از اعدام تا جنگ، از سیاست تا جامعه، مسئله فقط اختلاف نظر نیست؛ مسئله ناتوانی ما در دیدنِ یکدیگر به‌عنوان انسان است. حسین رزاق در این یادداشت نشان می‌دهد چگونه تقلیل «دیگری» به عدد، برچسب یا دشمن، چرخه‌ای از حذف را بازتولید می‌کند که حتی با تغییر قدرت سیاسی نیز پایان نمی‌یابد. بدون به‌رسمیت شناختن تکثر و پذیرش حق حضور همه صداها، آزادی نه یک هدف، بلکه یک بن‌بست تکرارشونده خواهد بود.

محاصره دریایی ایران، اگرچه به‌عنوان ابزار فشار مطرح می‌شود، اما در عمل می‌تواند زنجیره‌ای از بحران‌های هم‌زمان را فعال کند: از شوک انرژی جهانی و بی‌ثباتی هرمز تا گسترش جنگ نیابتی، تشدید فقر و حتی رویارویی قدرت‌های بزرگ. مسعود دلبری در این مقاله با ترسیم ده سناریو نشان می‌دهد که چنین گزینه‌ای بیش از آنکه یک راه‌حل باشد، می‌تواند به ماشه‌ای برای تشدید بحران‌های چندلایه تبدیل شود ـ جایی که هزینه‌ها از کنترل خارج می‌شوند و دیپلماسی به تنها مسیر باقی‌مانده بدل می‌شود.