به‌کارگیری کودکان در جنگ، نه پدیده‌ای حاشیه‌ای است و نه مربوط به گذشته: بیش از ۱۰۵ هزار کودک تنها در دو دهه اخیر به‌طور رسمی در درگیری‌های مسلحانه استفاده شده‌اند. اما مسئله فقط «اجبار» نیست؛ در برخی زمینه‌ها، کودکان از مسیر آموزش، قهرمان‌سازی و روایت‌های ایدئولوژیک به جنگ نزدیک می‌شوند. پریسا کاکایی در این نوشته نشان می‌دهد چگونه خشونت پیش از میدان نبرد، در ذهن کودک عادی‌سازی می‌شود و چرا مرز میان قربانی و مشارکت‌کننده هر روز مبهم‌تر می‌شود.

به‌کارگیری کودکان در جنگ، نه پدیده‌ای حاشیه‌ای است و نه مربوط به گذشته: بیش از ۱۰۵ هزار کودک تنها در دو دهه اخیر به‌طور رسمی در درگیری‌های مسلحانه استفاده شده‌اند. اما مسئله فقط «اجبار» نیست؛ در برخی زمینه‌ها، کودکان از مسیر آموزش، قهرمان‌سازی و روایت‌های ایدئولوژیک به جنگ نزدیک می‌شوند. پریسا کاکایی در این نوشته نشان می‌دهد چگونه خشونت پیش از میدان نبرد، در ذهن کودک عادی‌سازی می‌شود و چرا مرز میان قربانی و مشارکت‌کننده هر روز مبهم‌تر می‌شود.

حسین نوش‌آذر ـ حسین رزاق، نویسنده و تحلیلگر سیاسی، در گفت‌وگو با رادیو زمانه تأکید می‌کند که شاخه‌ای از اپوزیسیون که پیش از این با شعار «همه راه‌ها بسته شده» خواهان مداخلهٔ خارجی بودند، امروز در برابر ویرانی‌های ناشی از همان جنگ، درمانده و متحیر شده‌اند. از نگاه او، این سرگشتگی حاصل سال‌ها رؤیافروشی و فرار از مسئولیت ساختارسازی در برابر نظامی است که خود را بر مبنای شبکه‌ای پایدار بنا کرده بود.