در باب مبارزه با سرمایه‌داری

«مشکل مخالفان سرمایه داری این است که حتی برای مبارزه با آن هم گریزی از سرمایه داری ندارند. آنها هر کاری بکنند با سرمایه داری روبه‌رو می‌شوند و یحتمل جز پرتاب خروجی روده‌هایشان! بعید است بتوانند سلاح غیرسرمایه‌دارانه‌ای برای مقابله با آن پیدا کنند. هر سلاحی جز این (خروجی روده!) نیازمند به تعویق انداختن لذت و انباشت سرمایه است.

از سلاح های دست‌ساز که بگذریم اگر دنبال سلاح‌های پیچیده‌تر هستیم باید در تقسیم کار جهانی مشارکت کنیم. مخالفان «واقعی» سرمایه‌داری در واقع خود را تحلیل میبرند و از تولید، تخصصی شدن و نوآوری محروم می‌سازند؛ آنها ضعیفتر و کم‌اثرتر می‌شوند.

تمدن سرمایه‌داری همچنان بازی را می‌برد زیرا دست مخالفان آن خیلی باز نیست. آنها دو راه بیشتر ندارند با کثافت! خود با سرمایه داری مبارزه کنند یا برای مقابله با سرمایه‌داری وارد نظم سرمایه‌دارنه شوند که در عمل به معنای حفظ و توسعه آن است».

این بخشی از کتاب اصول علم اقتصاد از سیف الدین عموص است که امسال پاییز یا زمستان به بازار خواهد آمد، والله اعلم.

https://bit.ly/3YplIk0

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

در باب ما و برج و دایره و ایرلاین عرب‌ها

《فاصلۀ آبادان و بندرعباس، از نظر تجدد و مدنیـّت، با كيش، و فاصلۀ كيش با جنوب خليج فارس زيادتر می‌شود و روحيۀ‌ ملی ما از اين بابت خراب است.  عربها پروژه‌های سی‌‌سالۀ ما را سه‌ساله به نتيجه می‌‌رسانند زيرا می‌دانند كه نمی‌دانند و يكی را استخدام می‌كنند كه بداند.  ما حتی قادر نيستيم تهران را قدری شبيه كيش كنيم زيرا جزيره نيست و بی‌دروپيكر است.

حق آدميزاد است كه از كسانی خوشش نيايد اما مدام طعنه‌زدن به مساحت خاك ديگران خبر از پختگی فكر نمی‌دهد و سعی (بی‌‌حاصل) در تحقير ديگران، آن هم صرفاً از روی رشك، درمان درد ما نيست.  نه همسايه‌های معاصر، ‌هرچه هستند يا نيستند،‌ حقمان را خورده‌اند و نه از نظر تغذيه فرقی می‌كند كه قيمه را با غين بنويسيم يا با قاف.  ”درگذر از نام و بنگر در صفات.“  قدری لپه و گوشت و همت بايد》

https://bit.ly/3KytgLs

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

بزرگترین دشمن اقتصاد: پول ناسالم

«با یکپارچه تر شدن و جهانگیری اقتصاد دنیا می بینیم که نقش محوری دلار ایالات متحده و سیستم فدرال رزرو پررنگ و پررنگتر می شود. کم و بیش همه اقتصادهای جهان یا از دلار امریکا استفاده می کنند یا ارزهایی که بانک های مرکزی ناشر آنها ذخایر دلاری دارند. اکثر قریب به اتفاق نظام های بانکی ملی جهان از دلار امریکا و سیستم تصفیه (پایاپای) بین المللی فدرال رزرو استفاده می کنند. این هم بدان معناست که اکثریت غالب کنشگران بازار در سطح جهان می بینند که ارزش پولشان افت می کند تا دولت امریکا و البته کارتل بانکداری دستوری آن بتوانند بیشتر خرج کند!

این سیستم ناکاراست، منابع زیادی را هدر می دهد و البته آشکارا مجرمانه است ولی چرا تا کنون دوام آورده است؟ علت اینست که دشمنان آن نتوانسته اند اقتصاد بازاری مشابه به وجود آورند که از نظر اندازه با آن برابری کند. سیستم پول دستوری با تمام ایرادهایش همچنان بهتر از خودکفایی و انزوا از اقتصاد جهانی است. انحصار عرضه پول این امکان را برای دولت ها فراهم می کند که عمده عواید حاصل از بازارهای آزاد سرمایه داری را از آن خود کنند. به این ترتیب دولت ها از مواهب و امکانات تولیدی برتر سرمایه داری منتفع می شوند و افسار کنترل خود را بر همه جنبه های زندگی اقتصادی شهروندان می اندازند که البته در نهایت نفس خود تمدن سرمایه داری را هم می گیرد. سرمایه داری نشان داده است که از پس دشمنان خارجی بر می آید ولی چطور باید با انگل های داخلی مبارزه کرد؟».

این بخشی از کتاب اصول علم اقتصاد نوشته سیف الدین عموص است که تا پایان امسال منتشر می شود. شاید تنها کتاب درسی اقتصادی با رویکرد اقتصاد اتریشی که به زبان ساده برای مخاطبان مفید خواهد بود. می بینید که در نقد دولت ها با کسی تعارف ندارد اینجا می گوید که اقتصاد بدون تحول در پایه ای ترین تکنولوژی آن یعنی پول نمی تواند بهبود یابد؛ پول سالم پیش نیاز اقتصاد شکوفاست، والله اعلم.

وبگاه کتاب سیف الدین عموص، اصول علم اقتصاد

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

بسیار مهم: اثر تغییرات اقلیمی روی محصولات کشاورزی

برنج، زیتون و سویا بیشترین آسیب را از تغییرات اقلیمی و کمبود بارش و خشکسالی دیده‌اند؛ بدی کار اینجاست که سویا قلم اصلی در خوراک دام و طیور است و کمبود آن قیمت گوشت و مواد لبنی و فرآورده‌های دامی را هم متاثر خواهد کرد، والله اعلم.

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

پوپولیسم و آزادی اقتصادی

در یک تحقیق نشان داده شده که به قدرت رسیدن پوپولیست‌ها با کاهش آزادی اقتصادی همراه است. اما محدودیت‌های نهادی و ایدئولوژی سیاسی این رابطه را تعدیل می‌کنند. پوپولیسم البته مفهومی متفاوت از عوام‌فریبی demagoguery است. بررسی مورد محمود خان احمدی‌نژاد در این زمینه می‌تواند جالب باشد، نمی‌دانم چرا فکر می‌کنم در آینده از او ببشتر خواهیم شنید. والله اعلم.

https://bit.ly/3QMltgL

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

دقیق‌ترین داوری در باب غائله مصدق: در ضرورت بدنامی!

《در دورهٔ پایان امپراتوریهای قرن نوزدهمی، ملتها در آسیا و آفریقا و آمریکای جنوبی دارایی طبیعی خود را در اختیار می‌گرفتند. در آن سوی خلیج فارس هم تسلط تام‌وتمام بریتانیا بر منابع زیرزمینی مردمان بومی به تاریخ می‌پیوست. در ایران دلیلی نمی‌دیدند از جریان جهانی عقب بمانند.

محمد مصدق همین هدف را دنبال می‌کرد اما اصرار داشت یکتنه به آن برسد. پذیرای شریک و حتی همکار به معنی افراد صاحب رأی و دارای اختیار نبود. پرسش بی‌پاسخ را محققانی مطرح کرده‌اند: اگر در آنچه می‌خواست انجام دهد توفیق می‌یافت آیا حاضر بود قراردادی جدید برای بهره‌برداری از چاههای نفت ایران امضا کند؟

پشت سؤال این نکته نهفته است که قرارداد تجاری را رئیس کشور یا رئیس دولت امضا نمی‌کند؛ مدیران امضا می‌کنند. آیا مصدق به کسی از مدیران نفت و دارایی اجازهٔ چنین کاری می‌داد؟ نه. به هیچ‌کس به اندازهٔ کافی اعتماد نداشت و کسی را در آن حد نمی‌دید که طرف کمپانی خارجی قرار دهد. نوشته‌اند مهمترین اسناد نفت را همواره در کیفی با خود حمل می‌کرد و به دست احدی نمی‌داد.

آیا حاضر بود، خلاف عرف جهانی، شخصاً قرارداد امضا کند؟ باز هم نه. عظمت تصویر تاریخی خویش را در نفی امضاهای پیشین می‌دید، نه افزودن یک امضای جدید به امضاهای پای قراردادهایی که تقریباً بی‌استثنا از سوی ملت لعن می‌شوند. مصدقی که قرارداد امضا کند مصدق نیست. پای آبرو در میان است》.

متن کامل را اینجا بخوانید

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

یادی از دوران امپراتوری شر!

مردم چیزهای رنگارنگ را دوست دارند. چون قبلا همه چیز خاکستری و زشت بود مثل بچه ها شده‌ایم. همه ما از داشتن یک ماشین رختشویی با هفده برنامه مختلف خیلی خوشحال می‌شویم. پدر و مادر من هر دو فوت کرده‌اند. مادرم هفت سال پیش و بابام هشت سال پیش؛ اما من هنوز از کبریتهایی که مادرم انبار کرده بود استفاده میکنم و هنوز غلاتشان تمام نشده است... همین طور نمک. مادرم تمام مدت در حال خریدن هر چیزی بود که می‌توانست بخرد (البته آن زمان نمیگفتند خریدن می‌گفتند تهیه کردن ) که برای روزهای سخت ذخیره داشته باشد.

الآن بازار و مغازه‌ها مثل موزه‌ها شده اند؛ همه چیز همه جا ریخته. آدم دلش میخواهد حالی به خودش بدهد و چیزی برای خودش بخرد. حال آدم خوب می‌شود. ما همگی بیماریم... (به فکر فرومی رود.) می دانید آدم چقدر باید رنج کشیده باشد که این همه کبریت انبار کرده باشد؟ من که نمیتوانم اسم این را بگذارم روحیه بورژوایی مادی‌گرایی، مصرف‌گرایی. این نوعی درمان است. (ساکت میشود.)

https://bit.ly/3PnLnX7

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

از سفرنامه رضا شاه

آیا کسی باور خواهد کرد طرز لباس پوشیدن را هم من باید به اغلب یاد بدهم؟ هنوز در ایام سلام، که روز رسمی و دارای پروگرام معینی است اشخاص را میبینم که انصافاً از حيث لباس استحقاق عبور در هیچ خیابان و پس کوچه را ندارند اغلب از وکلای مجلس شورا و وزراء که طبعاً برگزیدگان جماعت هستند هنوز لباس پوشیدن را بلد نیستند و من در حین انعقاد سلام و رسمیت جلسه باید حوصله به خرج داده و معایب اندام آنها را به آنها گوشزد نمایم.

چند روز قبل در تهران که برای سرکشی انبار غله و تأمین آذوقه شهر رفته بودم، شخصی را دیدم که با لباس خواب و زیرشلواری و پای لخت روی سکوی عمارت خود ،نشسته و به سیگار کشیدن مشغول است و زن و مردی را که از پهلوی او عبور میکنند با نهایت لاقیدی مینگرد، و ابداً خیال نمی کند که احترام جامعه مخصوصاً زنها برای هر فردی لازم است مجبور شدم که از اتومبیل پیاده شده و با دست خود این عنصر بی ادب و غیر محترم را تنبه نمایم.

https://bit.ly/3Ps47Vz

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

📹درباره کتاب اسلام و زایش سرمایه‌داری

کتاب صدر اسلام و زایش سرمایه‌داری بندیکت کهلر توسط نشرنی به تازگی به چاپ رسیده است.

بنده مخلص با جنابان محمدرضا یوسفی و جعفر خیرخواهان مترجم کتاب در اکوایران گفتگو کردیم. تا یار چه پسندد، والله اعلم.

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

خط‌ قرمزهای مالیات و مالیات منصفانه

  
در اینجا با آقایان پرویز خسروشاهی، علی میرزاخانی، فرزین رحیمی‌زنوز، امیررضا عبدلی و خانم زهرا زهایی گپی درباره این دزدی قانونی! زده‌ایم. به نظرم گفتگوی خوبی است، والله اعلم.

فیلم کامل را اینجا ببینید.

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

ذخایر پنهان اژدها

دلارزدایی دغدغه جدیدی نیست ولی به ویژه بعد از جنگ اوکراین خیلی از آن می شنویم. در بحث از دلارزدایی داستان ذخایر خارجی چینی ها اهمیت ویژه ای دارد؛ جدی ترین بازیگر دلازدایی شاید همین چینی ها باشند و طبیعی است که ذخایر ارزی آنها توجهات را جلب کند. اما برای فهم دقیق تر ماجرا باید ذخایر پنهان (سایه) چینی ها را هم در نظر داشت؛ ذخایری که در ترازنامه بانک مرکزی حضور ندارند ولی همان نقش را ایفا می کنند!

از سال 2002 تا 2012 بانک مرکزی چین فعالیت جدی در بازار ارز داشت و با خرید دلار سعی می کند ارزش پول خود را پایین نگاه دارد تا محصولات صادراتی این کشور همچنان ارزان باقی بمانند. در این دوره ذخایر ارزی این کشور شامل اوراق خزانه و قرضه های دولتی روند صعودی داشت. همین هم خیلی ها را نگران کرده بود که با بالا گرفتن تعارض های میان چین و امریکا شاید چینی ها با فروش یکباره اوراق مالی امریکا به قیمت پایین یک بحران مالی برای رقیب ایجاد کنند. این روزها می بینیم که در آمار و ارقام بانک مرکزی این کشور سهم اوراق خزانه امریکا در این سال ها کاهش زیادی پیدا کرده است و کسانی این را از نشانگرهای جدی به خطر افتادن هژمونی دلار می دانند.

اما عجیب اینجاست که در ده سال اخیر مقدار ذخایر ارزی (که فقط منحصر به دلار هم نیست) بانک مرکزی چین با وجود مازاد تجاری بالای این کشور افزایش چندانی نشان نمی دهد. این ماجرا کمی بودار به نظر می رسد. علت چیست؟ راستش سر بزرگ قضیه زیر لحاف است و پاسخ را باید در ذخایر سایه (پنهان) جستجو کرد. اما چطور یک کشور می تواند از شر ذخایر در ترازنامه بانک مرکزی خود راحت شود؟

بخشی از ذخایر می تواند به صندوق های ثروت ملی (همان صندوق توسعه ملی در ایران) واگذار شود؛ نهادی دولتی که می تواند در سرمایه گذاری های توام با ریسک هم وارد شود. شرکت سرمایه گذاری چین (سی آی سی) روی کاغذ چنین نقشی دارد ولی انگار 120 میلیاردی دریافتی را جایی سرمایه گذاری نکرده است و به نوعی امانتدار ذخایر بانک مرکزی است. همچنین بانک های تجاری دولتی هم بخشی از این ذخایر را نگهداری می کنند بانک چین (بی. اُ. سی.) بانک تجارت و صنعت چین (آی. سی. بی. سی.)، بانک عمران چین و بانک زارعت چین بزرگترین اینها به شمار می آیند. اجبار آنها به خرید ذخایر دلاری و برخی اقدامات دیگر باعث شد تا سال 2008 حدود 400 میلیارد دلار از ذخایر دلاری به چنین شکلی از ترازنامه بانک مرکزی «خارج» شوند!

بانک های توسعه ای (پالیسی بنکز) چین هم نقش خود را دارند؛ بخشی از ذخایر به بانک توسعه چین و بانک صادرات و واردات منتقل می شود که در کشورهای دیگر عمدتا در حوزه انرژی و مخابرات سرمایه گذاری های کلان انجام می دهند. حدود 75 میلیارد دلار در بخش انرژی کشورهای روسیه، برزیل و اکوادور و دیگران یک چشمه از این سرمایه گذاری هاست. نقش این بانک ها بعد از اعلام رسمی پروژه راه ابریشم جدید از 2013 بیشتر هم شد و در واقع با ترفندهای قانونی و با کنترل بانک مرکزی اختیار اعطای وام به دیگر کشور ها را هم پیدا کردند، اینجا هم اعداد کوچک نیست و حرف از 150 میلیارد دلار است. آخرین ترفند هم اینست که بانک های تجاری دولتی بخشی از وظیفه بانک مرکزی چین را در نگهداری ذخایر را به عهده بگیرند (در واقع وادار به انجام آن شوند!) عدد اینجا کم نیست و ذخایر ارزی این بانک ها بالغ بر یک تریلیون دلار می شود.

گفته می شود معادل همین سه تریلیون دلار ذخیره ارزی کنونی بانک مرکزی که ده سالی است ثابت مانده است باید ذخایر پنهان را به حساب آورد و کار بسیار پیچیده تری از چیزی است که به نظر می رسد؛ ماجرای دلارزدایی بسیار پیچیده تر و سیاسی تر از اینهاست، والله اعلم.

https://bit.ly/3PKoIEF

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

سرنوشت سیاسی مردم را به دست اهل ادب نسپارید!

گفتگو با موضع نقش روشنفکری چپ در اوضاع امروز مملکت با حضور آقایان دکتر موسی غنی‌نژاد، صحافی، میرزاخانی به میزبانی مرتضی کاظمی. یادی هم از علی شریعتی شد. گفتگوی خوبی است و می‌پسندید، والله اعلم.

گفتگوی کامل را اینجا ببینید.

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

بهشت جهنمی فرجام انسان طرازنوین

کتاب انسان طراز نوین روایتی از روزگار زیست در شوروی قبل و بعد از فروپاشی است. سوتلانا الکسیویچ نویسنده کتاب که از قضا روزنامه نگاری هوشمند است در یک اثر ادبی به دو برهه از زیست در شوروی پرداخته است.

برهه اول زیست در سایه اندیشه کمونیستی است. دوره ای که می توان از آن به آرمانگرایی شدید و بریده از واقعیت تعبیر کرد و رهبران انقلاب اکتبر آن را در سطح گسترده‌ای در میان توده‌های مردم تبلیغ می‌کردند.

در تجربه دوم خروج از زیر سلطه کمونیسم هست که نویسنده نشان داده در این دوران بخشی از مردم شوروی که تجربه زندگی آزاد نداشتند بواسطه بیگانگی با این سبک زندگی و‌ الزامات آن چگونه دلتنگ زندگی در استبداد شدند.

افتخار این را داشتم در حضور دو بزرگوار مترجم کتاب سرکار خانم مهشید معیری و‌ دکتر موسی غنی نژاد باشم، والله اعلم.
@ecoiran_webtv

فیلم کامل گفتگو را اینجا ببینید.

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

امیرحسین خالقی: ایده‌های بعضی از روشنفکران طاعون اندیشه بوده است

در جدیدترین نشست دورهمی اقتصادی به این موضوع پرداخته شده که آیا ایده‌های مطرح شده توسط روشنفکران ایرانی موتور توسعه و خلق ثروت بوده یا باعث عقب‌افتادگی اقتصادی شده است؟ امیرحسین خالقی در این برنامه علاوه بر مرور ایده‌های افرادی مانند رضا براهنی، ناصر پاکدامن، نسیم خاکسار، غلامحسن ساعدی و علی شریعتی معتقد است اقتصاد ایران همچنان گرفتار ایده‌های مخربی هستند که این روشنفکران پیشنهاد کرده‌اند.

پیشنهاد می‌کنیم تماشای این میزگرد جذاب و آموزنده را از دست ندهید.

‌
⬇️
@Feghtesad

گفتگوی کامل را اینجا ببینید.

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

امپراتوری کالباس!

شوروی کمونیستی یکی از ابرقدرت‌های دوره خود بود. اما نکته جالب اینجاست که وقتی به خاطرات مردم این حکومت نگاهی می‌اندازیم با آرزوهایی رو به رو می‌شویم که باور نمی‌کنیم توسط مردم یکی از دو قدرت بزرگ دنیا نوشته شده‌ باشد.

در اینجا درباره  کتاب سرانجام انسان طراز نوین با مترجمان کتاب دکتر موسی غنی‌نژاد و مهشید معیری گفتگو کرده ام. حدس می زنم بپسندید، والله اعلم.


نسخه کامل در تلگرام

نسخه کامل در سایت

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

یادی از مرد بزرگ: چرا باید از گنداب خاورمیانه بیرون بیاییم؟

شادروان داریوش همایون زمانی گفته بود:

《آينده ملت ما اگر قرار است بهتر از اکنونش باشد در بيرون آمدن از اين دنيا هاست: پشت کردن به جهان ‏سوم، بيرون زدن از خاور ميانه، فراموش کردن اسلام به عنوان يک شيوه زندگی و نه يک رابطه شخصی با ‏آفريننده جهان. ما می بايد اروپائی و جهان اولی بشويم زيرا در اصل چيزی از آنها کم نداريم. ايرانی هر جا ‏باشد به محض آنکه به ابزارهای فرهنگی غرب دست می يابد خود را به غربيان می رساند. ما از جهان سومی ‏های ديگر سبکبار تريم. تجربه ميليونها ايرانی مهاجر و تبعيدی در دو دهه گذشته اين را ثابت کرد.‏

‏ جهان اسلامی هيچگاه جهان ما نبوده است، آنگونه که برای عربهاست. ما همواره ايرانی مانده ايم و نه آن ‏دويست سال تاراج و کشتار و ويرانی سيستماتيک را برای نابود کردن عنصر ايرانی فراموش کرده ایم و نه هزار ‏پانصد سال بزرگی پيش از آن را. اسلام دین بسياری از ما هست ولی موجوديت ما نيست. ما با عربها بيش از ‏اينها تفاوت داريم. موضوع برتری و فروتری نيست. موضوع، تفاوتی است که ۱۴۰۰ سال اسلام نتوانسته ‏است آن را بزدايد.‏

خاور ميانه را می بايد به شکست خوردگانی واگذاشت که که در هر شکست دلايلی تازه برای چسبيدن به ‏عوامل اصلی شکستهای خود می يابند. خاورميانه وزنه‌ای بر بال پرواز ماست و هيچ چيز برای عرضه کردن ‏به ما ندارد. يک گنداب واقعی فرهنگی و سياسی است که بايد پای مان را از آن بيرون بکشيم. خاورميانه را، ‏چنانکه بقيه جهان سوم را،  می بايد شناخت و با آن رابطه درست داشت  ولی راه ما از همه آنها جداست. ايران ‏فردا  را هم امروز می بايد باز ساخت》. 

هرچه فکر می‌کنم می‌بینم این گفته مرد میهن‌دوست همچنان رواست؛ حیف است این مملکت از بین برود، والله اعلم.


https://bit.ly/3Q2I86D

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

بازی خطرناک ایران

در یادداشت اکونومیست می خوانیم که پروکسی های ایران در لبنان، سوریه، عراق و یمن در این سال ها از ابزارهای قدرت آن به شمار می آمده اند ولی از سه سال پیش و ماجرای فرودگاه بغداد نفوذ این کشور بر پروکسی هایش کمتر شده است. آنها مستقلتر رفتار می کنند و هریک خط قرمزی را برای اسرائیل ترسیم کرده اند و تهدید می کنند؛ شاید مجبور شوند برای حفظ اعتبار خود نزد حامیان محلی کاری کنند که پای ایران را هم وسط بکشد، به طور خاص عملیات زمینی اسرائیل در غزه می تواند عواقب پیش بینی نشده ای داشته باشد.

حماس بارها از حمایت های ایران بهره مند بوده است ولی پروکسی ایران به حساب نمی آید؛ گفته می شود حمله اخیر به اسرائیل هم بدون اطلاع ایران انجام شده است. همچنین پروکسی ها مجبورند به درجاتی منافع کشورهایی که در آن فعال هستند را در نظر بگیرند؛ در یادداشت آمده است بشار اسد به حزب الله لبنان گفته است که تمایل چندانی به بیش از حد درگیر شدن در ماجرای حماس و اسرائیل ندارد و ماجرا به حمایت های حماس از مخالفان بشار اسد در جنگ سوریه برمی گردد. ماجرای لبنان هم با مشکلات بیشمار داخلی متفاوت نیست و یک جنگ دیگر می تواند اوضاع را بدتر از بد کند.

اگر پروکسی ها خودسرانه علیه امریکا یا اسرائیل کاری کنند کار می تواند به جاهای خطرناکی برسد و واکنش مستقیم امریکا را در پی داشته باشد و دامنه کار بالا گیرد؛ این که چه می شود را باید نشست و دید، والله اعلم.

https://econ.st/40iCu5i

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY

قیمت دلاری مسکن؟

زیاد می شنویم که از قیمت دلاری مسکن صحبت می شود؛ گفته می شود که قیمت مسکن باید در محدوده مشخصی مثلا 1100 تا 1200 دلار قرار گیرد و ارزش واقعی آن در همین حدود است و توصیه های خرید یا فروش هم مطابق آن داده می شود. اما از مشکل ارزش واقعی/ذاتی که بگذریم سوال اینجاست: مسکن یک کالای غیرقابل تجارت است و عرضه و تقاضای آن محلی تعیین می شود، پس چرا باید آن را دلاری قیمت گذاری کنیم؟ روشن است که منظور از مسکن هم محلی برای سکونت افراد است، نه تجارت و کسب و کار. همچنین می دانیم که مسکن کالایی ناهمگن است و متراژ، موقعیت، مصالح، امکانات و ... متفاوت باعث می شود نتوان به راحتی از قیمت متوسط سخت گفت؛ در واقع قیمت متوسط مسکن مثل خیلی از شاخص های کلی/تجمیعی بنا نیست چیز زیادی به ما بگوید! وانگهی قیمت علامت کمیابی است و با بالا و پایین رفتن عرضه و تقاضا قیمت ها هم تغییر کنند. قیمت ثابت هم یعنی عرضه و تقاضا به صورت هماهنگ تغییر کرده اند که فرضی پرمناقشه است. پس قضیه چیست؟ بگذارید ماجرا را بیشتر بررسی کنیم و استمبادهایی! داشته باشیم.

تقاضای مسکن را به دو دسته مصرفی و سرمایه ای تقسیم می کنند. اهل فن می گویند چنانکه در محاسبات تولید ناخالص داخلی هم می بینیم بهتر است که تقاضای مسکن را به طور کلی «سرمایه ای» تلقی کنیم ولی اجازه دهید این ملاحظه مهم را نادیده بگیریم و به همان تقسیم بندی سنتی بچسبیم. آدم ها نمی توانند بی سرپناه بمانند پس به اصطلاح تقاضای مصرفی برای افراد همواره وجود دارد. کسانی که دنبال خرید مسکن جدید برای سکونت خود هستند نظیر زوج های جوان، جوانان تازه مستقل و مانند آنها تقاضای مصرفی را تشکیل می دهند. تقاضای سرمایه ای هم مربوط به کسانی که با هدف حفظ ارزش پول (پس انداز) یا کسب درآمد (سرمایه گذاری) سراغ خرید مسکن می روند. تقاضای سرمایه ای البته در تحلیل نهایی تقاضایی مشتق و وابسته به تقاضای مصرفی است.

در مورد تقاضای مصرفی البته می توان برآوردهای خیلی کلی و غیردقیق داشت (یادمان نرود داریم در مورد کالایی غیرهمگن صحبت می کتیم). اما همین تقاضای به اصطلاح مصرفی ربطی به قیمتگذاری دلاری پیدا نمی کند و سمت عرضه و تقاضا تا اطلاع ثانوی! ریالی کار می کنند. روند و ترکیب تقاضا، تکنولوژی و شیوه ساخت، مقررات شهرسازی و خیلی مسائل دیگر می توانند بنا به دلایل عدیده تغییر کنند و علیرغم تاثیر همه هزینه ها از قیمت دلار خیلی معنا ندارد در مورد قیمت دلاری صحبت کنیم و معتقد باشیم که قیمت ها باید در فلان محدوده دلاری نوسان کنند. یادمان نرود مسکن هم کالایی غیرقابل تجارت است و صادرات و واردات آن معنایی ندارد.

در مورد تقاضای سرمایه ای برآوردها دشوارتر است. حرف اینست که طرف می تواند به سراغ اشکال مختلف دارایی از جمله مسکن برود؛ اینجا یحتمل قیمت دلاری موضوعیت پیدا کند و قیمت مسکن با بیت کوین، ارز و امثالهم مقایسه می شود. اما حتی در همین حالت دوم معنی دارد به همان سیاق نظریه «برابری قدرت خرید» در مورد ارز از محدوده دلاری نوسان قیمت مسکن صحبت کنیم؟ به نظر جواب منفی است. فرد می تواند انتخاب کند که برای پس انداز یا سرمایه گذاری از میان مسکن و سایر دارایی های دلاری سراغ یکی برود؛ طبیعی است که گزینه با بازده بیشتر را می توان جذابتر تلقی کرد. در ایران هم بعید است گزینه ای که سال هاست قیمتش در محدوده دلاری مشخص نوسان کرده است خیلی جذابیتی برای سرمایه گذاری دلاری داشته باشد. در بهترین حالت بنا به اطلاعات تاریخی یک توصیه موجه به کسی است که می خواهد معادل دلاری ثروتش را پس انداز (و نه سرمایه گذاری) کند.

فرض ثبات قیمت دلاری به این معناست که هروقت قیمت مسکن بالا برود ملت «متناسب با آن» دلار بیشتری می خرند و برعکس. دو کالای متفاوت و دو بازار متفاوت با اقتضائات و محرک های متفاوت؛ فرضی پرمناقشه داریم که بعید بدانم بشود آن را خیلی جدی گرفت و حداکثر سرنخی برای اشاره به رفتار گذشته ایرانی ها که البته منطق اقتصادی مشخصی هم ندارد و روشن نیست در آینده هم تکرار شود، والله اعلم.

پ.ن: از نظرات انتقادی دوستان استفاده می کنم.

کانال راهبرد/امیرحسین خالقی
@RahbordChannel

حمایت از راهبرد:
https://bit.ly/2Hja5HY