در ضرورت لارژ بودن برای رجال سیاسی
دوستی خاطره‌ای از دکتر غلامحسین صدیقی تعریف می‌کرد که راننده‌ای داشت که کار خرید منزل هم با او بود؛ از قضا خوش سر و زبان هم بود و سعی می‌کرد با چانه زدن و خرید ارزان از کاسب‌ها در هزینه‌ها صرفه‌جویی کند.
روزی که صدیقی به وزارت رسید به راننده گفته بود دیگر برای خرید رفتی لازم نیست سر قیمت‌ها چانه بزنی هر چه گفتند پرداخت می‌کنی و بیرون می‌آیی. هدفش هم این بود که در دوره مسئولیت حرف و حدیث پشتش نباشد. با وجود وزارت در دوره مصدق آنقدر اعتبار داشت که شاه در روزهای طوفانی قبل از انقلاب از او کمک بطلبد که البته رد کرد.
آنقدر که من می‌فهمم اهل سیاستِ به‌دردبخور در مملکتی به این هرزگی بیشتر باید 《چشم‌ودل‌سیر》 و 《دنیادیده》 و《بزرگ‌زاده》باشد تا عشق خدمت و از جنس مردم! اول باید درکی حداقلی از مقصد وجود داشته باشد تا اساسا بتوان چنین چشم‌اندازی را به مردم انتقال داد و برای ساختنش تلاش کرد. بله، حضور مردم و مشارکت سیاسی و این قبیل قصه‌ها هم بخشی از ماجراست، ولی برای پیشرفت این مملکت بیشتر نیاز به تعدادی آدم لارژ داریم، از آدم‌های خُرد کاری بر نمی‌آید، آفتابه را از طلا هم که بسازید جایش در مستراح است. والله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
دوستی خاطره‌ای از دکتر غلامحسین صدیقی تعریف می‌کرد که راننده‌ای داشت که کار خرید منزل هم با او بود؛ از قضا خوش سر و زبان هم بود و سعی می‌کرد با چانه زدن و خرید ارزان از کاسب‌ها در هزینه‌ها صرفه‌جویی کند.
روزی که صدیقی به وزارت رسید به راننده گفته بود دیگر برای خرید رفتی لازم نیست سر قیمت‌ها چانه بزنی هر چه گفتند پرداخت می‌کنی و بیرون می‌آیی. هدفش هم این بود که در دوره مسئولیت حرف و حدیث پشتش نباشد. با وجود وزارت در دوره مصدق آنقدر اعتبار داشت که شاه در روزهای طوفانی قبل از انقلاب از او کمک بطلبد که البته رد کرد.
آنقدر که من می‌فهمم اهل سیاستِ به‌دردبخور در مملکتی به این هرزگی بیشتر باید 《چشم‌ودل‌سیر》 و 《دنیادیده》 و《بزرگ‌زاده》باشد تا عشق خدمت و از جنس مردم! اول باید درکی حداقلی از مقصد وجود داشته باشد تا اساسا بتوان چنین چشم‌اندازی را به مردم انتقال داد و برای ساختنش تلاش کرد. بله، حضور مردم و مشارکت سیاسی و این قبیل قصه‌ها هم بخشی از ماجراست، ولی برای پیشرفت این مملکت بیشتر نیاز به تعدادی آدم لارژ داریم، از آدم‌های خُرد کاری بر نمی‌آید، آفتابه را از طلا هم که بسازید جایش در مستراح است. والله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
مواظب ملیت‌تان باشید!
این کمپین از هوشمندانه‌ترین تبلیغاتی است که می‌شود سراغ گرفت؛ در کلاس‌های مدیریت برند همیشه یادی از آن می‌کنم. در آن نکته‌هاست برای اهل دل! خلاصه مراقب باشید بازی نخورید، والله اعلم.
پ.ن: بسته‌بندی شکلات پرچم رومانی است که به ویژه پس از فروپاشی شوروی و رواج ارزش‌های غربی خیلی نمی‌شود روی حس پرچم‌خواهی ملت حساب کرد، اما بازی با ملیت هرچند بازی با آتش است اگر هوشمندانه انجام شود می‌تواند کارساز باشد و این داستان این دستکاری موفق است!
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
این کمپین از هوشمندانه‌ترین تبلیغاتی است که می‌شود سراغ گرفت؛ در کلاس‌های مدیریت برند همیشه یادی از آن می‌کنم. در آن نکته‌هاست برای اهل دل! خلاصه مراقب باشید بازی نخورید، والله اعلم.
پ.ن: بسته‌بندی شکلات پرچم رومانی است که به ویژه پس از فروپاشی شوروی و رواج ارزش‌های غربی خیلی نمی‌شود روی حس پرچم‌خواهی ملت حساب کرد، اما بازی با ملیت هرچند بازی با آتش است اگر هوشمندانه انجام شود می‌تواند کارساز باشد و این داستان این دستکاری موفق است!
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍1
امپراتوری شر و رمز تحقق اهداف
در شوروی به بنگاه ها گفته می شد که چه نهاده‌هایی را در در چه اندازه و از چه بنگاهی دریافت کنند و البته زمانی که باید محصول شان آماده باشد نیز به آنها ابلاغ می شد. احتیاجات بنگاه ها اغلب دیر می رسید یا شاید هرگز نمی رسید، البته گاهی حتی مقدار ارسال شده هم اشتباه بود. نتیجه این بود که یک انحراف کوچک از برنامه تامین می توانست پیامدهایی زنجیره ای درون سیستم به بار آورد.
تصور کنید بنگاهی که پیچ و مهره تولید می کرد نمی توانست به دیگر بنگاه های وابسته به موقع محصول خود را برساند. نرخ خروجی ان بنگاه ها نیز به سرعت متاثر می شد. همین طور به ترتیب بنگاه هایی که برای تولید محصول خود وابسته به این بنگاه های اخیر بودند هم متاثر می شدند و الی آخر. حتی هزینه یک تصحیح جزئی در برنامه سرسام آور بود. فرض کنید برنامهریزان متوجه می شدند که در تولید پیچ از برنامه عقب مانده اند. ناگفته پیداست که باید منابع بیشتری را به بنگاه های تولیدکننده پیچ اختصاص می دادند. به این منظور باید تخصیص منابع به دیگر بنگاه ها کاهش می یافت.
در گام بعدی باید تولید برنامه ریزی شده برای این بنگاه ها و دیگر بنگاه های وابسته به آنها نیز کاهش پیدا می کرد و الی آخر. هرگاه در برنامه اشتباهی رخ می داد، باید میزان عرضه و برنامه های تولید برای برخی از صنایع بازنگری می شدند. وقتی این اصلاحات انجام می گرفت، در نتیجه آن برنامه به طور مستمر دچار تغییر و با عملکرد واقعی بنگاه ها بیشتر منطبق می شد. بنابراین در طی سال، برنامه و عملکرد واقعی اقتصاد سرانجام به هم نزدیکتر و همگراتر می شدند.
برای مثال، متوسط نرخ رشد سالانه کل تولیدات صنعتی در برنامه 1975-1971 نزدیک به 8 درصد تعیین شده بود. اما نرخ رشد واقعی در سال های 1972 و 1973 به ترتیب به 6.1 و 5.4 درصد کاهش یافت. بعد از آن دولتی ها به سادگی نرخ تعیین شده را به 5.8 درصد تغییر دادند و پایین آوردند. در برنامه پنج ساله از 1976 تا 1980 رشد به طور متوسط 4.7 درصد بوده که البته برای آن هدف 6.3 درصد را تعیین کرده بودند. بنابراین همانطور که جی. دابلیو. ناتر اشاره کرده است: "با تکرار این جرح و تعدیل ها، برنامه فعلی در طی زمان با عملکرد واقعی نزدیک و همگرا می شد و جای تعجبی نداشت که درصد تحقق برنامه ها که انتهای هر سال اعلام می شد، اغلب بسیار بالا بود". والله اعلم.
https://bit.ly/3obCL79
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
در شوروی به بنگاه ها گفته می شد که چه نهاده‌هایی را در در چه اندازه و از چه بنگاهی دریافت کنند و البته زمانی که باید محصول شان آماده باشد نیز به آنها ابلاغ می شد. احتیاجات بنگاه ها اغلب دیر می رسید یا شاید هرگز نمی رسید، البته گاهی حتی مقدار ارسال شده هم اشتباه بود. نتیجه این بود که یک انحراف کوچک از برنامه تامین می توانست پیامدهایی زنجیره ای درون سیستم به بار آورد.
تصور کنید بنگاهی که پیچ و مهره تولید می کرد نمی توانست به دیگر بنگاه های وابسته به موقع محصول خود را برساند. نرخ خروجی ان بنگاه ها نیز به سرعت متاثر می شد. همین طور به ترتیب بنگاه هایی که برای تولید محصول خود وابسته به این بنگاه های اخیر بودند هم متاثر می شدند و الی آخر. حتی هزینه یک تصحیح جزئی در برنامه سرسام آور بود. فرض کنید برنامهریزان متوجه می شدند که در تولید پیچ از برنامه عقب مانده اند. ناگفته پیداست که باید منابع بیشتری را به بنگاه های تولیدکننده پیچ اختصاص می دادند. به این منظور باید تخصیص منابع به دیگر بنگاه ها کاهش می یافت.
در گام بعدی باید تولید برنامه ریزی شده برای این بنگاه ها و دیگر بنگاه های وابسته به آنها نیز کاهش پیدا می کرد و الی آخر. هرگاه در برنامه اشتباهی رخ می داد، باید میزان عرضه و برنامه های تولید برای برخی از صنایع بازنگری می شدند. وقتی این اصلاحات انجام می گرفت، در نتیجه آن برنامه به طور مستمر دچار تغییر و با عملکرد واقعی بنگاه ها بیشتر منطبق می شد. بنابراین در طی سال، برنامه و عملکرد واقعی اقتصاد سرانجام به هم نزدیکتر و همگراتر می شدند.
برای مثال، متوسط نرخ رشد سالانه کل تولیدات صنعتی در برنامه 1975-1971 نزدیک به 8 درصد تعیین شده بود. اما نرخ رشد واقعی در سال های 1972 و 1973 به ترتیب به 6.1 و 5.4 درصد کاهش یافت. بعد از آن دولتی ها به سادگی نرخ تعیین شده را به 5.8 درصد تغییر دادند و پایین آوردند. در برنامه پنج ساله از 1976 تا 1980 رشد به طور متوسط 4.7 درصد بوده که البته برای آن هدف 6.3 درصد را تعیین کرده بودند. بنابراین همانطور که جی. دابلیو. ناتر اشاره کرده است: "با تکرار این جرح و تعدیل ها، برنامه فعلی در طی زمان با عملکرد واقعی نزدیک و همگرا می شد و جای تعجبی نداشت که درصد تحقق برنامه ها که انتهای هر سال اعلام می شد، اغلب بسیار بالا بود". والله اعلم.
https://bit.ly/3obCL79
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
فروشگاه کتاب دنیای اقتصاد
مبانی فلسفی و اقتصادی سرمایه داری
سرمایه داری، به ادعای حامیان آن، نظامی است که انسان معمولی را از دریچه کارایی و نوآوری می نگرد و هیچ نظام اقتصادی دیگری نتوانسته است در بهبود شرایط زندگی انسان ها به پای آن برسد، با‌این حال
《برنامه‌ریزی》 اقتصاد را رها کنیم؟
به قول حضرت بحث این نیست که باید برنامه‌ریزی کرد یا نه؛ اصل مطلب اینست که آیا یک مقام 《دولتی》به صورت متمرکز برای کل اقتصاد برنامه‌ریزی کند یا کار 《برنامه‌ریزی》 را به افراد واگذاشت و این《وظیفه》را بین افراد مختلف تقسیم کرد، والله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
به قول حضرت بحث این نیست که باید برنامه‌ریزی کرد یا نه؛ اصل مطلب اینست که آیا یک مقام 《دولتی》به صورت متمرکز برای کل اقتصاد برنامه‌ریزی کند یا کار 《برنامه‌ریزی》 را به افراد واگذاشت و این《وظیفه》را بین افراد مختلف تقسیم کرد، والله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
اقتصاد سیاسی حمایت از تولید ملی!
«باید گوشه چشمی به سیستم سیاسی آن کشورهایی داشته باشیم که ادعا شده حمایت از صنایع نوپا در آنها موفق بوده است؛ همان کشورهایی که دولت در این حمایت موثر عمل کرده و توانسته است انتخاب صنایع مناسب و پیشبرد آنها را به خوبی به انجام برساند. هیچ یک از این کشورهای بهاصطلاح موفق را نمی‌توان آزاد یا لیبرال نامید.
آن سال‌های طلایی برنامه‌ریزی کرهجنوبی همزمان با یک دیکتاتوری نظامی به شدت اقتدارگرا بود و در چین حتا امروز هم آزادی‌های سیاسی جایگاهی ندارند. البته این هم چیز غریبی نیست؛ تنها دولتی با چنین قدرتی می‌تواند به صنایع بخش خصوصی بگوید چه باید بکنند و چه چیز مجاز است. همچنین نیازی به گفتن نیست که تنها چنین دولتی می‌تواند به قیمت سرکوب مالی مشتریان، آنها را مجبور به خرید از بنگاه‌های داخلی کند تا این بنگاهها سودآور شوند. از این همه به بحثی می‌رسیم که خیلی اقتصادی هم نیست: حتا اگر حمایت از صنایع نوپا در عمل هم کارساز باشد، آیا همچنان باید از آن حمایت کرد، در صورتی که می‌دانیم باید تحت سلطه چنان دولتی زندگی کنیم؟» والله اعلم.
پ.ن: این بخشی از کتاب «20 مغلطه اقتصادی» نوشته تیم ورستال است که به زودی به بازار خواهد آمد.
https://amzn.to/3kS6mBW
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
«باید گوشه چشمی به سیستم سیاسی آن کشورهایی داشته باشیم که ادعا شده حمایت از صنایع نوپا در آنها موفق بوده است؛ همان کشورهایی که دولت در این حمایت موثر عمل کرده و توانسته است انتخاب صنایع مناسب و پیشبرد آنها را به خوبی به انجام برساند. هیچ یک از این کشورهای بهاصطلاح موفق را نمی‌توان آزاد یا لیبرال نامید.
آن سال‌های طلایی برنامه‌ریزی کرهجنوبی همزمان با یک دیکتاتوری نظامی به شدت اقتدارگرا بود و در چین حتا امروز هم آزادی‌های سیاسی جایگاهی ندارند. البته این هم چیز غریبی نیست؛ تنها دولتی با چنین قدرتی می‌تواند به صنایع بخش خصوصی بگوید چه باید بکنند و چه چیز مجاز است. همچنین نیازی به گفتن نیست که تنها چنین دولتی می‌تواند به قیمت سرکوب مالی مشتریان، آنها را مجبور به خرید از بنگاه‌های داخلی کند تا این بنگاهها سودآور شوند. از این همه به بحثی می‌رسیم که خیلی اقتصادی هم نیست: حتا اگر حمایت از صنایع نوپا در عمل هم کارساز باشد، آیا همچنان باید از آن حمایت کرد، در صورتی که می‌دانیم باید تحت سلطه چنان دولتی زندگی کنیم؟» والله اعلم.
پ.ن: این بخشی از کتاب «20 مغلطه اقتصادی» نوشته تیم ورستال است که به زودی به بازار خواهد آمد.
https://amzn.to/3kS6mBW
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
سه افسانه در باب تورم
1) هر افزایشی در عرضه پول خودبه خود به تورم منجر می شود: چنین نیست؛ افزایش عرضه پول باید بیشتر از افزایش تقاضا برای پول باشد تا شاهد تورم (افزایش قیمت ها در سطح کل اقتصاد) باشیم؛ منظور از تقاضای پول نیز همان تقاضا برای پول نقد یا جانشین های نزدیک آن مثل سپرده های دیداری است.
2) افزایش عرضه پول بیش از تقاضای آن باعث تورم می شود: باز هم لزوما چنین نیست، باید بین دو مفهوم سطح عمومی قیمت ها و تورم تفاوت گذاشت، سطح عمومی قیمت ها اشاره به شاخص های آماری قیمتی است که برای سبدی از کالاها و خدمات محاسبه می شود. تورم اما نه خود این شاخص بلکه نرخ تغییر آن است. اگر افزایش غیرمنتظره و ناگهانی عرضه پول را داشته باشیم سطح عمومی قیمت ها بالا می رود. اما اگر انتظار ادامه آن را نداشته باشیم تورمی در آینده نخواهیم داشت. به بیان بهتر در این موارد شاید نوعی «تورم آنی!» (افزایش قیمت ناگهانی) را شاهد باشیم ولی پس از آن دوباره «تورم» افت می کند و به همان روند قبلی بر می گردد.
3) تورم همیشه پدیده ای پولی است: حتی فریدمن هم به خوبی می دانست عوامل غیرپولی هم باعث تورم می شوند. می دانیم که وقتی پول نسبت به کالا و خدمات در اقتصاد بیشتر باشد قیمت آنها هم بالاتر می رود ولی حتی بدون تغییر حجم پول با کاهش عرضه کالا و خدمات نیز همین اتفاق می افتد. این را حتی با معادله (اتحاد) مبادله یعنی PY=MV هم می توان به سادگی نشان داد.
تورم در بالا با همان تعریف رایج یعنی (نرخ) افزایش سطح عمومی مورد استفاده قرار گرفته است ولی اتریشی جماعت خود افزایش عرضه پول را «تورم» تعریف می کند، والله اعلم.
https://bit.ly/3x9sAnF
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
1) هر افزایشی در عرضه پول خودبه خود به تورم منجر می شود: چنین نیست؛ افزایش عرضه پول باید بیشتر از افزایش تقاضا برای پول باشد تا شاهد تورم (افزایش قیمت ها در سطح کل اقتصاد) باشیم؛ منظور از تقاضای پول نیز همان تقاضا برای پول نقد یا جانشین های نزدیک آن مثل سپرده های دیداری است.
2) افزایش عرضه پول بیش از تقاضای آن باعث تورم می شود: باز هم لزوما چنین نیست، باید بین دو مفهوم سطح عمومی قیمت ها و تورم تفاوت گذاشت، سطح عمومی قیمت ها اشاره به شاخص های آماری قیمتی است که برای سبدی از کالاها و خدمات محاسبه می شود. تورم اما نه خود این شاخص بلکه نرخ تغییر آن است. اگر افزایش غیرمنتظره و ناگهانی عرضه پول را داشته باشیم سطح عمومی قیمت ها بالا می رود. اما اگر انتظار ادامه آن را نداشته باشیم تورمی در آینده نخواهیم داشت. به بیان بهتر در این موارد شاید نوعی «تورم آنی!» (افزایش قیمت ناگهانی) را شاهد باشیم ولی پس از آن دوباره «تورم» افت می کند و به همان روند قبلی بر می گردد.
3) تورم همیشه پدیده ای پولی است: حتی فریدمن هم به خوبی می دانست عوامل غیرپولی هم باعث تورم می شوند. می دانیم که وقتی پول نسبت به کالا و خدمات در اقتصاد بیشتر باشد قیمت آنها هم بالاتر می رود ولی حتی بدون تغییر حجم پول با کاهش عرضه کالا و خدمات نیز همین اتفاق می افتد. این را حتی با معادله (اتحاد) مبادله یعنی PY=MV هم می توان به سادگی نشان داد.
تورم در بالا با همان تعریف رایج یعنی (نرخ) افزایش سطح عمومی مورد استفاده قرار گرفته است ولی اتریشی جماعت خود افزایش عرضه پول را «تورم» تعریف می کند، والله اعلم.
https://bit.ly/3x9sAnF
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍1
در باب فولاد مبارکه و باقی قضایا
حقیقتش از ردپای محیط‌زیستی صنایع فولاد و سهم و نقش آن در قضیه کم‌آبی اصفهان خودمان بی‌اطلاع‌ام و باید اهل فن نظر دهند. اما اگر دنبال دلیل انتقال فولاد (مبارکه) از بندرعباس به مرکز می‌گردید جواب طبق گفته مهندس محلوجی از مدیران ارشد سابق دولتی یک چیز است: دشمن فرضی! والله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
حقیقتش از ردپای محیط‌زیستی صنایع فولاد و سهم و نقش آن در قضیه کم‌آبی اصفهان خودمان بی‌اطلاع‌ام و باید اهل فن نظر دهند. اما اگر دنبال دلیل انتقال فولاد (مبارکه) از بندرعباس به مرکز می‌گردید جواب طبق گفته مهندس محلوجی از مدیران ارشد سابق دولتی یک چیز است: دشمن فرضی! والله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍2
این امامزاده حاجت نمی دهد!
«نمونه هایی که دخالت دولت در بازار باعث رشد و شکوفایی اقتصادی شده بسیار محدود است، در حالی که تجربیات زیادی وجود دارد که نشان می دهد دخالت دولت در بازار و کنترل عرضه و تقاضا، سطح قیمت ها یا تولید و عرضه محصولات موفق نبوده است. صنعت هند در دهه شصت میلادی، تلاش برزیل برای ایجاد یک بازار فناوری اطلاعات، صنعت خودروسازی در آفریقای جنوبی، صنایع موتوری اندونزی از جمله مواردی هستند که نشان می دهند کمک یا سرمایه گذاری دولت از صنایع خاص موجب پیشرفت و رشد آن صنعت نشده است.
از وزارت صنعت و تجارت ژاپن، MITI، به عنوان یک بخش دولتی که توانسته در اقتصاد، موفق عمل کند یاد می شود. عملکرد دراز مدت این وزارتخانه موفق بوده است، اما این سازمان هم هرجا به سیگنال های بازار توجه کرده توانسته موفق باشد و هرجا که تلاش کرده بدون توجه به بازار صنعت جدیدی را ایجاد کند، در عمل ناموفق بوده است، این نهاد دولتی به عنوان مثال میلیاردها دلار روی راکتورهای واکنش سریع، نسل پنجم میکروپروسسورها، چاه های نفت خودکار و ... سرمایه گذاری کرد که همه کاملا شکست خوردند. این نهاد در دهه ۷۰ میلادی در صنایع خودروسازی الکترونیک دخالت کرد. در صنعت خودروسازی تلاش کرد که خودروسازی های کوچک را از صنعت خارج کند یا شرکت سونی را از صادرات ترانزیستور منع کرد. البته ویژگی مثبت، این بود که هم زود متوجه اشتباه خود شد و هم خیلی زود در صدد بررسی و جبران اشتباه بر آمد.
از این مثال ها در کشورهای بلوک غرب بسیار فراوان است. هواپیمای فراصوتی آنگلوفرانس کنکورد و تلویزیون دیجیتال سوئد از این تلاش های ناموفق دخالت دولت ها در فرایند بازار بوده است. حقیقت تلخ این است که در اکثر موارد حاکمان و سیاستمداران تلاشی برای اتخاذ سیاست های مفید و سودمند برای کشور و جامعه نکردند و این تصمیمات در واقع حاصل از زدوبندهای پشت پرده بودند که منفعت گروه یا شرکتی خاص را بر منفعت عمومی ترجیح داده است».
این بخشی از کتاب «در دفاع از سرمایه داری» از یوهان نوربرگ از خوبای هوادار اقتصاد بازار است، در همینجا یک جمله بامزه از اقتصاددانی سوئدی نقل کرده است که «یا یک صنعت خاص سودده است که نیازی به حمایت ندارد یا سودده نیست که لیاقت حمایت را ندارد». بعید است حرفی حسابی تر از گفته این بزرگوار سوئدی بشود زد، والله اعلم.
https://bit.ly/3xYga2k
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
«نمونه هایی که دخالت دولت در بازار باعث رشد و شکوفایی اقتصادی شده بسیار محدود است، در حالی که تجربیات زیادی وجود دارد که نشان می دهد دخالت دولت در بازار و کنترل عرضه و تقاضا، سطح قیمت ها یا تولید و عرضه محصولات موفق نبوده است. صنعت هند در دهه شصت میلادی، تلاش برزیل برای ایجاد یک بازار فناوری اطلاعات، صنعت خودروسازی در آفریقای جنوبی، صنایع موتوری اندونزی از جمله مواردی هستند که نشان می دهند کمک یا سرمایه گذاری دولت از صنایع خاص موجب پیشرفت و رشد آن صنعت نشده است.
از وزارت صنعت و تجارت ژاپن، MITI، به عنوان یک بخش دولتی که توانسته در اقتصاد، موفق عمل کند یاد می شود. عملکرد دراز مدت این وزارتخانه موفق بوده است، اما این سازمان هم هرجا به سیگنال های بازار توجه کرده توانسته موفق باشد و هرجا که تلاش کرده بدون توجه به بازار صنعت جدیدی را ایجاد کند، در عمل ناموفق بوده است، این نهاد دولتی به عنوان مثال میلیاردها دلار روی راکتورهای واکنش سریع، نسل پنجم میکروپروسسورها، چاه های نفت خودکار و ... سرمایه گذاری کرد که همه کاملا شکست خوردند. این نهاد در دهه ۷۰ میلادی در صنایع خودروسازی الکترونیک دخالت کرد. در صنعت خودروسازی تلاش کرد که خودروسازی های کوچک را از صنعت خارج کند یا شرکت سونی را از صادرات ترانزیستور منع کرد. البته ویژگی مثبت، این بود که هم زود متوجه اشتباه خود شد و هم خیلی زود در صدد بررسی و جبران اشتباه بر آمد.
از این مثال ها در کشورهای بلوک غرب بسیار فراوان است. هواپیمای فراصوتی آنگلوفرانس کنکورد و تلویزیون دیجیتال سوئد از این تلاش های ناموفق دخالت دولت ها در فرایند بازار بوده است. حقیقت تلخ این است که در اکثر موارد حاکمان و سیاستمداران تلاشی برای اتخاذ سیاست های مفید و سودمند برای کشور و جامعه نکردند و این تصمیمات در واقع حاصل از زدوبندهای پشت پرده بودند که منفعت گروه یا شرکتی خاص را بر منفعت عمومی ترجیح داده است».
این بخشی از کتاب «در دفاع از سرمایه داری» از یوهان نوربرگ از خوبای هوادار اقتصاد بازار است، در همینجا یک جمله بامزه از اقتصاددانی سوئدی نقل کرده است که «یا یک صنعت خاص سودده است که نیازی به حمایت ندارد یا سودده نیست که لیاقت حمایت را ندارد». بعید است حرفی حسابی تر از گفته این بزرگوار سوئدی بشود زد، والله اعلم.
https://bit.ly/3xYga2k
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
فروشگاه کتاب دنیای اقتصاد
در دفاع از سرمایه داری
در رقابت های درون حزبی انتخابات آمریکا در سال 2016 آمریکا، هیلاری کلینتون و برنی سندرز برای به دست آوردن نامزدی حزب دموکرات رقابت می کردند. در مناظره ها و مباحثه های آن انتخابات، سندرز دولت
👍7
از آن شب بغداد: توافقی بین ایران و امریکا در کار نیست!
از یکی از اهل فن شنیدم که می گفت دو لشکر که مقابل هم صف آرایی کرده اند بالاخره روزی با هم خواهند جنگید؛ چنین وصفی چندان بی ارتباط با ماجرای ایران و امریکا نیست. خیلی ها مشتاق اند ببینند مذاکره در وین یا جای دیگر به کجا می رسد و آیا دوباره توافقی حاصل خواهد شد. اجازه بدهید استمبادی داشته باشم و حدسی بزنم: توافقی در کار نیست! ایران با سرعت به سوی سلاح هسته ای می رود و بحث مواضع طرفین در مذاکره و فلان امتیاز را گرفتن نیست، جنگ اراده هاست. اما چرا؟
بعد از ماجرای فرودگاه بغداد خیلی چیزها تغییر کرده است؛ بعید است با چنین اقدام شدیدی از سمت یانکی ها اندک تردیدی در سطح تصمیم گیری عالی تهران باقی مانده باشد: جنگ بین ایران و امریکا دیر و زود دارد ولی سوخت و سوز ندارد! در طی این چند دهه ایران برای امریکا کشوری یاغی بوده است و ایرانی ها هم ینگه دنیا را شیطان بزرگ می دیدند؛ از شیرینی خوران های گاه به گاه دیپلماتیک که بگذریم این مواضع تغییر زیادی نکرده اند. ایرانی ها تجربه برجام را دارند و البته اهل فن از همان ابتدا هم چنین توافقی را خیلی جدی تلقی نمی کردند که تغییر مسیر جدی را باعث شود. هر توافق آتی جز با نوعی اراده سیاسی در عالی ترین سطوح و البته با پرداختن به تمام ابعاد مورد منازعه سرنوشتی متفاوت از برجام ندارد، هر توافقی کنید با چرخش قلم جانشین جو چرتی می تواند بی اثر شود.
ایرانی ها در حال حاضر به این نتیجه رسیده اند که تنها راه حفظ امنیت شان مسلح شدن به سلاح هسته ای است، هرچند یک گزینه بد است و پیامدهای غیرقابل پیش بینی زیادی دارد (مصاحبه اخیر فریدون عباسی را دیده اید؟). دولت جدید یانکی ها هم آنقدر درگیر مسائل داخلی است که توان و البته اراده واکنش تند را ندارد و در واقع دولت جو چرتی بزرگترین امتیاز ایران به حساب می آید! به نظر ایرانی ها اگر برگ برنده هسته ای در موقع مناسب رو شود شاید بتوان از جنگی ناگزیر دور شد و البته رژیم تحریم ها هم دیگر کارایی را از دست می دهد. مسئله جانشینی در عالی ترین سطح سیاسی هم هست، نظام های سیاسی نظیر ایران درست مانند سال 67 پیش از دوران گذار باید تصمیم های سخت بگیرند.
اما دو کشور انگیزه زیادی برای جلوگیری از وقوع چنین سناریویی دارند: اسرائیل و روسیه! طبیعی است که هسته ای شدن ایرانی ها به مذاق همسایه شمالی آنها خوش نیاید. بحث روابط خوب و اعتماد و ... نیست، خیلی ساده منطق رئالیسم سیاسی است: نباید بگذاری همسایه ات به سلاح غیرمتعارف دست پیدا کند. تکلیف اسرائیل هم که روشن است؛ اخیرا تهدیدهای دو طرف چنان علنی و تند شده است که جای شکی باقی نمی گذارد. مسئله اینجا فقط زمان است والا مسیر کلی بعید است تغییر کند؛ گمانه زنی در مورد محتوای توافقی که حتی اگر امضا شود بخت اجرا ندارد کاری بی حاصل است در حال حاضر جنگ اراده هاست. برنامه ای در کار نیست یحتمل ایرانی ها دارند تنها راه باقیمانده را می روند تا ببینند بعد در آینده چه می شود کرد؛ آن دو کشور فوق هر کاری، تاکید می کنم هر کاری، برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته ای خواهند کرد و متاسفانه انگیزه و اراده هر دوی آنها بسیار بالاست. ماه های پرآشوبی پیش روست و این خبر خوبی برای اقتصاد ایران نیست، والله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
از یکی از اهل فن شنیدم که می گفت دو لشکر که مقابل هم صف آرایی کرده اند بالاخره روزی با هم خواهند جنگید؛ چنین وصفی چندان بی ارتباط با ماجرای ایران و امریکا نیست. خیلی ها مشتاق اند ببینند مذاکره در وین یا جای دیگر به کجا می رسد و آیا دوباره توافقی حاصل خواهد شد. اجازه بدهید استمبادی داشته باشم و حدسی بزنم: توافقی در کار نیست! ایران با سرعت به سوی سلاح هسته ای می رود و بحث مواضع طرفین در مذاکره و فلان امتیاز را گرفتن نیست، جنگ اراده هاست. اما چرا؟
بعد از ماجرای فرودگاه بغداد خیلی چیزها تغییر کرده است؛ بعید است با چنین اقدام شدیدی از سمت یانکی ها اندک تردیدی در سطح تصمیم گیری عالی تهران باقی مانده باشد: جنگ بین ایران و امریکا دیر و زود دارد ولی سوخت و سوز ندارد! در طی این چند دهه ایران برای امریکا کشوری یاغی بوده است و ایرانی ها هم ینگه دنیا را شیطان بزرگ می دیدند؛ از شیرینی خوران های گاه به گاه دیپلماتیک که بگذریم این مواضع تغییر زیادی نکرده اند. ایرانی ها تجربه برجام را دارند و البته اهل فن از همان ابتدا هم چنین توافقی را خیلی جدی تلقی نمی کردند که تغییر مسیر جدی را باعث شود. هر توافق آتی جز با نوعی اراده سیاسی در عالی ترین سطوح و البته با پرداختن به تمام ابعاد مورد منازعه سرنوشتی متفاوت از برجام ندارد، هر توافقی کنید با چرخش قلم جانشین جو چرتی می تواند بی اثر شود.
ایرانی ها در حال حاضر به این نتیجه رسیده اند که تنها راه حفظ امنیت شان مسلح شدن به سلاح هسته ای است، هرچند یک گزینه بد است و پیامدهای غیرقابل پیش بینی زیادی دارد (مصاحبه اخیر فریدون عباسی را دیده اید؟). دولت جدید یانکی ها هم آنقدر درگیر مسائل داخلی است که توان و البته اراده واکنش تند را ندارد و در واقع دولت جو چرتی بزرگترین امتیاز ایران به حساب می آید! به نظر ایرانی ها اگر برگ برنده هسته ای در موقع مناسب رو شود شاید بتوان از جنگی ناگزیر دور شد و البته رژیم تحریم ها هم دیگر کارایی را از دست می دهد. مسئله جانشینی در عالی ترین سطح سیاسی هم هست، نظام های سیاسی نظیر ایران درست مانند سال 67 پیش از دوران گذار باید تصمیم های سخت بگیرند.
اما دو کشور انگیزه زیادی برای جلوگیری از وقوع چنین سناریویی دارند: اسرائیل و روسیه! طبیعی است که هسته ای شدن ایرانی ها به مذاق همسایه شمالی آنها خوش نیاید. بحث روابط خوب و اعتماد و ... نیست، خیلی ساده منطق رئالیسم سیاسی است: نباید بگذاری همسایه ات به سلاح غیرمتعارف دست پیدا کند. تکلیف اسرائیل هم که روشن است؛ اخیرا تهدیدهای دو طرف چنان علنی و تند شده است که جای شکی باقی نمی گذارد. مسئله اینجا فقط زمان است والا مسیر کلی بعید است تغییر کند؛ گمانه زنی در مورد محتوای توافقی که حتی اگر امضا شود بخت اجرا ندارد کاری بی حاصل است در حال حاضر جنگ اراده هاست. برنامه ای در کار نیست یحتمل ایرانی ها دارند تنها راه باقیمانده را می روند تا ببینند بعد در آینده چه می شود کرد؛ آن دو کشور فوق هر کاری، تاکید می کنم هر کاری، برای جلوگیری از دستیابی ایران به سلاح هسته ای خواهند کرد و متاسفانه انگیزه و اراده هر دوی آنها بسیار بالاست. ماه های پرآشوبی پیش روست و این خبر خوبی برای اقتصاد ایران نیست، والله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍16😁2😱2❤1
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
در باب اقتصاد اتریشی
در این ویدئوی معرفی کتاب《اقتصاد اتریشی》 بنده مخلص توضیحاتی در مورد این مکتب داده‌ام که حدس می‌زنم خواهید پسندید، والله اعلم.
کتاب فقط از یک کانال در دسترس است که می‌توانید به سادگی از لینک زیر تهیه فرمایید، ارزان کرده‌ایم که مشتری شوید:
لینک خرید کتاب
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
در این ویدئوی معرفی کتاب《اقتصاد اتریشی》 بنده مخلص توضیحاتی در مورد این مکتب داده‌ام که حدس می‌زنم خواهید پسندید، والله اعلم.
کتاب فقط از یک کانال در دسترس است که می‌توانید به سادگی از لینک زیر تهیه فرمایید، ارزان کرده‌ایم که مشتری شوید:
لینک خرید کتاب
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍8👎1🔥1😢1
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
صنعت توهم‌زایی!
در بحث محیط زیست و تغییر اقلیم بیشتر با پروپاگاندا و 《صنعت توهم‌زایی》 روبه‌رو هستیم و حرف‌های درست لابه‌لای فریادهای رمانتیک گم می‌شود، مصاحبه کامل را در لینک زیر ببینید، شاید از آموزنده‌ترین حرف‌هایی بود که شنیده‌ام. اینجا هم تاکید می‌شود که خیلی از ادعاها درباره پدیده تغییر اقلیم چیزی جز ناله‌های چپ‌های خجالتی نیست، اینجا هم اقتصاد بازار ما را نجات می‌دهد نه مداخله‌های دولت‌‌های سارق، والله اعلم.
https://bit.ly/3EKM58x
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
در بحث محیط زیست و تغییر اقلیم بیشتر با پروپاگاندا و 《صنعت توهم‌زایی》 روبه‌رو هستیم و حرف‌های درست لابه‌لای فریادهای رمانتیک گم می‌شود، مصاحبه کامل را در لینک زیر ببینید، شاید از آموزنده‌ترین حرف‌هایی بود که شنیده‌ام. اینجا هم تاکید می‌شود که خیلی از ادعاها درباره پدیده تغییر اقلیم چیزی جز ناله‌های چپ‌های خجالتی نیست، اینجا هم اقتصاد بازار ما را نجات می‌دهد نه مداخله‌های دولت‌‌های سارق، والله اعلم.
https://bit.ly/3EKM58x
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍40👎11🔥1🤩1
خبر سال: ۲۰ مغلطه اقتصادی بالاخره منتشر شد!
بزرگی گفته است که “حقایق” آن دروغ هایی هستند که از یاد رفته باشند؛ این گفته را بیش از همه می توان در مورد “حقایق” علم ملال آور اقتصاد روا دانست.
بسیاری از حقایق اقتصادی که در تصور عمومی هیچ تردیدی در درستی‌شان نیست، در واقع بهره چندانی از حقیقت ندارند. رندان سیاست‌باز با تبلیغ و تکرار این قبیل مغلطه های “راست نمای” اقتصادی در پی ماهی گرفتن از آب گل آلودند و می خواهند از نمد جهالت، کلاهی برای سیاست ببافند. کتاب حاضر به بیست مورد از این مغلطه ها پرداخته است و با زبانی ساده به شرح آنها می پردازد.
شعار سال ۲۰۲۲: هر ایرانی ۵ نسخه از 《۲۰ مغلطه اقتصادی》، والله اعلم.
کتاب در سطح کتابفروشی‌ها توزیع نمی‌شود و تنها از لینک زیر می‌توان آن را خریداری کرد:
لینک خرید کتاب
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
بزرگی گفته است که “حقایق” آن دروغ هایی هستند که از یاد رفته باشند؛ این گفته را بیش از همه می توان در مورد “حقایق” علم ملال آور اقتصاد روا دانست.
بسیاری از حقایق اقتصادی که در تصور عمومی هیچ تردیدی در درستی‌شان نیست، در واقع بهره چندانی از حقیقت ندارند. رندان سیاست‌باز با تبلیغ و تکرار این قبیل مغلطه های “راست نمای” اقتصادی در پی ماهی گرفتن از آب گل آلودند و می خواهند از نمد جهالت، کلاهی برای سیاست ببافند. کتاب حاضر به بیست مورد از این مغلطه ها پرداخته است و با زبانی ساده به شرح آنها می پردازد.
شعار سال ۲۰۲۲: هر ایرانی ۵ نسخه از 《۲۰ مغلطه اقتصادی》، والله اعلم.
کتاب در سطح کتابفروشی‌ها توزیع نمی‌شود و تنها از لینک زیر می‌توان آن را خریداری کرد:
لینک خرید کتاب
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍39❤4🤩4👎2😁1😱1
Audio
یک مغلطه بزرگ اقتصادی
فقط وقتی صادرات زیاد داشته باشیم در تجارت بین‌المللی موفق می‌شویم!
یکی از فصل‌های کتاب ۲۰ مغلطه اقتصادی را با صدای بنده مخلص بشنوید.
سعی می کنم از این به بعد گاهی صوت پست های کانال را هم تقدیم دوستان بکنم، اولی را فعلا گوش بدهید اگر خوب بود خبر بدهید با همین فرمون برویم، والله اعلم.
لینک خرید کتاب
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
فقط وقتی صادرات زیاد داشته باشیم در تجارت بین‌المللی موفق می‌شویم!
یکی از فصل‌های کتاب ۲۰ مغلطه اقتصادی را با صدای بنده مخلص بشنوید.
سعی می کنم از این به بعد گاهی صوت پست های کانال را هم تقدیم دوستان بکنم، اولی را فعلا گوش بدهید اگر خوب بود خبر بدهید با همین فرمون برویم، والله اعلم.
لینک خرید کتاب
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍72❤13🤩6👎3🔥2😢1
تئوریسین‌های غارتگری
ماجرای آتش زدن بنز را شنیده‌اید و مجرمی که می‌گفت دیدم موتور هم ندارم و دستم به جایی نمی‌رسد گفتم چرا اینها بنز سوار شوند. در واکنش برخی معرکه‌گیری‌ها هم شروع شد که اختلاف طبقاتی زیاد شده و اين حوادث 《طبیعی》 است و هوای فقرا را داشته باشید و اینها پاسخ 《طبیعی》 فقرا به نئولیبرالیسم عملا ناموجود است!
کیست که نداند دعوا سر لحاف ملاست و رندان به این بهانه می‌خواهند مالیات بیشتر بگیرند با میل خود به اصطلاح بازتوزیع کنند اگر البته چنین کنند! قرار است دوباره دولت در نقش منجی ظاهر شود و هوش خارق‌العاده‌ای نمی‌خواهد که نتیجه را حدس بزنیم.
در همین راستا برادر بزرگوار اریک در حق‌ترین پست تاریخ معاصر به درستی نوشته بود:
《آدم عقده‌ای که اسید میپاشه رو ماشین مردم، نمیتونه تحت تأثیر تبلیغات لاشی‌صفت‌های عدالت‌طلب نبوده باشه. همون حرومزادههایی که تا گردن در حقوق و مزایای دولتی غوطه‌ورند و وانمود می‌کنند نگران کنکور قبول شدن بچه‌های بجنورد هستند. همون پفیوزهایی که معادل حقوق چندماه یک کارگر رو می‌گیرند تا در یک جلسه کنفرانس به میزبانی نهادهای حکومتی، درباره علت فقر و فلاکت ملت سخنرانی کنند و آدرس غلط بدهند. نسخه‌ای کاریکاتوری از کمونیست‌های دوره پهلوی که به دهاتی‌های بیسواد تلقین می‌کردند که اگه نظام ارباب رعیتی نبود هر کدوم‌شون تا الان یک راکفلر شده بودند! البته نسبت به اون مبارزان راه مارکس کم‌لطفی نشه.. اون‌ها با شعارهایی که می‌دادند هماهنگ بودند و حتی در زندان هم از شورت‌های اشتراکی استفاده می‌کردند؛ و فقط عفونت‌های ناحیه دستگاه تناسلی اجازه نداد به این اقدام انقلابی ادامه بدهند. این آشغال‌های امروزی که سیستم کوبا رو برای ایران تجویز می‌کنند اما برای زن‌شون در استانبول آپارتمان میخرند رو نباید با اون توده‌ای‌های بینوا مقایسه کرد. آدرس‌های غلط همین آشغال‌های نگران «عدالت»، اگه بتونه در یک جمعیت نود میلیون نفری، فقط نه هزارنفر رو به جنون بلشویکی برسونه، برای تکرار اتفاقات ناگوار کافیه. که البته انقدر وقیح هستند که وقتی اتفاق افتاد بگن «دیدید؟ هشدار داده بودیم ما»
...
اما فارغ ازینکه خرابکارهای عقده‌ای به چه دلایلی بی‌عرضه و پخمه باشند، و در عین بی‌عرضگی و پخمگی تحت تأثیر پروپاگاندای چه حرومزادههایی قرار گرفته باشند، یک واقعیت درباره‌شون وجود داره، و اونم اینه که فقط یک‌بار خسارت وارد می‌کنند! اگه خصومت‌های خانوادگی و قبیله‌ای رو بذاریم کنار، تا حالا کسی دیده که فردی روی ماشین کسی اسید بریزه، و طرف ماشینش رو تعمیر کنه، و چندماه بعد همون آدم بیاد دوباره به همون روش به همون ماشین آسیب وارد کنه؟ چند مورد به این شکل وجود داشته؟ احتمالش یک در چند صدهزاره؟
در حالی که دولت همین کار رو می‌کنه. مالیاتِ سالانه برخوردار بودن از ماشین سواری، درست مثل اینه که یک نفر بیاد با میخ طویله خط بکشه دور تا دور بدنه ماشینت، و بری درستش کنی، و همون آدم دوازده ماه بعد بیاد دوباره با همون میخ همونقدر خط بندازه و بره!
هیچ‌کس مثل دولت نمیتونه اسید بریزه رو اموال مردم. نفرت عمومی رو باید به سمت اسیدپاش اعظم هدایت کرد، نه یک لوزر تنها که اگه پدر سالمی داشت زندگیش یه شکل دیگه پیدا می‌کرد. این هم جزء واقعیت‌هاییه که این جامعه بی‌عرضه باید یک روز درکش کنه》.
نکته درستی است، در بیزینس هشدار نیستم ولی اجازه اینجا صریح اعلام خطر کنم: آن تئوریسین‌های غارتگری که سر طبیعی‌ترین حق مردم، حق مالکیت، معرکه می‌گیرند و کینه به جامعه تزریق می‌کنند دارند تیشه به ریشه تمدن می‌زنند. مراقب حرف‌های کینه‌پراکنان باشید، مردم تحت فشارند و مصیبت کم نیست ولی با حمله به حق مالکیت تا فاجعه واقعی راه درازی نیست. کسی مال عمومی را خورده است البته برخورد جدی با او درست‌ترین کار است ولی مردم را به جان هم انداختن یعنی سقوط آزاد به سمت دوزخ! خلاصه مراقب فوران کینه باشید که نه تو مانی و نه من، والله اعلم.
پ.ن: فیلمی بود مدتها پیش دیدم حرف جالبی داشت: آشویتس و داخائو نشان داد آدم ها چه بلاهایی می توانند به سر هم بیاورند [،کافی است شر را برای آنها موجه جلوه دهیم].
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
ماجرای آتش زدن بنز را شنیده‌اید و مجرمی که می‌گفت دیدم موتور هم ندارم و دستم به جایی نمی‌رسد گفتم چرا اینها بنز سوار شوند. در واکنش برخی معرکه‌گیری‌ها هم شروع شد که اختلاف طبقاتی زیاد شده و اين حوادث 《طبیعی》 است و هوای فقرا را داشته باشید و اینها پاسخ 《طبیعی》 فقرا به نئولیبرالیسم عملا ناموجود است!
کیست که نداند دعوا سر لحاف ملاست و رندان به این بهانه می‌خواهند مالیات بیشتر بگیرند با میل خود به اصطلاح بازتوزیع کنند اگر البته چنین کنند! قرار است دوباره دولت در نقش منجی ظاهر شود و هوش خارق‌العاده‌ای نمی‌خواهد که نتیجه را حدس بزنیم.
در همین راستا برادر بزرگوار اریک در حق‌ترین پست تاریخ معاصر به درستی نوشته بود:
《آدم عقده‌ای که اسید میپاشه رو ماشین مردم، نمیتونه تحت تأثیر تبلیغات لاشی‌صفت‌های عدالت‌طلب نبوده باشه. همون حرومزادههایی که تا گردن در حقوق و مزایای دولتی غوطه‌ورند و وانمود می‌کنند نگران کنکور قبول شدن بچه‌های بجنورد هستند. همون پفیوزهایی که معادل حقوق چندماه یک کارگر رو می‌گیرند تا در یک جلسه کنفرانس به میزبانی نهادهای حکومتی، درباره علت فقر و فلاکت ملت سخنرانی کنند و آدرس غلط بدهند. نسخه‌ای کاریکاتوری از کمونیست‌های دوره پهلوی که به دهاتی‌های بیسواد تلقین می‌کردند که اگه نظام ارباب رعیتی نبود هر کدوم‌شون تا الان یک راکفلر شده بودند! البته نسبت به اون مبارزان راه مارکس کم‌لطفی نشه.. اون‌ها با شعارهایی که می‌دادند هماهنگ بودند و حتی در زندان هم از شورت‌های اشتراکی استفاده می‌کردند؛ و فقط عفونت‌های ناحیه دستگاه تناسلی اجازه نداد به این اقدام انقلابی ادامه بدهند. این آشغال‌های امروزی که سیستم کوبا رو برای ایران تجویز می‌کنند اما برای زن‌شون در استانبول آپارتمان میخرند رو نباید با اون توده‌ای‌های بینوا مقایسه کرد. آدرس‌های غلط همین آشغال‌های نگران «عدالت»، اگه بتونه در یک جمعیت نود میلیون نفری، فقط نه هزارنفر رو به جنون بلشویکی برسونه، برای تکرار اتفاقات ناگوار کافیه. که البته انقدر وقیح هستند که وقتی اتفاق افتاد بگن «دیدید؟ هشدار داده بودیم ما»
...
اما فارغ ازینکه خرابکارهای عقده‌ای به چه دلایلی بی‌عرضه و پخمه باشند، و در عین بی‌عرضگی و پخمگی تحت تأثیر پروپاگاندای چه حرومزادههایی قرار گرفته باشند، یک واقعیت درباره‌شون وجود داره، و اونم اینه که فقط یک‌بار خسارت وارد می‌کنند! اگه خصومت‌های خانوادگی و قبیله‌ای رو بذاریم کنار، تا حالا کسی دیده که فردی روی ماشین کسی اسید بریزه، و طرف ماشینش رو تعمیر کنه، و چندماه بعد همون آدم بیاد دوباره به همون روش به همون ماشین آسیب وارد کنه؟ چند مورد به این شکل وجود داشته؟ احتمالش یک در چند صدهزاره؟
در حالی که دولت همین کار رو می‌کنه. مالیاتِ سالانه برخوردار بودن از ماشین سواری، درست مثل اینه که یک نفر بیاد با میخ طویله خط بکشه دور تا دور بدنه ماشینت، و بری درستش کنی، و همون آدم دوازده ماه بعد بیاد دوباره با همون میخ همونقدر خط بندازه و بره!
هیچ‌کس مثل دولت نمیتونه اسید بریزه رو اموال مردم. نفرت عمومی رو باید به سمت اسیدپاش اعظم هدایت کرد، نه یک لوزر تنها که اگه پدر سالمی داشت زندگیش یه شکل دیگه پیدا می‌کرد. این هم جزء واقعیت‌هاییه که این جامعه بی‌عرضه باید یک روز درکش کنه》.
نکته درستی است، در بیزینس هشدار نیستم ولی اجازه اینجا صریح اعلام خطر کنم: آن تئوریسین‌های غارتگری که سر طبیعی‌ترین حق مردم، حق مالکیت، معرکه می‌گیرند و کینه به جامعه تزریق می‌کنند دارند تیشه به ریشه تمدن می‌زنند. مراقب حرف‌های کینه‌پراکنان باشید، مردم تحت فشارند و مصیبت کم نیست ولی با حمله به حق مالکیت تا فاجعه واقعی راه درازی نیست. کسی مال عمومی را خورده است البته برخورد جدی با او درست‌ترین کار است ولی مردم را به جان هم انداختن یعنی سقوط آزاد به سمت دوزخ! خلاصه مراقب فوران کینه باشید که نه تو مانی و نه من، والله اعلم.
پ.ن: فیلمی بود مدتها پیش دیدم حرف جالبی داشت: آشویتس و داخائو نشان داد آدم ها چه بلاهایی می توانند به سر هم بیاورند [،کافی است شر را برای آنها موجه جلوه دهیم].
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
همشهری آنلاین
آتش زدن ماشین‌های میلیاردی تهران به خاطر حسادت | می‌خواستم بنز و بی‌ام‌و داشته باشم، اما نداشتم!
یکی از عجیب‌ترین مجرمان دستگیرشده در طرح رعد، پسر جوانی است که ۵خودروی بنز، بی‌ام‌و و... را آتش زده است.
👍94👎5🔥3😁2
در باب آزادی انسانی
رتبه ایران در شاخص آزادی انسانی که ترکیبی از آزادی های اقتصادی و مدنی است اصلا تعریفی ندارد و از میان 165 کشور رتبه 160 به ما رسیده است؛ رتبه عربستان البته 155 است! صدرنشین ها سوییس و زلاندنو و دانمارک اند. والله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
رتبه ایران در شاخص آزادی انسانی که ترکیبی از آزادی های اقتصادی و مدنی است اصلا تعریفی ندارد و از میان 165 کشور رتبه 160 به ما رسیده است؛ رتبه عربستان البته 155 است! صدرنشین ها سوییس و زلاندنو و دانمارک اند. والله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍34😁7🤩5👎4😱2
سیاست نفرت
سیاست نفرت رمز درآمد دولت است؛ عمله‌های نفرت‌پراکنی شلوغش می‌کنند و بعد آن لابه‌لا رندان هم کار خودشان را می‌کنند، عوام هم خوشحال که حق پولدارها! را کف دستشان گذاشته‌اند. تا وقتی این منطق ساده را نفهمید فکر می‌کنید عدالتخواه‌اید ولی درواقع یک هالوی قابل‌ترحم به حساب می‌آیید. والله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
سیاست نفرت رمز درآمد دولت است؛ عمله‌های نفرت‌پراکنی شلوغش می‌کنند و بعد آن لابه‌لا رندان هم کار خودشان را می‌کنند، عوام هم خوشحال که حق پولدارها! را کف دستشان گذاشته‌اند. تا وقتی این منطق ساده را نفهمید فکر می‌کنید عدالتخواه‌اید ولی درواقع یک هالوی قابل‌ترحم به حساب می‌آیید. والله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍89👎7😁4❤2🤩1
Audio
یک مغلطه دیگر اقتصادی
برای توسعه اقتصادی باید از صنایع داخلی حمایت کرد.
یکی دیگر از فصل‌های کتاب ۲۰ مغلطه اقتصادی را با صدای بنده مخلص بشنوید.
بحث روز است و شاید به کار آمد، والله اعلم.
لینک خرید کتاب
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
برای توسعه اقتصادی باید از صنایع داخلی حمایت کرد.
یکی دیگر از فصل‌های کتاب ۲۰ مغلطه اقتصادی را با صدای بنده مخلص بشنوید.
بحث روز است و شاید به کار آمد، والله اعلم.
لینک خرید کتاب
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍39❤9👎5
مراقب هیولا باشید!
برخی از صاحب‌نظران از جمله دکتر نیلی وقتی پیش از انتخابات صحبت می‌کردند، ناامیدانه تلاش می‌کردند روزنه‌ای را نشان دهند که شاید گشایش بعدی از آنجا باشد. دکتر نیلی این احتمال را مطرح می‌کردند (البته در لفافه) که با قرار گرفتن ارکان انتخابی کشور در دست اصول‌گرایان و یک‌دستی نسبی قدرت، آنان نیز شاید به برخی از ضرورت‌ها چون حل کردن مساله سیاست خارجی و عمق مشکلات کشور آگاه شوند. به‌نظر شما اظهار نظر رئیس مجلس مبنی بر اینکه نظام اداری قدرتمندتر از سه قوه، مانع از اقدامات اصلاحی می‌شود را می‌توان نشانه‌ای دل‌گرم‌کننده از آغاز گذار این طیف از سیاستمداران از ساده‌سازی‌های بی‌پایان و توجه به پیچیدگی‌های کشورداری در این دوره و زمانه دانست؟
متاسفانه اینجا من نه‌تنها خوش‌بین نیستم بلکه بسیار هم بدبین‌ام. مواجهه با چالش‌های واقعی البته بد نیست ولی بیش از آن باید نظریه مناسب برای اداره کشور داشت. یکدست بودن شاید از تعارض‌های مخرب به درجاتی کم کند (البته در این مورد هم باید با احتیاط سخن گفت) ولی بعید است مشکل بی‌ایده بودن و نظریه نداشتن را چاره کند. می‌بینید که عمده واکنش‌ها در فضای عمومی به نقد رئیس مجلس هم این است که اگر نظام اداری و بوروکراسی خوب کار نمی‌کند پس باید اداره‌ها را با افراد مناسب و مطلوب پرکرد و بوروکرات جوان متعهد را به کار گمارد! این یعنی هنوز خود مشکل به خوبی درک نشده است چه رسد به اینکه به حل آن نزدیک شده باشیم. باز تکرار می‌کنم سیاسیون ما از بوروکراسی می‌ترسند و دنبال نوع «رام» آن می‌گردند و این هم پیامدی جز وضعیت ناکارآمد حاضر ندارد. مشکل اساسی اهالی سیاست ما نبود یک ایده سیاسی برای اداره کشوری وسیع با جمعیتی 80میلیونی و تنوع زیاد است؛ راست و چپ و اصلاح‌طلب و اصول‌گرا هم ندارد و متاسفانه داریم به جاهای خطرناکی نزدیک می‌شویم. امیدها کمتر می‌شود وقتی به این واقعیت توجه می‌کنیم که در کشوری در حال تحریم و بریده از جهان، هر اشتباهی می‌تواند به بهانه «شرایط حساس کنونی» توجیه شود. والله اعلم.
متن کامل مصاحبه را اینجا ببینید
https://bit.ly/3AHJbRi
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
برخی از صاحب‌نظران از جمله دکتر نیلی وقتی پیش از انتخابات صحبت می‌کردند، ناامیدانه تلاش می‌کردند روزنه‌ای را نشان دهند که شاید گشایش بعدی از آنجا باشد. دکتر نیلی این احتمال را مطرح می‌کردند (البته در لفافه) که با قرار گرفتن ارکان انتخابی کشور در دست اصول‌گرایان و یک‌دستی نسبی قدرت، آنان نیز شاید به برخی از ضرورت‌ها چون حل کردن مساله سیاست خارجی و عمق مشکلات کشور آگاه شوند. به‌نظر شما اظهار نظر رئیس مجلس مبنی بر اینکه نظام اداری قدرتمندتر از سه قوه، مانع از اقدامات اصلاحی می‌شود را می‌توان نشانه‌ای دل‌گرم‌کننده از آغاز گذار این طیف از سیاستمداران از ساده‌سازی‌های بی‌پایان و توجه به پیچیدگی‌های کشورداری در این دوره و زمانه دانست؟
متاسفانه اینجا من نه‌تنها خوش‌بین نیستم بلکه بسیار هم بدبین‌ام. مواجهه با چالش‌های واقعی البته بد نیست ولی بیش از آن باید نظریه مناسب برای اداره کشور داشت. یکدست بودن شاید از تعارض‌های مخرب به درجاتی کم کند (البته در این مورد هم باید با احتیاط سخن گفت) ولی بعید است مشکل بی‌ایده بودن و نظریه نداشتن را چاره کند. می‌بینید که عمده واکنش‌ها در فضای عمومی به نقد رئیس مجلس هم این است که اگر نظام اداری و بوروکراسی خوب کار نمی‌کند پس باید اداره‌ها را با افراد مناسب و مطلوب پرکرد و بوروکرات جوان متعهد را به کار گمارد! این یعنی هنوز خود مشکل به خوبی درک نشده است چه رسد به اینکه به حل آن نزدیک شده باشیم. باز تکرار می‌کنم سیاسیون ما از بوروکراسی می‌ترسند و دنبال نوع «رام» آن می‌گردند و این هم پیامدی جز وضعیت ناکارآمد حاضر ندارد. مشکل اساسی اهالی سیاست ما نبود یک ایده سیاسی برای اداره کشوری وسیع با جمعیتی 80میلیونی و تنوع زیاد است؛ راست و چپ و اصلاح‌طلب و اصول‌گرا هم ندارد و متاسفانه داریم به جاهای خطرناکی نزدیک می‌شویم. امیدها کمتر می‌شود وقتی به این واقعیت توجه می‌کنیم که در کشوری در حال تحریم و بریده از جهان، هر اشتباهی می‌تواند به بهانه «شرایط حساس کنونی» توجیه شود. والله اعلم.
متن کامل مصاحبه را اینجا ببینید
https://bit.ly/3AHJbRi
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
هفته نامه تجارت فردا
هیولای فرانکشتاین
دیرزمانی است که صاحب‌نظران می‌گویند اداره کشوری ۸۰میلیونی با این گستره و تنوع زیاد و مشکلات تلنبار‌شده به ایده و نظریه نیاز دارد.
👍48😢4❤3👎2
تربیت ملت!
یکی از چیزهایی که اخیرا ذهن مرا خیلی مشغول کرده است《تربیت ملت》 است، دیدم شادروان فروغی که از روشن‌اندیش‌ترین ایرانیانی است که می‌شناسم متنی اثرگذار نوشته بود که خواندنش خالی از لطف نیست:
《اما تربیت ملت قسمت مهمی از آن البته به نشر معارف است به وسایلی که دائماً گفته می‌شود: تکثیر و تأسیس مدارس و مؤسسات و مجامع و مجلات علمی و ادبی و صنعتی، ترجمه و تألیف و طبع کتب مفیده، طلبیدن معلمین خارجی، فرستادن جوان‌های مستعد به خارجه، تشویق و تجلیل ارباب کمال و قس علی ذالک و یقین است که در این باب مسامحه جایز نیست اما امروزه این اقدامات هم کفایت نمی‌کند و مهمتر از اینها آنست که فکری برای تقویت مایۀ اخلاقی ملت بشود.
در این دوره وقتی که ما از اخلاق سخن می‌گوییم رندان در دل استهزا می‌کنند و حتی به زبان می‌آورند و اگر بخواهند به معقولیت حرف بزنند می‌گویند اینها صوفی و درویش یا موهوم‌پرست‌اند و رضای خاطر خدا و پیغمبر را در نظر دارند، آخرت را می‌خواهند و از بهشت و دوزخ می‌ترسند. لازم نمی‌دانم داخل این بحث شده توضیح کنم که چنین نیست رضای خاطر خدا و پیغمبر لازم باشد یا نباشد موضوع دیگری است و این حرف‌های ما برای آخرت نیست صرف مصلحت دنیوی خود را در نظر داریم و در این باب هیچ کس از جهت فرنگی‌مآبی و تجدد به من نمی‌رسد الا این که من وقتی که به اوضاع فرنگستان نگاه می‌کنم آکادمی و مدارس عالیه و کارخانه‌های صنعتی و تأترهای اخلاقی و موزه‌ها و لابراتوارها و حکما و علما و ادبا و هنرمندان را می‌بینم،
مدعیان من قهوه‌خانه‌ها و فاحشه‌خانه و رقاص‌خانه را تماشا می‌کنند که نسبت به آن مؤسسات عالیه در اقلیت ضعیفی هستند و غالباً هم اهل فرنگستان در آنجا آمد ورفت نمی‌کنند و تلۀ پول برای خارجی‌هاست. طول نمی‌دهم مقصود انیست که امروز ملت ایران نه خداپرست است، نه وطن‌دوست، نه آزادی‌خواه نه شرافت‌طلب، نه دنبال ناموس، نه طالب هنر، نه جویای معرفت، باید کاری کرد که مردم از شارلاتانی و هوچیگری و انتریک‌بازی مأیوس شوند و دست بردارند، در آن صورت ناچار متوجه کار و هنر و کمال می‌شوند، همت و غیرت پیدا می‌کنند، حقیقت طلب می‌شوند، دولت هم اگر نکند خودشان اسباب تحصیل معرفت را فراهم می‌کنند و با امنیت و عدالتی که دولت برقرار می‌کند دنبال اقتصادیات هم می‌روند و مثل سایر ملل ثروت و قدرت و شرافت مملکت خویش را ترقی می‌دهند. از حسن اتفاق این قسمت از تربیت ملت که از همه مشکل‌تر و مهمتر است وسیله‌اش بدست ما آمده و باید مغتنم بشماریم و آن وجود مبارک شاهنشاه پهلوی است.
دوست عزیز….. مرا می‌شناسید و می‌دانید که متملّق و چاپلوس نیستم و اگر می‌خواستم مزاج‌گویی کنم در طهران می‌کردم آنچه می‌گویم از روی دلیل و برهان است. ممکن است اشتباه کرده باشم امّا صحیح یا غلط عقیده‌ام اینست. و بعلاوه می‌دانم که شما هم با من هم عقیده‌اید و توضیح مطلب مهم است. مردم دنیا خاصه اهل ایران همیشه نظر به مقامات عالیه داشته و کلام معروف صحیح است که النّاس علی دین ملوکهم و البته چون مقام شخص پادشاه از سایر مقامات عالی‌تر است نظر توجه عامه به او از همه بیشتر است، همه از او تقلید می‌کنند، همه می‌خواهند خاطر او را خرسند سازند، کلامش مؤثر و رفتارش سرمشق است، و اگر هم در بدو امر متابعتشان از گفتار و کردار او از روی حقیقت و قلباً نباشد کم کم به مرور زمان حقیقت پیدا می‌کند و بهترین شاهد این مدعا هم گذشته از دلایل تاریخی اینست که ببینید وجود شاهنشاه پهلوی در همین چهار پنج سال اخیر با آن که دورۀ کشمکش و انقلاب بوده چه تأثیر خوشی داشته است》.
https://bit.ly/34PXYOg
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
یکی از چیزهایی که اخیرا ذهن مرا خیلی مشغول کرده است《تربیت ملت》 است، دیدم شادروان فروغی که از روشن‌اندیش‌ترین ایرانیانی است که می‌شناسم متنی اثرگذار نوشته بود که خواندنش خالی از لطف نیست:
《اما تربیت ملت قسمت مهمی از آن البته به نشر معارف است به وسایلی که دائماً گفته می‌شود: تکثیر و تأسیس مدارس و مؤسسات و مجامع و مجلات علمی و ادبی و صنعتی، ترجمه و تألیف و طبع کتب مفیده، طلبیدن معلمین خارجی، فرستادن جوان‌های مستعد به خارجه، تشویق و تجلیل ارباب کمال و قس علی ذالک و یقین است که در این باب مسامحه جایز نیست اما امروزه این اقدامات هم کفایت نمی‌کند و مهمتر از اینها آنست که فکری برای تقویت مایۀ اخلاقی ملت بشود.
در این دوره وقتی که ما از اخلاق سخن می‌گوییم رندان در دل استهزا می‌کنند و حتی به زبان می‌آورند و اگر بخواهند به معقولیت حرف بزنند می‌گویند اینها صوفی و درویش یا موهوم‌پرست‌اند و رضای خاطر خدا و پیغمبر را در نظر دارند، آخرت را می‌خواهند و از بهشت و دوزخ می‌ترسند. لازم نمی‌دانم داخل این بحث شده توضیح کنم که چنین نیست رضای خاطر خدا و پیغمبر لازم باشد یا نباشد موضوع دیگری است و این حرف‌های ما برای آخرت نیست صرف مصلحت دنیوی خود را در نظر داریم و در این باب هیچ کس از جهت فرنگی‌مآبی و تجدد به من نمی‌رسد الا این که من وقتی که به اوضاع فرنگستان نگاه می‌کنم آکادمی و مدارس عالیه و کارخانه‌های صنعتی و تأترهای اخلاقی و موزه‌ها و لابراتوارها و حکما و علما و ادبا و هنرمندان را می‌بینم،
مدعیان من قهوه‌خانه‌ها و فاحشه‌خانه و رقاص‌خانه را تماشا می‌کنند که نسبت به آن مؤسسات عالیه در اقلیت ضعیفی هستند و غالباً هم اهل فرنگستان در آنجا آمد ورفت نمی‌کنند و تلۀ پول برای خارجی‌هاست. طول نمی‌دهم مقصود انیست که امروز ملت ایران نه خداپرست است، نه وطن‌دوست، نه آزادی‌خواه نه شرافت‌طلب، نه دنبال ناموس، نه طالب هنر، نه جویای معرفت، باید کاری کرد که مردم از شارلاتانی و هوچیگری و انتریک‌بازی مأیوس شوند و دست بردارند، در آن صورت ناچار متوجه کار و هنر و کمال می‌شوند، همت و غیرت پیدا می‌کنند، حقیقت طلب می‌شوند، دولت هم اگر نکند خودشان اسباب تحصیل معرفت را فراهم می‌کنند و با امنیت و عدالتی که دولت برقرار می‌کند دنبال اقتصادیات هم می‌روند و مثل سایر ملل ثروت و قدرت و شرافت مملکت خویش را ترقی می‌دهند. از حسن اتفاق این قسمت از تربیت ملت که از همه مشکل‌تر و مهمتر است وسیله‌اش بدست ما آمده و باید مغتنم بشماریم و آن وجود مبارک شاهنشاه پهلوی است.
دوست عزیز….. مرا می‌شناسید و می‌دانید که متملّق و چاپلوس نیستم و اگر می‌خواستم مزاج‌گویی کنم در طهران می‌کردم آنچه می‌گویم از روی دلیل و برهان است. ممکن است اشتباه کرده باشم امّا صحیح یا غلط عقیده‌ام اینست. و بعلاوه می‌دانم که شما هم با من هم عقیده‌اید و توضیح مطلب مهم است. مردم دنیا خاصه اهل ایران همیشه نظر به مقامات عالیه داشته و کلام معروف صحیح است که النّاس علی دین ملوکهم و البته چون مقام شخص پادشاه از سایر مقامات عالی‌تر است نظر توجه عامه به او از همه بیشتر است، همه از او تقلید می‌کنند، همه می‌خواهند خاطر او را خرسند سازند، کلامش مؤثر و رفتارش سرمشق است، و اگر هم در بدو امر متابعتشان از گفتار و کردار او از روی حقیقت و قلباً نباشد کم کم به مرور زمان حقیقت پیدا می‌کند و بهترین شاهد این مدعا هم گذشته از دلایل تاریخی اینست که ببینید وجود شاهنشاه پهلوی در همین چهار پنج سال اخیر با آن که دورۀ کشمکش و انقلاب بوده چه تأثیر خوشی داشته است》.
https://bit.ly/34PXYOg
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍32❤18
نئولیبرالیسم خاورمیانه و آسیای مرکزی در یک قاب!
گرجستان، امارات متحده و اسرائیل به ترتیب سه اقتصاد آزاد منطقه به شمار می‌آیند. اما ایران و ترکمنستان هیچ رقمه اقتصادی بازاری و نئولیبرال تلقی نمی‌شوند. عراق و یمن و سوریه هم که نَشُسته پاک‌اند! والله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
گرجستان، امارات متحده و اسرائیل به ترتیب سه اقتصاد آزاد منطقه به شمار می‌آیند. اما ایران و ترکمنستان هیچ رقمه اقتصادی بازاری و نئولیبرال تلقی نمی‌شوند. عراق و یمن و سوریه هم که نَشُسته پاک‌اند! والله اعلم.
کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel
حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY
👍34😱2