پژوهشکدهٔ تاریخ، فلسفه، ادیان
992 subscribers
2.36K photos
205 videos
10 files
2.02K links
✅ جُستاری مستندانه در شناخت ادیان و فِرَق و نقد پارادایم کنونی حاکم بر جوامع بشری با مبنای
اصالت مالکیّت
Download Telegram
یکی از پایه‌های ناسیونالیسم، میهن یا مرز و بوم جغرافیایی است.

واضح و بدیهی است که علاقه و محبّت انسان نسبت به زادگاه و منطقه‌ای که در آن رشد و نمو کرده است (وطن)، امری فطری است و در نهاد و درون هر انسانی وجود دارد. فرد، وقتی که از وطن خود دور افتاده باشد، این حبّ و علاقه را، بهتر و بیشتر درک و احساس می‌کند. امّا اینکه کسی، علاوه بر زادگاه و منطقه‌ای که در آن رشد کرده است، مناطق دیگری را نیز میهن یا وطن خود بنامد، نتیجه‌ی القائات و تلقین می‌باشد، و امری است قراردادی که اصل و مبنایی ندارد.

مرزهای کنونی بیشتر کشورها قراردادی هستند. با مطالعه تاریخ به خوبی آشکار می‌شود که مرز کشورهای ..... توسّط کشور استعمارگر و بر اساس قدرت نفوذ آن‌ها به وجود آمده‌اند.

🔸حیدر غلامی

📚بررسی ناسیونالیسم؛ از دیدگاه تاریخی و اسلامی
، مقدّمه: مبانی و‌ پایه‌های ناسیونالیسم، ص۷، نشر افق علم،۱۳۸۴.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool
ولی سید [عبدالله بهبهانی] را فوق‌العاده غرور گرفته که هیچکس و هیچ‌چیز را در نظر نمی‌آورد، بعلاوه بر تجمّلات خود افزوده، در سواری بوضع امرای بزرگ حرکت می‌کند، خانه‌اش مانند خانه‌ی وزراء آمد و رفت و‌ محل ارباب حاجت است و بالجمله وضع آقا سید عبدالله را در خرج فوق العاده و‌ در بی‌بندوباری زندگانی جز به کارهای بی بند و بار میرزا علی اصغر خان امین السلطان، به چیز دیگر نمی‌توانم تشبیه کنم.

چند کالسکه و درشگه نگاه داشته، چهل اسب در سر طویله اش بسته می‌شود. پسران متعددش هر یک زندگانی وسیع و اسباب تجمل بسیار و خرج فراوان دارند. معلوم است این اداره وسیع لااقل در ماه چند هزار تومان خرج دارد و از کجا می‌رسد در صورتی که عایدی معینی ندارد و تمام را باید از اینجا و آنجا به دست آورد.

البته این رفتار از کسی که دعوی حجت‌ الاسلامی می‌نماید و خود را مرد خدا و اهل آخرت می‌داند، پسندیده نیست و موجب تکدّر خاطر عام و خاص است.

اما سیّد هیچ اعتنا به نظریات خلق دربارهٔ خود ندارد و زندگانی بی بند و بار و پا در هوای خود را برای خود پایدار تصور می‌نماید.

سیّد به هر وسیله هست، از هر کس و هر جا، دخل‌های عمده نمود. هر کجا احتمال بدهد می‌توان استفاده‌ای کرد، با تمام قوا رشته کار را محکم نگاه می‌دارد تا دخل خود را بکند و رها نماید. از شرعیات و عرفیات هر دو فایده می‌برد. عدلیه اعظم را یک دکه اجرایی برای احکام خود تصور می‌نماید و توقع دارد ناسخ و منسوخ احکام او، هر دو را اجرا کنند تا از هر دو راه استفاده کرده باشد. اینست که همه، چه مستبد و چه مشروطه خواه، از او رنجش حاصل نموده‌اند…

🔸یحیی دولت‌آبادی

📚حیات یحیی
، جلد دوم، ص ۲۲۰، انتشارات عطّار، ۱۳۶۱.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool
می‌دانید که تا قبل از علامه حلّی منزوحات بئر را واجب می‌دانستند؛ یعنی اگر میته‌ای، مادّه نجسی در چاه بیفتد، واجب می‌دانستند در هر یک از آن موارد، مقدار معیّنی از آب چاه را بکشند. بعد از زمان علّامه حلّی است که این کار را واجب نمی‌دانند. علّامه اولین کسی بود که متوجّه شد این کار واجب نیست؛ ولی کِی؟. در وقتی که در چاه منزل خودش یک مادّه نجس، میته‌ای افتاده بود.

رفت مسئله را مطالعه کرد. دید عقیده‌اش این است که این کار واجب نیست. ولی خودش، خودش را متّهم کرد. گفت: این فتوای من اعتبار ندارد. چرا؟؛ چون در اینجا من ذی‌نفعم. الآن دل من می‌خواهد که منزوحات بئر واجب نباشد. پس من متّهم‌ام. پس این فتوا نمی‌تواند اعتبار داشته باشد.

ولی چون به خود مسئله علاقه شدید داشت، دستور داد چاه منزل را پر کردند. بعد که بی‌غرض و بی‌تفاوت شد و به اصطلاح ذی‌نفع نشد، نشست دومرتبه فکر کرد. دید نظرش همان است. آن‌ وقت فتوا داد.

🔸مرتضی مطهّری

📚شناخت از نظر قرآن
، لغزشگاه‌های عقل، غرض داشتن، ص ۵۵، انتشارات صدرا، ۱۳۹۶.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool
این دیدگاه [ملّی‌گرایی] سبب می‌شود که محور افکار، گفتار و اَعمال انسان، تنها ملّت و میهن باشد و به خاطر آن‌ها، حاضر به انجام هر کاری -صرف نظر از حق یا باطل بودنش- باشد.

مشخّصات و نتایج چنین تفکّری عبارتند از:

۱- تحریف تاریخ به منظور اثبات برتری ملّت خود و تحقیر ملّت‌های دیگر. ویل دورانت در این رابطه می‌گوید: «قرن نوزدهم ناسیونالیسم را کشف کرد و تقریبا همه‌ی تاریخ نویسان را فاسد کرد».

۲- برتر دانستن و برتری دادن ملّت خود (کسانی که در سرزمین، نژاد، زبان و تاریخ مشترکند) که معمولا با تحقیر دیگران همراه است.

۳- جانبداری و حمایت از ملّت خود، حتی اگر حق با ملّت‌های دیگر باشد.

۴- احیای مظاهر باستانی و مباهات و افتخار به آن‌ها، بدون توجّه به این حقیقت که اکثر این مظاهر، یادآور هزاران ستم و جنایت سازندگان‌شان هستند.

۵- تقدیس و بزرگداشت نمادها و نشانه‌های مخصوص مثل پرچم و نشان ملّی (شیر، عقاب، ...) و سرود ملّی و ... تا حدّی که اگر به هنگام برافراشتن پرچم و نواخته شدن سرود ملّی، اگر فردی به حالت احترام نایستد، گویی جرم بزرگی مرتکب شده است!.

🔸حیدر غلامی

📚بررسی ناسیونالیسم؛ از دیدگاه تاریخی و اسلامی
، مقدّمه: مبانی و‌ پایه‌های ناسیونالیسم، ص۶-۵، نشر افق علم،۱۳۸۴.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool
🔸Alvin Plantinga:

A world containing creatures who are significantly free (and freely perform more good than evil actions) is more valuable, all else being equal, than a world containing no free creatures at all. Now God can create free creatures, but He can’t cause or determine them to do only what is right. For if He does so, then they aren’t significantly free after all; they do not do what is right freely. To create creatures capable of moral good, therefore, He must create creatures capable of moral evil; and He can’t give these creatures the freedom to perform evil and at the same time prevent them from doing so. As it turned out, sadly enough, some of the free creatures God created went wrong in the exercise of their freedom; this is the source of moral evil. The fact that free creatures sometimes go wrong, however, counts neither against God’s omnipotence nor against His goodness; for He could have forestalled the occurrence of moral evil only by removing the possibility of moral good.

🔸Chad Meister

📚Introducing Philosophy of Religion
/ Chapter 7/ Problems of evil/ theoretical Problems of evil/ Reply 2: The free will defense/ P 133-134.
—————————————————————
✅ جهانی که شامل موجوداتی با اختیار قابل توجّه است و این موجودات، مختارانه، خیر را بیش از شر بر‌می‌گزینند -در حالت یکسانی دیگر امور- ارزشمندتر از جهانی است که فاقد موجودات مختار است.

در چنین شرایطی، خداوند می‌تواند موجوداتی مختار را بیافریند، اما نمی‌تواند آن‌ها را مجبور کند که تنها امور خیر را انجام دهند؛ چرا که اگر چنین کند، دیگر آن‌ها اختیار قابل ملاحظه‌ای نخواهند داشت و اعمال خیر را مختارانه انجام نداده‌اند.

پس خلق موجوداتی با قابلیّت انجام مختارانه‌ی اعمال خیر از سوی او، متوقّف بر خلق موجوداتی توسّط اوست که قابلیت انجام شرور اخلاقی را داشته باشند.

منشاء شرور اخلاقی، سوء استفاده از اختیار توسّط بعضی از مخلوقات است. این واقعیّت که موجودات مختار گاهی به خطا می‌روند، امری علیه قدرت و خیر مطلق الهی به حساب نمی‌آید؛ چرا که او فقط هنگامی قادر است مانع وقوع شرور اخلاقی شود، که امکان وقوع خیر اخلاقی را از میان بردارد.


#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
✅ با صرف نظر از داوری در خصوص مسائل سیاسی این کلیپ، لازم به ذکر است که داستان فوق، صرفا منحصر به دلار نبوده و شامل چاپ هر نوع اسکناسی از سوی دولت‌های حاکم بر کشورهای جهان نیز می‌باشد.

#مصطفی_مطهری

‏https://t.me/ReligiousSchool
استدلال وی [هیوم] بر این پیش‌فرض مبتنی است که «موجودِ خیرخواه، هر چیزی را که به نحوی شَرّ باشد از بین خواهد برد»؛ در حالی که کلّیّت چنین قضیّه‌ای مخدوش است.

اگر موجود خیرخواهی، فاقد صفت «حکمت» و «اتقان» در افعال باشد، چنین خواهد کرد و با هر چه که به گونه‌ای شَرّ باشد، مقابله می‌کند؛ ولی اگر خیرخواه حکیمی را در نظر بگیریم که افعال او بر اساس حکمت است، او به خیر برتر می‌اندیشد و گاهی برای تحصیل خیر برتر، به شروری که لازمه‌ی منطقی آن است رضا می‌دهد؛ برای مثال: پدری که خیر فرزندش را می‌خواهد، اگر حکیم باشد، به او داروی تلخ می‌خوراند.

بنابراین، ملازمه‌ای میان خیرخواه بودن و قادر مطلق بودن و نفی هر گونه شَرّی -حتّی شروری که مقدّمه‌ی خیرات برتری هستند- وجود ندارد؛ بلکه «خیرخواهی» اقتضاء دارد که در مواردی، به شرور و ناکامی‌هایی با هدف تحصیل خیرات برتری که این شرور و ناکامی‌ها‌ مقدّمات لازم آنند، رضا داده شود.

شرّیت این شرور، مطلق و همیشگی نیست؛ بلکه با توجّه به این‌که مقدّمه‌ی خیر برتری هستند، بهره‌ای از خیریّت دارند.

🔸عبدالحسین خسروپناه

📚مسائل جدید کلامی و فلسفه‌ی دین
، جلد اول، ۶: مسئله‌ی شَرّ، معقولیّت اعتقاد به خدا و‌مسئله شَرّ، استدلال هیوم، ارزیابی و نقد، ص۱۲۹، نشر المصطفی، ۱۳۹۳.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool
اگر ایجاد عالَمی با ویژگی‌های خاص، توسّط قادر مطلق، منطقاً ملازم باشد با برخی شرور که در نگاه برآیندی به آن عالَم و با توجّه به محصول نهایی آن عالَم، قلیلند، در این مورد نیز وجود شرّ با قادریّت مطلق و خیرخواه محض بودن، قابل جمع است و منطقاً، مشکلی حاصل نخواهد آمد.

قادر مطلق می‌تواند همین شرور قلیل را از راه ترک آفرینش منشاء آن بر طرف کند، چون قادر مطلق است؛ امّا خود این امر، خلاف حکمت و فیّاضیّت و خیرخواهی اوست؛ چرا که خیر کثیری در این رهگذر از میان خواهد رفت و ترک خیر کثیر به خاطر شَرّ قلیل، خود، شَرّ کثیر است.

🔸عبدالحسین خسروپناه

📚مسائل جدید کلامی و فلسفه‌ی دین
، جلد اول،۶: مسئله‌ی شَرّ، معقولیّت اعتقاد به خدا و‌مسئله شَرّ، استدلال هیوم، ارزیابی و نقد، ص۱۳۰-۱۲۹، نشر المصطفی، ۱۳۹۳.

#مصطفی_مطهری

https://t.me/ReligiousSchool