باوجود افزایش زنان تحصیل‌کرده در ایران، میزان اشتغال آن‌ها کاهش یافته است.

‏دراین بین زنانی که به فضای استارتاپی و ایجاد کسب‌و‌کار خود روی آورده‌اند هم با مشکلات فراوانی روبه‌رواند:
‏یک مثال خانمی در یزد است که هنگام بارداری متوجه می‌شود حق استفاده از مرخصی زایمان ندارد!
محمدباقرزاده



©@ruralwomenissues

دانشمندان قارچ‌هایی را کشف کرده‌اند که می‌توانند پلاستیک را در ۱۴۰ روز تجزیه کنند

https://www.1pezeshk.com/archives/2023/04/scientists-discover-fungi-that-can-eat-plastic-in-just-140-days.html

#بری
آغاز فروش نهال بلوبری (تمشک آبی)..
-در یک گلخانه ۲۰۰۰ متری میتوان ۱۵۰۰ اصله نهال بلوبری کاشت. در زمان شروع باردهی ۲تا ۳ کیلو میوه خواهد داد‌، بعبارتی ۳تا ۴.۵ تن در ۲۰۰۰ متر.
-قیمت الان میوه در حالت عمده ۳۰۰ الی ۵۰۰ هزار تومن هست.این یعنی درآمد ۹۰۰ الی ۱۵۰۰ میلیونی در یک دوره باردهی در یک گلخانه ۲هزار متری که با تنظیم شرایط میتوان در سال دوبار برداشت کرد.
-تحمل خوب سرما و گرما. قابل کاشت در مناطق سردسیری و نیمه سردسیری، نیمه گرمسیری و معتدله. قابل کاشت در شمال کشور
۰۹۳۶۳۲۹۶۰۱۳  -  ۰۹۱۴۳۸۷۵۱۶۸
@vaez6871  @vaezkarami
جهت دیدن سایر ارقام بری به لینک زیر مراجعه کنید👇👇👇👇👇👇👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAFH6gqui6zwLY-vueQ
کانال رو به دوستان معرفی کنید👇👇👇
https://t.me/joinchat/AAAAAFiN9Vkj4SIFcPJ4sg

انیمیشن انسان و نابودی محیط زیست

www.persiangulfstudies.com

🆔 @RuralWomenIssues 👩‍🌾

10 اردیبهشت روز ملی خلیج فارس گرامی باد

خلیج فارسی که باتوسعه صنایع پتروشیمی و گاز و نفت آلوده است.

خلیج فارس که با صید ترال تا مرز ریشه کن شدن نسل زیستتمندانش رفت.

خلیج فارسی که صدها هکتار از سواحلش به بهانه تولید و اشتغال زایی پرورش میگو ‌توسط عده ای تصرف شده که نه به حرا هایش رحم می کنند و نه به روستاها و مردم ساحل نشینش.

خلیج فارسی که قرار است با آب شیرین کنی و انتقال آب ‌ قربانی پساب‌های شور شود..

حریم پارک ملی نایبندش به پتروشیمی آریا ساسول بخشیده شده تا هتل بسازد!!

خلیج فارسی که ساحل نشینش آب ندارد اما قرار است با انتقال آب خراسان رضوی را سیراب کند!!

خلیج فارسی که همه مسئولان در حرف برایش سینه سپرمی کنند و در عمل همان‌ها با امضاهای طلایی در مرکز حال و روزش را خراب و ویران کرده اند..

کاش همانقدر که برای شعار خلیج همیشه فارس سینه سپر می شود؛ در عمل هم کسی قدرش می دانست، قدر حرا هایش، روستاهایش، مرجان‌هایش، ماهی هایش، آب نیلگونش، خلیج نایبندش..

© @ruralwomenissues

#اختصاصی

🔻 این‌بار کسی تکان می‌خورد؟

✍️حمیدرضا میرزاده
دبیر تحریریه

🔷به نظر می‌رسد دیگر قرار نیست «گزارش‌های تکان‌دهنده» کسی را تکان دهد. مرکز پژوهش‌های مجلس گزارشی از برداشت بی‌رویه آب‌های زیرزمینی منتشر کرده است. گزارشی که از کسری تجمعی ۱۴۳ میلیارد مترمکعبی در منابع آب زیر زمینی خبر می‌دهد.

🔷اگر بخواهیم کمی شفاف‌تر و دقیق‌تر درباره این عدد صحبت کنیم، باید بگوییم که مصرف سالانه آب در ایران بنا بر گزارش اخیر وزارت نیرو، چیزی در حدود ۹۸ میلیارد مترمکعب است که ۵۵ درصد آن یعنی حدود ۴۵ میلیارد مترمکعب از منابع زیرزمینی تأمین می‌شود.

🔷به بیان دیگر آنچه به عنوان «کسری تجمعی» اعلام شده، حجمی حدود سه برابر مصرف سالانه آب‌های زیرزمینی در ایران دارد. ساده بگوییم: تقریباً چیزی از آبخوان‌ها و منابع آب زیرزمینی باقی نمانده است.

🔷آمار وزارت نیرو از وجود ۸۰۰ هزار حلقه چاه مجاز و غیرمجاز در کشور خبر می‌دهد. معمولا رسم بر این است که کمبودها، نارسایی‌ها و مشکلات به گردن «فعالیت‌های غیرمجاز» انداخته شود و این وزارت‌خانه هم در گزارش خود به طور نامحسوسی همین رویه را در پیش گرفته است. وزارت نیرو هم در گزارش خود اعلام کرده «۸۵ درصد برداشت از منابع آب زیرزمینی از طریق چاه‌های مجاز انجام می‌شود.»

🔷در واقع سالانه ۳۸ میلیارد مترمکعب آب با مجوز وزارت نیرو برداشت می‌شود و حدود هفت میلیارد مترمکعب دیگر از طریق چاه‌های غیرمجاز برداشت می‌شوند.

🔷نسبت تعداد چاه‌های غیرمجاز به مجاز اما چیز دیگری می‌گوید. مرکز پژوهش‌های مجلس تعداد چاه‌های مجاز را ۴۱۶ هزار حلقه و تعداد چاه‌های غیرمجاز را ۳۳۷ هزار حلقه بیان می‌کند و جمع کل چاه‌های کشور را ۷۵۳ هزار حلقه (۴۳ هزار حلقه کمتر از آمار وزارت نیرو) اعلام می‌کند. بر این اساس، یعنی ۵۵ درصد چاه‌های کشور مجاز هستند اما به گفته وزارت نیرو، ۸۵ درصد منابع آب زیرزمینی را مصرف می‌کنند. این تناقضی قابل تأمل است.

🔷سوال اینجاست که آیا آبدهی متوسط چاه‌های غیرمجاز سالانه ۲۰ هزار و ۷۷۰ مترمکعب است؟ و آیا حفر چاهی با این میزان آبدهی اساساً صرفه اقتصادی دارد؟ این سوالی است که باید کارشناسان اقتصاد کشاورزی پاسخ دهند.

🔷اما اگر بخواهیم اعداد وزارت نیرو را بپذیریم، با چند گزاره روبرو خواهیم بود. یا این وزارتخانه نظارتی بر میزان برداشت آب از چاه‌هایی که خود مجوزش را صادر کرده ندارد. یا آنکه از ابتدا برآورد اشتباهی از میزان مجاز برداشت از چاه‌هایی که مجوز آنها را صادر کرده، داشته است.

🔷بر اساس گزارش مرکز پژوهش‌ها، میزان کسری سالانه آبخوان‌ها ۵ میلیارد مترمکعب است و وزارت نیرو نیز در گزارش خود سعی دارد تمام بار کسری آبخوان‌ها را به گردن چاه‌های غیرمجاز بیاندازد که به گفته همین وزارتخانه سالانه هفت میلیارد مترمکعب از آب‌های زیرزمینی برداشت می‌کنند.

🔷در این گزارش به پیشرفت پروژه‌های «طرح احیای و تعادل‌بخشی منابع آب زیر زمینی کشور» اشاره شده است. در این طرح استقرار ۶۰۰ گروه گشت و بازرسی برای کنترل برداشت از چاه‌ها و نصب ۱۳۰۰ دستگاه جی‌پی‌اس روی دستگاه‌های حفاری با برچسب «اجرا شده» مشخص شده‌اند.

🔷اما «نصب ۲۰۹۰۰مورد تجهیزات اندازه‌گیری روی منابع آب و پیزومترها و چاه‌های اکتشافی» (با هدف اندازه‌گیری سطح آب آبخوان‌ها) فقط ۵ درصد و «حفر ۵۲۰۰چاه پیزومتری در دشت‌های کشور و تجهیز آنها» فقط ۲ درصد پیشرفت داشته است. اما «تهیه بیلان و بانک اطلاعاتی ۶۰۹ محدوده مطالعاتی به‌صورت برخط»، «تهیه و نصب ۳۶۰هزار کنتور حجمی و هوشمند آب و برق» و «خرید چاه‌های كم‌بازده كشاورزی» به طور کل اجرا نشده‌اند. در واقع این گزارش، توانایی کم وزارت نیرو در کنترل برداشت از منابع آب زیرزمینی را نشان می‌دهد.

🔷همین نظارت ضعیف، آمارهای وزارت نیرو از سهم چاه‌های غیرمجاز را با تزلزل روبرو می‌کند. در حالی که قرار بوده تا ۳۶۰ هزار کنتور هوشمند، میزان برداشت آب بخش عمده چاه‌های مجاز را کنترل کنند، اما این پروژه هیچ‌گاه انجام نشده است. از سوی دیگر حتی برآوردها از تعداد چاه‌های غیرمجاز در دو گزارش مرکز پژوهش‌ها و وزارت نیرو اختلافی ۴۳ هزار تایی دارد. با این حال گزارش وزارتخانه بر عملکرد خودش مهر تایید می‌زند و اضافه برداشت‌ها از منابع آب زیرزمینی را به فعالیت‌های بدون مجوز نسبت می‌دهد.

🔷اینکه بدانیم با چه راه‌حل و ترفندی می‌توان وضعیت منابع آب کشور را بهبود بخشید، ساده نیست. اما این را می‌دانیم که وضعیت یک تراژدی تکان‌دهنده و تمام عیار است؛ آیا این بار کسی تکان می‌خورد؟/#پیام_ما

#آب_زیرزمینی

@payamema

آب‌های زیرزمینی از دست رفته است، نه اشتغال پایداری ایجاد شده و نه آب مانده است!! علاوه بر این مخاطره فرونشست نه تنها روستاها که کلان شهرها را نیز تهدید می کند.

وزارت نیرو و نظام حکمرانی آب برای سدسازی و انتقال آب پول و اعتبار دارند، اما برای نجات آب‌های زیرزمینی به طرح ضعیف تعادل بخشی و احیا و بستن چاه‌های غيرمجاز غیرسفارشی ها بسنده کرده اند.

تبیعض در سرمایه گذاری بین منابع آب و اهمیت ندادن به آب‌های زیرزمینی و گذاشتن بار اشتغال و خودکفایی برگرده کشاورزی؛ انهم بدون توسعه کیفی و پز دادن به وسعت به جای بازده و بهره وری کشور را به لبه پرتگاه رسانده است.

کجایند آنها که به صادرات هندوانه و گوجه و خیار وخربزه و پیاز مفتخر بودند پاسخ دهند؟

فرونشست زمین یک طرف قضیه است وخیل کشاورزان بیکار و آوارگان روستایی یک طرف. اگر به اندازه سدسازی و انتقال آب به نجات آب‌های زیرزمینی نیز توجه می‌شد؛ هم می توانستیم کشاورزی توسعه یافته و مدرن و کم آب بر داشته باشیم و هم آبخوان‌های سالم..

وقتی با مداخله سیاسیون دربرابر اولین چاه غیرمجاز مماشات شد، بدیهی است که امروز به عزای آبخوانها بنشینیم.

©@ruralwomenissues

◻️ مرکز پژوهش‌های مجلس دربارۀ اثر برداشت بی‌رویۀ آب‌های زیرزمینی بر فرونشست زمین هشدار داد:

🔻سفره‌های خالی، زمینِ فرونشسته

🔷براساس داده‌های ســازمان زمین‌شناسی و اکتشافات معدنی کشور تقریبا برای تمام استان‌های کشور در سال ۱۳۹۸، پدیده فرونشست گزارش شده است.

🔷از میان مجموع ۶۰۹ دشت مطالعاتی کشور که شماری از آنها (دشت‌های ممنوعه بحرانی با تعداد ۱۳۴ دشت) دچار فرونشست زمین شده‌اند، ۴۲۰ دشت به‌عنوان ممنوعه و ممنوعه بحرانی قلمداد می‌شود. تعداد دشت‌های ممنوعه برابر ۳۱۷ دشت در سال ۱۳۹۲ بوده است.

🔷آبخوان‌های ایران در سال ۱۴۰۱ با کسری حدود ۱۴۳ میلیارد مترمکعب روبرو بودند که همین موضوع، باعث شد تا فرونشست زمین در بسیاری از مناطق کشور گزارش شود./#پیام_ما

#محیط_زیست #فرونشست

@payamema

به مناسبت روز کارگر: تاریخچه ای از وضعیت کارگران زن در اقتصاد ایران:

توسعه سرمایه‌داری و کارگران زن در عصر قاجار


در اواخر دوره قاجاریه، جامعه ایران گذار آرامی را از دوره ماقبل صنعتی‌شدن، سنت و نیز از جامعه و اقتصاد عمدتاًً فئودالی به دوره‌ای از روابط سرمایه‌داری ناشی از ظهور کارخانه‌‌های مدرن، تجربه نمود. اسناد موجود در کتاب «تاریخ اقتصادی ایران» ــ نوشته عیسوی
 فهرست انواع کارخانه‌هایی را که در طول این دوره ایجاد و یا ورشکست شده بودند، ارائه می‌دهند.مطابق گزارش این کتاب، زنان ایرانی نقش اقتصادی مهمی را در اواخر دوره قاجار بازی کرده‌اند؛ چنانکه برای خانواده، صاحبان کار و نیز برای دولت مفید بودند. در مناطق روستایی زنان کارگر دستمزدی دریافت نمی‌کردند؛ بااین‌حال آنها برنج، کره، سبزیجات خشک‌کرده و چای تولید می‌کردند و سهم مهمی در تولید اقلامی چون گندم، جو، تنباکو، پنبه، پوست (حیوانات)، ابریشم خام یا فرآوری‌شده، تریاک، رنگها، پشم و نخ ایفا می‌نمودند.

اولین کارخانه نساجی به شکل اروپایی در دهه 1850.م تاسیس شد، اما همچنان فعالیتهای نساجی که در خانه‌ها و در مقیاسهای کوچک انجام می‌گرفت، بخش عمده تولیدات نساجی را در اختیار داشت. در بخش ریسندگی پشم و نخ در خانه و نیز در کارخانه‌های جدید، زنان زیادی از طبقات کارگر مشغول کار بودند. زنان در مناطق گیلان، مازندران، کاشان، یزد و اصفهان عمدتا در تولید نخ و ابریشم جهت مصارف خانگی و نیز برای فروش در بازار مشغول بودند.تا قبل از اکتشاف و تولید نفت در سالهای 1914ــ1911.م، صادرات عمده ایران تولیدات کشاورزی و صنایع دستی بود و تولیدات زنان ایران از این طریق در بازارهای ملی و جهانی به فروش می‌رسید. مطابق اسناد تجارت خارجی ایران که در کتاب «تاریخ اقتصادی ایران» ارائه شده‌اند، بیش از نصف تجارت این دوره را تولیدات گیاهی، خشکبار، پنبه خام، برنج، یک‌چهارم آن را تولیدات حیوانی خام (مثل پیله ابریشم، پوست و پشم) و چیزی کمتر از یک‌چهارم آن را صنایع (مثل فرش، منسوجات ابریشمی، نخی، پشم و چرم) تشکیل می‌داد. ازاین‌رو باید گفت کارگران زن در این دوره نقش مهمی در تجارت خارجی ایران داشته‌اند. مریم پویا درخصوص طرح پژوهش اقتصاد ایران قرن نوزدهم که توسط سیفی انجام شده، می‌نویسد: «توده‌های کارگری را در چنین بخشهایی عمدتا زنان و بچه‌ها تشکیل می‌دادند که به آنها حقوق بسیار اندکی پرداخت می‌شد و آنان نه مواد خام را تحت کنترل داشتند و نه محصول نهایی را.»

تا پایان قرن نوزدهم بیشتر تشکیلات فرشبافی ــ صنعت تولیدی مهمی که بسیاری از نیروهای کارگر شهری را دربرمی‌گرفت ــ در مقیاس کوچک تولید خانگی باقی ماند. در این صنعت زنان نیروی کار مهمی به‌شمار می‌رفتند. آوریانو (Averyanov) از عبدالله‌اف نقل می‌کند که بافتن فرش در اواخر قرن نوزدهم منحصرا توسط زنان در خانه انجام می‌شد. وی به فرش صادراتی تبریز به بازارهای اروپا اشاره کرده و می‌گوید: «بخش اعظم صنعت فرش به‌وسیله بافندگان خانگی انجام می‌گیرد و زنان و بچه‌ها کار بافتن آن را انجام می‌دهند.» در 1912 یک کارخانه فرش با صدوپنجاه دستگاه بافندگی در دو ساختمان به وسیله کمپانی شرق تاسیس شد. «پشم خام، پس از آماده‌سازیهای مقدماتی در اختیار زنان قرار می‌گرفت تا در خانه‌های‌شان به ریسیدن و تبدیل آن به نخ مشغول شوند.»
برای رنگ مورد نیاز فرشها و سایر صنایع دستی، «زنان چادرنشین ماده آن را با روشهای قدیمی آماده می‌کردند. آنها برای به‌دست‌آوردن اسید از جوهر لیمو استفاده می‌کردند که به مشقت زیاد با سوزاندن سولفور ساخته می‌شد؛ و نیز برای به‌دست‌آوردن قلیا از ادرار گاو استفاده می‌کردند.»
دلریش در پژوهشهای مربوط به زنان عصر قاجار، بر اهمیت نقش زنان در کارهای تولیدی، برای عرضه در بازار داخلی و خارجی (و نیز بر اهمیت نقش آنان در کار غیرتولیدی که در ادامه خواهد آمد) تاکید می‌کند. بخش اعظم و عمده برنج ایرانی در گیلان تولید می‌شد. علاوه‌براین زنان گیلک کرم ابریشم پرورش می‌دادند و نخ ابریشم تولید می‌کردند.

اگرچه کار تولیدی خانگی مستلزم ساعات کار طولانی، حقوق و دستمزد ناچیز برای آنها بود، استخدام در کارخانه‌ها یا کارگاهها نیز وضعیت چندان بهتری نداشت. دلریش می‌نویسد: «دستمزد زنان برای یک سال کار پرداخته می‌شد و ازاین‌رو صاحب‌کار به‌راحتی می‌توانست از کارگران ساعات کار طولانی‌تر و کار زیادتری مطالبه کند و چون دولت بر کار آنها نظارتی نداشت، استعمار زنان کار راحتی بود.

ادامه این مقاله ارزشمند را
اینجا بخوانید
http://ensani.ir/fa/article/11474

#روز_جهانی_کارگر

©@ruralwomenissues

روایت‌هایی از کار زنان در مزارع.
زنان روستایی بخش مهمی از چرخه تولید و امنیت غذایی کشوربر عهده دارند؛ اغلب کار مزارع فصلی است، نه بیمه دارد و نه دستمزد برابر. کار فصلی مستلزم جابجایی و ماندگاری موقت است..


گزارش خبرگزاری مهر از زنان کارگر مزارع قابل تامل است.

https://www.mehrnews.com/amp/5244577/


©@ruralwomenissues

🔻طاهر موسوی، جامعه‌شناس: ۷۱ درصد زنان سالمند درآمدی ندارند

طاهر موسوی، جامعه‌شناس و عضو انجمن جامعه‌شناسی ایران در گفت‌وگو با اعتماد:

🔹بیش از ۹۰٪ زنان سالمند تنهای ایرانی در سه دهک پایین درآمدی قرار دارند، یعنی به‌طور جدی مشکل معیشتی دارند و برای پرداخت هزینه‌های درمان و توانبخشی با چالش بزرگی رو به رو هستند. بیش از ۷۱٪ زنان سالمند تنها درآمدی ندارند و تنها ۲۹٪ بقیه درآمد دارند. از این بین نیز ۳.۵٪ درآمد کمتر از یک میلیون تومان و ۱۳.۵٪ نیز بین یک تا سه میلیون تومان درآمد دارند.

🔹 نزدیک به ۷۴٪ زنان سالمند تنهای ایرانی بی‌سواد هستند و در بین زنان سالمند تنهای باسواد اغلب (۵۸.۳٪) دارای سواد در مقطع ابتدایی یا سوادآموزی هستند و توانایی چندانی برای بهره‌گیری از اینترنت و فناوری‌ها ندارند./ اعتماد

این مطلب را #اینجا_بخوانیم 👇

https://www.etemadonline.com/tiny/news-610124


©@ruralwomenissues

✅صفحه نخست روزنامه #پیام_ما
دوشنبه ۱۱ اردیبهشت ۱۴۰۲

🔻ظرفیت تهران تمام شد
🔷نتایج یک گزارش جدید نشان می‌دهد که در هیچکدام از مناطق پایتخت دیگر نمی‌توان جمعیت بیشتری گنجاند. این گزارش را در صفحه ۶ بخوانید.

🔻زبان فارسی راز ماندگاری ایران
🔷گزارش سخنرانی «حسن انوری»، عضو فرهنگستان زبان و ادب فارسی، در «عصر شنبه‌های بخارا» را در صفحه ۴ بخوانید.

🔻مناقشه پیچیده بین «حفظ محیط‌زیست» و«حفظ منافع اقتصادی»
🔷تحلیلی بر بازیگران و ذینفعان سد «آبریز» که با نام «سد مارون ۲ » شناخته می‌شود را در صفحه ۳ بخوانید.

🔻انتقال بی‌هیاهوی توله خرس‌سیاه
🔷وقتی توجه به گونه‌های حیات‌وحش متناسب نیست. این گزارش را در صفحه ۵ بخوانید.

🔻غفلت اکولوژیک در بارگذاری‌های پایتخت
🔷 یادداشت شینا انصاری، کارشناس محیط زیست را در صفحه ۱ بخوانید.

🔗وبسایت روزنامه👇🏻
www.payamema.ir

🔗لینک اینستاگرام
https://instagram.com/payamema

🔗لینک توییتر
https://twitter.com/payamema

🔗لینک گروه
@payamema

سهم 90درصدی کارگری و سهم اندک مدیریتی زنان در صنعت شیلات

تحقیقات بانک جهانی نشان می دهد 85/5 درصد کارگران بخش فرآوری ماهی در جهان زنان هستند. از طرفی یک گزارش از FOA می گوید 90درصد کارگران بخش فرعی صنایع غذایی از جمله فرآوری زنان هستند. سهم زنان از پست های مدیریتی و خدماتی بسیار کم است. این البته ارتباطی به صلاحیت یا دستاوردها ندارد اما نتیجه موانعی مشخص و معین اداری و رویکردهای جنسیت زده سیاستگذاران در کشورهاست.

مشکل نابرابری جنسیتی در بخش شیلات به واحدهای کوچک ماهیگیری در کشورهای در حال توسعه محدود نمی شود. این مساله در سطح بین المللی، در غیبت نمایندگان زنان در هیات مدیره ها، مشاغل رده بالا و کنفرانس ها نیز قابل لمس است.

از 100 شرکت غذای دریایی در جهان، تنها یکی از آنها هم اکنون توسط یک زن اداره می شود در حالی که در ایالات متحده آمریکا از 100 شرکت برتر غذای دریایی، 8 شرکت توسط زنان اداره می شوند.
کارگران زن در صنعت شیلات اغلب کارگران فصلی و بدون مزایایی هم‌چون بیمه اند.

#روز_جهانی_کارگر
©@ruralwomenissues

تفاوت دو سبک و سیاق مدیریتی در حفاظت از رودخانه ها و محیط زیست در این تصویر به خوبی نمایان هست.

@mahdi_motagh

میانگین بارش در توکیو بطور متوسط سالیانه ۱۸۰۰ میلیمتر می‌باشد.

اما ایران عمیقا با تنش آبی مواجه است و این چنین آب‌های ارزشمند شيرين الوده است.. مرحبا به مدیریت منابع آب، دست مریزاد به محیط زیست و افرین به مردمی هنر نزدشان است.

🔻سال گذشته ۱۹۰۰ کارگر به دلیل حوادث کاری جان باختند

معاون پزشکی و آزمایشگاهی سازمان پزشکی قانونی کشور درباره آمار متوفیان ناشی از حوادث کار در سال ۱۴۰۱ گفت:

در مجموع ۱۹۰۰ نفر در سال ۱۴۰۱ در حوادث ناشی از کار، جان خود را از دست دادند که در مقایسه با مدت مشابه سال قبل که آمار تلفات یک هزار و ۹۲۶ نفر بود، ۱.۳ درصد کاهش داشته است.

از کل تلفات حوادث کار در سال گذشته یکهزار و ۸۷۰ نفر مرد و ۳۰ نفر زن بودند، این در حالی است که تعداد مردان فوت شده در حوادث کار در سال ۱۴۰۰ یکهزار و ۹۱۰ و تعداد زنان ۱۶ نفر بوده است./ ایلنا

ایا می‌دانيد ایران حزو محدود کشورهایی است که رسما روز کارگر در تقویم ملی ندارد؟

#روز_جهانی_کارگر

©@ruralwomenissues

مرکز پژوهش‌های مجلس شورای اسلامی

حدود ۴۵ درصد» چاه‌ها غیرمجازند


بر اساس این گزارش، «کاهش شدید تراز آب‌های زیرزمینی و آبخوان‌ها در اثر اضافه برداشت»،
«استخراج معادن،
ذوب شدن تدریجی یخچال‌های دائمی و زلزله»
از عوامل ایجاد فرونشست هستند که تبعات اقتصادی و اجتماعی وسیعی دارند.
«زیرساخت‌هایی مانند خطوط ریلی، خطوط انتقال برق، مراکز نیروگاهی و پژوهش‌های اتمی، مراکز تحقیقات دفاعی، تصفیه‌خانه‌های آب و فرودگاه‌ها بسیار در مقابل گسترش پدیده فرونشست آسیب‌پذیر و نیازمند اقدام هستند.»
«در محدوده جنوب غرب شهر تهران سالانه ۱۷ سانتیمتر فرونشست ثبت و گزارش شده است.»
«آمار دقیق و واحدی در رابطه با چاه‌های موجود در کشـور وجود ندارد و بر اساس آمارهای رسمی موجود، از مجموع ۷۵۳ هزار چاه، ۴۱۶ هزار چاه مجاز و ۳۳۷ هزار حلقه چاه غیرمجاز تلقی می‌شوند.»

بعلاوه، از میان مجموع ۶۰۹ دشت مطالعاتی کشور، «۴۲۰ دشت "ممنوعه" و "ممنوعه بحرانی" قلمداد می‌شوند.»

«۹۴ درصد منابع آب در ایران در بخش کشاورزی» و بقیه در آب شرب و صنعت مصرف می‌شود.

©@ruralwomenissues

مردم علیه تخریب گران : تلاش مردم یک روستا برای جلوگیری فعالیت‌های غیرقانونی یک معدن‌دار

اهالی روستای هرنجِ طالقان بعد از مدت‌ها تلاش توانسته‌اند جلوی فعالیت یک معدن را بگیرند که به زمین‌های‌ کشاورزی آن‌ها آسیب زده است.

به گواه شاهدان گروهی معدنکار با استخراج شن و ماسه از این روستا آرامش آنها را برهم زده‌اند. این روستاییان با نوشتن نامه‌ای که به امضای معتمدان و شورای روستای هرنج هم رسیده خواستار جلوگیری از این اتفاق شدند که منجر به تخریب زمین های کشاورزی‌شان شده است.

در پی شکایت اهالی روستا، مرجع قضایی این حوزه با صدور رایی حکم به تعطیلی برداشت از زمین‌های این روستا داده است. در حکم قضایی معلوم شده که فعالیت این معدن به محیط‌زیست هم آسیب می‌زده و در پهنه حفاظت مطلق سد طالقان بوده است./ اسکان نیوز


©@ruralwomenissues

روز معلم گرامی باد..
تبریک که ندارد..

©@ruralwomenissues

آب قربانی سیاست زدگی است؛ نجات این قربانی از قربانگاه تنها راه نجات ایران

گزارش مرکز پژوهش‌های مجلس در خصوص وضعیت آب و فرونشست زمین بسیاری از دلسوزان وطن را وحشت‌زده کرده است.

اگر این گزارش حکمرانان را هم تحت تاثیر قرار داده و وحشت زده شان کرده است؛ وقت آن است که متخصصان آب و محیط زیست در کنار متخصصان اجتماعی و توسعه پایدار را فراخوانده و با جستجوي راه حلهای نوآورانه و پایدار جلو فراگیرتر شدن فاجعه ای که پیامد مدیریت ناکارآمد و مطلق فن سالاران است گرفته شود.

عامل اصلی این وضعیت « وعده های سیاسی» و «گعده های سیاسی» است. انها که با وعده تأمین مداوم آب و مدیریت دستوری به ولع و آب خواهی اذهان مردم دامن زدند و البته جیب مافیاهای آب و صنعت و کشاورزی را آباد نمودند.
اکنون که کفگیر اب به ته دیگ خورده و صدايش درآمده؛ در عرصه مدیریت آب نیاز به بازنگری در تربیت انسانهایی با تفکر سازگاری با کم آبی داریم.

چندین دهه فن سالاران با راههای فن سالارانه در حوزه اب و کشاورزی کشور را به این بن بست رساندند، اکنون نیاز به مشارکت رویکردهای انسان گرا و کمک گرفتن از متخصصان علوم انسانی برای سرو سامان دادن به مشارکت، سازگاری با کم آبی و کاهش مداخلات سیاسیون در مسائل و امور آب است.
فرونشست زمین بسیار جدی است و وقت ان است که توصیه نامه ها و مداخلات سیاسیون ملی و محلی در امور آب و چاهها پایان یابد.
همه دلسوزان منتقد به مديريت منابع آب و منابع طبیعی کشور می دانند که مافیای آب و کشاورزی و صنعت، چگونه کشور را به این بن بست هولناک کشانده است و تا
زمانی که مدیریت آب از چنبره سیاست و فساد و زیاده خواهی خلاص نشود و به دست متخصصان واقعی و دلسوز میان رشته ای سپرده نشود دامنه و عمق بحران بیشتر خواهد شد.

سدسازی که بیش از 60 درصد ابهای کشور را تبخیر می کند و انتقال آب از این استان به آن استان نه تنها مشکلی حل نخواهد کرد، بلکه فقط دامنه بحران را بزرگتر و فراگیر تر و اجتماعی خواهد کرد.

خشک شدن دریاچه ارومیه، تالاب ها از جمله تالاب بختگان و طشک و گاوخونی و دریاچه های اب شیرین همه و همه نتیجه سدسازی و انتقال آب و توسعه فاجعه بار کشاورزی با پنهان شدن پشت نقاب اشتغال زایی و تولید و خودکفایی است.

این شواهد و نتایج رسمی پژوهشی نشان می‌دهد که در 30 سال گذشته هرچه آب  بیشتر عرضه شده، تقاضا هم بیشتر شده و دامنه تخریب نیز گسترش یافته است.

مشکل آب ایران در سیاست و سیاستگذاری های پشت درهای بسته ای که می گفتند « موافقت محیط زیست و دستگاههای متولی پایداری را چند روزه می گیرند» بوده و مهار تخریب آن نیز از همین نقطه مقابله با سوداگران آب است.

از طرفی نگاهی به ضایعات آب در بخش کشاورزی کافیست تا نشان دهد که در کشاورزی فاجعه ما چه خبر است. در ایران چندبرابر آبهایی که منتقل می‌شود، فقط ضایعات آب وجود دارد و رقم 30 هزار میلیون متر مکعب آب رقم هولناکی است که البته لرزه بر دل متولیان آب و کشاورزی نیانداخته است. که اگر انداخته بود امروز با این حجم از تخریب آبخوان‌های کشور مواجه نبودیم.

هرچند در حال حاضر حتی با وجود این گزارش‌ها در برخی از نقاط کشور؛ درست جلو چشم مسئولان و متولیان، عده ای در حال تصرف منابع طبیعی جنگل تراشی و کشت محصولات آب بر با چاههای غیرمجازند.
این شیوه حکمرانی که بر روی سدسازی و انتقال آب و خودکفایی و گذاشتن بار اشتغال بر گرده کشاورزی بنا شده و آب‌های زیرزمینی را به حاشیه سپرده است؛ عامل اصلی ویرانی آبخوانها و فرونشست است و این دور باطل که همچنان ادامه دارد تنها به تخریب بیشتر و مصائب غیرقابل جبران می انجامد.

برای نجات کشور باید و ضروری است برای آبخوانها و نجات آب‌های زیرزمینی به اندازه سدسازی و انتقال آب اعتبارات اختصاص یابد تا با هزینه کردن آن در معیشت و اشتغال جایگزین، سرو سامان دادن به شغل کشاورزی، کاستن از وسعت کشاورزی و افزودن به بهره وری با کشت کم اب بر، مدرن و هوشمندسازی کشاورزی و بستن چاه‌های مخرب چه مجاز و چه غیرمجاز؛ بازیافت آب و استفاده از ابهای نامتعارف، راه حلهای اجتماعی همچون آموزش بهره وری، راه اندازی نهضت جمع آوری اب باران برای مصارف عمومی، احیای پوشش گیاهی طبیعی و اقدامات آبخیزداری در بالادست و همچنین اقداماتی نظیر پخش سیلاب ( برای تغذیه آبخوانها ) در پایین دست حوضه های آبریز و.... از فراگیرتر شدن فاجعه و پیامدهای اجتماعی آن تا حدی پیشگیری شود.
هشدار! پایداری سرزمین ایران در خطر است/ مهتا بذرافکن

🆔 @RuralWomenIssues

پرورش کفشدوزک برای کنترل آفات به روش بیولوژیکی

اینگونه اشتغال زایی کرده و به محیط زیست و منابع آب و سلامت جامعه می توان کمک کرد.

کشاورزی فقط تولید هندوانه، گوجه و خیار با چاه غیرمجاز نیست. عناصر اصلی در کشاورزی پایدار محافظت از اب و خاک و سلامت است.

©@ruralwomenissues