✍️کشف الأسرار مِن خِلال الأقول (۵۵)؛
🔹بعثیها به ما میگفتند: اگر ما نبودیم و در هشت سال جنگ تحمیلی علیه عراق از شما دفاع نمیکردیم، اکنون شما و مادرهایتان در آغوش و بغل نیروهای ایرانی فارسی حرف میزدید.
🔸از دوستان پزشک؛ اهل بغداد، مشغول به تحصیل در حوزهٔ نجف
https://t.me/ReligiousSchool
🔹بعثیها به ما میگفتند: اگر ما نبودیم و در هشت سال جنگ تحمیلی علیه عراق از شما دفاع نمیکردیم، اکنون شما و مادرهایتان در آغوش و بغل نیروهای ایرانی فارسی حرف میزدید.
🔸از دوستان پزشک؛ اهل بغداد، مشغول به تحصیل در حوزهٔ نجف
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکتهای چند و نگاهی دیگر (۳۳۷)؛
🔹از آنجا که هر گونه تلاش برای اثبات قضیّهٔ “انسان کنش میکند” مستلزم کُنِشی انسانی است، قضیّهٔ “انسان کُنِش میکند”، یک آگزیوم یا اصل بدیهی است.
🔹چه اینکه هر گونه تلاش در جهت اثبات این اصل بدیهی میزسی، متوقّف بر انتخاب آگاهانهٔ وسیلهای برای رسیدن به هدفی است که در اینجا، کوششی ذهنی (استدلال) یا کاوشی عینی (تجربه) برای اثبات اصل مذکور است.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹از آنجا که هر گونه تلاش برای اثبات قضیّهٔ “انسان کنش میکند” مستلزم کُنِشی انسانی است، قضیّهٔ “انسان کُنِش میکند”، یک آگزیوم یا اصل بدیهی است.
🔹چه اینکه هر گونه تلاش در جهت اثبات این اصل بدیهی میزسی، متوقّف بر انتخاب آگاهانهٔ وسیلهای برای رسیدن به هدفی است که در اینجا، کوششی ذهنی (استدلال) یا کاوشی عینی (تجربه) برای اثبات اصل مذکور است.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکتهای چند و نگاهی دیگر (۳۳۸)؛
🔹شاید نتـوان به اثبات تأثیرپذیری میزس در ردّ “انتاج قضایای ضروری و بنیادی اقتصاد با آمار، انباشت مشاهدات تاریخی و به طور کلّی استقراء” از هیوم رسید؛ اما میتوان به شباهت این دو متفکّر در عقیم دانستن استقراء و مشاهدات مکرّر در تولید قواعد ضروری حکم کرد.
🔹میزس در کُنِششناسی خود، در مسئلهٔ استقراء، هیومی و در پیشینی دانستن بسیاری از اصول و قضایای علم اقتصاد، کانتی است.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹شاید نتـوان به اثبات تأثیرپذیری میزس در ردّ “انتاج قضایای ضروری و بنیادی اقتصاد با آمار، انباشت مشاهدات تاریخی و به طور کلّی استقراء” از هیوم رسید؛ اما میتوان به شباهت این دو متفکّر در عقیم دانستن استقراء و مشاهدات مکرّر در تولید قواعد ضروری حکم کرد.
🔹میزس در کُنِششناسی خود، در مسئلهٔ استقراء، هیومی و در پیشینی دانستن بسیاری از اصول و قضایای علم اقتصاد، کانتی است.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکتهای چند و نگاهی دیگر (۳۳۹)؛
🔹در معرفتشناسی اقتصاد میزسی، تبدیل یک شیء به کالای اقتصادی یا همان کالامندی یک شیء، متوقّف بر اِعمال کُنِش هدفمند بر آن است. چنانکه در فلسفهٔ کانتی، تبدیل تجربهٔ انسان از پدیدارها به معرفت، متوقّف بر اِعمال قالَبهای ذهنی پیشینی بر آنهاست.
🔹زینسان، محور معرفتشناسی اصول علم اقتصاد میزس، بسان معرفتشناسی کانتی، اومانیستی است.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹در معرفتشناسی اقتصاد میزسی، تبدیل یک شیء به کالای اقتصادی یا همان کالامندی یک شیء، متوقّف بر اِعمال کُنِش هدفمند بر آن است. چنانکه در فلسفهٔ کانتی، تبدیل تجربهٔ انسان از پدیدارها به معرفت، متوقّف بر اِعمال قالَبهای ذهنی پیشینی بر آنهاست.
🔹زینسان، محور معرفتشناسی اصول علم اقتصاد میزس، بسان معرفتشناسی کانتی، اومانیستی است.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکتهای چند و نگاهی دیگر (۳۴۰)؛
🔹قضیّهٔ “انسان موجودی کُنِشگر است” میزس، بسان قضیّهٔ “میاندیشم پس هستم” دکارت، ارائهٔ یک مبداء خودبنیاد، یقینی و غیرتجربی برای علم اقتصاد است.
منتها یکی مبنای احراز هستی خود و به تبع آن، ماسوای خود را اندیشه قلمداد میکند، اما دیگری، تحقّق علمی به نام اقتصاد را، متوقّف بر کُنِش میداند.
کُنِش میکنم؛ پس اقتصاد هست.
🔹میزس، با روشنشناسی قیاسی خود، نقطهٔ آغازین معرفت و تحلیل اقتصادی را، سوژهٔ کنشگر، و دکارت، با همان روش، مبداء خودبنیاد معرفتشناسی و تحلیلهای فلسفی خود را، من اندیشنده میگیرد.
🔹هر دو، در نفی انتاج قضایای یقینی ضروری از طریق دادههای پراکندهٔ حسّی گریزانند.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹قضیّهٔ “انسان موجودی کُنِشگر است” میزس، بسان قضیّهٔ “میاندیشم پس هستم” دکارت، ارائهٔ یک مبداء خودبنیاد، یقینی و غیرتجربی برای علم اقتصاد است.
منتها یکی مبنای احراز هستی خود و به تبع آن، ماسوای خود را اندیشه قلمداد میکند، اما دیگری، تحقّق علمی به نام اقتصاد را، متوقّف بر کُنِش میداند.
کُنِش میکنم؛ پس اقتصاد هست.
🔹میزس، با روشنشناسی قیاسی خود، نقطهٔ آغازین معرفت و تحلیل اقتصادی را، سوژهٔ کنشگر، و دکارت، با همان روش، مبداء خودبنیاد معرفتشناسی و تحلیلهای فلسفی خود را، من اندیشنده میگیرد.
🔹هر دو، در نفی انتاج قضایای یقینی ضروری از طریق دادههای پراکندهٔ حسّی گریزانند.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
المصطفى الصافى صلى عليه الله
albumaty.com
صَلَی اللهُ عَلَیه و آلِه و سَلَّم؛ روحی فِداه
🔹باز هم نامهافشانیها و احساسات کور اپوزوسیون سوسیالیست صادراتی؛ عبدالرجیم چموش (صاحبدل!!)
https://t.me/ReligiousSchool
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نحوهٔ قرآن خواندن سروش؛
🔹عبدالرجیم چموش (اپوزوسیون سوسیالیست صادراتیای که عمرش مصداق خودنمایی و شهوت کلام است) در حالی مکارم و مهدی الهی قمشهای را به خاطر ترجمه قرآن مسخره میکند و سطحی میخواند که خود، در جلسهٔ اول مقایسهٔ قرآن با انجیل (که البته توهینی است به قرآن)، چنانکه نشان داده است؛ از روخوانی قرآن عاجز است و قرآن را غلط یا تقطیع شده میخواند.
و اما نمونههایی از جلسه اول جلسات مقایسه قرآن و انجیل؛
🔹در دقیقه ۳۶ ،کریمهٔ «قالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّـهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا، وَ جَعَلَنِي مُبارَكاً أَيْنَ ما كُنْتُ وَ أَوْصانِي بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ ما دُمْتُ حَيًّا» را اینگونه میخواند👇:
آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا، وَ جَعَلَنِي مُبارَكاً حَیْثَ ما كُنْتُ وَ لَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّاراً شَقِيًّا!!
🔹در دقیقهٔ ۵۴، آیهٔ «فَإِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ فَسْئَلِ الَّذِينَ يَقْرَؤُنَ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكَ...» را اینگونه میخواند👇:
إِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا عَلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِينَ يَقْرَؤُنَ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكَ...
🔹در دقیقه ۵۶، آیهٔ «سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَ وَ لَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ» را اینگونه میخواند 👇:
سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ مِن رَبّک!!!
و همچنین؛
آیهٔ «وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِيٍّ إِلاَّ إِذا تَمَنَّى أَلْقَى الشَّيْطانُ فِي أُمْنِيَّتِهِ فَيَنْسَخُ اللَّـهُ ما يُلْقِي الشَّيْطانُ ثُمَّ يُحْكِمُ اللَّـهُ آياتِهِ وَ اللَّـهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ» را اینگونه میخواند👇:
ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِيٍّ إِلاَّ إِذا تَمَنَّى أَلْقَى الشَّيْطانُ فِي أُمْنِيَّتِهِ فَيَنْسَخُ اللَّـهُ ما يُلْقِي الشَّيْطانُ وَ يُحْكِمُ اللَّـهُ آياتِهِ وَ اللَّـهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌا
——————————————
🔹جدای از اینکه این اپوزوسیون حرّاف صادراتی متوهّم در تمامی شاخههای علوم حوزوی پیاده است، به اعتراف خودش اطلاعات حوزویاش در حد پایهٔ سه هم نیست و فلسفهٔ اسلامی را تا بیش از سه مرحله از بدایه نخوانده است!
اللهم العنه و اشیاعه و اتباعه.
https://t.me/ReligiousSchool
🔹عبدالرجیم چموش (اپوزوسیون سوسیالیست صادراتیای که عمرش مصداق خودنمایی و شهوت کلام است) در حالی مکارم و مهدی الهی قمشهای را به خاطر ترجمه قرآن مسخره میکند و سطحی میخواند که خود، در جلسهٔ اول مقایسهٔ قرآن با انجیل (که البته توهینی است به قرآن)، چنانکه نشان داده است؛ از روخوانی قرآن عاجز است و قرآن را غلط یا تقطیع شده میخواند.
و اما نمونههایی از جلسه اول جلسات مقایسه قرآن و انجیل؛
🔹در دقیقه ۳۶ ،کریمهٔ «قالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّـهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا، وَ جَعَلَنِي مُبارَكاً أَيْنَ ما كُنْتُ وَ أَوْصانِي بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ ما دُمْتُ حَيًّا» را اینگونه میخواند👇:
آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا، وَ جَعَلَنِي مُبارَكاً حَیْثَ ما كُنْتُ وَ لَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّاراً شَقِيًّا!!
🔹در دقیقهٔ ۵۴، آیهٔ «فَإِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ فَسْئَلِ الَّذِينَ يَقْرَؤُنَ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكَ...» را اینگونه میخواند👇:
إِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا عَلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِينَ يَقْرَؤُنَ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكَ...
🔹در دقیقه ۵۶، آیهٔ «سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَ وَ لَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ» را اینگونه میخواند 👇:
سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ مِن رَبّک!!!
و همچنین؛
آیهٔ «وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِيٍّ إِلاَّ إِذا تَمَنَّى أَلْقَى الشَّيْطانُ فِي أُمْنِيَّتِهِ فَيَنْسَخُ اللَّـهُ ما يُلْقِي الشَّيْطانُ ثُمَّ يُحْكِمُ اللَّـهُ آياتِهِ وَ اللَّـهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ» را اینگونه میخواند👇:
ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِيٍّ إِلاَّ إِذا تَمَنَّى أَلْقَى الشَّيْطانُ فِي أُمْنِيَّتِهِ فَيَنْسَخُ اللَّـهُ ما يُلْقِي الشَّيْطانُ وَ يُحْكِمُ اللَّـهُ آياتِهِ وَ اللَّـهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌا
——————————————
🔹جدای از اینکه این اپوزوسیون حرّاف صادراتی متوهّم در تمامی شاخههای علوم حوزوی پیاده است، به اعتراف خودش اطلاعات حوزویاش در حد پایهٔ سه هم نیست و فلسفهٔ اسلامی را تا بیش از سه مرحله از بدایه نخوانده است!
اللهم العنه و اشیاعه و اتباعه.
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکتهای چند و نگاهی دیگر (۳۴۱)؛
🔹در نگاه منگری و دیگر متفکّران اقتصاد اتریشی، ذهنی بودن (Subjective) ارزش، به معنای بیقاعده و دلبخواهی بودن (Arbitrary) ارزش و بیارتباط بودن آن با شرایط و اهداف واقعی نیست. چه اینکه ارزش، ریشه در یک وضعیّت واقعی دارد، نه در خَیال و توهّم.
نظیر ارزشمند شدن یک شیء، پس از نیاز ما به آن.
🔹ذهنی بودن ارزش یعنی، ارزش یک کالا، در ذهن و ارزیابی شخصِ کنشگر قرار دارد، نه در خودِ شیء به صورت یک ویژگی عینی، یا خاصیّت ذاتی و مستقل از انسان.
🔹نکته اینکه در نگاه منگری، نه “شیء فی نفسه” از نظر اقتصادی ارزشمند است و نه “ذهن تنها” ارزش اقتصادی خَلق میکند؛ بلکه ارزش، محصول نوعی ارتباط میان انسان و امور خارجی و قضاوت در خصوص آن امر خارجی است.
🔹ذهنی بودن ارزش، ارزش را از “تابع ساختار واقعی اهداف، وضعیّت فرد و باورهای او در خصوص وسایل جهت نیل به اهداف و ارضاء نیازها” خارج نمیکند.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹در نگاه منگری و دیگر متفکّران اقتصاد اتریشی، ذهنی بودن (Subjective) ارزش، به معنای بیقاعده و دلبخواهی بودن (Arbitrary) ارزش و بیارتباط بودن آن با شرایط و اهداف واقعی نیست. چه اینکه ارزش، ریشه در یک وضعیّت واقعی دارد، نه در خَیال و توهّم.
نظیر ارزشمند شدن یک شیء، پس از نیاز ما به آن.
🔹ذهنی بودن ارزش یعنی، ارزش یک کالا، در ذهن و ارزیابی شخصِ کنشگر قرار دارد، نه در خودِ شیء به صورت یک ویژگی عینی، یا خاصیّت ذاتی و مستقل از انسان.
🔹نکته اینکه در نگاه منگری، نه “شیء فی نفسه” از نظر اقتصادی ارزشمند است و نه “ذهن تنها” ارزش اقتصادی خَلق میکند؛ بلکه ارزش، محصول نوعی ارتباط میان انسان و امور خارجی و قضاوت در خصوص آن امر خارجی است.
🔹ذهنی بودن ارزش، ارزش را از “تابع ساختار واقعی اهداف، وضعیّت فرد و باورهای او در خصوص وسایل جهت نیل به اهداف و ارضاء نیازها” خارج نمیکند.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️اصلاحطلبی در مسلخ سوسیالیسم؛
🔹جنبش دوم خرداد با طرح افکار و شعارهایی کموبیش خارج از گفتار مألوفِ ایدئولوژی حاکم به قدرت رسید. این گفتار جدید عمدتاً حول محور مفاهیمی مانند جامعه مدنی، حقوق شهروندی، آزادی اندیشه و مانند آن میچرخید.به این ترتیب، اصلاحطلبان پایگاه اجتماعی گستردهای در جامعه پیدا کردند و پس از پیروزی خرداد ۱۳۷۶، اکثریت چشمگیری را در مجلس ششم در سال ۱۳۷۸ بدست آوردند.
🔹عملکرد اصلاحطلبان نشان میدهد که اکثریت آنها در صدد کسب و حفظ قدرت سیاسی در چارچوب وضع موجود بودند و شعارهایی مانند جامعه مدنی و آزادی را بیشتر از آنکه هدف بدانند، وسیلهای برای رسیدن به مقصد تلقی میکردند. جریانات شورای شهر اول و دوم و به دنبال آن انتخابات ریاست جمهوری نهم به وضوح نشان داد که چگونه دعوا بر سر لحاف ملانصرالدین است و نه جامعه مدنی، آزادی یا منافع ملی.
🔹انتخاب میرحسین موسوی به عنوان گزینه اصلی اصلاحطلبان برای کاندیداتوری ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۸ نشان میدهد که آنها دغدغه فهم جامعه مدنی و تحقق بخشیدن به آن را نداشتند بلکه اولویت اصلیشان بازگشت به قدرت به هر وسیله ممکن از جمله توسل به شعارهای پوپولیستی است.در گفتار موسوی مبحث جامعه مدنی محلی از اعراب ندارد. او علناً با یکی از مهمترین پایههای جامعه مدنی یعنی اقتصاد آزاد مخالفت میکند اما این مسئله برای روشنفکران دینی مدّعی اصلاحطلبی اهمیتی ندارد.
🔹پروژه اصلاحطلبی چپهای سابق از همان ابتدا در چارچوب روشنفکری دینی و تالی آن مردمسالاری دینی تعریف شد. چسباندن صفت دینی به پدیدههای مدرنی مانند روشنفکری و دموکراسی حکایت از رویکرد ایدئولوژیک و ناتوانی از درک ماهیت این پدیدهها دارد. روشنفکری مفهومی برگرفته از نهضت روشنگری سده هجدهم میلادی در اروپا است … بنابراین متّصف کردن آن به دینی، آن را دچار تناقض میکند. این مسئله موجب شده که روشنفکران دینی اغلب نتوانند رابطه ضروری میان آزادیخواهی و اقتصاد بازار آزاد را درک کنند.
🔹نمونه بسیار جالب در این میان عبدالکریم سروش است که در سالهای آغازین انقلاب اسلامی، به شدّت منتقد ارزشهای اقتصاد بازار آزاد و دنیای صنعتی مدرن است و در سخنرانیهای بیشمار خود برای ترویج معنویت و ردّ مادیگری مدرن دائماً از اشعار مولانا مثال میآورد. طُرفه اینکه همین شخص در جدلهای ایدئولوژیک خود با رقبای فکری از اندیشههای کارل پوپر دفاع میکند و به طرفداری از لیبرالیسم معروف میشود! این میزان از آشفتگی فکری و تناقض را تنها در روشنفکری دینی، این مفهوم ذاتاً متناقض، میتوان سراغ گرفت.
🔹او که دربارهٔ لیبرال بودن فیلسوفان مدرن سخن میگوید یک مرتبه به صحرای کربلای عرفان و مولانا میزند و معلوم نمیشود لیبرالیسم چه ربطی به عرفان و عشق دارد! او سپس بدون هیچ توضیحی در این رابطه دوباره به موضوع لیبرالیسم و حقوقمداری بازمیگردد و به تعریف خود از مفهوم حق میپردازد. علت اینگونه افکار آشفته و یاوهگویی را در خوشبینانهترین حالت میتوان ناشی از فقدان تفکّر روشمند و منسجم دانست...
🔸موسی غنینژاد
📚مقدمه چاپ جدید کتاب جامعه مدنی و منتشر شده در سیاستنامه، شماره ۱۲، پاییز ۱۳۹۸ با عنوان "اصلاحطلبی در مسلخ سوسیالیسم"
https://t.me/ReligiousSchool
🔹جنبش دوم خرداد با طرح افکار و شعارهایی کموبیش خارج از گفتار مألوفِ ایدئولوژی حاکم به قدرت رسید. این گفتار جدید عمدتاً حول محور مفاهیمی مانند جامعه مدنی، حقوق شهروندی، آزادی اندیشه و مانند آن میچرخید.به این ترتیب، اصلاحطلبان پایگاه اجتماعی گستردهای در جامعه پیدا کردند و پس از پیروزی خرداد ۱۳۷۶، اکثریت چشمگیری را در مجلس ششم در سال ۱۳۷۸ بدست آوردند.
🔹عملکرد اصلاحطلبان نشان میدهد که اکثریت آنها در صدد کسب و حفظ قدرت سیاسی در چارچوب وضع موجود بودند و شعارهایی مانند جامعه مدنی و آزادی را بیشتر از آنکه هدف بدانند، وسیلهای برای رسیدن به مقصد تلقی میکردند. جریانات شورای شهر اول و دوم و به دنبال آن انتخابات ریاست جمهوری نهم به وضوح نشان داد که چگونه دعوا بر سر لحاف ملانصرالدین است و نه جامعه مدنی، آزادی یا منافع ملی.
🔹انتخاب میرحسین موسوی به عنوان گزینه اصلی اصلاحطلبان برای کاندیداتوری ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۸ نشان میدهد که آنها دغدغه فهم جامعه مدنی و تحقق بخشیدن به آن را نداشتند بلکه اولویت اصلیشان بازگشت به قدرت به هر وسیله ممکن از جمله توسل به شعارهای پوپولیستی است.در گفتار موسوی مبحث جامعه مدنی محلی از اعراب ندارد. او علناً با یکی از مهمترین پایههای جامعه مدنی یعنی اقتصاد آزاد مخالفت میکند اما این مسئله برای روشنفکران دینی مدّعی اصلاحطلبی اهمیتی ندارد.
🔹پروژه اصلاحطلبی چپهای سابق از همان ابتدا در چارچوب روشنفکری دینی و تالی آن مردمسالاری دینی تعریف شد. چسباندن صفت دینی به پدیدههای مدرنی مانند روشنفکری و دموکراسی حکایت از رویکرد ایدئولوژیک و ناتوانی از درک ماهیت این پدیدهها دارد. روشنفکری مفهومی برگرفته از نهضت روشنگری سده هجدهم میلادی در اروپا است … بنابراین متّصف کردن آن به دینی، آن را دچار تناقض میکند. این مسئله موجب شده که روشنفکران دینی اغلب نتوانند رابطه ضروری میان آزادیخواهی و اقتصاد بازار آزاد را درک کنند.
🔹نمونه بسیار جالب در این میان عبدالکریم سروش است که در سالهای آغازین انقلاب اسلامی، به شدّت منتقد ارزشهای اقتصاد بازار آزاد و دنیای صنعتی مدرن است و در سخنرانیهای بیشمار خود برای ترویج معنویت و ردّ مادیگری مدرن دائماً از اشعار مولانا مثال میآورد. طُرفه اینکه همین شخص در جدلهای ایدئولوژیک خود با رقبای فکری از اندیشههای کارل پوپر دفاع میکند و به طرفداری از لیبرالیسم معروف میشود! این میزان از آشفتگی فکری و تناقض را تنها در روشنفکری دینی، این مفهوم ذاتاً متناقض، میتوان سراغ گرفت.
🔹او که دربارهٔ لیبرال بودن فیلسوفان مدرن سخن میگوید یک مرتبه به صحرای کربلای عرفان و مولانا میزند و معلوم نمیشود لیبرالیسم چه ربطی به عرفان و عشق دارد! او سپس بدون هیچ توضیحی در این رابطه دوباره به موضوع لیبرالیسم و حقوقمداری بازمیگردد و به تعریف خود از مفهوم حق میپردازد. علت اینگونه افکار آشفته و یاوهگویی را در خوشبینانهترین حالت میتوان ناشی از فقدان تفکّر روشمند و منسجم دانست...
🔸موسی غنینژاد
📚مقدمه چاپ جدید کتاب جامعه مدنی و منتشر شده در سیاستنامه، شماره ۱۲، پاییز ۱۳۹۸ با عنوان "اصلاحطلبی در مسلخ سوسیالیسم"
https://t.me/ReligiousSchool
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔹من این را بارها در مصاحبهها، سخنرانیها، … گفتهام که من به لحاظ عاطفی به هیچ روشنفکر دینیای به اندازه دکتر علی شریعتی علاقمند نیستم. شخصیت ایشان در بین روشنفکران دینی دیگر بیبدیل است.
🔸مصطفی ملکیان
———————————————-
🔹بیبدیلشناسان!!
https://t.me/ReligiousSchool
✍️کشف الأسرار مِن خِلال الأقول (۵۵)؛
🔸روحالله حسینیان (رئیس مرکز اسناد انقلاب اسلامی)
——————————————————
پن؛ این توجیه بیاساس در حالی بر بسیاری از اشتراکات فکری، روشی و اهدافی خمینی با شریعتی سرپوش میگذارد که خمینی در خصوص بسیاری از افراد و گروهها؛ نظیر بروجردی کبیر، بنیصدر، شریعتمداری، خامنهای، منتظری، مجاهدین خلق، … موضعگیری کرده است؛ آن هم از نوع خاصّش.
https://irdc.ir/fa/news/5373/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%DA%86%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF
https://t.me/ReligiousSchool
🔹امام خمینی به عنوان رهبر یک نهضت و رهبر یک انقلاب که از همه اقشار جزء طرفداران آن بودند، نمیتوانست یک موضع خاصی راجع به شریعتی بگیرد که موجب تشدید اختلاف بین جامعه بشود.
🔸روحالله حسینیان (رئیس مرکز اسناد انقلاب اسلامی)
——————————————————
پن؛ این توجیه بیاساس در حالی بر بسیاری از اشتراکات فکری، روشی و اهدافی خمینی با شریعتی سرپوش میگذارد که خمینی در خصوص بسیاری از افراد و گروهها؛ نظیر بروجردی کبیر، بنیصدر، شریعتمداری، خامنهای، منتظری، مجاهدین خلق، … موضعگیری کرده است؛ آن هم از نوع خاصّش.
https://irdc.ir/fa/news/5373/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%DA%86%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF
https://t.me/ReligiousSchool
مرکز اسناد انقلاب اسلامی
نظر امام خمینی درباره دکتر علی شریعتی چه بود؟
رئیس مرکز اسناد انقلاب اسلامی درباره اینکه چرا موضعی تصریح شده و شفاف درباره شریعتی از امام خمینی نقل نشده است بیان داشت: امام به عنوان رهبر یک نهضت و رهبر یک انقلاب که از همه اقشار جزء طرفداران آن بودند، نمیتوانست یک موضع خاصی راجع به شریعتی بگیرد که موجب…