This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مهسا را کشتید.
نیکا را کشتید.
سارینا، حدیث، پویا، نوید…
این فهرست بیپایان است.
شما گلوله شلیک کردید،
ما فریاد ساختیم.
شما زندان ساختید،
ما جنبش.
شما آنها را دفن کردید،
ما نامشان را زنده کردیم.
فراموش نمیکنیم.
نه امروز، نه هیچوقت.
انتقام ما در گرفتن جان نیست —
در گرفتن حکومت است.
ما برای عدالت ایستادهایم.
و تا خون آخرین شهید این انقلاب،
دست نخواهیم کشید.
https://www.instagram.com/reel/DLwk1CRIzky/?igsh=c3ZnZ2J5ejhzNDJt
نیکا را کشتید.
سارینا، حدیث، پویا، نوید…
این فهرست بیپایان است.
شما گلوله شلیک کردید،
ما فریاد ساختیم.
شما زندان ساختید،
ما جنبش.
شما آنها را دفن کردید،
ما نامشان را زنده کردیم.
فراموش نمیکنیم.
نه امروز، نه هیچوقت.
انتقام ما در گرفتن جان نیست —
در گرفتن حکومت است.
ما برای عدالت ایستادهایم.
و تا خون آخرین شهید این انقلاب،
دست نخواهیم کشید.
https://www.instagram.com/reel/DLwk1CRIzky/?igsh=c3ZnZ2J5ejhzNDJt
👍276❤44😁15👎11😢6🔥3👏2🤬2💔2👌1
Forwarded from Hadaf Azadi
حال آن خرزشی ننه مرده ای که تازه فهمیده، جمهوری عسلامی و آخوندها، چهل سال خودش و ننه آقاش رو سوار بوده و به جای تیلیت پوست هندوانه، مقوای سبز و کاه به خوردش دادن!
تا دسته فرو رفته!
تا دسته فرو رفته!
👍197😁69❤10👎8👏4🤬3🔥2
دخالت در امور داخلی کشورها: یک نگاه دوگانه؟
اینکه آیا مداخله خارجی میتواند به آزادی منجر شود یا خیر، پرسشی پیچیده و محل بحث فراوانی است. اگر بپذیریم که مداخله خارجی آزادی نمیآورد، در این صورت این سوال پیش میآید که چرا سالها تلاش شده تا مردم فلسطین به واسطه این مداخلات به اصطلاح "آزاد" شوند. اگر آزادی باید از درون یک جامعه و به دست مردم آن جامعه محقق شود، پس تلاشهای خارجی برای "آزادسازی" نه تنها بیفایده، بلکه حتی مضر نیز خواهند بود.
از سوی دیگر، در صورتی که کشوری مانند اسرائیل، که ایران آن را "دشمن" میداند، به مردم ایران برای "نجات از جمهوری اسلامی" کمک کند، از دیدگاه تهران این عمل به شدت به عنوان دخالت آشکار در امور داخلی و تجاوز به حاکمیت ملی تلقی خواهد شد. این موضوع از نگاه جمهوری اسلامی، نه تنها "خوب نیست" بلکه اقدامی خصمانه و غیرقابل قبول محسوب میشود که با واکنش شدید مواجه خواهد شد.
این تناقض، زمانی برجستهتر میشود که به شعارهایی توجه کنیم که بر ضرورت "درست کردن" فلسطین، لبنان، و دیگر کشورها توسط جمهوری اسلامی تأکید میکنند. اگر این شعارها و اقدامات مبتنی بر مداخله خارجی خوب تلقی شوند، پس با چه منطقی میتوان مداخله مشابهی را توسط اسرائیل (یا هر بازیگر خارجی دیگری) در همین مناطق، بد دانست؟
به عبارت دیگر، اگر شما معتقدید که "ازاد کردن" یک کشور توسط شما کار درستی است، پس نمیتوانید همین عمل را توسط دیگری محکوم کنید. اینجاست که مسئله استاندارد دوگانه مطرح میشود. اگر مداخله خارجی برای آزادیبخشیدن یا بهبود وضعیت یک کشور، عملی پسندیده است، پس باید برای همه بازیگران به یک اندازه پسندیده باشد. و اگر این عمل ذاتاً بد و آزادیستیز است، پس باید برای همه محکوم باشد.
خمینی در یکی از سخنرانی هایش گفت: وقتی روسیه و انگلیس به ایران حمله کردند ما خوشحال بودیم چون آمده بودند حکومت را عوض کنند
بر ما آشکار است که دشمنی با اسرائیل برای جمهوری اسلامی فقط یک سیاست خارجی نیست، بلکه ابزاری است برای بقای داخلی. این دشمنی، امکان سرکوب اعتراضات مردمی را فراهم میکند، فضای امنیتی را توجیه میکند، نیروهای سرکوب را مشروعیت میبخشد، و منابع عمومی کشور را در پوشش حمایت از «جهاد جهانی» هزینه میکند.
جنگی که به خاک ایران رسید، نه از بیرون، که از درون بر ملت ایران تحمیل شده است.
تهدیدهای مداوم از سوی جمهوری اسلامی به نابودی اسرائیل ، به ویژه از طریق مقامات ارشد و رسانههای رسمی، موجب عملیات پیشگیرانه اسرائیل در جنگ ۱۲ روز شد. این جنگ، جنگ یک رژیم است، نه یک ملت. و تنها راه صلح، گذار از این رژیم، و بازتعریف جایگاه ایران در جهانی است که دیگر به بهانه «قدس»، نباید ایران را قربانی کند.
خامنهای که از همان روز نخست جنگ قایم شده بود ،از زیر زمین پیام داد و رجز خواند که تسلیم نمیشویم و فلسطین برای ما یک مسئله محوری است و پیروزی فلسطینیها چیزی است که قطعی است.
در نهایت، پذیرش این ایده که "مردم باید این کار را میکردند" و آزادی باید از درون بجوشد، به معنای نفی هرگونه مداخله خارجی است. این نفی، شامل هر نوع مداخلهای میشود، چه از سوی کسانی که خود را "آزادیبخش" مینامند و چه از سوی کسانی که به طور آشکار به دنبال منافع خود هستند.
مهمان برنامه خانم دکتر میترا بابک، متخصص روانکاوی ،محقق مطالعات گسترده و تحقیقاتی در ضمینه های مختلف فرهنگی، ساختارهای اجتماعی، زبان، مذهب، و سیاست های خاورمیانه
اولین سوال من این هست
آیا مداخله خارجی ذاتاً خوب یا بد است؟ یا این قضاوت به هویت مداخلهگر بستگی دارد؟
دومین سوال
آیا به نظر شما تعاریف از "دخالت" در سیاست بینالملل همواره ذهنی و بر اساس منافع کشورهاست؟
https://youtu.be/Ih2BSWRAKoM?si=z3DGb1X99zsSpLmI
اینکه آیا مداخله خارجی میتواند به آزادی منجر شود یا خیر، پرسشی پیچیده و محل بحث فراوانی است. اگر بپذیریم که مداخله خارجی آزادی نمیآورد، در این صورت این سوال پیش میآید که چرا سالها تلاش شده تا مردم فلسطین به واسطه این مداخلات به اصطلاح "آزاد" شوند. اگر آزادی باید از درون یک جامعه و به دست مردم آن جامعه محقق شود، پس تلاشهای خارجی برای "آزادسازی" نه تنها بیفایده، بلکه حتی مضر نیز خواهند بود.
از سوی دیگر، در صورتی که کشوری مانند اسرائیل، که ایران آن را "دشمن" میداند، به مردم ایران برای "نجات از جمهوری اسلامی" کمک کند، از دیدگاه تهران این عمل به شدت به عنوان دخالت آشکار در امور داخلی و تجاوز به حاکمیت ملی تلقی خواهد شد. این موضوع از نگاه جمهوری اسلامی، نه تنها "خوب نیست" بلکه اقدامی خصمانه و غیرقابل قبول محسوب میشود که با واکنش شدید مواجه خواهد شد.
این تناقض، زمانی برجستهتر میشود که به شعارهایی توجه کنیم که بر ضرورت "درست کردن" فلسطین، لبنان، و دیگر کشورها توسط جمهوری اسلامی تأکید میکنند. اگر این شعارها و اقدامات مبتنی بر مداخله خارجی خوب تلقی شوند، پس با چه منطقی میتوان مداخله مشابهی را توسط اسرائیل (یا هر بازیگر خارجی دیگری) در همین مناطق، بد دانست؟
به عبارت دیگر، اگر شما معتقدید که "ازاد کردن" یک کشور توسط شما کار درستی است، پس نمیتوانید همین عمل را توسط دیگری محکوم کنید. اینجاست که مسئله استاندارد دوگانه مطرح میشود. اگر مداخله خارجی برای آزادیبخشیدن یا بهبود وضعیت یک کشور، عملی پسندیده است، پس باید برای همه بازیگران به یک اندازه پسندیده باشد. و اگر این عمل ذاتاً بد و آزادیستیز است، پس باید برای همه محکوم باشد.
خمینی در یکی از سخنرانی هایش گفت: وقتی روسیه و انگلیس به ایران حمله کردند ما خوشحال بودیم چون آمده بودند حکومت را عوض کنند
بر ما آشکار است که دشمنی با اسرائیل برای جمهوری اسلامی فقط یک سیاست خارجی نیست، بلکه ابزاری است برای بقای داخلی. این دشمنی، امکان سرکوب اعتراضات مردمی را فراهم میکند، فضای امنیتی را توجیه میکند، نیروهای سرکوب را مشروعیت میبخشد، و منابع عمومی کشور را در پوشش حمایت از «جهاد جهانی» هزینه میکند.
جنگی که به خاک ایران رسید، نه از بیرون، که از درون بر ملت ایران تحمیل شده است.
تهدیدهای مداوم از سوی جمهوری اسلامی به نابودی اسرائیل ، به ویژه از طریق مقامات ارشد و رسانههای رسمی، موجب عملیات پیشگیرانه اسرائیل در جنگ ۱۲ روز شد. این جنگ، جنگ یک رژیم است، نه یک ملت. و تنها راه صلح، گذار از این رژیم، و بازتعریف جایگاه ایران در جهانی است که دیگر به بهانه «قدس»، نباید ایران را قربانی کند.
خامنهای که از همان روز نخست جنگ قایم شده بود ،از زیر زمین پیام داد و رجز خواند که تسلیم نمیشویم و فلسطین برای ما یک مسئله محوری است و پیروزی فلسطینیها چیزی است که قطعی است.
در نهایت، پذیرش این ایده که "مردم باید این کار را میکردند" و آزادی باید از درون بجوشد، به معنای نفی هرگونه مداخله خارجی است. این نفی، شامل هر نوع مداخلهای میشود، چه از سوی کسانی که خود را "آزادیبخش" مینامند و چه از سوی کسانی که به طور آشکار به دنبال منافع خود هستند.
مهمان برنامه خانم دکتر میترا بابک، متخصص روانکاوی ،محقق مطالعات گسترده و تحقیقاتی در ضمینه های مختلف فرهنگی، ساختارهای اجتماعی، زبان، مذهب، و سیاست های خاورمیانه
اولین سوال من این هست
آیا مداخله خارجی ذاتاً خوب یا بد است؟ یا این قضاوت به هویت مداخلهگر بستگی دارد؟
دومین سوال
آیا به نظر شما تعاریف از "دخالت" در سیاست بینالملل همواره ذهنی و بر اساس منافع کشورهاست؟
https://youtu.be/Ih2BSWRAKoM?si=z3DGb1X99zsSpLmI
YouTube
دخالت در امور داخلی کشورها: یک نگاه دوگانه؟اینکه آیا مداخله خارجی میتواند به آزادی منجر شود یا خیر؟
دخالت در امور داخلی کشورها: یک نگاه دوگانه؟
اینکه آیا مداخله خارجی میتواند به آزادی منجر شود یا خیر، پرسشی پیچیده و محل بحث فراوانی است. اگر بپذیریم که مداخله خارجی آزادی نمیآورد، در این صورت این سوال پیش میآید که چرا سالها تلاش شده تا مردم فلسطین به…
اینکه آیا مداخله خارجی میتواند به آزادی منجر شود یا خیر، پرسشی پیچیده و محل بحث فراوانی است. اگر بپذیریم که مداخله خارجی آزادی نمیآورد، در این صورت این سوال پیش میآید که چرا سالها تلاش شده تا مردم فلسطین به…
👍117❤23👎3🤬2👏1😁1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
❤302🤬22👍15👌8👎7😁4