جنگ فقط در آسمان رخ نمی‌دهد؛ در زندگی روزمره مردم فرود می‌آید. از فرار نابرابر از شهر تا ماندن ناگزیرِ طبقات فرودست، شکاف‌ها عمیق‌تر می‌شوند. ترس، صف، کمبود و فروپاشی اعتماد، جای همبستگی را می‌گیرد. و در نهایت، آن‌چه باقی می‌ماند جامعه‌ای جنگ‌زده است که بیش از هر چیز با بحران معیشت و بی‌پناهی دست‌وپنجه نرم می‌کند.

جنگ فقط در آسمان رخ نمی‌دهد؛ در زندگی روزمره مردم فرود می‌آید. از فرار نابرابر از شهر تا ماندن ناگزیرِ طبقات فرودست، شکاف‌ها عمیق‌تر می‌شوند. ترس، صف، کمبود و فروپاشی اعتماد، جای همبستگی را می‌گیرد. و در نهایت، آن‌چه باقی می‌ماند جامعه‌ای جنگ‌زده است که بیش از هر چیز با بحران معیشت و بی‌پناهی دست‌وپنجه نرم می‌کند.

حسین رزاق، نویسنده و تحلیلگر سیاسی، در گفت‌وگو با ما نه تنها بر نقد «منطق جنگ» در سیاست ایران تأکید کرد، بلکه از پیچیدگی عدالت انتقالی در کشوری سخن گفت که میلیون‌ها نفر در آن با قرائتی اقتدارگرا از دین زیسته‌اند. او با تمایز قاطع میان جنبش‌های مدنی و خیزش‌های توده‌وار، جریان اپوزیسیون بیرون از کشور را مصداق بازتولید همان منطق انقلابی ۵۷ دانست و شرط گذار مسالمت‌آمیز را نه در وعده‌های حذف، بلکه در توانمندسازی جامعه مدنی برای مهار توده‌ها و هدایت آنها به سمت آینده‌ای مشترک تعریف کرد.