رِد فِلَگ «مَردم»: راهنمای عملی برای شناخت شارلاتان‌های رسانه‌ای

آرمین خامه ـ هر جا که دیدید تحلیلگری می‌کوشد با پتکِ واژه «مردم»، تنوع و تکثر یک جامعه را در هم بکوبد و از آن موجودی واحد و گوش‌به‌فرمان بسازد، با واقعیتی گزارش‌شده روبه‌رو نیستید؛ با یک سازوکار فریب مواجه‌اید. استفاده ابزاری از واژه «مردم»، همان «ردفلگ» یا نشانه خطری است که از حضور یک شارلاتان خبر می‌دهد: کسی که به‌جای تبیین واقعیت، در حال تولید اجماعی ساختگی است تا کالای سیاسی خود را به نام «خواست ملت» به مخاطب تحمیل کند. در نهایت، احترام به مردم نه در گرو تکرار مدام نام آن‌ها، بلکه در گرو به‌رسمیت شناختن حق آن‌ها برای «متفاوت بودن»، «متکثر ماندن» و «یکی نبودن» است. هر زبانی که این حق تفاوت را زیر نام کلی «مردم» سر ببرد، زبان فریب و شارلاتانیسم است.

ارتش جمهوری اسلامی اعلام کرد که از ورود ناوشکن‌های آمریکایی به محدوده تنگه هرمز جلوگیری شده است. فارس نوشت یک ناوچه نیروی دریایی آمریکا هدف اصابت دو موشک قرار گرفت و مجبور به عقب‌نشینی شد.

ارتش جمهوری اسلامی اعلام کرد که از ورود ناوشکن‌های آمریکایی به محدوده تنگه هرمز جلوگیری شده است. فارس نوشت یک ناوچه نیروی دریایی آمریکا هدف اصابت دو موشک قرار گرفت و مجبور به عقب‌نشینی شد.

در سایه‌ی جنگ و قطع طولانی‌مدت اینترنت، بحران واقعی در سکوت خانه‌ها و مشاغل ناپیدا جریان دارد؛ جایی که زنان کارگر، نخستین قربانیان فروپاشی معیشت‌اند. عسل عباسیان در این گزارش نشان می‌دهد چگونه اقتصاد دیجیتالِ ناپایدار، کارهای خانگی و غیررسمی را به لبه‌ی نابودی کشانده و شکاف‌های طبقاتی را عمیق‌تر کرده است. از کارگران خانگی تا درمانگران و کسب‌وکارهای کوچک، روایت‌ها از یک نقطه مشترک می‌گویند: سقوط درآمد به صفر در میانه‌ی تورم و بی‌ثباتی. این فقط پیامد جنگ نیست، بلکه نشانه‌ی نظمی است که در آن، آسیب‌پذیرترین‌ها همیشه بیشترین هزینه را می‌پردازند.