🔹براى مثال، شهرام، پسر ارشد شاهدُخت اشرف، در آن روزها به عنوان دلّال و كارچاقكن شهرهٔ شهر بود. سازمان سيا معتقد بود، شهرام «در برخى زمينهها، راه مادرش را دنبال مىكند»، و در «تهران به عنوان كارچاقكن شهرت بدى پيدا كرده و در حدود بيست شركت مختلف صاحب سهم است. ... بىپرواترين و لاابالى ترين عمل او فروش آثار ملّی و عتيقههاى مملكت بود.
🔹همين شهرام، به رغم اين شهرت سوء، به اعتبار فرمان ویژهای از سوى شاه، اجازه پيدا كرده بود که از نام خانوادگی پهلوینيا استفاده كند. امّا ناگهان، پس از جلساتى در دفتر نخستوزیر که در آن فعّالیّتهاى شهرام موضوع بحث بود، شاه، بدون البته هیچگونه محاكمه، و بدون اعلان رسمى قضيّه، به شهرام حكم كرد که از فعّالیّتهای اقتصادى خود دست بكشد و براى مدّتى از ايران خارج شود. امّا اين ممنوعیّتها چندان دير نپاييد. طولى نكشيد که شهرام رخصت رجعت پيدا كرد و فعّالیّتهایش را هم از سر گرفت.
🔹ظاهراً اعضاى خاندان سلطنت شاه را متقاعد كرده بودند که براى گذران امور خود هم كه شده، بايد در فعّالیّتهای اقتصادى مملكت شركت كنند و حقّ دلّالی بگیرند. موضع مبهم و متزلزل شاه در رابطه با فعّالیّتهای اقتصادى خاندان سلطنتى را میتوان در گزارش دیگری از سازمان سيا سراغ كرد. در آن جا آمده كه «اخيراً رئيس يكى از بزرگترین بانکهای ايران به يكى از مقامات سفارت گفته است كه چندی پيش، توجّه شاه را به يكى از معاملات اشرف جلب كرده بود. گفته بود اگر جزئيات اين معامله علنى شود، بازتابى منفى خواهد داشت. شاه به اين گزارش اعتنايى نكرد. رئيس بانک میگفت اگر کسی دیگر جز اشرف اين كار را کرده بود، ده سال حبس مىکشید.
🔹حتّی پرویز ثابتى هم تجربهاى مشابه رئيس بانک داشت. گزارشی دربارهٔ فعّالیّتهاى غيرمجاز برخى از اعضاى خاندان سلطنت تدارک كرد و گزارش نه تنها مفيد فايدهاى نشد، بلكه خشم شاه را نیز برانگیخت.
🔸عباس میلانی
📚معمّای هویدا، فصل سیزدهم؛ سقوط پمپئی، ص ۳۴۷-۳۴۸، نشر اختران، ۱۳۸۰.
https://t.me/ReligiousSchool
🔹همين شهرام، به رغم اين شهرت سوء، به اعتبار فرمان ویژهای از سوى شاه، اجازه پيدا كرده بود که از نام خانوادگی پهلوینيا استفاده كند. امّا ناگهان، پس از جلساتى در دفتر نخستوزیر که در آن فعّالیّتهاى شهرام موضوع بحث بود، شاه، بدون البته هیچگونه محاكمه، و بدون اعلان رسمى قضيّه، به شهرام حكم كرد که از فعّالیّتهای اقتصادى خود دست بكشد و براى مدّتى از ايران خارج شود. امّا اين ممنوعیّتها چندان دير نپاييد. طولى نكشيد که شهرام رخصت رجعت پيدا كرد و فعّالیّتهایش را هم از سر گرفت.
🔹ظاهراً اعضاى خاندان سلطنت شاه را متقاعد كرده بودند که براى گذران امور خود هم كه شده، بايد در فعّالیّتهای اقتصادى مملكت شركت كنند و حقّ دلّالی بگیرند. موضع مبهم و متزلزل شاه در رابطه با فعّالیّتهای اقتصادى خاندان سلطنتى را میتوان در گزارش دیگری از سازمان سيا سراغ كرد. در آن جا آمده كه «اخيراً رئيس يكى از بزرگترین بانکهای ايران به يكى از مقامات سفارت گفته است كه چندی پيش، توجّه شاه را به يكى از معاملات اشرف جلب كرده بود. گفته بود اگر جزئيات اين معامله علنى شود، بازتابى منفى خواهد داشت. شاه به اين گزارش اعتنايى نكرد. رئيس بانک میگفت اگر کسی دیگر جز اشرف اين كار را کرده بود، ده سال حبس مىکشید.
🔹حتّی پرویز ثابتى هم تجربهاى مشابه رئيس بانک داشت. گزارشی دربارهٔ فعّالیّتهاى غيرمجاز برخى از اعضاى خاندان سلطنت تدارک كرد و گزارش نه تنها مفيد فايدهاى نشد، بلكه خشم شاه را نیز برانگیخت.
🔸عباس میلانی
📚معمّای هویدا، فصل سیزدهم؛ سقوط پمپئی، ص ۳۴۷-۳۴۸، نشر اختران، ۱۳۸۰.
https://t.me/ReligiousSchool
🔹برخى از دوستان نزديك شاه نيز به سان اعضاى خاندان سلطنتى، گویی از نوعى مصونیت قانونى برخوردار بودند و وارد گود فعّالیّتهای اقتصادى شده بودند. از یک سو، عَلَم بود که حتّی به اذعان دوستان و برآمدگانش در بسيارى معاملات مشكوک شركت داشت.
🔹در سوى ديگر، اميرهوشنگ دَوَلّو بود که “سلطان خاويار" نام داشت. اما از همه غريبتر و مرموزتر دكتر كريم ايادى بود. در يكى از گزارشهای سفارت آمريكا در ايران از ايادى به عنوان “طبيب ویژهٔ شاه" نام برده شده و در عين حال آمده كه او «در شركت هايى متعدد از قبيل شركت نفت پارس سهام دارد. معمولاً بين ١٥ تا ۴۰ درصد سهام اين شركتها از آن اوست. او در اين گونه موارد از اسامى گونهگون استفاده مىكند. گاه خود را عبدالكريم، زمانى كريم، و برخی اوقات ايادى مىخوانَد. تيمسار ايادى در عين حال از حق انحصارى بهرهبردارى از میگوی خليج فارس برخوردار است.»
🔹در گزارش دیگری، سازمان سيا ايادى را «كانال اصلى فعّالیّتهای اقتصادى شاه» مىداند و مىافزاید که، «ايادى گویا از دوران كودكى دوست شاه بوده ... حتّی میگوید در زمانى كه شاه با همسرش ثريّا در ماهعسل بودند، ايادى هم همواره همراهىشان مىکرده.
زمانى حتّی شايع بود که سهام شاه در شركت ماهیگیری جنوب هم به اسم ايادى ثبت شده بود ... ايادى بهايى است و برخى از ناظران معتقدند که حامى اصلى بهائيان ايران است.
🔹در هر حال، در اوايل دههٔ پنجاه، برخى از اعضاى خاندان سلطنت، شمارى از درباريان، يكى دو نفر از رفقاى هويدا و دست كم دو نفر از وزراى كابينهاش در ميان مردم شهرتى سوء داشتند؛ متّهم بودند که «دست در بيت المال دارند.»
🔹ابعاد اين بدبينىِ مردم را میتوان در يكى از گزارشهای سال ١٣٥٧ سفارت آمريكا در ايران سراغ كرد. آن جا میبينيم كه بنا بر ارزيابى سفارت، «در هفتههاى اخير، فساد مالى به يكى از مسائل سياسى عمدهٔ ايران بدل شده؛ بخش اعظم انتقاد از شاه به قالب انتقاد از فعّالیّتهاى غيرقانونى اطرافيان نزديک و حتّی اعضاى خانوادهاش درآمده است. ...
🔹قاعدتاً اين مسئله به راحتى حل شدنى نيست و تنها زمانى از ميان خواهد رفت كه بنياد اساسىترین نهاد سياسى در ايران، يعنى سلطنت را، به لرزه انداخته باشد.»
🔸عباس میلانی
📚معمّای هویدا، فصل سیزدهم؛ سقوط پمپئی، ص ۳۴۸-۳۴۹، نشر اختران، ۱۳۸۰.
https://t.me/ReligiousSchool
🔹در سوى ديگر، اميرهوشنگ دَوَلّو بود که “سلطان خاويار" نام داشت. اما از همه غريبتر و مرموزتر دكتر كريم ايادى بود. در يكى از گزارشهای سفارت آمريكا در ايران از ايادى به عنوان “طبيب ویژهٔ شاه" نام برده شده و در عين حال آمده كه او «در شركت هايى متعدد از قبيل شركت نفت پارس سهام دارد. معمولاً بين ١٥ تا ۴۰ درصد سهام اين شركتها از آن اوست. او در اين گونه موارد از اسامى گونهگون استفاده مىكند. گاه خود را عبدالكريم، زمانى كريم، و برخی اوقات ايادى مىخوانَد. تيمسار ايادى در عين حال از حق انحصارى بهرهبردارى از میگوی خليج فارس برخوردار است.»
🔹در گزارش دیگری، سازمان سيا ايادى را «كانال اصلى فعّالیّتهای اقتصادى شاه» مىداند و مىافزاید که، «ايادى گویا از دوران كودكى دوست شاه بوده ... حتّی میگوید در زمانى كه شاه با همسرش ثريّا در ماهعسل بودند، ايادى هم همواره همراهىشان مىکرده.
زمانى حتّی شايع بود که سهام شاه در شركت ماهیگیری جنوب هم به اسم ايادى ثبت شده بود ... ايادى بهايى است و برخى از ناظران معتقدند که حامى اصلى بهائيان ايران است.
🔹در هر حال، در اوايل دههٔ پنجاه، برخى از اعضاى خاندان سلطنت، شمارى از درباريان، يكى دو نفر از رفقاى هويدا و دست كم دو نفر از وزراى كابينهاش در ميان مردم شهرتى سوء داشتند؛ متّهم بودند که «دست در بيت المال دارند.»
🔹ابعاد اين بدبينىِ مردم را میتوان در يكى از گزارشهای سال ١٣٥٧ سفارت آمريكا در ايران سراغ كرد. آن جا میبينيم كه بنا بر ارزيابى سفارت، «در هفتههاى اخير، فساد مالى به يكى از مسائل سياسى عمدهٔ ايران بدل شده؛ بخش اعظم انتقاد از شاه به قالب انتقاد از فعّالیّتهاى غيرقانونى اطرافيان نزديک و حتّی اعضاى خانوادهاش درآمده است. ...
🔹قاعدتاً اين مسئله به راحتى حل شدنى نيست و تنها زمانى از ميان خواهد رفت كه بنياد اساسىترین نهاد سياسى در ايران، يعنى سلطنت را، به لرزه انداخته باشد.»
🔸عباس میلانی
📚معمّای هویدا، فصل سیزدهم؛ سقوط پمپئی، ص ۳۴۸-۳۴۹، نشر اختران، ۱۳۸۰.
https://t.me/ReligiousSchool
Forwarded from پژوهشکدهٔ تاریخ، فلسفه، ادیان
🔹متمسّک و دست به دامان ولایت تو و اولاد معصومینات شدیم، تا پیامبر (ص) را از دست ندهیم.
🌹علیکُم أَفضَلُ صَلَواتِ المُصَلِّین
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🌹علیکُم أَفضَلُ صَلَواتِ المُصَلِّین
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️کشف الأسرار مِن خِلال الأقول (۳۷)؛
🔹به گمانم به درستی میگویند که:
«زُعَمای قوم نمیتوانند ادّعا کنند که در مورد پیامدهای احتمالی سیاستی که پیش گرفته بودند، هشدار کافی دریافت نکردند»
🔸عباس میلانی
📚معمّای هویدا، فصل سیزدهم؛ سقوط پمپئی، ص ۳۵۳، نشر اختران، ۱۳۸۰.
https://t.me/ReligiousSchool
🔹به گمانم به درستی میگویند که:
«زُعَمای قوم نمیتوانند ادّعا کنند که در مورد پیامدهای احتمالی سیاستی که پیش گرفته بودند، هشدار کافی دریافت نکردند»
🔸عباس میلانی
📚معمّای هویدا، فصل سیزدهم؛ سقوط پمپئی، ص ۳۵۳، نشر اختران، ۱۳۸۰.
https://t.me/ReligiousSchool
✍️کشف الأسرار مِن خِلال الأقول (۳۸)؛
🔹شاه البته در آن سالها بيش از پيش يقين پيدا كرده بود که منافع ايران را بهتر از هر کس دیگری مىشناسد. در جلسات اقتصادى و سياسى، اغلب هر بحث جدّی يا نظرات انتقادى را با طرح تلويحاً تهديدآميز اين سوال به پایان میرساند که: «مگر كتاب ما را در اين زمينه نخواندهايد.»
🔹تا اواسط دههٔ پنجاه، سه كتاب نوشته بود. اولى “مأموريت براى وطنم” (۱۳۲۰)، دومى “انقلاب سفید” (۱۳۲۶) و سومی “به سوى تمدّن بزرگ” نام داشت.
🔹در اين سه كتاب بيش و کم در مورد تمام زمينههاى متصوّر اظهار نظر كرده بود. او دیگر به راستى حال و هواى يک پيامبر را به خود گرفته بود … اين حالت را به خوبى مىتوان در تصويرى سراغ كرد که آن روزها در بسيارى از ادارات دولتى بر ديوارها ديده مىشد. لبخندى جدّی به لب داشت. بر فراز انبوهی ابر ایستاده بود. دستانش در هوا بود. انگار میخواست به حرکت دستی، کرامات خود را تقسیم کند.
🔸عباس میلانی
📚معمّای هویدا، فصل سیزدهم؛ سقوط پمپئی، ص ۳۵۵-۳۵۶، نشر اختران، ۱۳۸۰.
https://t.me/ReligiousSchool
🔹شاه البته در آن سالها بيش از پيش يقين پيدا كرده بود که منافع ايران را بهتر از هر کس دیگری مىشناسد. در جلسات اقتصادى و سياسى، اغلب هر بحث جدّی يا نظرات انتقادى را با طرح تلويحاً تهديدآميز اين سوال به پایان میرساند که: «مگر كتاب ما را در اين زمينه نخواندهايد.»
🔹تا اواسط دههٔ پنجاه، سه كتاب نوشته بود. اولى “مأموريت براى وطنم” (۱۳۲۰)، دومى “انقلاب سفید” (۱۳۲۶) و سومی “به سوى تمدّن بزرگ” نام داشت.
🔹در اين سه كتاب بيش و کم در مورد تمام زمينههاى متصوّر اظهار نظر كرده بود. او دیگر به راستى حال و هواى يک پيامبر را به خود گرفته بود … اين حالت را به خوبى مىتوان در تصويرى سراغ كرد که آن روزها در بسيارى از ادارات دولتى بر ديوارها ديده مىشد. لبخندى جدّی به لب داشت. بر فراز انبوهی ابر ایستاده بود. دستانش در هوا بود. انگار میخواست به حرکت دستی، کرامات خود را تقسیم کند.
🔸عباس میلانی
📚معمّای هویدا، فصل سیزدهم؛ سقوط پمپئی، ص ۳۵۵-۳۵۶، نشر اختران، ۱۳۸۰.
https://t.me/ReligiousSchool
🔹با اين حال در همان كنفرانس مطبوعاتى كذايى، شاه هويدا را به دبير اولى حزب جديد [؛ یعنی رستاخیز] برگمارد.
هیچكس جرأت نكرد از شاه بپرسد که او بر اساس كدام مادهٔ قانونى، دبير حزبى را که هنوز تأسيس هم نشده بود تعيين كرده است.
🔹در حقيقت، شاه نه تنها دبير حزب را منصوب میکرد، بلكه تكليف تمام كسانى را که رغبتى به پيوستن به حزب نداشتند نيز تعيين كرد. به لحنى پر تمسخر، میگفت:
اين دسته مى توانند پاسيورتى دريافت كنند و ايران را ترک بگویند …
🔹… واقعیّت این بود که در آن زمان شاه مملکت را ملک طِلق خود میدانست.
🔸عباس میلانی
📚معمّای هویدا، فصل سیزدهم؛ سقوط پمپئی، ص ۳۶۹، نشر اختران، ۱۳۸۰.
https://t.me/ReligiousSchool
هیچكس جرأت نكرد از شاه بپرسد که او بر اساس كدام مادهٔ قانونى، دبير حزبى را که هنوز تأسيس هم نشده بود تعيين كرده است.
🔹در حقيقت، شاه نه تنها دبير حزب را منصوب میکرد، بلكه تكليف تمام كسانى را که رغبتى به پيوستن به حزب نداشتند نيز تعيين كرد. به لحنى پر تمسخر، میگفت:
اين دسته مى توانند پاسيورتى دريافت كنند و ايران را ترک بگویند …
🔹… واقعیّت این بود که در آن زمان شاه مملکت را ملک طِلق خود میدانست.
🔸عباس میلانی
📚معمّای هویدا، فصل سیزدهم؛ سقوط پمپئی، ص ۳۶۹، نشر اختران، ۱۳۸۰.
https://t.me/ReligiousSchool
🔹چندی پيش كه من كاخ كيش را به نام شخصى شاه ثبت كردم، شاه سند را پيش من پرتاب كرد. فرمودند:
مگر مىخواهى فقط یک وجب خاک ايران مال من باشد؟ تمام ايران مال من است.
🔸اسدالله عَلَم امیرقاینات
📚يادداشتهاى عَلَم؛ جلد دوم؛ سال ۱۳۴۹ تا ١٣٥١، ص ۳۰۳، چاپ چهارم.
https://t.me/ReligiousSchool
مگر مىخواهى فقط یک وجب خاک ايران مال من باشد؟ تمام ايران مال من است.
🔸اسدالله عَلَم امیرقاینات
📚يادداشتهاى عَلَم؛ جلد دوم؛ سال ۱۳۴۹ تا ١٣٥١، ص ۳۰۳، چاپ چهارم.
https://t.me/ReligiousSchool
✍️کشف الأسرار مِن خِلال الأقول (۳۹)؛
🔹در هر حال، هويدا و “كانون مترقّی”اش با اين وعده سركار آمدند که براى ايران دمكراسى بيشتر به ارمغان خواهند آورد؛ اما او با پذيرفتن دبير اوّلی حزبى كه سرشتى يکسَره شبه توتاليتريستى داشت در واقع به خادم و عامل استبداد بدل شد.
🔸عباس میلانی
📚معمّای هویدا، فصل سیزدهم؛ سقوط پمپئی، ص ۳۷۱، نشر اختران، ۱۳۸۰.
https://t.me/ReligiousSchool
🔹در هر حال، هويدا و “كانون مترقّی”اش با اين وعده سركار آمدند که براى ايران دمكراسى بيشتر به ارمغان خواهند آورد؛ اما او با پذيرفتن دبير اوّلی حزبى كه سرشتى يکسَره شبه توتاليتريستى داشت در واقع به خادم و عامل استبداد بدل شد.
🔸عباس میلانی
📚معمّای هویدا، فصل سیزدهم؛ سقوط پمپئی، ص ۳۷۱، نشر اختران، ۱۳۸۰.
https://t.me/ReligiousSchool
🔹برخى از ايرانيان، به سياق جمشید آموزگار، نخستين تظاهرات زمينهساز انقلاب را چیزی جز دسيسههاى دستههاى رقيب قدرت در درون رژیم نمىدانستند.
🔹برخى دیگر خودِ آموزگار را مقصّر و عامل اصلى اين نابسامانىها مىدانستند.
مىگفتند بىجهت، و بدون در نظر گرفتن پيامدهاى قضيّه، مستمرّی روحانيون را که از بودجهٔ محرمانهٔ نخستوزيرى پرداخت مىشد قطع كرد و همین مسئله به انقلاب دامن زد.
🔸عباس میلانی
📚معمّای هویدا، فصل چهاردهم؛ قربانی، ص ۳۸۰، نشر اختران، ۱۳۸۰.
https://t.me/ReligiousSchool
🔹برخى دیگر خودِ آموزگار را مقصّر و عامل اصلى اين نابسامانىها مىدانستند.
مىگفتند بىجهت، و بدون در نظر گرفتن پيامدهاى قضيّه، مستمرّی روحانيون را که از بودجهٔ محرمانهٔ نخستوزيرى پرداخت مىشد قطع كرد و همین مسئله به انقلاب دامن زد.
🔸عباس میلانی
📚معمّای هویدا، فصل چهاردهم؛ قربانی، ص ۳۸۰، نشر اختران، ۱۳۸۰.
https://t.me/ReligiousSchool
✍️کشف الأسرار مِن خِلال الأقول (۴۰)؛
🔹همزمان با اين تحوّلات، شاه هم تغيير رأى داده بود و پيوسته نويد دمكراسى سياسى مىداد.
امروزه كه رخدادهاى زمان انقلاب را باز مىنگریم، به گمان من آشكار و بديهى به نظر مىآید که حركت همزمان جامعه به سوى آزادى سياسى، و انقباض و فشارهاى تازهٔ اقتصادى، فرجامى جز فاجعه نمىتوانست داشت.
🔹بايد به خاطر داشت كه از همان زمان ارسطو، فلاسفه خوب مىدانستند که براى سلاطين مستبد، واگذاشتن بخشى از قدرت، كارى خطير و خطرناک است. مىدانستند که حکّام زورگویی كه ناگهان سلوک بايزيد و شبلى پیدا مىكنند به راحتى و بیخطر نمىتوانند سبک و سياق حكومت خود را دگرگون كنند.
🔹در یک كلام، مىدانستند که فرايند دمكراتيزه كردن يک جامعهٔ مستبد، فرايندى به غايت ييجيده و مخاطرهانگیز است. اما به رغم اين واقعیّت، رژیم شاه درست در زمانى كه با بحران اقتصادى خطرناكى مواجه بود به اصلاحات سياسى هم دست زد و گام در راه پرمخاطرهٔ دموكراتيزه كردن جامعه گذاشت.
🔸عباس میلانی
📚معمّای هویدا، فصل چهاردهم؛ قربانی، ص ۳۸۳، نشر اختران، ۱۳۸۰.
https://t.me/ReligiousSchool
🔹همزمان با اين تحوّلات، شاه هم تغيير رأى داده بود و پيوسته نويد دمكراسى سياسى مىداد.
امروزه كه رخدادهاى زمان انقلاب را باز مىنگریم، به گمان من آشكار و بديهى به نظر مىآید که حركت همزمان جامعه به سوى آزادى سياسى، و انقباض و فشارهاى تازهٔ اقتصادى، فرجامى جز فاجعه نمىتوانست داشت.
🔹بايد به خاطر داشت كه از همان زمان ارسطو، فلاسفه خوب مىدانستند که براى سلاطين مستبد، واگذاشتن بخشى از قدرت، كارى خطير و خطرناک است. مىدانستند که حکّام زورگویی كه ناگهان سلوک بايزيد و شبلى پیدا مىكنند به راحتى و بیخطر نمىتوانند سبک و سياق حكومت خود را دگرگون كنند.
🔹در یک كلام، مىدانستند که فرايند دمكراتيزه كردن يک جامعهٔ مستبد، فرايندى به غايت ييجيده و مخاطرهانگیز است. اما به رغم اين واقعیّت، رژیم شاه درست در زمانى كه با بحران اقتصادى خطرناكى مواجه بود به اصلاحات سياسى هم دست زد و گام در راه پرمخاطرهٔ دموكراتيزه كردن جامعه گذاشت.
🔸عباس میلانی
📚معمّای هویدا، فصل چهاردهم؛ قربانی، ص ۳۸۳، نشر اختران، ۱۳۸۰.
https://t.me/ReligiousSchool
✍️کشف الأسرار مِن خِلال الأقول (۴۱)؛
🔹چندین بار سعى كردم با جمشید آموزگار گفتگو كنم و روايتش از اوضاع را بدانم و بازگو كنم تلاشهایم همه ناكام ماند.
هر بار جوابش اين بودكه به گمانش، صحبت كردن دربارهٔ هويدا، تف سر بالا است.
احمد قريشى، مصاحبه با نويسنده، ٢٢ سپتامبر ١٩٩٩.
🔸عباس میلانی
📚معمّای هویدا، فصل چهاردهم؛ قربانی، پاورقی ص ۳۸۵، نشر اختران، ۱۳۸۰.
https://t.me/ReligiousSchool
🔹چندین بار سعى كردم با جمشید آموزگار گفتگو كنم و روايتش از اوضاع را بدانم و بازگو كنم تلاشهایم همه ناكام ماند.
هر بار جوابش اين بودكه به گمانش، صحبت كردن دربارهٔ هويدا، تف سر بالا است.
احمد قريشى، مصاحبه با نويسنده، ٢٢ سپتامبر ١٩٩٩.
🔸عباس میلانی
📚معمّای هویدا، فصل چهاردهم؛ قربانی، پاورقی ص ۳۸۵، نشر اختران، ۱۳۸۰.
https://t.me/ReligiousSchool
✍️کشف الأسرار مِن خِلال الأقول (۴۲)؛
🔹بختيار در مورد فساد مالى خودِ شريف امامى اطّلاعات دست اولى داشت.
همه مىدانستند که نخست وزير كابينهٔ
"وحدت ملّى" به "آقاى پنج درصد" شهرت دارد.
🔹مىگفتند وجه تسمیهٔ لقبش هم اين بود که از بيش و کم تمامى قراردادهاى دولتى، پنج درصد حقِ حساب مىگرفت. به علاوه، بالاترين مقام فراماسونرى در ايران بود، و با اين همه شاه كار مبارزه با فساد و"وحدت ملّى" و بالمآل نجات رژیم پهلوی را در حسّاسترين لحظات تاريخ آن، به همين شخص محوّل كرد.
🔹… عامل ديگری كه در این انتصاب [شریف امامی به نخستوزیری] مؤثّر بود، گمان شاه دربارهٔ نقش انگلیس در تحوّلات انقلاب بود.
شاه يقين داشت كه دولت انگلستان از محرّکان اصلى انقلاب اسلامى است. شايد به همين خاطر فكر مىكرد که فراماسون پرسابقهاى چون شريف امامى از عهدهٔ تشكيل كابينه "وحدت ملّى" يا در مفهوم دقيقتر، از پس تطميع انگلستان برخواهد آمد.
🔸عباس میلانی
📚معمّای هویدا، فصل چهاردهم؛ قربانی، ص ۳۸۵ - ۳۸۷ ، نشر اختران، ۱۳۸۰.
https://t.me/ReligiousSchool
🔹بختيار در مورد فساد مالى خودِ شريف امامى اطّلاعات دست اولى داشت.
همه مىدانستند که نخست وزير كابينهٔ
"وحدت ملّى" به "آقاى پنج درصد" شهرت دارد.
🔹مىگفتند وجه تسمیهٔ لقبش هم اين بود که از بيش و کم تمامى قراردادهاى دولتى، پنج درصد حقِ حساب مىگرفت. به علاوه، بالاترين مقام فراماسونرى در ايران بود، و با اين همه شاه كار مبارزه با فساد و"وحدت ملّى" و بالمآل نجات رژیم پهلوی را در حسّاسترين لحظات تاريخ آن، به همين شخص محوّل كرد.
🔹… عامل ديگری كه در این انتصاب [شریف امامی به نخستوزیری] مؤثّر بود، گمان شاه دربارهٔ نقش انگلیس در تحوّلات انقلاب بود.
شاه يقين داشت كه دولت انگلستان از محرّکان اصلى انقلاب اسلامى است. شايد به همين خاطر فكر مىكرد که فراماسون پرسابقهاى چون شريف امامى از عهدهٔ تشكيل كابينه "وحدت ملّى" يا در مفهوم دقيقتر، از پس تطميع انگلستان برخواهد آمد.
🔸عباس میلانی
📚معمّای هویدا، فصل چهاردهم؛ قربانی، ص ۳۸۵ - ۳۸۷ ، نشر اختران، ۱۳۸۰.
https://t.me/ReligiousSchool