✍️نکتهای چند و نگاهی دیگر (۳۷۸)؛
🔹باور به توحّش ذاتی و عدم عقلانیّت انسان، شرط لازم، و اقدام به انحصار، کنترل، خفقان و ترور، شرط کافی اعتقاد به مارکسیسم، سوسیالیسم و کمونیسم است.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹باور به توحّش ذاتی و عدم عقلانیّت انسان، شرط لازم، و اقدام به انحصار، کنترل، خفقان و ترور، شرط کافی اعتقاد به مارکسیسم، سوسیالیسم و کمونیسم است.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️تأمّلی در جنگ قادسیه به روایت فردوسی (۵)؛
🔹هر چند شاهنامهٔ فردوسی مشحون است از تمجید و ستایش بسیاری از پادشاهان؛ نظیر فریدون، منوچهر، کیقباد، کیخسرو، لهراسپ و بهرام گور، اما از نگاه فردوسی، موجّه بودن ساختار پادشاهی، نه مستلزم مصونیّت از خطا و نقدناپذیری پادشاه است و نه پادشاهی و برخورداری از قدرت، شرط کافی شایستگی برای فرمانروایی.
🔹شاید بتوان مجموعه نقدهای وی به برخی پادشاهان را حداقل در چهار دسته خلاصه کرد؛
۱- نقد پادشاه ستمگر؛
نظیر ضحّاک که قدرتش را از راه فریب و خشونت به دست میآورد، جان جوانان را برای بقای خود میگیرد، جامعه را گرفتار ترس و مشروعیت سیاسی را با زور جایگزین میکند.
۲- نقد پادشاهی که گرفتار غرور و خودبزرگبینی شده است؛
نظیر جمشید که در آغاز، پادشاهی آبادگر، تمدّنساز و نظممدار است. اما پس از سالها فرمانروایی، خودبزرگبینانه، منشاء قدرت را خود میپندارد، سرچشمهٔ مشروعیّتش را فراموش و ادعای جایگاهی فراتر از شأن انسانی میکند، فرّه ایزدی را از دست میدهد و موجبات سقوط خود را فراهم مینماید.
۳- نقد پادشاهی که با وجود برخورداری از فرّه ایزدی و قدرت، در تدبیر و خِرَد سیاسی شکست میخورد؛
نظیر کیکاووس که بیتدبیرانه به مازندران لشکرکشی میکند، گرفتار شده و محتاج کمک رستم میگردد و سپس به هاماوران لشکر کشیده، اسیر شده و با تصمیمهای شتابزده، هزینههای سنگینی به ایران تحمیل میکند.
۴- پادشاه قدرتطلبی که مشروعیّت و اقتدار سلطنت را بر حقّ، خِرَد و حتی پیوندهای خانوادگی مقدم میشمارد؛
نظیر گشتاسپ که به اسفندیار وعدههای پادشاهی میدهد و با این بهانه، او را به مأموریتهای دشوار میفرستد و از واگذاری قدرت به او طفره رفته و سرانجام او را به مقابله با رستم روانه میکند.
🔹فردوسی، با بستن فرمانروایی و حکومت بر شکل پادشاهی، شرط لازم مشروعیّت سیاسی پادشاه را، قدرت سیاسیای میداند که باید با خِرَد و داد همراه باشد و اگر شاهی از این دو فاصله بگیرد، حتی اگر تاج و تخت داشته باشد، از نظر اخلاقی و سیاسی، به وزان همان بیخردی و ستمگری روا داشته، در معرض ضعف و سقوط قرار میگیرد.
🔹زینسان و با نظر به روایت سوگمندانهٔ فردوسی از سقوط پادشاهی یزدگرد توان گفت که در شاهنامهٔ حکیم طوس، نه “شاه بودن” با “شایسته شاهی بودن” یکی است، و نه “خطاپذیری پادشاه”، دلیل و بهانهای برای “نفی نهاد شاهنشاهی و پادشاهی”.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹هر چند شاهنامهٔ فردوسی مشحون است از تمجید و ستایش بسیاری از پادشاهان؛ نظیر فریدون، منوچهر، کیقباد، کیخسرو، لهراسپ و بهرام گور، اما از نگاه فردوسی، موجّه بودن ساختار پادشاهی، نه مستلزم مصونیّت از خطا و نقدناپذیری پادشاه است و نه پادشاهی و برخورداری از قدرت، شرط کافی شایستگی برای فرمانروایی.
🔹شاید بتوان مجموعه نقدهای وی به برخی پادشاهان را حداقل در چهار دسته خلاصه کرد؛
۱- نقد پادشاه ستمگر؛
نظیر ضحّاک که قدرتش را از راه فریب و خشونت به دست میآورد، جان جوانان را برای بقای خود میگیرد، جامعه را گرفتار ترس و مشروعیت سیاسی را با زور جایگزین میکند.
۲- نقد پادشاهی که گرفتار غرور و خودبزرگبینی شده است؛
نظیر جمشید که در آغاز، پادشاهی آبادگر، تمدّنساز و نظممدار است. اما پس از سالها فرمانروایی، خودبزرگبینانه، منشاء قدرت را خود میپندارد، سرچشمهٔ مشروعیّتش را فراموش و ادعای جایگاهی فراتر از شأن انسانی میکند، فرّه ایزدی را از دست میدهد و موجبات سقوط خود را فراهم مینماید.
۳- نقد پادشاهی که با وجود برخورداری از فرّه ایزدی و قدرت، در تدبیر و خِرَد سیاسی شکست میخورد؛
نظیر کیکاووس که بیتدبیرانه به مازندران لشکرکشی میکند، گرفتار شده و محتاج کمک رستم میگردد و سپس به هاماوران لشکر کشیده، اسیر شده و با تصمیمهای شتابزده، هزینههای سنگینی به ایران تحمیل میکند.
۴- پادشاه قدرتطلبی که مشروعیّت و اقتدار سلطنت را بر حقّ، خِرَد و حتی پیوندهای خانوادگی مقدم میشمارد؛
نظیر گشتاسپ که به اسفندیار وعدههای پادشاهی میدهد و با این بهانه، او را به مأموریتهای دشوار میفرستد و از واگذاری قدرت به او طفره رفته و سرانجام او را به مقابله با رستم روانه میکند.
🔹فردوسی، با بستن فرمانروایی و حکومت بر شکل پادشاهی، شرط لازم مشروعیّت سیاسی پادشاه را، قدرت سیاسیای میداند که باید با خِرَد و داد همراه باشد و اگر شاهی از این دو فاصله بگیرد، حتی اگر تاج و تخت داشته باشد، از نظر اخلاقی و سیاسی، به وزان همان بیخردی و ستمگری روا داشته، در معرض ضعف و سقوط قرار میگیرد.
🔹زینسان و با نظر به روایت سوگمندانهٔ فردوسی از سقوط پادشاهی یزدگرد توان گفت که در شاهنامهٔ حکیم طوس، نه “شاه بودن” با “شایسته شاهی بودن” یکی است، و نه “خطاپذیری پادشاه”، دلیل و بهانهای برای “نفی نهاد شاهنشاهی و پادشاهی”.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکتهای چند و نگاهی دیگر (۳۷۹)؛
🔹فرمانروای واقعی و طبیعی، متعلَّق کشف است؛ نه جعل و اعتبار.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹فرمانروای واقعی و طبیعی، متعلَّق کشف است؛ نه جعل و اعتبار.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکتهای چند و نگاهی دیگر (۳۸۰)؛
🔹دیباچهٔ شاهنامه صرفاً مقدمهای تشریفاتی یا مذهبی نیست؛ بلکه فشردهٔ جهانبینیای است که تمام روایت شاهنامه در ادامه آن را به نمایش میگذارد.
🔹از منظر حکیم طوس، خِرَد، موهبتی الهی؛ به عنوان معیار شناخت و تشخیص، و داد، معیار سنجش نظم سیاسی است و شاهنامه، نمایش پیامدهای خردورزی و بیخردی. به طوری که بسیاری از حوادث آن را میتوان بر اساس نسبت شخصیتها با خرد و داد تحلیل کرد.
🔹در شاهنامه، معیار خِرَد به انسان امکان تشخیص میدهد و داد به این تشخیص جهت اخلاقی و اجتماعی میبخشد. به بیان دیگر، خِرَد میپرسد چه چیزی درست است و چه چیزی نادرست. اما داد، این تشخیص را در مناسبات انسانی و سیاسی به ظهور میرساند.
🔹خداوند، بنیاد این نظام ارزشی است و انسان نباید خود را برتر از حقیقتی بداند که خرد از آن بهره میگیرد. از این منظر، غرور جمشید محض یک خطای شخصیتی نیست؛ بلکه نوعی فراموشی جایگاه انسان در نظام هستی است.
🔹دیباچهٔ شاهنامه چارچوب هستیشناختی، معرفتشناختی و اخلاقی اثر را عرضه میکند و روایتهای شاهنامه، امکانها، تعارضها و پیامدهای زیستن در چارچوب یا بیرون از آن را به نمایش میگذارند.
🔹داستانهای شاهنامه، به عنوان روایتِ تفصیلیِ فرجامِ خردورزی و دادپیشگی، و عاقبتِ غفلت از آن دو، شرح و بسطِ جهانبینیِ نهفته در دیباچهٔ آناند و شاهنامه، دیباچهٔ خویش را در آینهٔ داستانهایش به تصویر میکشد.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹دیباچهٔ شاهنامه صرفاً مقدمهای تشریفاتی یا مذهبی نیست؛ بلکه فشردهٔ جهانبینیای است که تمام روایت شاهنامه در ادامه آن را به نمایش میگذارد.
🔹از منظر حکیم طوس، خِرَد، موهبتی الهی؛ به عنوان معیار شناخت و تشخیص، و داد، معیار سنجش نظم سیاسی است و شاهنامه، نمایش پیامدهای خردورزی و بیخردی. به طوری که بسیاری از حوادث آن را میتوان بر اساس نسبت شخصیتها با خرد و داد تحلیل کرد.
🔹در شاهنامه، معیار خِرَد به انسان امکان تشخیص میدهد و داد به این تشخیص جهت اخلاقی و اجتماعی میبخشد. به بیان دیگر، خِرَد میپرسد چه چیزی درست است و چه چیزی نادرست. اما داد، این تشخیص را در مناسبات انسانی و سیاسی به ظهور میرساند.
🔹خداوند، بنیاد این نظام ارزشی است و انسان نباید خود را برتر از حقیقتی بداند که خرد از آن بهره میگیرد. از این منظر، غرور جمشید محض یک خطای شخصیتی نیست؛ بلکه نوعی فراموشی جایگاه انسان در نظام هستی است.
🔹دیباچهٔ شاهنامه چارچوب هستیشناختی، معرفتشناختی و اخلاقی اثر را عرضه میکند و روایتهای شاهنامه، امکانها، تعارضها و پیامدهای زیستن در چارچوب یا بیرون از آن را به نمایش میگذارند.
🔹داستانهای شاهنامه، به عنوان روایتِ تفصیلیِ فرجامِ خردورزی و دادپیشگی، و عاقبتِ غفلت از آن دو، شرح و بسطِ جهانبینیِ نهفته در دیباچهٔ آناند و شاهنامه، دیباچهٔ خویش را در آینهٔ داستانهایش به تصویر میکشد.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹اولين بار که اسم آقای خمينى را شنیدید چه تاريخى بود؟
ج - تقريباً بلافاصله یا اندک مدتى بعد از فوت مرحوم بروجردى بود. مثل اینکه تازمانى كه بروجردى زنده بود، خمینی نمىتوانست با وجود و حضور او عرض اندام بكند. وقتى كه بروجردى مرحوم شد خمينى اعلاميه هايى صادر كرد که اين اعلاميهها هر چند تجليلى و تکریمی نسبت به مبارزات گذشته ايران و مبارزات دكتر مصدق و جبهه ملى نداشت، ولى در خطّ مخالف آن هم نبود.
🔸کریم سنجابی
📚امیدها و ناامیدیها، جبهه ملی دوم، ص ۲۴۶، انتشارات جبهه ملیون ایران، ۱۳۶۸.
https://t.me/ReligiousSchool
ج - تقريباً بلافاصله یا اندک مدتى بعد از فوت مرحوم بروجردى بود. مثل اینکه تازمانى كه بروجردى زنده بود، خمینی نمىتوانست با وجود و حضور او عرض اندام بكند. وقتى كه بروجردى مرحوم شد خمينى اعلاميه هايى صادر كرد که اين اعلاميهها هر چند تجليلى و تکریمی نسبت به مبارزات گذشته ايران و مبارزات دكتر مصدق و جبهه ملى نداشت، ولى در خطّ مخالف آن هم نبود.
🔸کریم سنجابی
📚امیدها و ناامیدیها، جبهه ملی دوم، ص ۲۴۶، انتشارات جبهه ملیون ایران، ۱۳۶۸.
https://t.me/ReligiousSchool
🔹درست است که کاشانی تا مدتی با نهضت ملی و با دکتر مصدق همراهی کرد، ولی خوب آقای بروجردى هميشه از شاه حمايت میکرد و با دکتر مصدق مخالف بود.
🔸ضیاء صدقی
📚امیدها و ناامیدیها، جبهه ملی دوم، ص ۲۴۶، انتشارات جبهه ملیون ایران، ۱۳۶۸.
https://t.me/ReligiousSchool
🔸ضیاء صدقی
📚امیدها و ناامیدیها، جبهه ملی دوم، ص ۲۴۶، انتشارات جبهه ملیون ایران، ۱۳۶۸.
https://t.me/ReligiousSchool
🔹به هر حال زمينه اين كودتا فراهم شده بود و موقعى كه قزاقها وارد پایتخت شدند به قدری زمینه آماده شده بود كه بدون برخورد با هیچگونه تصادفی وارد تهران شدند و مراكز حساس را تصرف و شروع به دستگیری اشخاص كردند.
🔹البته اين حكومت مىبايستى خودش را ترقیخواه، انقلابىنما، ضد قرارداد ١٩١٩، طرفدار قرارداد ۱۹۲۱ باشوروى و ضداشرافيت، ضدسرمايهدارى ، طرفدار طبقات كارگر و زحمتکش معرفى نماید. کسی كه براى این کار انتخاب شده بود، همان سیدِ هوچیِ دلالِ قرار داد ۱۹۱۹ و ستایشگر قرار داد؛ یعنی سیدضیاء طباطبايى بود. او شروع به هوچیگری کرد و تمام صاحبان القاب دوله وسلطنه را دستگیر و زندانی كرد.
🔸کریم سنجابی
📚امیدها و ناامیدیها، دیکتاتوری رضاشاه، ص ۳۴، انتشارات جبهه ملیون ایران، ۱۳۶۸.
https://t.me/ReligiousSchool
🔹البته اين حكومت مىبايستى خودش را ترقیخواه، انقلابىنما، ضد قرارداد ١٩١٩، طرفدار قرارداد ۱۹۲۱ باشوروى و ضداشرافيت، ضدسرمايهدارى ، طرفدار طبقات كارگر و زحمتکش معرفى نماید. کسی كه براى این کار انتخاب شده بود، همان سیدِ هوچیِ دلالِ قرار داد ۱۹۱۹ و ستایشگر قرار داد؛ یعنی سیدضیاء طباطبايى بود. او شروع به هوچیگری کرد و تمام صاحبان القاب دوله وسلطنه را دستگیر و زندانی كرد.
🔸کریم سنجابی
📚امیدها و ناامیدیها، دیکتاتوری رضاشاه، ص ۳۴، انتشارات جبهه ملیون ایران، ۱۳۶۸.
https://t.me/ReligiousSchool
🔹خداوند سایهٔ اعلیٰحضرت جوانبخت را از سر ملّت ایران کم و کوتاه نفرماید. ما از صمیم قلب، خداوند تبارک و تعالیٰ را شاکر و سپاسگذاریم که سلطانی عادل و حامی اسلام به ما کرامت فرموده است. امیدواریم به لطف و مرحمت خداوندی، پایدار، موفّق و مؤیّد باشید.
🔸سید حسین طباطبایی بروجردی کبیر
🗞️بیست دقیقه با آیتالله
https://t.me/ReligiousSchool
🔸سید حسین طباطبایی بروجردی کبیر
🗞️بیست دقیقه با آیتالله
https://t.me/ReligiousSchool
﴿يُذَبِّحُونَ أَبْنَاءَكُمْ وَيَسْتَحْيُونَ نِسَاءَكُمْ﴾
🔹نابودکردن یک جامعه لزوماً به معنای کشتن تمام افراد آن جامعه نیست؛ گاهی حفظ بخشی از جمعیت، ابزار سلطه بر آن جامعه است. یعنی بازآرایی ساختار اجتماعی، به شکلی که امکان مقاومت در برابر سلطهاش کاهش یابد.
🔹فرعون نه فقط در پی کشتن بخشی از بنیاسرائیل، بلکه در پی حفظ سلطهٔ خویش از طریق نابودی ظرفیت مقاومت آنان بود.
https://t.me/ReligiousSchool
🔹نابودکردن یک جامعه لزوماً به معنای کشتن تمام افراد آن جامعه نیست؛ گاهی حفظ بخشی از جمعیت، ابزار سلطه بر آن جامعه است. یعنی بازآرایی ساختار اجتماعی، به شکلی که امکان مقاومت در برابر سلطهاش کاهش یابد.
🔹فرعون نه فقط در پی کشتن بخشی از بنیاسرائیل، بلکه در پی حفظ سلطهٔ خویش از طریق نابودی ظرفیت مقاومت آنان بود.
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکتهای چند و نگاهی دیگر (۳۸۲)؛
🔹وقتی قدرت، خود را مستقل از هر معیار برتر و پاسخگویی تصوّر کند، به ضدّ همان نظمی تبدیل میشود که قرار بود پاسدار آن باشد.
🔹پادشاه، نه صاحب کشور، بلکه صاحب منصبی بود که اعتبارش به رعایت نظمی مقدم بر ارادهٔ شخصی او وابسته بود.
🔹در شاهنامه، جمشید نظم و تمدّنی را پدید آورد که خود باید تابع آن باشد؛ اما هنگامی که خود را فراتر از منشأ و معیار آن نظم مینشاند، شایستگی فرمانروایی را از دست میدهد.
چـو این گفتـه شــد فـرّ یـزدان از اوی،
بگشت و جـهان شـد پـر از گفتوگوی،
مـنـی چـــون بپــیوست با کــردگـــار،
شکست انـــــدر آورد و برگشت کـــار،
چـه گفت آن سخنگوی با فرّ و هوش،
چـو خسـرو شــوی بندگــی را بـکوش،
بـه یـزدان هر آنکس که شـد ناسپاس،
بـه دلش انـدر آیــد ز هـر سـو هـراس.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹وقتی قدرت، خود را مستقل از هر معیار برتر و پاسخگویی تصوّر کند، به ضدّ همان نظمی تبدیل میشود که قرار بود پاسدار آن باشد.
🔹پادشاه، نه صاحب کشور، بلکه صاحب منصبی بود که اعتبارش به رعایت نظمی مقدم بر ارادهٔ شخصی او وابسته بود.
🔹در شاهنامه، جمشید نظم و تمدّنی را پدید آورد که خود باید تابع آن باشد؛ اما هنگامی که خود را فراتر از منشأ و معیار آن نظم مینشاند، شایستگی فرمانروایی را از دست میدهد.
چـو این گفتـه شــد فـرّ یـزدان از اوی،
بگشت و جـهان شـد پـر از گفتوگوی،
مـنـی چـــون بپــیوست با کــردگـــار،
شکست انـــــدر آورد و برگشت کـــار،
چـه گفت آن سخنگوی با فرّ و هوش،
چـو خسـرو شــوی بندگــی را بـکوش،
بـه یـزدان هر آنکس که شـد ناسپاس،
بـه دلش انـدر آیــد ز هـر سـو هـراس.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکتهای چند و نگاهی دیگر (۳۸۳)؛
🔹نه فرّه ایزدی و شایستگی ذاتی فرد چیزی است که مردم صرفاً با رأی خود به کسی اعطا کنند، و نه خواست مردم در تحقّق و تداوم پادشاهی فاقد نقش اساسی است.
🔹در شاهنامه فردوسی، با وجود آنکه کاوه نمایندهٔ اعتراضات است، افراد را به تأسیس یک نظام سیاسی مبتنی بر انتخاب همگانی دعوت نمیکند؛ بلکه آنها را به سوی فریدون؛ فردی برخوردار از تبار شاهان برای پادشاهی، هدایت میکند.
زینسان، پادشاهی فریدون نه صرفاً محصول وراثت است و نه صرفاً محصول قیام مردمی.
🔹فردوسی روز تاجگذاری فریدون را با آغاز مهرماه و جشن مهرگان گره میزند!
به روز خجسته سر مهر ماه،
به سر بر نهاد آن کیانی کلاه،
این انتخاب در روایت، صرفاً تعیین یک تاریخ نیست. بلکه پیوندی میان استقرار پادشاهی جدید و بازگشت نظم و شادی اجتماعی است. تا جایی که فردوسی، حضور حاکمان ظالم را، از علل رواج خداناباوری و شیوع اندوه و رواج بدی در جامعه میداند؛
زمانه بیاندوه گشت از بدی،
گرفتنــد هـر کس ره ایـزدی.
🔹کسی کو هوای فریدون کند،
دل از بند ضحاک بیرون کند.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹نه فرّه ایزدی و شایستگی ذاتی فرد چیزی است که مردم صرفاً با رأی خود به کسی اعطا کنند، و نه خواست مردم در تحقّق و تداوم پادشاهی فاقد نقش اساسی است.
🔹در شاهنامه فردوسی، با وجود آنکه کاوه نمایندهٔ اعتراضات است، افراد را به تأسیس یک نظام سیاسی مبتنی بر انتخاب همگانی دعوت نمیکند؛ بلکه آنها را به سوی فریدون؛ فردی برخوردار از تبار شاهان برای پادشاهی، هدایت میکند.
زینسان، پادشاهی فریدون نه صرفاً محصول وراثت است و نه صرفاً محصول قیام مردمی.
🔹فردوسی روز تاجگذاری فریدون را با آغاز مهرماه و جشن مهرگان گره میزند!
به روز خجسته سر مهر ماه،
به سر بر نهاد آن کیانی کلاه،
این انتخاب در روایت، صرفاً تعیین یک تاریخ نیست. بلکه پیوندی میان استقرار پادشاهی جدید و بازگشت نظم و شادی اجتماعی است. تا جایی که فردوسی، حضور حاکمان ظالم را، از علل رواج خداناباوری و شیوع اندوه و رواج بدی در جامعه میداند؛
زمانه بیاندوه گشت از بدی،
گرفتنــد هـر کس ره ایـزدی.
🔹کسی کو هوای فریدون کند،
دل از بند ضحاک بیرون کند.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکتهای چند و نگاهی دیگر (۳۸۴)؛
🔹کشیدن خطی به دور میلیونها انسان و نامیدن آن بهعنوان مرز، محصور و زندانی ساختن آنان در محدودهای موسوم به کشور و تلکهکردنشان از طریق راهزنیای به نام گمرک و وضع عوارض سنگین و رنگارنگ، علاوه بر اقامهٔ جنگ علیه اعضای آن جامعه، در حکم اعلام جنگ و اقدام علیه اقتصاد و حیات مالی تولیدکنندگان خارجیِ کالاها و خدمات است.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹کشیدن خطی به دور میلیونها انسان و نامیدن آن بهعنوان مرز، محصور و زندانی ساختن آنان در محدودهای موسوم به کشور و تلکهکردنشان از طریق راهزنیای به نام گمرک و وضع عوارض سنگین و رنگارنگ، علاوه بر اقامهٔ جنگ علیه اعضای آن جامعه، در حکم اعلام جنگ و اقدام علیه اقتصاد و حیات مالی تولیدکنندگان خارجیِ کالاها و خدمات است.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹برای پیشگیری از یک گرفتاری محتمل یا رفع آن، هفتاد مرتبه ذکر «یَا اللّٰهُ، یَا مُحَمَّدُ، یَا عَلِیُّ، یَا فَاطِمَةُ، یَا حَسَنُ، یَا حُسَیْنُ، یَا صَاحِبَ الزَّمَانِ، أَدْرِکْنِی وَلَا تُهْلِکْنِی» رهگشاست.
https://t.me/ReligiousSchool
https://t.me/ReligiousSchool
✍️نکتهای چند و نگاهی دیگر (۳۸۵)؛
🔹موضعگیری “بروجردی و خویی” کبیر و دیگر علماء تشیع سنّتی و همچنین بسیاری از آیات، احادیث، روایات، سیرهٔ معصومین علیهم السلام و پیامدهای شوم ایمانسوزی که پیشاروی ما به منصّهٔ ظهور نشسته است و شاهد آنیم به ما میآموزد؛
عدم اعتقاد به اسلام سیاسی (خصوصاً از نوع انقلابی آن، که تا کنون بدون التزام به بسیاری از مبانی سوسیالیسم، مارکسیسم و کمونیسم، امکان تحقّق نداشته است) و تشکیل حکومت دینی در زمان غیبت، از شروط لازم مسلمانی است.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool
🔹موضعگیری “بروجردی و خویی” کبیر و دیگر علماء تشیع سنّتی و همچنین بسیاری از آیات، احادیث، روایات، سیرهٔ معصومین علیهم السلام و پیامدهای شوم ایمانسوزی که پیشاروی ما به منصّهٔ ظهور نشسته است و شاهد آنیم به ما میآموزد؛
عدم اعتقاد به اسلام سیاسی (خصوصاً از نوع انقلابی آن، که تا کنون بدون التزام به بسیاری از مبانی سوسیالیسم، مارکسیسم و کمونیسم، امکان تحقّق نداشته است) و تشکیل حکومت دینی در زمان غیبت، از شروط لازم مسلمانی است.
#مصطفی_مطهری
https://t.me/ReligiousSchool