✍️ابن سینا و سیاست اجماعیّة؛
و منها السیاسة الإجماعیّة و هی أن یکون أهل المدینة شرعاً سواء فیما لهم من الحقوق و الکرامة، و علیهم من الاُروش و الجنایات، لا یروس أحدٌ أحداً لخلّة غیر إجماعهِم علیه، و مهما شاؤوا استبدلوا به.
🔸حسین بن عبدالله سینا
📚شفاء، المنطق، ۸: الخطابة، من الفصل الأول؛ مقالة الثانیة، ص ۶۲، تصدیر؛ الدکتور طٰه حسین باشا، مراجعة الدکتور ابراهیم مدکور، منشورات المکتبة آیة الله العظمی المرعشی النجفی، ۱۴۰۵ ه.ق، قم.———————————————
🔹 یکی از انواع سیاستها، سیاست اجماعیّه است. این نوع سیاست، عبارت است از اینکه مردم شهر، در حقوق و کرامتهایی که دارند، و نیز در مقابل جنایات و ارشی [دیات] که بر عهدهٔ آنان است، برابرند. هیچکس به سبب داشتن خصوصیتی، نمیتواند حاکم شود؛ مگر اینکه این امر، با اجماع محقّق شود، و هر وقت مردم بخواهند، میتوانند حاکم را عوض، و دیگری را جایگزین وی کنند.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
و منها السیاسة الإجماعیّة و هی أن یکون أهل المدینة شرعاً سواء فیما لهم من الحقوق و الکرامة، و علیهم من الاُروش و الجنایات، لا یروس أحدٌ أحداً لخلّة غیر إجماعهِم علیه، و مهما شاؤوا استبدلوا به.
🔸حسین بن عبدالله سینا
📚شفاء، المنطق، ۸: الخطابة، من الفصل الأول؛ مقالة الثانیة، ص ۶۲، تصدیر؛ الدکتور طٰه حسین باشا، مراجعة الدکتور ابراهیم مدکور، منشورات المکتبة آیة الله العظمی المرعشی النجفی، ۱۴۰۵ ه.ق، قم.———————————————
🔹 یکی از انواع سیاستها، سیاست اجماعیّه است. این نوع سیاست، عبارت است از اینکه مردم شهر، در حقوق و کرامتهایی که دارند، و نیز در مقابل جنایات و ارشی [دیات] که بر عهدهٔ آنان است، برابرند. هیچکس به سبب داشتن خصوصیتی، نمیتواند حاکم شود؛ مگر اینکه این امر، با اجماع محقّق شود، و هر وقت مردم بخواهند، میتوانند حاکم را عوض، و دیگری را جایگزین وی کنند.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکتهای چند (۱۱)؛
در سیر مُلکی و صیرورت ملکوتی عالَم، تزاحم و تعارض، شرط تکامل است.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
در سیر مُلکی و صیرورت ملکوتی عالَم، تزاحم و تعارض، شرط تکامل است.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️کشف الأسرار و عُدّة الأبرار (۱)؛
«وَ تَحْسَبُهُمْ أَيْقاظاً وَ هُمْ رُقُودٌ»
🔹چون ظاهر ایشان نگری، ایشان را بینی مشغول، در میدان اَعمال، و چون سرایر ایشان نگری، ایشان را بینی فارغ، در بُستان لطف ذوالجلال.
به ظاهر در عمل، به باطن در نظارهٔ لطف ازل.
از «إیّاک نَعبُد» کمر مجاهدت بر میان بسته، و از «إیّاک نستعین» تاج مشاهدت بر سَر نهاده.
در زیر، قُرطهٔ تسلیم پوشیده، بر زِبَر، دُرّاعهٔ عمل فرو کشیده.
کرداری موافق امر، دیداری موافق حُکم.
🔹پیری را پرسیدند: ایمان بیعمل تمام نیست، و اصحاب کهف را عمل نبود؛ که چون در رَوش درآمدند، در حال بخفتند.
پیر جواب داد: کدام عمل از این بزرگوارتر که ربّ العزّة ایشان را گفت: «إذ قاموا»؟.
بر لسان اهل اشارت، معنیٰ آن است که از خود برخاستند، و حاصل اَعمال بندگان، بدان باز آید که از خود برخیزند.
چون از خود برخاستند، به حق رسیدند. آنگه واسطه از میان برخیزد، تصرُّف در ایشان خود کُند، کار ایشان خود سازد.
🔸خواجه عبدالله انصاری
📚کشف الاسرار و عُدّة الأبرار، تألیف ابوالفضل رشید الدین المیبدی، تفسیر سوره یوسف الی آخر سوره کهف، ص ۹۷۱-۹۷۰، به اهتمام علی اصغر حکمت، انتشارات امیر کبیر، ۱۳۸۲.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
«وَ تَحْسَبُهُمْ أَيْقاظاً وَ هُمْ رُقُودٌ»
🔹چون ظاهر ایشان نگری، ایشان را بینی مشغول، در میدان اَعمال، و چون سرایر ایشان نگری، ایشان را بینی فارغ، در بُستان لطف ذوالجلال.
به ظاهر در عمل، به باطن در نظارهٔ لطف ازل.
از «إیّاک نَعبُد» کمر مجاهدت بر میان بسته، و از «إیّاک نستعین» تاج مشاهدت بر سَر نهاده.
در زیر، قُرطهٔ تسلیم پوشیده، بر زِبَر، دُرّاعهٔ عمل فرو کشیده.
کرداری موافق امر، دیداری موافق حُکم.
🔹پیری را پرسیدند: ایمان بیعمل تمام نیست، و اصحاب کهف را عمل نبود؛ که چون در رَوش درآمدند، در حال بخفتند.
پیر جواب داد: کدام عمل از این بزرگوارتر که ربّ العزّة ایشان را گفت: «إذ قاموا»؟.
بر لسان اهل اشارت، معنیٰ آن است که از خود برخاستند، و حاصل اَعمال بندگان، بدان باز آید که از خود برخیزند.
چون از خود برخاستند، به حق رسیدند. آنگه واسطه از میان برخیزد، تصرُّف در ایشان خود کُند، کار ایشان خود سازد.
🔸خواجه عبدالله انصاری
📚کشف الاسرار و عُدّة الأبرار، تألیف ابوالفضل رشید الدین المیبدی، تفسیر سوره یوسف الی آخر سوره کهف، ص ۹۷۱-۹۷۰، به اهتمام علی اصغر حکمت، انتشارات امیر کبیر، ۱۳۸۲.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکتهای چند (۱۲)؛
پدیدهٔ سینما، عمدتاً در تقابل با عفّت و خانواده بوده است.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
پدیدهٔ سینما، عمدتاً در تقابل با عفّت و خانواده بوده است.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکتهای چند (۱۳)؛
طرح “افزایش جمعیّت” دستوری کنونی، تداوم همان “کاهش جمعیّت” تحمیلی است، که طی سه دههٔ پیش، وضعیّت را به چنین ورطهٔ فاجعهباری کشانده است.
آبشخور رقمزنی فجایع جبرانناپذیری این چنین، “مالکیّت دولتی” است که وجهی برای مسئولیّتپذیری و پرداخت هزینههای هنگفت ویرانیهای به جا مانده از مداخلات قهری عُمّال دولتی نمیگذارد.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
طرح “افزایش جمعیّت” دستوری کنونی، تداوم همان “کاهش جمعیّت” تحمیلی است، که طی سه دههٔ پیش، وضعیّت را به چنین ورطهٔ فاجعهباری کشانده است.
آبشخور رقمزنی فجایع جبرانناپذیری این چنین، “مالکیّت دولتی” است که وجهی برای مسئولیّتپذیری و پرداخت هزینههای هنگفت ویرانیهای به جا مانده از مداخلات قهری عُمّال دولتی نمیگذارد.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️برگی از دفتر توحید (۴)؛
🔹اگر تسبیح به معنای مطلق تنزیه حق از عیوب باشد، که هست، و تقدیس هم تنزیه حق از صفات کمالیهٔ ممکنات، اولاً، و پذیرش قرآن، انبیاء و معصومین (علیهم افضل صلوات المصلّین)، به عنوان مَحالّ معرفة الله، ثانیاً، عبودیّت، در گرو سرسپردگی به مناسک و امتثال اوامر مأثورة است؛ اعم از تأسیسی و امضائی.
🔹زین سبب، نسبت تسبیح و تقدیس، عموم و خصوص مطلق است.
چه اینکه هر تقدیسی، تسبیح هست؛ اما هر تسبیحی، تقدیس نیست.
🔹دلیل اینکه، گر چه ممکن است غیرمأثورهای، مندرج ذیل تسبیح باشد، امّا در ذیل چتر تقدیس واقع نشود، اوّلاً، یا بر مدار “تشبیه در عین تنزیه و تنزیه در عین تشبیه” نگردد، ثانیاً، و جز بر تبعّد سالک نیفزاید.
🔹نیک بودن یک امر، یک حقیقت است، و قابلیّت اتصاف آن به هر موصوفی، مطلبی است دگر، که لازمهٔ حُسن یکی، جواز دیگری و مصداق اسناد إلی ما هو له واقع شدن آن نخواهد بود.
🔹شاید این بیان، یکی از علل توقیفی بودن اسماء و صفات ذات اقدس باری و مناسک شریعت مقدّس باشد.
🌹«و آخِر دعوٰنا أن الحمد لله رب العالمین»
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹اگر تسبیح به معنای مطلق تنزیه حق از عیوب باشد، که هست، و تقدیس هم تنزیه حق از صفات کمالیهٔ ممکنات، اولاً، و پذیرش قرآن، انبیاء و معصومین (علیهم افضل صلوات المصلّین)، به عنوان مَحالّ معرفة الله، ثانیاً، عبودیّت، در گرو سرسپردگی به مناسک و امتثال اوامر مأثورة است؛ اعم از تأسیسی و امضائی.
🔹زین سبب، نسبت تسبیح و تقدیس، عموم و خصوص مطلق است.
چه اینکه هر تقدیسی، تسبیح هست؛ اما هر تسبیحی، تقدیس نیست.
🔹دلیل اینکه، گر چه ممکن است غیرمأثورهای، مندرج ذیل تسبیح باشد، امّا در ذیل چتر تقدیس واقع نشود، اوّلاً، یا بر مدار “تشبیه در عین تنزیه و تنزیه در عین تشبیه” نگردد، ثانیاً، و جز بر تبعّد سالک نیفزاید.
🔹نیک بودن یک امر، یک حقیقت است، و قابلیّت اتصاف آن به هر موصوفی، مطلبی است دگر، که لازمهٔ حُسن یکی، جواز دیگری و مصداق اسناد إلی ما هو له واقع شدن آن نخواهد بود.
🔹شاید این بیان، یکی از علل توقیفی بودن اسماء و صفات ذات اقدس باری و مناسک شریعت مقدّس باشد.
🌹«و آخِر دعوٰنا أن الحمد لله رب العالمین»
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool