پژوهشکدهٔ تاریخ، فلسفه، ادیان
992 subscribers
2.36K photos
205 videos
10 files
2.02K links
✅ جُستاری مستندانه در شناخت ادیان و فِرَق و نقد پارادایم کنونی حاکم بر جوامع بشری با مبنای
اصالت مالکیّت
Download Telegram
✍️بالیدگی فارسی در بستر عربی (۱۲)؛

و معانی مُقَفّیٰ آن است که خَواتیم اقوال متشابه باشد بر وجهی که مصطلَح بُوَد.

و شرط تقفیه در قدیم نبوده است، و خاصّ است به عرب، و دیگر اُمم از ایشان گرفته‌اند.

🔸نصیرالدین طوسی

📚اساس الإقتباس
، مقالت نهم؛ در شعر و آن را بیطوریقا خوانند، ص ۵۸۵، انتشارات دانشگاه تهران.

https://t.me/ReligiousSchool
✍️بالیدگی فارسی در بستر عربی (۱۳)؛

ابتکار ایرانیان در قسمت وزن شعر عبارت از آن است که موازین هجایی ایرانی را با عروض کمّی عربی تطبیق کرده‌اند و از این انطباق که قدیمی‌ترین و کامل‌ترین نمونهٔ آن، بحر متقارب است، شعر فصیح فارسی جدید به وجود آمده است.

🔸پرویز ناتل خانلری

📚وزن شعر فارسی
، باب اول؛ شعر و وزن، وزن در زبان پهلوی، ص ۴۸، انتشارات توس، ۱۳۶۷.

https://t.me/ReligiousSchool
✍️بالیدگی فارسی در بستر عربی (۱۴)؛

مرحوم‌ کریستین سن در کتاب اعمال پادشاهان پس از ذکر تحقیقات دیگران در بارهٔ شعر زبان پهلوی چنین می‌گوید:

قواعد نظم فارسی جدید، مقتبَس از اعراب است و اصطلاحات آن نیز همه عربی است و مبنای وزن در فارسی جدید، مانند عربی بر کمّیّت هجاها قرار دارد. قافیه را نیز حدس زده‌اند که اصلاً به زبان عربی اختصاص داشته است … قطع نظر از وزن رباعی که کاملاً ایرانی است.

🔸پرویز ناتل خانلری

📚وزن شعر فارسی
، باب اول؛ شعر و وزن، وزن در زبان پهلوی، ص ۴۸، انتشارات توس، ۱۳۶۷.

https://t.me/ReligiousSchool
✍️بالیدگی فارسی در بستر عربی (۱۵)؛

قواعد وزن شعر فارسی که “علم عروض” خوانده می‌شود، یکباره و به تمامی از عربی اقتباس شده و تصرّفاتی که دانشمندان ایرانی به حسب احتیاج در آن روا داشته‌اند، در اصول آن تغییری ایجاد نکرده است.

🔸پرویز ناتل خانلری

📚وزن شعر فارسی
، باب اول؛ شعر و وزن، مبانی وزن شعر فارسی دری، ص ۷۵، انتشارات توس، ۱۳۶۷.

https://t.me/ReligiousSchool
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔹انقلابیون (۱)؛

🔸محمدعلی جمالزاده:
ایران محتاج انقلاب بود، انقلاب برای ایران ضرورت پیدا کرده بود.

https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکته‌ای چند و نگاهی دیگر (۱۸۰)؛

🔹دموکراسی، فاجعه‌آورترین و دیکتاتوری‌ترین مدل‌ استبداد است.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکته‌ای چند و نگاهی دیگر (۱۸۱)؛

🔹تفرّد‌گرایی و نابرابری‌محوری لیبرالی، در تداوم و بقاء خود به همان میزان نیازمند دولت است که جمع‌گرایی و برابری‌محوری سوسیالی.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool
🔹متفکّری که خصائص انسان توده‌ای را شکافته است، فیلسوف معاصر اسپانیایی “خوزه اورتگاای گاست” است. وی در کتابی به نام “قیام توده‌ها” این مطلب را تحلیل می‌کند. به نظر او، زوال تدریجی ارزش‌ها و سلسله مراتب و اصول، از بین رفتن اشرافیّت فکری و سرآمدان (الیت) متفکّر، موجب می‌شود انسان‌هایی پدید آیند که نه تاریخی دارند و نه ریشه‌ای.

🔹این انسان‌ها به علّت نداشتن هیچ پیوندی با هیچ آرمان متعالی‌ای و تهی بودن، می‌توانند به آسانی بازیچهٔ هر تجربهٔ نو و در نتیجه، طعمهٔ بت‌های بازاری گردند.

🔹اینان چون هویّت ندارند، مقهور هویٰ و هوس‌اند؛ مدّعی‌اند، بی‌آن‌که وظیفه‌ای بشناسند و طالب رفاه‌اند، بی‌آن‌که به هیچ ارزشی اعتقاد داشته باشند.

🔹این افراد فاقد هرگونه اشرافیّت فطری‌اند. به عبارت دیگر، به معنای راستین کلمه، “اسنوب” هستند.

🔹این پدیدهٔ نوظهور، شامل هیچ طبقهٔ خاصّ و معیّنی نیست. مانند این افراد میان‌مایه -که اقلّ دیدشان محدود به حصار دل‌گرم‌کنندهٔ یک شغل یا یک حرفهٔ تخصّصی است و از ندای بیکران هستی دلهره دارند- در هر جا و هر طبقه یافت می‌شوند.

🔹این سبک‌باران ساحل‌ها را می‌توان در میان طبقهٔ کارگر جستجو کرد یا طبقهٔ بورژوا یا میان دانشمندان یک بُعدی که راز هستی را محدود به حوزهٔ حرفه‌ای خود می‌دانند.

🔹اینان را می‌توان بالأخصّ در میان عالمان علوم جدید که به نظر “اورتگا”، “عالمان جاهل‌اند” به خوبی بازشناخت. زیرا این افراد در آن‌چه که مربوط به رشتهٔ تخصّصی‌شان می‌شود عالم‌اند، ولی در آن‌چه مربوط به فرهنگ و تفکّر و آرمان‌های ممتاز بشریّت می‌شود، افرادی میان‌مایه یا به قول “اورتگا”، “انسان‌های توده‌ای” هستند.

🔹این توده‌ها نه فقط متوسّط‌اند و فرومایه، بلکه گستاخ نیز هستند.

چه این‌ها، ذوق مبتذل، ارزش‌های متوسّط و خواسته‌های بی‌مایهٔ خود را بر همگان تحمیل می‌کنند و همهٔ اقلّیّت‌ها را زیر آوار خود می‌گیرند و با یورشی که بی‌شباهت به غریزهٔ حشرات نیست، همه چیز را یکسان و هم‌تراز می‌کنند.

🔸داریوش شایگان

📚آسیا در برابر غرب
، فصل دوم؛ آثار بروز غرب‌زدگی در آسیا، ۲؛ قیام توده‌ها، ص ۷۹-۷۸، انتشارات امیرکبیر، ۱۳۷۸.

https://t.me/ReligiousSchool
🔹هنگامی که فلان آخوند روی منبر برای اثبات ارج بی‌همتای آیه‌های قرآنی از فروید و مارکس مدد می‌جوید، هنگامی که دموکراسی و اسلام، دو کفهٔ یک ترازو می‌شوند، هنگامی که نماز ورزش می‌شود و پاکی نیز بهداشت و روزه به رژیم غذایی تقلیل می‌یابد، ما شمّه‌ای از مبتذل‌ترین صورت‌های غرب‌‌زدگی را می‌بینیم و از این دست در زندگی روزمرّهٔ ما بسیار است.

🔸داریوش شایگان

📚آسیا در برابر غرب
، فصل دوم؛ آثار بروز غرب‌زدگی در آسیا، ۴؛ غرب‌زدگی و بیگانگی از خود دو وجه توهّم مضاعف است، ص ۵۲، انتشارات امیرکبیر، ۱۳۷۸.

https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکته‌ای چند و نگاهی دیگر (۱۸۲)؛

🔹پول‌پاشی‌ها و حاتم‌بخشی‌های دولت‌ها برای مدال‌آوران جام جهانی، المپیک، …؛ ممکن نیست، مگر از طریق تجاوزات مالی و نقض مالکیّت.

🔹تلقّی قهرمانان جشن‌واره‌های مذکور، به عنوان موتورهای همیشگی تولید تورّم‌، از دولت خوب، دولتی است که هر چه بیش‌تر، بهتر بتواند آحاد را به نفع آنان تلکه کند.

🔹وجه تعجّب این‌که توده، با وضعی یک بام و دو هوا، در حالی نسبت به معرکه‌گیری‌های مذکور، در جایگاه تائید، به شعف و تشویق می‌نشیند، که یا از بار تورّمی ناشی از سکّه‌ریزی‌ها، آپارتمان‌بخشی‌ها، دست و دل‌بازی‌های ولنگارانه و دیگر امتیازات برپایی چنین جشن‌بازی‌هایی غافل است و یا در صورت علم به آن، آن را نمی‌پذیرد!!

🔹قهرمانان جام‌جهانی، المپیک، …، عمّال و بهره‌مندان تصرّفات عُدوانی، غصب و نقض ناجوانمردانهٔ مالکیِّت به پشتوانهٔ دولت‌‌هایند.

🔹موفّقیّت قهرمانان جشن‌واره‌هایی این‌چنین، نه پیروزی، که شکست هر چه بیش‌تر کمر مولّدان و آحاد، در زیر بار چرخ‌دنده‌های‌ مالیات‌ها، تعرفه‌ها، عوارض، … و تورّم‌های بیش‌تری است که در آینده‌ای نزدیک، با آن مواجه خواهند شد.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool
🔹بسیاری از اشعار نغز، خوش‌مضمون و زیبایی که برای نقش بر این کاشی‌ها بِه‌گزینی شده، خواندنی و به خاطر سپردنی است.

🔹جای تأمّل است که درجهٔ اُنس و پیوستگی مردم آن روزگار، با فرهنگ و ادب و سنّت جامعهٔ خویش، تا چه پایه بوده که استادان کاشی‌کار و سفال‌گر، با دیوان و جُنگ اشعار شاعران بزرگ سر و کار داشته‌اند، از قدیمی‌ترین گویندگان تا نزدیک‌ به روزگار خویش، چندان که مثلاً امروز ابیاتی که به برکت هنرمردی کاشی‌ساز، بر روی کاشی نقش شده، دیوان کبیر مولوی را -که استادی ادیب و دانشمند تصحیح کرده- تکمیل توانْد کرد!

🔹تصوّر می‌کنم اگر درس‌خواندگان امروزی ما، به اندازهٔ یک صدم کاشی‌کاران آن عصر، با معارف و آداب و سنن جامعه و مردم، آشنایی و پیوند می‌داشتند، معرفت ما جز این بود.

🔸غلامحسین یوسفی

📚یادداشت‌ها
؛ مجموعه مقالات، از گذشته‌ها، ص ۱۰، چاپخانهٔ حیدری، ۱۳۷۰.

https://t.me/ReligiousSchool