من در ابتدا سعی کردم ماسکها را با استفاده از همان دستگاهی که برای دوخت کفش استفاده میکنیم بدوزم. اما این تلاش ناموفق بود زیرا پارچه ماسکها بسیار نازک بود و به راحتی پاره میشد. برای ایجاد چینهای ماسک سعی کردم پارچه را اتو کنم اما آن را سوزاندم». الزغیر تمام شهر را گشت و با کارگاههای خیاطی و داروسازان مشورت کرد و سرانجام پی برد که دستگاهی در شهر وجود دارد که میتواند ماسکها را هنگام اتو زدن تا کند. او برای کاهش سطح حرارت به ۴۰۰ درجه سانتیگراد ماسکها را بین لایههای کاغذ قرار داد. این آزمایش جواب داد.
او میگوید: «روز اول فقط ۵۰۰ ماسک تولید کردم. روز بعد ۱۰۰۰ ماسک دیگر هم تولید کردم. سپس ۲۰ کارگر استخدام کردم تا تولید را افزایش دهم». نام کارخانه او الزغیر است که در عربی به معنی کوچک است. گرچه این کارخانه ممکن است واقعا کوچک باشد اما با تولید روزانه بین ۷ تا ۹هزار ماسک به اولین و تنها کسبوکار در نوع خود در فلسطین تبدیل شده است. وی میگوید: «من از اردن، کویت، کشورهای حوزه خلیج فارس و کانادا تقاضای ماسک دریافت کردم. حتی فروشندگان اسرائیلی برای خرید ماسکها به من مراجعه کردهاند، اما من به اندازه کافی کارگر ندارم. کاش میتوانستم نیاز همه را تامین کنم». الزغیر معتقد است: «این کمک به مردم و روشی برای ایجاد فرصتهای شغلی است. در الخلیل بحران بیکاری وجود دارد و افراد بسیاری نیاز به شغل دارند».
👈🏽 لینک مقاله در سایت مدرسه پرتو🔗
@Parto_School
چگونه یک کفاش فلسطینی یکشبه تنها کارخانه تولید ماسک در کرانه باختری را راهاندازی کرد؟
دو روز پس از شیوع ویروس کرونا در بیتلحم، امجد الزغیر، صاحب کارخانه تولید کفش از شهر الخلیل فلسطین، متوجه شد که ماسکهای صورت در کرانه باختری بهزودی تمام میشود. کمتر از سه هفته بعد او تنها تولید کننده ماسک در آنجا شد. کارخانه الزغیر که او آن را یکشبه راهاندازی کرد روزانه هزاران ماسک تولید کرده و او را به یک قهرمان ملی در کمک به فلسطینیها برای محافظت از خود در برابر کرونا تبدیل کرده است. الزغیر به محض انتشار خبر اولین موارد تشخیص داده شده کویید-۱۹ در بیتلحم کار خود را آغاز کرد. او ماسکی خرید و آن را بررسی کرد. وی در ابتدا فکر میکرد که میتواند با برخی از موادی که در کفشسازی استفاده میشود ماسک بسازد. الزغیر میگوید: «من از دوست داروسازم پرسیدم از چه موادی برای تهیه ماسک استفاده میشود. او توضیح داد که آنچه ما در کفشسازی استفاده میکنیم نامناسب است و راه درست را نشانم داد.
الزغیر سپس شروع به جستجوی پارچه مناسب در اطراف الخلیل کرد. وی فروشندهای پیدا کرد که پارچه مناسبی را یک سال پیش از ترکیه خریداری کرده اما آن را بدون استفاده رها کرده بود زیرا واردات ماسک از چین ارزانتر از تولید آن در الخلیل بود. الزغیر این پارچه را خرید و دوست داروساز او نیز کیفیت آن را تأیید کرد. الزغیر می گوید: «من در ابتدا سعی کردم ماسکها را با استفاده از همان دستگاهی که برای دوخت کفش استفاده میکنیم بدوزم. اما این تلاش ناموفق بود زیرا پارچه ماسکها بسیار نازک بود و به راحتی پاره میشد. برای ایجاد چینهای ماسک سعی کردم پارچه را اتو کنم اما آن را سوزاندم». الزغیر تمام شهر را گشت و با کارگاههای خیاطی و داروسازان مشورت کرد و سرانجام پی برد که دستگاهی در شهر وجود دارد که میتواند ماسکها را هنگام اتو زدن تا کند. او برای کاهش سطح حرارت به ۴۰۰ درجه سانتیگراد ماسکها را بین لایههای کاغذ قرار داد. این آزمایش جواب داد.
او میگوید: «روز اول فقط ۵۰۰ ماسک تولید کردم. روز بعد ۱۰۰۰ ماسک دیگر هم تولید کردم. سپس ۲۰ کارگر استخدام کردم تا تولید را افزایش دهم». نام کارخانه او الزغیر است که در عربی به معنی کوچک است. گرچه این کارخانه ممکن است واقعا کوچک باشد اما با تولید روزانه بین ۷ تا ۹هزار ماسک به اولین و تنها کسبوکار در نوع خود در فلسطین تبدیل شده است. وی میگوید: «من از اردن، کویت، کشورهای حوزه خلیج فارس و کانادا تقاضای ماسک دریافت کردم. حتی فروشندگان اسرائیلی برای خرید ماسکها به من مراجعه کردهاند، اما من به اندازه کافی کارگر ندارم. کاش میتوانستم نیاز همه را تامین کنم». الزغیر معتقد است: «این کمک به مردم و روشی برای ایجاد فرصتهای شغلی است. در الخلیل بحران بیکاری وجود دارد و افراد بسیاری نیاز به شغل دارند».
👈🏽 لینک مقاله در سایت مدرسه پرتو🔗
@Parto_School
Parto Tarvij
چگونه یک کفاش فلسطینی یکشبه تنها کارخانه تولید ماسک در کرانه باختری را راهاندازی کرد | Parto Tarvij
دو روز پس از شیوع ویروس کرونا در بیتلحم، امجد الزغیر، صاحب کارخانه تولید کفش از شهر الخلیل فلسطین، متوجه شد که ماسکهای صورت در کرانه باختری بهزودی تمام میشود. کمتر از سه هفته بعد او تنها تولید…