پژوهشکدهٔ تاریخ، فلسفه، ادیان
992 subscribers
2.36K photos
205 videos
10 files
2.02K links
✅ جُستاری مستندانه در شناخت ادیان و فِرَق و نقد پارادایم کنونی حاکم بر جوامع بشری با مبنای
اصالت مالکیّت
Download Telegram
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
به جان خودم قسم که روبروی امام علی ع و امام حسن ع و خصوصاً امام حسین ع، یه بزرگ‌زاده واینستاده بود.

خصوصاً در سرزمین کربلا که از دم وحوش کفتارصفت و لش‌خور بودند.
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
ما علی ع و اولاد علی ع (لا فتیٰ إلا علی …) رو قبل از ایمان بالله، با بزرگ‌زادگی و اصالت شناختیم و خاک پاشون شدیم.

روحی فداهم اجمعین؛ سیّما خاتم النبیّین و صدّیقة الشهیدة
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
اصلاً بزرگ‌زاده به راحتی نمیتونه دست به جنایت بزنه، واسه پول هر کاری بکنه، ذاتاً مزدور نمیشه، …
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
الان دیگه همه چیز داره میشه ورزش! فعلاً که چک (Slap)

کم کم باید منتظر امور دیگه هم باشیم
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
وقتی کاغذ میشه یارانه‌ای، حتی کتاب‌های دینی یه عالم تراز اول هم پر از صفحات خالی میشه.

این یه نمونه از یه کتاب ۷۰۰ صفحه‌ایه. چیزی حدود چهل صفحه. البته اگه قرار باشه صفحاتی که بیش از نصفشون سفیده رو هم حساب کنید، حدود ۶۰ صفحه‌ای میشه.

یارانه میل زیادی به سمت اسراف داره.
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
مصداق آسمان ریسمان کردن میشه 👆
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
این نحوه آرزوی شهادت در چهل سال اخیر، یه چیزیش هست.

در سنّت شیعی همچی چیزی به این نحو سابقه نداره که؛

منم باید برررررممم، منمممم بایددد برررمم
سایتی برای ترجمه، تصریف، … افعال عربی
صِدْقِ مطلوب، صِرف مطابقت با واقع نیست؛ بلکه همراهی با حقّ، در نیّت، گفتار و عمل است.

چه این‌که در غیبت و سخن‌چینی نیز، بازگو نمودن عیب پوشیده؛ به نحو مطابق با واقع و بدون زیادت وجود دارد.
———————————————————
۱- تقسیم صداقت به حَسَن و قبیح یا مطلوب و مطرود؛ این‌که هر راست، نشاید گفت.

۲- چنین نیست که ابراز و گفتن هر عین واقعی، لزوماً درست باشد.

۳- مطابق با واقع بودن یک سخن، گر چه شرط لازم ابراز آن است؛ امّا شرط کافی نه.

۴- صداقت، لا بشرط از معصیت و مصیب و مقسم صدقِ حقّانی و صدقِ ظلمانی است.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
فکر کنید دو تا شاگرد آوردید مغازهٔ شیر و شکر فروشی‌تون؛

به یکی از شاگردها هر چی می‌گید انجام میده و گاهی وقت‌ها ازتون سوال می‌پرسه که دلیل این کاری که می‌گید انجام بدم چیه و شما هم بهش توضیح می‌دید.

اما شاگرد دوم‌تون طوریه که واسه انجام هر کاری که بهش می‌گید، دلیل می‌خواد و واسه انجام هر چیزی که بهش می‌گید، میگه تا برای هر کاری که می‌گید انجام بدم، دلیل متقنی واسش از شما نشنوم و قانع نشم، اون کار رو انجام نمی‌دم.
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
مقدّمهٔ ۱؛

بی‌شکّ عقل شاگرد دست‌کم نسبت به حوزهٔ کاری شما محدوده.
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
مقدّمهٔ ۲؛

بی‌شکّ اگه قرار باشه واسه هر کاری با شاگرد وارد مباحثه و تدلیل و تعلیل بشید، پیش‌رفت کار هر لحظه کندتر میشه.
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
مقدّمهٔ ۳؛

بسیاری از کارها، مفاسدی دارند که تا یه مدّت نگذره و شاگرد تجربه کسب نکنه، نمی‌تونه اون مفاسد رو بفهمه و البته امکان داره هیچ وقت نتونه بفهمه.
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
مقدّمهٔ ۴؛

ظرف عقل و درک شاگرد هم محدودیّت‌هایی داره و چنین نیست که شاگرد بتونه هر دلیلی که واسش ارائه می‌دید رو بفهمه.
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
مقدّمهٔ ۵؛

گاهی شما به خودتون می‌گید پس بعد از این همه استاد این کار بودن، این همه دم و دستگاه ردیف کردن، … پس نقش فی نفسهٔ من چی میشه؟ چرا شاگرد نباید این‌ها رو ببینه و من رو به خاطر من بخواد؛ نه واسه این‌که براش دلیل بیارم و همیشه من رو با دلیل بخواد و چرا من باید برای شاگرد، همش معتبَرٌ بالتدلیل و التعلیل باشم و نه معتبرٌ بنفسه؟!
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
مقدّمهٔ ۶؛

چرا باید شاگرد فکر کنه قطب عالم امکانه و همه باید براش دلیل بیارن؟ چرا این شاگرد نمیفهمه که یه موجود محدوده؟ آیا این حدّ از دلیل دلیل کردن شاگرد در همهٔ امور که نمیتونه صرفاً مبتنی بر روشن شدنش باشه، ناشی از وسواسش یا منیّت و خودخواهی و خودبرتربینی و … تفرعنش نیست؟!
Forwarded from 𝐻𝑒𝑟𝑚𝑒𝑠
این مقدمه‌ها ادامه داره