الگوی توسعه روستایی معرفی شد

: مرکز پژوهش‌های مجلس باتوجه به نزدیک‌شدن تدوین برنامه هفتم توسعه، الگوی موفق توسعه روستایی هند را بررسی کرد و برمبنای آن، پیشنهادهایی را برای تنظیم برنامه توسعه روستایی در ایران ارائه کرد. بر این اساس، از مهم‌ترین اقدامات دولت هند در زمینه توسعه روستایی که می‌توان از آن درس گرفت، باید به اتخاذ رویکردی یکپارچه، متوازن و مکان‌محور در توسعه روستاها و تمرکز بر کاهش شکاف‌های شهری-روستایی، تمرکززدایی از ‌برنامه‌ریزی‌ها و توسعه روستایی براساس مشارکت و دخالت مستقیم مردم و گروه‌های خودگردان محلی اشاره کرد.

اولویت اصلی برنامه پنج‌ساله هفتم توسعه کشور «رشد اقتصادی توأم با عدالت» تعیین شده است. یکی از مصادیق بارز تحقق این اولویت، توسعه یکپارچه روستایی و عشایری است؛ موضوعی که حتی در برخی اسناد برنامه‌های توسعه کشور بنا به دلایل مختلف کمتر مورد توجه قرار گرفته است.
مرکز پژوهش‌های مجلس در یک گزارش و به‌منظور پوشش این ضعف، با مطالعه اسنادی، طرح‌ها و اقدام‌های ناظر بر توسعه روستایی کشور هند، به‌عنوان یکی از کشورهای موفق در زمینه توسعه روستایی را بررسی کرد. از مهم‌ترین اقدامات دولت هند در زمینه توسعه روستایی که می‌توان از آن درس گرفت، شامل اتخاذ رویکرد یکپارچه، متوازن و مکان‌محور در توسعه روستاها و تمرکز بر کاهش شکاف‌های شهری-روستایی، تمرکززدایی از ‌شهرها و توسعه روستایی براساس مشارکت و دخالت مستقیم مردم و گروه‌های خودگردان محلی اعم از جوانان، کارآفرینان، زنان و اقشار فقیر و اولویت به اشتغال و تولید پایدار و فراگیر در برنامه‌ها با تمرکز بر اقشار فقیر و کشاورزان خرد بوده است.

توسعه روستایی در هند

کشور هند با جمعیتی بالغ بر یک‌‌میلیارد و ۴۰۲میلیون نفر، دومین کشور پرجمعیت جهان، پس از چین محسوب می‌شود که به‌گفته بانک جهانی، بیش از ۶۵درصد جمعیت آن در مناطق روستایی ساکن هستند. از این رو توجه به رشد و توسعه مناطق روستایی، همواره مورد تاکید دولت هند بوده است و دولت‌های مختلف این امر را در برنامه‌های پنج‌ساله توسعه نشان داده‌اند. به‌عبارتی از ســال ۱۹۵۱ که اولین برنامه پنج‌ساله توسعه به تصویب رسید، تا سال ۲۰۲۲، سیزده برنامه پنج‌ساله توسعه در هند مصوب و اجرایی شده است. دولت‌های مختلف در این سال‌ها با اولویت قرار دادن موضوع توسعه روستایی، طرح‌های ویژه‌ای را با هدف فقرزدایی، توسعه زیرساخت‌ها، کاهش شــکاف شهر و روستا، اشــتغال‌زایی، افزایش درآمد روستاییان و به طور‌کلی ارتقای کیفیت زندگی و بهبود محیط زیست در مناطق روستایی، طراحی و اجرا کرده‌اند.

کشور هند ازجمله کشورهایی است که در زمینه توسعه یکپارچه روستایی موفقیت‌های چشمگیری داشته است؛ به صورتی‌که براساس شاخص جهانی فقر چندبعدی در سال ۲۰۲۰، با اجرای موفقیت‌آمیز سیاست‌های حمایت اجتماعی در کشور هند، ۲۷۳میلیون نفر از مردم هند در یک دوره ۱۰ساله از فقر چندبعدی خارج شدند. یکی‌از دلایل این موفقیت، توجه ویژه به امر توسعه روستایی در برنامه‌های پنج‌ساله توسعه کشور هند است. یکی‌از طرح‌های موفق در زمینه ایجاد اشتغال پایدار برای کشاورزان خرد و فقرای روستایی در کشور هند، «قانون ملی ضمانت اشتغال روستایی مهاتما گاندی» است.
در این طرح ضمن توجه به رویکرد اجتماع‌محوری از پایین به بالا و مبتنی بر مشارکت جامعه محلی، تقاضامحوری مبتنی بر بازار عرضه و تقاضای نیروی کار و مهارت‌پروری در فرآیند ایجاد اشتغال، تهیه بانک اطلاعاتی طرح‌ها، تضمین حقوق و دستمزد کارگران به شیوه عادلانه، حسابرسی اجتماعی اثربخش، پاسخگویی و رسیدگی به شکایات و برقراری سیستم الکترونیکی مدیریت منابع مالی، مدنظر قرار گرفته است.
«ماموریت ملی معیشت روستایی» از دیگر برنامه‌هایی است که در راستای فراهم کردن فرصت‌های معیشتی پایدار برای روستاییان به‌ویژه گروه‌های عقب‌نگه‌داشته‌شده یعنی خانوارهای زیرخط فقر، کشاورزان خرد و زنان، اجرا شده است. این برنامه علاوه بر تامین خدمات مالی و معیشتی، تاکید زیادی بر مهارت‌آموزی، خوداشتغالی و توانمندسازی روستاییان دارد. ویژگی قابل‌توجه دیگر این طرح، حمایت و پشتیبانی مستمر از افراد عقب‌نگه‌داشته‌شده از طریق گروه‌های خودیار تا رسیدن به افزایش درآمد و خروج از فقر مطلق است.

تمرکززدایی در توسعه روستایی

توسعه روستایی یکپارچه در کشور هند از سال ۱۹۷۵ با تمرکز بر فقرزدایی، تامین نیازهای معیشتی روستاییان، ایجاد فرصت‌های شغلی، افزایش سطح درآمد روستاییان، بهبود کیفیت زندگی و توانمندسازی روستاییان، در دستور کار برنامه‌ریزان این کشور قرار گرفته است. وزارت توسعه روستایی کشور هند به‌عنوان متولی اصلی و اجرایی فعالیت‌های عمرانی و توسعه‌ای در مناطق روستایی، نقش محوری در راهبرد کلی توسعه این کشور ایفا می‌کند.

ادامه الگوی توسعه روستایی 👆


چشم‌انداز و ماموریت اصلی این وزارتخانه، رشد پایدار و فراگیر روستاهای هند از طریق اجرای یک راهبرد چندجانبه برای ریشه‌کنی فقر است.
در این راستا، طرح‌ها و اقدام‌های ویژه‌ای با هدف اشتغال‌زایی، افزایش فرصت‌های معیشتی، فراهم کردن مسکن و توسعه زیرساخت‌های رشد برای اقشار محروم جامعه در مناطق روستایی، در برنامه‌های پنج‌ساله توسعه کشور هند پیش‌بینی شده است. همچنین به منظور حصول اطمینان از اینکه همه گروه‌ها و اقلیت‌ها، به‌ویژه فقرای روستایی، از ثمرات اجرای برنامه‌های مختلف بهره‌مند می‌شوند، ایجاد دارایی‌های مولد، آموزش‌های خوداشتغالی و تامین زیرساخت اجتماعی و اقتصادی اساسی (بهداشت، آموزش، آب آشامیدنی، مسکن و جاده)، در محور برنامه‌های توسعه روستایی کشور هند قرار گرفته‌اند. یکی از نکات مهم و حائز اهمیت در نظام دولت هند، اجرای طرح‌ها و برنامه‌های مختلف با ساختار سه‌مرحله‌ای ملی، ایالتی و منطقه‌ای و با تاکید بر مشارکت مردم و گروه‌های خودگردان محلی است.

در این راستا وزارت توسعه روستایی هند و دولت‌های ایالتی، امور مرتبط با واگذاری اختیارات اداری و مالی لازم را از طریق موسسه‌ها در ســطح ناحیه، بلوک و روستا پیگیری می‌کنند. واگذاری امور مختلف همچون اجرای برنامه‌های فقرزدایی، ترویج کشاورزی، بهسازی اراضی، مدیریت آب، توسعه آبخیزداری و مسکن روستایی به سطوح محلی، زمینه مشارکت دست‎اندرکاران و ذی‌نفعان توسعه روستایی را در سطوح مختلف فراهم کرده است. اهتمام برای ترویج و توسعه نهادهای محلی همچون تعاونی‌ها و گروه‌های خودیار نیز در راستای تقویت خوداتکایی و توانمندسازی روستاییان برای مشارکت در برنامه‌های مربوط به خود مورد توجه بوده است.

درس‌های توسعه روستایی هند برای ایران

با توجه به در پیش ‌بودن تدوین برنامه هفتم توسعه، با مرور کلی درس‌آموخته‌ها و دستاوردهای موفق کشور هند در زمینه توسعه روستایی و توجه به زمینه‌ها و مسائل مشترک بین کشور ایران و هند، می‌توان به محورهای کلیدی که باید مدنظر قانون‌گذاران و سیاستگذاران در زمینه توسعه روستایی کشــور در برنامه هفتم قرار گیرد، رسید. براساس تجارب کشور هند، مرکز پژوهش‌ها پیشنهاد می‌دهد احکام پیشنهادی برای برنامه هفتم توسعه در حوزه توسعه روستایی بر پایه چهار محور «اشتغال و معیشت پایدار و فقرزدای روستایی-عشایری»، «آبرسانی مناطق روستایی»، «تامین مسکن روستایی» و «تولید کشاورزی پایدار و حمایت از کشاورزان خرد و کوچک» تدوین شود. در زمینه اشتغال و معیشت پایدار و فقرزدایی، برنامه‌های مذکور باید براساس نیازها و ظرفیت‌های اقتصادی مناطق و مبتنی‌بر رویکرد تقاضامحور، فقرزدا، مهارت‌پرور و اجتماع‌محور و ممانعت از تخریب اراضی کشاورزی و منابع طبیعی طراحی شوند.
در موضوع آبرسانی مناطق روستایی نیز باید زمینه استفاده مجدد از پساب‌های تصفیه‌شده در مناطق روستایی برای استفاده مجدد در کشاورزی فراهم شود. همچنین بخشی ‌از اعتبارات آبرسانی روستایی باید برای مقابله با آلودگی‌های شیمیایی و باکتریولوژیک در مناطق دارای اولویت که وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی شناسایی کرده است، اختصاص یابد. در زمینه تامین مسکن روستایی نیز فراهم‌سازی زمینه مشارکت سازمان‌های غیردولتی، موسسه‌های خصوصی و گروه‌های خودگردان روستایی در تامین منابع و تسهیلات مالی و ارائه خدمات فنی و مشاوره‌ای، استفاده از الگوی مشارکت عمومی - خصوصی برای طراحی و اجرای طرح‌های ایجاد و توسعه امکانات رفاهی و زیربنایی در مناطق روستایی باید مدنظر قرار گیرد.
در زمینه کشاورزی نیز پیش‌بینی مشوق‌هایی از قبیل بیمه تمام رایگان و اعطای تسهیلات ارزان‌قیمت با بازپرداخت طولانی‌مدت به کشاورزان برای بهره‌گیری از فناوری‌های مدرن و هوشمند همچون اینترنت اشیا و سنجش از راه دور در مزارع و باغات، اختصاص بخشی از اعتبارات به ترویج و توسعه شیوه‌های مدیریت کارآمد و پایدار آب با تمرکز بر روش‌های دیم و جمع‌آوری آب باران و تغذیه آب زیرزمینی می‌تواند بسیار موثر باشد

📍 کاریکاتور| بذر مرگی که ژاپن در کره زمین می‌کارد

◀️ نشریه «گلوبال تایمز» با انتشار کاریکاتوری تحت عنوان «کشتن زمین» به تصمیم خودخواهانه دولت ژاپن برای ریختن فاضلاب هسته‌ای نیروگاه فوکوشیما به اقیانوس آرام اشاره کرده و آن را پاشیدن بذر مرگ بر محیط زیست و کره زمین دانسته است.

©@ruralwomenissues

✅واردات ایران دست داماد و برادرزاده های آقایان است

علی شریعتی: هم ‌صادرات پیاز⁩ داریم و همزمان ۳۰ هزار تن ‌واردات پیاز⁩ تاپایان سال جهت تنظیم بازار!
‏
نه نه دیوانه خانه نیست !به واردات ‌ #ارز_دولتی⁩ میدهند چرا نیاورند!!
‏این همه داماد ،برادرزاده مشغول شدند خدایا شکرت !

# رويداد علمي-پژوهشي

📝 موضوع نشست: ورود مردم در مديريت منابع آب و محيط زيست با تحول هیدرولوژی اجتماعی (Socio Hydrology)

◀️ محورهاي نشست:
. معرفي رشته هيدرولوژي اجتماعي
. معرفی نمونه مطالعات انجام شده
. معرفی ابزار مدلسازی عامل بنیان (agent-based modeling) در این رشته

👥 كارشناسان نشست
🔸 دكتر محمد قريشي، محقق پسادکترا در موسسه جهانی امنیت آب (Global Institute for Water Security) دانشگاه ساسکاچوان
🔸 حميد فرهمند، دانشجوي دوره دكتراي مديريت منابع آب و پژوهشگر اندیشکده آب و محیط زیست پژوهشکده سیاستگذاری شریف

📅🕒 سه شنبه 16 اسفند 1401 از ساعت 16:00 الي 17:30

📎 لينك پخش زنده نشست:
https://vc.sharif.edu/ch/spri
🖇 جزئيات بيشتر
https://spri.sharif.ir/events/sre6

#اندیشکده_آب_و_محيط_زيست
#پژوهشکده_سیاستگذاری_شریف

Website: https://spri.sharif.ir/
Bale: https://ble.ir/spri1401
Telegram: https://t.me/spri1
Instageram: https://www.instagram.com/sharif.policy
Linked in: https://www.linkedin.com/company/sharif-policy/mycompany/

آگاهی و مسئولیت تفاوت ایجاد می کند

چرا باید عليه پروژه سازی (سدسازی و انتقال آب ) که به نام راه حل مقابله با تنش آبی جا می زنند مخالفت کرد: تجربه مراکش

وقتی فرانسه مراکش را به استعمار خود درآورد، آن‌قدر این سرزمین حاصل‌خیز بود که فرانسویان یاد کشتگاه‌های اسطوره‌ای روم باستان افتادند. سدسازی، کانال‌سازی و کشاورزی صنعتی برای تولید گندم، هندوانه و مرکباتی که باید به اروپا صادر می‌شد شروع شد و شیوۀ سنتی تقسیم آب در مراکش را متلاشی کرد. حالا، هوا هر سال گرم‌تر می‌شود و زمین خشک‌تر و چشم‌انداز آینده یاد تشبیهی را زنده می‌کند که یک‌بار هایدگر بین هولوکاست و کشاورزی صنعتی برقرار کرده بود..
https://tarjomaan.com/%DA%86%DA%AF%D9%88%D9%86%D9%87-%D8%B1%D8%A4%DB%8C%D8%A7%DB%8C%DB%8C-%D8%A7%D8%B3%D8%AA%D8%B9%D9%85%D8%A7%D8%B1%DB%8C-%D9%85%D8%B1%D8%A7%DA%A9%D8%B4-%D8%B1%D8%A7-%D8%A8%D9%87-%D8%AE%D8%B4%DA%A9%D8%B3/

‏«نرخ بیکاری» به جمعیتی از افراد «جویای شغل» گفته میشود که نتوانستند شغل، پیدا کنند.
طبق آمار، تعداد افراد جویای شغل، ۲۶ میلیون نفر است.
اگر ۰.۷ درصد از این جمعیت شاغل شده باشند، میشه ۱۸۰ هزار نفر.

آقای رییسی یک میلیون شغل کو

سخنرانی مجازی در یازدهمین همایش سطوح آبگیر باران.

عنوان:
آیا با روش‌های درست استحصال آب باران می‌توان اندکی از ابعاد فاجعه ای که در سال‌های گذشته دامن آبهای زیرزمینی ایران را گرفته و آنها را به نابودی محض کشانده کاست؟

@mahdi_motagh

🔺مسمومیت مدارس: از کارخانه های آدم سازی تا اطاق های گاز

بریدەی پنج روزنامه از مهر 58 تا اسفند 1401 که در فرستەی قبلی تصویرشان آمده است، شمایی کلی از سرگذشت آموزش و پرورش پس از انفلاب را ترسیم می کنند.
▪️محمد علی رجایی کفیل وزارت آموزش و پرورش: از روی بچه های برخی مدارس و عکس دکتر شریعتی خجالت می کشم/ اطلاعات 8 مهر 1358
▪️دستور العمل پاکسازی مدارس اعلام شد/ کیهان 15 تیر 1359
▪️وزیر آموزش و پرورش: اولویت بسیج و مدارس در ساخت مدارس غیرانتفاعی/ شرق 20 مهر 1385
▪️با توافق حوزه علمیه و آموزش و پرورش، روحانیان به عنوان افسران جنگ نرم وارد مدارس می شوند/ شرق سال 1390
▪️هشدار مرجعیت درباره بحران مسمومیت/ هم میهن اسفند 1401
🔻داستان آموزش و پرورش پس از انقلاب با نامیدن آنها به عنوان کارخانه های انسان سازی آغاز شد.
در نظم ایدئولوژیک تازه، دانشگاه ها و مدارس، کارکردی مهم دارند: پرورش نسل جدید انقلابی و مکتبی که نمونه انسان طراز نوین اسلام سیاسی باشد.
دهەی شصت با پاکسازی معلمان دگراندیش  و اسلامی کردن افراطی فضا و پوشش دانش آموزان و معلمان گذشت.
در ابتدای دهەی هفتاد کم کم سر و کلەی نئولیبرالیسم پیدا شد. مدارس پولی که پس از انقلاب ملی شده بودند، دوباره آمدند و سوسیالیسم اسلامی سابق به نئولیبرالیسم تبدیل شد.
تبار یقە سفیدان مسلمان موسس مدارس لاکچری و لوکس در دهەهای اخیر به بنیان گذاران مدارسی چون کمال، رفاه و علوی در عهد پهلوی دوم می رسید.
مراکزی که در زمان خود نمودار مصالحەی فرزندان طبقه متوسط سنتی با آموزش و پررش مدرن بودند.
  با این تفاوت که اینان در بطن روابط اقتصادی تازه، صرفا فرمت پولی مدارس سلف را احیا کردند.
خصوصی سازی مدارس از جنبه ای به معنای گستراندن سفرەی رانت در آموزش و پرورش بود.  الزاماتی از قبیل اولویت نهادهای مذهبی و انقلابی در خصوصی سازی آموزش که در عمل همان اصل پیدا کردن ثروت از رهگذر قدرت بود.
توافق وزارت آموزش و پرورش و حوزه علمیه برای اعزام مبلغان مذهبی تحت عنوان افسران جنگ نرم را هم خارج از نرم های اقتصاد سیاسی به سختی می توان تحلیل کرد.
مناسبات اقتصاد سیاسی که برسازندەی الگوی نئولیبرالیسم اسلامی در یک اقتصاد رانتیر و آغشته به فساد است.
اکنون باید پرسید مدارسی که قرار بود کارخانه آدم سازی باشند، چرا با تهاجم به اصل زیست انسانی روبرو شده اند.
با ابهامی که درباره عاملان این حملات شریرانه وجود دارد تا زمان روشن شدن ابعاد آن و اعلام آن توسط نهادهای مسئول، نمی توان روی عاملی معین انگشت گذاشت.
هر که باشد، از فرقەهای تبهکار گرفته تا محافل خودسر و افراط گرایان محافظه کار و... نمی توان گفت دست پروردەی همین نظام آموزشی و کارخانجات انسان ساز آن نیستند.
در دورنمایی نظری میان تلقی مدارس و دانشگاه ها به عنوان کارخانەی انسان سازی با حملەی بیولوژیک بە آنها تفاوت مبنایی وجود ندارد!
انسان مواد اولیه نیست که بشود در کارخانه آن را به شکلی مطلوب تبدیل کرد و از خط تولید انبوه آن، بشر تراریخته و مطلوب ایدئولوژی درآورد!
انسان، زیستمندی اندیشمند است که در مدرسه باید استعدادها، شایستگی ها و مهارت هایش را شناخت.
درک این مهم مستلزم احترام به کرامت ذاتی او و اتخاذ بی طرفی درباره جهت گیری های کلان ارزشی وی می باشد.
تصغیر و تحقیر بشر به عنوان ماده اولیه، و نقض اصل خودمختاری فردی و آزادی وجدان وی، همیشه به فاجعه انجامیده است.
درس تاریخ می گوید، بوالهوسی های تمامیت خواهانه که سودای تولید نوع تازه ای از انسان را در سر داشته اند، در نهایت وی را راهی مسلخ کرده اند!
#صلاح_الدین_خدیو
@sharname1

‏از دکتر حسین آخانی:
هر روز از گوشه و کنار ایران از من می‌پرسند چه درختی بکاریم و من کمتر این سؤال را پاسخ می‌دهم. راستش اسفند که می‌شود دلم می‌لرزد چون می‌دانم به ندرت برنامه‌های درختکاری در ایران بر مبنای اصول علمی است.
فلسفه درختکاری علمی به ما اجازه نمی‌دهد که هر جایی درخت بکاریم. ما معمولا به 4 دلیل درخت می‌کاریم؛ نخستین و مهم‌ترین آن درختان مثمر برای استفاده‌ غذایی مانند میوه و یا استفاده به‌عنوان الوار است؛ دوم درختکاری در فضای سبز شهری برای کاهش اثرات گرمایی، ایجاد سرسبزی و سایه در شهرها و زیباسازی؛ سوم درختکاری در محیط‌های طبیعی برای احیای جنگل‌های تخریب شده و چهارم، درختکاری برای ایجاد باغ‌های تحقیقاتی مانند باغ‌های گیاه‌شناسی و مشابه آن است.
اخیرا دانشمندان باغ گیاه‌شناسی «کیو» 10 شرط طلایی را برای کاشت درخت اعلام کرده‌اند: 1- جنگل‌های موجود را حفظ کنید. 2- با مردم محلی در پروژه‌های درختکاری همکاری کنید. 3- بالابردن حداکثر ژینایی تنوع‌‌زیستی به‌منظور تامین اهداف چندمنظوره در برنامه‌های درختکاری. 4- انتخاب درستی در محل ترمیم جنگل‌های آسیب دیده داشته باشید. 5- تا جایی که ممکن است جنگل طبیعی را احیا کنید. 6- درختانی را انتخاب کنید که حداکثر تنوع زیستی را ایجاد می‌کنند. 7- درختانی را انتخاب کنید که در مقابل تغییر اقلیم مقاوم باشند. 8- قبلا برای هر کاری برنامه‌ریزی دقیق داشته باشید. 9- از تجربه‌ خود بیاموزید. 10- دستاوردهای خود را ارزشگذاری کنید که اگر ضررش از سودش بیشتر بود ادامه ندهید.
در این کوتاه نوشته نمی‌توان به تفصیل هر کدام از موارد عنوان شده را شرح داد. اما آنچه ما در ایران به‌عنوان درختکاری انجام می‌دهیم به ندرت یک یا چند مورد از این اصول طلایی را مورد توجه قرار می‌دهیم.
برای بسیاری درختکاری در ایران بیشتر به مانند اجرای یک مناسک است که گویا حتما باید انجام شود. درصورتی‌که به‌جز بخش شمالی و غربی کشور که دارای جنگل‌های طبیعی است، کاشت درخت در بیشتر نقاط ایران در محیط‌های طبیعی کاری نادرست و مخرب است، به‌خصوص وقتی از گونه‌های غیربومی استفاده می‌شود.
پوشش گیاهی« ایرانو - تورانی» که بخش وسیعی از کشور ما را در برگرفته است، مرکز تنوع بسیاری از گونه‌های غیردرختی است که خود را برای ماندن در چنین شرایط سختی سازش داده‌اند. در چنین محیطی ارزش یک بوته‌کلاه میرحسن و یا یک بوته گون نه‌تنها از یک درخت کمتر نیست که بسیار هم بیشتر است.
کاشت درخت در چنین زیستگاه‌هایی یعنی تخریب خاک، محروم کردن گیاهان خودرو از منابع آبی و خاکی، نور و امکان ورود انواع آفت‌ها و گونه‌های مهاجم است. گاهی هم درختان غیربومی مانند سوزنی برگان باعث از بین رفتن ذخایر با ارزش ژنتیک شده و با تغییر پوشش گیاهی به سود گیاهان یکساله گندمیان شده در سال‌های پر باران آتش‌سوزی را تشدید می‌کند.

🔴بازشدن پای ابرشرکت ها به "طرح کاشت یک میلیارد نهال" و احتمال مطالبات در حوزه اراضی از سوی آنها/شکل گیری بزرگترین زمین خواری تاریخ کشور تحت لوای نهال کاری/سکوت دانشگاه و همراهی موسسه تحقیقات جنگل ها ومراتع

🔹حنیف رضا گلزار، کارشناس ارشد خاک و آب در یادداشتی برای سلامت نیوز نوشت:
-کل هزینه اجرای این طرح 18 هزار میلیارد تومان (4.5 میلیارد تومان در سال) اعلام شده است. این مبلغ 1.28 برابر کل بودجه و اعتبار سازمان منابع طبیعی و آبخیزداری کشور در سال آینده است. با توجه به اینکه پای ابرشرکت هایی مانند "هلدینگ خلیج فارس" و 48 شرکت زیر مجموعه آن و شرکت های بزرگی همچون بهره برداری طلا و نیکل کشور به این طرح باز شده، آیا تضمینی برای عدم طرح برخی مطالبات خاص از سوی این ابر کمپانی های نفتی و معدنی به ویژه در حوزه اراضی قابل تصور نیست؟

-و اینکه اگر واقعا چنین تعامل درخور ستایشی بین این شرکت های بزرگ و سرمایه دار کشور با بخش محیط زیست و منابع طبیعی وجود دارد، آیا بهتر نیست که از این ظرفیت برای رفع زیربنایی مشکلات این حوزه بویژه در بخش اقدامات حفاظتی و صیانتی بهره بگیریم؟ مثلا بهتر نیست همکاری و ظرفیت های مالی این شرکت ها برای اجرای کامل برنامه خروج دام از جنگل ها هدایت شود؟ آیا به کارگیری سرمایه های جمع آوری شده در چنین طرحی که سرانجام آن مشخص است، فرصت سوزی تاریخی نیست؟

-مساله کاشت یک میلیارد نهال، آنگاه محل نگرانی جدی می شود که می بینیم پای "وزارت نیرو" هم به این طرح باز شده است. یکی از نقدهای مطرح شده از سوی کارشناسان در خصوص شیوه اجرای این طرح و مهم تر از آن، شیوه نگهداری نهال های کاشته شده به ویژه در سال های نخست، چگونگی تامین منابع آبی برای آبیاری این یک میلیارد نهال بوده است.

-محل نگرانی جدی است که وزارت نیرو با آن کارنامه سراسر مردود درخصوص نابودی منابع طبیعی کشور به واسطه سدسازی ها و طرح های انتقال آب بین حوضه ای اعلام می کند که سازمان منابع طبیعی می تواند از منابع آبی موجود در بیش از 146 هزار!!! رودخانه خروشان!!! و پر آب!!! کشور استفاده کند!

-سکوت دانشکده های منابع طبیعی و اساتید جنگلداری کشور که سابقه مواضع تند و تیز آنان در قبال "قانون توقف بهره برداری چوبی" بر همگان آشکار است از یکسو و همکاری و تایید رسمی این طرح از سوی "موسسه تحقیقات جنگل ها و مراتع کشور" در جایگاه منسجم ترین و باسابقه ترین مجموعه تحقیقاتی منطقه خاورمیانه در عرصه منابع طبیعی، قابل چشم پوشی نیست.

salamatnews.com/news/352639

یک میلیارد درخت با حفر چاه و سازه سازی ؟

طرح یک کاشت یک میلیارد درخت فرصتی به برخی از شهرداری ها (نمونه آن در شهر بنک در استان بوشهر ) و دهیاری ها داده تا برای حقر چاه جهت آبیاری درختهای کاشته شده بر منابع آب فشار آورند!! آن هم درحالیکه که وضعیت 600 دشت کشور بحرانی و فوق بحرانی است.

اي کاش این طرح تبصره ای هم داشت که همه متولیان مکلف شوند از آب بازیافت برای آبیاری این درختان استفاده کنند!!

مدیریت منابع آب در ایران از فاجعه گذشته و شرم آور شده است.
در حالیکه در هر شهر و روستا وعده سدسازی می دهند و 200 تا 300 میلیارد تومان صرف ساختن سدهای کوچک با گنجایش نهایت یک ميليون متر مکعب آب می دهند و می سازند؛ میلیونها متر مکعب آب فاضلاب ها تبدیل به معضل شده و از دست می رود.

در کشورهایی که حتی معضل خشکیدگی ندارند ‌، آب را کالای یک بار مصرف نمی بینند. اما به لطف مدیریت منابع آب در ایران آب گرانبها در سرزمین خشک ایران به کالایی یکبار مصرف تبدیل شده تا صنف سدسازان به بهانه تأمین آب فاجعه ای همچون چمشیر و گتوند بیافریند که خود تبدیل به یک بلای دیگر شده است.

به قول محافل علمی کسی زورش به سدسازان نمی رسد اما لااقل نمی شود در کنار صنف سدسازان؛ صنف بازیافت کنندگان فاضلاب هم در وزارت نیرو ایجاد شود که برای تجارت فاضلاب همچون سدسازی سر و دست بشکنند؟ همه می دانند که بازیگر اصلی میدان « پول» است اما تجارت فاضلاب هم اگر از سد گران تر نباشد؛ ارزان تر نیست!!

©@ruralwomenissues

دخترانی که می‌خواهند!!

ترویج کودک همسری و شوهر داری در جمع کودکان 9 ساله در شبکه 3!!

صدا و سیمای جمهوری اسلامی ایران با این برنامه ها کودک همسری را عادي سازی می کند!! در کشورهای توسعه یافته این حرفها رده بندی سنی دارد و کودکان هرگز نباید مخاطب این حرفهای بزرگسالان قرار گیرند.

©@ruralwomenissues

مناطق پر تنش آبی و ریزگردخیز جنوب در حاشیه طرح یک میلیارد درختکاری !!

فاز اول درختکاری در هفته آخر اسفند در حال اجراست، اما جالب است بدانیم در مناطق پر تنش آبی و ریزگرد خیز در جنوب کشور؛ بهترین زمان کاشت دراولین بارندگی پاییزیست!!
این درختان که در این فصل کاشته می شود در فصل گرم هم نیاز به آبیاری دارد و هم به دلیل تبخیر و گرما امکان از بین رفتن نهالها بسیا بالاست!!


آیا برنامه ریزان و کارشناسان منابع طبیعی این مسأله را نمی دانند یا صرفا اجرای یک پروژه مد نظرشان است؟


©@ruralwomenissues

کاشت درخت خوب است، اما حفظ جنگل‌ها واجب

این روزها برخی از  انجمن های محیط زیستی در جنوب کشور در به در یه دنبال امکانات در جهت آماده باش برای آتش سوزی های احتمالی اند و هرجا می روند به در بسته می خورند.

این درحالیست که  دولت  18 هزار میلیارد تومان در طی چند سال  برای کاشت درخت وعده داده است.

بجاست که  به آمار درختان سوخته و جنگلهای از دست رفته به سختی قابل جبران بلوطهای زاگرس و بنه کلخنگ و.. ،نگاهی کنیم. جانهای عزیزی که در راه خاموش کردن آتش از دست رفت یادی کنیم.
آیا حفظ جنگل‌ها کم ارزشتر از کاشت درختان جدید است که تهیه ابزار ابتدایی خاموش کردن آتش همچنان معضلی برای سمن ها و مردم خط مقدم بلای آتش سوزی جنگل‌ها شده است؟
واقعا کدام یک در درجه اهمیت بیشتری قرار دارد. کاش حفظ درختان و جنگل‌ها  به اندازه کاشت آن پر سود بود و شرکت‌های ریز و درشت همچون هلدینگ خلیج فارس برای آن به میدان می آمدند.
©@ruralwomenissues

درخت کشی با سد خرسان ۲

🌱 نهال‌های فریب / مسئله‌ی درختکاری


✍ مسعود امیرزاده:

🔹...البته شاید ملتهب و مسئله‌مند کردن هر امر نکویی به نوعی هنر و استعداد سیستم حکمرانی ما است. گویی موجودیت سبز درخت هم از این رهگذر مصون نمانده است.

🔹...تبدیل یک امر محتوایی به مراسمی نمادین و سالیانه. یعنی حفاظت از محیط زیست و داشته‌های سرزمینی به یک مناسک سالیانه و نمادین تبدیل می‌شود. این امر نشانه‌ای هولناک از انحرافی است که در سایر عرصه‌ها به وفور تجربه شده.

🔰 متن کامل:

https://gich.ir/7313/مسئله-درختکاری/


🟢 مجله گیچ:
🌐 https://gich.ir
📡 https://t.me/gicher
📡 https://t.me/didehbaanzistboom
📡 Instagram.com/gich.ir
‌
‌

دشت بوشکان در استان بوشهر ؛یکی از دشت‌های بحرانی است که منابع آب زیرزمینی آن به کف رسیده است. از مهرماه 1401 در کارگروه آب و محیط زیست بنیاد نخبگان استان بوشهر تصمیم به مطالعه دشت و امکان کشت و معیشت جایگزین با هدف نجات دشت گرفته شد.
اعضای کارگروه با نشست‌های متعدد با کشاورزان و تشکیل جلسات گفتگو، ترتیب دادن اردوهاي بازدید از مزارع آپونتیا با امکان خرید تضمینی کشاورزان را متقاعد به کشت آپونتیا کردند.
امروز مفتخریم که اولین آپونتیاها رسید و دشت بوشکان کم کم با مزارع آپونتیا جان تازه ای خواهد گرفت. امید داریم که با این تصمیم آگاهانه و مسئولانه برکت به دشت بازگشته و از آوارگی صدها خانواده به حاشیه شهرها پیشگیری شود.
تجربه ما که (مستقل از نهادهای دولتی است) در دشت بوشکان نشان داد که این ادعا که کشاورزان با تغییر الگوی کشت همراهی نمی کنند، ادعایی واهی است. اگر اراده ای برای تغییر باشد و کشاورزانی که خطر را حس کرده اند متقاعد شوند که این راه به ترکستان نیست همراهی می‌کنند/ مهتا بذرافکن

©@ruralwomenissues

«شکاف شغلی» علیه کار شایسته

جهان تا رسیدن به هدف کار شایسته و عدالت اجتماعی برای همه، کیلومترها فاصله دارد. هنوز زنان در همه …
متن گزارش

---
@payamema

‍ موضوع روز جهانی زن 2023 :
نوآوری و فناوری برای برابری جنسیتی 

فقط 22% ازکارکنان هوش مصنوعی در سراسرجهان را زنان تشکیل می دهند.  
تحلیل جهانی 133 سیستم هوش مصنوعی در صنایع 44.2 درصد سوگیری جنسیتی را نشان می دهد.  
نظرسنجی از زنان روزنامه نگار از 125 کشور نشان داد که 73% در جریان کارشان از خشونت آنلاین رنج برده اند.  

از اولین روزهای محاسبات تا عصر کنونی واقعیت مجازی و هوش مصنوعی، زنان سهم بی‌نظیری در دنیای دیجیتالی که به طور فزاینده‌ای در آن زندگی می‌کنیم داشته‌اند، اما از نظر تاریخی از آنها استقبال و قدردانی نشده است. شکاف جنسیتی   در دسترسی به بسترهای  دیجیتال مانع کشف پتانسیل زنان در فناوری است. تهدید فراگیر خشونت مبتنی بر جنسیت آنلاین - همراه با کمبود منابع قانونی و حقوقی - اغلب آنها را مجبورمی کند ازمشاغل دیجیتالی خارج شوند.  
همزمان، فناوری دیجیتال درهای جدیدی را برای توانمندسازی زنان، دختران و سایر گروه‌های به حاشیه رانده شده نیز بازکرده است.
فناوری‌ها از یادگیری دیجیتالی متناسب با جنسیت گرفته تا مراقبت‌های بهداشتی  فرصتی بی‌سابقه برای ازبین بردن انواع اشکال نابرابری  ایجاد نموده است.   
در این روز  باید از دولت‌ها و بخش خصوصی بخواهیم تا درجهت ایمن‌تر، فراگیرتر و عادلانه‌تر کردن دنیای دیجیتال قدرت و تلاش خود را بکارگیرند.

©@ruralwomenissues