دریافت تسهیلات بانکی و تامین منابع مالی برای سرمایه در گردش، در گزارش‌های مختلف به‌عنوان یکی از مشکلات اصلی بنگاه‌های کوچک و متوسط در ایران ارزیابی شده است.

اگرچه تامین مالی بنگاه‌های کوچک و متوسط در ایران عمدتا از طریق نظام بانکی صورت می‌گیرد، اما گزارش‌های سازمان‌های بین‌المللی مانند سازمان همکاری‌های اقتصادی و توسعه در سال‌های اخیر ارتقای نظام بازار سرمایه را برای کمک به تامین مالی این بنگاه‌ها پیشنهاد کرده است.
دنیای اقتصاد

🌐کانال اکونومیست فارسی
@economistfarsi

🆔 @RuralWomenIssues 👨‍🌾

«کاسه داریم اًرک ورک، تو پر کنی،، من پر تًرک»


نوعی همیاری در قالب رسوم میان روستاییان ایران جاری است به نام «همیاری همگرا».
یکی از رسوم مشترک در میان فرهنگ های مختلف ایرانی بویژه در بین روستاییان، رسم کاسه همسایگی است. همسایگان غذای خود را بویژه اگر کمیاب و غیرعادی باشد، یا بوداشت و یا میوه های نوبرانه را به تنهایی نخورده و برای همسایگان هم کمی از آن می بردند.، همسایگان هم وظیفه خود می‌دیدند که این احسان را دیر یا زود جواب داده و اگر توانستند شایسته تر.

از مردم نگاری های دکتر مرتضی فرهادی

🆔 @RuralWomenIssues 👨‍🌾

1- دختران عشایر، دختران صبر و سکوت

✍مهتا بذرافکن

✔️اخیرا رئیس سازمان امور عشایر ایران در مصاحبه با ایلنا با انتقاد از کم‌توجهی به زنان عشایری گفت در حوزه عشایری بخش زنان مغفول و مظلوم واقع شده است، اما مهمترین مسائل زنان و دختران عشایر چیست؟

🚺 بارها دیده و ‌شنیده ایم که زنان عشایر زودتر از آن چه که فکر کنیم پیر و شکسته می شوند و دیری نمی پاید که رنگ جوانی از رخسار دختران کم سن و سال محو می شود در حالی که آنها با آن همه کار و تلاش نیز حق دارند زندگی بهتر و راحت تری داشته باشند اما ندارند و لازم است بیش از پیش به مسائل آنها به عنوان بخشی از جامعه زنان ایران پرداخته شود و بررسی مسائل زنان عشایر را با دختران عشایر شروع می کنیم.

نرخ بیسوادی زنان عشایر، نرخ بالایی است و براساس برخی از پژوهش‌ها نرخ بیسوادی زنان عشایر پیش از انقلاب تا ۸۳ درصد می رسید و بعد از انقلاب این رقم حدود ۲٠ درصد کاهش یافته و خوشبختانه در نسل جدید آموزش دختران رو به افزایش است.

دختران عشایر به دلیل نبود دسترسی به مدارس پس از گذراندن پنج کلاس ابتدایی - در قالب مدارس سیار عشایری - فرصت و اجازه ادامه تحصیل در مقاطع بالاتر پیدا نمی کنند و البته این امر دلایل مختلفی دارد.

حضور عشایر در مناطق صعب‌العبور، کوچ‌نشین بودن، سختی تهیه ملزومات مدرسه، مخاطرات طبیعی همچون خطر حمله حیوانات وحشی، هراس از مزاحمت بیگانگان در مسیرهای طولانی و صعب العبور موانع مهم تحصیل دختران است.

با وجود این موانع استعدادهای سرشار آنان به ناچار محدود به آموزش زیردست مادرانشان برای یادگیری اصول چرخاندن زندگی عشایری از همسر داری وبچه داری، آشپزی و رختشویی، گرفته تا دوشیدن شیر گوسفند، تهیه هیزم، حمل آب، تهیه محصولات دامی و صنایع دستی می شود.

صرف نظر از نبود دسترسی به امکانات آموزشی، مسایل فرهنگی و نحوه نگرش خانواده ها به امر تحصیل دختران و اعتقاد به نا‌کارآمدی تحصیل دختران از دید والدین مسأله تحصیل دختران را پیچیده تر کرده است، چراکه بسیاری از خانواده ها حتی اگر امکان ادامه تحصیل در شهر یا روستا برای دخترانشان مهیا شود، ادامه تحصیل را غیرضروری و نامفید دانسته و این اجازه را به دخترانشان نمی دهند.

در حالی که پسران صرفا به دلیل جنسیت این اجازه وفرصت را پیدا می کنند که تحصیلات خود را در شهر یا روستای همجوار و گاه در قالب مدارس شبانه روزی ادامه دهند.
این در حالی است که مدارس شبانه روزی مختص دختران عشایر چندان وجودخارجی ندارد که خانواده ها برای آموزش دختران در مقاطع بالاتر مجاب شوند.

🆔 @RuralWomenIssues 👨‍🌾


ازدواج در سن کودکی برای دخترانی که ترک تحصیل کرده اند امری بسیار عادی است و البته عدم دسترسی به امکانات بهداشتی به ویژه آموزش های مربوط به کنترل جمعیت و تنظیم خانواده نیز باعث می‌شود که این دخترکان در سن بسیار پایین مادر شده و پشت سر هم زایمان کنند و حتی گاهی تا ۱۲ بار بچه بدنیا می آورند و در جوانی جسمشان فرسوده می شود که با توجه به شیوه زندگیشان و سختی های آن توان بسیاری را از آنان به تحلیل می برد و آثار آن بزودی در جسم و روان شان نمودار می شود. .


رؤیاهای این دختران با استعداد های سرشار از یک جهت قربانی عدم توسعه یافتگی و برنامه ریزی در بخش زنان عشایر شده و از طرفی به خاطر وجود نقص فرهنگی نیز مطالبه ای برای آموزش و پرورش دختران از سوی جامعه عشایری وجود نداشته و یا بسیار اندک است.

درحالی که در تاریخ عشایر ایران زنان فرهیخته ای چون بی بی مریم بختیاری چون ستاره ای در مطالبات حقوق زنان بویژه در امر آموزش می درخشند، بخش زیادی از دختران عشایر از رسیدن به جایگاه رفیع علمی و پژوهشی محروم هستند و لازم است برای ارتقا کیفیت زندگی آنها برنامه ریزی و سیاست گذاری ویژه ای در پیش گرفته شود.

🆔 @RuralWomenIssues 👨‍🌾

قرنهاست که تامین آب اجتماعات محلی در جنوب ایران بوسیله آب انبارها بوده است و هنوز در برخی از شهرها و روستاهای جنوب این آب انبارها فعالند.

در این سالها که تنش آبی و کمبود آب بر مردم روستاهای ساحلی جنوب فشار آورده، آب انبارها دوباره برقرار شده اند و آب دامها را تأمین می کنند.
امروز در کانال آب این مطلب که 👇 «.ازخوردن برف‌ و آب باران جدا خوداری کنید. برف و باران دارای دوز بالایی از آلاینده‌‌های خودروها، سرب، سولفات‌ها، نیترات‌ها، فرمالدئید و جیوه است، خوردن چنین برف آلوده ای منشاء هزاران بیماری خواهد بود و حتی برای کسانی که به فاویسم مبتلا هستند به ویژه کودکان و سالمندان میتواند مرگبار باشد ! برف آب بدن را از بین‌ میبرد و باعث یخ ‌زدگی لب‌ها و یبوست میشود و آب باران آلوده عامل ام اس و کمخونی است»

منتشر شده دیدم. با توجه به اینکه که احیای آب انبارها به منظور جمع آوری آب باران یکی از راه‌های سازگاری با کم آبی است؛ جا دارد بیشتر به آن پرداخته شود. با توجه به آلودگی های موجود باید جوامع محلی که متکی به آب انبار هستند در جهت تصفیه آب مصرفی حتما آموزش داده شوند.


🆔 @RuralWomenIssues 👨‍🌾

اقامتگاه بومگردی «کهنه لاجان» آماده پذیرایی از مهمانان و گردشگران و کوهنوردان است.

پذیرای تورهای یکروزه کوهنوردی و آبشارنوردی در منطقه جنگلی حفاظت شده پردانان و خرپاپ

پیرانشهر - استان آذربایجان غربی😍





اطلاعات اقامتگاه بومگردی کهنه لاجان در کانال 👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAFixZCeuK1u1mx5rbg



🆔 @RuralWomenIssues 👨‍🌾

🆔 @ruralmarketing

قدرت شفابخشِ مطالعه

خواندن و نوشتن فعالیت‌های شجاعانه‌ای هستند که ما را به خود و به دیگران نزدیک‌تر می‌کنند. میشل کونویسنده تجربه‌اش را با ما راجع به اینکه چگونه تدریس مهارت‌های مطالعه به دانش آموزانش در دلتای می سی سی پی نیروی متصل کننده‌ی کلمات نوشته شده را آشکار می‌کند، به اشتراک می‌گذارد.-- همچنین محدودیت آنها را نیز بیان می‌کند.

@economistfarsi

🆔 @RuralWomenIssues 👨‍🌾

برخی از حشرات از جمله پروانه ها و زنبورها در گرده افشانی و امنیت غذایی نقشی ویژه دارند. گرده افشان ها در تولید بیش از 75٪ محصولات زراعی نقش اساسی دارند ، اما به دلیل فعالیت‌های مخرب انسان همچون استفاده از سموم دفع آفات، از بین بردن زيستگاه گیاهان وحشی، کشاورزی ناپایدار و مخرب؛ جمعیت آنها به ویژه زنبورها و پروانه ها عمدتاً كاهش یافته است
بدون گرده افشانی ، بسیاری از غذاهایی که دوستشان داریم می توانند ناپدید شوند! 🍫🍒☕🥜🌶🍯
⠀
⠀
اما همه بویژه کشاورزان می توانند با روش‌های پایدار حتی در در باغچه منزل در محافظت از این قهرمانان کوچک کمک کرده و به آینده ایمن غذایی خود کمک کنند. هتلی برای این حشرات بسازید 🐝🦋🦇🦜

🆔 @RuralWomenIssues 👨‍🌾

🆔 @RuralWomenIssues

کارآفرین برنامه #پایش برای اثبات ایرانی بودن کفشش، #کفش خود را در برنامه زنده درآورد
‌
"محمدرضا داورپناه":
🔹 خودم جنس ایرانی استفاده نکنم، نمی‌توانم دیگران را به خرید آن ترغیب کنم.
‌
🆔 @RuralWomenIssues 👨‍🌾

با کانال‌های روستایی آشنا شوید👇👇👇

http://t.me/CVHamedan

خانواده های روستایی و نیاز به آموزش برابری

✍مهتابذرافکن

🚺 سراسر جهان در حال توسعه و حتی برخی از کشورهای توسعه یافته ، بیشتر زنان و دختران روستایی در مقایسه با مردان و پسران در موقعیت فرودستانه ای هستند ، آنها کمتر به تحصیلات رسمی دسترسی دارند، فرصت کمتری برای کار در خارج از خانه دارند و وقتی این فرصت ایجاد شود همچون همه زنان از دستمزد کمتری بر خوردارند.

🚺 در روستاها به دلایل فرهنگ و ساختار ديرپایی که مردان را مقدم بر زنان می‌داند، با هنجارهایی زندگی می کنند که آنها را در درجه اول به عنوان زن و مادر تعریف کرده است. رویکردی که آنها را محدود به حوزه داخلی می کند، حوزه ای که مردان معمولا به دلایل فرهنگی کمتر به زنان کمک می کنند.

🚺 نکته مهم باور زنان به این امر است که مردان نباید در امور منزل کمک کنند و این امر را «زشت و ناپسند» می‌دانند. حتی در مجالس و میهمانی ها با وجود زنان باردار، شیرده و کودکان از زنان بعد از مردان پذیرایی می‌شود و این امر احترام به مردان تلقی می شود.

🚺 هرچند باور زنان به این نوع نابرابري ها موجب شده که تغییر نگرش دشوار باشد، اما برنامه ریزی برای آموزش خانواده ها در روستاها می تواند این باورها را متزلزل کرده و به نفع زنان از سنگینی مسئولیت در امور خانواده ها کاسته شود.

🚺 با پذیرش سهم مردان در کمک به امور داخلی خانواده؛ فرصت آموزش، استراحت و بازپروری روانی و درنتیجه زندگی شادتر برای زنان روستایی فراهم خواهد شد که بطور کلی رضایتمندی همه اهالی خانواده در پی خواهد داشت.


🆔 @RuralWomenIssues 👨‍🌾

اینها سیب نیست.. اینها منابع آب این کشور است که نابود می شود..

درجاده های جنوب گوجه فرنگی تلنبار شده تبدیل به شیرابه می شود،درجاده های شمال غرب ازمیاندوآب،مهاباد ، نقده تاارومیه سیب‌ تلبنار شده وتبدیل به زباله می شود

امااینهافقط سیب وگوجه فرنگی نیستند.براساس گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس برای تولید هرتن سیب ۱۰۸۳ لیتر آب مصرف می‌شود و قیمت هر کیلو سیب یک سوم مقدار آب مصرفی است!!

زنجیره ای که از تولید تا مصرفش فاجعه هست. نه الگوی کشت مناسب است، نه قیمت آب ومحصول و مصرف تناسب دارد ونه زنجیره تامین وجود دارد که لااقل این میوه ها به محصولات دیگری تبدیل شود.

ماچه میکنیم باآب و خاک وامید به عنوان تنهاسرمایه های نجات بخشی که زیستن درقلمرو راممکن میکنند؟

جناب رئیس جمهور که می فرمایند دریاچه ارومیه باسیاست دولت احیا شده، برای پسا احیاهم فکری کرده اید؟ حتی درپر آب ترین کشورها هم اینچنین منابع آب وخاکشان رانابود نمی کنند.

مسئولان محترم بجای تمرکزبر انتقال آب، بجای نفس بُرکردن اکوسیستم با سدسازی وسازه سازی وشیرین سازی به مشکل اصلی که «بدمصرفی» است بپردازید.

مابا سرزمین مان چه می کنیم؟

🆔 @RuralWomenIssues 👨‍🌾

_
#اقتصاد۲۴- کل مصرف زعفران در بازار‌های جهانی ۴۰۰ تن است و علی شریعتی‌مقدم، رئیس کمیسیون کشاورزی اتاق ایران خبر می‌دهد که چین برنامه دارد میزان زعفران تولیدی خود را تا ۱۰۰ تن افزایش دهد. به‌این‌ترتیب این کشور قصد دارد تولید خود را به اندازه یک‌چهارم بازار جهانی توسعه دهد. این در حالی است که انحصار بازار زعفران در اختیار ایران است و برند ایرانی هنوز هم از آن برند‌های معتبر است.

تولید زعفران از نظر مزیت نسبی آبروی بخش کشاورزی است و به بهانه توسعه کشت این محصول قرار است چهار میلیارد دلار از صندوق توسعه ملی هزینه کنند و آب عمان را به خراسان رضوی برسانند تا صرف کشت این محصول شود. آیا ورود چین به بازار‌های زعفران درحالی‌که این کشور بزرگ‌ترین مشتری زعفران ایران است و از سوی دیگر با سد تعرفه، مانع ورود محصول ایرانی به‌طورمستقیم به بازارهایش می‌شود، می‌تواند برای ایران خطرساز باشد؟ فرشید منوچهری، دبیر شورای ملی زعفران می‌گوید بازار زعفران یک ظرفیت محدود داردوآنچه امروز در ایران تولید می‌شود، به اندازه مصرف جهانی است؛ بنابراین اگر چین به این بازار واردشود، با مازاد تولید مواجه خواهیم شد.

🆔 @RuralWomenIssues 👨‍🌾

شهر کردن روستاها تهدیدی برای امنیت غذایی

پایداری روستاها به وجود آب بستگی دارد، اما آب روستاها با سدسازی، سازه سازی، انتقال آب و عمیق تر کردن چاه‌ها تامین نمی شود که هیچ، وضعیت موجود نشان می‌دهد همین ها خود عوامل عمده تنش آبی هستند.


پایداری روستاها با تغییر رویکرد، روش و نگرش در بخش کشاورزی،. کاهش نابرابری، افزایش مشارکت در تصمیم گیری و پایان دادن به رویه فرودست پنداری امکان پذیر است.

توسعه تبدیل کردن روستا به شهر نیست، توسعه غارت زمین‌های کشاورزی و ویلاسازی نیست؛ بلکه مدیریت مصرف و اقتصاد آب با ترویج الگوی کشت مناسب و کشاورزی مدرن، کاهش نابرابری و بالابردن کیفیت زندگی در روستاها با حفظ بافت و زندگی روستایی گام مهم توسعه پایدار در مناطق روستایی است و اثرات آن در طولانی مدت می تواند چشمگیر باشد.


امید است مسئولان درک کنندکه کاهش تعداد روستا و افزودن بر تعداد شهرها و غلبه شهر نشینی بر روستا نشینی نه تنها نشانه توسعه یافتگی نیست، بلکه کشوری که روستاهایش از دست بدهد اهمیت نسبی خود را از دست می دهد.چرا که در حقیقت انبار غذای ملی اش نابود و امنیت غذایی خود را نحیف کرده است.


🆔 @RuralWomenIssues 👨‍🌾