"عدالت اجتماعی" قابل اجراست ، ولی در پادگان!

اگر جامعه را یک سازمان اجباری بزرگ بدانیم که گروهی از افراد می توانند نظم دلخواه خود (که آن را نظمی همسو با "خیر جمعی" می دانند) را پیشنهاد و با قدرت اجرا کنند، البته می توان از عدالت اجتماعی هم سخن گفت، ولی در جامعه ای تشکیل شده از افراد آزاد مفهوم عدالت اجتماعی هیچ معنایی ندارد. عدالت اجتماعی حاصل انسان انگاری "جامعه" است، اگر جامعه را مجموعه ای از انسان ها بدانیم که هیچ هدف مشترکی ندارند و مناسبات آنها با قانون های انتزاعی که آزمون زمان را از سر گذرانده اند، هماهنگ می شوند، می توان دریافت که چقدر چهره انسانی بخشیدن به آن نابجاست.

برای تقریب ذهن می توان به رویدادهای طبیعی مثل زلزله که وقوع آنها را نمی توان به عامل انسانی نسبت داد توجه کرد، در زلزله کسانی آسیب جدی می بینند و دیگرانی سالم و سلامت جان به در می برند؛ چنین رویدادهایی بسیار تاسف برانگیز است، ولی اشاره به عدالت و عادلانه بودن و نبودن آن به وضوح نامعقول است. در مورد توزیع مواهب مادی نیز قضیه تفاوتی ندارد،

در یک نظام تقسیم کار پیچیده غیرشخصی مبتنی بر بازار چه "کسی" مسئول است که رفتار وی را مصداق بی عدالتی بدانیم؟ چنین "کسی" وجود ندارد. در نظامی که افراد بدن اجبار مشخص کار خود را انتخاب می کند و با توافق با هم به مبادله می پردازند و تنها زمانی می توان درآمد داشت که مطلوبیتی برای دیگران فراهم آید و البته بخت و اقبال و ریسک پذیری هم بخشی از کار است؛ نمی توان "کسی" را مسئول تفاوت های افراد دانست.

"عدالت اجتماعی فقط در یک اقتصاد هدایت شده و دستوری مثل ارتش که افراد در مورد آنچه می توانند انجام دهند از دیگری دستور می گیرند، می تواند معنا پیدا کند".

https://t.me/farhangi_e_kian/19673

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

توصیه پیر ژئوپلیتیک به بایدن

دستاوردهای ترامپ در خاورمیانه چشمگیر بود، می توان آن را با توفیق نیکسون در ارتباط با چین در 1972 مقایسه کرد، او با پیمان ابراهیم و عادی سازی روبط اسرائیل با اعراب توانست مسئله فلسطین را از بقیه مسائل منطقه جدا کند و همچنین دولت های سنی را در در مقابل شیعه ها یعنی ایران متحد کرد که ظرفیت بالقوه برای تهدیدی آن را دارند.

همین سیاست قبلی را در مورد ایران ادامه دهید! فشار حداکثری را باید حفظ کرد تا دریابیم ایرانی ها می خواهند به کدام سمت حرکت کنند، اگر در مورد ایران راه متفاوتی برویم، دستاوردهای مهم دولت قبل هم از دست خواهد رفت.

کیسینجر را نمی توان جدی نگرفت، ولی همه ما محکوم به غافلگیر شدن در برابر آینده ایم، والله اعلم.

https://bit.ly/2PDKo91

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

در باب حضور نظامی ها در سیاست و اقتدارگرایی و باقی قضایا

مولانا محمد قائد شرفی در یادداشتی درباره رضاه شاه پهلوی و آن به اصطلاح توسعه آمرانه نوشته است: "ویکتور هوگو گفت ”هیچ چیز نیرومندتر از فکری نیست که وقتش فرا رسیده باشد.“ انقلاب و جهش اجتماعی مانند نوزادی است که نمی‌توان مانع تولدش شد. قدرت سردار سپه قدرت فکری بود که تحققش او را می‌طلبید، و نوزادی که خروجش از زهدان تاریخ نیاز به قابله‌ای مانند او داشت.

کسانی که ادای ظهور یک نظامی ِ دیگر در صحنهٔ سیاست ایران درمی‌آورند باید ابتدا فردی پیدا کنند همان اندازه جدی و باورپذیر با چکمه‌ای آمادهٔ از سر راه برداشتن آنچه مانع ترقی جامعه باشد. بعید است امثال سرلشکر دکتر فیلد‌مارشال آماتور، سردار دکتر خلبان مهندس، قلی پلنگ، یا خزانه‌دار شرکت سهامی خاص بتوانند همان امیدها و نویدی به جامعه بدهند که مرد سوادکوهی داد. استقبال از لوکوموتیوران ماهر و قابلهٔ قوی باید همراه باشد با انتظار جامعه برای تولد و تحقق ایدهٔ نیرومند ــــ آن ایدهٔ نیرومند جذاب خاص. هر شبیه‌سازی دیگری تقلید و کاریکاتور خامدستانه است".

هرگونه توضیح بیشتری توهین به ایجاز جادویی نوشته در توصیف اوضاع امروز است، والله اعلم.

https://bit.ly/3tbg04r

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

در باب میوه جات و مرغ عروسی و عزا

دیدم دوستی نوشته است:" لیبرال‌ها ادعا می‌کنند که بالارفتن تقاضا باعث بالارفتن قیمت‌ها می‌شود ... همان‌طوری که درباره گران‌شدن یکباره ماسک می‌گفتند ... پس به نظر آن‌ها اگر تقاضا پایین بیاید، طبیعتاً قیمت‌ها هم پایین می‌آیند. اما آیا چنین است؟ دست کم اکبر یاوری از مدیران اتحادیه بارفروشان چیز دیگری می‌گوید: "بیش از پنج‌هزارتن میوه در میدان‌های روی دست بارفروشان مانده چون کسی میوه نمی‌خرد. میوه گران است و قدرت خرید مردم کم شده." ، میوه گران شده، مردم نمی‌توانند بخرند، پس تقاضا به‌شدت پایین آمده و باید طبیعتاً قیمت میوه هم پایین بیاید اما اگر الان بروی در خیابان و به هر کسی بگویی به‌زودی قیمت میوه پایین می‌آید، به ریشت می‌خند و ...".
https://t.me/roozArooz_media/28859

البته از پژوهشگر جماعت انتظار می رود سطح تحلیل را از گپ های داخل تاکسی ارتقا دهد، ولی ظاهرا نفرت از لیبرالیسم عملا ناموجود مشکل ایجاد کرده است، قضیه چیست؟ در همان مقدمات علم ملال آور اقتصاد در مورد قانون تقاضا می خوانیم که که اگر با "حفظ باقی شرایط" میزان تقاضای ملت (یعنی خواسته+پول درجیب) برای فلان کالا افزایش یابد، قیمت هم بالا می رود تا تعادل عرضه و تقاضا برقرار شود، در مورد کاهش تقاضا هم باید با کاهش قیمت روبه رو باشیم. به بیان دیگر "با حفظ باقی شرایط" اگر پژوهشگر ما به میوه فروشی محل برود و بچه های محل میوه نخریده باشند، می تواند انتظار داشته باشد میوه را ارزانتر بخرد. پس فعلا لیبرال ها! چیز نادرستی نگفته اند.

با این حال برای فهم بهتر باید قضیه را طی زمان دید که چطور تغییر رخ می دهد. فردای روزی که میوه فروش محل از شر محموله میوه مشکل ساز "ارزان" راحت شد، حواسش هست وقتی به میدان می رود مثل دفعه قبل رفتار نکند، او که سرش در حساب و کتاب است، احتمالا میزان کمتری خریداری می کند و با قیمت بیشتری به مشتریان خاص اهل دل بفروشد تا هم دخل و خرجش بخواند و هم جنس مازاد روی دستش نماند، شاید میوه با کیفیت پایین تر انتخاب کند تا ارزان تر باشد و با قدرت خرید اهالی محلی بیشتر سازگار باشد، در یک امکان رادیکال حتی شاید به این نتیجه برسد اصلا چه کاری است وقتی مایه ای در نمی آید، پول و سرمایه را خرج کاری پردردسر مثل میوه فروشی کند، پیش خودش می گوید فعلا مغازه را تحویل می دهم و هزینه اضافه نمی کنم تا ببینم سال بعد چه می شود و ...، در هر حال شرایط "تغییر" می کند.

در واقع پژوهشگر عزیز برای تفسیر قانون تقاضا باید حواسش بیشتر جمع این کدوی "حفظ باقی شرایط" بود و به جای عکس روی فیلم بیشتر متمرکز می شد. اما نکته مهم دیگری هم هست؛ آن عزیز بارفروش اشاره اش به "میدان" است، نه مغازه های سطح شهر. او در همان مصاحبه گفته است: "بارفروشی که روزی پنج ماشین میوه می‌فروخت امروز در شب عید توانسته یک ماشین میوه بفروشد. علت این است که مردم از میوه‌فروشی‌ها میوه نمی‌خرند و میوه‌فروش هم از بارفروش سفارش نمی‌گیرد." دقت کنید! میوه فروش و بارفروش دو بازیگر متفاوت اند و وضعیت در میدان با میوه فروشی محل متفاوت است!


او به قیمت برخی میوه جات هم اشاره می کند که مثلا تامسون مجلسی 8 تا ده هزار تومان است و خیار چقدر است و فلان، ولی اینها قیمت "میدان" است و در معامله بارفروش و میوه فروش موضوعیت دارد! اما مگر در میدان قانون تقاضا برقرار نیست؟ چرا آنجا قیمت پایین نمی آید؟ این حرف حساب است و از قضا دستکم در یک فقره موز درهمان مصاحبه رئیس صنف محترم اشاره می کند: موز در میادین اصلی میوه کیلویی ۱۰ هزار تومان ارزان شده است! او اطلاعات بیشتری در مورد اقلام دیگر نداده است، ولی در مورد بقیه هم می شود انتظار داشت در صورت وجود میوه جات در میدان، اگر میوه فروش ها نخرند، جنس را باید با قیمت پایین تر فروخت.

البته برای اظهار نظر دقیق باید از اهل فن پرسید و دینامیزم پیچیده بازار میوه جات و محصولات کشاورزی را بررسی کرد، ولی تا همین جا هم روشن است که اگر فقط هدفمان متلک به لیبرالیسم عملا ناموجود نباشد، خوبیت ندارد به قانون تقاضا گیر بدهیم! باید "واقعیت ها" را بررسی کنیم که کار ساده ای نیست. لیبرالیسم هم این وسط انگار طفل حرام زاده ای است که هر که بخواهد جز میوه جات به حساب آید، حتما باید لگدی هم به آن بزند. والله اعلم.

https://bit.ly/3qVJaCM

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

ایران احتمالا به سلاح هسته ای دست یافته است، به فکر راهکار مناسب باشید!

به نظر نویسندگان این يادداشت، سازمان‌های امنیتی غربی در توهم به سر می‌برند، ایران احتمالا به مرحله تولید سلاح هسته ای رسیده است و چه بسا با کمک کره شمالی آن را آزمایش کرده باشد. برجام و امثالهم هم به کار نمی آید، یانکی‌‌ها باید از این به بعد ایران را تهدیدی هسته‌ای در نظر بگیرند، به فکر تقویت زیرساخت‌ها و دفاع ضدموشکی گسترده باشند و فعالیت‌های اطلاعاتی جدی را برای کشف پایگاه‌های هسته‌ای دنبال کنند، والله اعلم.

https://bit.ly/3r8pH25

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

نان، کار، بردگی!

‏کسی که "نان" تو در گرو "لطف" اوست، به تو آزادی نخواهد داد!
به علاوه، بدون "آزادی" بعید است "نان" کافی گیرت آید.

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

از سرزمین پیشوا چه خبر؟

دوستی مجازی از کوبا سهمیه ماهانه کوبایی ها برای دریافت کالاهای "موردنیاز" را فرستاده است؛ هر پوند 454 گرم (کمتر از نیم کیلو) است و هر دلار امریکا تقریبا برابر با 24 پزو کوباست. صف هم که بخش دائمی از زندگی کوبایی هاست:

سهیمه ها برای یک ماه

برنج نفری ۷ پوند، هر پوند ۷پزو

لوبیا سیاه ۱۰۰ گرم، ۸ پزو

روغن هر دو ماه نیم لیتر، ۱۵ پزو

تخم مرغ ۱۲ عدد، ۲۵ پزو

مرغ، یک پوند ، ۲۵ پزو

خمیر دندون هر شش ماه یک عدد ۸ پزو

صابون هر دوماه، ۴ عدد، ۳۲‌پزو

شکر، یک پوند ۱۰ پزو

قهوه ۱۲۵ گرم، ۱۵ پزو

خلاصه آمادگی داشته باشید که شاید از این تجربیات موفق! در اینجا هم استفاده شود، والله اعلم.

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

در باب روانشناسی برخی اهالی "سیاست"!

سر ناکسان را برافراشتن،
و از ایشان امید بهی داشتن،
سررشته خویش گم کردن است
به جیب اندرون مار پروردن است.

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

در باب سیاست ورزی در ایران به مناسبت انتخابات

"تصور کنیم امروز یا در آینده کسانی در ایران بگویند باید ترتیبی داد ساعت ٦ صبح در سراسر مملکت همزمان نان و پنیر و چای شیرین به در خانه‌ها ببرند.

وقتی این فکر به اندازهٔ کافی طرفدار پیدا کرد، اهل دیانت غریو خواهند کشید که، اولاً اصل طرح درخشان مربوط به صدر اسلام و علمای جلیل‌القدر شیعه است؛ ثانیاً باید بین پنیر و کره به مؤمنان حق انتخاب داد زیرا لا اکراه فی‌الدین؛ ثالثاً ساعت ٦ بسیار دیر است و به جهت رفاه حال مؤمنان زحمتکش وقت صحیح تحویل صبحانهٔ شرعی ساعت ٥ خواهد بود.



وقتی مدعیان نخستین را از میدان به در کردند و قدرت را گرفتند خواهند گفت مرگ بر رفاه‌طلبان که بویی از ضیافت الهی به مشامشان نخورده و در پی تنورشکم دم‌به‌دم تافتن‌اند".

خلاصه فهم اوضاع در نیرنگستان آریایی-اسلامی به شدت دشوار است، والله اعلم.

https://bit.ly/3daonrt

پ.ن: گفته داخل گیومه از مولانا محمد قائد شرفی است.

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

سلامت کالای عمومی است؟

"در حوزه سلامت مواردی هست که بی تردید باید آنها را کالای عمومی به حساب آورد. یک نمونه خوب مهار و جلوگیری از شیوع بیماری های عفونی است. در این زمینه می توان به واکسیناسیون اشاره کرد که پیامد نگرشی است که ایمنی جمعی خوانده می شود. هر واکسن که تولید می شود هم رقابتی و هم استثناپذیر است. واکسن کالای خصوصی است و گیرندگان آن در استفاده از آنها نفع شخصی (مبتلا نشدن به بیماری) دارند.

اما در میان یک اثر دیگر را هم باید در نظر داشت: همینکه 90 یا 95 درصد جمعیت واکسینه شدند، می بینیم که آن همه گیری سرخک یا سرخچه از بین می رود. دیگر در جمعیتی جایی برای ویروس باقی نمی ماند یا اگر هم بماند تعداد اندکی امکان آلوده شدن دارند. بنابراین این خطر که بیماری تمام جمعیت را درنوردد و از پا در آورد رفع خواهد شد. این بخش از کار را باید بی تردید کالایی عمومی دانست. همه افراد از این ایمنی جمعی بهره مند می شوند و جلوگیری از آن و استثنا کردن این یا آن هم ممکن نیست (استثناناپذیری) و همچنین بهره مندی یک فرد، اثر آن برای دیگران را کاهش نمی دهد (رقابتی نبودن)".

https://amzn.to/3wYQIsK

پ.ن: ‏از "کالای الف کالای عمومی است" تا "کالای الف را باید دولت تامین کند" فاصله زیاد است و "لزوما" از آن مقدمه نمی توان به آن نتیجه رسید.
برای چنین نتیجه ای باید یک "دولت باید کالای عمومی را فراهم کند" را هم بپذیریم که به شدت محل بحث است، والله اعلم.

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

در باب راه راست: چپ ("چپول") و راست (دست راستی) یعنی چه؟

"چپ ها این باورند که مواهب و خوبی های جهان ناعادلانه تقسیم شده است. البته به نظر آنها ایراد هم از طبیعت بشر نیست، بلکه حاصل بدکرداری و غصب و غارت طبقه غالب است. چپ ها خودشان را مخالف قدرت مستقر می دانند و بناست قهرمان سرکوب شدگان و نابرخورداران باشند و مصیبت های تاریخی مغلوب شدگان را درمان کنند. دو هدف اصلی هم دارند: عدالت اجتماعی و "آزادی". البته این "آزادی" اخیر به معنای آزادی فردی نیست، بلکه رها شدن و کَندَن از "ساختار"هاست. وقتی هم حرف از "ساختار" می زنیم منظور نهادها، رسوم و عرفی است که به اصطلاح "نظم بورژوازی" را شکل داده است و ارزش های مشترک جوامع امروزی به ویژه در غرب به شمار می آیند. چپ جماعت می خواهد جمع های تاریخی همچون خانواده، کلیسا (مسجد؟)، باشگاه ها و انجمن ها و مانند آن را ویران کند؛ کار این جمع ها چیست؟ ایجاد نظم و ثبات در غیاب دولت و قانون و مقررات است.

اما راست چه می گوید؟ راست معتقد به برتری آن دسته از مناسبات، هنجارها و نهادهای کنترلی است که الف) "مقدم" بر دولت باشند ب) حائل میان افراد و دولت به شمار آیند و ج) ارزش هر فرد و انسان (نه گروه یا دسته یا طبقه ای که به آن تعلق دارند) را پاس بدارند. راست بر نمایندگی و قانون استوار است و هودار نظم مدنی است که از پایین و بدون اجازه از حاکمان پدید می آید. راست ها که قابلیت های خطرناک ایجاد خشونت و بدکرداری دولت ها را می دانند، خواهان پاسخگویی و حساب پس دهی دولت ها به شهروندان اند.

راست ها که از طبیعت گناه آلوده و "عقل ناقص" بشر خبر دارند، به جای تمرکز قدرت، دنبال خنثی و متعادل کردن قدرت اند. برعکس چپ جماعت برای تحقق خیالاتی مثل عدالت اجتماعی و برابری دنبال اعمال زور و قدرت متمرکز اند".

آنچه آمد برگرفته از نظر یکی از خوبای تازه مرحوم محافظه کار راجر اسکروتن است، البته که دیدگاه های مختلف وجود دارند، ولی بد نیست تعریف واژه های پرکاربرد راست و چپ را هم بدانیم، والله اعلم.

https://bit.ly/3anCwQq

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

اگر صد بی گناه به مجازات برسند، بهتر از آنست که یک گناهکار از کیفر در امان بماند!

درباره اوج دوره تفتیش عقاید به ویژه در اسپانیا گفته می شود بر دادگاه ها اصلی حکومت می کرد که شگفت انگیزتر از آن در تاریخ وجود ندارد: اگر صد بیگناه به مجازات برسند، بهتر از آنست که یک گناهکار از کیفر در امان بماند! مهم کیفر گناهکار بود، حال این گوشه و کنار چند بی گناه هم قربانی می شدند ایرادی نداشت.

دیدم بانویی با وصف پزشک و جامعه شناس یادداشتکی با عنوان " نتیجه‌ی سیاست نئولیبرالیستی در نظام سلامت" نوشته است: "در حوزه پیشگیری هم دولت تکلیف خود را در تأمین واکسیناسیون عمومی به جا نیاورده و از طرفی با ارجاع خرید واکسن به بخش خصوصی، در واقع در راه تأمین منافع اقلیت گام بر می دارد و می کوشد بخش خصوصی را در ذهن جامعه به عنوان منجی حک کند، آن هم در شرایطی که بخش بزرگی از مشکلات اقتصادی-اجتماعی کنونی ناشی از همین پروژه خصوصی سازی ویرانگر است. از طرف دیگر با طرح خرید و فروش واکسن، که مصداقی از کالایی شدن سلامت است، برخوردار شدن از سلامت به واسطه واکسن را به امتیازی تبدیل می کند که تنها به کسانی تعلق می گیرد که قادر به پرداختن بهای آن باشند. طرح پولی شدن واکسن، مهر تأیید بر تبعیض طبقاتی و مقدم دانستن اغنیا و دولتمندان بر تهیدستان و از "اعتبار انداختن سلامت به عنوان حقی همگانی" است" و در آخر نتیجه ای بنیادبرافکن گرفته است: "نتیجه سیاست نئولیبرالیستی در نظام سلامت: رایگان نبودن درمان و طرح پولی‌شدن واکسن کووید ۱۹".

چند نکته تیتروار:

1) "سلامت" بخواهید نخواهید مجموعه ای از کالا و خدمات است، برای تولید و ارائه آن هم نیاز به پول است، من ندهم، کسی دیگر در جای دیگر و زمانی دیگر باید پرداخت کند. اسم "حق" روی آن بگذاریم معنی اش این نیست که مجانی می شود، ولی حرف کلی اش این می شود که دولت فخیمه جیب یکی را بزند و با منت به تو تقدیم کند.
2) پنیر مجانی فقط در تله موش است، هیچ چیز اقتصادی ارزشمند از جمله واکسن مجانی نیست، فکر می کنی واکسن "رایگان" می زنی، خبر نداری که دوبله و سوبله از جیبت بیرون می کشند. دنیا کارتون نیست.
3) معرکه گیری با خصوصی سازی نابجاست، بخش بزرگی از مشکلات اقتصادی-اجتماعی کنونی ناشی از خصوصی سازی است؟ بد نیست مفهوم هزینه فرصت و اینکه هر شرکت زیان ده دولتی جیب بری دولت از بقیه شهروندان است را مرور کنیم.
4) دنیای ما دنیای کمیابی هاست، محدودیت حاکم است و هر کاری را صرف آنکه اراده کنیم نمی شود انجام داد و به دیوار سخت واقعیت می خوریم. این برای دولت هم صادق است، برای دولتی فشل واکسن زدن به چند ده میلیون نفر کار ساده ای نیست، نیاز به منابع زیادی داریم، حال فرض کنیم چند میلیون از شهروندان که توانایی پرداخت دارند، بار دولت را سبک کنند، این حتی برای فقرا هم بهتر است و خدمات بهتری می گیرند.
5) کسی که فکر می کند دزد نباید دست این دولت داد، چه رسد به اختیار سلامت و جان آدم، ترجیح می دهد خودش با اطمینان بیشتر واکسن تهیه کند و زودتر تزریق کند، چرا باید جلوی او را گرفت؟ چون "برابری" در "بدبختی" مهم از اینست که برخی "خوشبخت تر" باشند؟
6) بسیاری از اتفاقات دنیا حاصل دست های پشت پرده و مغز متفکر توطئه نیست، محدودیت های طبیعی است. کشوری زیر تحریم و دشواری انتقال پول با اقتصاد دولتی که بسیاری از کارگزاران ارشدش وصفی جز بی مایگی ندارند، بعید است دنبال پروژه "اعتبار انداختن سلامت به عنوان حقی همگانی" باشد. با کمال احترام نویسنده هیچ فهمی از منطق عمل دولت هایی مثل ایران و اهمیت آموزش و بهداشت برای آنها ندارد؛ خیالتان جمع که نئولیبرالیسم عملا ناموجود در این دو حوزه نفوذ نخواهد کرد.

انگار کسانی قائل اند اگر همه بی واکسنی بکشند، بهتر از اینست که برخی با هزینه شخصی بتوانند ان را تزریق کنند! حتی امثال من هوادار اقتصاد بازار هم در مواردی مثل پاندمی می توانیم با تزریق همگانی و رایگان دولتی همراه باشیم، ولی اینکه همه را مجبور کنیم فقط دولتی مصرف کنند، نامش بلاهت آشکار است، والله اعلم.

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

مراقب این اسب تروا باشید!

"عدالت اجتماعی" اسب تروایی است که می‌تواند تمام پیشرفت‌های جامعه انسانی تا امروز را از بین ببرد! برقراری عدالت اجتماعی در "جامعه" بلاموضوع است و فقط در یک پادگان می‌شود به استقرار عدالت اجتماعی اندیشید. خلاصه باید مراقب بود که پشت این ایده ویرانگر "عدالت اجتماعی" شیاطین پنهان شده‌اند!

در این مصاحبه با دو دوست گرامی در حد بضاعت به بررسی مختصر اندیشه هایک و به ویژه نقد وی بر عدالت اجتماعی پرداخته‌ام. به نظرم بد هم از کار درنیامده است، والله اعلم.

https://bit.ly/3u2zVTI

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

شاخص فناشدگی دولت

از میان 178 کشور ایران 44 ام شده است، معنی اش اینست که 43 کشور دیگر که وضع دولتشان بدتر از ماست هم در جهان وجود دارد. اینجا اشاره به توانایی دولت در انجام کارکردهای اولیه اش در حوزه های مختلف سیاسی و اقتصاد و اجتماعی و مانند آن است، اینجا کشورهای توسعه یافته رتبه بالاتری دارند و برای مثال رتبه فنلاند 178 است.

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

راهنمای کاربردی سوسیالیست شدن در هشت گام

1. نقد کنید: به زمین و زمان ناسزا بگوید و ناله کنید. هر مصیبتی را به سرمایه داری نسبت دهید، جنگ، قحطی، سرکوب، استثمار، نابرابری اقتصادی و تخریب محیط زیست گزینه های خوبی اند.

2. رویابافی کنید: یک سوسیالیسم آرمانی و تخیلی تصویر کنید که در آن همه چیز دموکراتیک، صلح آمیز، برابر و بدون تبعیض است. یادتان نرود خاطر نشان کنید در این بهشت همه چیز دولتی است، ولی وارد جزئیات نشوید. به ویژه در مورد اینکه در واقعیت چطور این بهشت بناست محقق شود، مطلقا حرفی نزنید.

3. ندیده بگیرید: اقتصاددان ها، دانشمندان علم سیاست و مورخان در مورد امکان ناپذیری سیستم مطلوب شما زیاد حرف می زنند، ولی توجهی نکنید و آنها را نادیده بگیرید. در مورد اهمیت مالکیت خصوصی و بازار زیاد می شنوید، ولی حرف خودتان را بزنید و کوتاه نیایید.

4. همبستگی ایجاد کنید: چند حکومت نظیر چین، روسیه و کوبا که در گذشته پا در مسیر سوسیالیسم را گذاشته اند را انتخاب کنید و مدام از آنها یاد کنید، اگر فلان دولت سوسیالیست هم در انتخابات پیروز شد و سرکار آمد، حواستان باشد که از برخی سیاست های آن که به دردتان می خورد (کاهش فقر و بی سوادی و ..) دستکم برای مدتی تعریف کنید.

5. محکوم کنید: وقتی تکلیف عروس های تعریفی (رژیم های گام قبلی) مشخص شد و جنگ و قحطی و سرکوب و استثمار آنها خود را نشان داد، به مداخله خارجی، تحریم کشورهای سرمایه داری و ضدانقلاب های داخلی اشاره کنید و آنها را محکوم کنید.

6. انکار کنید: اگر دیدید کار جدی تر از این حرف هاست که بشود همه مشکلات را به مداخله خارجی و تحریم و مانند آن نسبت داد، شدت و وخامت مشکلات را انکار کنید و اگر ممکن بود کلا زیر میز بزنید.

7. نام ها را عوض کنید: اگر دید کار افاقه نکرد و رژیم های سوسیالیست آنقدر تباهی به بار آورده اند که نمی شود فرافکنی کرد و امکان انکار هم نیست، خود را نبازید، حق به جانب بگویید که آن رژیم ها سوسیالیست واقعی نبودند!

8. بازگشت به مرحله نخست

این نسخه مجرب را به کار بگیرید، جواب پس داده است، والله اعلم.

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

https://bit.ly/3vUzmMb

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

در باب فلاکت‌زدگی ما ایرانیان!

استیو بزرگ هرسال شاخص فلاکت کشورهای مختلف را محاسبه می‌کند. جز معدود شاخص‌هایی است که در آن در دنیا حرف داریم‌ و می‌درخشیم! امسال یک خبر خوب و یک خبر بد داریم:

خبر خوب: ۷ کشور دنیا از ما مفلوک‌ترند.
خبر بد: از ۱۴۸ کشور دنیا فلاک‌زده‌تریم.

خلاصه لبخند بزنید که هنوز جای امیدواری هست، والله اعلم.

https://bit.ly/3tAdDYs

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY