«ای مفضّل! در معادن که از آنها جواهر مختلفی استخراج میشود فکر کن.
... آنگاه مردم نتوانستند مطابق حرص و طمع خود به بیش از آنکه باید، دست یابند و چارهاندیشی و تلاششان برای ساختن جواهرات ثمر نداد (و به دانش کیمیا دست نیافتند)؛
زیرا اگر با حرص، طمع و تلاش خود موفّق گردند، بیتردید به طور گسترده، ساخته و استخراج خواهند کرد و همه جا از آنها پر میشود. آنگاه طلا و نقره آنقدر افزایش مییابد که ارزش آنها نزد مردم، سخت کاسته میشود و از چشم مردم میافتد. بدین ترتیب نقش اساسی و فایده آنها، در خرید و فروش و دیگر معاملات از میان میرفت.»
🔸امام صادق (ع)
📚کتاب فکِّر، شروح و تعلیقات العلّامة المجلسی، ص۱۸۵، تحقیق قیس المطار، انتشارات دلیل ما.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
... آنگاه مردم نتوانستند مطابق حرص و طمع خود به بیش از آنکه باید، دست یابند و چارهاندیشی و تلاششان برای ساختن جواهرات ثمر نداد (و به دانش کیمیا دست نیافتند)؛
زیرا اگر با حرص، طمع و تلاش خود موفّق گردند، بیتردید به طور گسترده، ساخته و استخراج خواهند کرد و همه جا از آنها پر میشود. آنگاه طلا و نقره آنقدر افزایش مییابد که ارزش آنها نزد مردم، سخت کاسته میشود و از چشم مردم میافتد. بدین ترتیب نقش اساسی و فایده آنها، در خرید و فروش و دیگر معاملات از میان میرفت.»
🔸امام صادق (ع)
📚کتاب فکِّر، شروح و تعلیقات العلّامة المجلسی، ص۱۸۵، تحقیق قیس المطار، انتشارات دلیل ما.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✅ عدالت اِسنادی گروتیوس هم به وجه حوزهی فراانسانی از فضیلت اشاره دارد؛ نه به حوزهای که ممکن است تحت سیادت قانونگذاران و دادگاههای بشری قرار گیرد.
✅ اگر بخشندگی به فقرا، مثالی عالی از عدالت اِسنادی است، پس در واقع مثالی است از چیزی که پا را فراتر از قانون میگذارد، و نه چیزی که قانون میبایست به آن دست یابد.
🔸ساموئل فلای شاکر
📚 تاریخ مختصر عدالت توزیعی، ترجمهی مجید امینی، فصل اول: از ارسطو تا آدام اسمیت، ص ۳۴، نشر مرکز.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✅ اگر بخشندگی به فقرا، مثالی عالی از عدالت اِسنادی است، پس در واقع مثالی است از چیزی که پا را فراتر از قانون میگذارد، و نه چیزی که قانون میبایست به آن دست یابد.
🔸ساموئل فلای شاکر
📚 تاریخ مختصر عدالت توزیعی، ترجمهی مجید امینی، فصل اول: از ارسطو تا آدام اسمیت، ص ۳۴، نشر مرکز.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✅ هر غرض عقلائی را قرآن كريم امضاء نكرده است.
اين بليط های بخت آزمايی و امثال ذلك را كه خيلی از مراكز متمدّن روز، رسمی میدانند، قرآن كريم ابطال كرده.
فرمود بايد تجارت باشد و عن تراض باشد، و إلا میشود أكل مال به باطل.
🔸عبدالله جوادی آملی
📀تفسير ترتيبی تسنيم، مقدّمات و روش تفسير قرآن، جلسه نهم، ( ٩:١٩ تا ٩:٣٥ ).
————————————————-
پن؛ ایشان و فقهایی که اسکناس، مالیات، گمرکی، ... را پذیرفتهاند باید پاسخگوی این باشند که چاپ اسکناس، اخذ مالیات، گمرکی،...، مصداق کدام تجارة عن تراض و متّکی و مبتنی بر کدام رضایت پرداختکنندهی آن است و اگر نیست، چگونه مصداق أکل مال به باطل واقع نمیگردد.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
اين بليط های بخت آزمايی و امثال ذلك را كه خيلی از مراكز متمدّن روز، رسمی میدانند، قرآن كريم ابطال كرده.
فرمود بايد تجارت باشد و عن تراض باشد، و إلا میشود أكل مال به باطل.
🔸عبدالله جوادی آملی
📀تفسير ترتيبی تسنيم، مقدّمات و روش تفسير قرآن، جلسه نهم، ( ٩:١٩ تا ٩:٣٥ ).
————————————————-
پن؛ ایشان و فقهایی که اسکناس، مالیات، گمرکی، ... را پذیرفتهاند باید پاسخگوی این باشند که چاپ اسکناس، اخذ مالیات، گمرکی،...، مصداق کدام تجارة عن تراض و متّکی و مبتنی بر کدام رضایت پرداختکنندهی آن است و اگر نیست، چگونه مصداق أکل مال به باطل واقع نمیگردد.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️شأن عقل در قلمرو دین:
✅ کشف عقل از حکم شرعی دربارهء اصول و عقیده دینی یا فرعی و حقوقی، به معنای آن نیست که عقل از حکم شرعی دربارهء حصول آن مضمون دینی (حکم یا عقیده) مؤثّر و سهیم بوده؛ آنگونه که اجازه و رضایت مالک در بیع فضولی و در حصول و تأثیر عقد سهیم میشود.
✅ عقل صرفاً مضمونی را که به اراده و علم اَزَلی خداوندی جزء دین قرار گرفته ادراک میکند.
✅ عقل مصباح شریعت است و کسانی که آن را میزان دین و شریعت میپندارند، نگاهی افراطی به شأن عقل در قلمرو دین دارند؛ زیرا میزان بودن عقل در ساحت دین، به این معناست که هر چه مطابق و موافق با عقل است، و عقل میتواند بر درستی آن اقامه برهان کند، صحیح بوده و جزء دین محسوب میشود، و هر چه با عقل موافق نبود و عقل از تأیید استدلالی آن برنیامد، ناصحیح است و جزء دین به حساب نمیآید.
🔸عبدالله جوادی آملی
📚منزلت عقل در هندسهء معرفت دینی، فصل دوم: شأن عقل در قلمرو دین؛ ۱. عقل و بُعد معرفتشناختی دین، ص ۵۱، نشر اَسراء، ۱۳۹۶.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✅ کشف عقل از حکم شرعی دربارهء اصول و عقیده دینی یا فرعی و حقوقی، به معنای آن نیست که عقل از حکم شرعی دربارهء حصول آن مضمون دینی (حکم یا عقیده) مؤثّر و سهیم بوده؛ آنگونه که اجازه و رضایت مالک در بیع فضولی و در حصول و تأثیر عقد سهیم میشود.
✅ عقل صرفاً مضمونی را که به اراده و علم اَزَلی خداوندی جزء دین قرار گرفته ادراک میکند.
✅ عقل مصباح شریعت است و کسانی که آن را میزان دین و شریعت میپندارند، نگاهی افراطی به شأن عقل در قلمرو دین دارند؛ زیرا میزان بودن عقل در ساحت دین، به این معناست که هر چه مطابق و موافق با عقل است، و عقل میتواند بر درستی آن اقامه برهان کند، صحیح بوده و جزء دین محسوب میشود، و هر چه با عقل موافق نبود و عقل از تأیید استدلالی آن برنیامد، ناصحیح است و جزء دین به حساب نمیآید.
🔸عبدالله جوادی آملی
📚منزلت عقل در هندسهء معرفت دینی، فصل دوم: شأن عقل در قلمرو دین؛ ۱. عقل و بُعد معرفتشناختی دین، ص ۵۱، نشر اَسراء، ۱۳۹۶.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نقدی بر فلسفه دکارت (۹):
در حالی دکارت برای رسیدن به معرفتی یقینی، تمامی معارف پیشین را در بوتهی شک قرار میدهد که در برهان خواب خود، «تقسیم واقعیّت به دو ساحت خواب و بیداری» را امری یقینی دانسته و برهان خود را، با ابتناء بر آن صورتبندی میکند.
چه اینکه گر چنین نبود، دکارت منطقاً مجاز به اظهار جملهی «شاید من در خواب باشم» نبود؛ چرا که مدّعای مذکور (شاید در خواب باشم) متوقّف بر یقینی بودن گزارهی «دو ساحتی بودن واقعیّت و فروکاستن آن به دو ساحت خواب و بیداری» در نظر دکارت است.
✅ بنابراین؛ مدّعای مذکور، مبتنی بر گزارهای است که؛
۱- اگر یقینی و واقعنما باشد؛ آنگاه در بیداری بیان شده؛ چرا که از شروط یقینی و واقعنما بودن یک گزاره در فلسفهی دکارت، شکلگیری آن در بستر بیداری است؛ و چون این گزاره در ساحت بیداری بیان شده است، پس دکارت با یک واسطه، باید علم به بیدار بودن خود داشته باشد؛ و چون علم به بیدار بودن خود دارد؛ پس مدّعای «شاید در خواب باشم» او منطقا باطل و نادرست است.
۲- اگر یقینی و واقعنما نباشد؛ آنگاه اهلیّت و موضوعیّت لازم برای بحث فلسفی واقع شدن را نخواهد داشت.
🌹و آخِرُ دعوٰنا أن الحمد لله رب العالمین
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
در حالی دکارت برای رسیدن به معرفتی یقینی، تمامی معارف پیشین را در بوتهی شک قرار میدهد که در برهان خواب خود، «تقسیم واقعیّت به دو ساحت خواب و بیداری» را امری یقینی دانسته و برهان خود را، با ابتناء بر آن صورتبندی میکند.
چه اینکه گر چنین نبود، دکارت منطقاً مجاز به اظهار جملهی «شاید من در خواب باشم» نبود؛ چرا که مدّعای مذکور (شاید در خواب باشم) متوقّف بر یقینی بودن گزارهی «دو ساحتی بودن واقعیّت و فروکاستن آن به دو ساحت خواب و بیداری» در نظر دکارت است.
✅ بنابراین؛ مدّعای مذکور، مبتنی بر گزارهای است که؛
۱- اگر یقینی و واقعنما باشد؛ آنگاه در بیداری بیان شده؛ چرا که از شروط یقینی و واقعنما بودن یک گزاره در فلسفهی دکارت، شکلگیری آن در بستر بیداری است؛ و چون این گزاره در ساحت بیداری بیان شده است، پس دکارت با یک واسطه، باید علم به بیدار بودن خود داشته باشد؛ و چون علم به بیدار بودن خود دارد؛ پس مدّعای «شاید در خواب باشم» او منطقا باطل و نادرست است.
۲- اگر یقینی و واقعنما نباشد؛ آنگاه اهلیّت و موضوعیّت لازم برای بحث فلسفی واقع شدن را نخواهد داشت.
🌹و آخِرُ دعوٰنا أن الحمد لله رب العالمین
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️اسکندر در دیدهبان قُدما (۱):
و هذِه الآلَةُ عِلم المَنطِق،
مِنه اِلَى جُلّ العُلوم يَرتَقي،
ميراث ذي القرنين لمّا سَألا،
وزيره العالم حتّی يعملا.
۱. یرید «اسکندر المکدوني» بن «فليبس» و وزيره «أرسطو»
🔸الشيخ الرئيس ابوعلي حسین بن عبدالله بن سینا
📚القصیدة المزدوجة فی المنطق، ص ۳۹-۳۸، مؤسّسة هنداوی سی آی سی، ۲۰۱۸.
————————————————
✅ و این عمود، همان علم منطق است که به واسطهی آن، خیمهی تمامی علوم برافراشته میشود.
✅ منطق، میراث ذوالقرنین است؛ هنگامی که از وزیر دانایش (ارسطو) درخواست نمود، به منظور به کار بستن منطق، آن را به او آموزش دهد.
۱. منظور، «اسکندر مقدونی»، فرزند «فیلیپس» و وزیرش «ارسطو» است.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
و هذِه الآلَةُ عِلم المَنطِق،
مِنه اِلَى جُلّ العُلوم يَرتَقي،
ميراث ذي القرنين لمّا سَألا،
وزيره العالم حتّی يعملا.
۱. یرید «اسکندر المکدوني» بن «فليبس» و وزيره «أرسطو»
🔸الشيخ الرئيس ابوعلي حسین بن عبدالله بن سینا
📚القصیدة المزدوجة فی المنطق، ص ۳۹-۳۸، مؤسّسة هنداوی سی آی سی، ۲۰۱۸.
————————————————
✅ و این عمود، همان علم منطق است که به واسطهی آن، خیمهی تمامی علوم برافراشته میشود.
✅ منطق، میراث ذوالقرنین است؛ هنگامی که از وزیر دانایش (ارسطو) درخواست نمود، به منظور به کار بستن منطق، آن را به او آموزش دهد.
۱. منظور، «اسکندر مقدونی»، فرزند «فیلیپس» و وزیرش «ارسطو» است.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
چنـد بُــت بشکست احـمد در جهان،
تـا کــه یــا رب گــوی گشتند اُمّـتـان،
گــر نبـودی کوشـش احـمـد تـو هــم،
میپـرسـتـیدی چـو اجـدادت صــنـم،
ایـن سـَرَت وارست از سجدهی صنـم،
تـــا بــــدانــی حـــــق او را بر اُمَــــم.
🔸جـلال الـدیـن بـلـخـی
📚مثنوی معنوی/دفتر دوم/ حکایت؛ هلال پنداشتن آن شخص، خیال را در عهد عمر
رضی الله عنه/ یافتن پادشاه باز را به خانهی کمپر پیرهزن.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
تـا کــه یــا رب گــوی گشتند اُمّـتـان،
گــر نبـودی کوشـش احـمـد تـو هــم،
میپـرسـتـیدی چـو اجـدادت صــنـم،
ایـن سـَرَت وارست از سجدهی صنـم،
تـــا بــــدانــی حـــــق او را بر اُمَــــم.
🔸جـلال الـدیـن بـلـخـی
📚مثنوی معنوی/دفتر دوم/ حکایت؛ هلال پنداشتن آن شخص، خیال را در عهد عمر
رضی الله عنه/ یافتن پادشاه باز را به خانهی کمپر پیرهزن.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نقدی بر فلسفه دکارت (۱۰):
مدّعای دکارت آن است که « به منظور نیل به یقین، علیرغم روش پیشینیان و سنّت ارسطوئی، فلسفه میبایست نه از واقعیّت که از فاعلشناسا بیاغازد»؛ و چنانکه مدّعی است، این یکی از وجوه متمایز فلسفه او با سنّت فلسفی پیش از اوست.
امّا آنچه دکارت در نظام معرفت فلسفهیاش، به منظور اصطیاد یقین مشی نموده، کاملا برخلاف مدّعای او در بیان مذکور است.
✅ تقسیم، مبتنی بر لحاظ و جهت است؛ هر چند آن لحاظ و جهت، اعتباری باشد.
تقسیم، از سویی متوقّف بر اذعان به موجودیّت مَقْسَم، و از جهتی فرع بر فهم تمایز و غیریّت اقسام است؛ چه گر چنان اذعان و چنین فهمی نباشد، تقسیم، در مغاک توهّم فروغلتد.
پس طبق قواعد بدیهی مذکور، تقسیم واقعیّت به دو ساحت خواب و بیداری نیز؛ چنانکه دکارت در برهان خواب خود صورتبندی نموده است، از سویی متوقّف بر اذعان به موجودیّت چیزی به نام واقع، و از جهتی فرع بر فهم تمایز و غیریّت فضای خواب از ساحت بیداری و غیریّت هر یک از اقسام است.
✅ حاصل آنکه دکارت، نظام فلسفی خود را، نه از ساحت نفس -چنانکه مدّعی آن است-، که از واقعیّت منحاذ و مستقل از نفسی آغازیده، که آن را به دو ساحت خواب و بیداری فروکاسته است.
🌹و آخِرُ دعوٰنا أن الحمد لله رب العالمین
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
مدّعای دکارت آن است که « به منظور نیل به یقین، علیرغم روش پیشینیان و سنّت ارسطوئی، فلسفه میبایست نه از واقعیّت که از فاعلشناسا بیاغازد»؛ و چنانکه مدّعی است، این یکی از وجوه متمایز فلسفه او با سنّت فلسفی پیش از اوست.
امّا آنچه دکارت در نظام معرفت فلسفهیاش، به منظور اصطیاد یقین مشی نموده، کاملا برخلاف مدّعای او در بیان مذکور است.
✅ تقسیم، مبتنی بر لحاظ و جهت است؛ هر چند آن لحاظ و جهت، اعتباری باشد.
تقسیم، از سویی متوقّف بر اذعان به موجودیّت مَقْسَم، و از جهتی فرع بر فهم تمایز و غیریّت اقسام است؛ چه گر چنان اذعان و چنین فهمی نباشد، تقسیم، در مغاک توهّم فروغلتد.
پس طبق قواعد بدیهی مذکور، تقسیم واقعیّت به دو ساحت خواب و بیداری نیز؛ چنانکه دکارت در برهان خواب خود صورتبندی نموده است، از سویی متوقّف بر اذعان به موجودیّت چیزی به نام واقع، و از جهتی فرع بر فهم تمایز و غیریّت فضای خواب از ساحت بیداری و غیریّت هر یک از اقسام است.
✅ حاصل آنکه دکارت، نظام فلسفی خود را، نه از ساحت نفس -چنانکه مدّعی آن است-، که از واقعیّت منحاذ و مستقل از نفسی آغازیده، که آن را به دو ساحت خواب و بیداری فروکاسته است.
🌹و آخِرُ دعوٰنا أن الحمد لله رب العالمین
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
https://www.youtube.com/watch?v=B2B3U8V3n4E&feature=share
یکی از این کارهای نادرست، همین تاریخسازی برای مردم ایران است که با التجاء به جعل، هویّت و تاریخ یک ملّت را پریشان کرده و بین ملل منطقه اختلاف ایجاد کردهاند.
حقیقت این است که این پوریم است که تمام هستی منطقه ما و جریان پیشرفت انسانی را برای مدّتهای دراز متوقّف کرده است؛
امّا تاریخنویسی میگوید که نه، این اسکندر و اعراب سوسمارخور و ترکها و ... بودند است که آمدند و تمدّن شما را نابود کردند!!.
تمام این کوشش بر این مقدّمه استوار بوده است که ایران پیش از هخامنشیان، فاقد اعتبارهای تمدّنی و تولیدی و هنر و دانش و صنعت بوده و آنچه که ایرانیان میتوانند به آن افتخار کنند، تاریخی است که از هخامنشیان آغاز میشود!!.
شما نمیتوانید در تاریخ برای هخامنشیان امپراتوری معرّفی کنید؛ اینها مسائل رخ نداده در تاریخاند؛ چرا که مرکزی برای آنها ندارید، آثاری از این تسلّط در منطقه ندارند.
بنابراین هر علامتی و هر چه حاکی از این باشد که قبل از هخامنشیان، در ایران، هستی و هویّتی توأم با هنر و صنعت و دانش و ... وجود داشته است، باید محو شود تا هخامنشیان به عنوان آغاز تاریخ یک ملّت معرّفی شود.
برای هخامنشیان نمیتوان سالی را برای حکومت برشمرد؛ فقط جنگ.
هخامنشیان از لحظه ورود به منطقه با مقاومت منطقه رو برو بودند، تا پوریم؛ تصویر این مقاومت در کتیبهی داریوش ثبت است.
اطلاعاتی که درباره تحت جمشید، هخامنشیان، اشکانیان و ساسانیان وجود دارد، غلط و نادرست است.
به سادهگی دربارهی ساسانیان میتوانیم اثبات کنیم که کتیبههایی که در منطقه نقش رستم وجود دارد، کندهکاریهایی است که دانشگاه شیکاگو به وسیلهی برجستهترین استادانش در ۶۵ سال پیش در منطقه انجام داده است.
این اسباب شرمندهگی است برای ما...
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
یکی از این کارهای نادرست، همین تاریخسازی برای مردم ایران است که با التجاء به جعل، هویّت و تاریخ یک ملّت را پریشان کرده و بین ملل منطقه اختلاف ایجاد کردهاند.
حقیقت این است که این پوریم است که تمام هستی منطقه ما و جریان پیشرفت انسانی را برای مدّتهای دراز متوقّف کرده است؛
امّا تاریخنویسی میگوید که نه، این اسکندر و اعراب سوسمارخور و ترکها و ... بودند است که آمدند و تمدّن شما را نابود کردند!!.
تمام این کوشش بر این مقدّمه استوار بوده است که ایران پیش از هخامنشیان، فاقد اعتبارهای تمدّنی و تولیدی و هنر و دانش و صنعت بوده و آنچه که ایرانیان میتوانند به آن افتخار کنند، تاریخی است که از هخامنشیان آغاز میشود!!.
شما نمیتوانید در تاریخ برای هخامنشیان امپراتوری معرّفی کنید؛ اینها مسائل رخ نداده در تاریخاند؛ چرا که مرکزی برای آنها ندارید، آثاری از این تسلّط در منطقه ندارند.
بنابراین هر علامتی و هر چه حاکی از این باشد که قبل از هخامنشیان، در ایران، هستی و هویّتی توأم با هنر و صنعت و دانش و ... وجود داشته است، باید محو شود تا هخامنشیان به عنوان آغاز تاریخ یک ملّت معرّفی شود.
برای هخامنشیان نمیتوان سالی را برای حکومت برشمرد؛ فقط جنگ.
هخامنشیان از لحظه ورود به منطقه با مقاومت منطقه رو برو بودند، تا پوریم؛ تصویر این مقاومت در کتیبهی داریوش ثبت است.
اطلاعاتی که درباره تحت جمشید، هخامنشیان، اشکانیان و ساسانیان وجود دارد، غلط و نادرست است.
به سادهگی دربارهی ساسانیان میتوانیم اثبات کنیم که کتیبههایی که در منطقه نقش رستم وجود دارد، کندهکاریهایی است که دانشگاه شیکاگو به وسیلهی برجستهترین استادانش در ۶۵ سال پیش در منطقه انجام داده است.
این اسباب شرمندهگی است برای ما...
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
YouTube
- YouTube
✍️اسکندر در دیدهبان قُدما (۲):
اسکندر رومی را پرسیدند: دیار مشرق و مغرب بِچِه گرفتی که ملوک پیشین را خزاین و عمر و ملک و لشکر بیش از این بوده است و ایشان را چنین فتحی میسّر نشده.
گفتا: بعَوْن خدای عزَّ و جلَّ، هر مملکتی را که گرفتم، رعیّتش نیازردم و نام پادشاهان جز بنکوئی نبردم.
بزرگش نخوانند اهل خِرَد،
که نام بزرگـان بزشتی بَرَد.
🔸مصلح الدّین سعدی شیرازی
📚گلستان، باب اول، در سیرت پادشاهان، حکایت ۴۱، ص ۱۴۰، بکوشش دکتر خلیل رهبر، انتشارات صفی علیشاه، ۱۳۷۶.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
اسکندر رومی را پرسیدند: دیار مشرق و مغرب بِچِه گرفتی که ملوک پیشین را خزاین و عمر و ملک و لشکر بیش از این بوده است و ایشان را چنین فتحی میسّر نشده.
گفتا: بعَوْن خدای عزَّ و جلَّ، هر مملکتی را که گرفتم، رعیّتش نیازردم و نام پادشاهان جز بنکوئی نبردم.
بزرگش نخوانند اهل خِرَد،
که نام بزرگـان بزشتی بَرَد.
🔸مصلح الدّین سعدی شیرازی
📚گلستان، باب اول، در سیرت پادشاهان، حکایت ۴۱، ص ۱۴۰، بکوشش دکتر خلیل رهبر، انتشارات صفی علیشاه، ۱۳۷۶.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نقدی بر فلسفه دکارت (۱۱):
دکارت در برهان خواب خود، به عنوان یکی از براهین اقامه شده در بستر شک دستوری و برای رسیدن به سر منزل گزارهی یقینی «میاندیشم پس هستم» میگوید: «شاید من در خواب باشم».
وضعیّت اظهار این جمله در نسبت با یقین از دو حال خارج نیست؛ یا دکارت یقین به گفتن بیان مذکور از جانب خود دارد یا ندارد.
اگر ندارد، که محل بحث نیست و اگر دارد، لازمهی آن، وقوع اظهار چنین جملهای در فضای بیداری است؛ چرا که دکارت، یکی از شروط و مناط درستی، معناداری و واقعنمایی یک تصور یا یک جمله را، وقوع آن در ساحت بیداری میداند.
نتیجه اینکه دکارت، پیش از اظهار جملهی «شاید من در خواب باشم» خود، واقف به بیدار بودن خود است؛ چه اینکه گر نباشد، یا باید تن به دور دهد یا توهّم.
🌹و آخِرُ دعوٰنا أن الحمد لله رب العالمین
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
دکارت در برهان خواب خود، به عنوان یکی از براهین اقامه شده در بستر شک دستوری و برای رسیدن به سر منزل گزارهی یقینی «میاندیشم پس هستم» میگوید: «شاید من در خواب باشم».
وضعیّت اظهار این جمله در نسبت با یقین از دو حال خارج نیست؛ یا دکارت یقین به گفتن بیان مذکور از جانب خود دارد یا ندارد.
اگر ندارد، که محل بحث نیست و اگر دارد، لازمهی آن، وقوع اظهار چنین جملهای در فضای بیداری است؛ چرا که دکارت، یکی از شروط و مناط درستی، معناداری و واقعنمایی یک تصور یا یک جمله را، وقوع آن در ساحت بیداری میداند.
نتیجه اینکه دکارت، پیش از اظهار جملهی «شاید من در خواب باشم» خود، واقف به بیدار بودن خود است؛ چه اینکه گر نباشد، یا باید تن به دور دهد یا توهّم.
🌹و آخِرُ دعوٰنا أن الحمد لله رب العالمین
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
Without gold، the world is destined to stumble into one accelerated monetary crisis after another.
🔸Murray N. Rothbard
📚Economic Controversies, 40
Gold vs. Fluctuating Fiat Exchange Rates, p. 753
————————————————-
✅ بدون استاندارد طلا، سرنوشت مردم دنیا این است که پیاپی در ورطهی «بحران پولی روز افزون» فروغلتند.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔸Murray N. Rothbard
📚Economic Controversies, 40
Gold vs. Fluctuating Fiat Exchange Rates, p. 753
————————————————-
✅ بدون استاندارد طلا، سرنوشت مردم دنیا این است که پیاپی در ورطهی «بحران پولی روز افزون» فروغلتند.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool