پژوهشکدهٔ تاریخ، فلسفه، ادیان
991 subscribers
2.36K photos
205 videos
10 files
2.02K links
✅ جُستاری مستندانه در شناخت ادیان و فِرَق و نقد پارادایم کنونی حاکم بر جوامع بشری با مبنای
اصالت مالکیّت
Download Telegram
✍️سیمای سلمان فارسی (۱)؛

وحدت دینی در این روزگار تزلزلی تمام یافته بود و از فسادی که در اخلاق موبدان بود، هوشمندان قوم، از آئین زرتشت سرخورده بودند و آئین تازه‌ای می‌جُستند که جنبه‌ی اخلاقی و روحانی آن از دین زرتشت قوی‌تر باشد و رسم آئین طبقاتی کهن را نیز در هم فروریزد.

نفوذی که آئین ترسا [مسیحیّت] درین ایّام در ایران یافته بود، از همینجا بود.

عبث نیست که روزبه بن مرزبان، یا چنانکه بعدها خوانده شد، سلمان فارسی، آئین ترسا گُزید و باز خُرسندی نیافت. ناچار در پی دین تازه‌ای، در شام و حجاز می‌رفت.

🔸عبدالحسین زرّین‌کوب

📚دو قرن سکوت
، ۳: آتش خاموش، آغاز یک فاجعه، ص ۷۱-۷۰، آذرماه ۱۳۳۰.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool
✍️آیا مسلمان شدن ایرانیان با زور شمشیر بوده است؟ (۳):

در واقع این فتح نهاوند، در آن روزگاران پیروزی بزرگی بود. پیروزی قطعی ایمان و عدالت بر ظلم و فساد بود. پیروزی نهائی سادگی و فداکاری بر خودخواهی و تجمّل‌پرستی بود. رفتار ساده‌ء اعراب در جنگ‌های قادسیه و جلولاء و پیروزی شگفت‌انگیزی که بدان آسانی برای آن‌ها دست داد و به نصرت آسمانی می‌مانست، جنگ‌جویان ایران را در نبرد به تردید می‌انداخت و جای آن نیز بود.

🔸عبدالحسین زرّین‌کوب

📚دو قرن سکوت
، ۳: آتش خاموش، آغاز یک فاجعه، ص۷۳، آذرماه ۱۳۳۰.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool
✍️سیمای سلمان فارسی (۲):

سلمان فارسی که بعدها از جانب عمر به حکومت مدائن رسید، نان جوین می‌خورد و جامه‌ء پشمین می‌‌داشت. … از اسباب دنیوی جز دواتی و لولئینی نداشت. این مایه سادگی و سپاهیانه یا زاهدانه البته شگفت‌انگیز بود و ناچار در دیده‌ء مردمی که هزینه‌ء تجمّل و شکوه اُمراء و بزرگان ساسانی را با عسرت و رنج و با پرداخت مالیات‌ها و سخره‌ها تأمین می‌کردند، اسلام را ارج و بهای فراوان می‌داد.

🔸عبدالحسین زرّین‌کوب

📚دو قرن سکوت
، ۳: آتش خاموش، آغاز یک فاجعه، ص ۷۴-۷۳، آذرماه ۱۳۳۰.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool
✍️ نظری به احکام وندیداد اوستا (۱)؛

همه‌ی مردان بدکار و شریر که دیو دروج در جسم آنان حلول کرده، دادرس و داور را به هیچ شمارند. کسانی که دادرس و داور را به هیچ شمارند، مردان بی‌قانون و بی‌آئین هستند. مردان بی‌قانون، همه ناپاک و ملعون هستند. مردان ناپاک و ملعون، همه سزاوار مرگ می‌باشند.

📚وندیداد اوستا؛ مجموعه قوانین زردشت، فصل شانزدهم، ب: ۱۸، ص ۲۴۱، جیمز دارمستتر، ترجمه موسی جوان، ناشر: دنیای کتاب، ۱۳۸۴.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool
✍️ایران در زمان ساسانیان (۱)؛

پریشانی احوال در آن زمان تا به جایی بوده است که به ضبط و ثبت تاریخ جلوس و مرگ این پادشاهان نیز نمی‌پرداخته‌اند. … یزدگرد از جانب مادر نسبی بلند نداشت و این نیز البته خود بهانه‌ایی دیگر بود که نجبا و بزرگان نسبت به او خونسرد و بی‌اعتنا بمانند. هر چه بود، از کشتارها و خونریزی‌هایی که هرمزد و خسروپرویز و شیرویه در خاندان سلطنت درانداختند، در آن ایام جز او کسی لایق تخت و تاج در بین شاهزادگان ساسانی یافت نمی‌شد.

اما کارها آشفته بود و بزرگان و سرداران بر پادشاه گستاخ گشته بودند. حالی پیش آمده بود که دیگر دولت ساسانیان را امید بقاء و دوام نبود. … همه دستگاه‌ها ویران و تباه شده بود. همهء طبقات، فاسد و عاصی بودند و هیچ‌یک از تشکیلات، جز با زیر و رو شدن و باژگونه گشتن، اصلاح نمی‌پذیرفت. روحانیان و نجبا و واسواران و دبیران، همه در انواع فساد و در بیدادی و ستیزه، غوطه‌ور بودند و راه رهایی نبود.

از این رو هیچ کوششی نمی‌توانست جامعه و دولت را از سرنوشتی که در انتظار آن بود، از سقوط قهری که بدان محکوم بود، نجات دهد و بدینگونه اسلام که آمد، عامّه را از چنگال دولتی پریشان نجات داد و دولت را، از چنگال پریسانی خود رهانید.

🔸عبدالحسین زرّین‌کوب

📚تاریخ ایران بعد از اسلام
، ۲: فرجام روزگار ساسانیان، ص ۱۹۴، موسسه انتشارات امیرکبیر، تهران ۱۳۸۳.
✍️ایران در زمان ساسانیان (۲)؛

سقوط ساسانیان البته از ضربت عرب بود، لیکن در واقع از نیروی عرب نبود. چیزی که مخصوصا آن را از پا درآورد، غلبه ی ضعف و فساد بود. می توان گفت که مقارن هجوم عرب، ایران خود از پای درآمده بود و شقاق و نفاق بین طبقات و اختلافات و رقابت های میان نجبا بعلاوه ی تفرقه و تشتّت در امر دیانت، آن را به کناره ی ورطه ی نیستی کشانیده بود و در چنان حالی، بی آنکه معجزه ای لازم باشد، هر حادثه ای ممکن بود آن را از پای درآورد.

دولت عظیم کهن‌سال ساسانی، در آن روزگار فترت و نکبت، چون سلیمان مرده‌ای بود که تکیه بر عصای، برپا مانده‌ی اما موریانه خوردهء خویش داشت و هر تندبادی که از کران صحرایی برمی‌خاست، می‌توانست آن پیکر فرتوت بی‌رمق را خاک خورد کند و به مغاک هلاک بسپارد.

🔸عبدالحسین زرّین کوب

📚تاریخ ایران بعد از اسلام
،۲:فرجام روزگار ساسانیان، مقدّمه، ص۱۵۸-۱۵۷، مؤسسه انتشارات امیر کبیر، ۱۳۸۲.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool
✍️اسکندر در دیده‌بان قُدما (۱۰)؛

ز یأجـوج‌ و مأجوج، گیتـــی بِرَست،
زمین گشت جای نشیم و نشست،

از آن نـامـــور ســَـدّ اســکــنــدری،
جــهــانـــی بــرَست از بـــد داوری،

بـــــر او مــِهـتـران خواندند آفریـن،
کـــه بی‌تـــو مـبادا زمـان و زمـیــن،

ز چـیــزی کــه بود انـدر آن جایگاه،
فــراوان بـبـردنـــــد نزدیـک شـــاه،

نپذرفـــت از ایشان و خرده گرفت،
جهـــان مانده از کار او در شگفت.

🔸 ابوالقاسم فردوسی

📚شاهنامه
، دفتر ششم، اسکندر؛ پادشاهی اسکندر ۱۴ سال بود، گفتار اندر ساختن اسکندر سد یأجوج و مأجوج را، ص ۱۰۰، به کوشش جلال خالقی مطلق- محمود امید سالار، نیویورک؛ ۱۳۸۴.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool
✍️انبیاء الهی و منشائیّت شرور (۲)؛

طَــبـلـه‌ها بشکست و جــان‌ها ریـخـتنـد،
نــیــک و بـــد در هــم‌دگـــر آمـیـخـتـنـد،

حـــــق فرسـتــــاد انــبــیــــا را بــــا ورق،
تـــــا گُــزیـد ایـن دانــه‌ها را بــر طــبــق،

پـیش از این مـا امّــت واحـــد بـُــدیـــم،
کــس ندانستی که نـیـک و بــد بُـدیــــم،


قـلـب و نـیـکــو در جَـهــان بــودی روان،
چون همه شب بود و ما چون شب‌روان،

تــــــا بـــــرآمــــد آفــتـــاب انــبــیـــــاء،
گـفـت ای غِــش دور شــو صــافـی بـیــا.

🔸جلال الدین بلخی

📚مثنوی معنوی
، تصحیح؛ رینولد ا. نیکُلسون، دفتر اول، گمان بردن کاروانیان که بهیمهء صوفی رنجور است، ص ۱۹۲، نشر هرمس، چاپ پنجم، ۱۳۹۰. 👇

‏https://t.me/ReligiousSchool/1678

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool