رهام بخشنده ـ این مقاله روایتی از زیست پرستاران در ایرانِ بحران‌زده است؛ زنانی که از همه‌گیری کرونا تا اعتراضات دی‌ماه و روزهای جنگ، میان مرگ، فرسودگی و مراقبت ایستاده‌اند. در این نوشته کوشیدم نشان دهم چگونه بیمارستان‌ها در لحظات سرکوب و جنگ، از فضای درمان به بخشی از میدان مقاومت اجتماعی بدل شدند؛ جایی که پرستاران نه‌تنها زخمی‌ها را درمان می‌کردند، بلکه هویت آنان را پنهان و حافظه خشونت را ثبت می‌کردند. این مقاله هم‌زمان تصویری از فروپاشی روانی، فرودست‌سازی و فشار اقتصادی کادر درمان ارائه می‌دهد و از پرستاران به‌عنوان یکی از مهم‌ترین سوژه‌های «حیات اجتماعی» و مقاومت در ایران امروز یاد می‌کند.

رهام بخشنده ـ این مقاله روایتی از زیست پرستاران در ایرانِ بحران‌زده است؛ زنانی که از همه‌گیری کرونا تا اعتراضات دی‌ماه و روزهای جنگ، میان مرگ، فرسودگی و مراقبت ایستاده‌اند. در این نوشته کوشیدم نشان دهم چگونه بیمارستان‌ها در لحظات سرکوب و جنگ، از فضای درمان به بخشی از میدان مقاومت اجتماعی بدل شدند؛ جایی که پرستاران نه‌تنها زخمی‌ها را درمان می‌کردند، بلکه هویت آنان را پنهان و حافظه خشونت را ثبت می‌کردند. این مقاله هم‌زمان تصویری از فروپاشی روانی، فرودست‌سازی و فشار اقتصادی کادر درمان ارائه می‌دهد و از پرستاران به‌عنوان یکی از مهم‌ترین سوژه‌های «حیات اجتماعی» و مقاومت در ایران امروز یاد می‌کند.