Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
و در صورت ملک یمین شدن، در حکم زن عقدیه که البته در برخی احکام با زن عقدی تفاوتهایی داره.
علی ع که طبق برخی گزارشها، شهربانو رو به عقد امام حسین ع درآورد که البته خیلیها هم هستند که در سندش تردید دارند و چنین چیزی رو قبول ندارند، خواست نشان بده که اینها برده نیستند.
در جنگ جمل بر سر غنائم با علی ع نزاع کردند که ما باید از اینها غنیمت بگیریم. علی ع فرمود اینها متعلّق غنیمت نیستند؛ چون مسلماناند. نزاع که بالا گرفت، حضرت فرمود خب، اگر غنیمتاند، بگید ببینم عایشه (زن پیغمبر) ملک یمین کیه؟! که خیلیها ساکت شدن و عقب رفتن.
غیر از نگرش تربیتی؛ رشد مادّی و معنوی فرد اسیر که مهدوف اسلامه، حرام اعلام کردن و گناه دانستن مشارکت در جنگ برای گرفتن اسیر و کسب منفعت از اون توسّط اسلام هم در همون راستاست.
احکام نورانی برده در اسلام، دقیقاً نقطهٔ مقابل مدل زندان در دنیای مدرنه.
میشه ازش تحلیل خوبی ارائه داد.
حتی قواعد عرف در خصوص برده هم بر مدل زندان مدرن ارجح بوده.
چه اینکه اگر فردی به فرد دیگری خسارت میزد، یا مالی واسه جبران داشت، یا نداشت.
اگر داشت که باید پرداخت میکرد و اگر نداشت، یا فرد به پاس قاعدهٔ المفلس فی امان الله عمل میکرد، یا میگفت عمر و جان که داری؛ پس باید برام کار کنی.
حالا فرد خسارت دیده که فرد خسارت زده رو به کار میگرفت؛ اگر فرد خسارت زده حرفهای بلد بود که بود و اگر نه، در کنار شغل فرد خسارت دیده، حرفهای یاد میگرفت.
در اینجا اگر فرد خسارت دیده متأهل بود، به خانوادهاش هم میرسید و اگر نبود، امکان داشت با قربای فرد خسارت زده وصلت کنه.
از طرفی، فرد خسارت زده میفهمید که نباید به مالکیّت دیگری تجاوز کنه یا خسارت بزنه و از سویی به علّت همنشینی با فرد خسارت دیده، تربیت هم میشد و تجربهاش در خصوص کار بیشتر میشد و تبدیل میشد به یه فرد مولّد و امکان همکاری هر دو، پس از پرداخت و تسویهٔ بدهی، بالا بود.
علی ع که طبق برخی گزارشها، شهربانو رو به عقد امام حسین ع درآورد که البته خیلیها هم هستند که در سندش تردید دارند و چنین چیزی رو قبول ندارند، خواست نشان بده که اینها برده نیستند.
در جنگ جمل بر سر غنائم با علی ع نزاع کردند که ما باید از اینها غنیمت بگیریم. علی ع فرمود اینها متعلّق غنیمت نیستند؛ چون مسلماناند. نزاع که بالا گرفت، حضرت فرمود خب، اگر غنیمتاند، بگید ببینم عایشه (زن پیغمبر) ملک یمین کیه؟! که خیلیها ساکت شدن و عقب رفتن.
غیر از نگرش تربیتی؛ رشد مادّی و معنوی فرد اسیر که مهدوف اسلامه، حرام اعلام کردن و گناه دانستن مشارکت در جنگ برای گرفتن اسیر و کسب منفعت از اون توسّط اسلام هم در همون راستاست.
احکام نورانی برده در اسلام، دقیقاً نقطهٔ مقابل مدل زندان در دنیای مدرنه.
میشه ازش تحلیل خوبی ارائه داد.
حتی قواعد عرف در خصوص برده هم بر مدل زندان مدرن ارجح بوده.
چه اینکه اگر فردی به فرد دیگری خسارت میزد، یا مالی واسه جبران داشت، یا نداشت.
اگر داشت که باید پرداخت میکرد و اگر نداشت، یا فرد به پاس قاعدهٔ المفلس فی امان الله عمل میکرد، یا میگفت عمر و جان که داری؛ پس باید برام کار کنی.
حالا فرد خسارت دیده که فرد خسارت زده رو به کار میگرفت؛ اگر فرد خسارت زده حرفهای بلد بود که بود و اگر نه، در کنار شغل فرد خسارت دیده، حرفهای یاد میگرفت.
در اینجا اگر فرد خسارت دیده متأهل بود، به خانوادهاش هم میرسید و اگر نبود، امکان داشت با قربای فرد خسارت زده وصلت کنه.
از طرفی، فرد خسارت زده میفهمید که نباید به مالکیّت دیگری تجاوز کنه یا خسارت بزنه و از سویی به علّت همنشینی با فرد خسارت دیده، تربیت هم میشد و تجربهاش در خصوص کار بیشتر میشد و تبدیل میشد به یه فرد مولّد و امکان همکاری هر دو، پس از پرداخت و تسویهٔ بدهی، بالا بود.
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
فرد خسارت دیده هم به تأمین خسارات وارده میرسید.
اما در مدل زندان؛
فرد به علّت همنشینی با متخلّفین، خلافهای دیگه هم یاد میگیره، فرد خسارت دیده جبران مالی نداره یا امکان تأمین خسارتش کمه؛ چون در زندان عمدتاً کاری واسه پرداخت خسارت نیست.
خاطی اگر متأهله که خانوادهاش تضعیف یا از هم پاشیده میشه و امکان همکاری گروهیش با سایر متخلّفین حاضر در زندان، واسه آینده بالا میره و میشه یه فرد مصرفگرا.
از طرفی هم چون روز به روز انرژیش تحلیل میره، امکان پرداخت بدهی و خسارتی که زده پایین میاد.
از طرف دیگه هم انگ زندان میخوره و کمتر کسی پیدا میشه بهش زن بده و هزینههای اجتماعیش بالا میره.
فرد خسارت دیده هم نه تنها به مالش نمیرسه؛ بلکه باید خرج فرد خسارت زده رو هم از طریق مالیاتی که ازش میگیرند، پرداخت کنه!!
مدل زندان در جهان امروز، مبتنی بر نقض مالکیّت و در تقابل با فلسفهٔ تعلیم و تربیت و رشد مادّی و معنوی انسانه.
عنوان برده که در روزگار امروز به صورت پوپولیستی، از طرف یه عدّه فانتزی، یک اطلاق منفی شده، مشترک لفظیه.
یعنی بردهداری، لابشرط از خوب و بد یا به حقّ و به ناحقّه.
یعنی بردهداری تقسیم میشه به بردهداری به حقّ و بردهداری به ناحقّ.
هر چند در فقه فریقین، ما باب الرّق (چگونه برده گرفتن) نداریم و باب العِتق (قواعد و احکام چگونه برده آزاد کردن) داریم؛ امّا حکمی بر حرمت الرّق، به نحو موجبهٔ کلّیّه هم نداریم.
اما در مدل زندان؛
فرد به علّت همنشینی با متخلّفین، خلافهای دیگه هم یاد میگیره، فرد خسارت دیده جبران مالی نداره یا امکان تأمین خسارتش کمه؛ چون در زندان عمدتاً کاری واسه پرداخت خسارت نیست.
خاطی اگر متأهله که خانوادهاش تضعیف یا از هم پاشیده میشه و امکان همکاری گروهیش با سایر متخلّفین حاضر در زندان، واسه آینده بالا میره و میشه یه فرد مصرفگرا.
از طرفی هم چون روز به روز انرژیش تحلیل میره، امکان پرداخت بدهی و خسارتی که زده پایین میاد.
از طرف دیگه هم انگ زندان میخوره و کمتر کسی پیدا میشه بهش زن بده و هزینههای اجتماعیش بالا میره.
فرد خسارت دیده هم نه تنها به مالش نمیرسه؛ بلکه باید خرج فرد خسارت زده رو هم از طریق مالیاتی که ازش میگیرند، پرداخت کنه!!
مدل زندان در جهان امروز، مبتنی بر نقض مالکیّت و در تقابل با فلسفهٔ تعلیم و تربیت و رشد مادّی و معنوی انسانه.
عنوان برده که در روزگار امروز به صورت پوپولیستی، از طرف یه عدّه فانتزی، یک اطلاق منفی شده، مشترک لفظیه.
یعنی بردهداری، لابشرط از خوب و بد یا به حقّ و به ناحقّه.
یعنی بردهداری تقسیم میشه به بردهداری به حقّ و بردهداری به ناحقّ.
هر چند در فقه فریقین، ما باب الرّق (چگونه برده گرفتن) نداریم و باب العِتق (قواعد و احکام چگونه برده آزاد کردن) داریم؛ امّا حکمی بر حرمت الرّق، به نحو موجبهٔ کلّیّه هم نداریم.
کافی است بعد از دانلود و ذخیره در موبایل خود، Zoom بفرمائید و البته برای بانی آن، طلب غفران و خیر نمائید. 🙏🌹
✍️نکتهای چند و نگاهی دیگر (۲۲۳)؛
🔹در دین، مصلحت، در ذیل اصول دین و به منظور پاسداری از نهاد آن؛ امّا در سیاست، در راستای منافع حاکمیّت و حکومت و حفاظت از آن، تعریف و به کار گرفته میشود.
🔹در سیاست، مصلحتِ تابع منافع سیاسی، از نادیده گرفتن اصول انسانی، دینی و اخلاقی، ابایی ندارد.
🔹زینسان، مصلحتْ در فضای دین (مصلحت دینی)، با مصلحت در عرصهٔ سیاست (مصلحت سیاسی) که از سوی برخی به نحوی مغالطی به عنوان مشترکی معنوی بر هر دو اطلاق میگردد، مشترکی لفظی است که حاکی از دو معنای کاملاً متفاوت و عمدتاً متقابل است.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹در دین، مصلحت، در ذیل اصول دین و به منظور پاسداری از نهاد آن؛ امّا در سیاست، در راستای منافع حاکمیّت و حکومت و حفاظت از آن، تعریف و به کار گرفته میشود.
🔹در سیاست، مصلحتِ تابع منافع سیاسی، از نادیده گرفتن اصول انسانی، دینی و اخلاقی، ابایی ندارد.
🔹زینسان، مصلحتْ در فضای دین (مصلحت دینی)، با مصلحت در عرصهٔ سیاست (مصلحت سیاسی) که از سوی برخی به نحوی مغالطی به عنوان مشترکی معنوی بر هر دو اطلاق میگردد، مشترکی لفظی است که حاکی از دو معنای کاملاً متفاوت و عمدتاً متقابل است.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️ذکر جمیل سعدی (۳)؛
در مقدّمهٔ گلستان، وقتی سعدی از «صیت سخن در بسیط زمین» یاد میکند، مینویسد: «رقعهٔ منشآتش را چون کاغذ زر میبرند»؛ در حکایتی از باب پنجم آن کتاب نیز میخوانیم که در کاشغر، شعر او شهرت داشته است.
در این سخنان حقّ با سعدی است و سعدی بیجهت از حسن قبول آثار خود سخن نمیگفت؛ زیرا دیری نمیگذرد که؛
۱- ابن بطوطه در قرن هشتم هجری در چین متوجه میشود خنیاگران بیتی فارسی را به آواز میخوانند که از اشعار سعدی بوده است.
۲- سیصد و پنجاه سال پیش، آندره دوریه ترجمهٔ گزیدهای از گلستان را به زبان فرانسوی به عنوان نخستین معرّفی سعدی در اروپا نشر داد.
۳- یک سال بعد، فردریش آکسن باخ آن را به آلمانی ترجمه کرد و در توبینگن به چاپ رساند.
۴- چند سال بعد، گلستان بار دیگر توسّط آدام اولئاریوس سیّاحِ زبان فارسی در ایران آموخته، به آلمانی ترجمه و در شلسویگ چاپ و در پی استقبال پرشور، چندین بار به چاپ رسید.
۵- هنری ماسه حدود ۶۳ سال پیش در کتاب معروفش آورد که گلستان تا کنون ۵۵ بار ترجمه شده و بارها به چاپ رسیده است و ترجمهٔ گلستان طیّ شصت سال اخیر به نقل کتاب ماسه، موضوع کتابشناسی مفصّلی خواهد شد.
۶- دیدرو فرانسوی دربارهٔ گلستان مقاله نوشت و ولتر آن را به مطالعه گرفت.
۷- بایرون سعدی را با کاتولوس؛ شاعر غنایی روم قیاس میکرد.
۸- گوته در دیوان شرقی-غربی، تحت تأثیر سعدی واقع شد.
۹- روکرت به آلمانی دربارهٔ سعدی شعر سرود و هوگو در کتاب شرقیّات، عبارتی از مقدّمهٔ گلستان را اقتباس کرد.
۱۰- لافونتن، سن لامبر، مادام رولان، هردر آلمانی، پیگنوتی ایتالیایی، بالزاک، آلفرد دو موسه، اوژن مانوئل و دیگران، هر یک به نوعی به سعدی التفات داشتهاند.
۱۱- ارنست زنان در ستایش سعدی گفت: «سعدی واقعاً یکی از گویندگان ماست»، چنانکه ادوین آرنولد شاعر انگلیسی میگفت: «سعدی هم به جهان قدیم و هم به جهان جدید تعلّق دارد».
۱۲- جیمز تامسون؛ شاعر اسکاتلندی در لندن قرن ۱۹، با قلب و چشم و صدای سعدی به سر میبُرد.
۱۳- دیوید ثورو دربارهٔ سعدی نوشت: «من بین سعدی و خود، تفاوتی اساسی نمییابم … هنوز زنده و باقی است».
۱۴- امرسن؛ شاعر امریکایی، سعدی را شاعر ایدئال خود میدانست.
۱۵- الکت؛ فیلسوف امریکایی، آثار سعدی را در ردیف آثار سقراط و افلاطون و دانته و … میخواند.
غرض آنکه پیشبینی سعدی تحقّق یافته و در همهٔ اقطار عالَم، نام و فکر و سخن سعدی، معروف است.
🔸 غلامحسین یوسفی
📚کاغذ زَر، مقالهٔ اول، ص ۱۲-۹، انتشارات سخن.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
در مقدّمهٔ گلستان، وقتی سعدی از «صیت سخن در بسیط زمین» یاد میکند، مینویسد: «رقعهٔ منشآتش را چون کاغذ زر میبرند»؛ در حکایتی از باب پنجم آن کتاب نیز میخوانیم که در کاشغر، شعر او شهرت داشته است.
در این سخنان حقّ با سعدی است و سعدی بیجهت از حسن قبول آثار خود سخن نمیگفت؛ زیرا دیری نمیگذرد که؛
۱- ابن بطوطه در قرن هشتم هجری در چین متوجه میشود خنیاگران بیتی فارسی را به آواز میخوانند که از اشعار سعدی بوده است.
۲- سیصد و پنجاه سال پیش، آندره دوریه ترجمهٔ گزیدهای از گلستان را به زبان فرانسوی به عنوان نخستین معرّفی سعدی در اروپا نشر داد.
۳- یک سال بعد، فردریش آکسن باخ آن را به آلمانی ترجمه کرد و در توبینگن به چاپ رساند.
۴- چند سال بعد، گلستان بار دیگر توسّط آدام اولئاریوس سیّاحِ زبان فارسی در ایران آموخته، به آلمانی ترجمه و در شلسویگ چاپ و در پی استقبال پرشور، چندین بار به چاپ رسید.
۵- هنری ماسه حدود ۶۳ سال پیش در کتاب معروفش آورد که گلستان تا کنون ۵۵ بار ترجمه شده و بارها به چاپ رسیده است و ترجمهٔ گلستان طیّ شصت سال اخیر به نقل کتاب ماسه، موضوع کتابشناسی مفصّلی خواهد شد.
۶- دیدرو فرانسوی دربارهٔ گلستان مقاله نوشت و ولتر آن را به مطالعه گرفت.
۷- بایرون سعدی را با کاتولوس؛ شاعر غنایی روم قیاس میکرد.
۸- گوته در دیوان شرقی-غربی، تحت تأثیر سعدی واقع شد.
۹- روکرت به آلمانی دربارهٔ سعدی شعر سرود و هوگو در کتاب شرقیّات، عبارتی از مقدّمهٔ گلستان را اقتباس کرد.
۱۰- لافونتن، سن لامبر، مادام رولان، هردر آلمانی، پیگنوتی ایتالیایی، بالزاک، آلفرد دو موسه، اوژن مانوئل و دیگران، هر یک به نوعی به سعدی التفات داشتهاند.
۱۱- ارنست زنان در ستایش سعدی گفت: «سعدی واقعاً یکی از گویندگان ماست»، چنانکه ادوین آرنولد شاعر انگلیسی میگفت: «سعدی هم به جهان قدیم و هم به جهان جدید تعلّق دارد».
۱۲- جیمز تامسون؛ شاعر اسکاتلندی در لندن قرن ۱۹، با قلب و چشم و صدای سعدی به سر میبُرد.
۱۳- دیوید ثورو دربارهٔ سعدی نوشت: «من بین سعدی و خود، تفاوتی اساسی نمییابم … هنوز زنده و باقی است».
۱۴- امرسن؛ شاعر امریکایی، سعدی را شاعر ایدئال خود میدانست.
۱۵- الکت؛ فیلسوف امریکایی، آثار سعدی را در ردیف آثار سقراط و افلاطون و دانته و … میخواند.
غرض آنکه پیشبینی سعدی تحقّق یافته و در همهٔ اقطار عالَم، نام و فکر و سخن سعدی، معروف است.
🔸 غلامحسین یوسفی
📚کاغذ زَر، مقالهٔ اول، ص ۱۲-۹، انتشارات سخن.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹صنایع و آرایههای ادبی آیه؛
۱- نرسیدن خورشید به ماه کنایه از از نظمه.
۲- تضاد شمس با قمر و روز با شب.
۳- واجآرائی الف و لام.
۴- مجاز جزء از کل؛ مجاز شمس و قمر از اجرام آسمانی؛ کلٌّ فی فلکٍ یسبحون.
۵- جانبخشی؛ شنا کردن اجرام آسمانی با کلمهٔ یسبحون.
۶- لفّ و نشر روز با خورشید و ماه با شب.
۷- مراعات نظیر شمس با قمر و لیل با نهار.
۸- استعاره شناوری اجرام آسمانی؛ فضا استعاره از دریا.
۹- اسلوب معادلهای که در دو فراز اول آیه است.
۱۰- جانبخشی؛ سبقت نگرفتن شب از روز.
🔹نکتهٔ بسیار عجیب اینکه اگر فراز نورانی «كُلٌّ فِي فَلَک» رو از آخر به اول بخونید باز هم «كُلٌّ فِي فَلَک» میشود و این یعنی واقعیّت و حرکت مدوّر را در متن آیه به تصویر کشیدن!!
https://t.me/ReligiousSchool
۱- نرسیدن خورشید به ماه کنایه از از نظمه.
۲- تضاد شمس با قمر و روز با شب.
۳- واجآرائی الف و لام.
۴- مجاز جزء از کل؛ مجاز شمس و قمر از اجرام آسمانی؛ کلٌّ فی فلکٍ یسبحون.
۵- جانبخشی؛ شنا کردن اجرام آسمانی با کلمهٔ یسبحون.
۶- لفّ و نشر روز با خورشید و ماه با شب.
۷- مراعات نظیر شمس با قمر و لیل با نهار.
۸- استعاره شناوری اجرام آسمانی؛ فضا استعاره از دریا.
۹- اسلوب معادلهای که در دو فراز اول آیه است.
۱۰- جانبخشی؛ سبقت نگرفتن شب از روز.
🔹نکتهٔ بسیار عجیب اینکه اگر فراز نورانی «كُلٌّ فِي فَلَک» رو از آخر به اول بخونید باز هم «كُلٌّ فِي فَلَک» میشود و این یعنی واقعیّت و حرکت مدوّر را در متن آیه به تصویر کشیدن!!
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکتهای چند و نگاهی دیگر (۲۲۴)؛
🔹در تدرّجات الهی، صالح سالک، تعالیورزانه، حُسن هر مقام را با حُسن مراتب بالاتر از آن میسنجد و در تنزّلات شیطانی، طالح، قُبح هر مرحله و سیّئه را، با قبح سیّئات قبیحتر توجیه میکند.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹در تدرّجات الهی، صالح سالک، تعالیورزانه، حُسن هر مقام را با حُسن مراتب بالاتر از آن میسنجد و در تنزّلات شیطانی، طالح، قُبح هر مرحله و سیّئه را، با قبح سیّئات قبیحتر توجیه میکند.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکتهای چند و نگاهی دیگر (۲۲۵)؛
🔹شخصیّتهای به جا مانده از یک سلسله یا حکومت، دمانسج قابل قبولی برای شناخت آن سلسله و حکومت است.
🔹شرافت و بزرگی، حتی از عمدهٔ بازماندگان سلسلهٔ قجر در روزگار امروز نیز پیداست.
🔹نجابت، اصالت و بزرگزادگیای که انسان، اگر توفیق ارتباط با آنان را پیدا کند، به وضوح در اکثر آنان مییابد.
🔹بخش بسیار زیادی از تاریخسازیهای پهلوی و پس از آن، سیاهنمایی علیه سلسلهٔ قاجار توسّط روشنفکرانی بوده است که بدگوییهایشان از قجر، بیش از هر امر، معلول حقارتها، خلاءهای هویّتی و همچنین حسادت نسبت به اصالت و نجیبزادگیای است که تا قعر جدول اجدادشان، ذرّهای از آن را نیافته، ندیده و همواره بدان آرزومنداند.
🔹اینکه گر چه قجر سلطنت را از دست میدهد، اما اصالت، اشرافیّت، بزرگزادگی، … را نه و محفل آنان همچنان امروز هم مجمع بزرگان است، حاکی از یک قانون واقعی است که تودهٔ هوچیگر گلّهصفت از فهم آن ناتوان است.
🔹سرنوشت رقّتبار بازماندگان پهلوی، چون پدربزرگشان، نیک حاکی است که اصالت و شایستگی، نه امری دستوری؛ بلکه بیش از هر چیز، امری است که از عیار وجودی شخص برمیخیزد و از ساحت وجودی او، غیرقابل انفکاک است.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹شخصیّتهای به جا مانده از یک سلسله یا حکومت، دمانسج قابل قبولی برای شناخت آن سلسله و حکومت است.
🔹شرافت و بزرگی، حتی از عمدهٔ بازماندگان سلسلهٔ قجر در روزگار امروز نیز پیداست.
🔹نجابت، اصالت و بزرگزادگیای که انسان، اگر توفیق ارتباط با آنان را پیدا کند، به وضوح در اکثر آنان مییابد.
🔹بخش بسیار زیادی از تاریخسازیهای پهلوی و پس از آن، سیاهنمایی علیه سلسلهٔ قاجار توسّط روشنفکرانی بوده است که بدگوییهایشان از قجر، بیش از هر امر، معلول حقارتها، خلاءهای هویّتی و همچنین حسادت نسبت به اصالت و نجیبزادگیای است که تا قعر جدول اجدادشان، ذرّهای از آن را نیافته، ندیده و همواره بدان آرزومنداند.
🔹اینکه گر چه قجر سلطنت را از دست میدهد، اما اصالت، اشرافیّت، بزرگزادگی، … را نه و محفل آنان همچنان امروز هم مجمع بزرگان است، حاکی از یک قانون واقعی است که تودهٔ هوچیگر گلّهصفت از فهم آن ناتوان است.
🔹سرنوشت رقّتبار بازماندگان پهلوی، چون پدربزرگشان، نیک حاکی است که اصالت و شایستگی، نه امری دستوری؛ بلکه بیش از هر چیز، امری است که از عیار وجودی شخص برمیخیزد و از ساحت وجودی او، غیرقابل انفکاک است.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
ریفرنس داده به مشارق انوار الیقین جناب حافظ رجب بُرسی قرن ۷-۸👇