دنیای ما در حال محو شدن از سبز به خاکستری است. نوار تنوع زیستی از سال 1970 کاهش 69 درصدی را در بیش از 5000 گونه پستاندار، پرنده، ماهی، دوزیستان و خزندگان نشان می دهد. از جنگل‌های سر به فلک کشیده گرفته تا اعماق دریا، گونه‌های بی‌شماری زندگی می‌کنند که نگهداری از هر کدام حیاتی است. اما کنش‌های انسانی تلفات غیرقابل جبرانی را به همراه داشته و زیستگاه‌ها به دلیل فعالیتهای طمع کارانه و حریصانه انسان درحال انقراضند.
درحالی که در دنیا حفاظت از تنوع زیستی و احیای طبیعت مسئولیت و ماموریت دولتها در رسیدن به اهداف توسعه پایدار تعریف میشود؛ درکمال تعجب و تأسف محیط زیست را از برنامه هفتم توسعه حذف کرده اند.
باوجود وضعیت شکننده محیط زیست وضعیت ما این است؛ وای به روزی که همین هم نباشد. ما برای زنده ماندن به خاک،آب و غذا سالم و کافی، هوای پاک و طبیعت وتنوع زیستی نیازمندیم نه نفت وپتروشیمی و معدن.
برای انها لایحه داده اند برای محیط زیست نه
#روز_جهانی_تنوع_زیستی
©@ruralwomenissues
درحالی که در دنیا حفاظت از تنوع زیستی و احیای طبیعت مسئولیت و ماموریت دولتها در رسیدن به اهداف توسعه پایدار تعریف میشود؛ درکمال تعجب و تأسف محیط زیست را از برنامه هفتم توسعه حذف کرده اند.
باوجود وضعیت شکننده محیط زیست وضعیت ما این است؛ وای به روزی که همین هم نباشد. ما برای زنده ماندن به خاک،آب و غذا سالم و کافی، هوای پاک و طبیعت وتنوع زیستی نیازمندیم نه نفت وپتروشیمی و معدن.
برای انها لایحه داده اند برای محیط زیست نه
#روز_جهانی_تنوع_زیستی
©@ruralwomenissues
کم آبی؛ از بلوای زمین تا بخل آسمان
تقریبا برای تمام استان های کشور پدیده فرونشست زمین گزارش شده است
✍🏻 امتداد-گروه اقتصاد: هم اکنون ۵۵ درصد از آبی که به‌صورت سالانه در کشور به مصرف می‌رسد، از طریق چاه‌ها و قنات‌ها تأمین میشود. این آماری از وضعیت آب کشور است که پایگاه اطلاع‌رسانی وزارت نیرو آن را اعلام کرد. براساس این گزارش و بنابر آمارهای شرکت منابع آب ایران، در حال حاضر ۵۵ درصد از ۹۸ میلیارد مترمکعب آبی که به‌صورت سالانه در کشور به مصرف می‌رسد، از طریق منابع آب زیرزمینی تأمین میشود و از نظر نوع طبقه‌بندی نیز ۸۷ درصد از مصارف سالانۀ کشور به کشاورزی، ۹ درصد به شرب و بهداشت و ۳ درصد به صنایع اختصاص می‌یابد.
🔹 در میان استان‌های کشور بیشترین وابستگی به آبهای زیرزمینی به استان‌هایی، چون کرمان، یزد، البرز، خراسان جنوبی، هرمزگان، همدان، خراسان رضوی و فارس اختصاص دارد که به‌ترتیب در این استان‌ها سهم برداشت آب از منابع آب زیرزمینی نسبت به آبهای سطحی ۹۳ درصد، ۹۱ درصد، ۸۹ درصد، ۸۹ درصد، ۸۸ درصد، ۸۷ درصد، ۸۴ درصد و ۸۰ درصد است.
🔹 هم چنین بیش از نیمی از آب مصرفی در کشور از منابع آب زیرزمینی است و سهم کشاورزی این میان چشمگیر است. وزارت نیرو در گزارشی اعلام کرده ۸۷ درصد مصرف سالانه کشور از آبهای زیرزمینی به کشاورزی اختصاص دارد. هرچند در سالهای اخیر بار‌ها و بار‌ها از سوی پژوهشگران حوزۀ آب دربارۀ استفاده بی‌رویه از منابع آب زیرزمینی هشدار داده شد، اما با بی‌نتیجه بودن این هشدارها، شاهد استفاده ۵۵ درصدی از این منابع آب هستیم؛ منابعی که کمبود آنها مدت‌ها از جمله دلایل اصلی فرونشست زمین بوده است.
🔹 میزان وابستگی زمین‌های کشاورزی تجهیزشده برای آبیاری به منابع آب زیرزمینی به‌طور متوسط در دنیا ۳۷.۸ درصد، در خاورمیانه ۴۶.۲ درصد و در ایران ۶۲.۱ درصد است. در یکی از مطالعات روشمند منتشرشده در سال ۲۰۲۳، داده‌های سری زمانی ماهواره‌ای از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۹ برای کشور ایران بررسی شده است. این مطالعه داده‌های اقلیمی و داده‌ها و اطلاعات سری زمانی ماهواره‌ای را در سطح جهانی تجزیه و تحلیل می‌کند و امکان بررسی سراسری ۲۰ سال اخیر را در مقیاس‌های مکانی و زمانی دقیق فراهم می‌کندئ
🔹 از سوی دیگر فرونشست زمین در سالهای اخیر به‌عنوان یکی از دلایل اصلی برداشت از آبهای زیرزمینی عنوان شده و این اتفاق در‌حالی‌است که خشک‌شدن رودخانه‌ها از جمله دیگر دلایل اصلی این اضافه‌برداشت است./ امتداد
©@ruralwomenissues
تقریبا برای تمام استان های کشور پدیده فرونشست زمین گزارش شده است
✍🏻 امتداد-گروه اقتصاد: هم اکنون ۵۵ درصد از آبی که به‌صورت سالانه در کشور به مصرف می‌رسد، از طریق چاه‌ها و قنات‌ها تأمین میشود. این آماری از وضعیت آب کشور است که پایگاه اطلاع‌رسانی وزارت نیرو آن را اعلام کرد. براساس این گزارش و بنابر آمارهای شرکت منابع آب ایران، در حال حاضر ۵۵ درصد از ۹۸ میلیارد مترمکعب آبی که به‌صورت سالانه در کشور به مصرف می‌رسد، از طریق منابع آب زیرزمینی تأمین میشود و از نظر نوع طبقه‌بندی نیز ۸۷ درصد از مصارف سالانۀ کشور به کشاورزی، ۹ درصد به شرب و بهداشت و ۳ درصد به صنایع اختصاص می‌یابد.
🔹 در میان استان‌های کشور بیشترین وابستگی به آبهای زیرزمینی به استان‌هایی، چون کرمان، یزد، البرز، خراسان جنوبی، هرمزگان، همدان، خراسان رضوی و فارس اختصاص دارد که به‌ترتیب در این استان‌ها سهم برداشت آب از منابع آب زیرزمینی نسبت به آبهای سطحی ۹۳ درصد، ۹۱ درصد، ۸۹ درصد، ۸۹ درصد، ۸۸ درصد، ۸۷ درصد، ۸۴ درصد و ۸۰ درصد است.
🔹 هم چنین بیش از نیمی از آب مصرفی در کشور از منابع آب زیرزمینی است و سهم کشاورزی این میان چشمگیر است. وزارت نیرو در گزارشی اعلام کرده ۸۷ درصد مصرف سالانه کشور از آبهای زیرزمینی به کشاورزی اختصاص دارد. هرچند در سالهای اخیر بار‌ها و بار‌ها از سوی پژوهشگران حوزۀ آب دربارۀ استفاده بی‌رویه از منابع آب زیرزمینی هشدار داده شد، اما با بی‌نتیجه بودن این هشدارها، شاهد استفاده ۵۵ درصدی از این منابع آب هستیم؛ منابعی که کمبود آنها مدت‌ها از جمله دلایل اصلی فرونشست زمین بوده است.
🔹 میزان وابستگی زمین‌های کشاورزی تجهیزشده برای آبیاری به منابع آب زیرزمینی به‌طور متوسط در دنیا ۳۷.۸ درصد، در خاورمیانه ۴۶.۲ درصد و در ایران ۶۲.۱ درصد است. در یکی از مطالعات روشمند منتشرشده در سال ۲۰۲۳، داده‌های سری زمانی ماهواره‌ای از سال ۲۰۰۱ تا ۲۰۱۹ برای کشور ایران بررسی شده است. این مطالعه داده‌های اقلیمی و داده‌ها و اطلاعات سری زمانی ماهواره‌ای را در سطح جهانی تجزیه و تحلیل می‌کند و امکان بررسی سراسری ۲۰ سال اخیر را در مقیاس‌های مکانی و زمانی دقیق فراهم می‌کندئ
🔹 از سوی دیگر فرونشست زمین در سالهای اخیر به‌عنوان یکی از دلایل اصلی برداشت از آبهای زیرزمینی عنوان شده و این اتفاق در‌حالی‌است که خشک‌شدن رودخانه‌ها از جمله دیگر دلایل اصلی این اضافه‌برداشت است./ امتداد
©@ruralwomenissues
👍1
قابل توجه متولیان برنامه توسعه هفتم که محیط زیست را از برنامه حذف نموده اند: بحران جدی زیستی به زودی در فلات ایران
یخچال‌های طبیعی توده‌های یخی بزرگ هستند که از انباشته شدن بارش‌های برفی در طی هزاران سال به وجود می‌آیند. کارشناسان بر این باورند که تا چند سال آینده بیش از نیمی از یخچال‌های طبیعی جهان به غیر از یخچال‌های قطبی از بین خواهند رفت و این تبعات زیستی، اجتماعی و حتی سیاسی بسیاری را برای دولتها و مردم جهان به دنبال دارد.
افزایش دما و مخاطرات طبیعی از محل تغییرات اقلیمی در سالجاری در کشور حدود دو برابر میانگین سالهای اخیر بوده است که می‌تواند باعث رقم خوردن بحران‌های جدی زیستی در فلات ایران شود.
ایران از اقلیم متنوعی برخوردار است و نمی‌توان گفت که این مخاطره همه جای کشور را به صورت یکسان درگیر خواهد کرد به همین دلیل به نظر می‌رسد در مورد میزان تغییرات دمایی و مخاطرات ناشی از آن باید تجدید نظر کنیم.
ما تنها یک یخچال طبیعی در کشور داریم و آن هم در منطقه لار در البرز مرکزی در نزدیکی قله دماوند قرار دارد و باقی یخچال‌ها تنها توده‌های برفی انباشته شده از چند ده سال اخیر در اطراف قله‌های مرتفع کشور هستند و این‌ها آن قدمت لازم را برای نامیدن آن به عنوان یک یخچال طبیعی به معنای واقعی و علمی ندارند.
قدمت یخچال لار به دوره «وورم» و در حقیقت آخرین عصر یخبندان بر می‌گردد که نزدیک به ۱۰۰ هزار سال پیش اتفاق افتاده و پس از این دوره یخچال‌های ما همواره در حال عقب‌نشینی بوده اما سرعت این عقب‌نشینی در دوره‌های مختلف متفاوت بوده است.
این عقب‌نشینی در دوره فعلی با سرعت بیشتری نسبت به میانگین آن در گذشته در حال انجام است. ما شانسی برای نگه داشتن تنها یخچال طبیعی کشور نداریم و این یخچال طبیعی احتمالا در سالهای آینده به صورت کامل ذوب میشود و ما آن را از دست خواهیم داد.
آیا ذوب شدن یخچال لار می‌تواند منجر به آزاد شدن ویروس‌ها یا میکروب‌هایی از هزاران سال پیش و شیوع بیماری‌ها و یا گسترش اپیدمی‌های دیگر بر روی زمین شود؟ این مساله در مورد یخچال لار که در مقایسه با یخچال‌های بزرگ دنیا ابعاد بسیار کوچکی دارد شامل نمی‌شود و ما در مورد آب شدن یخچال لار باید نگران مسائل دیگری باشیم.
ذوب شدن کامل یخچال به عنوان یک هشدار محسوب میشود زیرا عمده رودهای ما از یک رژیم بارشی برفی تغذیه می‌کنند و تشکیل یخچال‌ها نیز در بسترهای برفی در هزاران سال گذشته شکل گرفته است و ذوب شدن آنها به معنای گرم‌تر شدن زمین و حتی تبدیل الگوهای بارشی برفی به الگوهای بارانی در آینده است.
این تغییر الگو نشان می‌دهد که در آینده ما بارش‌ها و رودهای سیلابی بیشتری خواهیم داشت و این یعنی از دست رفتن منابع پایدار آب شیرین و نیز فرسایش خاک که نتیجه نامطلوبی برای ساکنان این سرزمین خواهد داشت.
با توجه به اینکه این یخچال‌ها در ارتفاع بسیار بالایی هستند احتمال وجود فسیل یا نشانه‌های دیگری از حیات در گذشته در این منطقه وجود نخواهد داشت و این فرضیه که با ذوب شدن یخچال لار می‌توان به اطلاعات بیشتری در مورد گذشته این منطقه دست یافت، بسیار کم است.
🌐 #رکنا_نیوز
www.atacg.ir
یخچال‌های طبیعی توده‌های یخی بزرگ هستند که از انباشته شدن بارش‌های برفی در طی هزاران سال به وجود می‌آیند. کارشناسان بر این باورند که تا چند سال آینده بیش از نیمی از یخچال‌های طبیعی جهان به غیر از یخچال‌های قطبی از بین خواهند رفت و این تبعات زیستی، اجتماعی و حتی سیاسی بسیاری را برای دولتها و مردم جهان به دنبال دارد.
افزایش دما و مخاطرات طبیعی از محل تغییرات اقلیمی در سالجاری در کشور حدود دو برابر میانگین سالهای اخیر بوده است که می‌تواند باعث رقم خوردن بحران‌های جدی زیستی در فلات ایران شود.
ایران از اقلیم متنوعی برخوردار است و نمی‌توان گفت که این مخاطره همه جای کشور را به صورت یکسان درگیر خواهد کرد به همین دلیل به نظر می‌رسد در مورد میزان تغییرات دمایی و مخاطرات ناشی از آن باید تجدید نظر کنیم.
ما تنها یک یخچال طبیعی در کشور داریم و آن هم در منطقه لار در البرز مرکزی در نزدیکی قله دماوند قرار دارد و باقی یخچال‌ها تنها توده‌های برفی انباشته شده از چند ده سال اخیر در اطراف قله‌های مرتفع کشور هستند و این‌ها آن قدمت لازم را برای نامیدن آن به عنوان یک یخچال طبیعی به معنای واقعی و علمی ندارند.
قدمت یخچال لار به دوره «وورم» و در حقیقت آخرین عصر یخبندان بر می‌گردد که نزدیک به ۱۰۰ هزار سال پیش اتفاق افتاده و پس از این دوره یخچال‌های ما همواره در حال عقب‌نشینی بوده اما سرعت این عقب‌نشینی در دوره‌های مختلف متفاوت بوده است.
این عقب‌نشینی در دوره فعلی با سرعت بیشتری نسبت به میانگین آن در گذشته در حال انجام است. ما شانسی برای نگه داشتن تنها یخچال طبیعی کشور نداریم و این یخچال طبیعی احتمالا در سالهای آینده به صورت کامل ذوب میشود و ما آن را از دست خواهیم داد.
آیا ذوب شدن یخچال لار می‌تواند منجر به آزاد شدن ویروس‌ها یا میکروب‌هایی از هزاران سال پیش و شیوع بیماری‌ها و یا گسترش اپیدمی‌های دیگر بر روی زمین شود؟ این مساله در مورد یخچال لار که در مقایسه با یخچال‌های بزرگ دنیا ابعاد بسیار کوچکی دارد شامل نمی‌شود و ما در مورد آب شدن یخچال لار باید نگران مسائل دیگری باشیم.
ذوب شدن کامل یخچال به عنوان یک هشدار محسوب میشود زیرا عمده رودهای ما از یک رژیم بارشی برفی تغذیه می‌کنند و تشکیل یخچال‌ها نیز در بسترهای برفی در هزاران سال گذشته شکل گرفته است و ذوب شدن آنها به معنای گرم‌تر شدن زمین و حتی تبدیل الگوهای بارشی برفی به الگوهای بارانی در آینده است.
این تغییر الگو نشان می‌دهد که در آینده ما بارش‌ها و رودهای سیلابی بیشتری خواهیم داشت و این یعنی از دست رفتن منابع پایدار آب شیرین و نیز فرسایش خاک که نتیجه نامطلوبی برای ساکنان این سرزمین خواهد داشت.
با توجه به اینکه این یخچال‌ها در ارتفاع بسیار بالایی هستند احتمال وجود فسیل یا نشانه‌های دیگری از حیات در گذشته در این منطقه وجود نخواهد داشت و این فرضیه که با ذوب شدن یخچال لار می‌توان به اطلاعات بیشتری در مورد گذشته این منطقه دست یافت، بسیار کم است.
🌐 #رکنا_نیوز
www.atacg.ir
👍2
قابل توجه دوستانی که به سرمایه کوچکی برای راه اندازی کسب و کار نیاز دارند.
برای دریافت وام‌های اشتغال 150 تومنی قرض‌الحسنه می تونید در سامانه جامع اشتغال ثبت نام کنید.
https://tek.mcls.gov.ir/
برای دریافت وام‌های اشتغال 150 تومنی قرض‌الحسنه می تونید در سامانه جامع اشتغال ثبت نام کنید.
https://tek.mcls.gov.ir/
شبه علم جای علم و ادعاهای گزاف جای دانایی
درحالی که گزارش منابع معتبر مانند مرکز پژوهش‌های مجلس خبر از بحران اب بویژه آبهای زیرزمینی می‌دهند؛معاون وزیر کشاورزی در یک ادعای عجیب می‌گوید برای ۲ میلیارد نفر هم می‌توانیم آب تأمین کنیم!!
وی مدعی است که ما با حکمرانی درست آب و در نظر گرفتن بارندگی سالانه و تکیه بر آن و احصا نیازها می‌توانیم آب مورد نیاز دو میلیارد نفر را تأمین کنیم. اگر دور تا دور کشور را دیوار هم بکشند و با جای دیگری ارتباط نداشته باشیم باز هم می‌توانیم امور کشور را پیش ببریم./ایسنا
این ادعاها درحالی مطرح میشود که منابع اب با حکمرانی فاجعه بار چنان تخریب شده اند که «حکمرانی درست» که (جای آن البته درسند توسعه هفتم خالی است) تنها می تواند سرزمین را از خطر تنش آبی شدید نجات دهد. از قدیم گفته اند سنگ بزرگ نشانه نزدن است!!
©@ruralwomenissues
درحالی که گزارش منابع معتبر مانند مرکز پژوهش‌های مجلس خبر از بحران اب بویژه آبهای زیرزمینی می‌دهند؛معاون وزیر کشاورزی در یک ادعای عجیب می‌گوید برای ۲ میلیارد نفر هم می‌توانیم آب تأمین کنیم!!
وی مدعی است که ما با حکمرانی درست آب و در نظر گرفتن بارندگی سالانه و تکیه بر آن و احصا نیازها می‌توانیم آب مورد نیاز دو میلیارد نفر را تأمین کنیم. اگر دور تا دور کشور را دیوار هم بکشند و با جای دیگری ارتباط نداشته باشیم باز هم می‌توانیم امور کشور را پیش ببریم./ایسنا
این ادعاها درحالی مطرح میشود که منابع اب با حکمرانی فاجعه بار چنان تخریب شده اند که «حکمرانی درست» که (جای آن البته درسند توسعه هفتم خالی است) تنها می تواند سرزمین را از خطر تنش آبی شدید نجات دهد. از قدیم گفته اند سنگ بزرگ نشانه نزدن است!!
©@ruralwomenissues
قابل توجه دولتی که با حذف محیط زیست از برنامه هفتم توسعه بر مظلومیت محیط زیست ایران صحه گذاشت
📈نمودار تغییرات سرانه کسری اکولوژیک ایران: فشار بیش از حد ظرفیت براکولوژی سرزمین
🔻طبق نمودار ازاواخر دهه 50 شمسی سرانه ردپای اکولوژیک ایران بیش ازسرانه ظرفیت زیستی شده است. به گونه ای که ازشرایط ذخیره اکولوژیک حدود 1.6هکتار جهانی در ابتدای دهه 60 میلادی به کسری اکولوژیک 2.6- هکتار جهانی در سال 2018رسیده‌ایم.
🔻به بیان دیگر درحالی که در ابتدای دهه 60میلادی،میزان فشار وارد شده بر اکولوژی سرزمین کمتر از ظرفیت زیستی بوده است،اما درحال حاضر فشار اعمال شده بسیار بیشتر از ظرفیت زیستی سرزمین است.
🔻ظرفیت زیستی بیانگر مساحت زمین های تولیدی جهت تولید منابع یا جذب دی اکسید کربن تحت روش ها و فرآیندهای مدیریتی کنونی یک منطقه است
منبع داده:
www.footprintnetwork.org
@AWNRC_ICCMA
⛔️باوجود این وضعیت؛حذف محیط زیست ازبرنامه هفتم توسعه به چه معناست؟ سوداگران وپیمانکاران ازپیکر نیمه جان محیط زیست ایران چه می خواهند وچه درسر دارندمحیط زیست را از برنامه هفتم حذف نموده اند؟
©@ruralwomenissues
📈نمودار تغییرات سرانه کسری اکولوژیک ایران: فشار بیش از حد ظرفیت براکولوژی سرزمین
🔻طبق نمودار ازاواخر دهه 50 شمسی سرانه ردپای اکولوژیک ایران بیش ازسرانه ظرفیت زیستی شده است. به گونه ای که ازشرایط ذخیره اکولوژیک حدود 1.6هکتار جهانی در ابتدای دهه 60 میلادی به کسری اکولوژیک 2.6- هکتار جهانی در سال 2018رسیده‌ایم.
🔻به بیان دیگر درحالی که در ابتدای دهه 60میلادی،میزان فشار وارد شده بر اکولوژی سرزمین کمتر از ظرفیت زیستی بوده است،اما درحال حاضر فشار اعمال شده بسیار بیشتر از ظرفیت زیستی سرزمین است.
🔻ظرفیت زیستی بیانگر مساحت زمین های تولیدی جهت تولید منابع یا جذب دی اکسید کربن تحت روش ها و فرآیندهای مدیریتی کنونی یک منطقه است
منبع داده:
www.footprintnetwork.org
@AWNRC_ICCMA
⛔️باوجود این وضعیت؛حذف محیط زیست ازبرنامه هفتم توسعه به چه معناست؟ سوداگران وپیمانکاران ازپیکر نیمه جان محیط زیست ایران چه می خواهند وچه درسر دارندمحیط زیست را از برنامه هفتم حذف نموده اند؟
©@ruralwomenissues
دوستی مقیم آلمان نوشته :
در یه صفحه ایی اینجا یکی سوال کرده که بخاطر بنایی مجبوره توی حیاطش این بوته ها رو تاحدود سطح زمین هرس کنه اجازه داره این کار رو بکنه؟
جواب ها برایم جالب بود که نوع بوته واندازه هارونوشته بودن و اینکه اجازه نداره بخصوص در این فصل این بوته ها روکوتاه کنه چون یه نوع پرنده توی این بوته ها لانه سازی میکنه والان فصل تخم گذاری این پرنده اس و جریمه نقدی هم میشه.
یاد درخت کهنسالی افتادم که چند وقت پیش نابودش کردن و یاد سه نهالی افتادم که میوه نداده به دار کشیده شدن.
این عمق اختلاف دوکشور است نه اینکه ایران مردم آیفون تصویری دارندما نداریم یا شوفاژ رو زمستون تا آخرین درجه باز می‌کنند و با زیرپوش توی خونه می‌چرخند و پنجره ها رو باز می‌کنند ولی ما زمستون، لباس زمستونی تنمون می‌کنیم و مبل استیل گرون قیمت نداریم ...
.
🆘وطن‌دوستی هم نوعی توسعه یافتگی است که جایش در سیاست و فرهنگ ما خالیست.
دولت دغدغه محیط زیست ندارد و دربرنامه هفتم توسعه اش حذف می کند؛ مردم هم یا نمی‌دانند و یا برایشان مهم نیست جه بلایی دارد بر سر سرزمین مان می آورند..
©@ruralwomenissues
در یه صفحه ایی اینجا یکی سوال کرده که بخاطر بنایی مجبوره توی حیاطش این بوته ها رو تاحدود سطح زمین هرس کنه اجازه داره این کار رو بکنه؟
جواب ها برایم جالب بود که نوع بوته واندازه هارونوشته بودن و اینکه اجازه نداره بخصوص در این فصل این بوته ها روکوتاه کنه چون یه نوع پرنده توی این بوته ها لانه سازی میکنه والان فصل تخم گذاری این پرنده اس و جریمه نقدی هم میشه.
یاد درخت کهنسالی افتادم که چند وقت پیش نابودش کردن و یاد سه نهالی افتادم که میوه نداده به دار کشیده شدن.
این عمق اختلاف دوکشور است نه اینکه ایران مردم آیفون تصویری دارندما نداریم یا شوفاژ رو زمستون تا آخرین درجه باز می‌کنند و با زیرپوش توی خونه می‌چرخند و پنجره ها رو باز می‌کنند ولی ما زمستون، لباس زمستونی تنمون می‌کنیم و مبل استیل گرون قیمت نداریم ...
.
🆘وطن‌دوستی هم نوعی توسعه یافتگی است که جایش در سیاست و فرهنگ ما خالیست.
دولت دغدغه محیط زیست ندارد و دربرنامه هفتم توسعه اش حذف می کند؛ مردم هم یا نمی‌دانند و یا برایشان مهم نیست جه بلایی دارد بر سر سرزمین مان می آورند..
©@ruralwomenissues
👍4
Forwarded from معصومه ابتکار
واقعا حذف شده است؟!
بررسی ها از لایحه منتشرشده برنامه هفتم توسعه نشان می دهد که "اَبَر بحران محیط زیست" کلاً نادیده گرفته شده است.
از جمله موارد حذفی در این لایحه، بند "ارزیابی زیست محیطی" است که از برنامه سوم همواره در قوانین برنامه آمده و مطالعه زیست محیطی قبل از اجرای پروژه های بزرگ و تایید سازمان حفاظت محیط زیست را الزامی می کرد...
#توییت معصومه ابتکار
https://twitter.com/ebtekarm_ir/status/1660635516297936896?t=_C_Qrv-BpSPA6XbHQbPl5A&s=35
آیا واقعا بندی که به خاطر تضاد با منافع سودجویان و فشار آنها همواره با چالش در اجرا مواجه بود، اینک به کلی حذف شده است؟
@massoumehebtekar
بررسی ها از لایحه منتشرشده برنامه هفتم توسعه نشان می دهد که "اَبَر بحران محیط زیست" کلاً نادیده گرفته شده است.
از جمله موارد حذفی در این لایحه، بند "ارزیابی زیست محیطی" است که از برنامه سوم همواره در قوانین برنامه آمده و مطالعه زیست محیطی قبل از اجرای پروژه های بزرگ و تایید سازمان حفاظت محیط زیست را الزامی می کرد...
#توییت معصومه ابتکار
https://twitter.com/ebtekarm_ir/status/1660635516297936896?t=_C_Qrv-BpSPA6XbHQbPl5A&s=35
آیا واقعا بندی که به خاطر تضاد با منافع سودجویان و فشار آنها همواره با چالش در اجرا مواجه بود، اینک به کلی حذف شده است؟
@massoumehebtekar
Forwarded from مجله تلگرامی صدای پای آب
✔️ سندی که نشان می دهد که ریاست سازمان محیط زیست در سیاستی عامدانه ماموریت بی اثر کردن سازمان محیط زیست را در ساختار حکمرانی دنبال می کند.
🔹دکتر سلاجقه باید به افکار عمومی پاسخ دهد که در ارتباط با مکاتبه جلیل مختار در خصوص برنامه هفتم توسعه چه واکنشی داشته و چه دستوری داده است.
🔹 جلیل مختار طی نامه ایی به سازمان محیط زیست در تیرماه ۱۴۰۱ خواهان برنامه ریزی و ارائه راهکارهای پیشنهادی در جهت کارامد سازی برنامه هفتم توسعه داده بود.
🔹 گفتنی است در انفعال سازمان محیط زیست ؛ بخش محیط زیست برنامه هفتم به کلی حذف شده است. این بدان معنا است که دولت ملزم به دریافت مجوز محیط زیستی برای اجرای پروژه های عمرانی نیست.
https://t.me/sedayepayeab1
#تغییر_به_نفع_مردم
#نه_به_انتقال_آب_کارون
#لزوم_تصویب_قانون_جامع_حفاظت_از_رودخانه_ها
#نه_به_خصوصی_سازی_اموال_ملی
#نه_به_یارانه_پنهان_صنعت
#پارلمان_آب
#هوشمندسازی_کشاورزی
#سیاست_های_رفاهی_و_تامین_اجتماعی
#دادگاه_قانون_اساسی
#انتخاب_دادستان_توسط_مردم
#بازبینی_در_قانون_مجازات_اسلامی #برگزاری_زود_هنگام_انتخابات
#بازگرداندن_اموال_عمومی_خصوصی_شده
#ملی_کردن_بانک_ها_و_صنایع_مادر
🔹دکتر سلاجقه باید به افکار عمومی پاسخ دهد که در ارتباط با مکاتبه جلیل مختار در خصوص برنامه هفتم توسعه چه واکنشی داشته و چه دستوری داده است.
🔹 جلیل مختار طی نامه ایی به سازمان محیط زیست در تیرماه ۱۴۰۱ خواهان برنامه ریزی و ارائه راهکارهای پیشنهادی در جهت کارامد سازی برنامه هفتم توسعه داده بود.
🔹 گفتنی است در انفعال سازمان محیط زیست ؛ بخش محیط زیست برنامه هفتم به کلی حذف شده است. این بدان معنا است که دولت ملزم به دریافت مجوز محیط زیستی برای اجرای پروژه های عمرانی نیست.
https://t.me/sedayepayeab1
#تغییر_به_نفع_مردم
#نه_به_انتقال_آب_کارون
#لزوم_تصویب_قانون_جامع_حفاظت_از_رودخانه_ها
#نه_به_خصوصی_سازی_اموال_ملی
#نه_به_یارانه_پنهان_صنعت
#پارلمان_آب
#هوشمندسازی_کشاورزی
#سیاست_های_رفاهی_و_تامین_اجتماعی
#دادگاه_قانون_اساسی
#انتخاب_دادستان_توسط_مردم
#بازبینی_در_قانون_مجازات_اسلامی #برگزاری_زود_هنگام_انتخابات
#بازگرداندن_اموال_عمومی_خصوصی_شده
#ملی_کردن_بانک_ها_و_صنایع_مادر
همه با هم صدای مظلومیت محیط زیست ایران باشیم و به حذف محیط زیست در برنامه هفتم توسعه اعتراض کنیم. حذف محیط زیست خلاف قانون اساسی کشور است. محیط زیست ایران تاب تخریب بی مهابا تحت عنوان توسعه ندارد.
چندبحرانیِ سرزمینِ ما
عباس محمدی
کنشگر حوزه‌ی محیط‌زیست
عبارت «چندبحرانی» (polycrisis) به‌ویژه در نشست داووس ۲۰۰۳ بر سر زبان‌ها افتاد. در این نشست، بیان شد که اینک جهان با فاجعه‌هایی جدی روبه‌روست که همگی هم‌زمان در حال اثرگذاری منفی هستند و اثرات متقابل و تجمیعی این بحران‌ها نتیجه‌ی منفی بزرگ‌تری از جمع ساده‌ی آنها پدید آورده است. با وام گرفتنِ این عبارت، در زیر به شاخصه‌های چندبحرانیِ جدی‌ای که در کشور ما بر زندگی همگان و بر بستر زیست اثر منفیِ شدید دارد، اشاره می‌کنم:
حکمرانی معیوب؛ در سالهای اخیر، شاهد فاصله‌یابی هرچه بیشتر میان آن‌چه حکومت تجویز می‌کند و آن‌چه عموم مردم می‌پسندند، هستیم. فاصله گرفتن اکثریت مردم از صندوق‌های انتخابات، شاید بارزترین نمود افزایش فاصله میان جامعه و سران آن باشد. اگر این معضل رفع نشود، وضعیت «دولت بی‌اقتدار» (دولتی که فقط خود را حفظ می‌کند و مدیریت مؤثر و مثبتی بر جامعه ندارد) در کشور تشدید خواهد شد که یک نتیجه‌ی آن افزایش باز هم بیشترِ هرج‌ومرج در کاربری زمین و فرصت یافتن قانون‌گریزان برای تصرف جنگل‌ها و مراتع و دیگر دارایی‌های مشترک ملی است.
تنزل جایگاه قانون؛ هر قدر که در تدوین قانون و مقررات، عرف و روح حاکم بر جامعه اثرگذارتر باشد و هر اندازه که عموم مردم خود را بیشتر در وضع قانون مؤثر ببینند، پایبندی ایشان به آن بیشتر خواهد بود. در شرایط کنونیِ کشور ما، دور زدن پروتکل‌ها و قانون، چه در سطح مدیریت کلان و چه در رفتار روزانه‌ی مردمان، به امری عادی بدل شده و در واقع هر کاری (مثلا وارد کردن یک کالا به کشور یا انجام کاری جدی در اداره‌ها) از طریق رفتارهای «کارچاق‌کنی» روان‌تر صورت می‌گیرد تا مطابق روش‌های معقول و استاندارد. نتیجه در محیط زیست، فاجعه‌ی تمام‌عیاری است که نمودهای آن را برای مثال در ساخت و آبگیری سدهای بزرگ بدون تمکین به الزام‌های محیط زیستی، معدن‌کاوی در هر نقطه‌ی حساس و آبخیز، و چراندن دام در کوه و دشت بدون کم‌ترین اعتنا به ظرفیت رویشگاه و زمان مناسب می‌توان دید.
فرسایش خاک؛ بر پایه‌ی آمارهای رسمی داخلی و تخمین‌های جهانی و مشاهده‌های عینی به جرأت می‌توان گفت که ایران یکی از بالاترین نرخ‌های فرسایش خاک را در جهان داراست. در همه‌ی کوه‌های کشور شیب‌های چاک‌چاک شده را می‌توان دید. اگر تا ده پانزده سال پیش،کوه‌های عمیقاً فرسایش‌یافته (badland) که شکل‌های عجیب و غریب دارد و در میان بازدیدکنندگان به «کوه‌های مریخی» شهرت یافته فقط در جنوب شرقی کشور به چشم می‌خورد، امروزه حتی در شمال غرب و بسیاری نقاط دیگر هم این پدیده، که نشانه‌ی نابودی کامل خاک زنده است، دیده میشود...
خشکیدگی سرزمین؛ این پدیده نتیجه‌ی چند صد هزار چاه عمیق مجاز و غیرمجاز و صدها سد بزرگ و متوسط و هزاران سیل‌بند است که از دهه‌ی شصت به بعد ساخته شده و موجب اختلال اساسی و مزمن در سامانه‌ی هیدرولوژیک کشور شده‌اند. نمودهای این پدیده را در فرونشست همه‌ی دشت‌ها، خشک شدن تالاب‌ها و دریاچه‌ها، نرسیدن رودخانه‌ها به مقصد طبیعی‌شان یعنی مصب‌ها و تالاب‌ها، نابودی کشاورزی در بسیاری از نقاط قبلاً حاصل‌خیز مانند دشت‌های جنوب شرق اصفهان و نخلستان‌های خوزستان، و در خشک شدن و آفت‌زدگی و آتش‌گرفتگی بخش‌های گسترده‌ای از جنگل‌های زاگرسی می‌توان دید.
رهاشدگی جنگل و مرتع؛ تقریباً در هیچ نقطه از کشور مدیریت اصولی بر جنگل و مرتع حاکم نیست و فرصت‌طلبان نهایت سوء‌استفاده را از نبود نظارت مؤثر بر این دارایی‌های طبیعی دارند.
خصوصی‌سازی گستاخانه‌ی طبیعت؛ فساد ریشه‌دار در ساختار اداری کشور زمینه‌ساز بذل و بخشش منابع طبیعی به‌صورت معدن شن و ماسه، زمین برای شهرک‌سازی، واگذاری با عنوان «طرح طوبی»، واگذاری کوه برای ساخت تله‌کابین و حریم رودخانه برای رستوران و هتل... همراه با زدوبند در بانک‌ها و دادن وام‌های کلانِ ناحق به افراد و محفل‌های خاص شده است. به علاوه، بی‌ثباتی در وضع اقتصادی که یک نتیجه‌ی آن ریزش پیوسته‌ی ارزش پول ملی است، سبب شده که گروه‌های وسیعی از مردم عادی هم برای حفظ دارایی خود دست به خرید زمین‌هایی بزنند که در یک چرخه‌ی فسادآمیز از مالکیت عمومی وارد بورس شده است. در یکی دو سال اخیر، محفل‌های تصمیم‌ساز مرزهای قانون‌گریزی را به‌کلی در نوردیده‌اند و با مصوبه‌هایی مانند صدور سند مالکیت بستر رودها به نام وزارت نیرو یا «طرح مولدسازی» نقشه‌ی خصوصی کردن دارایی‌های خداداد کشور را درانداخته‌اند...
©@ruralwomenissues
چندبحرانیِ سرزمینِ ما
عباس محمدی
کنشگر حوزه‌ی محیط‌زیست
عبارت «چندبحرانی» (polycrisis) به‌ویژه در نشست داووس ۲۰۰۳ بر سر زبان‌ها افتاد. در این نشست، بیان شد که اینک جهان با فاجعه‌هایی جدی روبه‌روست که همگی هم‌زمان در حال اثرگذاری منفی هستند و اثرات متقابل و تجمیعی این بحران‌ها نتیجه‌ی منفی بزرگ‌تری از جمع ساده‌ی آنها پدید آورده است. با وام گرفتنِ این عبارت، در زیر به شاخصه‌های چندبحرانیِ جدی‌ای که در کشور ما بر زندگی همگان و بر بستر زیست اثر منفیِ شدید دارد، اشاره می‌کنم:
حکمرانی معیوب؛ در سالهای اخیر، شاهد فاصله‌یابی هرچه بیشتر میان آن‌چه حکومت تجویز می‌کند و آن‌چه عموم مردم می‌پسندند، هستیم. فاصله گرفتن اکثریت مردم از صندوق‌های انتخابات، شاید بارزترین نمود افزایش فاصله میان جامعه و سران آن باشد. اگر این معضل رفع نشود، وضعیت «دولت بی‌اقتدار» (دولتی که فقط خود را حفظ می‌کند و مدیریت مؤثر و مثبتی بر جامعه ندارد) در کشور تشدید خواهد شد که یک نتیجه‌ی آن افزایش باز هم بیشترِ هرج‌ومرج در کاربری زمین و فرصت یافتن قانون‌گریزان برای تصرف جنگل‌ها و مراتع و دیگر دارایی‌های مشترک ملی است.
تنزل جایگاه قانون؛ هر قدر که در تدوین قانون و مقررات، عرف و روح حاکم بر جامعه اثرگذارتر باشد و هر اندازه که عموم مردم خود را بیشتر در وضع قانون مؤثر ببینند، پایبندی ایشان به آن بیشتر خواهد بود. در شرایط کنونیِ کشور ما، دور زدن پروتکل‌ها و قانون، چه در سطح مدیریت کلان و چه در رفتار روزانه‌ی مردمان، به امری عادی بدل شده و در واقع هر کاری (مثلا وارد کردن یک کالا به کشور یا انجام کاری جدی در اداره‌ها) از طریق رفتارهای «کارچاق‌کنی» روان‌تر صورت می‌گیرد تا مطابق روش‌های معقول و استاندارد. نتیجه در محیط زیست، فاجعه‌ی تمام‌عیاری است که نمودهای آن را برای مثال در ساخت و آبگیری سدهای بزرگ بدون تمکین به الزام‌های محیط زیستی، معدن‌کاوی در هر نقطه‌ی حساس و آبخیز، و چراندن دام در کوه و دشت بدون کم‌ترین اعتنا به ظرفیت رویشگاه و زمان مناسب می‌توان دید.
فرسایش خاک؛ بر پایه‌ی آمارهای رسمی داخلی و تخمین‌های جهانی و مشاهده‌های عینی به جرأت می‌توان گفت که ایران یکی از بالاترین نرخ‌های فرسایش خاک را در جهان داراست. در همه‌ی کوه‌های کشور شیب‌های چاک‌چاک شده را می‌توان دید. اگر تا ده پانزده سال پیش،کوه‌های عمیقاً فرسایش‌یافته (badland) که شکل‌های عجیب و غریب دارد و در میان بازدیدکنندگان به «کوه‌های مریخی» شهرت یافته فقط در جنوب شرقی کشور به چشم می‌خورد، امروزه حتی در شمال غرب و بسیاری نقاط دیگر هم این پدیده، که نشانه‌ی نابودی کامل خاک زنده است، دیده میشود...
خشکیدگی سرزمین؛ این پدیده نتیجه‌ی چند صد هزار چاه عمیق مجاز و غیرمجاز و صدها سد بزرگ و متوسط و هزاران سیل‌بند است که از دهه‌ی شصت به بعد ساخته شده و موجب اختلال اساسی و مزمن در سامانه‌ی هیدرولوژیک کشور شده‌اند. نمودهای این پدیده را در فرونشست همه‌ی دشت‌ها، خشک شدن تالاب‌ها و دریاچه‌ها، نرسیدن رودخانه‌ها به مقصد طبیعی‌شان یعنی مصب‌ها و تالاب‌ها، نابودی کشاورزی در بسیاری از نقاط قبلاً حاصل‌خیز مانند دشت‌های جنوب شرق اصفهان و نخلستان‌های خوزستان، و در خشک شدن و آفت‌زدگی و آتش‌گرفتگی بخش‌های گسترده‌ای از جنگل‌های زاگرسی می‌توان دید.
رهاشدگی جنگل و مرتع؛ تقریباً در هیچ نقطه از کشور مدیریت اصولی بر جنگل و مرتع حاکم نیست و فرصت‌طلبان نهایت سوء‌استفاده را از نبود نظارت مؤثر بر این دارایی‌های طبیعی دارند.
خصوصی‌سازی گستاخانه‌ی طبیعت؛ فساد ریشه‌دار در ساختار اداری کشور زمینه‌ساز بذل و بخشش منابع طبیعی به‌صورت معدن شن و ماسه، زمین برای شهرک‌سازی، واگذاری با عنوان «طرح طوبی»، واگذاری کوه برای ساخت تله‌کابین و حریم رودخانه برای رستوران و هتل... همراه با زدوبند در بانک‌ها و دادن وام‌های کلانِ ناحق به افراد و محفل‌های خاص شده است. به علاوه، بی‌ثباتی در وضع اقتصادی که یک نتیجه‌ی آن ریزش پیوسته‌ی ارزش پول ملی است، سبب شده که گروه‌های وسیعی از مردم عادی هم برای حفظ دارایی خود دست به خرید زمین‌هایی بزنند که در یک چرخه‌ی فسادآمیز از مالکیت عمومی وارد بورس شده است. در یکی دو سال اخیر، محفل‌های تصمیم‌ساز مرزهای قانون‌گریزی را به‌کلی در نوردیده‌اند و با مصوبه‌هایی مانند صدور سند مالکیت بستر رودها به نام وزارت نیرو یا «طرح مولدسازی» نقشه‌ی خصوصی کردن دارایی‌های خداداد کشور را درانداخته‌اند...
©@ruralwomenissues
🔻تیتر معنادار روزنامه فرهیختگان: پایان دانشگاه‌های دولتی
براساس سند برنامه هفتم توسعه حداقل ۴۵٪ دانشجویان روزانه موظف به پرداخت هزینه تحصیل خود می‌شوند!
©@ruralwomenissues
براساس سند برنامه هفتم توسعه حداقل ۴۵٪ دانشجویان روزانه موظف به پرداخت هزینه تحصیل خود می‌شوند!
©@ruralwomenissues
Forwarded from Gooshe
«عنکبوت قصیده‌ای‌ست برای مادرم. مادر من هم بافنده بود. پرده و پارچه‌های پرنقش‌ونگار را تعمیر می‌کرد و مسئول کارگاه نخ‌ریسی بود که کسب‌وکار خانوادگی‌مان محسوب می‌شد. مامان بافنده بود و باهوش، حفاظت می‌کرد، قوی بود و مثل همین عنکبوت‌های غول‌پیکر که ساخته‌ام بی‌وقفه زیبایی خلق می‌کرد و پرورش می‌داد. آدم‌ها معمولاً از عنکبوت می‌ترسند اما عنکبوت، مادر من است. اگر تار عنکبوتی را پاره کنید، دوباره شروع می‌کند به بافتن. محل آسیب و زخم شما را تعمیر و ترمیم می‌کند. خرابکاری شما را درست می‌کند. مثل مادرها. مثل مادر من.»
صحبت‌‌های لوئیز بورژوا، مجسمه‌ساز و نقاش فرانسوی که در آخرین سالهای ۱۹۹۰ با الهام از مادر بافنده‌اش مجسمه عنکبوت را ساخت به اسم «مامان» در ۹متر، از برنز، فولاد و مرمر.
اصل مجسمه «مامان» اولین‌بار در موزه تیت مدرن لندن در سال ۲۰۰۰ نصب شد. استقبال از آن بی‌نظیر بود. بعد از آن نسخه‌های برنزی «مامان» مقابل موزه‌های بسیاری از کشورها نصب شد و همه فهمیدند مامان کیست. مامان، مادر لوئیز بورژوا بود که مردم را میخکوب می‌کرد از عظمت، زیبایی، قدرت و شکوه.
©لطفاً در صورت بازنشر منبع را ذکر و تگ کنید:
@gooshe
صحبت‌‌های لوئیز بورژوا، مجسمه‌ساز و نقاش فرانسوی که در آخرین سالهای ۱۹۹۰ با الهام از مادر بافنده‌اش مجسمه عنکبوت را ساخت به اسم «مامان» در ۹متر، از برنز، فولاد و مرمر.
اصل مجسمه «مامان» اولین‌بار در موزه تیت مدرن لندن در سال ۲۰۰۰ نصب شد. استقبال از آن بی‌نظیر بود. بعد از آن نسخه‌های برنزی «مامان» مقابل موزه‌های بسیاری از کشورها نصب شد و همه فهمیدند مامان کیست. مامان، مادر لوئیز بورژوا بود که مردم را میخکوب می‌کرد از عظمت، زیبایی، قدرت و شکوه.
©لطفاً در صورت بازنشر منبع را ذکر و تگ کنید:
@gooshe