ဇာတ်လမ်းလေးကတော့ အချစ်အလွမ်းအက်ရှင်ဇာတ်ကြမ်းလို့
ရိုးရိုးလေးပြောလိုက်ရင်လည်း ကြိုက်တတ်တဲ့ပရိသတ်ကြီးက
ကြည့်မှာသေချာပါတယ်
ဒါပေမဲ့ ဝတ္တရားရှိတဲ့အတိုင်း နဲနဲချဲ့ကားပြောရရင်တော့
အိန္ဒိယရဲ့ရှေးလူမျိုးစုတစ်ခုဖြစ်တဲ့ ဗယ်ဂရီဘူလီ မျိုးနွယ်က
ကိုယ့်မျိုးနွယ်ဝင်မဟုတ်တဲ့ သူတွေနဲ့ လက်မထပ်အိမ်ထောင်မပြုကြပါဘူးတဲ့
တခြားလိုက်နာစောင့်ထိန်းတဲ့ ရိုးရာပေါင်းစုံလည်းရှိပါသေးတယ်
သူတို့က တောင်ပိုင်းဒေသတွေမှာ ပျော်ရွှင်စွာပဲ အမဲလိုက်လိုက်
နတ်ပူဇော်လိုက်နဲ့ ခေတ်ကိုလဲအမှီလိုက် ရိုးရာလဲမပယ်ပဲ
နေထိုင်ကြတဲ့ လူမျိုးစုပါတဲ့...

ဇာတ်လမ်းကတော့ စမုတ်ခ်နဲ့ စတက်ခ်ဆိုတဲ့ အမြွှာညီအစ်ကိုဟာ ချီကာဂိုကနေ ဇာတိဖြစ်တဲ့ မစ္စစ္စပီကို ပြန်လာပြီး သူတို့ရဲ့ ရည်မှန်းချက်ဖြစ်တဲ့ ဂျုကလပ် ဖွင့်ဖို့ စတင်ကြိုးစားပါတယ်။
ဒါပေမဲ့ အဲဒီအရပ်ဒေသမှာ ကြောက်ဖို့ကောင်းပြီး အန္တရယ်များတဲ့ လျှို့ဝှက်ချက်ကြီးတစ်ခု ရှိနေပါတယ်။

ဒီလိုနဲ့ အတိတ်ဘဝဆိုးကို မေ့ဖျောက်ပြီး ဘဝသစ်စမဲ့ အမြွှာညီအစ်ကိုဟာ ပိုဆိုးတဲ့ ဘဝအတွေ့အကြုံကြီးနဲ့ ရင်ဆိုင်ရပါတော့တယ်။

ဒီဇာတ်လမ်းမှာ ဘာသာရေး၊ ဂီတ၊ မိသားစုရေးရာ စတဲ့ topic မျိုးစုံကို နှီးနှောပြီး စိတ်ဝင်စားဖို့ကောင်းအောင် ရိုက်ကူးပြထားပါတယ်။

တစ်ရက်တာဆိုတဲ့ အချိန်အတွင်းမှာ ဖြစ်ပျက်သမျှတွေကို thriller နဲ့ action vibe အပြည့်အဝပေးပြီး တင်ဆက်ပြသွားတာကို မြင်ရမှာပါ။

ဒါကိုဆူယာ့အဖေသိတာကြောင့် နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးပေးဖို့စစ်တပ်ထဲမှာတောင်းဆိုခဲ့ပါတယ် ဆူယာရဲ့နောက်ဆုံးအခွင့်အရေးတစ်ခုဟာ အတော်ဆုံးစိတ်ပညာဆရာဝန်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ ပါမောက္ခဆီကနေ အသိအမှတ်ပြုလက်မှတ်ကိုတောင်းခံရမှာဖြစ်ပါတယ် ထိုလက်မှတ်ရမှာသာလျှင် ဆူယာကိုစစ်တပ်ကနေပြန်လည်လက်ခံမှာဖြစ်ပြီး ဒီလိုနဲ့ ဆူယာတစ်ယောက် လက်မှတ်ကိုရအောင်ယူနိုင်ပါ့မလား စိတ်ပညာဆရာဝန်တစ်ယောက်ဖြစ်တဲ့ပါမောက္ခနဲ့ကော ဘယ်လိုမျိုးပတ်သတ်နေတာလဲ နောက်ဆုံးမှာသူ့အနေနဲ့လက်မှတ်ရပါ့မလား

တစ်ခါတလေလည်း ရဲရဲတင်းတင်း ပြုတ်ကျလိုက်၊တစ်ခါတလေလည်း ရဲရဲတင်းတင်း ထိုးဆင်းလိုက်၊ငါတိုတကယ်မရှိခဲ့ဘူးလိုငါတိုသိလိုက်ရတဲ့နှစ်တွေမှာနွေရာသီ အမြဲစိမ်းလှပနေတဲ့ လှိဏ်ခေါင်းလေးထဲငါ ပြေးဆင်းကြည့်မိတယ်…အချိန်တွေ ဘယ်လောက်ထိဟောင်းသွားခဲ့လည်း…ငါတိုကမ္ဘာရဲ့အပြင်ဘက်မှာ နေဘယ်နှစင်းဝင်သွားလဲလူတွေ ဘယ်လောက်ထိ ခရီးပေါက်သွားလဲလူတွေ ဘယ်လောက်ထိ ခရီးရောက်သွားလဲအပြင်မှာ ဘယ်လောက်ထိ ပြောင်းသွားကြလဲ
အပြင်မှာ ဘယ်လောက်ထိ ဟောင်းသွားကြလဲဘယ်တော့မှမဟောင်းတဲ့ ထီးကလေးတစ်ချောင်းဟာငါဘာမှမသိရတော့တဲ့ ဘူတာရုံကလေးကို ဖြတ်သန်းဒီကမ္ဘာဝန်းထဲ တိုထပ်ရောက်ခဲ့ကြပြန်တယ် အချစ်ရယ်…ထွက်ပေါက်မှာ ခွဲခွာခြင်းများမရှိဘူးလိုစုံလုံးမှိတ်ယုံလိုက်ကြတာပေါ့နွေရာသီတွေလည်း လင်းဦးမယ်…

ဒန်နီယယ်ရဲ့အိမ်ကို ဝင်တိုက်နေတာ ကြက်သီးထချင်စရာကြီး ။ အိမ်ထဲကပစ္စည်းတွေလည်း အကုန်ပျောက်ကုန်လို့
ရဲစခန်းခေါ်ပြန်တော့လည်း ဒီအိမ်က ကလေးက ခြေဆော့လက်ဆော့ရှိလို့နေမှာပါဆိုပြီး မှတ်ချက်ပေးသွားပြန်တယ် ။

ဒါပေမဲ့ အဲ့ဒီအိမ်မှာ ပစ္စည်းတွေကျကွဲ၊ လူတွေလည်း အိပ်နေရင်းလမ်းထလျှောက်၊ အိပ်ရာကနိုးလာရင် ဒဏ်ရာတွေရနေကြတာ အပြင်လူတွေမသိရှာဘူး…

အပြင်လူတွေမသိသလို သူတို့ကိုယ်တိုင်တောင်မသိကြဘူး။….

ဒါပေမယ့် တကယ်တမ်းမှာတော့ ဒီလိုမျိုးကြုံတွေ့ရတာဟာ ဒန်နီယယ်တို့မိသားစုတစ်ခုတည်းမဟုတ်ဘဲ အများကြီးရှိနေတယ် ဆိုတာကို သိလိုက်ရတဲ့အချိန်….

ကျိန်စာသင့်နေတဲ့မိသားစုလေးအဖြစ်ကနေ ဘယ်လောက်ထိ တုန်လှုပ်ချောက်ခြားဖွယ် ကောင်းပြီး ပဟေဠိဆန်သွားမလဲဆိုတာကို ဒီကားလေးမှာကြည့်ရှုလိုက်ကြပါဦးနော်။

စာသင်ခန်းတွေကို ဝင်ချင်တဲ့အချိန်ဝင် ထွက်ချိန်တဲ့အချိန်ထွက် ကျောင်းသုံးကိရိယာဘာတစ်ခုမှ မပါဘဲ စာသင်ခန်းထဲဝင်လာပြီး
သူငယ်ချင်းဆီက စက္ကူဖြဲ ဘောပင်ငှား လက်ချာလိုက်ရေးကာ သင်သမျှ တတ်ကျွမ်းသွားပြီး အိုင်းစတိုင်းထက်တောင် ဉာဏ်ရည်မြင့်မားတယ်လို့ ကောလိပ်မှာ ထင်ရှားတဲ့ ဆစ်ဒါးသ်နဲ့ ကောလိပ်နောက်ဆုံးနှစ်မှ ဆစ်ဒါးသ်တို့ကျောင်းကို ပြောင်းလာပြီး ပျော်ရွှင်မှုကို ရှာဖွေစုဆောင်းတတ်သူ ကျောင်းသူသစ်လေး အင်ဒူတို့ ကျောင်းပြောင်းလာတဲ့နေ့မှာပဲ ဆစ်ဒါးသ်နဲ့တွေ့ပြီး ...

ဆွံ့အနားမကြားကျောင်းတခုမှာ
နှစ်ရှည်ကာလကြာရှည်စွာ မုဒိန်းကျင့် အနိုင်ကျင့်ခံနေရတဲ့ ကျောင်းသားကျောင်းသူတွေဟာ အဲ့ဒီကိုပြောင်းလားတဲ့ဆရာတယောက်အကူအညီနဲ့အဖြစ်ဆိုးကလွတ်မြောက်ပြီး ကျောင်းအုပ်ကြီးအပါအဝင် ဆရာတချို့ကိုတရားဥပဒေအတိုင်းအရေးယူနိုင်ခဲ့တာဖြစ်ပါတယ်။သိူ့သော် တရားခံတွေဟာ ငွေကြေးပြည့်စုံ အာဏာရှိတဲ့သူတွေဖြစ်တာကြောင့်
ထိုက်သင့်တဲ့ ပြစ်ဒဏ်မရခဲ့ပါဘူး

ဒီဇာတ်ကားဟာ ဖြစ်ရပ်မှန်ကိုအခြေခံထားတဲ့ကားတကားပါ ဒီဇာတ်ကားကြောင့် ဆွံ့အနားမကြားကျောင်းသူတွေမတရားခံနေရတာကို တနိုင်ငံလုံးသိသွားကြပြီး တရားသေလွှတ်လိုက်တဲ့တရားခံကိုပြန်စစ်ဆေးစီရင်ချက်ပြန်ချဖို့ သောင်းချီလက်မှတ်ထိုးတောငိးဆိူတာတွေရှိလာပါတယ်နဂိုတရားခံလေးယောက်ကနေ ကျောင်းအုပ်အပါအဝင်တရားခံဆယိယောက်အထိ ဖမ်းဆီရမိခဲ့ပါတယ်။သက်ငယ်မုဒိန်းဥပဒေကိုလညိးပြန်လည်းပြင်ဆင်ခဲ့ကြပါတယ်

ယုံကြည်ချက်က ပြဒါးတစ်လမ်း သံတစ်လမ်းဖြစ်နေတဲ့အပြင် ဆရာဝန်မလေး

Prerana က ရှားပါးပြီး ကုသဖို့ နည်းလမ်းမရှိသေးတဲ့ အကျိတ်ရောဂါတစ်မျိုး ဖြစ်နေပြန်ပါတယ်။

အသက်ရှင်ဖို့ လပိုင်းသာကျန်တော့တဲ့ Prerana နဲ့ လက္ခဏာမှာ အချစ်ရေးလမ်းကြောင်း လုံးဝမပါတဲ့

Aditaya တို့ အချစ်ရေးက ဘယ်လိုဆက်ဖြစ်ကြမလဲ။ အတူတကွ ရှေ့ဆက်နိုင်မလားဆိုတာ‌ကို ရသမျိုးစုံနဲ့ ကြည့်ရှုခံစားရမှာပါ....

ကာလ်နဲ့ ဘက်ကီတို့ဆန်ဒီရေးဂိုကိုထွက်လာခဲ့ကြတယ်။ ဘက်ကီကကိုယ်ဝန်ဆောင်အမျိုးသမီးတစ်ယောက်သူ့ဘေးနားကကားမောင်းနေတဲ့ကာလ်ကသူ့အကိုကားတောက်လျှောက်
မောင်းလာရင်းနဲ့ တစ်နေရာအရောက်မှာစကားပြောရင်းနဲ့ခဏနားဖြစ်ကြတယ်။ ရှင်းလင်းနေတဲ့လမ်းမကြီးအလယ်မှာကာလ်တို့ကားလေးရယ်ဘေးတစ်ဖက်မှာဘုရားကျောင်းတစ်ရယ်ရှိတယ်။ ကျန်တဲ့ဘေးတစ်ချက်မှာတော့ မျှော်မဆုံးအောင်ထူထပ်နေတဲ့မြက်ရိုင်းရှည်တွေရှိပါတယ်။
အဲ့ဒီမြက်ရိုင်းရှည်တွေကြားကနေ ကလေးတစ်ယောက်အကူအညီတောင်းသံကြားလိုက်ရတယ်။ ‘ကျွန်တော့်ကိုကယ်ကြပါဦး.ကျွန်တော်ဒီမှာလမ်းပျောက်နေလ်ို့ပါ’…..
ဘက်ကီရယ် ကာလ်ရယ်စိုးရိမ်ပူပန်မှုတွေနဲ့အတူ မြက်ရိုင်းတောထဲကကလေးကို ကယ်ဆယ်ဖို့မြက်ရိုင်းပင်ရှည်တွေကြားထဲကိုတိုးဝင်သွားခဲ့ပါတယ်။
ဘက်ကီနဲ့ကာလ်တို့ကူညီဖို့လိုက်ရှာနေတဲ့ကလေးက တကယ်ပဲအကူအညီလိုနေတာလား?? ကူရောကူညီကယ်ဆယ်နိုင်ခဲ့လား.???
စိတ်ဝင်တစားနဲ့ကြည့်ရှုလိုက်ရအောင်ဗျာ