پژوهشکدهٔ تاریخ، فلسفه، ادیان
992 subscribers
2.36K photos
204 videos
10 files
2.02K links
✅ جُستاری مستندانه در شناخت ادیان و فِرَق و نقد پارادایم کنونی حاکم بر جوامع بشری با مبنای
اصالت مالکیّت
Download Telegram
🔹آقای حاج سيد محمّد صادق لواسانى كه از دوران نوجوانى رفیق آقای خمينى بود و كاملاً از جهت قيافه شبيه يكديگر بودند و از وكلاى آيت‌اللّٰه بروجردى در تهران بود براى من نقل كردند كه یک بار من مى‌خواستم بروم منزل آيت‌اللّٰه بروجردى، آقاى خمينى گفتند من هم مدتى است نرفته‌ام خوب است شما که مى‌روى من هم به دنبال شما باشم و خيلى با ايشان قهر نباشيم، آقاى لواسانی گفت: دو تایی رفتيم منزل آقاى بروجردى، اتاق بيرونى آقاى بروجردى نشستيم اصحاب آقاى بروجردى داخل بودند، بعد از یک مدتى كه ما نشستيم آقاى آقا محمّد‌حسن؛ آقازادهٔ آن مرحوم آمد یک نگاهی كرد و رفت، بعد حاج ميرزاابوالحسن آمد يک نگاه و سلام عليكى كرد و رفت، خلاصه هیچ‌كس به ما نگفت بفرماييد برويد پيش آقاى بروجردى -با اينكه مى‌دانستند آقاى لواسانى گاهی پول و وجوهات مى‌آورَد- خلاصه ما تا مغرب نشستيم خبرى نشد، آقاى خمينى به من گفت: بلند شو برويم شما هم امروز چوب ما را خوردى! ايشان مى‌گفت آقاى خمينى در دالان ايستاد و گفت: من دیگر پایم را دَم در اين خانه نمی‌گذارم! و شاید تا آن وقت كه آقاى بروجردى زنده بود ايشان به آنجا رفت و آمد نكرد؛ …

🔸حسینعلی منتظری

📚بخشی از خاطرات آیت الله العظمی منتظری، جلد نخست، فصل سوم؛ آیت الله بروجردی و مرجعیّت عامّه، ص ۱۶۹، بهار ۱۳۷۹.

https://t.me/ReligiousSchool
🔹در دوران سلطنت الكساندر دوم (١٨٥٥ ٠ ١٨٨١)، اصلاحات عميقى در جهت نوسازى جامعه روس - از جمله، الغاء “سرواژ” و ايجاد شوراهاى محلى، “زمستوا” و تغييرات در سيستم قضائی- صورت گرفت. محرک الكساندر در اين اصلاحات، عوامل اقتصادى و اجتماعى بود و افكار ليبرال شايع در بعضى كشورهاى اروپایی، در اين تغييرات نقشى نداشتند.

🔹امپراطور در آغاز سلطنتش ضمن نطقى در برابر اشراف روسيه سخنى گفت كه شهرت بسيار يافت:

«بهتر است سِرف‌ها را از بالا آزاد كنيم، تا اين‌که منتظر بمانيم آنان خود را از پائین آزاد سازند.»

🔸ایرج پزشک‌زاد

📚مروری در تاریخ انقلاب روسیه
، نطفه‌های انقلاب، ص ۲۱، نشر قطره، ۱۳۸۳.

https://t.me/ReligiousSchool
🔹وقتى الكساندر دوم به تخت نشت، در روسيه ٢٢ ميليون “سِرف” متعلق به مالكان بزرگ و ١٩ ميليون سِرف، متعلق به دولت وجود داشت.

🔹الغاء سِرواژ، دو نتيجه قابل ذكر ببار آورد؛

از یک طرف موجب سرخوردگی دَهقانان شد. زيرا اگر از نظر حقوقى، قيد و بند سرواژ از دست و پای آن‌ها برداشته شد، عملاً در همان وضع وابستگی ماندند. بعد از آن همه انتظار آزادى و مالكيت زمينى كه كشت مى‌کردند، جز خانه و تکه زمينى كه متصل به آن بود چیزی به دست نياوردند. در حالى كه قرار اين بود که تمام زمينى را که قبلاً كشت مى‌كردند صاحب شوند. از طرفى دولت بهاى زمين رابه مالک مى‌پرداخت و به اقساط، از دهقانان وصول مى‌كرد و این پرداخت اقساط، بابت زمينى كه دهقان آن را مال خود مى‌دانست، بر او سخت گران مى‌آمد.

اين حالت سرخوردگی به توسعه جنبش انقلابى كمک كرد.

ضمناً مقرر شده بود که تا وضع مقررات جديد دربارهٔ ميزان زمينى كه بايد به دهقان مى‌رسيد، در یک حالت “وابستگی موقت” قرار گیرد که اين وابستگی موقت سال‌ها به درازا کشید.

از طرف دیگر، الغاء سرواژ به اقتصاد كشور تكانى داد و موجب یک جهش صنعتى شد که وقتى جنگ ١٩١٣ آغاز شد، قابل ملاحظه بود.

🔹مالكين نيز از اين اصلاحات ناراضى بودند زيرا عايدات آن‌ها را سخت تقليل مى‌داد.

🔹شاعر روس؛ “نكراسُف” در اين باره نوشت:

«زنجير سنگین پاره شد؛ یک سرش به فرق مالک خورد و سر دیگرش
به فرق دهقان.»

🔹به طور خلاصه با وجود اصلاحات، اکثریت عظيم دهقانان روسى عملاً همان وضع عضو درجه دوم جامعه را حفظ كردند.


🔸ایرج پزشک‌زاد

📚مروری در تاریخ انقلاب روسیه
، نطفه‌های انقلاب، ص ۲۱-۲۳، نشر قطره، ۱۳۸۳.

https://t.me/ReligiousSchool
🔹فعاليت انقلابى كه تا آن موقع وجود خارجى نداشت، بلافاصله بعد از الغاء سروار، به وجود آمد و توسعه يافت. اولين سازمان انقلابى درسال ۱۸۶۱، به نام “زمين وآزادى” به وجود آمد كه از یک مقاله روزنامه انقلابى “زنگ” -كه در لندن به وسيله الكساندر هِرْزِن منتشر مى‌شد- الهام گرفته بود.

🔹در طول سال‌هاى بعد، انتشار اوراق انقلابى و اعلاميه‌هاى آتشين رو به افزايش گذاشت. به خصوص دانشجويان در این جنبش‌هاى انقلابى فعال بودند.

دولت جنب و جوش دانشجويان و شورش‌هاى دهقانان را به شدت سركوب كرد. تنها موفقيت انقلابيون، قتل الکساندر دوم، در سال ١٨٨١ بود.

🔹فعاليت‌هاى تروريستى، كه به ترور الکساندر دوم منجر شد، به خوبی نشان داد که ترورهاى فردى اگر به عنوان سمبل و تبليغات بتواند اثرى داشته باشد، راه حل مسئله نيست.

🔹دراين اوان بود که ماركسيسم به وسیلهٔ “آنتلیجنسیا” (روشن‌کفران) وارد روسيه شد.


🔹“پُلخانُف”، كه به اتفاق “آكسلرود” گروه “رهائى كار” را تأسيس كرده بود، آثار مختلف ماركس را به روسى ترجمه كرد و خود او به غناى ماركسيسم، از طريق انتشار آثار فلسفى درباره ماتریالیسم و برداشت ماركس از تاريخ، كمک كرد.

🔹در دوران سلطنت الكساندر سوم (از ١٨٨١ تا ١٨٩٣) - اجتماعات دانشجوئى متعدد، براى مطالعه ماركسيسم به وجود آمد.

در این احوال كه فعاليت تئوریک، با توسعه صنايع و ایجاد يک حركت كارگری مقارن شده بود، سازمانى به نام “اتحاد مبارزه براى رهائى طبقه كارگر” در “سن پِترزبورگ” به وجود آمد.

🔹مراكز ماركسيستى در بعضى مناطق دیگر كشور نيز شروع به فعاليت كردند.

🔸ایرج پزشک‌زاد

📚مروری در تاریخ انقلاب روسیه
، نطفه‌های انقلاب، ص ۲۴-۲۳، نشر قطره، ۱۳۸۳.

https://t.me/ReligiousSchool
🔹شیوهٔ فدائيان اسلام در همان زمان فعاليت آنان از سوى شمس قنات‌آبادى نقد شد. پس از واقعه ١٥ بهمن ١٣٢٧ و تيراندازى به شاه و دستگیری كاشانى، قنات‌آبادی مخفى شد.

🔹قنات‌آبادی در دوران اختفا شبى با نواب صفوى روبرو شد و چون ضمن صحبت با وی، نواب درصدد "اثبات حلّیّت تروريسم به نام اسلام برآمد" به وى اعتراض كرد و در پاسخ سخنان نواب به او گفت: «شاه‌بیت سخنان تو این است كه وقتى عده‌ای دشمن اسلام بر مسلمين مسلط بودند و مسلمان‌ها نتوانستند از دشمنان دين و جامعهٔ اسلامى دفع شرّ كنند، تروريسسم از لحاظ اسلام تجويز مى‌شود!»

«من اولاً باز هم از تو سوال مى‌كنم كه دليل اين تجويز متكى به قرآن و اخبار و احاديث چیست و در ثانى از تو می‌پرسم آيا هیچ‌وقت از ابتداى بعثت پیامبر كه مسلمانان بسيار اندک بودند و کفّار و مشركين بسيار زياد و مسلّط بر جان و مال و ناموس مسلمين، براى اسلام وقتى بدتر سراغ دارى؟ گفت: خير.

گفتم: چرا پیغمبر از مردان اسلامى كه واقعاً حاضر بودند در راه اسلام شهيد گردند نخواست كه سران كفار و مشركين از قبيل ابولهب و ابوجهل و ابوسفيان را ترور نمايند؟ به علاوه، حكومتى شريرتر و نابكارتر از بنى‌اميه در دنياى اسلام سراغ دارى؟ گفت: خير. گفتم چرا ائمه اطهار براى نجات مسلمين و جامعهٔ اسلامى كسى را مأمور ترور سران بنى‌اميه ننمودند؟ گفت: پیغمبر در جنگ احد و بدر و احزاب جنگید و امام حسين (ع) در مقابل يزيد قيام كرد. گفتم: پسرعمو صحبت تروريسم، كشتن دیگری در حال بى‌خبرى است نه حرف جنگ و مبارزهٔ روبرو و نبَرد شرافتمندانه.


🔸سید محمدحسین منظور الاجداد

📚مجله گفتگو
، شماره ۲۹، ص ۲۲۵-۲۲۶، پاییز ۱۳۷۹.

https://ensani.ir/fa/article/205365/%D9%81%D8%AF%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85
———————————————
پ.ن؛ چنان‌که پیش‌تر عرض شد، تعبیر حرکت حسینی از خروج به قیام و انقلاب، تحریف توده‌ای‌ها، مارکسیست‌ها، ملّی-مذهبی‌ها و انقلابیون سوسیالیست دههٔ ۵۰ بود.

https://t.me/ReligiousSchool
پژوهشکدهٔ تاریخ، فلسفه، ادیان pinned «✍️نکته‌ای چند و نگاهی دیگر (۲۷۵)؛ 🔹در ماجرای حسینی، خطبه‌های او و گزارش‌های دیگران، سخن از “خروج کاروان حسینی” است، نه “قیام و انقلاب سپاه حسینی”. 🔹گفتند کاروان حسینی آمد؛ نگفتند سپاه و قشون حسینی آمد. 🔹نگفتند حسین ع در حال تدارک جنگ علیه خلیفه است؛ گفتند…»
🔹ناگفته نماند كه اين سرلشكر محمدتقى مجيدى پیش‌تر رئيس دادگاه بدوى نظامى رسيدگی‌كننده به اتهامات افسران دستگیر شدهٔ عضو سازمان نظامى حزب توده بود.

وى كه رئيس دادگاه تجديدنظر فدائيان اسلام نيز بود و حکم اعدام چهار تن از آنان را تأييد كرد، پس از پیروزی انقلاب اسلامى دستگیر، محاكمه و اعدام شد.

🔹نكتهٔ جالب در مدافعات وى در دادگاه انقلاب اسلامى تأكيد بر آن است كه از نظر وى تلگراف آيت‌اللّٰه بروجردى به شاه، پس از كودتاى ٢٨ مرداد، دليل بر تأييد مشروعيت حكومت شاه و قوانين موجود كشور بوده و به استناد همان قوانين وى فدائيان اسلام را محاكمه و محكوم به اعدام نموده است.

او در دادگاه هم‌چنان بر اين باور خود تأكيد مى‌كرد كه "فدائيان اسلام آدمكش بودند و مملکت را به هرج و مرج كشانده بودند. تلگراف مورد استناد مجيدى چنین بود؛

«حضور مبارک اعلیٰ‌حضرت همايونى خَلَّدَ الله ملكه، طهران-تلگراف مبارک كه از رم مخابره فرموده بوديد و مبشّر سلامت اعلیٰ حضرت همايونى بوده موجب مسرّت گردید. نظر به آن كه تصميم، مراجعت فورى بوده، جواب تأخير شد. اميد است ورود مسعود اعلیٰ‌حضرت به ايران، مبارک و موجب اصلاح مفاسد دينيه و عظمت اسلام و آسایش مسلمين باشد.»

▪️حسين طباطبائى بروجردی


🔸سید محمدحسین منظور الاجداد

📚مجله گفتگو
، شماره ۲۹، ص ۲۲۲، پاییز ۱۳۷۹.

https://ensani.ir/fa/article/205365/%D9%81%D8%AF%D8%A7%D8%A6%DB%8C%D8%A7%D9%86-%D8%A7%D8%B3%D9%84%D8%A7%D9%85

https://t.me/ReligiousSchool
🔹 مختصّات “جنبش چپ نو” به طور عامّ عبارتند از؛

۱- نفرت از نظام سرمايه‌دارى و به ویژه مخالفت با سياست‌های امپرياليستى نظامى و تسلیحاتی آن.

۲- هم‌دردی با جنبش هاى ضد امپر‌ياليستى و انقلابى خلق‌های جهان سوم...

۸- اعتقاد به شعار “يا همه چیز يا هیچ چیز” كه منجر به اقدامات افراطى راديكال مى‌گردید.

۹- اعتقاد به اصل “هر چه بدتر به‌تر” و مطلق كردن “فقر” به عنوان عامل انقلاب اجتماعى.

۱۰- اعتقاد به “بنيادگرایی” و “اصوليت انقلابى” و مخالفت با هر گونه سازش سياسى؛ حتى به صورت تاكتيكی.

۱۱- اعتقاد به نقش رهبرى روشن‌کفران و دانشجويان …

۱۲- اعتقاد به مبارزات تند و مسلّحانه و بی‌اعتقادی به مبارزه سیاسی و پارلمانی و مبارزات اقتصادی صنفی-اتحادیه‌ای.

🔸جمعی از پژوهش‌گران

📚حزب توده؛ از شکل‌گیری تا فروپاشی؛ ۱۳۲۰ - ۱۳۶۸
، ص ۲۲-۲۳، مؤسسه مطالعات و پژوهش‌های سیاسی.

https://t.me/ReligiousSchool