پژوهشکدهٔ تاریخ، فلسفه، ادیان
992 subscribers
2.36K photos
205 videos
10 files
2.02K links
✅ جُستاری مستندانه در شناخت ادیان و فِرَق و نقد پارادایم کنونی حاکم بر جوامع بشری با مبنای
اصالت مالکیّت
Download Telegram
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
صبح‌خیز و سلامت‌طلب بودن از اوصاف اهل قرآنه
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
و این از امور ضمانتی دینه. یعنی آثار وضعیّهٔ عینی داره.

خصوصاً قرآن خوانی با جهر در سحر.
✍️نکته‌ای چند و نگاهی دیگر (۲۱۸)؛

🔹در روزگار پساروشن‌گری، نه فقط در سوسیالیسم و لیبرالیسم، که در عمدهٔ ایسم‌‌های برآمده از ملل یا نحل، مراد یا نتیجه، انتقال قدرت به دولت‌، قبض شدیدتر بازار و رقابت، نقض بیش‌تر مالکیّت شخصی و خصوصی و فربه‌تر نمودن انحصار بوده است.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکته‌ای چند و نگاهی دیگر (۲۱۹)؛

🔹در نقض مالکیّت انسان، نه ملحد بودن متجاوز مهمّ است نه مسلم بودن و نه هم‌کیش‌بودن و هم‌کیش نبودن و نه هم‌وطن بودن و نبودن ...

چه این‌که نقض مالکیّت فرد توسّط خویشان، قُرَبا، هم‌کیشان و هم‌وطنان، به مراتب دردآورتر است.

🔹نقض مالکیّت، نقض مالکیّت است.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکته‌ای چند و نگاهی دیگر (۲۲۰)؛

🔹عمدهٔ خط‌کشی‌ها، ستیزه‌جویی‌ها، … دولت‌ها با یکدیگر و معرّفی دشمنان خود به عنوان دشمنان مردمان‌شان؛ اگر مبتنی بر تبانی دولت‌ها با هم نباشد، عمدتاً به علّت پراکنده نمودن اذهان و توجّهات مردمان، از نقض مالکیّت سیستماتیک و سازماندهی شده‌ای است که در حقّ‌شان روا می‌دارند.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکته‌ای چند و نگاهی دیگر (۲۲۱)؛

🔹سهمیه‌بندی‌ها، درجه‌بندی خانواده‌ها و سایر امتیازات اعطایی از سوی دولت‌ها به عدّه‌ای از شهروندان، اساساً یک یارگیری سوسیالیستی است که صرفاً از پل تجاوز به حقوق دیگران که در لسان شریعت مُعَنوَن به عنوان حرام است محقّق می‌شود.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
بعد از استقرار حکومت جدید سوریه از فرداش سهمیه‌بندی‌ها، درصد‌بندی‌ها، … شروع میشه و فاتحان غاصب و نسل‌هاشون از بچه و نوه گرفته تا نتیجه و ندیده و …‌ مردم سوریه رو با منطق دامداری خواهند دوشید که چی؟

اگر فاتحان کنونی (کارگران مسلّح دیروز) نبودند، الان مادران و زنان شما انگلیسی یا فارسی … حرف می‌زدند.

شما امنیّت خود را وام‌دار مائید!

جنگ بین دو دولت، جنگ بر سر گروگان‌‌گیری مردمان است.
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
فاتحان غاصب تحریرالشامی هم از فردا میشن دکتر سردار مهندس …
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
در جنگ بین دو دولت متخاصم، در هر حال شما گروگانید.

حالت اول؛ گروگان دولتی که موفّق شده دولت مملکتی که درش به دنیا اومدی و زندگی می‌کنی رو شکست بده.

حالت دوم؛ گروگان دولت و بازماندگان جنگ در مملکتی که درش به دنیا اومدی و داری درش زندگی می‌کنی.

حالت اول بهتر از دومیه. چون انتها داره و به ندرت پیش اومده دولتی بتونه در یه مملکت دیگه الی الابد حضور داشته باشه و بدوشدش.

اما در حالت دوم، فرد تا الی الابد باید باج‌گذار و قدردان بازماندگانی باشه که جنگ راه انداختن و زمین و زمان رو به هم ریختن و نظم بازار رو به هم زدن و کلی خسارت و هزینه به بار نشاندن.
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
نقض مالکیّت، نقض مالکیّته. وطنی و غیروطنی و مسلمان و کافر و مسیحی و یهودی و شیعه و سنّی و خویش و غیر نداره.
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
سال‌هاست که در دنیا، با نزاع بر سر این‌که چاپنده و تلکه‌گیر و راه‌زن و باج‌گیر کی باشه، موضوع رو منحرف کردن.

مهم چاپیده نشدنه؛ نه این‌که کی بچاپدت.
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
این‌که همهٔ دولت‌ها با جنگ راه‌انداختن و هر حیلهٔ دیگه یا دنبال یا مترصّد گسترش مرزهاشونند، به خاطر گرفتن گروگان‌های بیشتره.
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
این‌که دولت‌ها میگن که داریم جنگ می‌کنیم واسه عدالت و مظلوم، از اساس یه مزخرفه.
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
این‌ چیزا جای تعجّب نداره. این جای تعجّب داره که هنوز عمدهٔ افراد ممالک دنیا با وجود تمام مصائب و بدبختی‌هایی که دولت‌ها به بار آوردن و دارن میارن، این چیزا رو نفهمیدن!! و هنوز دنبال مدلی به عنوان دولت، واسه رتق و فتق امورشونند!!

دولت خوبه یه توهّمه
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
سکانس‌های اول یه دولت، قبل از استقرار، مسابقهٔ بُکُش بُکُشه.

اما سکانس‌های بعدیش، درسته بکش بکشم داره؛ اما مسابقهٔ بخور بخوره.
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
این‌که تحریرالشامی‌ها و طالبان و … بعدها به مردم‌شون می‌گن باید از طریق مالیات و گمرکی و چاپ اسکناس و هزار و یه ابزار تلکه‌کردن دیگه باید هزینهٔ زندگی‌ ما رو بدید، چون ما رفتیم از شما دفاع کردیم و برای شما امنیّت آوردیم؛ یعنی این‌که درسته از ظلمی جَستی، اما الان در ظلم مخوف‌تری هستی …
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
یکی از عللی که یه دولتی در جنگ با دولت دیگه میاد پای مردمش رو میکشه وسط به خاطر اینه که فردا اگه رفت به سمت تلکه‌کردن و باج‌گیری از مردمش به نفع یه عدّه تحت عنوان امنیّت و دفاع، مردمش نگن جنگ تو بود، نه جنگ ما. ما با مردمان سرزمین دیگه جنگ نداشتیم و نداریم.
ای پادشه خوبان؛

داد از غم تنهایی، داد از غم تنهایی، …
✍️نکته‌ای چند و نگاهی دیگر (۲۲۲)؛

🔹مدل زندان مدرن مبتنی بر اخذ مالیات، چاپ اسکناس، تعرفه‌ها، … و دیگر ابزارهای نقض مالکیّت، در تقابل صریح با فلسفهٔ تعلیم و تربیت و رشدّ مادّی و معنوی انسان است.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
برده‌گیری به نا حقّ و به نحو استثمار، یکی از مصادیق و انواع برده‌داری بود که البته اسلام باهاش مخالفت کرد؛ نه همهٔ انواع برده‌داری.

چه این‌که در جنگ‌ها، وقتی کسی علیه مرزها، سرحدّات، اقساط و جان مال مسلمین تعرّض و تصرّف عدوانی‌ای می‌کرد و جنگی رو صورت‌بندی می‌کرد، در میدان جنگ مشمول احکامی می‌شد.

اگر فرار می‌کرد و جنایتی جز اقامهٔ جنگ علیه مسلمین مرتکب نشده بود، ارجح و بهتر این بود که دنبال نشه و دنبالش نرن.

اگر هم کشته می‌شد، اسلام مُثله کردن و قطعه قطعه کردن جسمش یا تعرّض به نعشش رو حرام اعلام کرد.

که علی ع به نقل از رسول اکرم ص روحی فداهما فرمود مثله نکنید حتی اگر سگ درّنده باشه.

یا این‌که زنده می‌ماند و اسیر می‌شد.

این هم دو حالت داشت.

یا به مسلمین خساراتی وارد شده بود؛ اعمّ از مالی و جانی؛ نظیر اسارت خودی در دست خصم؛ که این‌جا امیرالمسلمین فِداء می‌کرد.

اسیر می‌داد و در ازاءش یا مال می‌گرفت یا اسیر در دست خصم رو آزاد می‌کرد.

یا خسارتی وارد نشده بود و این‌جا هم دو حالت داشت.

یا فرد اسیر شده غیر از اقامهٔ جنگ علیه مسلمین، جنایتی مرتکب شده بود، یا نه.

اگر شده بود باید مجازات می‌شد. اگر هم نشده بود، دو حالت پیش میومد؛

یا از کاری و مشارکت در جنگی که داشته بود، پشبمان شده بود، یا نه.

اگر پشیمان شده بود؛ امیر المسلمین منّت می‌ذاشت و آزادش می‌کرد.

فَإِذا لَقِيتُمُ الَّذِينَ كَفَرُوا فَضَرْبَ الرِّقابِ حَتَّى إِذا أَثْخَنْتُمُوهُمْ فَشُدُّوا الْوَثاقَ *فَإِمَّا مَنًّا بَعْدُ وَ إِمَّا فِداءً حَتَّى تَضَعَ الْحَرْبُ أَوْزارَها* ذلِكَ وَ لَوْ يَشاءُ اللَّـهُ لانْتَصَرَ مِنْهُمْ وَ لكِنْ لِيَبْلُوَا بَعْضَكُمْ بِبَعْضٍ وَ الَّذِينَ قُتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّـهِ فَلَنْ يُضِلَّ أَعْمالَهُمْ

سورهٔ مبارکهٔ محمد ص؛ کریمهٔ ۴