رها ایزدی ـ اگر مخالفت با نظام کیفری صرفاً به جایگزینی آن با شبکه‌هایی غیررسمی از نظارت، بازجویی، پرونده‌سازی، شرمسارسازی و حذف اجتماعی بینجامد، آنچه تغییر کرده تنها شکل اعمال قدرت است، نه منطق آن. در چنین وضعیتی، دادخواهی دیگر بدیلی برای ساختارهای تنبیهی نخواهد بود، بلکه خود به نسخه‌ای غیررسمی از همان سازوکارهای انضباطی تبدیل می‌شود که مدعی نقد آنهاست. بنابراین مساله این نیست که آیا باید روایت زنان را شنید یا نه؛ ضرورت این امر کاملا روشن است. اما پرسش این است که چگونه می‌توان روایت‌ها را جدی گرفت، بدون آنکه حقیقت را قربانی کنیم؛ چگونه می‌توان از آسیب‌دیدگان حمایت کرد، بدون آنکه اصول دادرسی منصفانه را کنار بگذاریم؛ و چگونه می‌توان با خشونت مبارزه کرد، بی‌آنکه خود به بازتولید اشکال تازه‌ای از خشونت و سلطه بدل شویم.

رها ایزدی ـ اگر مخالفت با نظام کیفری صرفاً به جایگزینی آن با شبکه‌هایی غیررسمی از نظارت، بازجویی، پرونده‌سازی، شرمسارسازی و حذف اجتماعی بینجامد، آنچه تغییر کرده تنها شکل اعمال قدرت است، نه منطق آن. در چنین وضعیتی، دادخواهی دیگر بدیلی برای ساختارهای تنبیهی نخواهد بود، بلکه خود به نسخه‌ای غیررسمی از همان سازوکارهای انضباطی تبدیل می‌شود که مدعی نقد آنهاست. بنابراین مساله این نیست که آیا باید روایت زنان را شنید یا نه؛ ضرورت این امر کاملا روشن است. اما پرسش این است که چگونه می‌توان روایت‌ها را جدی گرفت، بدون آنکه حقیقت را قربانی کنیم؛ چگونه می‌توان از آسیب‌دیدگان حمایت کرد، بدون آنکه اصول دادرسی منصفانه را کنار بگذاریم؛ و چگونه می‌توان با خشونت مبارزه کرد، بی‌آنکه خود به بازتولید اشکال تازه‌ای از خشونت و سلطه بدل شویم.