پژوهشکدهٔ تاریخ، فلسفه، ادیان
992 subscribers
2.36K photos
204 videos
10 files
2.02K links
✅ جُستاری مستندانه در شناخت ادیان و فِرَق و نقد پارادایم کنونی حاکم بر جوامع بشری با مبنای
اصالت مالکیّت
Download Telegram
🔹به امامان(ع) بسيار احترام مى‌گذاشت و محبت داشت. يک روز، در منزل‌شان مجلسى بود. در آن مجلس، شخصى با صداى بلند گفت: براى سلامتى امام زمان و آيت اللّه بروجردى، صلوات.

در همان حال، ايشان در حياط قدم مى‌زد. باشتاب و ناراحتی به طرف در بيرونى آمد و با عصا، محكم، به دَرْ زد، به طورى كه آقايانى كه در بيرون بودند، ترسيدند که نكند، جريانى اتفاق افتاده باشد. چندین نفر به طرف دَر اندرونى رفتند که ببينند چه خبر است.

آيت اللّه بروجردى گفتند:

«اين كه بود که اسم مرا در كنار نام مبارک امام زمان(ع) آورد. اين مرد را بیرون كنيد و دوباره به خانه راهش ندهيد.»

🔸شیخ لطف‌الله صافی گلپایگانی

📚چشم و چراغ
مرجعیّت، ص ۱۳۷، مرکز انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، ۱۳۷۹.

https://t.me/ReligiousSchool
🔹حضرت امام، براى كمک به آنان [فدائیان اسلام]، مخصوصاً آزاديشان، خيلى مى‌كوشيد.

🔹از فدائيان اسلام، پیش آيت اللّه بروجردى، شكايت زيادى مى‌شد.

مثلاً براى كسى نوشته بودند که: شما بايد فلان مقدار پول بدهيد و به قيام کمک كنيد و الّا سر و کارت با این‌ها (منظور خنجر يا اسلحه‌ای بود که شكلش را كشيده بودند) خواهد بود.

افراد مى‌ترسيدند و به آيت اللّه بروجردى شكايت مى‌بردند .

آيت اللّه بروجردى مى‌فرمودند:

«آخر دعوت به اسلام و مبارزه براى اسلام كه بدين صورت نيست. با تهديد و غصب اموال مردم كه نمى‌شود مبارزه كرد.»


🔸سید محمدباقر سلطانی طباطبایی

📚چشم و چراغ
مرجعیّت، ص ۴۳، مرکز انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، ۱۳۷۹.

https://t.me/ReligiousSchool
یا خودم از ایشان شنیدم که به این مضمون می‌فرمود:

“من زمانى بودكه مثنوى را مطالعه مى‌كردم.
روزى صدايى را شنیدم كه می‌گفت: راه را گم كرده است!

پس از آن مطالعه مثنوى را ترک كردم. به جاى آن، “عُدَّةُ الدَّاعی” ابن فَهَد را براى مطالعه انتخاب كردم.


🔸شیخ لطف‌الله صافی گلپایگانی

📚چشم و چراغ
مرجعیّت، ص ۱۴۲، مرکز انتشارات دفتر تبلیغات اسلامی حوزه علمیه قم، ۱۳۷۹.

https://t.me/ReligiousSchool
✍️کشف الأسرار مِن خِلال الأقول (۵۰)؛

پس از شکست کودتای اول در ۲۵ مرداد ۱۳۳۲، هنگامی‌که شاه به خارج گریخت، آیت‌الله بروجردی با این جمله کوتاه واکنش مؤثر و معنی‌دار نشان داد:

«مملکت شاه می‌خواهد!»

🔸داریوش بایندر

https://t.me/ReligiousSchool
🔹آقای حاج سيد محمّد صادق لواسانى كه از دوران نوجوانى رفیق آقای خمينى بود و كاملاً از جهت قيافه شبيه يكديگر بودند و از وكلاى آيت‌اللّٰه بروجردى در تهران بود براى من نقل كردند كه یک بار من مى‌خواستم بروم منزل آيت‌اللّٰه بروجردى، آقاى خمينى گفتند من هم مدتى است نرفته‌ام خوب است شما که مى‌روى من هم به دنبال شما باشم و خيلى با ايشان قهر نباشيم، آقاى لواسانی گفت: دو تایی رفتيم منزل آقاى بروجردى، اتاق بيرونى آقاى بروجردى نشستيم اصحاب آقاى بروجردى داخل بودند، بعد از یک مدتى كه ما نشستيم آقاى آقا محمّد‌حسن؛ آقازادهٔ آن مرحوم آمد یک نگاهی كرد و رفت، بعد حاج ميرزاابوالحسن آمد يک نگاه و سلام عليكى كرد و رفت، خلاصه هیچ‌كس به ما نگفت بفرماييد برويد پيش آقاى بروجردى -با اينكه مى‌دانستند آقاى لواسانى گاهی پول و وجوهات مى‌آورَد- خلاصه ما تا مغرب نشستيم خبرى نشد، آقاى خمينى به من گفت: بلند شو برويم شما هم امروز چوب ما را خوردى! ايشان مى‌گفت آقاى خمينى در دالان ايستاد و گفت: من دیگر پایم را دَم در اين خانه نمی‌گذارم! و شاید تا آن وقت كه آقاى بروجردى زنده بود ايشان به آنجا رفت و آمد نكرد؛ …

🔸حسینعلی منتظری

📚بخشی از خاطرات آیت الله العظمی منتظری، جلد نخست، فصل سوم؛ آیت الله بروجردی و مرجعیّت عامّه، ص ۱۶۹، بهار ۱۳۷۹.

https://t.me/ReligiousSchool
🔹در دوران سلطنت الكساندر دوم (١٨٥٥ ٠ ١٨٨١)، اصلاحات عميقى در جهت نوسازى جامعه روس - از جمله، الغاء “سرواژ” و ايجاد شوراهاى محلى، “زمستوا” و تغييرات در سيستم قضائی- صورت گرفت. محرک الكساندر در اين اصلاحات، عوامل اقتصادى و اجتماعى بود و افكار ليبرال شايع در بعضى كشورهاى اروپایی، در اين تغييرات نقشى نداشتند.

🔹امپراطور در آغاز سلطنتش ضمن نطقى در برابر اشراف روسيه سخنى گفت كه شهرت بسيار يافت:

«بهتر است سِرف‌ها را از بالا آزاد كنيم، تا اين‌که منتظر بمانيم آنان خود را از پائین آزاد سازند.»

🔸ایرج پزشک‌زاد

📚مروری در تاریخ انقلاب روسیه
، نطفه‌های انقلاب، ص ۲۱، نشر قطره، ۱۳۸۳.

https://t.me/ReligiousSchool
🔹وقتى الكساندر دوم به تخت نشت، در روسيه ٢٢ ميليون “سِرف” متعلق به مالكان بزرگ و ١٩ ميليون سِرف، متعلق به دولت وجود داشت.

🔹الغاء سِرواژ، دو نتيجه قابل ذكر ببار آورد؛

از یک طرف موجب سرخوردگی دَهقانان شد. زيرا اگر از نظر حقوقى، قيد و بند سرواژ از دست و پای آن‌ها برداشته شد، عملاً در همان وضع وابستگی ماندند. بعد از آن همه انتظار آزادى و مالكيت زمينى كه كشت مى‌کردند، جز خانه و تکه زمينى كه متصل به آن بود چیزی به دست نياوردند. در حالى كه قرار اين بود که تمام زمينى را که قبلاً كشت مى‌كردند صاحب شوند. از طرفى دولت بهاى زمين رابه مالک مى‌پرداخت و به اقساط، از دهقانان وصول مى‌كرد و این پرداخت اقساط، بابت زمينى كه دهقان آن را مال خود مى‌دانست، بر او سخت گران مى‌آمد.

اين حالت سرخوردگی به توسعه جنبش انقلابى كمک كرد.

ضمناً مقرر شده بود که تا وضع مقررات جديد دربارهٔ ميزان زمينى كه بايد به دهقان مى‌رسيد، در یک حالت “وابستگی موقت” قرار گیرد که اين وابستگی موقت سال‌ها به درازا کشید.

از طرف دیگر، الغاء سرواژ به اقتصاد كشور تكانى داد و موجب یک جهش صنعتى شد که وقتى جنگ ١٩١٣ آغاز شد، قابل ملاحظه بود.

🔹مالكين نيز از اين اصلاحات ناراضى بودند زيرا عايدات آن‌ها را سخت تقليل مى‌داد.

🔹شاعر روس؛ “نكراسُف” در اين باره نوشت:

«زنجير سنگین پاره شد؛ یک سرش به فرق مالک خورد و سر دیگرش
به فرق دهقان.»

🔹به طور خلاصه با وجود اصلاحات، اکثریت عظيم دهقانان روسى عملاً همان وضع عضو درجه دوم جامعه را حفظ كردند.


🔸ایرج پزشک‌زاد

📚مروری در تاریخ انقلاب روسیه
، نطفه‌های انقلاب، ص ۲۱-۲۳، نشر قطره، ۱۳۸۳.

https://t.me/ReligiousSchool
🔹فعاليت انقلابى كه تا آن موقع وجود خارجى نداشت، بلافاصله بعد از الغاء سروار، به وجود آمد و توسعه يافت. اولين سازمان انقلابى درسال ۱۸۶۱، به نام “زمين وآزادى” به وجود آمد كه از یک مقاله روزنامه انقلابى “زنگ” -كه در لندن به وسيله الكساندر هِرْزِن منتشر مى‌شد- الهام گرفته بود.

🔹در طول سال‌هاى بعد، انتشار اوراق انقلابى و اعلاميه‌هاى آتشين رو به افزايش گذاشت. به خصوص دانشجويان در این جنبش‌هاى انقلابى فعال بودند.

دولت جنب و جوش دانشجويان و شورش‌هاى دهقانان را به شدت سركوب كرد. تنها موفقيت انقلابيون، قتل الکساندر دوم، در سال ١٨٨١ بود.

🔹فعاليت‌هاى تروريستى، كه به ترور الکساندر دوم منجر شد، به خوبی نشان داد که ترورهاى فردى اگر به عنوان سمبل و تبليغات بتواند اثرى داشته باشد، راه حل مسئله نيست.

🔹دراين اوان بود که ماركسيسم به وسیلهٔ “آنتلیجنسیا” (روشن‌کفران) وارد روسيه شد.


🔹“پُلخانُف”، كه به اتفاق “آكسلرود” گروه “رهائى كار” را تأسيس كرده بود، آثار مختلف ماركس را به روسى ترجمه كرد و خود او به غناى ماركسيسم، از طريق انتشار آثار فلسفى درباره ماتریالیسم و برداشت ماركس از تاريخ، كمک كرد.

🔹در دوران سلطنت الكساندر سوم (از ١٨٨١ تا ١٨٩٣) - اجتماعات دانشجوئى متعدد، براى مطالعه ماركسيسم به وجود آمد.

در این احوال كه فعاليت تئوریک، با توسعه صنايع و ایجاد يک حركت كارگری مقارن شده بود، سازمانى به نام “اتحاد مبارزه براى رهائى طبقه كارگر” در “سن پِترزبورگ” به وجود آمد.

🔹مراكز ماركسيستى در بعضى مناطق دیگر كشور نيز شروع به فعاليت كردند.

🔸ایرج پزشک‌زاد

📚مروری در تاریخ انقلاب روسیه
، نطفه‌های انقلاب، ص ۲۴-۲۳، نشر قطره، ۱۳۸۳.

https://t.me/ReligiousSchool