🔹تلگراف دوم ناصرالدینشاه به ظلّالسلطان؛
و همچنین علمای اعلام استعمال دخانیات را حرام دانستهاند و همچنین در فقرهٔ بانک مزخرفات میگویند … چرا مردم و علما باید حرفی بزنند که این قدر بیمعنیٰ و سخیف باشد. مثلاً بانک را بد میدانند. این چه حرف رکیک بیمعنی است … قبل از این، صرّافخانههای خرده و تکتک داشته، حالا آنها را تحت قاعده در آورده، اسمش را بانک گذاشتهاند. نمیدانم این مزخرفات را کی میگوید و کی به دهان خواصّ و عامّ میاندازد؛ اینها هیچکدام تازه نیست خلاصهٔ این دستخطّ را به جنابان علمای اعلام، بلکه به همهٔ اصفهان بدهید ملاحظه نمایند و جواب را به عرض برسانید که تکلیف دولت معلوم بشود و البته یقین داشته باشند که اگر به این نوع حرفهای بیمعنیٰ امتدادی بدهند، تکلیف از ما ساقط شده، آنچه لازمهٔ سیاست است خواهیم فرمود.
🔸ابراهیم صفائی
📚تاریخ مشروطیّت به روایت اسناد، قیام عمومی بر ضدّ قرارداد دخانیات، ص ۴۵-۴۶، انتشارات اقبال، ۱۳۸۱.
https://t.me/ReligiousSchool
و همچنین علمای اعلام استعمال دخانیات را حرام دانستهاند و همچنین در فقرهٔ بانک مزخرفات میگویند … چرا مردم و علما باید حرفی بزنند که این قدر بیمعنیٰ و سخیف باشد. مثلاً بانک را بد میدانند. این چه حرف رکیک بیمعنی است … قبل از این، صرّافخانههای خرده و تکتک داشته، حالا آنها را تحت قاعده در آورده، اسمش را بانک گذاشتهاند. نمیدانم این مزخرفات را کی میگوید و کی به دهان خواصّ و عامّ میاندازد؛ اینها هیچکدام تازه نیست خلاصهٔ این دستخطّ را به جنابان علمای اعلام، بلکه به همهٔ اصفهان بدهید ملاحظه نمایند و جواب را به عرض برسانید که تکلیف دولت معلوم بشود و البته یقین داشته باشند که اگر به این نوع حرفهای بیمعنیٰ امتدادی بدهند، تکلیف از ما ساقط شده، آنچه لازمهٔ سیاست است خواهیم فرمود.
🔸ابراهیم صفائی
📚تاریخ مشروطیّت به روایت اسناد، قیام عمومی بر ضدّ قرارداد دخانیات، ص ۴۵-۴۶، انتشارات اقبال، ۱۳۸۱.
https://t.me/ReligiousSchool
🔹The organization of the royal mints was based on the Safavid model … Brydges states that the shah ‘had the good sense, or good
fortune, never to allow either Jews or Armenians to have anything to do
with [the] mint’.8 This would have been a departure from the Safavid past, …
ساز و کار ضرابخانههای سلطنتی بر اساس الگوی صفوی بود … بریجز گوشزد میکند که شاه [صفوی] «عقل سلیم یا بخت بلند داشت که هرگز به یهودیان یا ارمنیان اجازه ندهد هیچ ارتباطی با ضرابخانه داشته باشند»
این امر، حداقل تا آنجا که به ارمنیان مربوط میشود، نوعی انحراف از گذشته صفوی محسوب میشد …
🔹Amin al-Soltan and Amin al-Zarb offered the ruler to manage the mint for 25,000
tumans, on condition that they would be allowed to reduce the fineness of
the qran and coin more copper.
Amin al-Dowleh failed to convince the shah
of the drawbacks of this proposal.
The shah told him either to implement the
proposal, or return the mint farming monopoly, and thus he did the latter
in 1879.
امینالسلطان و امینالضرب به شاه پیشنهاد دادند که در ازای ۲۵۰۰۰ تومان، مدیریت ضرابخانه را به آنها واگذار کند، به شرطی که به آنها اجازه داده شود عیار قِران را کاهش داده، مس بیشتری ضرب کنند.
امینالدوله نتوانست شاه را در مورد معایب این پیشنهاد متقاعد کند.
شاه به او گفت که یا این پیشنهاد را اجرا کند یا انحصار زراعت ضرابخانه را پس بگیرد، و او در سال ۱۸۷۹ این کار را انجام داد.
🔸Rudi Matthee
🔸Willem Floor
🔸Patrick Clawson
📚The Monetary History of Iran; From the Safavids to the Qajars/ 6: Tradition and Change in the Use of Money/ P: 181 & 194/ 2013.
https://t.me/ReligiousSchool
fortune, never to allow either Jews or Armenians to have anything to do
with [the] mint’.8 This would have been a departure from the Safavid past, …
ساز و کار ضرابخانههای سلطنتی بر اساس الگوی صفوی بود … بریجز گوشزد میکند که شاه [صفوی] «عقل سلیم یا بخت بلند داشت که هرگز به یهودیان یا ارمنیان اجازه ندهد هیچ ارتباطی با ضرابخانه داشته باشند»
این امر، حداقل تا آنجا که به ارمنیان مربوط میشود، نوعی انحراف از گذشته صفوی محسوب میشد …
🔹Amin al-Soltan and Amin al-Zarb offered the ruler to manage the mint for 25,000
tumans, on condition that they would be allowed to reduce the fineness of
the qran and coin more copper.
Amin al-Dowleh failed to convince the shah
of the drawbacks of this proposal.
The shah told him either to implement the
proposal, or return the mint farming monopoly, and thus he did the latter
in 1879.
امینالسلطان و امینالضرب به شاه پیشنهاد دادند که در ازای ۲۵۰۰۰ تومان، مدیریت ضرابخانه را به آنها واگذار کند، به شرطی که به آنها اجازه داده شود عیار قِران را کاهش داده، مس بیشتری ضرب کنند.
امینالدوله نتوانست شاه را در مورد معایب این پیشنهاد متقاعد کند.
شاه به او گفت که یا این پیشنهاد را اجرا کند یا انحصار زراعت ضرابخانه را پس بگیرد، و او در سال ۱۸۷۹ این کار را انجام داد.
🔸Rudi Matthee
🔸Willem Floor
🔸Patrick Clawson
📚The Monetary History of Iran; From the Safavids to the Qajars/ 6: Tradition and Change in the Use of Money/ P: 181 & 194/ 2013.
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکتهای چند و نگاهی دیگر (۲۷۸)؛
🔹عهد ناصری، دوران گذار حاکمیّت و حکومت بود، از سلطنت به دولت. زینسان وی نه به معنای واقعی کلمه “شاه” بود و نه به معنای واقعی کلمه “رئیس دولت”.
شِبهشاهی بود متأثّر از افکار تجدّدطلبانهٔ عبّاس میرزا نایب السلطنه و مفتون صنایع و بسیاری از نگرشهای دیار فرنگ، طیّ سفرهای متعدّد، که روند حاکمیّت و افکار شبهروشنفکرانهاش، خواه ناخواه عرصهٔ فرمانروایی و حکمرانی را به بیرنگ کردن سلطنت و گستراندن سفرهٔ ساختار دموکراتیک برای جانشینان بعد از خود میکِشاند.
🔹شاید بتوان عهد ناصری را، به عنوان طلیعهٔ آغاز تجدّد و دوران گذار، عصر “دولتشاهی” در تاریخ ایران نام نهاد.
🔸غَفَرَ الله لَهُ وَ لَنا
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹عهد ناصری، دوران گذار حاکمیّت و حکومت بود، از سلطنت به دولت. زینسان وی نه به معنای واقعی کلمه “شاه” بود و نه به معنای واقعی کلمه “رئیس دولت”.
شِبهشاهی بود متأثّر از افکار تجدّدطلبانهٔ عبّاس میرزا نایب السلطنه و مفتون صنایع و بسیاری از نگرشهای دیار فرنگ، طیّ سفرهای متعدّد، که روند حاکمیّت و افکار شبهروشنفکرانهاش، خواه ناخواه عرصهٔ فرمانروایی و حکمرانی را به بیرنگ کردن سلطنت و گستراندن سفرهٔ ساختار دموکراتیک برای جانشینان بعد از خود میکِشاند.
🔹شاید بتوان عهد ناصری را، به عنوان طلیعهٔ آغاز تجدّد و دوران گذار، عصر “دولتشاهی” در تاریخ ایران نام نهاد.
🔸غَفَرَ الله لَهُ وَ لَنا
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکتهای چند و نگاهی دیگر (۲۷۹)؛
🔹قبح شاهکُشی از آنجا شکست که رسم قائممقام و وزیرکُشی.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹قبح شاهکُشی از آنجا شکست که رسم قائممقام و وزیرکُشی.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹Amin al-Zarb, the
mint master, had bought copper at 8 to 10 qrans per man, had mixed it
with an alloy, and after coining it, sold the copper for 32 qrans per man,
thus making a profit of more than 300 per cent. At the same time he
fixed the value of the qran at 25 instead of 20 shahis, which, according
to Kosogovski, meant a profit of 6 million tumans for Amin al-Zarb.86
🔹امینالضرب؛ سرپرست ضرابخانه [ناصری]، که مس را به قیمت ۸ تا ۱۰ قِران برای هر من خریده بود، آن را با آلیاژی مخلوط نموده و پس از ضرب سکّه، مس را به قیمت ۳۲ قِران برای هر مَن میفروخت و بدین ترتیب بیش از ۳۰۰ درصد سود برده بود!
🔹در همان دوران، امینالضرب، ارزش هر قِران را به جای ۲۰ شاهی، ۲۵ شاهی تعیین نمود که به گفتهٔ کوزوگوفسکی، به معنای سودی معادل ۶ میلیون تومان برای امین الضرب بود.
🔹Despite loud complaints about excessive copper coinage and adulterated
coins, Amin al-Zarb remained in office until January 1893, when he was
replaced by a syndicate of merchants led by Mohammad Vali Khan Nasr
al-Saltaneh, who offered an initial payment to the shah of 50,000 tumans
plus annual payments of 120,000 tumans to him, 12,000 tumans to Kamran Mirza, and a further sum to Amin al-Soltan.
🔹به رغم شکایات فراوان در مورد ضرب بیش از حد سکّههای مسی و سکّههای تقلّبی، امین الضرب تا ژانویه ۱۸۹۳ در سمت خود باقی ماند! تا اینکه سندیکای بازرگانان؛ به رهبری محمدولیخان نصرالسلطنه جایگزین او شد.
🔹نصرالسلطنه [به منظور اجارهٔ ضرّابخانه] علاوه بر پرداخت مبلغ اولیهٔ ۵۰/۰۰۰ تومان و پرداخت سالانهٔ ۱۲۰/۰۰۰ تومان به شاه، مبلغ ۱۲۰/۰۰۰ تومان به کامران میرزا و مبلغ دیگری را به امین السلطان پیشنهاد داد.
🔹The bad condition of the Mint only grew worse. In the winter of 1894/5, trade in the Tehran bazaar fell off sharply;
the dissatisfaction with the state of the currency was so great that it was
feared there could be another popular uprising similar to that against the tobacco concession.
🔹وضعیّت بد ضرابخانه وخیمتر شد …
در زمستان ۱۸۹۴ تا ۱۸۹۵، تجارت در بازار تهران به شدّت کاهش یافت؛ نارضایتی از وضعیّت پول تا حدّی زیاد بود که بیم آن میرفت قیام مردمی دیگری مشابه قیام علیه امتیاز تنباکو رخ دهد.
🔸Rudi Matthee
🔸Willem Floor
🔸Patrick Clawson
📚The Monetary History of Iran; From the Safavids to the Qajars/ 6: Tradition and Change in the Use of Money/ P: 197 & 198/ 2013.
https://t.me/ReligiousSchool
mint master, had bought copper at 8 to 10 qrans per man, had mixed it
with an alloy, and after coining it, sold the copper for 32 qrans per man,
thus making a profit of more than 300 per cent. At the same time he
fixed the value of the qran at 25 instead of 20 shahis, which, according
to Kosogovski, meant a profit of 6 million tumans for Amin al-Zarb.86
🔹امینالضرب؛ سرپرست ضرابخانه [ناصری]، که مس را به قیمت ۸ تا ۱۰ قِران برای هر من خریده بود، آن را با آلیاژی مخلوط نموده و پس از ضرب سکّه، مس را به قیمت ۳۲ قِران برای هر مَن میفروخت و بدین ترتیب بیش از ۳۰۰ درصد سود برده بود!
🔹در همان دوران، امینالضرب، ارزش هر قِران را به جای ۲۰ شاهی، ۲۵ شاهی تعیین نمود که به گفتهٔ کوزوگوفسکی، به معنای سودی معادل ۶ میلیون تومان برای امین الضرب بود.
🔹Despite loud complaints about excessive copper coinage and adulterated
coins, Amin al-Zarb remained in office until January 1893, when he was
replaced by a syndicate of merchants led by Mohammad Vali Khan Nasr
al-Saltaneh, who offered an initial payment to the shah of 50,000 tumans
plus annual payments of 120,000 tumans to him, 12,000 tumans to Kamran Mirza, and a further sum to Amin al-Soltan.
🔹به رغم شکایات فراوان در مورد ضرب بیش از حد سکّههای مسی و سکّههای تقلّبی، امین الضرب تا ژانویه ۱۸۹۳ در سمت خود باقی ماند! تا اینکه سندیکای بازرگانان؛ به رهبری محمدولیخان نصرالسلطنه جایگزین او شد.
🔹نصرالسلطنه [به منظور اجارهٔ ضرّابخانه] علاوه بر پرداخت مبلغ اولیهٔ ۵۰/۰۰۰ تومان و پرداخت سالانهٔ ۱۲۰/۰۰۰ تومان به شاه، مبلغ ۱۲۰/۰۰۰ تومان به کامران میرزا و مبلغ دیگری را به امین السلطان پیشنهاد داد.
🔹The bad condition of the Mint only grew worse. In the winter of 1894/5, trade in the Tehran bazaar fell off sharply;
the dissatisfaction with the state of the currency was so great that it was
feared there could be another popular uprising similar to that against the tobacco concession.
🔹وضعیّت بد ضرابخانه وخیمتر شد …
در زمستان ۱۸۹۴ تا ۱۸۹۵، تجارت در بازار تهران به شدّت کاهش یافت؛ نارضایتی از وضعیّت پول تا حدّی زیاد بود که بیم آن میرفت قیام مردمی دیگری مشابه قیام علیه امتیاز تنباکو رخ دهد.
🔸Rudi Matthee
🔸Willem Floor
🔸Patrick Clawson
📚The Monetary History of Iran; From the Safavids to the Qajars/ 6: Tradition and Change in the Use of Money/ P: 197 & 198/ 2013.
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکتهای چند و نگاهی دیگر (۲۸۰)؛
🔹فتوای مقیّد و مشروط “ممنوعیّت استعمال تنباکو” که در راستای قاعدهٔ تسلیط و پاسداری از مالکیّت شخصی صادر شد و در ضمن آن، اعتبار اسکناس و مالیات هم متعلَّق اعتراض قرار گرفت، دستکم در پیشگیری از دو امر موفّق بود؛
خونینتر شدن قیام، سقوط سلطنت.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹فتوای مقیّد و مشروط “ممنوعیّت استعمال تنباکو” که در راستای قاعدهٔ تسلیط و پاسداری از مالکیّت شخصی صادر شد و در ضمن آن، اعتبار اسکناس و مالیات هم متعلَّق اعتراض قرار گرفت، دستکم در پیشگیری از دو امر موفّق بود؛
خونینتر شدن قیام، سقوط سلطنت.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹As the year wore on the situation grew worse rather than better and the government did not know what to do, the more so as different factions held opposing views on this issue. On 26 March 1896, public criers made it known that the shah ‘had decreed that the going rate of black money should be 30 pieces per one qran white money …
[در اثر کاهش کیفیّت مسکوکات ضرّابخانهٔ سلطنتی]، اوضاع به جای بهتر شدن، بدتر میشد و حکومت نمیدانست چه باید بکند، … جارچیان اعلام کردند: “شاه فرمان داده است، نرخ رایج پول سیاه باید ۳۰ قطعه در هر قِران پول سفید باشد...»
🔹People went quickly to try and change their copper into silver coin before it went at forty, for they expected that in two, three days the cost would rise beyond 45.’
مردم «به سرعت تلاش کردند تا قبل از رسیدن قیمت به چهل، سکّههای مس خود را به سکّههای نقره تبدیل کنند، زیرا انتظار داشتند در ظرف دو سه روز، قیمت از ۴۵ قطعه در هر قِران پول سفید فراتر رود …
🔹Through investigation they say that 20 crore [10 million] tuman of black money was struck in Iran, which now all is held by the people, apart from that which Hajji Mohammad Hasan has hidden and stored.’
بنا بر بررسیهای انجام شده میگویند ۲۰ کرور [معادل ۱۰ میلیون تومان] پول سیاه در ایران ضرب شده است که اکنون همه آن در دست مردم است؛ البته به جز آنهایی که حاج محمدحسن خان امینالضرب پنهان و انبار کرده است.
🔹On 1 April 1896, Gordon wrote:
yesterday the public criers again made it known that the rate of black money is again as it was before, i.e. 2 riyals per tuman. If it were not the thirteenth the merchants and artisans rightly would have rioted. The last four days has really hurt people and everybody only talked about money.
گوردون در ۱ آوریل ۱۸۹۶ نوشت: «دیروز جارچیان دوباره اعلام کردند که نرخ پول سیاه دوباره مانند قبل است، یعنی ۲ ریال به ازای هر تومان. اگر سیزدهم نبود، بازرگانان و صنعتگران به درستی و مُحقّانه شورش میکردند. چهار روزِ گذشته واقعاً به مردم آسیب رسانده است و همه فقط در مورد پول صحبت میکردند. اکنون نیز همینطور.»
🔹Now it is the same. There is no conversation but for the story
about money. The shah is a bit afraid, he does not know what to do. In no
other era a shah has ever been so cowardly. It is a pity that the people are
even more cowardly than he is.
هیچ مکالمهای جز داستان پول وجود ندارد. شاه کمی ترسیده است، نمیداند چه کار کند. در هیچ دوره دیگری شاه تا این حد ترسو نبوده است …
🔸Rudi Matthee
🔸Willem Floor
🔸Patrick Clawson
📚The Monetary History of Iran; From the Safavids to the Qajars/ 6: Tradition and Change in the Use of Money/ P: 198/ 2013.
https://t.me/ReligiousSchool
[در اثر کاهش کیفیّت مسکوکات ضرّابخانهٔ سلطنتی]، اوضاع به جای بهتر شدن، بدتر میشد و حکومت نمیدانست چه باید بکند، … جارچیان اعلام کردند: “شاه فرمان داده است، نرخ رایج پول سیاه باید ۳۰ قطعه در هر قِران پول سفید باشد...»
🔹People went quickly to try and change their copper into silver coin before it went at forty, for they expected that in two, three days the cost would rise beyond 45.’
مردم «به سرعت تلاش کردند تا قبل از رسیدن قیمت به چهل، سکّههای مس خود را به سکّههای نقره تبدیل کنند، زیرا انتظار داشتند در ظرف دو سه روز، قیمت از ۴۵ قطعه در هر قِران پول سفید فراتر رود …
🔹Through investigation they say that 20 crore [10 million] tuman of black money was struck in Iran, which now all is held by the people, apart from that which Hajji Mohammad Hasan has hidden and stored.’
بنا بر بررسیهای انجام شده میگویند ۲۰ کرور [معادل ۱۰ میلیون تومان] پول سیاه در ایران ضرب شده است که اکنون همه آن در دست مردم است؛ البته به جز آنهایی که حاج محمدحسن خان امینالضرب پنهان و انبار کرده است.
🔹On 1 April 1896, Gordon wrote:
yesterday the public criers again made it known that the rate of black money is again as it was before, i.e. 2 riyals per tuman. If it were not the thirteenth the merchants and artisans rightly would have rioted. The last four days has really hurt people and everybody only talked about money.
گوردون در ۱ آوریل ۱۸۹۶ نوشت: «دیروز جارچیان دوباره اعلام کردند که نرخ پول سیاه دوباره مانند قبل است، یعنی ۲ ریال به ازای هر تومان. اگر سیزدهم نبود، بازرگانان و صنعتگران به درستی و مُحقّانه شورش میکردند. چهار روزِ گذشته واقعاً به مردم آسیب رسانده است و همه فقط در مورد پول صحبت میکردند. اکنون نیز همینطور.»
🔹Now it is the same. There is no conversation but for the story
about money. The shah is a bit afraid, he does not know what to do. In no
other era a shah has ever been so cowardly. It is a pity that the people are
even more cowardly than he is.
هیچ مکالمهای جز داستان پول وجود ندارد. شاه کمی ترسیده است، نمیداند چه کار کند. در هیچ دوره دیگری شاه تا این حد ترسو نبوده است …
🔸Rudi Matthee
🔸Willem Floor
🔸Patrick Clawson
📚The Monetary History of Iran; From the Safavids to the Qajars/ 6: Tradition and Change in the Use of Money/ P: 198/ 2013.
https://t.me/ReligiousSchool
🔹Amin al-Zarb and his son in 1896 were arrested and fined 800,000 tumans, but in October of the following year got the mint back, in conjunction with a group of merchants and moneylenders.
Amin al-Soltan also held the farm for the customs; his brother Amin al-Molk headed the treasury.
امینالضرب و پسرش در سال ۱۸۹۶ دستگیر و به ۸۰۰/۰۰۰ تومان جریمه محکوم شدند؛ امّا در اکتبر سال بعد، به همراه گروهی از بازرگانان و رباخواران، ضرّابخانه را پس گرفتند.
همچنانکه امین السلطان مزرعهٔ گمرک را در اختیار داشت؛ برادرش امینالملک نیز ریاست خزانه را عهدهدار بود.
🔹The 1880s and 1890s saw great monetary turmoil in Iran … driven by greed, mintmasters had so many copper coins struck that they lost most of their value relative to silver; the traditional mints in provincial cities were closed while the Tehran mint came under great pressure to adulterate coins so it could meet the payments due the shah; and modern milled coins replaced the traditional hammered coins …
دهههای ۱۸۸۹ و ۱۸۹۰ شاهد آشفتگی پولی بزرگی در ایران بودیم … ضرّابخانهها به دلیل حرص و طمع، آنقدر سکّههای مسی ضرب کردند که ارزش خود را نسبت به نقره بیشتر از دست دادند. ضرّابخانههای سنّتی در شهرهای استان تعطیل شدند، در حالی که ضرّابخانهٔ تهران تحت فشار زیادی برای جعل سکّهها قرار گرفت تا بتواند از عهده پرداختهای شاه برآید؛ و سکّههای مدرن ضرب شده جایگزین سکّههای سنتی ضرب شده شدند …
🔹Not surprisingly, many Iranians would fondly remember the monetary system of the old days, viewing all the changes between 1880 and 1900 as somehow linked. For instance, `Abdollah Mostowfi … as he blames the new modern coins for the collapse in the currency’s value by stating that, ‘the mint factories of Amin al-Soltan totally broke up this sound currency’.
جای تعجّب نیست که بسیاری از ایرانیان، سیستم پولی دوران قدیم را با علاقه به یاد میآورند و همهٔ تحوّلات بین سالهای ۱۸۸۰ تا ۱۹۰۰ را به نوعی مرتبط میدانند. به عنوان مثال، عبدالله مستوفی سکّههای مدرن جدید را مسئول سقوط ارزش پول میداند و میگوید: «کارخانههای ضرب سکّهٔ امینالسلطان، پول سالم را کاملاً از بین بردند».
🔸Rudi Matthee
🔸Willem Floor
🔸Patrick Clawson
📚The Monetary History of Iran; From the Safavids to the Qajars/ 6: Tradition and Change in the Use of Money/ P: 199 & 200/ 2013.
https://t.me/ReligiousSchool
Amin al-Soltan also held the farm for the customs; his brother Amin al-Molk headed the treasury.
امینالضرب و پسرش در سال ۱۸۹۶ دستگیر و به ۸۰۰/۰۰۰ تومان جریمه محکوم شدند؛ امّا در اکتبر سال بعد، به همراه گروهی از بازرگانان و رباخواران، ضرّابخانه را پس گرفتند.
همچنانکه امین السلطان مزرعهٔ گمرک را در اختیار داشت؛ برادرش امینالملک نیز ریاست خزانه را عهدهدار بود.
🔹The 1880s and 1890s saw great monetary turmoil in Iran … driven by greed, mintmasters had so many copper coins struck that they lost most of their value relative to silver; the traditional mints in provincial cities were closed while the Tehran mint came under great pressure to adulterate coins so it could meet the payments due the shah; and modern milled coins replaced the traditional hammered coins …
دهههای ۱۸۸۹ و ۱۸۹۰ شاهد آشفتگی پولی بزرگی در ایران بودیم … ضرّابخانهها به دلیل حرص و طمع، آنقدر سکّههای مسی ضرب کردند که ارزش خود را نسبت به نقره بیشتر از دست دادند. ضرّابخانههای سنّتی در شهرهای استان تعطیل شدند، در حالی که ضرّابخانهٔ تهران تحت فشار زیادی برای جعل سکّهها قرار گرفت تا بتواند از عهده پرداختهای شاه برآید؛ و سکّههای مدرن ضرب شده جایگزین سکّههای سنتی ضرب شده شدند …
🔹Not surprisingly, many Iranians would fondly remember the monetary system of the old days, viewing all the changes between 1880 and 1900 as somehow linked. For instance, `Abdollah Mostowfi … as he blames the new modern coins for the collapse in the currency’s value by stating that, ‘the mint factories of Amin al-Soltan totally broke up this sound currency’.
جای تعجّب نیست که بسیاری از ایرانیان، سیستم پولی دوران قدیم را با علاقه به یاد میآورند و همهٔ تحوّلات بین سالهای ۱۸۸۰ تا ۱۹۰۰ را به نوعی مرتبط میدانند. به عنوان مثال، عبدالله مستوفی سکّههای مدرن جدید را مسئول سقوط ارزش پول میداند و میگوید: «کارخانههای ضرب سکّهٔ امینالسلطان، پول سالم را کاملاً از بین بردند».
🔸Rudi Matthee
🔸Willem Floor
🔸Patrick Clawson
📚The Monetary History of Iran; From the Safavids to the Qajars/ 6: Tradition and Change in the Use of Money/ P: 199 & 200/ 2013.
https://t.me/ReligiousSchool