پژوهشکدهٔ تاریخ، فلسفه، ادیان
992 subscribers
2.36K photos
204 videos
10 files
2.02K links
✅ جُستاری مستندانه در شناخت ادیان و فِرَق و نقد پارادایم کنونی حاکم بر جوامع بشری با مبنای
اصالت مالکیّت
Download Telegram
از آقاى بهاءالدينى دو دفعه شنيدم كه ايشان فرمودند امام قرار بود به عنوان بازديد به خانهٔ من بيايد.

بعد از پيروزى انقلاب، امام به اين خانه رفت و آمد داشت. ايشان مى‌گفت داشتم سماور را روشن مى‌كردم تا براى امام چای درست كنم كه يک‌دفعه امام وارد شد.

وقتى جوياى حال ايشان شدم، تعبير امام این‌گونه بود که همه چیز در اختيار من است اما خودم در اختيار خودم نيستم.

مرحوم آقاى حقّی [آیت‌الله سرابی] از امام پرسيدند يعنى چه؟ او فرمود: ولايت تكوينى؛ يعنى هر چه من مى‌خواهم همان مى‌شود.

🔸احمدی میانجی

📚خاطرات فقیه اخلاقی؛ آیت‌الله احمدی میانجی
، به کوشش احمد اباذری، دیدار با امام، ص ۲۰۴-۲۰۳، انتشارات مرکز اسناد انقلاب اسلامی، چاپ اول، ۱۳۸۰.

https://t.me/ReligiousSchool
۵- يكى از اهل علم مشهد -كه مدتى در امر امام راحل دودل بود - مى‌گوید: یک بار كه مرحوم علامهٔ طباطبایی به مشهد آمده بود، دربارهٔ امام از ايشان پرسیدم، فرمودند:

“اين مرد بر ملكوت مسلّط است”

🔸سیدعلی تهرانی

📚ز مِهر افروخته
، علامه با امام و جهاد و شهیدان، ص ۱۰۵، انتشارات سروش، چاپ چهارم، ۱۳۸۹.

https://t.me/ReligiousSchool
استاد سيدمحمدباقر موسوى همدانى مى‌گوید: ايشان [علامهٔ طباطبایی] از پيروزى انقلاب به حدّی خوشحال بودند که نمى‌توانستند از اظهار آن خوددارى كنند، روزى به من فرمودند:

دلم مى خواهد رژهٔ ارتشيان را در برابر امام ببينم.

عرض كردم هم اكنون ارتشی‌ها در کوچه‌اند و چند لحظهٔ ديگر رژهٔ آنان شروع مى شود. بلند شويد تا دَم در از نزدیک ببينيد. چند دقيقه بيش‌تر طول نكشيد تا ايشان عبا را به دوش گرفتند صداى موزیک ارتشيان برخاست، آمديم پشت در منزل، من در را باز کردم و ایشان مدّت طولانى به تماشاى رژه ايستادند و مكرّر به من مى‌فرمودند:

«چقدر جالب است.»

🔸غلامرضا گُلی زُوّاره

📚جرعه‌های جان‌بخش
، فرازهایی از زندگی علامه طباطبایی، گلستان معطّر، ص ۳۳۱، انتشارات حضور، چاپ اول، ۱۳۷۵.

https://t.me/ReligiousSchool
«ولسانُ العربِ أوسعُ الألسنةِ مذهبًا، وأكثرُها ألفاظًا، ولا نعلمُه يُحيطُ بجميعِ علمِهِ إنسانٌ غيرُ نبيٍّ، …»

🔸محمد بن ادریس شافعی

الرسالة
، باب بیان الخامس، ص ۴۲، دار الکتب العلمیة، بیروت.
——————————————-
🔹زبان عربی گسترده‌ترین زبان‌ها از نظر شیوه‌ها و دامنهٔ بیان است، و از همهٔ آ‌ن‌ها واژگان بیشتری دارد. کسی جز پیامبر را نمی‌شناسیم که بر همهٔ این زبان احاطه داشته باشد …

https://t.me/ReligiousSchool
قَالَ أَبُوالْحَسَنِ أَحْمَدُ بْنُ فَارِسٍ فِي فِقْهِ اللُّغَةِ: بَابُ الْقَوْلِ عَلَى لُغَةِ الْعَرَبِ، وَهَلْ يَجُوزُ أَنْ يُحَاطَ بِهَا؟ قَالَ بَعْضُ الْفُقَهَاءِ: كَلَامُ الْعَرَبِ لَا يُحِيطُ بِهِ إِلَّا نَبِيٌّ. قَالَ ابْنُ فَارِسٍ: وَهَذَا كَلَامٌ حَرِيٌّ أَنْ يَكُونَ صَحِيحًا، وَمَا بَلَغَنَا عَنْ أَحَدٍ مِمَّنْ مَضَى أَنَّهُ ادَّعَى حِفْظَ اللُّغَةِ كُلِّهَا، فَأَمَّا الْكِتَابُ الْمَنْسُوبُ إِلَى الْخَلِيلِ، وَمَا فِي خَاتِمَتِهِ مِنْ قَوْلِهِ: «هَذَا آخِرُ كَلَامِ الْعَرَبِ»، فَقَدْ كَانَ الْخَلِيلُ أَوْرَعَ وَأَتْقَى لِلَّهِ تَعَالَى مِنْ أَنْ يَقُولَ ذَلِكَ.

🔸زَبیدی

📚تاجُ العَروس من جواهر القاموس
،مقدّمة، فی سعة اللغة العرب، ص ۱۶، التراث العربی.
——————————————
🔹ابن فارِس در کتاب فقه اللغه‌اش در باب “گفتار در واژگان عرب و این‌که آیا احاطه بر آن‌ها ممکن است” گفته است:

برخی از فقیهان گفته‌اند: «جز پیامبر، کسی بر همهٔ زبان عرب احاطه پیدا نمی‌کند.»

ابن فارس گفت: «این سخنی است که سزاوار است درست باشد؛ زیرا به ما نرسیده است که هیچ‌یک از گذشتگان ادعا کرده باشد همهٔ زبان عرب را حفظ و فراگرفته است. اما دربارهٔ کتابی که به خلیل [بن احمد فراهیدی] نسبت داده شده و در پایان آن این عبارت آمده است که: «این آخرِ کلام عرب است»، باید گفت خلیل بسیار پارساتر و باتقواتر از آن بود که چنین سخنی بگوید.

https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکته‌ای چند و نگاهی دیگر (۳۲۶)؛

🔹هزینه‌های هنگفت امتیازهای بی‌حدّ و حصر، سهمیه‌های گوناگون نابجا، درصدهای جان‌بازی و رزمندگی، … اعطایی به بازماندگان جنگ و خانواده‌های آن‌ها که به تأسّی از خلیفهٔ دوم و سوم، علیه نظم مدنی و عقلانیّت اجتماعی صورت گرفت و نتایج مُهلک و خانمان‌سوزی را رقم زد، رسماً شرکت سهامی خاصّ ویژه‌خواری بازماندگان جنگ است که برای آحاد این مرز و بوم، به نام دفاع مقدّس و برقراری امنیّت تمام شد.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
🔹دعای بسیار شنیدنی استاد محمد جبرئیل

🌹اللَّهُمَّ احْشُرْنَا مَعَ النَّبِيِّ الْمُصْطَفَى صَاحِبِ الشَّفَاعَةِ

https://t.me/ReligiousSchool
———————————————-
🔹اللَّهُمَّ إِنَّا نَعُوذُ بِكَ مِنَ الْمَوْتِ وَكَرْبَتِهِ، وَالْقَبْرِ وَهَمِّهِ، وَالصِّرَاطِ وَذِلَّتِهِ، وَيَوْمِ الْقِيَامَةِ وَرَوْعَتِهِ.

🔹خدایا، ما به تو پناه می‌بریم از مرگ و سختی آن، و از قبر و اندوه آن، و از صراط و خواری آن، و از روز قیامت و هول و هراس آن.
🔹طبعاً [ایرانیان] ديانت تازه‌اى را که اعراب آورده بودند به مذاق خويش گواراتر و آسان‌تر يافتند و در واقع اسلام در عين آن‌که رژیم طبقاتى ساسانى را از بين مى‌برد با بعضى عقايد قديم ایرانی‌ها نيز تا حدّی سازگاری داشت. چنان‌که اعتقاد به الله، ابليس، ملائكه، يوم الدين، پل صراط، جهنم و بهشت و حتی اجراء مراسم پنج‌گانهٔ نماز در طى مدت شبانه‌روز، همه شباهت به عقايد و آداب آيين قديم آن‌ها مى‌داشت. از این‌رو در قبول اسلام براى اكثر عامهٔ اهل ايران كه شاهد قوت نفس و شوق و ايمان مهاجمين و ناظر فساد و ضعف تشكيلات مذهبى ساسانی بودند، تدريجاً ترديدى باقى نماند.

🔹البته وقتى حكومت ساسانى ساقط شد كسانى از مردم كه به موجب قرآن اهل كتاب شناخته مى‌شدند - يهود و نصارى- به عنوان ذمّی و معاهد هم‌چنان در مقابل يرداخت جزيه بر ديانت سابق خويش باقى ماندند. مع هذا فتوحات اسلامى نزد آن‌ها بشارتى تلقّی شد؛ چرا كه اسلام آن‌ها را هم از بی‌کاری و خدمات نظامى كه در ايران بدان موظف بودند معاف مى‌داشت و هم در اجراء مناسک دينى خويش -بيش از دورهٔ غلبهٔ موبدان- آزادى مى‌داد.

🔹اسلام در مقابل پرداخت جزيه، آن‌ها را تحت حمايت خويش مى‌گرفت در صورتی که مقدار اين جزيه غالباً از آن‌چه خود مسلمين به عنوان صدقه (= زكوة) مى‌دادند چندان بیش‌تر نبود. به علاوه، زنان، كودكان، فقیران، عاجزان و راهبان هم از آن معاف بودند.

🔸عبدالحسین زرّین کوب

📚دفتر ایّام
، اسلام در ایران، ص ۱۶۹، انتشارات علمی، تهران ۱۳۵۸.

#مصطفی_مطهری

‌‏https://t.me/ReligiousSchool
حَدَّثَنَا قُتَيْبَةُ بْنُ سَعِيدٍ، قَالَ: حَدَّثَنَا ابْنُ لَهِيعَةَ، عَنْ يَزِيدَ بْنِ أَبِي حَبِيبٍ، عَنْ أَبِي الْخَيْرِ، قَالَ: عَرَضَ مَسْلَمَةُ بْنُ مُخَلَّدٍ ـ وَكَانَ أَمِيرًا عَلَى مِصْرَ ـ عَلَى رُوَيْفِعِ بْنِ ثَابِتٍ أَنْ يُوَلِّيَهُ الْعُشُورَ، فَقَالَ: إِنِّي سَمِعْتُ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ:

«إِنَّ صَاحِبَ الْمَكْسِ فِي النَّارِ»


📚مسند احمد بن حنبل
، الجزء الثامن و العشرون، تصحیح شعیب الارنَؤُط، ص ۲۱۱، ح ۱۷۰۰۱، مؤسّسة الرسالة.
——————————————
🔹مسلمة بن مخلد ـ که در آن زمان امیر مصر بود ـ به رُویفع بن ثابت پیش‌نهاد کرد که مسئولیت عُشور [دریافت مالیات و عوارض گمرکی] را بر عهده گیرد. اما رُویفع گفت:

«من از رسول خدا ﷺ شنیدم که فرمود:

«همانا مأمورِ باج و گمرکی در آتش است.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool
✍️گمرکی و گیرندگان آن (۱)؛

🔹الْمَالَ الَّذِي يُؤْخَذُ مِنَ التُّجَّارِ الَّذِينَ يَحْمِلُونَ تَابِعِيَّةَ الدَّوْلَةِ عَلَى الثُّغُورِ، وَمَا يُسَمَّى الْيَوْمَ (حُدُودَ الدَّوْلَةِ)، هُوَ أَخْذٌ لِمَالِهِمْ ظُلْمًا بِغَيْرِ وَجْهِ حَقٍّ، وَهُوَ لَيْسَ أَخْذًا لِمَالِ التُّجَّارِ فَحَسْبُ، بَلْ أَخْذٌ لِمَالِ جَمِيعِ النَّاسِ مِنْ رَعَايَا الدَّوْلَةِ؛ لِأَنَّ التَّاجِرَ سَوْفَ يُحَمِّلُ هَذَا الْمَالَ عَلَى رَأْسِ مَالِ الْبِضَاعَةِ، فَيَأْخُذُهُ مِنْ جُيُوبِ النَّاسِ. فَهَذَا الْمَالُ الْمَأْخُوذُ مِنَ التُّجَّارِ بِغَيْرِ حَقٍّ هُوَ الْمَكْسُ الَّذِي عَرَفَهُ الْفُقَهَاءُ بِالْمَالِ الَّذِي يُؤْخَذُ بِغَيْرِ وَجْهِ حَقٍّ عَلَى التِّجَارَةِ، حِينَ تَمُرُّ عَلَى ثُغُورِ الدَّوْلَةِ.

🔹وَ قَد وَرَدَتْ عِدَّةُ أَحَادِيثَ فِي ذَمِّ الْمَكْسِ، وَالتَّغْلِيظِ عَلَى مَنْ يَأْخُذُهُ، مِثْلُ مَا رَوَى عُقْبَةُ بْنُ عَامِرٍ أَنَّهُ سَمِعَ رَسُولَ اللَّهِ ﷺ يَقُولُ: «لَا يَدْخُلُ الْجَنَّةَ صَاحِبُ مَكْسٍ»


https://www.tahrir-syria.info/press-2/26-articles/8556-%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D8%A9-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%8E%D9%83%D9%92%D8%B3-%D9%85%D9%86-%D9%83%D8%A8%D8%A7%D8%A6%D8%B1-%D8%A7%D9%84%D8%B0%D9%86%D9%88%D8%A8-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%8A-%D8%AA%D9%82%D8%B9-%D8%B9%D9%84%D9%89%20-%D8%A7%D9%84%D9%86%D8%A7%D8%B3-%D8%B8%D9%84%D9%85%D8%A7-%D9%88%D8%B9%D8%AF%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%A7%20.html
—————————————————
🔹مالی که از بازرگانانی که تابعیت دولت را دارند، هنگام عبور از مرزهای کشور (مرزهای دولت) ستانده می‌شود، مالی است که به ستم و بدون هیچ حقّی از آنان گرفته می‌شود.

و این فقط گرفتن مالِ بازرگانان نیست، بلکه گرفتن مالِ همهٔ مردمِ تابع آن مرز و بوم نیز هست؛ زیرا بازرگان این مبلغ را بر سرمایه یا قیمت تمام‌شدهٔ کالا می‌افزاید و در نهایت آن را از جیب مردم دریافت می‌کند.

🔹بنابراین، مالی که به ستم از بازرگانان گرفته می‌شود، همان «مَکس» است که فقها آن را چنین تعریف کرده‌اند:

مالی که بدون هیچ حقّی از تجارت گرفته می‌شود؛ هنگامی که کالا از مرزهای دولت عبور می‌کند.

🔹هم‌چنین احادیث متعددی در نکوهشِ «مَکس» و سخت‌گیری و تهدید نسبت به کسی که آن را می‌گیرد، وارد شده است؛ از جمله آن‌چه را که عُقبة بن عامر روایت کرده است که از رسول خدا ﷺ شنید که فرمود:

«گیرندهٔ گمرکی‌ وارد بهشت نمی‌شود.»

https://t.me/ReligiousSchool
✍️گمرکی و گیرندگان آن (۲)؛

🔹فَجَمِيعُ هَذِهِ الْأَحَادِيثِ وَالْآثَارِ فِيهَا ذَمُّ الْمَكْسِ، وَتَشْدِيدٌ وَتَغْلِيظٌ عَلَى فَاعِلِهِ، مِمَّا يَدُلُّ عَلَى تَحْرِيمِ أَخْذِهِ.

🔹وَكَذَلِكَ وَرَدَتْ آثَارٌ أُخْرَى تُبَيِّنُ أَنَّ الْعُشْرَ لَمْ يَكُنْ يُؤْخَذُ مِنَ الْمُسْلِمِينَ، وَلَا مِنْ أَهْلِ الذِّمَّةِ عَلَى تِجَارَاتِهِمُ الَّتِي يَمُرُّونَ بِهَا عَلَى الثُّغُورِ، وَإِنَّمَا كَانَ الْعُشْرُ يُؤْخَذُ مِنْ تُجَّارِ أَهْلِ الْحَرْبِ، لَيْسَ غَيْرَ، مُعَامَلَةً بِالْمِثْلِ.

🔹فَعَنْ عَبْدِ الرَّحْمَنِ بْنِ مَعْقِلٍ قَالَ: «سَأَلْتُ زِيَادَ بْنَ حُدَيْرٍ: مَنْ كُنْتُمْ تُعَشِّرُونَ؟ قَالَ: مَا كُنَّا نُعَشِّرُ مُسْلِمًا، وَلَا مُعَاهَدًا. قُلْتُ: فَمَنْ كُنْتُمْ تُعَشِّرُونَ؟ قَالَ: تُجَّارَ الْحَرْبِ، كَمَا كَانُوا يُعَشِّرُونَنَا إِذَا أَتَيْنَاهُمْ». [رَوَاهُ أَبُو عُبَيْدٍ فِي الْأَمْوَالِ]

https://www.tahrir-syria.info/press-2/26-articles/8556-%D9%85%D9%82%D8%A7%D9%84%D8%A9-%D8%A7%D9%84%D9%85%D9%8E%D9%83%D9%92%D8%B3-%D9%85%D9%86-%D9%83%D8%A8%D8%A7%D8%A6%D8%B1-%D8%A7%D9%84%D8%B0%D9%86%D9%88%D8%A8-%D8%A7%D9%84%D8%AA%D9%8A-%D8%AA%D9%82%D8%B9-%D8%B9%D9%84%D9%89%20-%D8%A7%D9%84%D9%86%D8%A7%D8%B3-%D8%B8%D9%84%D9%85%D8%A7-%D9%88%D8%B9%D8%AF%D9%88%D8%A7%D9%86%D8%A7%20.html
—————————————————
🔹بنابراین، همهٔ این احادیث و آثار، دربردارندهٔ نکوهشِ گمرکی و تشدید و سخت‌گیری نسبت به کسی است که آن را می‌گیرد، و این امر بر حرام بودنِ گرفتن آن دلالت دارد.

🔹هم‌چنین آثار دیگری نیز وارد شده است که نشان می‌دهد از مسلمانان و نیز از اهل ذمه، بابت کالاهای تجاری‌شان که از مرزهای دولت عبور می‌کرد، عُشر گرفته نمی‌شد؛ بلکه عُشر تنها از بازرگانانِ اهلِ حرب گرفته می‌شد، آن هم از باب معاملهٔ به مثل (اقدام متقابل).

🔹از عبدالرحمن بن مَعْقِل روایت شده است که گفت:

«از زیاد بن حُدَیر پرسیدم: شما از چه کسانی عُشر می‌گرفتید؟

گفت: ما نه از مسلمان عُشر می‌گرفتیم و نه از معاهَد (غیرمسلمانی که با حکومت اسلامی پیمان داشت).

گفتم: پس از چه کسانی عُشر می‌گرفتید؟

گفت: «از بازرگانانِ اهلِ حرب؛ همان‌گونه که آنان نیز هنگامی که نزدشان می‌رفتیم، از ما عُشر می‌گرفتند.»

https://t.me/ReligiousSchool