رتبه دولت ها در اجرای "دانستن حق مردم است"

رتبه 99 در میان 102 کشور جهان، ایران در منطقه هم رتبه خوبی ندارد؛ والله اعلم.

کانال راهبرد
@RahbordChannel

هزینه های "دولت" همه در بودجه می آید؟

از سال های اخیر آماری نداریم، ولی از ابتدای انقلاب تا دهه پس از جنگ، حدود 70 درصد هزینه ها خارج از بودجه بوده اند!

کانال راهبرد
@RahbordChannel

راهنمای کاربردی یک ناسزا؛ نئولیبرالیسم

در مملکت آریایی اسلامی هر از چندی برخی کلمات مد می شوند که گوینده برای آنکه نشان دهد جز میوه جات به حساب می آید، باید یکی در میان آن را در بحث ها بپراند، از جمله پرکاربردترین آنها در بحث های اقتصادی همین واژه قبیحه "نئولیبرالیسم" است؛ از قرار تعداد کسانی که به طور رسمی خود را به این نام خوانده باشند زیاد نیست، در میان آنها موسسه آدام اسمیت تعریفی مشخص از این واژه ارائه کرده است؛ حرفش اینست اگر شما هم به این اصول اعتقاد دارید نئولیبرال به شمار می آیید:

هواداری از بازار (تخصیص منابع به صورت غیرمتمرکز، اختیاری و آزاد در اقتصاد)

حامی حقوق مالکیت خصوصی و هواداری از اعمال اختیار فرد روی ثروت و دارایی های شخصی اش

هواداری از رشد اقتصادی (در برابر بازتوزیع اجباری ثروت برای همه) از طریق کاهش مالیات ها و تغییر ساختار مشوق ها برای نوآوری و سودآوری

باور به فردگرایی و هواداری از حق آزادی و انتخاب افراد

تجربه گرایی و دوری از تعصب

پذیرش افق جهانی و فراتر رفتن از مرزهای ملی

خوش بینی به آینده انسان

تلاش برای بهبود جهان و باور به اینکه راه این بهبود از رقابت و آزمونگری افراد آزاد می گذرد.

به نظر حرف های بدی نمی زنند و درکاهش فقر و بدی های جهان هم در این سه دهه عملکرد درخشانی هم داشته اند. شاید خیلی ها با این تعریف یک نئولیبرال به شمار بیایند، حتی شما دوست عزیز! والله اعلم.

https://goo.gl/J8JkSo

کانال راهبرد
@RahbordChannel

اصلاح قیمت ارز البته ضروری است؛ ولی کشوری که در شاخص سهولت کسب و کار وضعی چنین درخشان! (124 در میان 190 کشور) دارد؛ بعید است بتواند به چین دوم بدل شود؛ والله اعلم.

کانال راهبرد
@RahbordChannel

فسادسنج مناطق جهان

مردم در خاورمیانه و کشورهای مشترک المنافع شوروی سابق بالاترین تجربه رشوه را دارند؛ در جاهای دیگر هم اوضاع درخشان نیست؛ یک پای فساد همیشه دولتی ها اند.

کانال راهبرد
@Rahbordchannel

در باب قدرت دولت ها

بنیان قدرت همه دولت ها قانون های خوب و جنگ افزارهای خوب است.

کانال راهبرد
@RahbordChannel

5 دی 96 اتفاق افتاد!

ارائه در اتاق ایران با موضوع "تجربه های موفق کشورها در ثروت افرینی با فناوری اطلاعات و ارتباطات"


کانال راهبرد
@Rahbordchannel

به ابرقدرت آینده جهان سلام کنیم؟

ایالات متحده از نظر تولید ناخالص داخلی اسمی بزرگترین اقتصاد دنیاست، کسانی گفته اند چین که اکنون بزرگترین اقتصاد دنیا از منظر برابری قدرت خرید به شمار می آید تا 2032 از نظر اسمی هم از امریکا سبقت خواهد گرفت؛ اما اجازه دهید یک نکته اساسی را ندیده نگیریم.

امریکا یک ابرقدرت اقتصادی سرد و گرم چشیده است، از سال 1900 تاکنون 21 بحران اقتصادی و یک رکود بزرگ را از سر گذرانده است، چین اما هندوانه دربسته است و از رنسانس اقتصادی اش در اوایل دهه 1980 هنوز با یک بحران جدی و تمام عیار روبه رو نشده است، معلوم نیست که از این آزمون سربلند بیرون آید، چنین بحران هایی برای هر اقتصاد بزرگی ناگزیر اند. هرچند از نظر اندازه کل اقتصاد چین بسیار بزرگ است، ولی همچنان از نظر شاخص های سرانه کشوری متوسط به شمار می آید؛ نقش دولت در اقتصاد و فضای سیاسی و اجتماعی آن همواره بسیاری را نسبت به ادامه رشد و پایداری پیشرفت چین به تردید انداخته است.

کسانی در ایران پیشتر می گفتند از آنجا که نسبت بدهی های یانکی ها به تولید ناخالص داخلی شان از 100 درصد هم بیشتر شده است باید منتظر فروپاشی ان بود (152 درصد در سال 2017)، بد نیست بدانیم همین نسبت برای چشم بادامی ها امسال به 257 درصد رسیده است! کار بسیار پیچیده است و به نظر می رسد هنوز برای نتیجه گیری خیلی زود است، باید دید لیبرال دموکراسی از پس هیولای اقتدارگرایی شرقی بر می آید یا نه، والله اعلم.

https://goo.gl/p6qkLC

کانال راهبرد
@RahbordChannel

در باب "شرایط حساس کنونی"

توماس فریدمن روزنامه نگار یانکی به یک بانکدار میانسال سعودی اشاره می کند که به او گفته بود نسل من از سال 1979 (سال انقلاب ایران) به گروگان گرفته شده بود ولی با اصلاحات اخیر می دانم فرزندانم از این به بعد گروگان نخواهند بود؛ حکام صحرای حجاز ادعا می کنند تندروی سعودی ها و تقویت نسخه تندرو اسلام سنی در چند دهه اخیر در واکنش به انقلاب ایران بوده است و اکنون با اصلاحات اخیر می خواهند به روال عادی برگردند.

از صحت وسقم حرف عرب ها که بگذریم، در ایران هم قضیه چندان متفاوت نیست، به سیاق آن بانکدار عرب می شود گفت "شرایط حساس کنونی" نسل من را هم به گروگان گرفته است. در این سال ها هم سایه سنگین "شرایط حساس کنونی" هرگز از بالای سر ما دور نشده، همیشه سوء تدبیرها به بهانه "شرایط حساس کنونی" توجیه شده اند؛ وقتی از فاصله با کشورهایی که زمانی عقب تر از ایران بودند می گوییم، توجیهی جز "وضعیت ویژه ایران" و "شرایط حساس کنونی" نمی شنویم؛ می دانیم که در "شرایط حساس کنونی" حرف هایی مثل "توسعه" و "کارآمدی" و "پاسخگویی" چیزی جز "صحبت از روی شکم سیری" به حساب نمی آید.

محمد قائد زمانی می گفت یک هدفگذاری خوب برای اهالی سیاست ایران این است که چنان عمل کنند که نام ایران در صدر خبر روزنامه های دنیا نیاید، زیرا بسیار بعید است چنین خبرهایی از ایران خبر خوبی باشد، همینکه بی سروصدا ماست خودمان را بخوریم و کشک خودمان را بسابیم هم دو قدم به جلوست. به همین ترتیب یک مطالبه اصلی شهروندان ایرانی از سیاسیون می تواند این باشد که ما را از شر "شرایط حساس کنونی" نجات دهید! والا اینکه دائم به مردم گوشزد کنیم اوضاع خوب نیست و باید کمربندها را محکم ببندیم و آستین ها را بالا بزنیم خیلی فتح الفتوحی به حساب نمی آید. والله اعلم.

https://goo.gl/WaHdcE

کانال راهبرد
@RahbordChannel

مصیبت دوران جدید!

برای نخستین بار در تاریخ، انسان های بیشتری از پرخوری می میرند تا سوء تغذیه؛ تعداد بیشتری از کهولت سن می میرند تا بیماری های عفونی، شمار کسانی که خودکشی می کنند از آنهایی که به دست سربازان، تروریست ها و جنایتکاران کشته می شوند بیشتر است، در این سال های آغازین قرن بیستم و یکم احتمال اینکه کسی از سورچرانی در مک دونالد بمیرد، بیشتر از آنست که در خشکسالی بمیرد، با ابولا از پا در آید یا در حمله القاعده کشته شود!

"یوال هراری"

کانال راهبرد
@RahbordChannel

راه کاهش فقر رابین هود بازی نیست!

هنری هزلیت، اقتصاددان امریکایی، از پرزیدنت جانسون یاد می کند که وعده داده بود کاری کند کارستان و آنقدر بیمارستان و مدرسه و کتابخانه بسازد که ریشه فقر کنده شود؛ ولی همین این خیرخواهی ها بدون صرف پول شدنی نبود، کسانی باید کار می کردند و ثروتی ایجاد می شد تا این سیاسیون خیرخواه بتوانند کاری کنند!

حدس می زد که مالیات ها کفاف این همه خیرخواهی جناب پرزیدنت را نمی دهند، پس دولت مجبور است با آن دستگاه جادویی پول بیشتری "چاپ" کند تا کسری را جبران کند، این دومی معنایش تورم است، به این معنا از آنجا که ثروت واقعی بیشتری به وجود نیامده است، قدرت خرید پول کاهش می یابد و این معنایی جز فقیر شدن "نسبی" اکثریتی از مردم ندارد؛ به ویژه آنهایی که دارایی هایی با ارزش ذاتی مانند "مسکن" و "طلا" ندارند؛ قضیه در طول زمان بدتر هم خواهد شد. فقیرترها شاید با قیمتی پایین تراز آموزش برخوردار باشد، ولی در مورد خورد و خوراک و هر چیز دیگر مجبور است پول بیشتری بپردازد. بماند که تولیدکنندگان ثروت هم انگیزه برای کار بیشتر را از دست خواهند داد.

اما راه درست اصلاح ساختار مشوق هاست، از قضا رابین هود بازی دولت ها و گرفتن از اغنیا و پخش کردن میان فقرا به لحاظ تاریخی هم به فاجعه رسیده و نورچشمی ها وابسته به دولت را به بار آورده است، از قضا دولت نباید زیاد در اینگونه امور فضولی کند و بهتر است کار را به خود افراد بسپارد که انگیزه و توان برای تولید اقتصادی را دارند؛ تجربه جدی موفقی جز این در ثروت آفرینی هم نداریم؛ اقتصاد بازار و آزادی مبادله، حقوق مالکیت خصوصی و دولت کوچک، کم خرج و غیرمداخله گر و مالیات پایین.

اگر فکر می کنید ایراد از این یا آن دولت است و می شود دولتی داشت که فضولی ها موثر و خیرخواهانه در اقتصاد انجام دهد، یعنی هنوز مانده است این هیولای تمامیت خواه را بشناسید؛ راه حل بومی و این قبیل تفنن های فکری هم شوخی است، با آنکه هوادار زیاد دارد، ولی کلا این "فتیش" بومی سازی راه کنار بگذارید به صلاح نزدیک تر است، والله اعلم.

https://goo.gl/ZHnVb6

کانال راهبرد
@RahbordChannel

نظرسنجی راهبرد

بدبین نباشید! "بیشتر جمعیت جهان در کشورهایی زندگی می کنند که در آنها انسان های بیشتری بر اثر اضافه وزن می میرند تا کمبود مواد غذایی " WHO

کانال راهبرد
@RahbordChannel

دهم دی سنه 96 خورشیدی اتفاق افتاد!

مصاحبه با روزنامه جامعه فردا

آیا زمان جراحی اقتصادی فرا رسیده است؟

کانال راهبرد
@Rahbordchannel

در باب فیلترینگ تلگرام

حضور تروریست ها در شبکه های اجتماعی حرف تازه ای نیست، از این رو در دنیا کسانی از ضرورت نظم دهی به شبکه های اجتماعی (پلیسینگ) می نویسند؛ در حوالی ما هم مومنانی تازه رنسانس کرده پیدا شده اند که می فرمایند در همه جای دنیا فیلترینگ شبکه های اجتماعی در زمان “بحران” طبیعی است و در قضایای اخیر اعتراض های ایران هم قضیه متفاوت نیست.

چنین مقایسه ای به شدت نارواست؛ دشوار نیست که دریابیم اعتراض ها و شورش های اجتماعی تفاوت معناداری با رویدادهای تروریستی دارند؛ درست است که در جاهایی از دنیا شاید اهالی قدرت هر اتفاقی که در کف خیابان می افتد را به خارج و تروریست ها ربط می دهند، ولی تروریسم تعریف کم وبیش روشنی دارد؛ در آن گروهی شناخته شده با استفاده آشکار از خشونت به یک نمایش آشکار برای پیام دادن به اهالی قدرت دست می زنند، این ربطی به اعتراض های حتی خشن اجتماعی ندارد.

اما آزادی بیان شاید اصل اساسی شبکه های اجتماعی است، آنها بر اصل نوعی مدل لیبرتارین از ارتباط بنا شده اند که آزادی حداکثری را به رسمیت می شناسند؛ حتی گفتارهای تنفرآمیز و مانند آن هم تا اندازه زیادی تحمل می شود؛ برای مثال تلگرام مواردی انگشت شمار مانند محتواهایی با تشویق آشکار به خشونت یا جنسیت را محدود می کند. یادمان نرود در لیبرال دموکراسی ها کار به این سادگی نیست که حسب فرموده دولت ها، بتوان به بهانه امنیت آزادی های مردم را محدود کرد، کافی است دعوای اپل و اف بی آی در سال گذشته را مروری کنیم، محدودیت ها بر آزادی بیان به فرض اجرا هم موقت خواهند بود و با اعتراض جامعه مدنی روبه رو خواهند شد.


اما حتی در مورد تروریسم هم قضیه جالب است، در یک مورد از حضور کارشناسان امنیت ملی در کنگره امریکا در ۲۰۱۱ مشخص شد که از قضا محتواهای تشویق به تروریسم در شبکه های اجتماعی بر خلاف تصور غالب چندان موثر نیستند؛ شواهدی وجود ندارد که مردم با خواندن چنان مطالبی رو به خشونت بیاورند؛ بهتر است وقت و تلاشمان را برای نشاندن آتش به کار ببریم تا بخواهیم همه افراد را ایمن و مقاوم در برابر آتش کنیم. تعداد افرادی که از این محتواها تاثیر می گیرند بسیار اندک است.
 

بنا به گفته این کارشناسان حذف و تعلیق حساب های کاربری افراد هم موثر نیست و حتی گاهی کار را برای نیروهای امنیتی مشکل می کند، رصد فعالیت حساب های خطرناک راه حل بهتری است و اطلاعات بهتری برای مبارزه با آنها فراهم می کند. اعمال کنترل های سفت و سخت بر تولید محتوا اگر غیرممکن نباشد، بسیار پرهزینه است و گذشته از آن حتی مطلوب هم نیست.

 
در مورد خاص تلگرام و ایران هم حتی فیلترینگ موقت زیان های اقتصادی زیادی را برای برخی به بار آورده است و به طور مشخص نقض حقوق شهروندی و آزادی افراد است، تجربه های قبلی که امیدوارکننده نیست، تعلیق های موقت همه دائم شده اند و کسی هم که رسم عذرخواهی در مملکت آریایی اسلامی ندارد، این بار هم معلوم نیست این تعلیق موقت چقدر طول می کشد، ولی به عنوان یک تصمیم شخصی خیلی علاقه ندارم به بهانه هایی سست مانند “امنیت ملی” از پیام رسان بومی و داخلی استفاده کنم، والله اعلم.


goo.gl/m8GBFm

کانال راهبرد
@RahbordChannel

تلنگری به هواداران نقش آفرینی "دولت" در توسعه!

ایراد من به پژوهش های تجربی فراوانی که [درباره اوضاع جوامع جهان سوم و راه های توسعه آنها] انجام گرفته است و البته اغلب هم نظریه هایی مانند مدرنیزاسیون، مارکسیسم، وابستگی و نظام های جهانی را به کار گرفته اند، دو چیز است: نخست آنکه نسبت به بالانشینان [هرم] قدرت نگاه نقاد ندارند و دوم اینکه زیادی دولت محور اند؛ در کشورهای جهان سوم؛ این دیدگاه های دولت محور مثل اینست که به تله موش چشم بدوزی؛ بدون آنکه هرگز بدانی موش چیست! (میگدال؛ جوامع قوی و دول ضعیف)

کانال راهبرد
@RahbordChannel

در باب اعتراض ها و “اقتصاد لیبرال”

مردی فرزانه گفته بود سیاست هنر این است که دنبال دردسر بگردی، آن را همه جا پیدا کنی، دلیلش را نادرست تشخیص بدهی و البته برای درمانش داروی نادرست تجویز کنی! این گفته واقعیتی است که توصیف خوبی از واکنش های برخی سیاسیون به ناآرامی های اخیر است.

کسانی این واکنش های اعتراضی در خیابان را به "اقتصاد لیبرال" نسبت داده اند؛ بارها توضیح داده ام که وصف لیبرال و نئولیبرال برای اوضاع ایران به شدت نارواست. وانگهی اگر به حرف مقامات رسمی گوش کنیم که معترضان یا مزدوران اجیرشده از خارج اند یا تعدادی جوان ماجراجوی فریب خورده؛ در گزارش های رسمی هنوز حرفی از اعتراض های "مردمی" و به جان آمدن از نابرابری گسترده به چشم نمی خورد.

اما فرض بگیریم توصیف رسمی دولت با واقعیت فاصله داشته باشد، الان آن بحث "تعامل با دنیا" اتفاق افتاده است که همه مصائب را از آن می بینیم؟ دولتی فربه که با این اعتراض های اخیر هم با منطقی سیاسی یحتمل همان اصلاحات "لیبرالی" نیمبند را به عقب خواهد انداخت، ربطش به لیبرالیسم چیست؟

کسانی از منتقدان این اقتصاد "لیبرالی" گفته اند اقتصاد را باید به "مردم" سپرد و به آنها اعتماد کرد، این حرف حساب است، ولی یک سوال؛ کدام دیدگاه اقتصادی را می شناسید که از اقتصاد "لیبرال" مردمی تر باشد؟ مگر در اقتصاد "لیبرال" نیست که افراد و نه دولت های ناکارآمد چرخ تولید ثروت را می چرخاند؟ چه کسانی بهتر از لیبرال ها کاستی های دولت ها را بهتر شناخته اند؟ چه کسانی بیشتر از آنها به افراد و مردم، نه دولت ها و سیاسیون، اعتماد کرده اند؟ چه کسانی بیشتر از آنها در نقد حمایت از انحصار قانونی نورچشمی ها نوشته اند؟ چه کسانی از ضرورت حمایت از حقوق "افراد" در برابر زیاده خواهی دولت ها صحبت کرده اند؟

اگر واقعا دنبال اقتصاد مردمی هستید، نسخه ای بهتر از همان اقتصاد "لیبرال" ندارید. نقد به هرچیزی البته به دیدگاه های لیبرال عالی است، ولی مشروط بر آنکه بدانید در مورد چه صحبت می کنید، والا تکرار شعارهای سیاسی عوام پسند کمکی به بهتر شدن اوضاع نخواهد کرد. به طور کلی پیشنهادم اینست که سیاسی بازی ها را زیاد جدی نگیرید، اینکه در مملکتی با سرانه مطالعه اندک چطور یکباره این همه روشنفکر یکباره سر بر می آورند و اوضاع را تحلیل می کنند، روشن نیست، والله اعلم.

https://goo.gl/cLbkug

کانال راهبرد
@RahbordChannel

دوازده افسانه در اقتصاد از نگاه اتریشی ها

یک؛ کسری بودجه علت تورم است!

دو؛ کسری بودجه هیچ ربطی به تورم ندارد!

سه؛ کسری بودجه هیچ اثری منفی بر سرمایه گذاری های بخش خصوصی ندارد!

چهار؛ هر زمان که بانک مرکزی عرضه پول را کاهش می دهد؛ نرخ بهره بالا می رود (یا پایین می آید)!

پنج؛ هر زمان بانک مرکزی عرضه پول را افزایش می دهد، نرخ بهره بالا می رود (یا پایین می آید)!

شش؛ اقتصاد دانان با استفاده از نمودارها و مدل های رایانه ای می توانند آینده را به دقت پیشگویی کنند!

هفت؛ اگر بیکاری پایین بیاید، تورم افزایش می یابد و بالعکس!

هشت؛ تورم منفی (کاهش قیمت ها) از بد هم بدتر است و باعث رکودی ویرانگر می شود.

نه؛ بهترین نوع مالیات، مالیات بر درآمد ثابت است که متناسب با درآمد برای همه اشخاص اعمال می شود و هیچ معافیت و کسری را هم شامل نمی شود.

ده؛ کاهش نرخ مالیات بر درآمد به سود همه خواهد بود و نه تنها مالیات دهندگان، بلکه دولت ها هم بهره خوهند برد، زیرا درآمدهای مالیاتی می توانند با کاهش نرخ مالیات حتی افزایش پیدا کنند.

یازده، واردات کالا از کشورهای با نیروی کار ارزان باعث بیکاری در کشور خواهد شد!

دوازده، بالا بردن مالیات راه درمان کسری بودجه است!

https://goo.gl/Q13sud

کانال راهبرد
@RahbordChannel

در باب اقناع نخبگان و دولت اعتدال

ماکیاولی بزرگ شهریاران را اندرز می‌داد که اگر چاره‌ای ندارند جز آنکه عده‌ای را از خود بیزار کنند، نباید همه را بیزار کنند و اگر همه نتوانند همه را خرسند کنند، باید زیرکانه بکوشند تا مایه بیزاری قدرتمندترین گروه را هم از خود فراهم نیاورند. او بارها تاکید می‌کند که شهریار باید چنان عمل کند که در چشم مردم خوار نشود؛ او باید کارهای مردم پسند را به دست خود انجام دهد و دیگر کارها را به دیگران واگذار کند.

حرفش این بود که رعایا اهل دسیسه‌اند و تنها زمانی می‌توان از آنها در امان بود که شهریار در چشم مردم خوار و نفرت‌انگیز نشده باشد. تا زمانی که مردم در حق حاکمان نیک اندیشند، باکی از دسیسه‌ها نیست. زمینه و زمانه ما با دوران مرد فرزانه ایتالیایی البته متفاوت است، ولی می‌توان حرف اصلی را حتی با قوت بیشتری تکرار کرد، اگر دولت‌ها از چشم مردم بیفتند، آفتاب بخت‌شان می کند و در تندباد حادثه‌ها کمر خم خواهند کرد.

می دانیم که در هر اصلاحات اقتصادی هم نارضایتی خواهی نخواهی وجود خواهد داشت و دولت ها باید به شکلی آن را چاره کنند؛ در این یادداشت دنیای اقتصاد، استدلال کرده ام دولت ها برای آنکه بتوانند اصلاحات جدی اقتصادی را پیش ببرند؛ سه راه کلی بیشتر ندارند که البته اغلب ترکیبی از آن را به کار خواهند گرفت؛ یکی کاری که پرزیدنت مهرورز انجام داد، دوم کاری که بن سلمان در حال انجام آن است و سوم اقناع نخبگان!

برای مدیریت نارضایتی مردم برخی سیاسیون یک بخش از مردم را بر علیه بخش دیگر می شورانند، کسانی دیگر با برجسته کردن دشمن خارجی کار را پیش می برند و شیوه عقلایی تر آن است که نخبگان جامعه و "لشکر اندیشه" را با خود همراه کنند؛ دولت اعتدال در این زمینه آخر بسیار بد عمل کرده است.

دولت به ویژه پس از انتخابات اخیر با مشارکت گسترده مردم بخت یک اصلاح جدی در اقتصاد بیمار ایران را داشت، حمایت اجتماعی مناسبی وجود داشت که فرصتی بی‌بدیل برای تحول را پیش رو می‌گذاشت، ولی در مدتی کوتاه انگار که ورق برگشت، بی‌عملی مزمن و سوء تدبیرها نوعی ناامیدی را میان نخبگان و مردم عادی به وجود آورد. صبر که گاهی تاکتیکی مناسب برای پیشبرد کارهاست، اگر به‌عنوان استراتژی و توجیهی برای بی عملی تلقی شود، بسیار ویرانگر خواهد بود و این درست چیزی است که در این ماه‌ها شاهد آن بودیم.

اتفاقات ناگوار کم نبود، بودجه سال ۹۷ نشان از دولتی فربه داشت که برای تامین مخارجش دست به دامن هر منبع در دسترس شده است، واقعی‌سازی قیمت ارز با تکدر خاطر اهالی سیاست روبه‌رو می‌شد، دولت در قیمت‌گذاری کالاها وارد می‌شد و عوارض واردات کالاها را بالا می‌برد، در زمینه بسیاری از بحران‌های اقتصادی مانند آنچه در بانک‌ها در جریان است، در عمل حرفی برای گفتن نداشت و رویکرد مشخصی برای بازگرداندن رونق به اقتصاد پیشنهاد نمی‌شد.

از مخالفان انتظاری نیست، ولی دولت حتی در اقناع موافقان خود هم خوب عمل نکرده و نقدهای گسترده اخیر گواهی بر این مدعاست. دنبال کردن سیاست‌های غلط و دور از منطق اقتصادی حتی اگر بتوان توجیهی سیاسی برای آن تراشید، نخبگان جامعه را ناامید خواهد کرد، یادمان باشد بحران اجتماعی پیش از مردم عادی در میان نخبگان شیوع پیدا می‌کند و متاسفانه گویا این عارضه‌ای است که دولت اعتدال گرفتار آن شده است، پیشنهاد نگارنده برای دولتمردان کشورمان این است بیش و پیش از هر اقدامی برای اقناع «لشکر اندیشه» و نخبگان ایرانی چاره‌ای بیندیشید، روزهای سختی در پیش داریم. والله اعلم.

https://goo.gl/6Dso6W

کانال راهبرد
@RahbordChannel

در باب تکرار بدفهمی در اعتراض های اخیر

رایج است در میان بسیاری در حوالی ما که تقریبا هر مصیبتی از جمله اعتراض های اخیر را به گردن چیزی به نام نئولیبرالیسم و لیبرال دموکراسی و مانند آن می اندازند؛ اگر کسی البته در ایران توریست نباشد و نخواهد برای جلب نظر یک ناسزای شیک را تکرار کند، خیلی این حرف ها را جدی نخواهد گرفت؛ در کشوری در مایه های ایران بیشتر از نابرابری اقتصادی باید از نابرابری حقوقی صحبت کرد، فقر همچنان مسئله ای پررنگ تر از نابرابری اقتصادی است و یک "دولت" فضول داریم که تلاش می کند حتی برای انگلیسی یاد گرفتن بچه های مردم هم تعیین تکلیف کند؛ در چنین فضایی از قضا همچنان باید از همان ایده های عصر روشنگری و آرمان آزادی دفاع کرد.

عبدی کلانتری در یادداشتی سال ها پیش به خوبی اشاره به این قضیه کرده است؛ او هم از این تصویر رقت انگیز در شگفت است که چرا بعضی روشنفکران ایرانی باید مدام جار بزنند: "لیبرالیسم! بگیرید! لیبرال دموکراسی ما را به خاک سیاه نشاند! انگار که مشکل جامعه و فرهنگ ما طی این صدسال اخیر لیبرالیسم بوده است. در کشوری که هرگز لیبرالیسم را تجربه نکرده، در کشوری که بورژوازی و طبقه ی متوسط هرگز نتوانسته روی پای خود بایستد تا صناعت و علم و فرهنگ متجدد را رشد دهد، چپ های ما می‌خواهند مثل طوطی حرفهای فیلسوفان چپ ِ کشورهای متروپل را تکرار کنند. بی‌آنکه ذره‌ای تاریخ و فرهنگ خودشان و هزار ویک مشکل بومی خویشتن را شناخته باشند. من اگر بخواهم نقد جدی به لیبرالیسم بخوانم، صدها رساله ی گردن کلفت در کتابخانه جلوی رویم نشسته، چه نیازی دارم به فسفرسوزی ی آن روشن‌فکر جهان سومی ای که در کشور خودش یک روز از این پدیده را نه دیده و نه تجربه کرده؟!!"

... "آدم‌های ندید بدید، دوباره جلوی ویترین بوتیک غربی، زل زده به اجناس شیک و آب دهان جاری! متوجه نیستند که پروژهء روشنگری هنوز در دستور کار جامعهء ما است. ما در ایران هرگز نه فلسفهء لیبرال داشته‌ایم، نه بورژوازی و نه اقتصاد لیبرالی. همهء این‌ها هیچ ارتباطی به سرمایهء گلوبال، آمریکا، و نئولیبرالیسم ندارد." و حرفی که باید آن را چند بار خواند: "نقد لیبرالیسم تنها با اکتساب و فراتر رفتن از آن میسر است نه با میان‌بر زدن آن، نه با عرض اندام پهلوان پنبه‌ای در مقابله با آن. این درس مارکس است برای آدمی مثل من."

کل حرف این است، وقتی مسئله را درست تعریف نکنیم، هرچقدر در حل آن تلاش و هوشمندی نشان دهیم، خیلی کمکی نخواهد کرد، در باب اوضاع ایران هم ظاهرا چنین است، والله اعلم.

https://goo.gl/Zd7XXV

کانال راهبرد
@RahbordChannel

اثر روحانی: گسترش فاصله استاندارد زندگی تهران و دیگر مناطق شهری و روستایی

اثر برجام: آغاز بهبود استانداردهای زندگی در شهرها جز تهران بعد از اجرا

https://goo.gl/7bvi8g

کانال راهبرد
@RahbordChannel