آتشی بر دل وطن افتاد
سوخت از شعله‌اش دل گردون
شد شکفتن تلف، در این جنگل
خشک شد روح سبزه در هامون
آتش افتاده توی شالیزار
گیلکی مازنی، به خاک سیاه
کُردها خسته از شب ظلمند
زاهدان جمعه‌هایش آتش و خون
————————————

هموطنم! ما فراموش کردیم عزیزان زاهدان را
فراموش کرده‌ایم تاریخ تمدن و فرزندان شجاع مردمان بلوچستان را.
تا کی باید به تماشا بنشینیم و سکوت پیشه کنیم؟…
ما اقوام ایرانی به یک دیگر وابسته‌ایم و باید پشتیبان همدیگر باشیم.
از خواب غفلت بیدار شویم؟

هم وطنان ما در زاهدان روزهای سختی را می‌گذرانند، 
و امید به هموطن خود دارند، و وظیفه ماست که از این مردم شجاع بلوچستان حمایت کنیم. 
تنها راه نجات ما همبستگی ملی است.
دیگر چیزی باقی نمانده است از وطن، کجاست بیداری؟…

علی رضا جعفری(آزادی)