آنچه به‌عنوان «رهبری گذار» از سوی رضا پهلوی روایت می‌شود، نه یک پروژه سیاسیِ واقعی، بلکه برساختی رسانه‌ای است که از تبدیل مخاطب به سازمان، پیام به راهبرد و نماد به عمل ناتوان مانده است. آرمین خامه در این نوشته نشان می‌دهد چرا بدون انسجام، سازماندهی و ظرفیت اجرایی، گذار سیاسی به «دفترچه‌ای از وعده‌ها» فروکاسته می‌شود و چرا دیده‌شدن، الزاماً به معنای قدرت و اثرگذاری واقعی نیست.

کودک‌کشی در جنگ؛ عادی‌سازی خشونت علیه بی‌دفاع‌ترین قربانیان
کودکان همواره در خط مقدم قربانیان جنگ ایستاده‌اند، نه فقط زیر بمباران، بلکه در سایه قحطی، بیماری و محاصره. لیلا اورند در گفت‌وگو با رادیو زمانه شرح می‌دهد که چرا در برخی جنگ‌ها، از غزه تا ایران، حتی امکان فرار هم از کودکان گرفته می‌شود و چگونه مرگ‌های «غیرمستقیم» به‌اندازه خشونت مستقیم مرگبارند. در جهانی که از حقوق کودک سخن می‌گوید، چرا حفاظت از آن‌ها همچنان ناکام مانده است؟

اصفهان، از گنبدهای فیروزه‌ای تا زخم جنگ: میراثی که نمی‌توان جایگزین کرد
در حملات اخیر به اصفهان، بیش از ۲۵ اثر تاریخی از چهلستون و میدان نقش‌جهان گرفته تا بازار کوهپایه و بناهای خوانسار آسیب دیده‌اند؛ خسارت‌هایی که با از دست رفتن پیوستگی تاریخی و اصالت هنری سنجیده می‌شود. تورج دریایی، ایران‌شناس برجسته، در گفت‌وگو با ما تأکید می‌کند که ضربه به این کاخ‌ها، ضربه به روح ایرانی و هویت ملی است. با این حال، در میان سکوت جامعه جهانی و بی‌توجهی نهادهای بین‌المللی، پروژه امیدبخشی در دانشگاه شیکاگو با همکاری باستان‌شناسان داخل ایران، نقشه تعاملی آنلاینی از تمام مکان‌های آسیب‌دیده تهیه می‌کند تا در زمان واقعی، خسارت‌ها ثبت و مسئولان نابودی این میراث غیرقابل‌جایگزین در معرض افکار عمومی قرار گیرند.