پیرو بحث مسئولیت اجتماعی شرکتی، یکی از دوستان شبکه های اجتماعی به نام آقای محسن کاظم پور متن زیر را نوشته است، چنین رفتارهایی مصداق چیزی است که به آن می گویند حکومت قانون!

سال ۲۰۱۳ شرکت مخابراتی ودافون (دومین شرکت مخابراتی بزرگ دنیا و شرکتی که اس‌ام‌اس را اختراع کرد) متوجه اشکال در یکی از دکل‌هایش در دانشگاه ساوتهمپتون شد. وقتی مهندسان شرکت برای تعمیر دکل اعزام شدند دیدند که یک شاهین روی دکل لانه ساخته‌است. شاهین در انگلیس گونه حمایت شده است. نزدیک شدن به لانه آن جرم است و اگر کسی باعث بشود که پرنده‌ها لانه‌شان را ترک کنند پنج هزار پوند جریمه می‌شود.
کاربران ودافون در ساوتهمپتون هر روز اعتراض می‌کردند و جریمه پنج هزار پوندی برای شرکتی که سالانه ۴۰ میلیارد پوند درآمد دارد خنده‌دار است. اما سخنگوی شرکت اعلام کرد که ما باید به حیات وحش احترام بگذاریم و نمی‌توانیم کار غیر قانونی بکنیم و باید تا حدود دو ماه دیگر که جوجه‌ها پرواز درمی‌آیند صبر کنیم.
یکی از مشتریان ودافون می‌گفت در جواب اعتراض او گفته‌اند «می‌توانی به چین بروی» (ظاهرا چین به عنوان کشوری که به محیط زیست هیچ اهمیتی نمی‌دهد شهرت پیدا کرده است)
امسال دوباره این ماجرا برای ودافون تکرار شد. این بار نه یک شاهین بلکه پنج جفت شاهین روی پنج دکل ودافون در شهر لندن لانه ساختند و برنامه ۲۰۰ میلیون پوندی برای ارتقای سیستم به شبکه 4G به تعویق افتاد.

کانال راهبرد
https://telegram.me/Marketing_Principles

از اکونومیست
مردم در کشورهای مختلف چگونه پولشان را خرج می کنند؟

بنا بر داده های این تحقیق گویا کلیشه ها در مورد کشورهای مختلف چندان بی دلیل نیست، روس ها حدود 8 درصد از در آمدشان را خرج دود و الکل می کنند، استرالیایی های اهل تفریح 10 درصد از درآمدشان را در راه صفاسیتی صرف می کنند و آمریکایی ها نزدیک یک پنجم درآمد را صرف سلامت و بهداشت می کنند. کره ای های اهل کتاب هم بیش از دیگران برای آموزش پول می دهند.
بد نیست این نمودار و گزارش را ببینید. در هر ردیف (خوراک، حمل و نقل و ...) کمترین و بیشترین سهم هزینه ای مشخص شده است. برای مثال در سطر مربوط به رستوران و هتل، کشورهای اتحادیه اروپا بیشترین خرج را دارند و هند کمترین

http://goo.gl/ejeGjc
http://goo.gl/WQ0d5S

کانال راهبرد
https://telegram.me/Marketing_Principles

برای علاقه مندان به پویایی شناسی سیستم از جناب آقای دکتر مشایخی
http://www.aparat.com/v/re58q

کانال راهبرد
https://telegram.me/Marketing_Principles

چرا قیمت نفت پایین آمد؟

اهل فن می دانند که قیمت نفت در تحلیل وضعیت حال و آینده اقتصاد ایران اهمیت زیادی دارد، در مورد کاهش قیمت ماه های اخیر نفت بسیار گفته اند و از عوامل پنهان و آشکار بسیاری یاد کرده اند، در این مقاله کوتاه از اکونومیست تصویر مناسبی از چرایی کاهش قیمت آورده شده است. مقاله مربوط به سال گذشته است اما اکونومیست دوباره آن را بازنشر کرده است، ایده های اساسی مقاله هنوز معتبرند.

چهار عامل را در نظر بگیرید: 1) تقاضا پایین آمده است زیرا به دلیل رکود فعالیت های اقتصادی در سراسر جهان کم شده است، کارایی مصرف بالاتر رفته است و برخی سوخت های دیگر جای نفت را گرفته اند.
2) با وجود ناآرامی های سیاسی در لیبی و عراق میزان عرضه آنها تغییری نکرده است
3) آمریکا بسیار بیش از پیش نفت تولید می کند، هرچند صادرکننده نیست، واردات آن بسیار کاهش یافته است و مازاد عرضه به وجود آورده است.
4) سعودی و دیگر کشورهای حوزه خلیج فارس تصمیم گرفته اند حتی به بهای درآمد کمتر سهم بازارشان را از دست ندهند، زیرا افزون بر اینکه در صورت از دست دادن سهم بازار، رسیدن دوباره به سطح قبلی بسیار دشوار است، بلافاصله ایران و روسیه (نه یکی از کشورهای اخوان عرب!) جای آنها را می گیرند. سعودی ها 900 میلیارد دلار ذخیره دارند و بهای تمام شده نفت هم برای آنها پایین است، پس حتی با قیمت های پایین هم می توانند مدتها مقاومت کنند.

اما چه کسانی بیشتر از همه در قضیه کاهش قیمت نفت ضرر می کنند؟
بسیاری از شرکت های آمریکایی و غربی که به امید ادامه قیمت بالای نفت درگیر پروژه های پرخرج اکتشاف و استخراج شده اند و شرکت های فناوری نو استخراج نفت (فرکینگ) که وام های کلان گرفته اند و دیگر کارشان توجیه اقتصادی ندارد. اما بازنده های بزرگتر هم داریم.

کشورهای وابسته به نفتی که ماجراجویی های سیاسی و برنامه های پرخرج اجتماعی (برای جلب رضایت مردم ناراضی خود) را پی گرفته بودند: روسیه که بعد از قضیه اوکراین گرفتار تحریم های غرب شده بود و دیگری ایران که امپراتوری گسترده اش به ویژه در سوریه خرج زیادی دارد.

اینکه حاصل این برای ایران عزیز چه خواهد بود، جواب سرراستی ندارد. همه چیز بستگی به تغییرات سیاسی آینده کشور خواهد داشت.
http://goo.gl/LmsqVE

کانال راهبرد
https://telegram.me/Marketing_Principles

برندسازی برای صنعتی مثل فولاد کار بسیار دشواری به نظر می رسد، دیدم در فضای مجازی یک تجربه موفق از فولادسازی تاتا در هند آورده اند. متن اصلی که جزئیات کار آورده شده است در دسترس نیست، ولی محور کلی آن را فعالیت های زیر بیان کرده اند:

1) بهبود فرایندهای کسب و کار با هدف تمرکز روی مشتری
2) اجرای کمپین های تبلیغاتی با شعارهایی با مضمون مشتری مداری مانند "اول مشتری و …"
3) تشکیل کارگروه برندسازی
4) تفکیک فعالیت های توسعه بازار، ایجاد سفارش و اجرای سفارش
5) ایجاد پست سازمانی مدیر حساب مشتریان

http://goo.gl/hHb7mZ

کانال راهبرد
https://telegram.me/Marketing_Principles

نکته مدیریتی از حضرت ماکیاولی:

پس از دهان شهریار سخنی نمی باید برآید که آراسته بدین نباشد که هر که وی را ببیند و بشوند در نظرش سراپا نرم دلی ، درست پیمانی و راست گویی و مردم دوستی و دینداری آید. و هیچ چیز یه سترگی این صفت آخرین و به نمایش داشتن آن نیست زیرا که مردم به آنچه چشمانشان از دور میبیند قضاوت میکنند.

کانال راهبرد
@marketing_principles

وضعیت اقتصاد در سال جدید 2016
منتظر معجزه برای اقتصاد ایران در 2016 نباشید!

در سال آینده کیک اقتصاد جهان به طور متوسط 2.7 درصد بزرگتر خواهد شد. هند و چین و اندونزی و مکزیک بیشترین رشد اقتصادی را خواهند داشت. از دوره رکود 2008 کشورهای موسوم به بازارهای نوظهور بیشترین سهم را در رشد جهانی داشتند، ولی امسال کشورهای توسعه یافته بیشترین سهم را در این دوران ایفا خواهند کرد. وضع برزیل و روسیه هم چندان تعریفی ندارد. برای ایران هم رشد 2 تا 4 درصد را پیش بینی کرده اند.


http://goo.gl/SGolhG

کانال راهبرد
@marketing_principles

دکتر میرزاخانی عزیز، سردبیر دنیای اقتصاد، در بخشی از یک مطلب با عنوان "چهار پيش بيني اكونوميست
براي سال ٢٠١٦" نوشته اند:
"سال ٢٠١٦ براي ايران سال بزرگي خواهد بود و لغو تحريمها چشم انداز اقتصاد ايران را متحول خواهد كرد. سرمايه گذاران خارجي براي بازگشت به ايران كه يكي از اميدبخش ترين بازارهاي منطقه خواهد شد صف خواهند كشيد. نتايج دو انتخابات اسفندماه هم روند فعلي در ايران را تقويت خواهد كرد."

البته پیشگویی کار متخصصان فال قهوه است و در جایی مثل ایران پیش بینی ها بالا و پایین زیاد دارد، ولی به نظر ایشان بسیار خوشبینانه نوشته اند.
سری هم به اکونومیست زدم، افزون بر پست قبلی که حاکی از تحول خارق العاده در اقتصاد نبود، در این مقاله به درستی اشاره کرده است که کسی در پتانسیل های ایران تردید ندارد، ولی نمی توان به سادگی صحبت از تحول کرد. در همنیجا به نقل از سعید لیلاز به درستی اشاره کرده است که اقتصاد در ایران به شدت سیاسی است و آنقدر دلواپس قدرتمند داریم که رقابت و شفافیت را برنمی تابند.
عزیزی می گفت راه حل مشکل اقتصاد ایران اقتصادی نیست، سیاسی است! به نظرم حرف غلطی نیست، اجازه بدهید به آن راه حل سیاسی یک اسم هم بدهم: حکومت قانون

http://goo.gl/5ENrTX


کانال راهبرد
@marketing_principles

در این نوشته عالی بیزنس اینسایدر از یازده واقعیت دشوار رهبری سخن گفته اند، واقعیت هایی که در بسیاری کتاب ها خلاف آن را گفته اند! (فایل صوتی هم تقدیم خواهد شد).

http://goo.gl/SsErBY

کانال راهبرد
@marketing_principles

گویا متن دیروز از آقای دکتر میرزاخانی ترجمه ای از لینک زیر بوده است و نه نظر شخصی ایشان. با این حال نقدها بر این دست پیش بینی های خوش بینانه همچنان پابرجاست


http://goo.gl/EKR6ME

کانال راهبرد

@Marketing_Principles

رعیت نوازی و سر لشکری
نه کاری است بازیچه و سرسری

خبر رسید که سفارت عربستان سعودی به آتش کشیده شد آن را در کنار خبرهای دیگری بگذارید که از جذابیت های سرمایه گذاری در اقتصاد ایران می گویند و صف هایی که سرمایه گذاران در 2016 برای ورود به آن خواهند بست. خبر نخست در حوزه سیاست است و بقیه در حوزه اقتصاد، ولی نه! هر دو را باید از یک منظر دید.


دکتر رنانی عزیز جایی از نوعی عقلانیت نمادین صحبت می کرد که در شرایطی مانند ایران انسان ها نه بر اساس گفته ها بلکه بر اساس نمادها عمل می کنند، آنها البته حواسشان هست که فلان سیاستمدار از آنها دعوت می کند که دلارهایشان را در بازار پرسود ایران سرمایه گذاری کنند و وعده پهن کردن فرش قرمز می دهد. شنیده اند که ایرانی ها سوار بر شتر و مردمی بدوی نیستند و حتی ریچ کیدزهای پورشه سوار هم دارند و دانشگاه رفته میان آنها زیاد است و پول برای خرج کردن دارند. اما قضیه جنبه های دیگری هم دارد. سرمایه گذار اجنبی به نمادها بیشتر توجه می کند، نمادهایی که گاهی از هر واقعیتی واقعی ترند. اگر کشوری نتواند امنیت مهمانان سیاسی خود را حفظ کند، میزبان خوبی برای اقتصادی های هم نخواهد بود. ادم عاقل خطر نمی کند در کشوری که تعداد خودسرها در آن کم نیست دلار بی زبان را بریزد و بعد خودش را به چه کنم چه کنم دچار کند. پیش نیاز توسعه و رشد اقتصادی حکومت قانون است.

کانال راهبرد
@Marketing_Principles

قیمت نفت تکان جدی نمی خورد.

امروز داشتم خبرهای بلومبرگ را می دیدم، قطع رابطه ایران و عربستان را پوشش خوبی داده بودند، حرف هم این بود که این چه تاثیری بر قیمت نفت گذاشته و خواهد گذاشت. چنانکه شاید خوانده باشید بعد از این رویداد یک افزایش موقت در قیمت نفت را شاهد بودیم و در آینده هم شاید یک پوشش ریسک حداقلی در قیمت ها اعمال شود،.
سعودی ها ماه گذشته 10 میلیون و 250 هزار بشکه نفت تولید کردند و ایرانی ها 2 میلیون و 700 هزار و بناست در یک افق یک ساله در دو فاز افزایش یک میلیون بشکه ای را شاهد باشیم. با این همه با توجه به حال و هوای اپک و وضعیت روسیه و باقی قضایا بعید است عرضه تغییر جدی کند و این یعنی منتظر بالا رفتن چشمگیر قیمت ها نباشید.

حرف عقلای دنیا روشن است، به ما می گویند: باور کنید واقعا مهم نیست "حقیقت" پیش شماست یا طرف دیگر، از شاخه و شانه کشیدن برای دیگران دست بردارید و عایدات نفت را در جایی که باید خرج کنید، زیرا فرصت خیلی زیادی ندارید. کشوری درگیر با کم آبی و بحران های اقلیمی، اقتصاد بیمار و فرهنگ بیش از حد "ایرونی" خوبیت ندارد همیشه روی جلد روزنامه های دنیا باشد. از تجربه های خوب دنیا استفاده کنید و زیاد دنبال ساز مخالف زدن نباشید، دنیای متمدن بعد از سالها آزمون و خطا به چیزهای خوبی رسیده است، لازم نیست چرخ را دوباره اختراع کنید. چاره کار شما همان است که شما به آن می گویید حکومت قانون و ما به زبان خودمان می گوییم:
Rule of law

http://goo.gl/qvxm29
کانال راهبرد
@Marketing_Principles

اقتصاد و روان شناسی سیاسی

نفت تکان مختصری خورده است، ولی تغییر جدی در روند قیمت بعید به نظر می رسد. بیشتر اخبار بر وضع اقتصادی چین و سقوط بورس شانگهای متمرکز بود. تا این لحظه در مورد پیامدهای اقتصادی بالا گرفتن تنش ایران و عربستان چیز جدی نشنیده ام، گویا آلمان و ایتالیا از دو کشور ایران و عربستان خواسته اند که سراغ مذاکره بروند و زیاد شلوغش نکنند، از آمریکا هم بیشتر دعوت به خویشتن داری بود. اینطور به نظر می رسد که اقتصاد منتظر سیاست مانده است تا بعد واکنش نشان دهد و هنوز برای پیش بینی پیامدهای اقتصادی کمی زود است.

با این حال اجازه بدهید از منظر روانشناسی سیاسی به قضیه بپردازم که شاید در پیش بینی رفتارهای آینده عربستان کمک کند، پیش از آن دو گزاره زیر را بخوانید:

1- گروه اوراسیا یکی از ریسک های 2016 را کشمکش های درونی در ساختار سیاسی عربستان می داند، به این معنا که در سال جدید بحران جانشینی ملک عبدالله فقید در میان حاکمان عربستان حتی خود را آشکارتر نشان می دهد.

2- در تحلیلی دیگر، به این اشاره شده است که اقداماتی آشکارا پرهزینه مانند اعدام 47 نفر و قطع کلیه روابط با ایران بیشتر مصرف داخلی دارد و برای نشان دادن ضرب شست به مخالفان داخلی است، کسانی گفته اند پایین آمدن قیمت نفت و مشکلات اقتصادی که در اقداماتی مانند افزایش 40 درصدی قیمت سوخت خود را نشان داده نارضایتی را افزایش داده است و باعث شده است که حاکم تازه گرد و خاک کند.

در کشورهایی مانند عربستان که با نوعی تمرکز قدرت روبه رو هستیم، بررسی روانشناسی رهبران سیاسی اهمیت بسیاری پیدا می کند. ملک سلمان که هنوز جا پای خود را سفت نکرده است، برای نشان تصویر یک حکمران قدرتمند ناگزیر از حرکات قاطع و تند است. گفته اند که وی از نظر شخصی نیز گرایش به چنین رفتارهایی دارد و از اعتدال و پختگی حکمران پیشین کمتر بهره دارد. پس می توان در آینده هم انتظار داشت حاکمی که هنوز به داخل مطمئن نیست و دشمن بیرونی هم مدام به او چنگ و دندان نشان می دهد، لاجرم رفتارهای تند و غیرقابل پیش بینی از خود نشان می دهد. چنین حاکمی سرشار از حس ترس و تهدید است و لازم نیست او را بیشتر ترساند. به نظرم در آینده باید منتظر حرکات تند عربستان بود.


http://goo.gl/u4Kq9W
http://goo.gl/klpFNE
http://goo.gl/4gdd0z

کانال راهبرد
@Marketing_Principles

همه جا امن و امان است.

دنیا شلوغی های خاورمیانه را از دو منظر جدی می گیرد: قیمت نفت و تروریسم. بیشتر تحلیل ها چنانکه پیشتر گفتم همچنان بر مدار این می چرخد که این بار بر خلاف دوران قبل تنش های سیاسی چندان قیمت نفت را تکان نمی دهد.

در حاشیه می گویند یک شرکت عربستانی به نام گروه ساولا که گویا روغن هایی با برند عافیه را تولید می کند از این قطع روابط بیش از بقیه متضرر شده است زیرا حدود 11 درصد فروش آن در ایران بوده است، اعداد فروش هم قابل توجه بود. دوستان متخصص معدن و فولاد هم گفته اند که در 8 ماهه امسال حدود 100 میلیون دلار به عربستان صادرات داشتیم که احتمالا دیگر نخواهیم داشت، قضیه حج هم که همچنان برقرار است. اما اصل مطلب:

این نوشته بلومبرگ در لینک زیر یک احتمال جالب هرچند کمرنگ را مطرح کرده است. در استان شرقی عربستان که از قضا شیعیان مخالف هم آنجا تمرکز دارند، برخی از مهمترین چاه های نفت عربستان و غول نفتی آرامکو قرار دارند، اگر ناآرامی های سیاسی در آنجا شدت بگیرد و عربستان از پس کار برنیاید، این می تواند اثر جدی تری بر قیمت نفت داشته باشد.

با این حال این را نباید جدی گرفت، بنا به گفته ها اگر اوضاع به شکل اساسی تغییر نکند تا چندین سال نفت را باید در همین محدود 30 تا 50 دلار تصور کرد و می توان ادعا کرد نفت به پایان دوران خود در چند دهه آینده نزدیک می شود.
از نقل شیخ زکی یمانی، وزیر نفت کهنه کار عربستان، نقل می کنند که در تمثیلی جالب هشدار می داد: "عصر حجر به این دلیل به پایان نرسید که غارنشینان دیگر سنگی در اختیار نداشتند، همینطور عصر نفت هم به دلیل کمبود نفت به پایان نخواهد رسید". حرف اینست که بیش از حد به این منبع خوش بین نباشید، فناوری یکباره تمام رویاهایتان را نقش بر آب می کند.
دوران پسا-نفت در خاورمیانه ترکیبی است از خشونت، جنگ های فرقه ای، کمبود آب و بقیه مصایب قابل تصور برای بشر! برای روبه رو شدن با آن ایام فاجعه زمان زیادی نمانده است، به جای ماجراجویی باید تدبیر کرد.


http://goo.gl/MH3PUI

کانال راهبرد
@Marketing_Principles

اثر لنگری

فرض کنید در حین گشت زدن در فروشگاه یک شلوار را می پسندید، قیمت را می پرسید و متوجه می شوید که 100 دلار است، بی خیال خرید می شوید، زیرا این مقدار از پولی که معمولا برای شلوار خرج می کنید بسیار بالاتر است. چند روز بعد که اتفاقی گذارتان به همان فروشگاه می افتد می بینید بعضی جنس ها تخفیف خوبی دارد و می شود شلوار فوق الذکر را با 50 چوق هم خرید. اینجاست که چشمانتان برق می زند و به صرافت خرید می افتید، حتی اگر پولی که معمولا خرج این قبیل خریدها می کنید بسیار پایین تر و در حدود 25 دلار باشد! به این پدیده اثر لنگری می گویند.

این اثر به یکی از ویژگی های اساسی انسان اشاره دارد که تصمیم هایشان را بر اساس اطلاعاتی که در ابتدا به آنها داده می شود می گیرند، در این مثال قیمت اولیه 100 دلاری ذهن شما شرطی می کند و 50 دلار را معامله خوبی به حساب می آورید، این را با حالتی مقایسه کنید که قیمت اولیه 50 دلار است و 10 دلار تخفیف به آن تعلق می گیرد، در این حالت دوم شاید انگیزه شما با وجود پرداخت مبلغ کمتر به اندازه حالت نخست نیست. تصمیم گیری انسان بر اساس اندازه های نسبی است نه مطلق!

این یکی از ترفندهای نفوذ است که اگر نخست گزینه معمولی را پیشنهاد کنید و پس از آن گزینه خوب را رو کنید، دومی بسیار بهتر به نظر خواهد آمد. مثل قدیمی ایرانی که می گوید به مرگ می گیرند که به تب راضی شود، به همین قضیه اشاره دارد. در روانشناسی سیاسی هم این قضیه بسیار پررنگ است، به ویژه در هنگامه انتخابات در کشور بارها دیده اید که یکی از نامزدها دیو بی شاخ و دم تصویر می شود تا بسیاری مردم با میل و رغبت به کاندیدی متوسط هم رای بدهند.

http://goo.gl/799LXB

کانال راهبرد
@Marketing_Principles

در باب یک خیال هراسناک!

سردبیر محترم دنیای اقتصاد نوشته اند که عربستان در آستانه فروپاشی و تجزیه است و هشدار داده اند که باید مراقب ماجراجویی های آن بود و گفته اند که تاریخ مصرف ال سعود برای غرب به پایان رسیده است و …

نمی دانم کسانی که از واژگونی آل سعود ابراز شادمانی می کنند قضیه را چگونه می بینند. رژیم عربستان یک حکومت قرون وسطایی است در این تردیدی نیست، ولی با رفتن آنها واقعا انتظار داریم چه رخ بدهد قرار است با موازنه قدرت در این منطقه چه کرد. فکر هرج و مرج سیاسی در عربستان و تبعات آن برای منطقه و جهان، پشت هر ناظر منصفی را می لرزاند. آل سعود نباشد کثافت بنیادگرایی دنیا را بر می دارد، تجربه سقوط حکومت های منطقه هم همین را نشان می دهد، به زبان ساده، حسنی مبارک برود، آدم خوارهای اخوان و سلفی جایش را می گیرند. بماند که منطقی نیست تصور کنیم قدرت های جهان سرنوشت چاه های نفت را به دست "مومنان" جویای حقیقت بسپارند.

مشکل در کشوری مثل عربستان لزوما حکومتش نیست، داغ و درفش از سر ساکنان صحرای حجاز بردارید، با دلارهای نفتی هزاران خرده-داعش را تکثیر می کنند. به نفع هیچ کس نیست که آنها بروند، دستکم ساختاری وجود دارد که دنیا می تواند با آنها وارد مذاکره شود و رفتارهایش را تعدیل کند، اگر همین هم نباشد باید به فاجعه سلام کرد.


واقعیت به کلی چیز دیگری است، همه جهالت و خشونت خاورمیانه را قدرت های بزرگ به وجود نیاورده اند، لابد زمینه ای هم داشته است. باید پذیرفت که شیعیان در بین مسلمانان در اکثریت نیستند و خوش بینی است که فکر کنیم مشکل فقط آل سعود است و بعد از واژگونی آنها همه چیز گل و بلبل می شود. بد نیست ببینید که سنی ها چه نگرشی نسبت به واژگونی حکومت صدام و اشغال کشورشان توسط فارس های مجوس! دارند، قضیه رمادی هم الان پیش رو ماست. حوصله کردید لینک زیر را در مورد شکل گیری داعش بخوانید.

داریوش همایون جایی می گفت ایران باید از باتلاق خاورمیانه پایش را بیرون بکشد، حرف عمیقی است که باید روی آن مکث کرد.

http://goo.gl/EGnKB4

کانال راهبرد
@Marketing_Principles

هیچکی نمی تونه مثل ما خوشبخت باشه!

نقشه خوشبختی جهان را ببینید، از 1 که بدبختی کامل است تا 10 که دیگر بهشت است! داده ها بر اساس آنچه مردم در کشورهای مختلف اظهار داشته اند گردآوری شده است. مردم کشورهای پررنگ تر خود را خوشبخت تر می دانند.
ایران با هند و عراق در یک رده قرار می گیرند و این طرف و آن طرف کشور هم افغانستان و سوریه خود را از ما کمتر خوشبخت می دانند که طبیعی به نظر می رسد. گویا اعراب شبه جزیره هم خود را خوشبخت تر از ما می دانند. عمان و اسرائیل و امارات متحده عربی هم گویا از خوشبخترین ها در این حوالی به شمار می آیند. جالب اینجاست که کویت بر خلاف شایعات آنقدرها هم کویت نیست. 😊

از نظر علمی این پژوهش یک پرسش اصلی را در خود دارد: آیا خوشبختی به این معناست که خودت فکر کنی خوشبخت هستی؟

https://goo.gl/2MPLDJ

کانال راهبرد
@Marketing_Principles

آیا باز هم نفت به صد دلار برخواهد گشت؟

در این مقاله فارین پالیسی نویسنده استدلال می کند که مازاد عرضه کنونی با توجه به افزایش تقاضا از بین خواهد رفت، با توجه به قیمت پایین فعلی، سرمایه گذاری برای اکتشاف و استخراج هم که کاهش قابل ملاحظه خواهد یافته است و این در آینده خود را به صورت پرشی در قیمت نفت نشان خواهد داد. شبیه وضعیتی که برای توصیف بازار مسکن در ایران ارائه می کنند که قیمت از یک منحنی سینوسی پیروی می کند.
نفت شیل که روزگاری 4 میلیون بشکه در روز در عرضه نفت جهان سهم داشت پیش بینی می شود به 1 میلیون بشکه کاهش یابد و کاهش سرمایه گذاری ها در این صنعت هم در سی سال گذشته بی سابقه بوده است و امسال هم گویا 25 درصد کمتر خواهد شد، غیراپکی ها هم بناست امسال از تولید خود کم کنند که همین نگرانی هایی را به وجود آورده است.
استدلال نویسنده قابل تامل است، ولی به نظرم نقش تکنولوژی های نوظهور و ملاحظات زیست محیطی را تا اندازه زیادی نادیده گرفته است، بعد از کنفرانس تغییرات اقلیمی پاریس به فرض پایبندی کشورها به تعهدات خود که فرض غریبی نیست، شاید باید در برخی پیش فرض ها تجدید نظر کرد.
والله اعلم!

http://goo.gl/ffNy5S


کانال راهبرد
@Marketing_Principles

پیامدهای اقتصادی "مستقیم" قطع رابطه ایران و عربستان

در مورد درآمد عربستان از حج حرف های ضد ونقیض کم نیست، بنا به گفته این مقاله از فوربس در کل از حج تمتع و عمره عربستان حدود 18.6 میلیارد دلار به جیب می زند که 8.5 آن مربوط به حج تمتع است و هر حاجی به طور متوسط 5000 دلار طی اقامت خود خرج می کند. گفته می شود که این ده درصد درآمد آن کشور از فروش نفت است، بد نیست بدانیم که اندازه اقتصاد عربستان یا جی دی پی کمی پایین تر از 750 میلیارد دلار است.
در این سال ها به طور متوسط 100 هزار نفر در حج تمتع و 500 هزار نفر در حج واجب شرکت کرده اند که اگر متوسط هزینه هر حاجی را برای هر دو حالت مساوی در نظر بگیریم (به این فرض محاسباتی فوربس مطمئن نیستم، حجاج محترم نظر کارشناسی بدهند)، حدود 500 میلیون دلار سهم حج تمتع و 2.5 میلیارد دلار سهم عمره است.
یعنی با این شرایط اگر حج عمره لغو شود سالانه حدود 2.5 میلیارد دلار را از دست خواهند داد و اگر هر دو لغو شوند سرجمع حدود 5 میلیارد از کیسه اقتصاد عربستان پر می کشد (حدود نیم درصد کل اقتصاد صحرای حجاز).

رابطه تجاری دو کشور هم چندان قابل توجه نیست، در جایی دیگر به نقل از آمار گمرک آمده است که حدود 150 و اندی میلیون دلار سالانه صادرات داریم که عمدتا مواد معدنی و میوه جات است و حدود 45 میلیون دلار هم واردات. چیزی در حدود 100 میلیون دلار زیان هم باید برای اقتصاد ایران منظور کنیم.

چنانکه عرض کردم این هزینه مستقیم قطع رابطه است، اگر بخواهیم هزینه های غیرمستقیم را حساب کنیم البته بسیار دشوار است و باید دید مناسبات سیاسی چه اثری بر هزینه مبادله خواهند گذاشت و هزینه فرصت را هم به شمار آورد.

http://goo.gl/s9qyYg

کانال راهبرد
@Marketing_Principle

گفته شده است که ایران نیازمند 100 میلیارد دلار سرمایه گذاری برای بازسازی صنعت نفت و گاز خود است، تنش ها در خاورمیانه و از جمله رویدادهای اخیر بر ریسک سرمایه گذاری در این حوزه می افزاید. ادعا کرده اند که این می تواند ورود سرمایه به ایران را کند کند که شاید تا ماه ها و بلکه سال ها هم ادامه داشته باشد. هرچند این قضیه روی قیمت کنونی نفت اثر چندانی نگذاشته است، ولی می توان انتظار داشت روی نرخ سرمایه گذاری آینده موثر باشد.

سرمایه مثل کبوتر است، با کوچکترین صدایی پر می کشد. ماجراجویی سیاسی با حکام صحرای حجاز فقط به این نمی انجامد که سالانه دو سه میلیارد دلار پول حجاج ایرانی آنجا خرج نمی شود، هزینه فرصت ها را هم که در نظر بگیریم می بینیم اوضاع به نفع ما هم نیست.

در مقاله دیگری به نکته جالبی اشاره کرده است. سعودی ها در این مدت بسیار بی ترمز عمل کرده اند: آزادی های اجتماعی را بیشتر کرده اند، در یمن مستقیم وارد جنگ شده اند و در چند جای دیگر خرج جنگ های نیابتی را می دهند و در حال حاضر هم بناست غول نفتی آرامکو را خصوصی سازی کنند.

البته مقایسه درستی نیست ولی حین خواندن مقاله یاد این نکته افتادم که یکی از دلایل انقلاب ایران این بود که محمد رضا شاه با توجه به بیماری اش تغییراتی که باید در طی چند دهه در ایران پا می گرفت را با سرعت زیادی در ایران اجرا کرد و حاصل آن انقلاب بود. جان کلام این که تندروی خوبیت ندارد 😊

http://goo.gl/xcgN9L
http://goo.gl/h7K9gq

کانال راهبرد
@Marketing_Principles