در سایه‌ی جنگ و قطع طولانی‌مدت اینترنت، بحران واقعی در سکوت خانه‌ها و مشاغل ناپیدا جریان دارد؛ جایی که زنان کارگر، نخستین قربانیان فروپاشی معیشت‌اند. عسل عباسیان در این گزارش نشان می‌دهد چگونه اقتصاد دیجیتالِ ناپایدار، کارهای خانگی و غیررسمی را به لبه‌ی نابودی کشانده و شکاف‌های طبقاتی را عمیق‌تر کرده است. از کارگران خانگی تا درمانگران و کسب‌وکارهای کوچک، روایت‌ها از یک نقطه مشترک می‌گویند: سقوط درآمد به صفر در میانه‌ی تورم و بی‌ثباتی. این فقط پیامد جنگ نیست، بلکه نشانه‌ی نظمی است که در آن، آسیب‌پذیرترین‌ها همیشه بیشترین هزینه را می‌پردازند.

ایران بر ضرب‌الاجل یک‌ماهه برای بازگشایی کامل تنگه هرمز و خروج نیروهای آمریکایی تأکید دارد، ترامپ اما این طرح را «غیرقابل پذیرش» خوانده. علی افشاری، تحلیلگر و فعال سیاسی، در گفت‌وگو با رادیوزمانه تأکید کرد که رفتار واقعی دولت ترامپ نشان می‌دهد «فضای واقعی برای توافق وجود ندارد» و هدف واشنگتن همچنان «تغییر رژیم یا تسلیم» از طریق فشار حداکثری است، نه دستیابی به یک توافق متوازن. این تقابل راهبردی، چشم‌انداز صلح پایدار را با تردید جدی روبه‌رو کرده است.

جنبش کارگری در ایران: میان بقا، سرکوب و افق‌های پساجنگ

در شرایطی که بحران‌های اقتصادی، جنگ و سرکوب هم‌زمان بر زندگی کارگران سایه انداخته، جنبش کارگری ایران در موقعیتی پیچیده ایستاده است: نه نیرویی منفعل، و نه جنبشی با امکان سازماندهی گسترده. این گفت‌وگو با حمید مافی، با نگاهی به تجربه‌های اعتراضی از هفت‌تپه تا امروز، نشان می‌دهد چگونه مطالبات کارگری در ایران رادیکال‌تر شده، اما در ساختاری بی‌ثبات و محدود محاصره مانده است ـ و چرا چشم‌انداز پساجنگ می‌تواند نقطه‌ای تعیین‌کننده باشد.