ریسندگی نخ که برمبنای نیاز بشر به پوشاک شکل گرفت و به شیوه های متنوع انجام می شود، یکی از مهمترین اشتراکات تاریخی جوامع بشری است و جایگاه ویژه ای در همه جوامع دارد.
این کار تقریبا در تمام جوامع شغلی زنانه و بدست زنان صورت می گرفت و هنوز هم در روستاهای جهان متداول است. اختراع ماشین ها تولید نخ را از مواد مصنوعی آسان کرد، اما هنوز نخ های طبیعی و ساخت دست زنان در جهان طرفداران خود را دارد و البته به عنوان یکی از جذابیت های گردشگری روستایی مورد توجه است.
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
این کار تقریبا در تمام جوامع شغلی زنانه و بدست زنان صورت می گرفت و هنوز هم در روستاهای جهان متداول است. اختراع ماشین ها تولید نخ را از مواد مصنوعی آسان کرد، اما هنوز نخ های طبیعی و ساخت دست زنان در جهان طرفداران خود را دارد و البته به عنوان یکی از جذابیت های گردشگری روستایی مورد توجه است.
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
.
چهره هاشان را خوب تماشا کن. يکى درخت است, يکى آسمان, يکى شکوهِ کوهستان, ديگرى بادى وزان, آن يکى رودى خروشان و آخری باران. به راستى طبيعت با تمام شکوه و سادگى در وجودشان رخ نموده است و اين تاثيرِ همان همنشين بى مانند است.
#زنان_عشایر
مستندايرانگرد-جوادقارايى
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
چهره هاشان را خوب تماشا کن. يکى درخت است, يکى آسمان, يکى شکوهِ کوهستان, ديگرى بادى وزان, آن يکى رودى خروشان و آخری باران. به راستى طبيعت با تمام شکوه و سادگى در وجودشان رخ نموده است و اين تاثيرِ همان همنشين بى مانند است.
#زنان_عشایر
مستندايرانگرد-جوادقارايى
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
1- دختران عشایر، دختران صبر و سکوت
✍مهتا بذرافکن
✔️اخیرا رئیس سازمان امور عشایر ایران در مصاحبه با ایلنا با انتقاد از کم‌توجهی به زنان عشایری گفت در حوزه عشایری بخش زنان مغفول و مظلوم واقع شده است، اما مهمترین مسائل زنان و دختران عشایر چیست؟
🚺 بارها دیده و شنیده ایم که زنان عشایر زودتر از آن چه که فکر کنیم پیر و شکسته می شوند و دیری نمی پاید که رنگ جوانی از رخسار دختران کم سن و سال محو می شود در حالی که آنها با آن همه کار و تلاش نیز حق دارند زندگی بهتر و راحت تری داشته باشند اما ندارند و لازم است بیش از پیش به مسائل آنها به عنوان بخشی از جامعه زنان ایران پرداخته شود و بررسی مسائل زنان عشایر را با دختران عشایر شروع می کنیم.
نرخ بیسوادی زنان عشایر، نرخ بالایی است و براساس برخی از پژوهش‌ها نرخ بیسوادی زنان عشایر پیش از انقلاب تا ۸۳ درصد می رسید و بعد از انقلاب این رقم حدود ۲٠ درصد کاهش یافته و خوشبختانه در نسل جدید آموزش دختران رو به افزایش است.
دختران عشایر به دلیل نبود دسترسی به مدارس پس از گذراندن پنج کلاس ابتدایی - در قالب مدارس سیار عشایری - فرصت و اجازه ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر پیدا نمی کنند و البته این امر دلایل مختلفی دارد.
حضور عشایر در مناطق صعب‌العبور، کوچ‌نشین بودن، سختی تهیه ملزومات مدرسه، مخاطرات طبیعی همچون خطر حمله حیوانات وحشی، هراس از مزاحمت بیگانگان در مسیرهای طولانی و صعب العبور موانع مهم تحصیل دختران است.
با وجود این موانع استعدادهای سرشار آنان به ناچار محدود به آموزش زیردست مادرانشان برای یادگیری اصول چرخاندن زندگی عشایری از همسر داری وبچه داری، آشپزی و رختشویی، گرفته تا دوشیدن شیر گوسفند، تهیه هیزم، حمل آب، تهیه محصولات دامی و صنایع دستی می شود.
صرف نظر از نبود دسترسی به امکانات آموزشی، مسایل فرهنگی و نحوه نگرش خانواده ها به امر تحصیل دختران و اعتقاد به نا‌کارآمدی تحصیل دختران از دید والدین مسأله تحصیل دختران را پیچیده تر کرده است، چراکه بسیاری از خانواده ها حتی اگر امکان ادامه تحصیل در شهر یا روستا برای دخترانشان مهیا شود، ادامه تحصیل را غیرضروری و نامفید دانسته و این اجازه را به دخترانشان نمی دهند.
در حالی که پسران صرفا به دلیل جنسیت این اجازه وفرصت را پیدا می کنند که تحصیلات خود را در شهر یا روستای همجوار و گاه در قالب مدارس شبانه روزی ادامه دهند.
این در حالی است که مدارس شبانه روزی مختص دختران عشایر چندان وجودخارجی ندارد که خانواده ها برای آموزش دختران در مقاطع بالاتر مجاب شوند.
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
ازدواج در سن کودکی برای دخترانی که ترک تحصیل کرده اند امری بسیار عادی است و البته عدم دسترسی به امکانات بهداشتی به ویژه آموزش های مربوط به کنترل جمعیت و تنظیم خانواده نیز باعث می‌شود که این دخترکان در سن بسیار پایین مادر شده و پشت سر هم زایمان کنند و حتی گاهی تا ۱۲ بار بچه بدنیا می آورند و در جوانی جسمشان فرسوده می شود که با توجه به شیوه زندگیشان و سختی های آن توان بسیاری را از آنان به تحلیل می برد و آثار آن بزودی در جسم و روان شان نمودار می شود. .
رؤیاهای این دختران با استعداد های سرشار از یک جهت قربانی عدم توسعه یافتگی و برنامه ریزی در بخش زنان عشایر شده و از طرفی به خاطر وجود نقص فرهنگی نیز مطالبه ای برای آموزش و پرورش دختران از سوی جامعه عشایری وجود نداشته و یا بسیار اندک است.
درحالی که در تاریخ عشایر ایران زنان فرهیخته ای چون بی بی مریم بختیاری چون ستاره ای در مطالبات حقوق زنان بویژه در امر آموزش می درخشند، بخش زیادی از دختران عشایر از رسیدن به جایگاه رفیع علمی و پژوهشی محروم هستند و لازم است برای ارتقا کیفیت زندگی آنها برنامه ریزی و سیاست گذاری ویژه ای در پیش گرفته شود.
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
✍مهتا بذرافکن
✔️اخیرا رئیس سازمان امور عشایر ایران در مصاحبه با ایلنا با انتقاد از کم‌توجهی به زنان عشایری گفت در حوزه عشایری بخش زنان مغفول و مظلوم واقع شده است، اما مهمترین مسائل زنان و دختران عشایر چیست؟
🚺 بارها دیده و شنیده ایم که زنان عشایر زودتر از آن چه که فکر کنیم پیر و شکسته می شوند و دیری نمی پاید که رنگ جوانی از رخسار دختران کم سن و سال محو می شود در حالی که آنها با آن همه کار و تلاش نیز حق دارند زندگی بهتر و راحت تری داشته باشند اما ندارند و لازم است بیش از پیش به مسائل آنها به عنوان بخشی از جامعه زنان ایران پرداخته شود و بررسی مسائل زنان عشایر را با دختران عشایر شروع می کنیم.
نرخ بیسوادی زنان عشایر، نرخ بالایی است و براساس برخی از پژوهش‌ها نرخ بیسوادی زنان عشایر پیش از انقلاب تا ۸۳ درصد می رسید و بعد از انقلاب این رقم حدود ۲٠ درصد کاهش یافته و خوشبختانه در نسل جدید آموزش دختران رو به افزایش است.
دختران عشایر به دلیل نبود دسترسی به مدارس پس از گذراندن پنج کلاس ابتدایی - در قالب مدارس سیار عشایری - فرصت و اجازه ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر پیدا نمی کنند و البته این امر دلایل مختلفی دارد.
حضور عشایر در مناطق صعب‌العبور، کوچ‌نشین بودن، سختی تهیه ملزومات مدرسه، مخاطرات طبیعی همچون خطر حمله حیوانات وحشی، هراس از مزاحمت بیگانگان در مسیرهای طولانی و صعب العبور موانع مهم تحصیل دختران است.
با وجود این موانع استعدادهای سرشار آنان به ناچار محدود به آموزش زیردست مادرانشان برای یادگیری اصول چرخاندن زندگی عشایری از همسر داری وبچه داری، آشپزی و رختشویی، گرفته تا دوشیدن شیر گوسفند، تهیه هیزم، حمل آب، تهیه محصولات دامی و صنایع دستی می شود.
صرف نظر از نبود دسترسی به امکانات آموزشی، مسایل فرهنگی و نحوه نگرش خانواده ها به امر تحصیل دختران و اعتقاد به نا‌کارآمدی تحصیل دختران از دید والدین مسأله تحصیل دختران را پیچیده تر کرده است، چراکه بسیاری از خانواده ها حتی اگر امکان ادامه تحصیل در شهر یا روستا برای دخترانشان مهیا شود، ادامه تحصیل را غیرضروری و نامفید دانسته و این اجازه را به دخترانشان نمی دهند.
در حالی که پسران صرفا به دلیل جنسیت این اجازه وفرصت را پیدا می کنند که تحصیلات خود را در شهر یا روستای همجوار و گاه در قالب مدارس شبانه روزی ادامه دهند.
این در حالی است که مدارس شبانه روزی مختص دختران عشایر چندان وجودخارجی ندارد که خانواده ها برای آموزش دختران در مقاطع بالاتر مجاب شوند.
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
ازدواج در سن کودکی برای دخترانی که ترک تحصیل کرده اند امری بسیار عادی است و البته عدم دسترسی به امکانات بهداشتی به ویژه آموزش های مربوط به کنترل جمعیت و تنظیم خانواده نیز باعث می‌شود که این دخترکان در سن بسیار پایین مادر شده و پشت سر هم زایمان کنند و حتی گاهی تا ۱۲ بار بچه بدنیا می آورند و در جوانی جسمشان فرسوده می شود که با توجه به شیوه زندگیشان و سختی های آن توان بسیاری را از آنان به تحلیل می برد و آثار آن بزودی در جسم و روان شان نمودار می شود. .
رؤیاهای این دختران با استعداد های سرشار از یک جهت قربانی عدم توسعه یافتگی و برنامه ریزی در بخش زنان عشایر شده و از طرفی به خاطر وجود نقص فرهنگی نیز مطالبه ای برای آموزش و پرورش دختران از سوی جامعه عشایری وجود نداشته و یا بسیار اندک است.
درحالی که در تاریخ عشایر ایران زنان فرهیخته ای چون بی بی مریم بختیاری چون ستاره ای در مطالبات حقوق زنان بویژه در امر آموزش می درخشند، بخش زیادی از دختران عشایر از رسیدن به جایگاه رفیع علمی و پژوهشی محروم هستند و لازم است برای ارتقا کیفیت زندگی آنها برنامه ریزی و سیاست گذاری ویژه ای در پیش گرفته شود.
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
2- زنانی عشایر به مثابه فقرای شاغل
✍مهتا بذرافکن
بافت اجتماعی جامعه عشایری دارای نظم و نهادهای غیر رسمی و محلی بوده و متکی بر قدرت ریش سپیدی است و در نتیجه امکان تحرک اجتماعی زنان برای حضور در اجتماع در نظام محلی به صورت محدود وجود دارد.
ساختار مردسالار فرهنگ عشایر و پدرسالار خانواده و مدیریت مبتنی بر ریش سپیدی امکان مشارکت اجتماعی زنان را محدود و از طرفی مشارکت اقتصادی را در چارچوب خانواده تقویت کرده است. در حاشیه بودن زندگی عشایری موجب شده که آنها از بسیاری از مزایای نهادهای رسمی دور مانده و متأسّفانه همین امر نیز مشکلات زنان عشایر نیز پیجیده تر کرده است، مثلا در هنوز خبر بدون شناسامه بودن خانواده هایی که در کوهها ساکنند ما را حیرت زده می کند.
یک زن «خوب» در ساختار جامعه عشایری زنی است که در چارچوب خانواده بتواند همه مشقتها را تحمل کرده، خوب کار کند و خانواده را از هر لحاظ از عاطفی گرفته تا اقتصادی امنیت بخشد.
درخصوص مشارکت سیاسی و اجتماعی زنان عشایر باید گفت که به دلیل شکل نگرفتن تشکل‌ها و نهادهای رسمی حکومتی، کارکردهای آنها نیز تعریف نشده و در جامعه عشایری مبارزات و رقابت‌های سیاسی و تشکلهای مدنی چندان جایگاهی ندارد و اگر هم چنین جایگاهی در جوامع یکجانشین شده وجود داشته باشد انتخاب بر اساس پیوند های قومی و آنچه که مردان تعیین می کنند است و از این رو جامعه عشایری فاقد این نهادها و ساختارها است واز این رو مشارکت اجتماعی و سیاسی زنان چشمگیر نمی باشد.
در بخش اقتصادی زنان در جامعه عشایری نقشی بسیار عمده بر دوش دارند، آنها مدیریت صنایع دستی، صنایع تبدیلی و تکمیلی محصولات دامی، جمع آوری گیاهان دارویی بر عهده دارند.اما واقعیت این است که زنان هنرمند و غیرتمند عشایر با وجود این همه تلاش در جریان اصلی اقتصادی همراه نیستند.
با وجود پیشرفت‌های فناوری کسب و کارهای عشایری همچنان به روش‌های سنتی پیش مي رود. محصولات عشایری توسط دلالان به قیمت ارزان خریداری شده و با چندبرابر قیمت عرضه می شود.
در صنایع لبنی آنها بسته بندی و عرضه محصولات متناسب با سبک زندگی را در نظر نگرفته و آموزش ندیده‌اند. آموزش‌های فنی و حرفه ای کسب و کار راهی به جامعه عشایری نداشته و زنان عشایر با وجود توانمندی در تولید، در عرضه بویژه بسته بندی، قیمت گذاری و فروش دچار ضعف هستند و سود اصلی زحمتکشان عشایر به جیب دلالان می رود و از این رو در این حوزه ها نیاز مبرم به آموزش دارند.
مسئولان برای مقایسه وضعیت زنان عشایر دو مستند ایرانگرد که در سال‌های اخیر تولید شده و بلوطکه در دهه 40 تولید شده ببینند و از خویش بپرسند که که با وجود رشد فناوری های نو آیا سزاست که زنان عشایر همچنان مانند چند دهه و حتی چند قرن پیش با این همه مشقت زندگی کنند؟
مثلا هم اکنون انرژی خورشیدی در باتری های قابل حمل کسب و کاری پر سود و منبع درآمد زایی و حل مشکلات در بسیاری از مناطق روستایی و صعب العبور درجهان شده که تماما بوسیله زنان مدیریت می شود، چرا این فناوری بطور فراگیر وارد زندگی زنان عشایر نشده که کار جسمی آنها را کاهش داده و کیفیت زندگی آنها را با استفاده از انرژی برق افزایش دهد؟
از طرفی صنایع و تولیدات دستی زنان عشایر یکی از نقاط قوت آنها برای پیوستن به جریان اقتصادی بوده و می تواند منبع و راه درآمدی مستقل برای آنان شود چراکه استقلال مالی یکی از مهمترین محورهای عدالت جنسیتی است. اما در حالی که این زنان تولیدات بسیار مرغوبی دارند، عرضه آن در جریان دلالی سود چندانی برای آنها و خانواده هایشان در پی ندارد.
نکته مهم این است که پرداختن به کیفیت زندگی زنان عشایر، موجب ارتقای کیفیت کل خانواده می شود، لذا قبل از هرچیز باید با آگاهی بخشی بر موانع فرهنگی غلبه کرد و جامعه مردسالار را نسبت به اهمیت کیفیت زندگی مجاب نمود.
اکوتوریسم پایدار و گردشگري سیار عشایری نیز یکی دیگر از ظرفیت هایی است که می تواند هم در جهت آموزش و هم در جهت رونق کسب و کارهای عشایری نقش آفرینی کند.
آنچه مشخص است به برنامه ریزی و سیاست گذاری برای بهبود وضعیت کسب و کار زنان عشایر چندان اهمیت داده نشده و همین امر در دراز مدت موجب از میان رفتن زندگی عشایری و تمایل به یکجا نشینی شده است و این یعنی بخشی از جریان تولید غذا و در نتیجه امنیت غذایی تبدیل به مصرف کننده شده و تهدیدی برای امنیت غذایی کشور است.
بدیهی است که با توجه به سبک زندگی عشایری، برای ارتقای دانش کسب و کار؛ آموزش فناوری از برق خورشیدی گرفته تا کسب و کارهای آنلاین و اکوتوریسم پایدار از ضروریات است و باید با تکیه بر پتانسیل جوانان تحصیل کرده عشایر برای آن مأموریت ویژه ای در نهادهای مسئول تعریف و برنامه ریزی و اجرا شود.
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
✍مهتا بذرافکن
بافت اجتماعی جامعه عشایری دارای نظم و نهادهای غیر رسمی و محلی بوده و متکی بر قدرت ریش سپیدی است و در نتیجه امکان تحرک اجتماعی زنان برای حضور در اجتماع در نظام محلی به صورت محدود وجود دارد.
ساختار مردسالار فرهنگ عشایر و پدرسالار خانواده و مدیریت مبتنی بر ریش سپیدی امکان مشارکت اجتماعی زنان را محدود و از طرفی مشارکت اقتصادی را در چارچوب خانواده تقویت کرده است. در حاشیه بودن زندگی عشایری موجب شده که آنها از بسیاری از مزایای نهادهای رسمی دور مانده و متأسّفانه همین امر نیز مشکلات زنان عشایر نیز پیجیده تر کرده است، مثلا در هنوز خبر بدون شناسامه بودن خانواده هایی که در کوهها ساکنند ما را حیرت زده می کند.
یک زن «خوب» در ساختار جامعه عشایری زنی است که در چارچوب خانواده بتواند همه مشقتها را تحمل کرده، خوب کار کند و خانواده را از هر لحاظ از عاطفی گرفته تا اقتصادی امنیت بخشد.
درخصوص مشارکت سیاسی و اجتماعی زنان عشایر باید گفت که به دلیل شکل نگرفتن تشکل‌ها و نهادهای رسمی حکومتی، کارکردهای آنها نیز تعریف نشده و در جامعه عشایری مبارزات و رقابت‌های سیاسی و تشکلهای مدنی چندان جایگاهی ندارد و اگر هم چنین جایگاهی در جوامع یکجانشین شده وجود داشته باشد انتخاب بر اساس پیوند های قومی و آنچه که مردان تعیین می کنند است و از این رو جامعه عشایری فاقد این نهادها و ساختارها است واز این رو مشارکت اجتماعی و سیاسی زنان چشمگیر نمی باشد.
در بخش اقتصادی زنان در جامعه عشایری نقشی بسیار عمده بر دوش دارند، آنها مدیریت صنایع دستی، صنایع تبدیلی و تکمیلی محصولات دامی، جمع آوری گیاهان دارویی بر عهده دارند.اما واقعیت این است که زنان هنرمند و غیرتمند عشایر با وجود این همه تلاش در جریان اصلی اقتصادی همراه نیستند.
با وجود پیشرفت‌های فناوری کسب و کارهای عشایری همچنان به روش‌های سنتی پیش مي رود. محصولات عشایری توسط دلالان به قیمت ارزان خریداری شده و با چندبرابر قیمت عرضه می شود.
در صنایع لبنی آنها بسته بندی و عرضه محصولات متناسب با سبک زندگی را در نظر نگرفته و آموزش ندیده‌اند. آموزش‌های فنی و حرفه ای کسب و کار راهی به جامعه عشایری نداشته و زنان عشایر با وجود توانمندی در تولید، در عرضه بویژه بسته بندی، قیمت گذاری و فروش دچار ضعف هستند و سود اصلی زحمتکشان عشایر به جیب دلالان می رود و از این رو در این حوزه ها نیاز مبرم به آموزش دارند.
مسئولان برای مقایسه وضعیت زنان عشایر دو مستند ایرانگرد که در سال‌های اخیر تولید شده و بلوطکه در دهه 40 تولید شده ببینند و از خویش بپرسند که که با وجود رشد فناوری های نو آیا سزاست که زنان عشایر همچنان مانند چند دهه و حتی چند قرن پیش با این همه مشقت زندگی کنند؟
مثلا هم اکنون انرژی خورشیدی در باتری های قابل حمل کسب و کاری پر سود و منبع درآمد زایی و حل مشکلات در بسیاری از مناطق روستایی و صعب العبور درجهان شده که تماما بوسیله زنان مدیریت می شود، چرا این فناوری بطور فراگیر وارد زندگی زنان عشایر نشده که کار جسمی آنها را کاهش داده و کیفیت زندگی آنها را با استفاده از انرژی برق افزایش دهد؟
از طرفی صنایع و تولیدات دستی زنان عشایر یکی از نقاط قوت آنها برای پیوستن به جریان اقتصادی بوده و می تواند منبع و راه درآمدی مستقل برای آنان شود چراکه استقلال مالی یکی از مهمترین محورهای عدالت جنسیتی است. اما در حالی که این زنان تولیدات بسیار مرغوبی دارند، عرضه آن در جریان دلالی سود چندانی برای آنها و خانواده هایشان در پی ندارد.
نکته مهم این است که پرداختن به کیفیت زندگی زنان عشایر، موجب ارتقای کیفیت کل خانواده می شود، لذا قبل از هرچیز باید با آگاهی بخشی بر موانع فرهنگی غلبه کرد و جامعه مردسالار را نسبت به اهمیت کیفیت زندگی مجاب نمود.
اکوتوریسم پایدار و گردشگري سیار عشایری نیز یکی دیگر از ظرفیت هایی است که می تواند هم در جهت آموزش و هم در جهت رونق کسب و کارهای عشایری نقش آفرینی کند.
آنچه مشخص است به برنامه ریزی و سیاست گذاری برای بهبود وضعیت کسب و کار زنان عشایر چندان اهمیت داده نشده و همین امر در دراز مدت موجب از میان رفتن زندگی عشایری و تمایل به یکجا نشینی شده است و این یعنی بخشی از جریان تولید غذا و در نتیجه امنیت غذایی تبدیل به مصرف کننده شده و تهدیدی برای امنیت غذایی کشور است.
بدیهی است که با توجه به سبک زندگی عشایری، برای ارتقای دانش کسب و کار؛ آموزش فناوری از برق خورشیدی گرفته تا کسب و کارهای آنلاین و اکوتوریسم پایدار از ضروریات است و باید با تکیه بر پتانسیل جوانان تحصیل کرده عشایر برای آن مأموریت ویژه ای در نهادهای مسئول تعریف و برنامه ریزی و اجرا شود.
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
برای روستاهای خشکیده چه باید کرد که جلو مهاجرتهای سرگردان و پرآسیب در حاشیه شهرهاگرفته شود؟
این خودکارهامحصول کارخانه پرشیا تحریر است که درشهرک صنعتی روستای لمبدان ازتوابع شهرستان دیر دراستان بوشهر تولیدشده است. این روستابه علت کشت بی رویه گوجه به یکی از دشت‌های پرخطرتبدیل شده ومنابع آب آن به سمت شوری می رود.
امادرجوارهمین روستایک کارآفرین آینده نگربجای اینکه به کشت گوجه و صنایع تبدیلی آن روی بیاورد،کارخانه تولید لوازم التحریر راه اندازی کرده، خودکارهاوماژیک وایت بردتولیدمی کند.کارخانه ای که هیچ نیازی به آب ندارد، هرشیفت کاری آن 30 زن و مرد کارمیکنند.
باوجود واردات بی رویه خودکارهای هندی وچینی،این کارخانه بازار خوبی پیدا کرده واگر خریدلوازم التحریر ادارات ودانشگاها هم ازتولیدات ملی شود،قطعا راه این کارخانه روشن ترخواهد بود.
یک راهکار پایدار این است👇
«دعوت ازکارآفرینان برای احداث ازاین دست کارخانه در روستاهای خشکیده وایجاد اشتغال پایداربدون نیاز به آب»
سرمایه گذاری دولت برای اشتغال در این روستاها،حکم پیشگیری دارد وکیست که نداندپیشگیری به صرفه تراز درمان است.
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
این خودکارهامحصول کارخانه پرشیا تحریر است که درشهرک صنعتی روستای لمبدان ازتوابع شهرستان دیر دراستان بوشهر تولیدشده است. این روستابه علت کشت بی رویه گوجه به یکی از دشت‌های پرخطرتبدیل شده ومنابع آب آن به سمت شوری می رود.
امادرجوارهمین روستایک کارآفرین آینده نگربجای اینکه به کشت گوجه و صنایع تبدیلی آن روی بیاورد،کارخانه تولید لوازم التحریر راه اندازی کرده، خودکارهاوماژیک وایت بردتولیدمی کند.کارخانه ای که هیچ نیازی به آب ندارد، هرشیفت کاری آن 30 زن و مرد کارمیکنند.
باوجود واردات بی رویه خودکارهای هندی وچینی،این کارخانه بازار خوبی پیدا کرده واگر خریدلوازم التحریر ادارات ودانشگاها هم ازتولیدات ملی شود،قطعا راه این کارخانه روشن ترخواهد بود.
یک راهکار پایدار این است👇
«دعوت ازکارآفرینان برای احداث ازاین دست کارخانه در روستاهای خشکیده وایجاد اشتغال پایداربدون نیاز به آب»
سرمایه گذاری دولت برای اشتغال در این روستاها،حکم پیشگیری دارد وکیست که نداندپیشگیری به صرفه تراز درمان است.
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
مردم خوش‌ذوق روستای دره تفی (دره توت ها) در حاشیه دریاچه زریبار مریوان برای لک‌لک ها شرایط رفاهی مناسبی ایجاد کرده‌اند. شرایطی که لک‌لک‌ها به‌راحتی بتوانند آشیانه بسازند و زندگی آسوده‌تری داشته باشند./شهرخبر
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
در آستانه بازگشایی مدارس توصیه فائو
هنگامی که دانش آموزان به مواد غذایی سالم و مغذی دسترسی دارند ، آنها:
✔️انرژی بیشتری برای انجام تکالیف و فعالیتهای مدرسه دارند
✔️ عادات غذایی مطلوب ایجاد می شود
✔️زندگی فعال تر و سالم تری دارند.
🔶 ترویج وعده های غذایی مغذی و سالم در مدرسه نیاز به همکاری همه اعضای جامعه دارد.
🌿با نشر این پیام در ترویج فرهنگ سالم غذای کودکان در مدرسه همراه شده اید 🌿
⠀
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
هنگامی که دانش آموزان به مواد غذایی سالم و مغذی دسترسی دارند ، آنها:
✔️انرژی بیشتری برای انجام تکالیف و فعالیتهای مدرسه دارند
✔️ عادات غذایی مطلوب ایجاد می شود
✔️زندگی فعال تر و سالم تری دارند.
🔶 ترویج وعده های غذایی مغذی و سالم در مدرسه نیاز به همکاری همه اعضای جامعه دارد.
🌿با نشر این پیام در ترویج فرهنگ سالم غذای کودکان در مدرسه همراه شده اید 🌿
⠀
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
🌿کارآفرینان روستایی🌿
🔶 خانم فاطمه مالکی فوق دیپلم رشته طراحی و دوخت و دانشجوی کارشناسی همین رشته ساکن شهربرازجان در استان بوشهر که برای زنان روستایی ایجاد اشتغال کرده در معرفی کسب و کار خود چنین می‌گوید :👇
🚺 چند سالی هست که طرح دوخت لباس را اجرا کرده ام به این طریق که ابتدا به روستا رفته و دوره اموزش خیاطی به مدت 3الی 4ماه برای بانوان روستایی اجرا و آنها آموزش میدهم و به دنبال آن این خانمها را مشغول به کار می کنم.
در ابتدای کار با هزینه های خودم وسایل مورد نیاز کارگاه تهیه کرده و یک کارگاه برای این خانمها راه اندازی کردم که با سرپرستی خودم این خانمها هر کدام توانسته اند یک تولید کننده شوند.
ما محصولات خود را در نمایشگاهها بفروش رسانده و البته خودم یک مغازه در پاساژ نادر برازجان دارم که انجا هم فقط و فقط تولیدات خودمان را برای فروش عرضه می کنیم.
🌿شما هم کارآفرینان روستای خود را معرفی کنید.
#تجربیات_کارآفرینان_روستایی
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
🔶 خانم فاطمه مالکی فوق دیپلم رشته طراحی و دوخت و دانشجوی کارشناسی همین رشته ساکن شهربرازجان در استان بوشهر که برای زنان روستایی ایجاد اشتغال کرده در معرفی کسب و کار خود چنین می‌گوید :👇
🚺 چند سالی هست که طرح دوخت لباس را اجرا کرده ام به این طریق که ابتدا به روستا رفته و دوره اموزش خیاطی به مدت 3الی 4ماه برای بانوان روستایی اجرا و آنها آموزش میدهم و به دنبال آن این خانمها را مشغول به کار می کنم.
در ابتدای کار با هزینه های خودم وسایل مورد نیاز کارگاه تهیه کرده و یک کارگاه برای این خانمها راه اندازی کردم که با سرپرستی خودم این خانمها هر کدام توانسته اند یک تولید کننده شوند.
ما محصولات خود را در نمایشگاهها بفروش رسانده و البته خودم یک مغازه در پاساژ نادر برازجان دارم که انجا هم فقط و فقط تولیدات خودمان را برای فروش عرضه می کنیم.
🌿شما هم کارآفرینان روستای خود را معرفی کنید.
#تجربیات_کارآفرینان_روستایی
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
Media is too big
VIEW IN TELEGRAM
بسیاری از کارشناسان میگویند #زباله مهمترین معضل بشر خواهد شد و همه ما در طول شبانه‌روز در خانه و یا محل کار خود زباله تولید می‌کنیم. برای همین چند سال است که سبک زندگی #بی‌زباله مورد توجه برخی از مردم جهان قرار گرفته است. از همین رو فروشگاه‌هایی در جهان باز شده‌اند که هیچ چیز زباله‌زایی را به مشتری خود نمی‌دهند. منصوره شریعتی یک مغازه بی‌زباله را در شهر صم راه‌اندازی کرده است.
با کاهش تولید زباله اول خودمان حافظ منابع طبیعی و زندگی سالم در شهر و روستایمان باشیم. 🌿🌿
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
با کاهش تولید زباله اول خودمان حافظ منابع طبیعی و زندگی سالم در شهر و روستایمان باشیم. 🌿🌿
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
Forwarded from 👩🌾 زنان روستایی و عشایری (Mahta Bazrafkan)
🌸کانال نشریه زنان روستایی و عشایری
کانال زنانی است که مادران زمینند.🌸
🚺در این کانال به پیامدهای گرمایش زمین و تنش آبی بر مسائل روستایی و بویژه مسائل زنان روستایی و عشایری ، اشتغال روستایی و مسائل آن پرداخته می شود.
🔶این کانال را به فعالان، زنان و مسئولان حوزه روستایی و عشایری معرفی کتید.
مسائل روستا و ایل تان را در این کانال به اشتراک بگذارید.
T.me/RuralWomenIssues
کانال زنانی است که مادران زمینند.🌸
🚺در این کانال به پیامدهای گرمایش زمین و تنش آبی بر مسائل روستایی و بویژه مسائل زنان روستایی و عشایری ، اشتغال روستایی و مسائل آن پرداخته می شود.
🔶این کانال را به فعالان، زنان و مسئولان حوزه روستایی و عشایری معرفی کتید.
مسائل روستا و ایل تان را در این کانال به اشتراک بگذارید.
T.me/RuralWomenIssues
Telegram
👩🌾 زنان روستایی و عشایری
«کار جامعه شناسی افشاگری است،کشف کارکردهای پنهان است»
پیتربرگر
کانال با ثبت رسمی (شامد)
✍️ مهتابذرافکن
دکتری جامعه شناسی تغییرات اجتماعی،تسهیلگر و
پژوهشگر آزاد درحوزه اجتماعی آب ومسائل زنان روستایی و تغییر اقلیم
نشرمطالب با ذکر منبع
پیتربرگر
کانال با ثبت رسمی (شامد)
✍️ مهتابذرافکن
دکتری جامعه شناسی تغییرات اجتماعی،تسهیلگر و
پژوهشگر آزاد درحوزه اجتماعی آب ومسائل زنان روستایی و تغییر اقلیم
نشرمطالب با ذکر منبع
پرواز گیسوانت
در ارتفاع نسیم
زیباترین تجلی صلح است.
شعار روز جهانی صلح در جهانی که در آروزی صلح می سوزد؛ «اقدام اقلیمی برای صلح» نام گرفته است.
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾
در ارتفاع نسیم
زیباترین تجلی صلح است.
شعار روز جهانی صلح در جهانی که در آروزی صلح می سوزد؛ «اقدام اقلیمی برای صلح» نام گرفته است.
🆔 @RuralWomenIssues 👨🌾