یادی از عزت اشراقی (جانمی)، ۵۸ ساله
یکی از ده زن بهائی که ۴۰ سال پیش در شیراز اعدام شدند.

عزت اشراقی (جانمی) بعد از پایان دورۀ دبیرستان، در سال ١٣٢٧ با عنایت‌الله اشراقی ازدواج کرد. چهار فرزند داشت و پس از بازنشستگی همسرش، در شیراز مستقر شدند. هشتم آذر ۱۳۶۱ به همراه همسرش، عنایت‌الله اشراقی و دخترشان رویا بازداشت شد. او را همراه دخترش در میدان چوگان شیراز به دار آویختند.

ــــــ

خرداد امسال، چهلمین سالگرد اعدام دلخراش ۱۰ زن بهائی در شیراز است. به آن‌ها گفته بودند چهار جلسه فرصت دارید مسلمان و سپس آزاد شوید. جرم‌شان باور به آئینی بود که اصل برابری جنسیتی و عدالت را ترویج می‌کرد. اعدام آنها فصلی از داستان ادامه‌دار سرکوب و استقامت زنان ایرانی در مسیر برابری است. داستان استقامت ما در برابر بی‌عدالتی داستان مشترکیست که زنان بیشماری از باورها و پیشینه‌های مختلف آن را تجربه کرده‌اند.

#داستان_ما_یکیست

۲۸ خرداد ۱۳۶۲ ده زن بهائی در شیراز اعدام شدند. به آن‌ها گفته بودند چهار جلسه فرصت دارید مسلمان و سپس آزاد شوید. در پاسخ به خانواده‌ها گفته بودند «به درک واصلشان کردیم». بیشتر آنها سن‌شان کمتر از ۳۰ سال بود و جوان‌ترینشان، منا محمودنژادِ شانزده ساله در حالی اعدام شد که سه ماه پیش‌تر پدرش هم به دار آویخته شده بود. منا پیش از بازداشت در انشایی نوشته بود: «چرا در کشور من هم‌کیشانم از خانه‌هایشان ربوده می‌شوند؟ شبانه و با لباس خواب به مساجد برده می‌شوند و شلاق می‌خورند؟ خانه‌هایشان غارت و آتش زده می‌شود؟... چرا؟ به دلیل نعمت آزادی که اسلام آورده است؟ چرا من آزاد نیستم عقایدم را در این جامعه بیان کنم؟»

اختر ثابت، رویا اشراقی، سیمین صابری، مهشید نیرومند، زرین مقیمی ابیانه، شیرین دالوند، طاهره ارجمندی/سیاوشی، نصرت غفرانی/یلدایی، و عزت اشراقی/جانمی بهائیان دیگری هستند که همراه با منا اعدام شدند.

اعدام آنها فصلی از داستان ادامه‌دار سرکوب و استقامت زنان ایرانی در مسیر برابری است. داستان استقامت ما در برابر بی‌عدالتی داستان مشترکیست که زنان بیشماری از باورها و پیشینه‌های مختلف آن را تجربه کرده‌اند.

#داستان_ما_یکیست