Forwarded from پیام ما آنلاین
«شکاف شغلی» علیه کار شایسته
جهان تا رسیدن به هدف کار شایسته و عدالت اجتماعی برای همه، کیلومترها فاصله دارد. هنوز زنان در همه …
متن گزارش
---
@payamema
جهان تا رسیدن به هدف کار شایسته و عدالت اجتماعی برای همه، کیلومترها فاصله دارد. هنوز زنان در همه …
متن گزارش
---
@payamema
روزنامه پیام ما
«شکاف شغلی» علیه کار شایسته - روزنامه پیام ما
جهان تا رسیدن به هدف کار شایسته و عدالت اجتماعی برای همه، کیلومترها فاصله دارد. هنوز زنان در همه جای دنیا به خصوص در کشورهای کمتر توسعه‌یافته با چالش‌های زیادی
Forwarded from اتچ بات
موضوع روز جهانی زن 2023 :
نوآوری و فناوری برای برابری جنسیتی
فقط 22% ازکارکنان هوش مصنوعی در سراسرجهان را زنان تشکیل می دهند.
تحلیل جهانی 133 سیستم هوش مصنوعی در صنایع 44.2 درصد سوگیری جنسیتی را نشان می دهد.
نظرسنجی از زنان روزنامه نگار از 125 کشور نشان داد که 73% در جریان کارشان از خشونت آنلاین رنج برده اند.
از اولین روزهای محاسبات تا عصر کنونی واقعیت مجازی و هوش مصنوعی، زنان سهم بی‌نظیری در دنیای دیجیتالی که به طور فزاینده‌ای در آن زندگی می‌کنیم داشته‌اند، اما از نظر تاریخی از آنها استقبال و قدردانی نشده است. شکاف جنسیتی در دسترسی به بسترهای دیجیتال مانع کشف پتانسیل زنان در فناوری است. تهدید فراگیر خشونت مبتنی بر جنسیت آنلاین - همراه با کمبود منابع قانونی و حقوقی - اغلب آنها را مجبورمی کند ازمشاغل دیجیتالی خارج شوند.
همزمان، فناوری دیجیتال درهای جدیدی را برای توانمندسازی زنان، دختران و سایر گروه‌های به حاشیه رانده شده نیز بازکرده است.
فناوری‌ها از یادگیری دیجیتالی متناسب با جنسیت گرفته تا مراقبت‌های بهداشتی فرصتی بی‌سابقه برای ازبین بردن انواع اشکال نابرابری ایجاد نموده است.
در این روز باید از دولت‌ها و بخش خصوصی بخواهیم تا درجهت ایمن‌تر، فراگیرتر و عادلانه‌تر کردن دنیای دیجیتال قدرت و تلاش خود را بکارگیرند.
©@ruralwomenissues
نوآوری و فناوری برای برابری جنسیتی
فقط 22% ازکارکنان هوش مصنوعی در سراسرجهان را زنان تشکیل می دهند.
تحلیل جهانی 133 سیستم هوش مصنوعی در صنایع 44.2 درصد سوگیری جنسیتی را نشان می دهد.
نظرسنجی از زنان روزنامه نگار از 125 کشور نشان داد که 73% در جریان کارشان از خشونت آنلاین رنج برده اند.
از اولین روزهای محاسبات تا عصر کنونی واقعیت مجازی و هوش مصنوعی، زنان سهم بی‌نظیری در دنیای دیجیتالی که به طور فزاینده‌ای در آن زندگی می‌کنیم داشته‌اند، اما از نظر تاریخی از آنها استقبال و قدردانی نشده است. شکاف جنسیتی در دسترسی به بسترهای دیجیتال مانع کشف پتانسیل زنان در فناوری است. تهدید فراگیر خشونت مبتنی بر جنسیت آنلاین - همراه با کمبود منابع قانونی و حقوقی - اغلب آنها را مجبورمی کند ازمشاغل دیجیتالی خارج شوند.
همزمان، فناوری دیجیتال درهای جدیدی را برای توانمندسازی زنان، دختران و سایر گروه‌های به حاشیه رانده شده نیز بازکرده است.
فناوری‌ها از یادگیری دیجیتالی متناسب با جنسیت گرفته تا مراقبت‌های بهداشتی فرصتی بی‌سابقه برای ازبین بردن انواع اشکال نابرابری ایجاد نموده است.
در این روز باید از دولت‌ها و بخش خصوصی بخواهیم تا درجهت ایمن‌تر، فراگیرتر و عادلانه‌تر کردن دنیای دیجیتال قدرت و تلاش خود را بکارگیرند.
©@ruralwomenissues
Telegram
attach 📎
Forwarded from تیم آموزشی پرتو
Telegram
مدرسه پرتو
💻 وبینار و کارگاه اهمیت برابری جنسیتی در توسعه پایدار
🔸 به مناسبت روز جهانی زن، دو روز وبینار و یک روز کارگاه آنلاین و رایگان در مدرسه ترویج و حمایت‌گری پرتو برگزار خواهد شد.
🔸 هدف این دوره کوتاه مدت ارتقاء دانش، مهارت‌ها و نگرش شرکت کنندگان در رابطه…
🔸 به مناسبت روز جهانی زن، دو روز وبینار و یک روز کارگاه آنلاین و رایگان در مدرسه ترویج و حمایت‌گری پرتو برگزار خواهد شد.
🔸 هدف این دوره کوتاه مدت ارتقاء دانش، مهارت‌ها و نگرش شرکت کنندگان در رابطه…
به مناسبت روز جهانی زن؛ نوآوری و فناوری برای برابری جنسیتی : «زنان و نابرابری دردسترسی به فناوری در مدیریت منابع آب»
✍ مهتا بذرافکن
🚺 درجهان زندگی روزمره زنان بامنابع آب بهم آمیخته است، آنها هر روز برای انجام امور خانواده ازخانه تامزرعه با منابع آب سروکار دارند. علاوه بر مشارکت در مزارع، زنان در کشورهایی که به آب سالم دسترسی ندارند، بر اساس آمارهای موجود هر روز بیش از 152 میلیون ساعت وقتشان صرف حمل دبه های آب برای مصرف خانواده می کنند. بزرگی همین عدد کافیست که زنان را به عنوان یکی از ذینفعان منابع آب به رسمیت شناخته و به تصمیم گیرندگان اصلی آب تبدیل نماید.
علاوه بر این تجربیات برخی از کشورها که مشارکت زنان در همه سطوح را پذیرفته اند نشان می‌دهد که مشارکت زنان باعث بهبودی عملکرد سیستم های آب، افزایش دسترسی به آب، افزایش مزایای اقتصادی و زیست محیطی و بهبود کیفیت زندگی در سطوح مختلف شده است.
به عنوان مثال، در هند، اخیراً زنان به عنوان مکانیک پمپ دستی آموزش دیده و مجوز دریافت کرده اند و مشتریان آنها را نسبت به مکانیک‌های مرد در دسترس‌تر و پاسخ‌گوتر ارزیابی می‌کنند، زیرا بسیاری از این زنان می‌دانند که شکستگی پمپ دستی باعث می‌شود که دختران و زنان مجبور شوند مسافت‌های طولانی را برای کولبری آب طی کنند، زمانی که می تواند صرف آموزش و اشتغال شان شود در مسیر حمل آب هدر می رود.
در بلوچستان پاکستان تیمی از زنان محقق طرح استفاده مجدد از یک مخزن بلااستفاده برای تامین آب یک روستا با بکارگیری خطوط لوله غیرفعال، پیشنهاد و اجرا کردند که نه تنها مقرون به صرفه تر از طرح اولیه تیم مردان بوده بلکه تغییرات بعد از آن منجر به مدیریت بهتر آب و بهبود کیفیت زندگی شد. چهار سال بعد این روستا با سرمایه گذاری در توانمندسازی زنان و تشویق حضور زنان در سیاست و رونق اقتصادی و اشتغال، مدرسه جدیدی برای دختران ساخت که مانع ازدواج کودکان به دلیل فقر شد.
در مالاوی، تیم‌های بازرسی که عمدتاً از مهندسان زن تشکیل شده‌اند، چندین بار در روز به وضعیت لوله‌های آب در مسیرهای روستایی نظارت می‌کنند و نشت آب و نیاز به تعمیر را گزارش می‌دهند.
زنان در منطقه ماگلانگ جاوه در اندونزی، به دلیل عدم تعهد مقامات سیاسی، خود به حل مشکلات سیستم آب موجود اقدام نموده و به موفقیت دست یافتند. ایده ها و راه حل های آنها مبنایی برای بازسازی کامل سیستم آب شد، و این زنان اکنون در مدیریت سیستم های آب مشارکت فعال داشته و با تشکیل انجمن های محلی گفتگوی آب سالم، دسترسی به آب سالم و بهره برداری درست از آن را به یک دغدغه در سطح جامعه تبدیل کرده اند.
ارزیابی انجام شده توسط بانک جهانی نشان می‌دهد که مشارکت زنان حتی در پروژه های ساده می‌تواند اثربخشی پروژه‌های آب را شش تا هفت برابر نسبت به پروژه‌هایی که بدون مشارکت زنان انجام می شود افزایش دهد.
مطالعات بیش از دو دهه به این نتیجه رسیده‌اند که نقش زنان در بخش آب مستلزم تغییر اساسی‌تر در حکمرانی و سیاستگذاری منابع آب، شفافیت و تغییر نگرش رهبران و سیستم حکمرانی به زنان است.
در بخش مدیریت منابع آب بطور مشخص پایداری زمانی تحقق پیدا می کند که از ظرفیت همه مردم اعم از مردان و زنان به طور مساوی استفاده شود چرا که آب اساسا یک خیر عمومی است.
علاوه بر این تحقیقات بانک جهانی همچنین نشان می دهد که فسادپذیزی زنان بسیار کمتر از مردان است، زنان به نسبت به مردان آب را طور عادلانه تری به اشتراک می گذارند، به خصوص در مواقع کمبود، توزیع عادلانه را به دقت مد نظر قرار می‌دهند.
متأسفانه با وجود این تجربیات؛ در کشورهای درحال توسعه به دلیل نگرش‌های فرهنگی به زنان، کمتر از 17 درصداز زنان بطورجدی درسطوح سیاست گذاری، تحقیق و توسعه و اجرای سیاست‌ها مشارکت داده شده اند و البته درعین حال در همین کشورها کولبری آب وظیفه زنان است !!
گزارش سال 2014 توسط انجمن بین المللی آب نشان داد که بیش از 15 کشور در حال توسعه در بکارگیری زنان در مدیریت و پژوهش‌های مربوط به آب کم کارند و سیستم مردانه حکمرانی آب میلی در مشارکت دادن زنان ندارد .
این درحالی است که در این گزارش آمده است که در کشورهایی که از ظرفیت زنان در بخش های مختلف از مدیریت تا اجرا،فناوری، نظارت و تحقیق و توسعه آب استفاده شده، زنان مأموریت شان را عمدتاً مسئولانه و کاملا حرفه ای با دستاورد قابل توجه انجام داده اند.
دسترسی عادلانه به آموزش عالی، فناوری و اجرای سیاست توزیع عادلانه فرصت‌ها برای همه انسان ها ورای جنسیت، افزایش آگاهی اجتماعی و مطالبه گری در همه سطوح برای مشارکت هرچه بیشتر زنان در مدیریت منابع آب ضروری است و زنان شایستگی خود را برای مشارکت مؤثر در مدیریت منابع آب ثابت کرده و درجهت تحقق اهداف توسعه پایدار می توانند الگوی نسل آینده باشند./
🆔 @RuralWomenIssues
✍ مهتا بذرافکن
🚺 درجهان زندگی روزمره زنان بامنابع آب بهم آمیخته است، آنها هر روز برای انجام امور خانواده ازخانه تامزرعه با منابع آب سروکار دارند. علاوه بر مشارکت در مزارع، زنان در کشورهایی که به آب سالم دسترسی ندارند، بر اساس آمارهای موجود هر روز بیش از 152 میلیون ساعت وقتشان صرف حمل دبه های آب برای مصرف خانواده می کنند. بزرگی همین عدد کافیست که زنان را به عنوان یکی از ذینفعان منابع آب به رسمیت شناخته و به تصمیم گیرندگان اصلی آب تبدیل نماید.
علاوه بر این تجربیات برخی از کشورها که مشارکت زنان در همه سطوح را پذیرفته اند نشان می‌دهد که مشارکت زنان باعث بهبودی عملکرد سیستم های آب، افزایش دسترسی به آب، افزایش مزایای اقتصادی و زیست محیطی و بهبود کیفیت زندگی در سطوح مختلف شده است.
به عنوان مثال، در هند، اخیراً زنان به عنوان مکانیک پمپ دستی آموزش دیده و مجوز دریافت کرده اند و مشتریان آنها را نسبت به مکانیک‌های مرد در دسترس‌تر و پاسخ‌گوتر ارزیابی می‌کنند، زیرا بسیاری از این زنان می‌دانند که شکستگی پمپ دستی باعث می‌شود که دختران و زنان مجبور شوند مسافت‌های طولانی را برای کولبری آب طی کنند، زمانی که می تواند صرف آموزش و اشتغال شان شود در مسیر حمل آب هدر می رود.
در بلوچستان پاکستان تیمی از زنان محقق طرح استفاده مجدد از یک مخزن بلااستفاده برای تامین آب یک روستا با بکارگیری خطوط لوله غیرفعال، پیشنهاد و اجرا کردند که نه تنها مقرون به صرفه تر از طرح اولیه تیم مردان بوده بلکه تغییرات بعد از آن منجر به مدیریت بهتر آب و بهبود کیفیت زندگی شد. چهار سال بعد این روستا با سرمایه گذاری در توانمندسازی زنان و تشویق حضور زنان در سیاست و رونق اقتصادی و اشتغال، مدرسه جدیدی برای دختران ساخت که مانع ازدواج کودکان به دلیل فقر شد.
در مالاوی، تیم‌های بازرسی که عمدتاً از مهندسان زن تشکیل شده‌اند، چندین بار در روز به وضعیت لوله‌های آب در مسیرهای روستایی نظارت می‌کنند و نشت آب و نیاز به تعمیر را گزارش می‌دهند.
زنان در منطقه ماگلانگ جاوه در اندونزی، به دلیل عدم تعهد مقامات سیاسی، خود به حل مشکلات سیستم آب موجود اقدام نموده و به موفقیت دست یافتند. ایده ها و راه حل های آنها مبنایی برای بازسازی کامل سیستم آب شد، و این زنان اکنون در مدیریت سیستم های آب مشارکت فعال داشته و با تشکیل انجمن های محلی گفتگوی آب سالم، دسترسی به آب سالم و بهره برداری درست از آن را به یک دغدغه در سطح جامعه تبدیل کرده اند.
ارزیابی انجام شده توسط بانک جهانی نشان می‌دهد که مشارکت زنان حتی در پروژه های ساده می‌تواند اثربخشی پروژه‌های آب را شش تا هفت برابر نسبت به پروژه‌هایی که بدون مشارکت زنان انجام می شود افزایش دهد.
مطالعات بیش از دو دهه به این نتیجه رسیده‌اند که نقش زنان در بخش آب مستلزم تغییر اساسی‌تر در حکمرانی و سیاستگذاری منابع آب، شفافیت و تغییر نگرش رهبران و سیستم حکمرانی به زنان است.
در بخش مدیریت منابع آب بطور مشخص پایداری زمانی تحقق پیدا می کند که از ظرفیت همه مردم اعم از مردان و زنان به طور مساوی استفاده شود چرا که آب اساسا یک خیر عمومی است.
علاوه بر این تحقیقات بانک جهانی همچنین نشان می دهد که فسادپذیزی زنان بسیار کمتر از مردان است، زنان به نسبت به مردان آب را طور عادلانه تری به اشتراک می گذارند، به خصوص در مواقع کمبود، توزیع عادلانه را به دقت مد نظر قرار می‌دهند.
متأسفانه با وجود این تجربیات؛ در کشورهای درحال توسعه به دلیل نگرش‌های فرهنگی به زنان، کمتر از 17 درصداز زنان بطورجدی درسطوح سیاست گذاری، تحقیق و توسعه و اجرای سیاست‌ها مشارکت داده شده اند و البته درعین حال در همین کشورها کولبری آب وظیفه زنان است !!
گزارش سال 2014 توسط انجمن بین المللی آب نشان داد که بیش از 15 کشور در حال توسعه در بکارگیری زنان در مدیریت و پژوهش‌های مربوط به آب کم کارند و سیستم مردانه حکمرانی آب میلی در مشارکت دادن زنان ندارد .
این درحالی است که در این گزارش آمده است که در کشورهایی که از ظرفیت زنان در بخش های مختلف از مدیریت تا اجرا،فناوری، نظارت و تحقیق و توسعه آب استفاده شده، زنان مأموریت شان را عمدتاً مسئولانه و کاملا حرفه ای با دستاورد قابل توجه انجام داده اند.
دسترسی عادلانه به آموزش عالی، فناوری و اجرای سیاست توزیع عادلانه فرصت‌ها برای همه انسان ها ورای جنسیت، افزایش آگاهی اجتماعی و مطالبه گری در همه سطوح برای مشارکت هرچه بیشتر زنان در مدیریت منابع آب ضروری است و زنان شایستگی خود را برای مشارکت مؤثر در مدیریت منابع آب ثابت کرده و درجهت تحقق اهداف توسعه پایدار می توانند الگوی نسل آینده باشند./
🆔 @RuralWomenIssues
هفتمین شماره بلوط.pdf
8.4 MB
✔️ *هفتمین شماره نشریه بلوط همزمان با روز جهانی زن منتشر شد با مطالب *
*سرمقاله*
🔹 دوراني جديد در فصلي سرد؛ آب، زن، زندگي، آزادي
*مطالب بخش آب*
🔹 ضرورت تشکیل دادگاه قانون اساسی و انتخاب دادستان‌ها توسط مردم / یوسف فرهادی بابادی
🔹 انتقال آب و سدسازی در زاگرس میانی / علی هداوند
🔹 اپوش شایسته چه کسی است؟ / سروش طالبی اسکندری
🔹 گزارش اپوش درخصوص انحراف از اجرای قانون جامع کاداستر
*مطالب بخش زن*
🔹 جنبش «زن، زندگی، آزادی» برای زنان حامل کدام معنا است؟ / سیمین کاظمی
🔹 تحلیل مفهومی ونظری حقوق شهروندی زنان در جامعه‌ی معاصر ایران / عالیه شکر بیگی
*مطالب بخش زندگی*
🔹 زیان محیط‌زیست از پروژه‌های گازرسانی
🔹 سناریوهای رشدزدایی برای خنثی کردن انتشار کربن در سیستم های غذایی / مرضیه لرکی
🔹 دگردیسی مصرف؛ از «کاهش» تا «بازاستفاده» برای حفظ محیط زیست / شینا انصاری
🔹 گرانی‌ها، عبدالباقی‌ها و تباهی محیط زیست / عباس محمدی
🔹️ با من به سرزمین بختیاری بیا / اسمیت سونین
*مطالب بخش آزادی*
🔹 پیوستگی‌ها و گسستگی‌های زن زندگی آزادی / کلاهی
و مطالب متنوع دیگر.
©@ruralwomenissues
*سرمقاله*
🔹 دوراني جديد در فصلي سرد؛ آب، زن، زندگي، آزادي
*مطالب بخش آب*
🔹 ضرورت تشکیل دادگاه قانون اساسی و انتخاب دادستان‌ها توسط مردم / یوسف فرهادی بابادی
🔹 انتقال آب و سدسازی در زاگرس میانی / علی هداوند
🔹 اپوش شایسته چه کسی است؟ / سروش طالبی اسکندری
🔹 گزارش اپوش درخصوص انحراف از اجرای قانون جامع کاداستر
*مطالب بخش زن*
🔹 جنبش «زن، زندگی، آزادی» برای زنان حامل کدام معنا است؟ / سیمین کاظمی
🔹 تحلیل مفهومی ونظری حقوق شهروندی زنان در جامعه‌ی معاصر ایران / عالیه شکر بیگی
*مطالب بخش زندگی*
🔹 زیان محیط‌زیست از پروژه‌های گازرسانی
🔹 سناریوهای رشدزدایی برای خنثی کردن انتشار کربن در سیستم های غذایی / مرضیه لرکی
🔹 دگردیسی مصرف؛ از «کاهش» تا «بازاستفاده» برای حفظ محیط زیست / شینا انصاری
🔹 گرانی‌ها، عبدالباقی‌ها و تباهی محیط زیست / عباس محمدی
🔹️ با من به سرزمین بختیاری بیا / اسمیت سونین
*مطالب بخش آزادی*
🔹 پیوستگی‌ها و گسستگی‌های زن زندگی آزادی / کلاهی
و مطالب متنوع دیگر.
©@ruralwomenissues
به مناسبت روز جهانی زن: نوآوری و فناوری برای برابری جنسیتی : تکنولوژی ونابرابری جنسیتی در کشاورزی
تکنولوژی درچند بُعدبازنان روستایی پیوند می خورد :
1- کاهش کار بدنی سخت و رنج آور روزمره ازکار درمزرعه وحمل بار گرفته تا تامین سوخت و آب برای خانواده
2- افزایش درآمد مستقل ازطریق بکارگیری تکنولوژی و فناوری درصنایع تبدیلی و تکمیلی
3- استفاده ازپتانسیل وتوانمندی زنان درمدیریت آب وخاک
اماشواهدنشان میدهدکه ازابتدای ورود فناوری به روستاها و مزارع؛ ماشینها ازنظر ظاهری متناسب بافیزیک مردان ساخته شد. به نحوی که مردانه بودن حوزه کشاورزی را تداعی می‌کرد.
دشواری کارباماشینهای کشاورزی و شکل ظاهری آنها مانع جدی ذهنی وعملی برای زنان شد. تا سالها اندک زنانی که موفق به شکستن این مانع شدند از روی کنشگری وتوان فردی بود. حتی ازنظر فرهنگی نیز کار با ماشین های کشاورزی کاری کاملا مردانه پنداشته میشد.
این رویکرد آنقدر قوی بود که کار با ماشین های کشاورزی نوعی کنشگری و «مردانه پنداری زدایی» از فرهنگ روستا تلقی شد. هرچند امروزه این امرتاحدودی باساخت ماشینهای مناسب محقق شده وزنان روستایی نیز از ماشینها بهره میبرند اما هنوز نابرابری در دسترسی به فناوری، آموزش و اطلاعات و دانش از مهمترین چالش های زنان کشاورز در دنیاست و تنها 25 درصد زنان کشاورز خرده مالک به این موارد دسترسی دارند./مهتا بذرافکن
#روز_جهانی_زن
🆔 @RuralWomenIssues
تکنولوژی درچند بُعدبازنان روستایی پیوند می خورد :
1- کاهش کار بدنی سخت و رنج آور روزمره ازکار درمزرعه وحمل بار گرفته تا تامین سوخت و آب برای خانواده
2- افزایش درآمد مستقل ازطریق بکارگیری تکنولوژی و فناوری درصنایع تبدیلی و تکمیلی
3- استفاده ازپتانسیل وتوانمندی زنان درمدیریت آب وخاک
اماشواهدنشان میدهدکه ازابتدای ورود فناوری به روستاها و مزارع؛ ماشینها ازنظر ظاهری متناسب بافیزیک مردان ساخته شد. به نحوی که مردانه بودن حوزه کشاورزی را تداعی می‌کرد.
دشواری کارباماشینهای کشاورزی و شکل ظاهری آنها مانع جدی ذهنی وعملی برای زنان شد. تا سالها اندک زنانی که موفق به شکستن این مانع شدند از روی کنشگری وتوان فردی بود. حتی ازنظر فرهنگی نیز کار با ماشین های کشاورزی کاری کاملا مردانه پنداشته میشد.
این رویکرد آنقدر قوی بود که کار با ماشین های کشاورزی نوعی کنشگری و «مردانه پنداری زدایی» از فرهنگ روستا تلقی شد. هرچند امروزه این امرتاحدودی باساخت ماشینهای مناسب محقق شده وزنان روستایی نیز از ماشینها بهره میبرند اما هنوز نابرابری در دسترسی به فناوری، آموزش و اطلاعات و دانش از مهمترین چالش های زنان کشاورز در دنیاست و تنها 25 درصد زنان کشاورز خرده مالک به این موارد دسترسی دارند./مهتا بذرافکن
#روز_جهانی_زن
🆔 @RuralWomenIssues
بهره‌گیری از خدمات ICT توسط زنان کشاورز خرده مالک در رواندا
امروز در همه جای دنیا اتصال به بازار از طریق شبکه های ارتباطی جهانی امری کلیدی است. (البته در کشور ما که سیستم حکمرانی با فیلترینگ اینستاگرام کسب و کارهایی که با تلاش فردی با صرف زمان طولانی پایدار شده و رونق گرفته شد نابود کرد)
یکی از پروژه های جالب توجه پروژه « از زنان بخر » است که توسط زنان سازمان ملل در رواندا انجام شده است. این پروژه یک پلتفرم فعال موبایل است که زنان کشاورز را به اطلاعات، امور مالی و بازار متصل می‌کند.
از طریق این طرح زنان، کشاورزان می توانند از چرخه حیات تجارت کشاورزی را در دسترس داشته باشند و محصولات شان را در بازارهای خرده فروشی جهانی معرفی کنند.
در کنیا که تفاوت بین سود و زیان به نور خورشید بستگی دارد؛ زنان کشاورز از طریق پلتفرم‌های جهانی دانش آب و هوایی و اقدامات تأمینی برای محافظت از کشت را به صورت روزانه دریافت می کنند.
©@ruralwomenissues
امروز در همه جای دنیا اتصال به بازار از طریق شبکه های ارتباطی جهانی امری کلیدی است. (البته در کشور ما که سیستم حکمرانی با فیلترینگ اینستاگرام کسب و کارهایی که با تلاش فردی با صرف زمان طولانی پایدار شده و رونق گرفته شد نابود کرد)
یکی از پروژه های جالب توجه پروژه « از زنان بخر » است که توسط زنان سازمان ملل در رواندا انجام شده است. این پروژه یک پلتفرم فعال موبایل است که زنان کشاورز را به اطلاعات، امور مالی و بازار متصل می‌کند.
از طریق این طرح زنان، کشاورزان می توانند از چرخه حیات تجارت کشاورزی را در دسترس داشته باشند و محصولات شان را در بازارهای خرده فروشی جهانی معرفی کنند.
در کنیا که تفاوت بین سود و زیان به نور خورشید بستگی دارد؛ زنان کشاورز از طریق پلتفرم‌های جهانی دانش آب و هوایی و اقدامات تأمینی برای محافظت از کشت را به صورت روزانه دریافت می کنند.
©@ruralwomenissues
Forwarded from 👩🌾 زنان روستایی و عشایری (Mahta.bzr)
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
جوانان آینده هستند
آینده کشاورزی
آینده امنیت غذایی و توسعه پایدار
تقریبا 88 درصد از 1.2 میلیارد نفر از جوانان جهان در کشورهای در حال توسعه زندگی می کنند جوانان تقریباً 24 درصد از فقرای شاغل جهان را تشکیل می دهند و این مسأله به ویژه در آفریقا مشهود است. در آفریقا بیش از 70 درصد جوانان با 2 دلار آمریکا در روز یا حتی کمتر زندگی می کنند.
اگرچه انتظار می رود جمعیت جوانان جهان افزایش یابد ، اما فرصت های شغلی و کارآفرینی برای زنان و مردان جوان بویژه در مناطق کم توسعه یافته، مناطق روستایی کشورهای در حال رکود اقتصادی نابرابر و کم است.
اگر بر توانمندی، استعداد و جوانی این جمعیت پویا سرمایه گذاری شود، در حقیقت سرمایه گذاری در جهان بدون گرسنگی است.
جوانان آماده پذیرش تغییرات اجتماعی، نوآوری ها در زمینه مصرف آب، درک زنجیره ارزش و تأمین، حفاظت از محیط زیست و خاک بوده و پیشرو کشاورزی پایدارند.
هم اکنون استارتاپهای حوزه کشاورزی، شیلات، ICT و کسب و کار های کوچک میلیونها جوان در سراسر جهان را جذب کرده و با توجه به این نیروی سرشار می توان فقر را پشت سر گذاشت.
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾
آینده کشاورزی
آینده امنیت غذایی و توسعه پایدار
تقریبا 88 درصد از 1.2 میلیارد نفر از جوانان جهان در کشورهای در حال توسعه زندگی می کنند جوانان تقریباً 24 درصد از فقرای شاغل جهان را تشکیل می دهند و این مسأله به ویژه در آفریقا مشهود است. در آفریقا بیش از 70 درصد جوانان با 2 دلار آمریکا در روز یا حتی کمتر زندگی می کنند.
اگرچه انتظار می رود جمعیت جوانان جهان افزایش یابد ، اما فرصت های شغلی و کارآفرینی برای زنان و مردان جوان بویژه در مناطق کم توسعه یافته، مناطق روستایی کشورهای در حال رکود اقتصادی نابرابر و کم است.
اگر بر توانمندی، استعداد و جوانی این جمعیت پویا سرمایه گذاری شود، در حقیقت سرمایه گذاری در جهان بدون گرسنگی است.
جوانان آماده پذیرش تغییرات اجتماعی، نوآوری ها در زمینه مصرف آب، درک زنجیره ارزش و تأمین، حفاظت از محیط زیست و خاک بوده و پیشرو کشاورزی پایدارند.
هم اکنون استارتاپهای حوزه کشاورزی، شیلات، ICT و کسب و کار های کوچک میلیونها جوان در سراسر جهان را جذب کرده و با توجه به این نیروی سرشار می توان فقر را پشت سر گذاشت.
🆔 @RuralWomenIssues 👩🌾
🔴🔴🔴وعده جدید دولت رئیسی چه قدر آب می‌خورد
🔸دولت رئیسی در حالی مدعی کاشت ۱ میلیارد درختاست که به قیمت ثابت امسال(با فرض تورم صفر) این طرح حداقل ۶۰ هزار میلیارد هزینه دارد و این در صورتی است که کل بودجه وزارت جهاد کشاورزی امسال ۷ هزار میلیارد تومان بوده است
🗣هادی کیادلیری رئیس سابق انجمن جنگلبانی ایران:
🔸کاشت یک‌میلیارد نهال در کشور و در نظر گرفتن این موضوع که در هر هکتار ۵۰۰نهال کاشته شود، نیاز به دو میلیون هکتار زمین است
🔸برای هر هکتار درختکاری نیز حدود ۱۵میلیون تومان هزینه می‌شود که اگر این رقم در دو میلیون هکتار ضرب شود ۳۰هزار میلیارد تومان فقط هزینه کاشت درختان است.
🔸 نگهداری سالانه هر هکتار جنگل هم نیازمند پنج میلیون تومان هزینه است که با احتساب هزینه نگهداری دو میلیون هکتار جنگل با تعداد یک‌میلیارد اصله درخت ۱۰هزار میلیارد تومان بودجه می‌خواهد.
🔸 هر درخت نیز به‌طور میانگین سه سال زمان برای مراقبت و نگهداری نیاز دارد که اگر این عدد در این زمان ضرب شود، هزینه کلی نگهداری یک‌میلیارد اصله درخت ۳۰هزار میلیارد تومان است؛ بنابراین کاشت و نگهداری از یک‌میلیارد اصله درخت با هزینه امروز ۶۰هزار میلیارد تومان نیاز دارد.
🔸دولت رئیسی در حالی مدعی کاشت ۱ میلیارد درختاست که به قیمت ثابت امسال(با فرض تورم صفر) این طرح حداقل ۶۰ هزار میلیارد هزینه دارد و این در صورتی است که کل بودجه وزارت جهاد کشاورزی امسال ۷ هزار میلیارد تومان بوده است
🗣هادی کیادلیری رئیس سابق انجمن جنگلبانی ایران:
🔸کاشت یک‌میلیارد نهال در کشور و در نظر گرفتن این موضوع که در هر هکتار ۵۰۰نهال کاشته شود، نیاز به دو میلیون هکتار زمین است
🔸برای هر هکتار درختکاری نیز حدود ۱۵میلیون تومان هزینه می‌شود که اگر این رقم در دو میلیون هکتار ضرب شود ۳۰هزار میلیارد تومان فقط هزینه کاشت درختان است.
🔸 نگهداری سالانه هر هکتار جنگل هم نیازمند پنج میلیون تومان هزینه است که با احتساب هزینه نگهداری دو میلیون هکتار جنگل با تعداد یک‌میلیارد اصله درخت ۱۰هزار میلیارد تومان بودجه می‌خواهد.
🔸 هر درخت نیز به‌طور میانگین سه سال زمان برای مراقبت و نگهداری نیاز دارد که اگر این عدد در این زمان ضرب شود، هزینه کلی نگهداری یک‌میلیارد اصله درخت ۳۰هزار میلیارد تومان است؛ بنابراین کاشت و نگهداری از یک‌میلیارد اصله درخت با هزینه امروز ۶۰هزار میلیارد تومان نیاز دارد.
مصاحبه روزنامه *پیام ما*
با
سید ابوالفضل *میرقاسمی*
کارشناس منابع طبیعی و آبخیزداری
۱۴۰۱/۱۲/۱۵
به مناسبت *روز درختکاری*
و
*اجرای شتابزده* و تبلیغاتی و *نمایشی*
*طرح کاشت یک میلیارد نهال* در طی *چهار سال* !!!؟؟؟
https://payamema.ir/payam/articlerelation/82722
طرح‌هایی که پیشتر به نام *درختکاری* در کشور و طی دوره‌های گوناگون انجام شده بود مانند *طرح زیتون* یا *طرح طوبی* با ای *ن طرح کاشت یک میلیارد نهال* که در حال حاضر محل بحث است *یک تفاوت بزرگ دارد* و آن *حضور بخش خصوصی* ذینفع است. یعنی
*دولت* خودش متولی انجام آن نمی‌شد.
طبیعتا نه فقط توان بخش خصوصی بیشتر است بلکه با *کاشت درختان مثمر* معمولا برای *برگشت سرمایه،* نگهداری دقیق‌تری هم می‌کنند (نهال های کاشته شد *رها نمی شوند* و از آنها *مراقبت* می کنند تا به *ثمر* برسند).
دقت کنید که در حال حاضر، بحث ما روی کاشت یک میلیارد نهال مثمر نیست بلکه برنامه‌ریزی برای کاشت سالیانه ۲۵۰ میلیون نهالی است که هنوز حتی نمی‌دانیم چیست.
به نظر می‌رسد یک بار دیگر با این وضعیت روبه‌رو هستیم که *دولت* تلاش می‌کند با *تبلیغات* و *رفتارهای هیجانی* دانش‌آموزان، کارمندان، تشکل‌های مردمی و *گروه‌هایی* مانند این را *به طبیعت بکشاند* تا یک آورد تبلیغاتی داشته باشند.
یعنی
به جای یک طرح کارشناسی با یک *رویکرد پوپولیستی* (عوام فریبانه) مواجه هستیم.
انتقادی هم که بدنه کارشناسی کشور به این طرح دارد به این رویکرد و رویه پوپولیستی است نه به اصل کشت نهال چرا که موضوع اصلی و چالش کاشت نهال نیست بلکه *شیوه نگهداری و به ثمر رساندن آن* است.
می‌دانید که بسیاری از *نهال‌هایی که کاشته می‌شود خوراک دام می‌شود.* یعنی *موجی* که برای *مردم* ایجاد می‌کنند گاهی فقط *باعث نابودی و آسیب به عرصه‌های طبیعی* می‌شود و کارکرد دیگری ندارد.
یک نکته دیگر هم بسیار مهم است. دولت اعلام کرده سالانه ۲۵۰ میلیون اصله نهال و طی ۴ سال یک میلیارد نهال می‌کارد اما برای آن هیچ *طرح مکتوبی* ندارد.
(طرح مدون و دارای ارزیابی محیط زیستی یا EIA)
طرح کاشت نهال به خودی خود محل ایراد نیست. در پاکستان، عربستان و بسیاری کشورها طرح‌های مشابه اجرا و میلیونها هکتار در سطح جهان درختکاری می‌شود اما *نگاه اکولوژیک* در این طرح‌ها حاکم است.
در کشوری مانند ایران با این *تنوع اقلیمی* ، باید در هر منطقه نهال متناسب با آن اقلیم کاشته شود این موضوع از نظر شرایط آب، خاک و *اکوسیستم منطقه ب* اید ارزیابی شود.
آنچه می‌گوییم علاوه بر *ایراداتی* است که از بنیان در *شیوه کاشت نهال ما* وجود دارد.
به‌عنوان یک مثال کوچک،
ما برای صرفه‌جویی، نهال‌هایمان را در *کیسه‌های پلاستیکی* کوچک می‌کاریم در حالی که این کار باید به کمک *ظرف‌های مخصوص مخروطی شکل* انجام شود تا *ریشه درخت* هنگام رشد به سمت عمق زمین هدایت شود.
یک موضوع دیگر که باید مورد توجه قرار بگیرد *بحران کمبود آب* است که در همه نقاط کشور عمومیت دارد بنابراین باید دقت کنیم در همه مناطق از *نهال‌های منطبق با اقلیم، بومی اما کم‌آب‌بر* استفاده کنیم ولی وقتی می‌بینیم حتی طرح مکتوبی نداریم می‌توانیم نتیجه بگیریم که هیچ ایده کارشناسی در این مورد وجود ندارد.
باز هم با این اتفاق مواجه هستیم که *دولت، پیمانکار انتخاب می‌کند* و *مردم* را برای کاشت نهال *بسیج* می‌کند تا تمام منطقه‌ای که خودش پوشش گیاهی دارد را *پر از چاله* کند.
نه فقط *پوشش گیاهی همان منطقه را از بین می‌بریم* بلکه بعد از گذشت مدتی *انبوهی از نهال های خشک شده* روی دستمان می‌ماند.
پیشنهاد کارشناسان، ترک کاشت نهال نیست بلکه *انجام اصولی آن* و دور از *رفتار هیجانی* است.
کاری که بتواند به کاهش فرسایش خاک، حفظ آب، ترسیب کربن؛ کنترل گازهای گلخانه و مقابله با سیلاب کمک کند.
نیازی نیست به یک باره به طبیعت هجوم ببریم که می‌خواهیم نهال بکاریم.
با
سید ابوالفضل *میرقاسمی*
کارشناس منابع طبیعی و آبخیزداری
۱۴۰۱/۱۲/۱۵
به مناسبت *روز درختکاری*
و
*اجرای شتابزده* و تبلیغاتی و *نمایشی*
*طرح کاشت یک میلیارد نهال* در طی *چهار سال* !!!؟؟؟
https://payamema.ir/payam/articlerelation/82722
طرح‌هایی که پیشتر به نام *درختکاری* در کشور و طی دوره‌های گوناگون انجام شده بود مانند *طرح زیتون* یا *طرح طوبی* با ای *ن طرح کاشت یک میلیارد نهال* که در حال حاضر محل بحث است *یک تفاوت بزرگ دارد* و آن *حضور بخش خصوصی* ذینفع است. یعنی
*دولت* خودش متولی انجام آن نمی‌شد.
طبیعتا نه فقط توان بخش خصوصی بیشتر است بلکه با *کاشت درختان مثمر* معمولا برای *برگشت سرمایه،* نگهداری دقیق‌تری هم می‌کنند (نهال های کاشته شد *رها نمی شوند* و از آنها *مراقبت* می کنند تا به *ثمر* برسند).
دقت کنید که در حال حاضر، بحث ما روی کاشت یک میلیارد نهال مثمر نیست بلکه برنامه‌ریزی برای کاشت سالیانه ۲۵۰ میلیون نهالی است که هنوز حتی نمی‌دانیم چیست.
به نظر می‌رسد یک بار دیگر با این وضعیت روبه‌رو هستیم که *دولت* تلاش می‌کند با *تبلیغات* و *رفتارهای هیجانی* دانش‌آموزان، کارمندان، تشکل‌های مردمی و *گروه‌هایی* مانند این را *به طبیعت بکشاند* تا یک آورد تبلیغاتی داشته باشند.
یعنی
به جای یک طرح کارشناسی با یک *رویکرد پوپولیستی* (عوام فریبانه) مواجه هستیم.
انتقادی هم که بدنه کارشناسی کشور به این طرح دارد به این رویکرد و رویه پوپولیستی است نه به اصل کشت نهال چرا که موضوع اصلی و چالش کاشت نهال نیست بلکه *شیوه نگهداری و به ثمر رساندن آن* است.
می‌دانید که بسیاری از *نهال‌هایی که کاشته می‌شود خوراک دام می‌شود.* یعنی *موجی* که برای *مردم* ایجاد می‌کنند گاهی فقط *باعث نابودی و آسیب به عرصه‌های طبیعی* می‌شود و کارکرد دیگری ندارد.
یک نکته دیگر هم بسیار مهم است. دولت اعلام کرده سالانه ۲۵۰ میلیون اصله نهال و طی ۴ سال یک میلیارد نهال می‌کارد اما برای آن هیچ *طرح مکتوبی* ندارد.
(طرح مدون و دارای ارزیابی محیط زیستی یا EIA)
طرح کاشت نهال به خودی خود محل ایراد نیست. در پاکستان، عربستان و بسیاری کشورها طرح‌های مشابه اجرا و میلیونها هکتار در سطح جهان درختکاری می‌شود اما *نگاه اکولوژیک* در این طرح‌ها حاکم است.
در کشوری مانند ایران با این *تنوع اقلیمی* ، باید در هر منطقه نهال متناسب با آن اقلیم کاشته شود این موضوع از نظر شرایط آب، خاک و *اکوسیستم منطقه ب* اید ارزیابی شود.
آنچه می‌گوییم علاوه بر *ایراداتی* است که از بنیان در *شیوه کاشت نهال ما* وجود دارد.
به‌عنوان یک مثال کوچک،
ما برای صرفه‌جویی، نهال‌هایمان را در *کیسه‌های پلاستیکی* کوچک می‌کاریم در حالی که این کار باید به کمک *ظرف‌های مخصوص مخروطی شکل* انجام شود تا *ریشه درخت* هنگام رشد به سمت عمق زمین هدایت شود.
یک موضوع دیگر که باید مورد توجه قرار بگیرد *بحران کمبود آب* است که در همه نقاط کشور عمومیت دارد بنابراین باید دقت کنیم در همه مناطق از *نهال‌های منطبق با اقلیم، بومی اما کم‌آب‌بر* استفاده کنیم ولی وقتی می‌بینیم حتی طرح مکتوبی نداریم می‌توانیم نتیجه بگیریم که هیچ ایده کارشناسی در این مورد وجود ندارد.
باز هم با این اتفاق مواجه هستیم که *دولت، پیمانکار انتخاب می‌کند* و *مردم* را برای کاشت نهال *بسیج* می‌کند تا تمام منطقه‌ای که خودش پوشش گیاهی دارد را *پر از چاله* کند.
نه فقط *پوشش گیاهی همان منطقه را از بین می‌بریم* بلکه بعد از گذشت مدتی *انبوهی از نهال های خشک شده* روی دستمان می‌ماند.
پیشنهاد کارشناسان، ترک کاشت نهال نیست بلکه *انجام اصولی آن* و دور از *رفتار هیجانی* است.
کاری که بتواند به کاهش فرسایش خاک، حفظ آب، ترسیب کربن؛ کنترل گازهای گلخانه و مقابله با سیلاب کمک کند.
نیازی نیست به یک باره به طبیعت هجوم ببریم که می‌خواهیم نهال بکاریم.
سایت خبری پیام ما آنلاین
به طبیعت هجوم نبریم
سد خرسان ۳ و نابودی ۱۷ روستا
سد خرسان ۳ یکی از ۲۵ سد در پرونده سرشاخه‌های کارون در زاگرس است که بدون اخذ مجوزهای قانونی و ارزیابی اثرات محیط زیستی و اقتصادی در حال احداث است.
با احداث این سد بیش از ۲۴۰۰ هکتار از جنگل‌ها و بوته‌زارهای منطقه زاگرس در این دو استان زیر آب می‌رود. هزاران ذخیره نادر جنگلی در منطقه حفاظت‌شده دنا، در خطر نابودی قرار می‌گیرد. ۲۴ آبادی با بیش از۸۰۰ خانوار به زیرآب می‌رود. ۲۶ اثر تاریخی باستانی و طبیعی از احداث این سد متاثر خواهند شد. بیش از ۱۷ روستا به طور کامل و در بخش کشاورزی زراعت و باغات ۲۳ روستا زیر آب خواهد رفت و باعث آواره شدن ۱۰ هزار نفر می‌شود.
©@ruralwomenissues
سد خرسان ۳ یکی از ۲۵ سد در پرونده سرشاخه‌های کارون در زاگرس است که بدون اخذ مجوزهای قانونی و ارزیابی اثرات محیط زیستی و اقتصادی در حال احداث است.
با احداث این سد بیش از ۲۴۰۰ هکتار از جنگل‌ها و بوته‌زارهای منطقه زاگرس در این دو استان زیر آب می‌رود. هزاران ذخیره نادر جنگلی در منطقه حفاظت‌شده دنا، در خطر نابودی قرار می‌گیرد. ۲۴ آبادی با بیش از۸۰۰ خانوار به زیرآب می‌رود. ۲۶ اثر تاریخی باستانی و طبیعی از احداث این سد متاثر خواهند شد. بیش از ۱۷ روستا به طور کامل و در بخش کشاورزی زراعت و باغات ۲۳ روستا زیر آب خواهد رفت و باعث آواره شدن ۱۰ هزار نفر می‌شود.
©@ruralwomenissues
پاسداشت تلاش ۱۳ فعال و نهاد محیط زیستی در هجدهمین دوره جایزه استاد دکتر تقی ابتکار
|پیام ما| هجدهمین جایزه محیط زیستی دکتر تقی ابتکار شب گذشته با حضور فعالان و نهادهای حامی محیط زیست، پیشکسوتان و اساتید این حوزه در مرکز صلح و محیط زیست برگزار شد. بنا به اعلام هیات داوران هجدهمین جایزه تقی ابتکار، لوح تقدیر این هیات به:
مهشاد شهریاری برای طراحی سیستم جذبی با قابلیت بازیابی انواع مواد موثره طبیعی از عصاره‌های گیاهی و انواع مواد دورریز،
جمیله شکرانی به خاطر تلاش‌های فرهنگی برای حفاظت از محیط زیست به خصوص تالاب‌ها و ارایه طرح‌های اقتصادی محیط زیستی جایگزین و الناز ایمانی برای حمایت از درختکاری و ترویج فرهنگ زندگی سبز از طریق طراحی برنامه دُنَک، تعلق گرفت.
در بخش جوایز، جایزه تلاشگر بخش تشکل‌های مردم نهاد به انجمن همیاران محیط زیست مسجد سلیمان به واسطه آموزش مستمر و تلاش برای جریان‌سازی فرهنگی در موضوعات مختلف محیط زیستی با برپایی پویش‌های اجتماعی برای جلب مشارکت مردم، جایزه تلاشگران مردمی به موسسه غیردولتی دوستداران طبیعت جهان‌نما به خاطر تلاش مجدانه برای حفاظت از منطقه ارزشمند جهان‌نما در استان گلستان از طریق آموزش اقشار مختلف جامعه و جلب مشارکت آنان با برگزاری گردهمایی‌ها و جشنواره‌های بزرگ برای پاکسازی طبیعت، جایزه تلاشگران محلی به انجمن میراث پریشان کازرون برای تمرکز بر آموزش کودکان و نوجوانان برای حفاظت از محیط زیست و تربیت کنشگران محیط زیستی و آموزش نونهالان ۶ تا ۱۲ ساله،
جایزه فعال محیط زیستی به محمد مه رو به خاطر سالها آموزش و فرهنگسازی مستمر برای حفاظت از تالاب‌ها،
جایزه فعال محیط زیست محلی به صیاد شیخی به خاطر فعالیت‌های تحقیقاتی، حفاظت از تالاب‌ها و راه‌اندازی کانون عکاسان حیات وحش در شهرستان نقده تعلق گرفت.
لیلا مرگن به خاطر سالها تلاش مجدانه در انعکاس اخبار و گزارش‌های محیط زیستی جایزه خبرنگار حافظ محیط زیست را از آن خود کرد
و جایزه رسانه حافظ محیط زیست به روزنامه پیام ما به خاطر رویه مستقل و کارشناسانه در انعکاس اخبار و گزارش‌های محیط زیستی و توسعه پایدار تعلق گرفت.
جایزه پژوهشگر جوان به سودابه قره محمودلی به خاطر تحقیق و بررسی در زمینه دست‌يابی به روش‌های پايدار زيستی و مديريتی مهار فرسايش آبی،
جایزه پژوهشگر توسعه پایدار به دکتر محمد حسین شریف‌زادگان، استاد دانشگاه شهید بهشتی به خاطر سالها تدریس و تحقیق و چاپ مقالات در مجلات معتبر داخلی و بین المللی و تدوین دو جلد کتاب محیط زیست و توسعه پایدار
و
جایزه پژوهشگر پیشکسوت به دکتر رضا مکنون، عضو هیات علمی و دانشیار بازنشسته دانشگاه صنعتی امیرکبیر، راهنمای پایان نامه‌های تحقیقاتی کارشناسی ارشد و دکترا در زمینه‌های آب، محیط زیست، آلودگی منابع، حکمرانی آب و آینده پژوهی، انتشار بیش از ۱۵۰ مقاله علمی-پژوهشی، نایب رئیس کمیته ملی توسعه پایدار به مدت ۲۳ سال و اخذ نشان دولتی درجه ۳ خدمت تعلق گرفت.
متن کامل در روزنامه پیام ما 👇
https://payamema.ir/payam/articlerelation/82784
کانال تلگرام #معصومه_ابتکار
@massoumehebtekar
|پیام ما| هجدهمین جایزه محیط زیستی دکتر تقی ابتکار شب گذشته با حضور فعالان و نهادهای حامی محیط زیست، پیشکسوتان و اساتید این حوزه در مرکز صلح و محیط زیست برگزار شد. بنا به اعلام هیات داوران هجدهمین جایزه تقی ابتکار، لوح تقدیر این هیات به:
مهشاد شهریاری برای طراحی سیستم جذبی با قابلیت بازیابی انواع مواد موثره طبیعی از عصاره‌های گیاهی و انواع مواد دورریز،
جمیله شکرانی به خاطر تلاش‌های فرهنگی برای حفاظت از محیط زیست به خصوص تالاب‌ها و ارایه طرح‌های اقتصادی محیط زیستی جایگزین و الناز ایمانی برای حمایت از درختکاری و ترویج فرهنگ زندگی سبز از طریق طراحی برنامه دُنَک، تعلق گرفت.
در بخش جوایز، جایزه تلاشگر بخش تشکل‌های مردم نهاد به انجمن همیاران محیط زیست مسجد سلیمان به واسطه آموزش مستمر و تلاش برای جریان‌سازی فرهنگی در موضوعات مختلف محیط زیستی با برپایی پویش‌های اجتماعی برای جلب مشارکت مردم، جایزه تلاشگران مردمی به موسسه غیردولتی دوستداران طبیعت جهان‌نما به خاطر تلاش مجدانه برای حفاظت از منطقه ارزشمند جهان‌نما در استان گلستان از طریق آموزش اقشار مختلف جامعه و جلب مشارکت آنان با برگزاری گردهمایی‌ها و جشنواره‌های بزرگ برای پاکسازی طبیعت، جایزه تلاشگران محلی به انجمن میراث پریشان کازرون برای تمرکز بر آموزش کودکان و نوجوانان برای حفاظت از محیط زیست و تربیت کنشگران محیط زیستی و آموزش نونهالان ۶ تا ۱۲ ساله،
جایزه فعال محیط زیستی به محمد مه رو به خاطر سالها آموزش و فرهنگسازی مستمر برای حفاظت از تالاب‌ها،
جایزه فعال محیط زیست محلی به صیاد شیخی به خاطر فعالیت‌های تحقیقاتی، حفاظت از تالاب‌ها و راه‌اندازی کانون عکاسان حیات وحش در شهرستان نقده تعلق گرفت.
لیلا مرگن به خاطر سالها تلاش مجدانه در انعکاس اخبار و گزارش‌های محیط زیستی جایزه خبرنگار حافظ محیط زیست را از آن خود کرد
و جایزه رسانه حافظ محیط زیست به روزنامه پیام ما به خاطر رویه مستقل و کارشناسانه در انعکاس اخبار و گزارش‌های محیط زیستی و توسعه پایدار تعلق گرفت.
جایزه پژوهشگر جوان به سودابه قره محمودلی به خاطر تحقیق و بررسی در زمینه دست‌يابی به روش‌های پايدار زيستی و مديريتی مهار فرسايش آبی،
جایزه پژوهشگر توسعه پایدار به دکتر محمد حسین شریف‌زادگان، استاد دانشگاه شهید بهشتی به خاطر سالها تدریس و تحقیق و چاپ مقالات در مجلات معتبر داخلی و بین المللی و تدوین دو جلد کتاب محیط زیست و توسعه پایدار
و
جایزه پژوهشگر پیشکسوت به دکتر رضا مکنون، عضو هیات علمی و دانشیار بازنشسته دانشگاه صنعتی امیرکبیر، راهنمای پایان نامه‌های تحقیقاتی کارشناسی ارشد و دکترا در زمینه‌های آب، محیط زیست، آلودگی منابع، حکمرانی آب و آینده پژوهی، انتشار بیش از ۱۵۰ مقاله علمی-پژوهشی، نایب رئیس کمیته ملی توسعه پایدار به مدت ۲۳ سال و اخذ نشان دولتی درجه ۳ خدمت تعلق گرفت.
متن کامل در روزنامه پیام ما 👇
https://payamema.ir/payam/articlerelation/82784
کانال تلگرام #معصومه_ابتکار
@massoumehebtekar
روزنامه پیام ما
پاسداشت تلاش ۱۳ فعال و نهاد محیط زیستی - روزنامه پیام ما
هجدهمین جایزه محیط زیستی «تقی ابتکار» شب گذشته با حضور فعالان و نهادهای حامی محیط زیست کشور، پیشکسوتان و اساتید این حوزه برگزار شد. در این نشست ۱۳ نهاد و تشکل
Forwarded from تاریخ و دانشنامه شمال ایران
@diarkoo
نخستین مدرسه دخترانه
نخستین بار در سال 1324 هـ. ق مدرسه ای به نام مدرسه دوشیزگان توسط بانو بی بی خانم وزیراف، برای دختران گشایش یافت. اما اقدام جسورانه وی با مخالفت بسیاری روبرو گشت به طوری که پاره ای ازمخالفان تصمیم به ویران کردن مدرسه گرفتند. طی فشارهای بی رویه مخالفان مدرسه دوشیزگان، بی بی خانم به وزارت معارف شکایت نمود. اما در جواب به وی گفته شد که صلاح در این است که مدرسه تعطیل شود. سرانجام، با وجود ایستادگی بی بی خانم در برابر مشکلات، مدرسه دوشیزگان تعطیل شد. بعد از جریان به توپ بستن مجلس شورای ملی، بی بی خانم پیش صنیع الدوله (وزیر معارف) رفت. این بار تقاضای وی پذیرفته شد، مشروطه بر اینکه فقط دختران بین 4 تا 6 سال در مدرسه تحصیل نمایند و کلمه دوشیزه نیز از تابلوی مدرسه حذف شود.
🇯🇴🇮🇳 🔰
تاریخ و دانشنامه شمال ایران
https://t.me/+KAwerwnqjX9mNjlk
نخستین مدرسه دخترانه
نخستین بار در سال 1324 هـ. ق مدرسه ای به نام مدرسه دوشیزگان توسط بانو بی بی خانم وزیراف، برای دختران گشایش یافت. اما اقدام جسورانه وی با مخالفت بسیاری روبرو گشت به طوری که پاره ای ازمخالفان تصمیم به ویران کردن مدرسه گرفتند. طی فشارهای بی رویه مخالفان مدرسه دوشیزگان، بی بی خانم به وزارت معارف شکایت نمود. اما در جواب به وی گفته شد که صلاح در این است که مدرسه تعطیل شود. سرانجام، با وجود ایستادگی بی بی خانم در برابر مشکلات، مدرسه دوشیزگان تعطیل شد. بعد از جریان به توپ بستن مجلس شورای ملی، بی بی خانم پیش صنیع الدوله (وزیر معارف) رفت. این بار تقاضای وی پذیرفته شد، مشروطه بر اینکه فقط دختران بین 4 تا 6 سال در مدرسه تحصیل نمایند و کلمه دوشیزه نیز از تابلوی مدرسه حذف شود.
🇯🇴🇮🇳 🔰
تاریخ و دانشنامه شمال ایران
https://t.me/+KAwerwnqjX9mNjlk
معرفی کتاب:
«روایت آن دیگری »
✍دکتر سمیه عباسی
♦️همزمانی حضور زنان در اجتماع و فرهنگ مکتوب به دلیل تحولات اجتماعیِ برآمده از انقلاب مشروطیت، باعث خودآگاهی از هویت زنانه و توجه به آن شد. آگاهی از این هویت، در رویآوری بخشی از زنان ایرانی برای ثبت تجربیات زیستۀ خویش به شکل «خودزندگینامه‌نویسی» مؤثر بوده است. کتاب حاضر برای نخستین بار با کاربست مفهوم «هویت روایی» پل ریکور فیلسوف و ادیب نامدار فرانسوی، به تحلیل چگونگی بازنمایی هویت و نقش‌های جنسیتی در این «خودنگاری»های زنانه، همراه با توجه به ساختار روایی این خاطرات -در دورۀ زمانی انقلاب 1285 تا انقلاب 1357-پرداخته است.
«روایت آن دیگری »
✍دکتر سمیه عباسی
♦️همزمانی حضور زنان در اجتماع و فرهنگ مکتوب به دلیل تحولات اجتماعیِ برآمده از انقلاب مشروطیت، باعث خودآگاهی از هویت زنانه و توجه به آن شد. آگاهی از این هویت، در رویآوری بخشی از زنان ایرانی برای ثبت تجربیات زیستۀ خویش به شکل «خودزندگینامه‌نویسی» مؤثر بوده است. کتاب حاضر برای نخستین بار با کاربست مفهوم «هویت روایی» پل ریکور فیلسوف و ادیب نامدار فرانسوی، به تحلیل چگونگی بازنمایی هویت و نقش‌های جنسیتی در این «خودنگاری»های زنانه، همراه با توجه به ساختار روایی این خاطرات -در دورۀ زمانی انقلاب 1285 تا انقلاب 1357-پرداخته است.
راه حل چاه‌های غیر مجاز چیست؟
هرجا در بین مردم شهرها و روستاها از آب‌های زیرزمینی حرف می زنیم، فورا بحث چاه‌های غیرمجاز مطرح می کنند. برای همه جای تعجب دارد که چطور حکمرانی نمی تواند زخم عمیق چاه‌هایی که نه مجوز دارند و نه برای اغلب صاحبان شان منبع درآمد و معیشتند چاره کند.
برای مردم سوال است که چطور پزشک، مدیر، تلمبه کار غيربومی می تواند همزمان 4 تا 5 چاه غیرمجاز اجاره کرده و آب را غارت کند؟
اغلب وقتي حرف از بستن چاه‌های غیرمجاز و برخورد با صاحبان آن می‌شود، پژوهش میدانی در استان بوشهر نشان داد که تعداد کمی از چاهها که از قدیم الایام حفر شده و کاربرد معیشتی دارد، چون صاحبان آن بدون قدرت هستند در صف اول بستن هم قرار گرفته اند؛ اما اغلب چاه‌هایی که درسالیان اخیر از روی طمع ورزی حفر شده و متعلق به اقشاری است که با هدف کشت گوجه فرنگی در هکتارهای بالا و یا اجاره دادن حفر کرده اند از بستن کاملا مصون مانده اند!!!
علاوه بر این در برخی از دشتها منابع طبیعی را حتی بدون مجوز غارت کرده و هرگز هم مورد بازخواست قرار نگرفته اند.
هرجا زمین منابع طبیعی را غصب کرده اند، چاه غیرمجاز نیر کنارش است و همه اینها در روز روشن جلو چشم مسئولان که گاه خود ذینفعند اتفاق افتاده است.
هرگاه بحث کشاورزی پیش می آید مسئولان ، فورا بحث امنیت غذایی و معیشت پیش می کشند اما مگر گوجه فرنگی، هندوانه، خربزه، سیب، امنیت غذایی را تضمین می کنند؟ آیا ما مسئول تامین هندوانه و گوجه و بادمجان و پیاز کشورهایی هستیم که با تدبیر و دوراندیشی در جهت حفظ منابع آب شان اجازه کشت به کشاورزان شان نمی دهند؟
صادرات آب در کشوری که همه دشتهایش بحرانی است تیشه به ریشه زدن است.
چطور است که سیستم حکمرانی به بهانه امنیت اینستاگرام که بستر هزاران شغل و معیشت مجازی بود را فیلتر کرد و با صرف صدها میلیارد جایگزین بومی برای آن معرفی نمود؛ اما وقتی پای چاه‌های غیرمجاز و کشاورزی بیمارگونه و حریصانه در میان است فورا بحث معیشت و نبود جایگزین پیش می کشد؟
چطور است که برای سدسازی های بی امان و پرهزینه همیشه اعتبار وجود دارد؛ اما برای نجات آب‌های زیرزمینی و حل مساله معیشت تقریبا هیچ اقدامی نشده و تقریبا بودجه ای در نظر گرفته نمی شود ؟
آیا جز این است که آب‌های زیرزمینی هیچ اهمیتی برای سیاست گذاران و برنامه ریزان ندارد و آن را بی اهمیت تر از سدسازی قلمداد می کنند؟
پرواضح است که آب‌های زیرزمینی قربانی حرص و طمع شده و در بسیاری از موارد معیشت بهانه است، اگر چنین نبود در یک دهه گذشته با سرمایه گذاری برای معیشت جایگزین و بهبود روش‌های آبیاری و توسعه گلخانه ها بعنوان سرمایه گذاری برای نجات آب‌های زیرزمینی توسط سیستم حکمرانی آب ؛ دشتهای کشور حال و روز کنونی نداشتند.
با توجه به بی اهمیت پنداشتن آب‌های زیرزمینی و مخاطره فرونشست توسط سیاسیون و از آنجا که فرونشست مخاطره ای همگانی است؛ راه دادخواهی برای نجات آب‌های زیرزمینی و پیشگیری از فرونشست بیشتر، بستن چاه‌های غیرمجاز و کاهش برداشت توسط متمولین غیرکشاورز طمعکار!؛ آگاهی بخشی و درخواست برای کنشگری مدنی و مطالبه گری همگانی است. / مهتا بذرافکن
هرجا در بین مردم شهرها و روستاها از آب‌های زیرزمینی حرف می زنیم، فورا بحث چاه‌های غیرمجاز مطرح می کنند. برای همه جای تعجب دارد که چطور حکمرانی نمی تواند زخم عمیق چاه‌هایی که نه مجوز دارند و نه برای اغلب صاحبان شان منبع درآمد و معیشتند چاره کند.
برای مردم سوال است که چطور پزشک، مدیر، تلمبه کار غيربومی می تواند همزمان 4 تا 5 چاه غیرمجاز اجاره کرده و آب را غارت کند؟
اغلب وقتي حرف از بستن چاه‌های غیرمجاز و برخورد با صاحبان آن می‌شود، پژوهش میدانی در استان بوشهر نشان داد که تعداد کمی از چاهها که از قدیم الایام حفر شده و کاربرد معیشتی دارد، چون صاحبان آن بدون قدرت هستند در صف اول بستن هم قرار گرفته اند؛ اما اغلب چاه‌هایی که درسالیان اخیر از روی طمع ورزی حفر شده و متعلق به اقشاری است که با هدف کشت گوجه فرنگی در هکتارهای بالا و یا اجاره دادن حفر کرده اند از بستن کاملا مصون مانده اند!!!
علاوه بر این در برخی از دشتها منابع طبیعی را حتی بدون مجوز غارت کرده و هرگز هم مورد بازخواست قرار نگرفته اند.
هرجا زمین منابع طبیعی را غصب کرده اند، چاه غیرمجاز نیر کنارش است و همه اینها در روز روشن جلو چشم مسئولان که گاه خود ذینفعند اتفاق افتاده است.
هرگاه بحث کشاورزی پیش می آید مسئولان ، فورا بحث امنیت غذایی و معیشت پیش می کشند اما مگر گوجه فرنگی، هندوانه، خربزه، سیب، امنیت غذایی را تضمین می کنند؟ آیا ما مسئول تامین هندوانه و گوجه و بادمجان و پیاز کشورهایی هستیم که با تدبیر و دوراندیشی در جهت حفظ منابع آب شان اجازه کشت به کشاورزان شان نمی دهند؟
صادرات آب در کشوری که همه دشتهایش بحرانی است تیشه به ریشه زدن است.
چطور است که سیستم حکمرانی به بهانه امنیت اینستاگرام که بستر هزاران شغل و معیشت مجازی بود را فیلتر کرد و با صرف صدها میلیارد جایگزین بومی برای آن معرفی نمود؛ اما وقتی پای چاه‌های غیرمجاز و کشاورزی بیمارگونه و حریصانه در میان است فورا بحث معیشت و نبود جایگزین پیش می کشد؟
چطور است که برای سدسازی های بی امان و پرهزینه همیشه اعتبار وجود دارد؛ اما برای نجات آب‌های زیرزمینی و حل مساله معیشت تقریبا هیچ اقدامی نشده و تقریبا بودجه ای در نظر گرفته نمی شود ؟
آیا جز این است که آب‌های زیرزمینی هیچ اهمیتی برای سیاست گذاران و برنامه ریزان ندارد و آن را بی اهمیت تر از سدسازی قلمداد می کنند؟
پرواضح است که آب‌های زیرزمینی قربانی حرص و طمع شده و در بسیاری از موارد معیشت بهانه است، اگر چنین نبود در یک دهه گذشته با سرمایه گذاری برای معیشت جایگزین و بهبود روش‌های آبیاری و توسعه گلخانه ها بعنوان سرمایه گذاری برای نجات آب‌های زیرزمینی توسط سیستم حکمرانی آب ؛ دشتهای کشور حال و روز کنونی نداشتند.
با توجه به بی اهمیت پنداشتن آب‌های زیرزمینی و مخاطره فرونشست توسط سیاسیون و از آنجا که فرونشست مخاطره ای همگانی است؛ راه دادخواهی برای نجات آب‌های زیرزمینی و پیشگیری از فرونشست بیشتر، بستن چاه‌های غیرمجاز و کاهش برداشت توسط متمولین غیرکشاورز طمعکار!؛ آگاهی بخشی و درخواست برای کنشگری مدنی و مطالبه گری همگانی است. / مهتا بذرافکن
Forwarded from Mahdi Motagh ¦ مهدی معتق
This media is not supported in your browser
VIEW IN TELEGRAM
در ارتباط با طرح یک میلیارد درخت، شاید بد نباشد بار دیگر این ویدئو را مروری نماییم.
◾️نزديك به بیش از شش دهه هست که انواع دولت های اجرایی در ایران در پیدا کردن راه حل برای تصرف اراضی طبیعی در جنگلهای هیرکانی ناتوان بوده اند تا عده ای با کمال خونسردی چنین صحنه های فاجعه باری از کاربری اراضی را ایجاد کنند.
◾️ملاحظه میکنید فقط در یک محدوده ۴۰۰ هکتاری، ۲۸۰ هکتار رو مردم اشغال کردند هیچ دولتی هم در طول تاریخ معاصر حریف آنها نیست. که البته این فقط یک نمونه کوچک هست و هزاران نمونه از این دست در گلستان و مازندران و گیلان وجود دارد.
◾️کوههای زباله در دل جنگلهای هیرکانی را ببینید. به عنوان نمونه فقط مساحت کوه زباله سراوان در دل جنگلهای های هیرکانی در گیلان در دو دهه گذشته بیش از سه برابر شده.
◾️بر ای پوپولیست ها یی که به مسند اجرایی تکیه میزنند، البته راحت ترین کار همینستکه چشم خود را روی این مشکلات بسته و هر روز وعده جدید بدهند. شما همین جنگلهای هیرکانی را احیا کرده و مشکل کوههای زباله را حل کنید، یک میلیارد درخت پیشکش.
@mahdi_motagh
مطالب مرتبط:
https://www.khabaronline.ir/news/1314502
◾️نزديك به بیش از شش دهه هست که انواع دولت های اجرایی در ایران در پیدا کردن راه حل برای تصرف اراضی طبیعی در جنگلهای هیرکانی ناتوان بوده اند تا عده ای با کمال خونسردی چنین صحنه های فاجعه باری از کاربری اراضی را ایجاد کنند.
◾️ملاحظه میکنید فقط در یک محدوده ۴۰۰ هکتاری، ۲۸۰ هکتار رو مردم اشغال کردند هیچ دولتی هم در طول تاریخ معاصر حریف آنها نیست. که البته این فقط یک نمونه کوچک هست و هزاران نمونه از این دست در گلستان و مازندران و گیلان وجود دارد.
◾️کوههای زباله در دل جنگلهای هیرکانی را ببینید. به عنوان نمونه فقط مساحت کوه زباله سراوان در دل جنگلهای های هیرکانی در گیلان در دو دهه گذشته بیش از سه برابر شده.
◾️بر ای پوپولیست ها یی که به مسند اجرایی تکیه میزنند، البته راحت ترین کار همینستکه چشم خود را روی این مشکلات بسته و هر روز وعده جدید بدهند. شما همین جنگلهای هیرکانی را احیا کرده و مشکل کوههای زباله را حل کنید، یک میلیارد درخت پیشکش.
@mahdi_motagh
مطالب مرتبط:
https://www.khabaronline.ir/news/1314502
Forwarded from پیام ما آنلاین
راه بسته حقابه هامون
روز جمعه، تصاویر و ویدیوهایی از تجمع اعتراضی گروهی از مردم سیستان در فضای مجاز منتشر شد. مطالبه …
متن گزارش
---
@payamema
روز جمعه، تصاویر و ویدیوهایی از تجمع اعتراضی گروهی از مردم سیستان در فضای مجاز منتشر شد. مطالبه …
متن گزارش
---
@payamema
روزنامه پیام ما
راه بسته حقابه هامون - روزنامه پیام ما
روز جمعه، تصاویر و ویدیوهایی از تجمع اعتراضی گروهی از مردم سیستان در فضای مجاز منتشر شد. مطالبه حقابه هامون از افغانستان، خواسته اصلی شرکت‌کنندگان در این تجمع ب
در آسیای مرکزی، مانند سایر مناطق جهان زنان اغلب جمع آوری کننده، مصرف کننده و مدیران آب در خانه و کشاورزان محصولات آبی و دیم مزارع کوچکند. در نتیجه، زنان دانش قابل توجهی در مورد منابع آب، کیفیت و قابلیت اطمینان تا روش‌های ذخیره‌سازی مناسب در طول تاریخ انباشته‌اند. مزایای مشارکت زنان در مدیریت آب استفاده از این دانش بومی و تلفیق ان با دانش مدرن است که در اغلب مناطق جهان عامدانه نادیده گرفته شده است.
©@ruralwomenissues
©@ruralwomenissues
اجرای پروژه های توسعه ای ازجمله سدسازی یکی ازمهمترین عوامل جابجایی اجباری می باشد. پژوهش
ارزیابی تاثیرات اجتماعی جابه جایی اجباری و اسکان مجدد ناخواسته ناشی از پروژه سدکنگیر در استان ایلام باروش کیفی و بهره گیری رویکرد اتنوگرافیک انجام شده اَشکال مختلف نقل مکان و جابه جایی شامل نقل مکان به جایی در محدود پروژه، نقل مکان شخصی و نقل مکان به سایت جدید اسکان مجدد نشان می دهد.
نوع اول نقل مکان، مناسب ترین گزینه است، چون این کار به مردم اجازه می دهد تا در محیطی آشنا باقی بمانند و در عین حال، کمترین میزان وقفه را نیز به همراه دارد. در نقل مکان شخصی بعضی از مردم ترجیح می دهند تا نقل مکان شان را خودشان مدیریت کنند. این کار به آن ها امکان می دهد تا به انتخاب خود در جایی ساکن شوند. جایی که فکر می کنند فرصت های درآمدی بهتری برای شان دارد. اما نوع سوم نقل مکان، یعنی نقل مکان به سایت جدید مععمولا واجد رحجان کمتری بوده و پیامدهای منفی زیادی در ابعاد مختلف برای نو-ساکنان به همراه داشته است و از آن می توان تحت عنوان اسکان مجدد نارضایت بخش یاد کرد.
https://ijar.ut.ac.ir/article_85788.html
©@ruralwomenissues
ارزیابی تاثیرات اجتماعی جابه جایی اجباری و اسکان مجدد ناخواسته ناشی از پروژه سدکنگیر در استان ایلام باروش کیفی و بهره گیری رویکرد اتنوگرافیک انجام شده اَشکال مختلف نقل مکان و جابه جایی شامل نقل مکان به جایی در محدود پروژه، نقل مکان شخصی و نقل مکان به سایت جدید اسکان مجدد نشان می دهد.
نوع اول نقل مکان، مناسب ترین گزینه است، چون این کار به مردم اجازه می دهد تا در محیطی آشنا باقی بمانند و در عین حال، کمترین میزان وقفه را نیز به همراه دارد. در نقل مکان شخصی بعضی از مردم ترجیح می دهند تا نقل مکان شان را خودشان مدیریت کنند. این کار به آن ها امکان می دهد تا به انتخاب خود در جایی ساکن شوند. جایی که فکر می کنند فرصت های درآمدی بهتری برای شان دارد. اما نوع سوم نقل مکان، یعنی نقل مکان به سایت جدید مععمولا واجد رحجان کمتری بوده و پیامدهای منفی زیادی در ابعاد مختلف برای نو-ساکنان به همراه داشته است و از آن می توان تحت عنوان اسکان مجدد نارضایت بخش یاد کرد.
https://ijar.ut.ac.ir/article_85788.html
©@ruralwomenissues