✍️ایران در زمان هخامنشیان (۱)؛
در این موقع چنانکه اشاره کردیم، وضع داخلی ایران سخت آشفته بود و موفّقیّتهای قبلی حکومت ایران در جنگ با یونانیان، بیشتر نتیجهٔ نفاق و اختلافات داخلی یونانیان بود.
🔸مرتضی راوندی
📚تاریخ اجتماعی ایران؛ و کهنترین ملل باستانی؛ از آغاز تا اسلام، جلد اول، فصل پنجم؛ حملهٔ اسکندر به ایران، ۱- وضع ایران؛ مقارن حملهٔ اسکندر، ص ۵۲۹، انتشارات امیرکبیر، چاپ سوم، ۱۳۵۴.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
در این موقع چنانکه اشاره کردیم، وضع داخلی ایران سخت آشفته بود و موفّقیّتهای قبلی حکومت ایران در جنگ با یونانیان، بیشتر نتیجهٔ نفاق و اختلافات داخلی یونانیان بود.
🔸مرتضی راوندی
📚تاریخ اجتماعی ایران؛ و کهنترین ملل باستانی؛ از آغاز تا اسلام، جلد اول، فصل پنجم؛ حملهٔ اسکندر به ایران، ۱- وضع ایران؛ مقارن حملهٔ اسکندر، ص ۵۲۹، انتشارات امیرکبیر، چاپ سوم، ۱۳۵۴.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️ایران در زمان ساسانیان (۷)؛
در واقع این فتح نهاوند در آن روزگاران، پیروزی بزرگی بود. پیروزی قطعی ایمان و عدالت بر ظلم و فساد بود. پیروزی نهایی سادگی و فداکاری بر تجمّل و خودپرستی بود.
🔸عبدالحسین زرّین کوب
📚دو قرن سکوت، سرگذشت حوادث و اوضاع تاریخی ایران در دو قرن اول اسلام، آتش خاموش؛ آغاز یک فاجعه، مقدّمه چاپ دوم، ص۷۵، فروردین ۱۳۳۶، انتشارات امیرکبیر.
مصطفی_مطهری#
https://t.me/ReligiousSchool
در واقع این فتح نهاوند در آن روزگاران، پیروزی بزرگی بود. پیروزی قطعی ایمان و عدالت بر ظلم و فساد بود. پیروزی نهایی سادگی و فداکاری بر تجمّل و خودپرستی بود.
🔸عبدالحسین زرّین کوب
📚دو قرن سکوت، سرگذشت حوادث و اوضاع تاریخی ایران در دو قرن اول اسلام، آتش خاموش؛ آغاز یک فاجعه، مقدّمه چاپ دوم، ص۷۵، فروردین ۱۳۳۶، انتشارات امیرکبیر.
مصطفی_مطهری#
https://t.me/ReligiousSchool
✍️چه کسی قرآن را جمع کرده است (۱):
«...و هو کون الــقُـرآن المُتَداول بین المُسلِمین و الّذی هو فی متناول الجمیع سُوَرِه و فُصولـِه و مجموعاته و آیاته و کلماته و نظمه مُـتَّــصِــلا بِــالـنــبـی و صــادرا عـنـه مُـبـاشِـرة ...»
«... قرآنی که در دسترس همهی مسلمانان قرار دارد و همان قرآنی که در دسترس همگان است، تمام سورهها، مرزبندیها، کلّـیّات، آیـات، کلـمات و چینشش به وسیلهی پیامبر (ص) انجام شده و مستقیما توسّط ایشان به وجود آمده است...».
🔸مـُحـمَّـد عَـزّة دَروَزَة
📚تـفـســیر الـحــدیـث (تفسیر السُوَر حَسَب النزول)، الفصل الثانی، جمع القرآن و تدوینه و قرآءاته و رسم المُصحف و تنظیماته، ۱۰، ص۱۱۷، الطبعة الثانیة، دار الغرب الاسلامی.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
«...و هو کون الــقُـرآن المُتَداول بین المُسلِمین و الّذی هو فی متناول الجمیع سُوَرِه و فُصولـِه و مجموعاته و آیاته و کلماته و نظمه مُـتَّــصِــلا بِــالـنــبـی و صــادرا عـنـه مُـبـاشِـرة ...»
«... قرآنی که در دسترس همهی مسلمانان قرار دارد و همان قرآنی که در دسترس همگان است، تمام سورهها، مرزبندیها، کلّـیّات، آیـات، کلـمات و چینشش به وسیلهی پیامبر (ص) انجام شده و مستقیما توسّط ایشان به وجود آمده است...».
🔸مـُحـمَّـد عَـزّة دَروَزَة
📚تـفـســیر الـحــدیـث (تفسیر السُوَر حَسَب النزول)، الفصل الثانی، جمع القرآن و تدوینه و قرآءاته و رسم المُصحف و تنظیماته، ۱۰، ص۱۱۷، الطبعة الثانیة، دار الغرب الاسلامی.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️ایران در زمان هخامنشیان (۲)؛
«معلوم است که شاهی مانند کوروش نمیتوانست در همسایگی خود دولت مستقلی را مانند بابل تحمل کند؛ و اگر زودتر حمله به این شهر نکرد، از این جهت بود که موقع را مناسب نمیدید»
🔸حسن پیرنیا (مشیرالدوله)
📚تاریخ ایران باستان (تاریخ مفصّل ایران قدیم)، جلد ۱، کتاب دوم، تسخیر بابل، ص۳۳۳، مؤسسه انتشارات نگاه، ۱۳۹۱.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
«معلوم است که شاهی مانند کوروش نمیتوانست در همسایگی خود دولت مستقلی را مانند بابل تحمل کند؛ و اگر زودتر حمله به این شهر نکرد، از این جهت بود که موقع را مناسب نمیدید»
🔸حسن پیرنیا (مشیرالدوله)
📚تاریخ ایران باستان (تاریخ مفصّل ایران قدیم)، جلد ۱، کتاب دوم، تسخیر بابل، ص۳۳۳، مؤسسه انتشارات نگاه، ۱۳۹۱.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️سیری در کلام علوی (۱)؛
سئل (ع) عن اصغر عدد یُقسّم علی الأعداد الطبیعیّة من واحد إلی تسعة بدون باقٍ. فقال علی الفور: اضرب أیّام اُسبوعک فی أیّام سِنَتک.
از علی (ع) در خصوص کوچکترین عددی از اعداد طبیعی سؤال شد که اگر بر هر یک از اعداد ۱ تا ۹ تقسیم شود، حاصل بدون اعشار [صحیح] باشد.
علی (ع) بیدرنگ فرمود: تعداد روزهای هفته را در تعداد روزهای سال ضرب کن.
تصنیف نهج البلاغة؛ ۷۸۱-۷۸۰.
بحار الأنوار؛ ج ۴۰، ص ۱۸۷.
ینابیع المودة؛ ج ۱، ص ۲۲۷.
مستدرک سفینة البحار؛ ج ۹، ص ۱۱۴.
📚موسوعة الامام علی (ع)، محمّد الریشهری، الجزء العاشر، الباب السابع، علم الحساب، ص ۲۹۷، دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۲۰ ه.
——————————————————-
۱- مقصود از سال، سال قمری است؛ که ۳۶۰ روز است.
۲- حاصل عدد ۲۵۲۰ است که از ضرب تعداد روزهای هفته (۷) در تعداد روزهای ماه (۳۰) و تعداد ماههای سال به دست میآید؛ ۱۲*۳۰*۷.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
سئل (ع) عن اصغر عدد یُقسّم علی الأعداد الطبیعیّة من واحد إلی تسعة بدون باقٍ. فقال علی الفور: اضرب أیّام اُسبوعک فی أیّام سِنَتک.
از علی (ع) در خصوص کوچکترین عددی از اعداد طبیعی سؤال شد که اگر بر هر یک از اعداد ۱ تا ۹ تقسیم شود، حاصل بدون اعشار [صحیح] باشد.
علی (ع) بیدرنگ فرمود: تعداد روزهای هفته را در تعداد روزهای سال ضرب کن.
تصنیف نهج البلاغة؛ ۷۸۱-۷۸۰.
بحار الأنوار؛ ج ۴۰، ص ۱۸۷.
ینابیع المودة؛ ج ۱، ص ۲۲۷.
مستدرک سفینة البحار؛ ج ۹، ص ۱۱۴.
📚موسوعة الامام علی (ع)، محمّد الریشهری، الجزء العاشر، الباب السابع، علم الحساب، ص ۲۹۷، دار إحیاء التراث العربی، ۱۴۲۰ ه.
——————————————————-
۱- مقصود از سال، سال قمری است؛ که ۳۶۰ روز است.
۲- حاصل عدد ۲۵۲۰ است که از ضرب تعداد روزهای هفته (۷) در تعداد روزهای ماه (۳۰) و تعداد ماههای سال به دست میآید؛ ۱۲*۳۰*۷.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
What the theist typically means when he says that God is omnipotent is not that there are no limits to God's power, but at most that there are no nonlogical limits to what He can do.
🔸Alvin Plantinga
📚GOD FREEDOM and EVIL/ a: The Problem of EVil/ 2. Does the Theist Contradict Himself?/ p.18.
————————————————
✅ هنگامی که متألّه میگوید: «خداوند قادر مطلق است»، معمولا به این معنا نیست که هیچ محدودیّتی برای قدرت خداوند وجود ندارد؛ بلکه منظور این است که «هیچ محدودیّت فرامنطقیای برای آنچه که خداوند میتواند انجام دهد، وجود ندارد».
————————————————
🔹بسط مطلب اینکه:
۱- قابلیّتِ قابل در مُحالّات، ناتمام است؛ زینسان متعلّق امر واقع نمیشوند. ۲- صادر منطق، حضرت باری است؛ پس المنطق مِن الله، و نه علی الله. ۳- توالی و نتایج امور غیرمنطقی، فاسد است، و امر فاسد و باطل از حکیم و علیم مطلق صادر نمیشود.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔸Alvin Plantinga
📚GOD FREEDOM and EVIL/ a: The Problem of EVil/ 2. Does the Theist Contradict Himself?/ p.18.
————————————————
✅ هنگامی که متألّه میگوید: «خداوند قادر مطلق است»، معمولا به این معنا نیست که هیچ محدودیّتی برای قدرت خداوند وجود ندارد؛ بلکه منظور این است که «هیچ محدودیّت فرامنطقیای برای آنچه که خداوند میتواند انجام دهد، وجود ندارد».
————————————————
🔹بسط مطلب اینکه:
۱- قابلیّتِ قابل در مُحالّات، ناتمام است؛ زینسان متعلّق امر واقع نمیشوند. ۲- صادر منطق، حضرت باری است؛ پس المنطق مِن الله، و نه علی الله. ۳- توالی و نتایج امور غیرمنطقی، فاسد است، و امر فاسد و باطل از حکیم و علیم مطلق صادر نمیشود.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️برگی از مصحف قرآن (۱)؛
🔸از منظر قرآن؛
🔹همهی اهل کتاب، یکسان نیستند و عدّهای از ایشان، راسخون فی الایمان، تالیان آیات الهی، ساجدون فی الیل، مؤمنان بالله و روز قیامت، فرمانروایان به شایستگیها، ناهیان از پلیدیها و شتابندگان به خیراتاند.
🔹پاداش این افراد از اهل کتاب، بر مبنای عدل الهی، نزد حق محفوظ است.
🔹نیل به درجهٔ صالحان و کسب منزلت متّقین، منحصر در ایمان به اسلام بالمعنی الأخص که همان اسلام محمّدی (روحی فداه) است، نیست، و نیکان اهل کتاب نیز در این زمرهاند.
🔸اللهم اغفر صالحین و المتّقین و المستضعفین منهم.🌹
—————————————-
🔹مستضعف قرآنی کسی است که یا حق وی پایمال ناجوانمردی گشته، یا ضیق شرایط و قبض حوادث، مانع نیل او به مراتب بالاتر حقیقت شده و گر حق به وی عرضه میشد، جحدی نداشت و پذیرا میبود؛ بر خلاف نگاه سوسیالیستی که صِرف فقر فقیر و محض مستمندی مستمند را، عاملی برای ارجمندی وی میداند و نرّهگدایان را، اشرف بر اشراف!؛ که «الف خوب است؛ چون فقیر است!!»، و نیز «ب بد است؛ چون دارا!!».
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔸از منظر قرآن؛
🔹همهی اهل کتاب، یکسان نیستند و عدّهای از ایشان، راسخون فی الایمان، تالیان آیات الهی، ساجدون فی الیل، مؤمنان بالله و روز قیامت، فرمانروایان به شایستگیها، ناهیان از پلیدیها و شتابندگان به خیراتاند.
🔹پاداش این افراد از اهل کتاب، بر مبنای عدل الهی، نزد حق محفوظ است.
🔹نیل به درجهٔ صالحان و کسب منزلت متّقین، منحصر در ایمان به اسلام بالمعنی الأخص که همان اسلام محمّدی (روحی فداه) است، نیست، و نیکان اهل کتاب نیز در این زمرهاند.
🔸اللهم اغفر صالحین و المتّقین و المستضعفین منهم.🌹
—————————————-
🔹مستضعف قرآنی کسی است که یا حق وی پایمال ناجوانمردی گشته، یا ضیق شرایط و قبض حوادث، مانع نیل او به مراتب بالاتر حقیقت شده و گر حق به وی عرضه میشد، جحدی نداشت و پذیرا میبود؛ بر خلاف نگاه سوسیالیستی که صِرف فقر فقیر و محض مستمندی مستمند را، عاملی برای ارجمندی وی میداند و نرّهگدایان را، اشرف بر اشراف!؛ که «الف خوب است؛ چون فقیر است!!»، و نیز «ب بد است؛ چون دارا!!».
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
I am very astonished that the scientific picture of the real world around me is very deficient.
it gives a lot of factual information, puts all our experience in a magnificently consistent order, but it is ghastly silent about all and sundry that is really near to our heart, that really matters to us. It cannot tell us a word about red and blue, bitter and sweet, physical pain and physical delight; it knows nothing of beautiful and ugly, good or bad, God and eternity.
🔸Erwin Schrödinger
Nature And The Greeks Science Humanism, VII:Whatarethespecialfeatures?, Vii: what are the special features?, p: 95, Cambridge University Press, 1951.
——————————————————-
✍️از ناقص بودن تصویر علمی جهان واقعی پیرامونم بسیار متحیّرم.
این تصویر، اطلاعات واقعی بسیاری را ارائه داده و به طرزی شکوهمندانه، تمامی تجربیات ما را در نظمی منسجم قرار میدهد؛ امّا به طرز وحشتناکی دربارهٔ تمامی اموری که واقعاً نزدیک قلوب ما هستند و برایمان مهماند، ساکت است.
تصویر علمی نمیتواند به ما کلمهای دربارهٔ ناگواری، خوشایندی، قرمز و آبی، درد و لذّت جسمانی بگوید.
تصویر علمی، چیزی دربارهٔ زشت و زیبا، خیر و شَرّ، خوب یا بد، خدا و ابدیّت، نمیداند.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
it gives a lot of factual information, puts all our experience in a magnificently consistent order, but it is ghastly silent about all and sundry that is really near to our heart, that really matters to us. It cannot tell us a word about red and blue, bitter and sweet, physical pain and physical delight; it knows nothing of beautiful and ugly, good or bad, God and eternity.
🔸Erwin Schrödinger
Nature And The Greeks Science Humanism, VII:Whatarethespecialfeatures?, Vii: what are the special features?, p: 95, Cambridge University Press, 1951.
——————————————————-
✍️از ناقص بودن تصویر علمی جهان واقعی پیرامونم بسیار متحیّرم.
این تصویر، اطلاعات واقعی بسیاری را ارائه داده و به طرزی شکوهمندانه، تمامی تجربیات ما را در نظمی منسجم قرار میدهد؛ امّا به طرز وحشتناکی دربارهٔ تمامی اموری که واقعاً نزدیک قلوب ما هستند و برایمان مهماند، ساکت است.
تصویر علمی نمیتواند به ما کلمهای دربارهٔ ناگواری، خوشایندی، قرمز و آبی، درد و لذّت جسمانی بگوید.
تصویر علمی، چیزی دربارهٔ زشت و زیبا، خیر و شَرّ، خوب یا بد، خدا و ابدیّت، نمیداند.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️برگی از مصحف قرآن (۲)؛
جمهور و مشهور مفسران از فقها، متکلّمین، فلاسفه و عرفا در تلقّی از صفت «ظلومیّت و جهولیّت» در کریمهی «إنّا عرضنا الأمانة علی السموات و الأرض فأبین أن یحملنها و أشفقن منها و حملها الإنسان إنّه کان ظلوما جهولا» بر دو دستهاند. آنانی که «ظلومیّت و جهولیّت» را؛
الف- مدح انسان قلمداد کردهاند (مدحیون).
ب- ذم انسان پنداشتهاند (ذمّیون).
امّا آنچه طی مقدّمات زیر حاصل میشود، نگاهی دگر است.
مقدمه ۱- فعل کان، مفید جداییناپذیری و استمرار فعل یا صفت، از فاعل یا موصوف است.
مقدّمه ۲- بنابر مقدّمهی نحوی ۱، انسان، هیچگاه خالی از یکی از دو طرف ظلم و عدل یا علم و جهل نیست؛ به بیان فنّیتر نسبتش با یکی از طرفین ملکه و عدمه، مانعة الخلو است؛ یعنی خالی نبودن ساحت انسان نسبت به یکی از اوصاف مذکور، از خصوصیات همیشگی و لاینفک انسان است.
مقدمه ۳- نسبت تقابلی بین عدل و ظلم، و علم و جهل، ملکه و عدمه است؛ یعنی هنگامی میتوان موضوعی را متّصف به جهل و ظلم کرد که آن موضوع، قابلیّت و شأنیّت اتّصاف به علم و عدل را داشته باشد؛ پس مثلا منطقا نمیتوان در مورد دیوار گفت: دیوار ظالم یا عادل یا جاهل یا عالم است.
مقدّمه ۴- ظلوم و جهول، بر وزن فعول، صیغهی مبالغهاند؛ یعنی ظلم و جهل، و هر یک از دو طرف نقیض آنها؛ یعنی عدل و علم در انسان، به نحو مبالغی، اموری زیادتپذیر و صفاتی مشکّک، ذوالمراتب و ذوالمدارجاند.
مقدّمه ۵- هنگامی موضوعی متّصف به عدم ملکه میگردد، که شأنیّت اتّصاف به ملکه را داشته باشد؛ و بالعکس.
✅ نتیجه اینکه؛
قابلیّت و شأنیّت اتّصاف انسان به ظلومیّت و جهولیّت، و به تبع آن عالمیّت و عادلیّت، نه مدح است، نه ذم؛ بلکه وصف چگونگی هستی اوست در وجدان یک قابلیّت؛ چه اینکه چنین قابلیّتی در حکم ابزار است و صرف واجدیّت آن، به وجه تمایزی است، نه ممتازی؛ که گر علم و عدل برگزیند و به کار بندد، متعلَّق مدح قرار گیرد، و گر ظلم و جهل پیشه سازد، مورد ذم واقع شود.
وجه رجحان پذیرش امانت الهی از سوی انسان، جدای از واجدیّت قابلیّت و شأنیّت او در پذیرش این امانت، علم انسان به وجه ریسمانی و نقش نجاتی این امانت، برای رهایی او از چاه ظلم و تیه جهل، جهت خروج از درکات عصیان و عروج تا سرمنزل عصمت است؛ چه اینکه علّت امتناع دیگر موجودات از پذیرش چنین امانتی، عدم وجود چنین قابلیّتی، در ساختار وجودی آنان است که تخصّصا آنها را از موضوع بحث خارج میکند.
✅ قسمت اول
🌹و آخِر دعوٰنا أن الحمد لله رب العالمین
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
جمهور و مشهور مفسران از فقها، متکلّمین، فلاسفه و عرفا در تلقّی از صفت «ظلومیّت و جهولیّت» در کریمهی «إنّا عرضنا الأمانة علی السموات و الأرض فأبین أن یحملنها و أشفقن منها و حملها الإنسان إنّه کان ظلوما جهولا» بر دو دستهاند. آنانی که «ظلومیّت و جهولیّت» را؛
الف- مدح انسان قلمداد کردهاند (مدحیون).
ب- ذم انسان پنداشتهاند (ذمّیون).
امّا آنچه طی مقدّمات زیر حاصل میشود، نگاهی دگر است.
مقدمه ۱- فعل کان، مفید جداییناپذیری و استمرار فعل یا صفت، از فاعل یا موصوف است.
مقدّمه ۲- بنابر مقدّمهی نحوی ۱، انسان، هیچگاه خالی از یکی از دو طرف ظلم و عدل یا علم و جهل نیست؛ به بیان فنّیتر نسبتش با یکی از طرفین ملکه و عدمه، مانعة الخلو است؛ یعنی خالی نبودن ساحت انسان نسبت به یکی از اوصاف مذکور، از خصوصیات همیشگی و لاینفک انسان است.
مقدمه ۳- نسبت تقابلی بین عدل و ظلم، و علم و جهل، ملکه و عدمه است؛ یعنی هنگامی میتوان موضوعی را متّصف به جهل و ظلم کرد که آن موضوع، قابلیّت و شأنیّت اتّصاف به علم و عدل را داشته باشد؛ پس مثلا منطقا نمیتوان در مورد دیوار گفت: دیوار ظالم یا عادل یا جاهل یا عالم است.
مقدّمه ۴- ظلوم و جهول، بر وزن فعول، صیغهی مبالغهاند؛ یعنی ظلم و جهل، و هر یک از دو طرف نقیض آنها؛ یعنی عدل و علم در انسان، به نحو مبالغی، اموری زیادتپذیر و صفاتی مشکّک، ذوالمراتب و ذوالمدارجاند.
مقدّمه ۵- هنگامی موضوعی متّصف به عدم ملکه میگردد، که شأنیّت اتّصاف به ملکه را داشته باشد؛ و بالعکس.
✅ نتیجه اینکه؛
قابلیّت و شأنیّت اتّصاف انسان به ظلومیّت و جهولیّت، و به تبع آن عالمیّت و عادلیّت، نه مدح است، نه ذم؛ بلکه وصف چگونگی هستی اوست در وجدان یک قابلیّت؛ چه اینکه چنین قابلیّتی در حکم ابزار است و صرف واجدیّت آن، به وجه تمایزی است، نه ممتازی؛ که گر علم و عدل برگزیند و به کار بندد، متعلَّق مدح قرار گیرد، و گر ظلم و جهل پیشه سازد، مورد ذم واقع شود.
وجه رجحان پذیرش امانت الهی از سوی انسان، جدای از واجدیّت قابلیّت و شأنیّت او در پذیرش این امانت، علم انسان به وجه ریسمانی و نقش نجاتی این امانت، برای رهایی او از چاه ظلم و تیه جهل، جهت خروج از درکات عصیان و عروج تا سرمنزل عصمت است؛ چه اینکه علّت امتناع دیگر موجودات از پذیرش چنین امانتی، عدم وجود چنین قابلیّتی، در ساختار وجودی آنان است که تخصّصا آنها را از موضوع بحث خارج میکند.
✅ قسمت اول
🌹و آخِر دعوٰنا أن الحمد لله رب العالمین
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool