المصطفى الصافى صلى عليه الله
albumaty.com
صَلَی اللهُ عَلَیه و آلِه و سَلَّم؛ روحی فِداه
🔹باز هم نامهافشانیها و احساسات کور اپوزوسیون سوسیالیست صادراتی؛ عبدالرجیم چموش (صاحبدل!!)
https://t.me/ReligiousSchool
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نحوهٔ قرآن خواندن سروش؛
🔹عبدالرجیم چموش (اپوزوسیون سوسیالیست صادراتیای که عمرش مصداق خودنمایی و شهوت کلام است) در حالی مکارم و مهدی الهی قمشهای را به خاطر ترجمه قرآن مسخره میکند و سطحی میخواند که خود، در جلسهٔ اول مقایسهٔ قرآن با انجیل (که البته توهینی است به قرآن)، چنانکه نشان داده است؛ از روخوانی قرآن عاجز است و قرآن را غلط یا تقطیع شده میخواند.
و اما نمونههایی از جلسه اول جلسات مقایسه قرآن و انجیل؛
🔹در دقیقه ۳۶ ،کریمهٔ «قالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّـهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا، وَ جَعَلَنِي مُبارَكاً أَيْنَ ما كُنْتُ وَ أَوْصانِي بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ ما دُمْتُ حَيًّا» را اینگونه میخواند👇:
آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا، وَ جَعَلَنِي مُبارَكاً حَیْثَ ما كُنْتُ وَ لَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّاراً شَقِيًّا!!
🔹در دقیقهٔ ۵۴، آیهٔ «فَإِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ فَسْئَلِ الَّذِينَ يَقْرَؤُنَ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكَ...» را اینگونه میخواند👇:
إِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا عَلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِينَ يَقْرَؤُنَ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكَ...
🔹در دقیقه ۵۶، آیهٔ «سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَ وَ لَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ» را اینگونه میخواند 👇:
سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ مِن رَبّک!!!
و همچنین؛
آیهٔ «وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِيٍّ إِلاَّ إِذا تَمَنَّى أَلْقَى الشَّيْطانُ فِي أُمْنِيَّتِهِ فَيَنْسَخُ اللَّـهُ ما يُلْقِي الشَّيْطانُ ثُمَّ يُحْكِمُ اللَّـهُ آياتِهِ وَ اللَّـهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ» را اینگونه میخواند👇:
ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِيٍّ إِلاَّ إِذا تَمَنَّى أَلْقَى الشَّيْطانُ فِي أُمْنِيَّتِهِ فَيَنْسَخُ اللَّـهُ ما يُلْقِي الشَّيْطانُ وَ يُحْكِمُ اللَّـهُ آياتِهِ وَ اللَّـهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌا
——————————————
🔹جدای از اینکه این اپوزوسیون حرّاف صادراتی متوهّم در تمامی شاخههای علوم حوزوی پیاده است، به اعتراف خودش اطلاعات حوزویاش در حد پایهٔ سه هم نیست و فلسفهٔ اسلامی را تا بیش از سه مرحله از بدایه نخوانده است!
اللهم العنه و اشیاعه و اتباعه.
https://t.me/ReligiousSchool
🔹عبدالرجیم چموش (اپوزوسیون سوسیالیست صادراتیای که عمرش مصداق خودنمایی و شهوت کلام است) در حالی مکارم و مهدی الهی قمشهای را به خاطر ترجمه قرآن مسخره میکند و سطحی میخواند که خود، در جلسهٔ اول مقایسهٔ قرآن با انجیل (که البته توهینی است به قرآن)، چنانکه نشان داده است؛ از روخوانی قرآن عاجز است و قرآن را غلط یا تقطیع شده میخواند.
و اما نمونههایی از جلسه اول جلسات مقایسه قرآن و انجیل؛
🔹در دقیقه ۳۶ ،کریمهٔ «قالَ إِنِّي عَبْدُ اللَّـهِ آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا، وَ جَعَلَنِي مُبارَكاً أَيْنَ ما كُنْتُ وَ أَوْصانِي بِالصَّلاةِ وَ الزَّكاةِ ما دُمْتُ حَيًّا» را اینگونه میخواند👇:
آتانِيَ الْكِتابَ وَ جَعَلَنِي نَبِيًّا، وَ جَعَلَنِي مُبارَكاً حَیْثَ ما كُنْتُ وَ لَمْ يَجْعَلْنِي جَبَّاراً شَقِيًّا!!
🔹در دقیقهٔ ۵۴، آیهٔ «فَإِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا إِلَيْكَ فَسْئَلِ الَّذِينَ يَقْرَؤُنَ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكَ...» را اینگونه میخواند👇:
إِنْ كُنْتَ فِي شَكٍّ مِمَّا أَنْزَلْنا عَلَیْکَ فَسْئَلِ الَّذِينَ يَقْرَؤُنَ الْكِتابَ مِنْ قَبْلِكَ...
🔹در دقیقه ۵۶، آیهٔ «سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ أَ وَ لَمْ يَكْفِ بِرَبِّكَ أَنَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ شَهِيدٌ» را اینگونه میخواند 👇:
سَنُرِيهِمْ آياتِنا فِي الْآفاقِ وَ فِي أَنْفُسِهِمْ حَتَّى يَتَبَيَّنَ لَهُمْ أَنَّهُ الْحَقُّ مِن رَبّک!!!
و همچنین؛
آیهٔ «وَ ما أَرْسَلْنا مِنْ قَبْلِكَ مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِيٍّ إِلاَّ إِذا تَمَنَّى أَلْقَى الشَّيْطانُ فِي أُمْنِيَّتِهِ فَيَنْسَخُ اللَّـهُ ما يُلْقِي الشَّيْطانُ ثُمَّ يُحْكِمُ اللَّـهُ آياتِهِ وَ اللَّـهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌ» را اینگونه میخواند👇:
ما أَرْسَلْنا مِنْ رَسُولٍ وَ لا نَبِيٍّ إِلاَّ إِذا تَمَنَّى أَلْقَى الشَّيْطانُ فِي أُمْنِيَّتِهِ فَيَنْسَخُ اللَّـهُ ما يُلْقِي الشَّيْطانُ وَ يُحْكِمُ اللَّـهُ آياتِهِ وَ اللَّـهُ عَلِيمٌ حَكِيمٌا
——————————————
🔹جدای از اینکه این اپوزوسیون حرّاف صادراتی متوهّم در تمامی شاخههای علوم حوزوی پیاده است، به اعتراف خودش اطلاعات حوزویاش در حد پایهٔ سه هم نیست و فلسفهٔ اسلامی را تا بیش از سه مرحله از بدایه نخوانده است!
اللهم العنه و اشیاعه و اتباعه.
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکتهای چند و نگاهی دیگر (۳۴۱)؛
🔹در نگاه منگری و دیگر متفکّران اقتصاد اتریشی، ذهنی بودن (Subjective) ارزش، به معنای بیقاعده و دلبخواهی بودن (Arbitrary) ارزش و بیارتباط بودن آن با شرایط و اهداف واقعی نیست. چه اینکه ارزش، ریشه در یک وضعیّت واقعی دارد، نه در خَیال و توهّم.
نظیر ارزشمند شدن یک شیء، پس از نیاز ما به آن.
🔹ذهنی بودن ارزش یعنی، ارزش یک کالا، در ذهن و ارزیابی شخصِ کنشگر قرار دارد، نه در خودِ شیء به صورت یک ویژگی عینی، یا خاصیّت ذاتی و مستقل از انسان.
🔹نکته اینکه در نگاه منگری، نه “شیء فی نفسه” از نظر اقتصادی ارزشمند است و نه “ذهن تنها” ارزش اقتصادی خَلق میکند؛ بلکه ارزش، محصول نوعی ارتباط میان انسان و امور خارجی و قضاوت در خصوص آن امر خارجی است.
🔹ذهنی بودن ارزش، ارزش را از “تابع ساختار واقعی اهداف، وضعیّت فرد و باورهای او در خصوص وسایل جهت نیل به اهداف و ارضاء نیازها” خارج نمیکند.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹در نگاه منگری و دیگر متفکّران اقتصاد اتریشی، ذهنی بودن (Subjective) ارزش، به معنای بیقاعده و دلبخواهی بودن (Arbitrary) ارزش و بیارتباط بودن آن با شرایط و اهداف واقعی نیست. چه اینکه ارزش، ریشه در یک وضعیّت واقعی دارد، نه در خَیال و توهّم.
نظیر ارزشمند شدن یک شیء، پس از نیاز ما به آن.
🔹ذهنی بودن ارزش یعنی، ارزش یک کالا، در ذهن و ارزیابی شخصِ کنشگر قرار دارد، نه در خودِ شیء به صورت یک ویژگی عینی، یا خاصیّت ذاتی و مستقل از انسان.
🔹نکته اینکه در نگاه منگری، نه “شیء فی نفسه” از نظر اقتصادی ارزشمند است و نه “ذهن تنها” ارزش اقتصادی خَلق میکند؛ بلکه ارزش، محصول نوعی ارتباط میان انسان و امور خارجی و قضاوت در خصوص آن امر خارجی است.
🔹ذهنی بودن ارزش، ارزش را از “تابع ساختار واقعی اهداف، وضعیّت فرد و باورهای او در خصوص وسایل جهت نیل به اهداف و ارضاء نیازها” خارج نمیکند.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️اصلاحطلبی در مسلخ سوسیالیسم؛
🔹جنبش دوم خرداد با طرح افکار و شعارهایی کموبیش خارج از گفتار مألوفِ ایدئولوژی حاکم به قدرت رسید. این گفتار جدید عمدتاً حول محور مفاهیمی مانند جامعه مدنی، حقوق شهروندی، آزادی اندیشه و مانند آن میچرخید.به این ترتیب، اصلاحطلبان پایگاه اجتماعی گستردهای در جامعه پیدا کردند و پس از پیروزی خرداد ۱۳۷۶، اکثریت چشمگیری را در مجلس ششم در سال ۱۳۷۸ بدست آوردند.
🔹عملکرد اصلاحطلبان نشان میدهد که اکثریت آنها در صدد کسب و حفظ قدرت سیاسی در چارچوب وضع موجود بودند و شعارهایی مانند جامعه مدنی و آزادی را بیشتر از آنکه هدف بدانند، وسیلهای برای رسیدن به مقصد تلقی میکردند. جریانات شورای شهر اول و دوم و به دنبال آن انتخابات ریاست جمهوری نهم به وضوح نشان داد که چگونه دعوا بر سر لحاف ملانصرالدین است و نه جامعه مدنی، آزادی یا منافع ملی.
🔹انتخاب میرحسین موسوی به عنوان گزینه اصلی اصلاحطلبان برای کاندیداتوری ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۸ نشان میدهد که آنها دغدغه فهم جامعه مدنی و تحقق بخشیدن به آن را نداشتند بلکه اولویت اصلیشان بازگشت به قدرت به هر وسیله ممکن از جمله توسل به شعارهای پوپولیستی است.در گفتار موسوی مبحث جامعه مدنی محلی از اعراب ندارد. او علناً با یکی از مهمترین پایههای جامعه مدنی یعنی اقتصاد آزاد مخالفت میکند اما این مسئله برای روشنفکران دینی مدّعی اصلاحطلبی اهمیتی ندارد.
🔹پروژه اصلاحطلبی چپهای سابق از همان ابتدا در چارچوب روشنفکری دینی و تالی آن مردمسالاری دینی تعریف شد. چسباندن صفت دینی به پدیدههای مدرنی مانند روشنفکری و دموکراسی حکایت از رویکرد ایدئولوژیک و ناتوانی از درک ماهیت این پدیدهها دارد. روشنفکری مفهومی برگرفته از نهضت روشنگری سده هجدهم میلادی در اروپا است … بنابراین متّصف کردن آن به دینی، آن را دچار تناقض میکند. این مسئله موجب شده که روشنفکران دینی اغلب نتوانند رابطه ضروری میان آزادیخواهی و اقتصاد بازار آزاد را درک کنند.
🔹نمونه بسیار جالب در این میان عبدالکریم سروش است که در سالهای آغازین انقلاب اسلامی، به شدّت منتقد ارزشهای اقتصاد بازار آزاد و دنیای صنعتی مدرن است و در سخنرانیهای بیشمار خود برای ترویج معنویت و ردّ مادیگری مدرن دائماً از اشعار مولانا مثال میآورد. طُرفه اینکه همین شخص در جدلهای ایدئولوژیک خود با رقبای فکری از اندیشههای کارل پوپر دفاع میکند و به طرفداری از لیبرالیسم معروف میشود! این میزان از آشفتگی فکری و تناقض را تنها در روشنفکری دینی، این مفهوم ذاتاً متناقض، میتوان سراغ گرفت.
🔹او که دربارهٔ لیبرال بودن فیلسوفان مدرن سخن میگوید یک مرتبه به صحرای کربلای عرفان و مولانا میزند و معلوم نمیشود لیبرالیسم چه ربطی به عرفان و عشق دارد! او سپس بدون هیچ توضیحی در این رابطه دوباره به موضوع لیبرالیسم و حقوقمداری بازمیگردد و به تعریف خود از مفهوم حق میپردازد. علت اینگونه افکار آشفته و یاوهگویی را در خوشبینانهترین حالت میتوان ناشی از فقدان تفکّر روشمند و منسجم دانست...
🔸موسی غنینژاد
📚مقدمه چاپ جدید کتاب جامعه مدنی و منتشر شده در سیاستنامه، شماره ۱۲، پاییز ۱۳۹۸ با عنوان "اصلاحطلبی در مسلخ سوسیالیسم"
https://t.me/ReligiousSchool
🔹جنبش دوم خرداد با طرح افکار و شعارهایی کموبیش خارج از گفتار مألوفِ ایدئولوژی حاکم به قدرت رسید. این گفتار جدید عمدتاً حول محور مفاهیمی مانند جامعه مدنی، حقوق شهروندی، آزادی اندیشه و مانند آن میچرخید.به این ترتیب، اصلاحطلبان پایگاه اجتماعی گستردهای در جامعه پیدا کردند و پس از پیروزی خرداد ۱۳۷۶، اکثریت چشمگیری را در مجلس ششم در سال ۱۳۷۸ بدست آوردند.
🔹عملکرد اصلاحطلبان نشان میدهد که اکثریت آنها در صدد کسب و حفظ قدرت سیاسی در چارچوب وضع موجود بودند و شعارهایی مانند جامعه مدنی و آزادی را بیشتر از آنکه هدف بدانند، وسیلهای برای رسیدن به مقصد تلقی میکردند. جریانات شورای شهر اول و دوم و به دنبال آن انتخابات ریاست جمهوری نهم به وضوح نشان داد که چگونه دعوا بر سر لحاف ملانصرالدین است و نه جامعه مدنی، آزادی یا منافع ملی.
🔹انتخاب میرحسین موسوی به عنوان گزینه اصلی اصلاحطلبان برای کاندیداتوری ریاست جمهوری در سال ۱۳۸۸ نشان میدهد که آنها دغدغه فهم جامعه مدنی و تحقق بخشیدن به آن را نداشتند بلکه اولویت اصلیشان بازگشت به قدرت به هر وسیله ممکن از جمله توسل به شعارهای پوپولیستی است.در گفتار موسوی مبحث جامعه مدنی محلی از اعراب ندارد. او علناً با یکی از مهمترین پایههای جامعه مدنی یعنی اقتصاد آزاد مخالفت میکند اما این مسئله برای روشنفکران دینی مدّعی اصلاحطلبی اهمیتی ندارد.
🔹پروژه اصلاحطلبی چپهای سابق از همان ابتدا در چارچوب روشنفکری دینی و تالی آن مردمسالاری دینی تعریف شد. چسباندن صفت دینی به پدیدههای مدرنی مانند روشنفکری و دموکراسی حکایت از رویکرد ایدئولوژیک و ناتوانی از درک ماهیت این پدیدهها دارد. روشنفکری مفهومی برگرفته از نهضت روشنگری سده هجدهم میلادی در اروپا است … بنابراین متّصف کردن آن به دینی، آن را دچار تناقض میکند. این مسئله موجب شده که روشنفکران دینی اغلب نتوانند رابطه ضروری میان آزادیخواهی و اقتصاد بازار آزاد را درک کنند.
🔹نمونه بسیار جالب در این میان عبدالکریم سروش است که در سالهای آغازین انقلاب اسلامی، به شدّت منتقد ارزشهای اقتصاد بازار آزاد و دنیای صنعتی مدرن است و در سخنرانیهای بیشمار خود برای ترویج معنویت و ردّ مادیگری مدرن دائماً از اشعار مولانا مثال میآورد. طُرفه اینکه همین شخص در جدلهای ایدئولوژیک خود با رقبای فکری از اندیشههای کارل پوپر دفاع میکند و به طرفداری از لیبرالیسم معروف میشود! این میزان از آشفتگی فکری و تناقض را تنها در روشنفکری دینی، این مفهوم ذاتاً متناقض، میتوان سراغ گرفت.
🔹او که دربارهٔ لیبرال بودن فیلسوفان مدرن سخن میگوید یک مرتبه به صحرای کربلای عرفان و مولانا میزند و معلوم نمیشود لیبرالیسم چه ربطی به عرفان و عشق دارد! او سپس بدون هیچ توضیحی در این رابطه دوباره به موضوع لیبرالیسم و حقوقمداری بازمیگردد و به تعریف خود از مفهوم حق میپردازد. علت اینگونه افکار آشفته و یاوهگویی را در خوشبینانهترین حالت میتوان ناشی از فقدان تفکّر روشمند و منسجم دانست...
🔸موسی غنینژاد
📚مقدمه چاپ جدید کتاب جامعه مدنی و منتشر شده در سیاستنامه، شماره ۱۲، پاییز ۱۳۹۸ با عنوان "اصلاحطلبی در مسلخ سوسیالیسم"
https://t.me/ReligiousSchool
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
🔹من این را بارها در مصاحبهها، سخنرانیها، … گفتهام که من به لحاظ عاطفی به هیچ روشنفکر دینیای به اندازه دکتر علی شریعتی علاقمند نیستم. شخصیت ایشان در بین روشنفکران دینی دیگر بیبدیل است.
🔸مصطفی ملکیان
———————————————-
🔹بیبدیلشناسان!!
https://t.me/ReligiousSchool
✍️کشف الأسرار مِن خِلال الأقول (۵۵)؛
🔸روحالله حسینیان (رئیس مرکز اسناد انقلاب اسلامی)
——————————————————
پن؛ این توجیه بیاساس در حالی بر بسیاری از اشتراکات فکری، روشی و اهدافی خمینی با شریعتی سرپوش میگذارد که خمینی در خصوص بسیاری از افراد و گروهها؛ نظیر بروجردی کبیر، بنیصدر، شریعتمداری، خامنهای، منتظری، مجاهدین خلق، … موضعگیری کرده است؛ آن هم از نوع خاصّش.
https://irdc.ir/fa/news/5373/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%DA%86%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF
https://t.me/ReligiousSchool
🔹امام خمینی به عنوان رهبر یک نهضت و رهبر یک انقلاب که از همه اقشار جزء طرفداران آن بودند، نمیتوانست یک موضع خاصی راجع به شریعتی بگیرد که موجب تشدید اختلاف بین جامعه بشود.
🔸روحالله حسینیان (رئیس مرکز اسناد انقلاب اسلامی)
——————————————————
پن؛ این توجیه بیاساس در حالی بر بسیاری از اشتراکات فکری، روشی و اهدافی خمینی با شریعتی سرپوش میگذارد که خمینی در خصوص بسیاری از افراد و گروهها؛ نظیر بروجردی کبیر، بنیصدر، شریعتمداری، خامنهای، منتظری، مجاهدین خلق، … موضعگیری کرده است؛ آن هم از نوع خاصّش.
https://irdc.ir/fa/news/5373/%D9%86%D8%B8%D8%B1-%D8%A7%D9%85%D8%A7%D9%85-%D8%AE%D9%85%DB%8C%D9%86%DB%8C-%D8%AF%D8%B1%D8%A8%D8%A7%D8%B1%D9%87-%D8%AF%DA%A9%D8%AA%D8%B1-%D8%B9%D9%84%DB%8C-%D8%B4%D8%B1%DB%8C%D8%B9%D8%AA%DB%8C-%DA%86%D9%87-%D8%A8%D9%88%D8%AF
https://t.me/ReligiousSchool
مرکز اسناد انقلاب اسلامی
نظر امام خمینی درباره دکتر علی شریعتی چه بود؟
رئیس مرکز اسناد انقلاب اسلامی درباره اینکه چرا موضعی تصریح شده و شفاف درباره شریعتی از امام خمینی نقل نشده است بیان داشت: امام به عنوان رهبر یک نهضت و رهبر یک انقلاب که از همه اقشار جزء طرفداران آن بودند، نمیتوانست یک موضع خاصی راجع به شریعتی بگیرد که موجب…
✍️کشف الأسرار مِن خِلال الأقول (۵۶)؛
🔸سیدعلی خامنهای
https://t.me/ReligiousSchool
«به نظر من شریعتی؛ برخلاف آنچه که همگان تصور میکنند یک چهره همچنان مظلوم است.»
🔸سیدعلی خامنهای
https://t.me/ReligiousSchool
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
✍️کشف الأسرار مِن خِلال الأقول (۵۷)؛
🔸سیدمحمود دعایی (مدیرمسئول روزنامه اطلاعات و نماینده ولی فقیه در موسسه اطلاعات)
https://t.me/ReligiousSchool
🔹ورود آبرومندانه جسد شریعتی به سوریه، احتیاج به یکسری برنامهریزیهای مقدماتی داشت که به همّت دکتر طباطبایی و یارانشان؛ دانشجویان ایرانی مقیم اروپا، با امام موسی صدر در میان گذاشته شد و امام موسی صدر به دلیل علاقهای که شخصاً به شریعتی داشتند با مقامات سوریه صحبت کردند … و بر جسد شریعتی نماز خواندند و بعد سخنرانی کردند و در لبنان نیز مراسم ترحیم و چهلم باشکوهی را برای شریعتی برگزار کردند.
🔹اجازه امام خمینی به من جهت شرکت در تشییع جنازه شریعتی، تایید تلویحی دکتر شریعتی بود و اگر ایشان مصلحت نمیدیدند، قطعاً اجازه نمیدادند.
🔸سیدمحمود دعایی (مدیرمسئول روزنامه اطلاعات و نماینده ولی فقیه در موسسه اطلاعات)
https://t.me/ReligiousSchool
✍️کشف الأسرار مِن خِلال الأقول (۵۸)؛
🔸 امام موسی صدر (در مراسم چهلم شریعتی)
https://t.me/ReligiousSchool
«چون خوب به افق مینگریم میبینیم که مردی به نام دکتر علی شریعتی ظاهر شده است که میتواند به خوبی انقلاب اصیل، افکار اصیل و ایدئولوژی اصیلِ منطقه ما را توضیح دهد. بنابراین، او برای ما ثروتی است که با هیچ قیمتی تعویض نمیشود. از افکار بزرگ و اصیل او استفاده میکنیم و به او احترام میگذاریم. افکار او توانسته تجربه عظیم تاریخی ما را که تاریکیها را به نور و کفرها را به ایمان و پراکندگیها را به هماهنگی تبدیل کرده است، نشانمان دهد. کلمات دکتر علی شریعتی با تمام وضوح ثروت عظیمی در مقابل ما میگذارد.»
«احترام دکتر شریعتی برای اصالت فکریِِ اوست.»
«ما در اینجا به دکتر شریعتی احترام میگذاریم، زیرا دکتر شریعتی مبارزِ نمونه و نماینده مبارزه اصیل و عظیم است و به همین علت نیز تسلی مییابیم، زیرا فکر دکتر شریعتی در بین ما درخشان است و فکر دکتر شریعتی افکارِ مبارزِ جهان را در هر جا که باشند به دور یکدیگر جمع کرده است.»
«دکتر شریعتی در مرگِ خود به ما موهبت دیگری عطا کرد که ما را دور هم جمع کرد و توانستیم با هم و در کنار هم بنشینیم و به دشمنان خود بیندیشیم و سعی کنیم افکار خود را با یکدیگر در میان بگذاریم و وضع بهتری برای خود و مردم خود در نظر بگیریم و ایجاد کنیم.»
🔸 امام موسی صدر (در مراسم چهلم شریعتی)
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکتهای چند و نگاهی دیگر (۳۴۲)؛
🔹در لسان فلسفی، شیئیّت، مساوق با وجود است و قرآن و روایات، از بکارگیری این دو وصف در خصوص حقّ تعالیٰ امتناع میورزند و وصف موجودٌ و معدومٌ، طبق بسیاری از آیات و روایات، متعلَّق به مخلوقات و اشیاء؛ «هُوَ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ»، «إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ»، «وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ بِالْإِشْرَافِ وَ الْإِحَاطَةِ» ، … است.
🔹بنابراین، شاید بتوان قائل شد:
طرح مسئلهٔ موجودٌ یا معدومٌ در خصوص حقّ سبحانه و تعالیٰ یا اتّصاف او به هر یک از این دو، نگاهی فلسفی به شریعت است که نتیجهاش توصیف حقیقتی وجودبخش و فراوجودی به صفاتی صِرفاً مختصّ خلق است.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹در لسان فلسفی، شیئیّت، مساوق با وجود است و قرآن و روایات، از بکارگیری این دو وصف در خصوص حقّ تعالیٰ امتناع میورزند و وصف موجودٌ و معدومٌ، طبق بسیاری از آیات و روایات، متعلَّق به مخلوقات و اشیاء؛ «هُوَ خالِقُ كُلِّ شَيْءٍ»، «إِنَّهُ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ»، «وَ هُوَ بِكُلِّ شَيْءٍ مُحِيطٌ بِالْإِشْرَافِ وَ الْإِحَاطَةِ» ، … است.
🔹بنابراین، شاید بتوان قائل شد:
طرح مسئلهٔ موجودٌ یا معدومٌ در خصوص حقّ سبحانه و تعالیٰ یا اتّصاف او به هر یک از این دو، نگاهی فلسفی به شریعت است که نتیجهاش توصیف حقیقتی وجودبخش و فراوجودی به صفاتی صِرفاً مختصّ خلق است.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️شریعتی، تئوریسین سوسیالیسم اسلامی؛
🔹شــریعتی آن زمان خیلی معروف بود. من در ســال ۱۳۴۸ وارد دانشگاه تهران شدم. شریعتی سخنرانیهای زیادی در ســالهای ۱۳۴۹ و ۱۳۴۸ داشت. یک بار به یکی از جلسات سخنرانی او در تالار فردوسی دانشکده ادبیات دانشگاه تهران رفتم. قبلا در حسینیه ارشاد هم سخنرانیهایش را شنیده بودم، اما اولین باری که احساس بدی نسبت به او پیدا کردم در آن سخنرانی دانشگاه تهران بود. دقیقاً به یاد دارم که او یک ساعت و نیم دیر رسید. در هوای گرم خردادماه سالن پر از جمعیت بود و حتی تعدادی از دانشجویان روی زمین نشسته بودند و همه از گرما کلافه بودند. شریعتی وقتی بعد از یک ســاعت و نیم تاخیر وارد شد، اولین جملهای که گفت این بود که علت تاخیر من ترافیک بود و بعد شروع کرد به بد و بیراه گفتن به شهرداری و ترافیک. درحالی که او از وضع ترافیک خبر داشت و باید زودتر راه میافتاد. اولین کاری که یک آدم متمدن در چنین شرایطی می کند، عذرخواهی است، اما او این کار را نکرد و این رفتار بر من اثر خیلی بدی گذاشت و توی ذوقم زد. بعد که به تدریج با نگاه شریعتی بیشتر آشنا شدم، دیدم او یک آدم شعاری است. به هر حال ما با وجود ممنوعیت، کم و بیش کتابهای مارکسیستی را پیدا میکردیم و میخواندیم و من دیدم چیزهایی که شریعتی میگوید خیلی هم به مارکسیسم ربطی ندارد و فقط شعار میدهد. بعدها برای من روشن شد که اصلا داستان شریعتی چیست.
🔹طرز فکر شریعتی یعنی شیعهای که او تبلیغ میکرد، اسلام بدون فقها و بدون روحانیون بود. شاید صریح این را نمیگفت ولی این مضمون در حرفهایش بود. روشنفکران دینی ما که در ۲۵ سال اخیر به خصوص از جریان دوم خرداد به بعد سر برآوردهاند، یعنی دکتر سروش و اعوان و انصارش، طرفدار شریعتی هستند و تقریباً همین حرف ها را میزنند. در حالی که بخش دنیوی اسلام که می تواند بسیار مدرن و برای زندگی امروزی ما کارساز باشد بخش فقه و حقوق اسلام است. اما روشنفکران دینی، فقه را کاملاً کنار میگذارند. شریعتی از منظر مارکسیســتی آن را رد میکرد چون معتقد بود فقها از این طریق سرمایهداری را توجیه میکنند. حالا روشــنفکران دینی هم به صورت دیگری همان کار شریعتی را میکنند؛ مثلا سروش معتقد است فقها انحصار قدرت سیاسی را به دست گرفتهاند و از این منظر فقه را رد میکند و البته از شریعتی هم همیشه در کل دفاع میکند.
🔸موسی غنینژاد
📚گفتگو با تجارت فردا
https://t.me/ReligiousSchool
🔹شــریعتی آن زمان خیلی معروف بود. من در ســال ۱۳۴۸ وارد دانشگاه تهران شدم. شریعتی سخنرانیهای زیادی در ســالهای ۱۳۴۹ و ۱۳۴۸ داشت. یک بار به یکی از جلسات سخنرانی او در تالار فردوسی دانشکده ادبیات دانشگاه تهران رفتم. قبلا در حسینیه ارشاد هم سخنرانیهایش را شنیده بودم، اما اولین باری که احساس بدی نسبت به او پیدا کردم در آن سخنرانی دانشگاه تهران بود. دقیقاً به یاد دارم که او یک ساعت و نیم دیر رسید. در هوای گرم خردادماه سالن پر از جمعیت بود و حتی تعدادی از دانشجویان روی زمین نشسته بودند و همه از گرما کلافه بودند. شریعتی وقتی بعد از یک ســاعت و نیم تاخیر وارد شد، اولین جملهای که گفت این بود که علت تاخیر من ترافیک بود و بعد شروع کرد به بد و بیراه گفتن به شهرداری و ترافیک. درحالی که او از وضع ترافیک خبر داشت و باید زودتر راه میافتاد. اولین کاری که یک آدم متمدن در چنین شرایطی می کند، عذرخواهی است، اما او این کار را نکرد و این رفتار بر من اثر خیلی بدی گذاشت و توی ذوقم زد. بعد که به تدریج با نگاه شریعتی بیشتر آشنا شدم، دیدم او یک آدم شعاری است. به هر حال ما با وجود ممنوعیت، کم و بیش کتابهای مارکسیستی را پیدا میکردیم و میخواندیم و من دیدم چیزهایی که شریعتی میگوید خیلی هم به مارکسیسم ربطی ندارد و فقط شعار میدهد. بعدها برای من روشن شد که اصلا داستان شریعتی چیست.
🔹طرز فکر شریعتی یعنی شیعهای که او تبلیغ میکرد، اسلام بدون فقها و بدون روحانیون بود. شاید صریح این را نمیگفت ولی این مضمون در حرفهایش بود. روشنفکران دینی ما که در ۲۵ سال اخیر به خصوص از جریان دوم خرداد به بعد سر برآوردهاند، یعنی دکتر سروش و اعوان و انصارش، طرفدار شریعتی هستند و تقریباً همین حرف ها را میزنند. در حالی که بخش دنیوی اسلام که می تواند بسیار مدرن و برای زندگی امروزی ما کارساز باشد بخش فقه و حقوق اسلام است. اما روشنفکران دینی، فقه را کاملاً کنار میگذارند. شریعتی از منظر مارکسیســتی آن را رد میکرد چون معتقد بود فقها از این طریق سرمایهداری را توجیه میکنند. حالا روشــنفکران دینی هم به صورت دیگری همان کار شریعتی را میکنند؛ مثلا سروش معتقد است فقها انحصار قدرت سیاسی را به دست گرفتهاند و از این منظر فقه را رد میکند و البته از شریعتی هم همیشه در کل دفاع میکند.
🔸موسی غنینژاد
📚گفتگو با تجارت فردا
https://t.me/ReligiousSchool
✍️ریشه های فکری غربستیزی در احمد فردید و تبعات فقر فلسفی؛
🔹چیزی که ما به شکل یک جریان فکری ضد غرب میبینیم از دهه 1320 به این طرف شکل گرفت. در این دوران و همزمان با اینکه تعدادی از احزاب چپگرا از جمله حزب توده ایران تاسیس شدند، جریانهای ضد غرب که در واقع در آن زمان به معنای جریان ضد سرمایهداری بودند در میان روشنفکران رواج یافت. هرچند در میان روشنفکران قبل از این دهه هم افراد چپگرا حضور داشتند؛ مثلا در دوران رضاشاه 53 نفر زندانیان معروف چپگرا و ضد سرمایهداری بودند ولی به معنای خاص ضد غرب نبودند. مثلا حزب توده که مارکسیستی بود ضد سرمایهداری بود نه ضد غرب به معنای کلیت غرب؛ چراکه خود مارکسیسم یک پدیده غربی است و ایدئولوژی آن از غرب آمده است. روشنفکران این گروه از آن رو با دولتهای غربی مخالفت میکردند که غرب نماینده سرمایهداری جهانی تلقی میشد. در دهه 1320 که آمریکا سیاستهای امپریالیستی خود را هنوز گسترش نداده بود در میان مردم و افکار عمومی جایگاه خوبی داشت. البته نسبت به دولت انگلیس همیشه بدبینی و سوء ظن بود. اما همان زمان حزب توده شدیداً از آمریکا انتقاد میکرد چراکه آمریکا در آن زمان به عنوان ابر قدرت در جبهه مقابل شوروی قرار داشت. این دو نیروی بزرگ سیاسی و نظامی آن زمان بودند و از آنجا که چپها طرفدار شوروی بودند طوطیوار از آمریکا انتقاد میکردند. آنها در دوره اول مصدق هم این کار را ادامه دادند و مدعی بودند دکتر مصدق آلت دست آمریکا است. خلاصه اینکه تبلیغات ضد غربی به معنای ضد سرمایهداری از 1320 وجود داشت اما غربستیزی به معنای خاص کلمه به دهه 1340 و کتاب «غرب زدگی» جلال آل احمد برمیگردد، اصطلاحی که البته ابداع احمد فردید بود. این کتاب به قول رضا براهنی به مانیفست روشنفکران ایرانی بدل شد؛ درحالی که اگر یک جوان امروزی الان کتاب غربزدگی را بخواند متوجه سطح نازل و بیمایگی آن میشود. با این کتاب، مساله دیگر تنها ضدیت با سرمایهداری نبود بلکه کل فرهنگ غربی مورد انتقاد بود.
🔸موسی غنینژاد
گفتگو با هفتهنامه تجارت فردا، شماره ۳۷۲، اول شهریور ۱۳۹۹.
https://t.me/ReligiousSchool
🔹چیزی که ما به شکل یک جریان فکری ضد غرب میبینیم از دهه 1320 به این طرف شکل گرفت. در این دوران و همزمان با اینکه تعدادی از احزاب چپگرا از جمله حزب توده ایران تاسیس شدند، جریانهای ضد غرب که در واقع در آن زمان به معنای جریان ضد سرمایهداری بودند در میان روشنفکران رواج یافت. هرچند در میان روشنفکران قبل از این دهه هم افراد چپگرا حضور داشتند؛ مثلا در دوران رضاشاه 53 نفر زندانیان معروف چپگرا و ضد سرمایهداری بودند ولی به معنای خاص ضد غرب نبودند. مثلا حزب توده که مارکسیستی بود ضد سرمایهداری بود نه ضد غرب به معنای کلیت غرب؛ چراکه خود مارکسیسم یک پدیده غربی است و ایدئولوژی آن از غرب آمده است. روشنفکران این گروه از آن رو با دولتهای غربی مخالفت میکردند که غرب نماینده سرمایهداری جهانی تلقی میشد. در دهه 1320 که آمریکا سیاستهای امپریالیستی خود را هنوز گسترش نداده بود در میان مردم و افکار عمومی جایگاه خوبی داشت. البته نسبت به دولت انگلیس همیشه بدبینی و سوء ظن بود. اما همان زمان حزب توده شدیداً از آمریکا انتقاد میکرد چراکه آمریکا در آن زمان به عنوان ابر قدرت در جبهه مقابل شوروی قرار داشت. این دو نیروی بزرگ سیاسی و نظامی آن زمان بودند و از آنجا که چپها طرفدار شوروی بودند طوطیوار از آمریکا انتقاد میکردند. آنها در دوره اول مصدق هم این کار را ادامه دادند و مدعی بودند دکتر مصدق آلت دست آمریکا است. خلاصه اینکه تبلیغات ضد غربی به معنای ضد سرمایهداری از 1320 وجود داشت اما غربستیزی به معنای خاص کلمه به دهه 1340 و کتاب «غرب زدگی» جلال آل احمد برمیگردد، اصطلاحی که البته ابداع احمد فردید بود. این کتاب به قول رضا براهنی به مانیفست روشنفکران ایرانی بدل شد؛ درحالی که اگر یک جوان امروزی الان کتاب غربزدگی را بخواند متوجه سطح نازل و بیمایگی آن میشود. با این کتاب، مساله دیگر تنها ضدیت با سرمایهداری نبود بلکه کل فرهنگ غربی مورد انتقاد بود.
🔸موسی غنینژاد
گفتگو با هفتهنامه تجارت فردا، شماره ۳۷۲، اول شهریور ۱۳۹۹.
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکتهای چند و نگاهی دیگر (۳۴۳)؛
🔹اصرار بر هدر دادن منابع کشور به پای انرژی هستهای و دستاوردهای آن طیّ چندین دههٔ اخیر، به همان اندازه در روشن کردن چراغ یک دستشویی موفّق بود که در تأمین مشروعیّت سیاسی داخلی و خارجی و حفظ جان سران کشور از کشته شدن.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹اصرار بر هدر دادن منابع کشور به پای انرژی هستهای و دستاوردهای آن طیّ چندین دههٔ اخیر، به همان اندازه در روشن کردن چراغ یک دستشویی موفّق بود که در تأمین مشروعیّت سیاسی داخلی و خارجی و حفظ جان سران کشور از کشته شدن.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool